Q.S Al-Jathiyah (اَلْجَاثِيَة) - 37 Iye Àwọn Ẹsẹ

حٰمۤ ۚ

Ḥā mīm.

Ha Mim

تَنْزِيْلُ الْكِتٰبِ مِنَ اللّٰهِ الْعَزِيْزِ الْحَكِيْمِ

tanzīlul-kitābi minallāhil-‘azīzil-ḥakīm(i).

Ìwé (ìwé yìí) ni a sọ̀kalẹ̀ láti ọ̀dọ̀ Allāhu, Olódùmarè, Ológbọ́n gbogbo.

اِنَّ فِى السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِ لَاٰيٰتٍ لِّلْمُؤْمِنِيْنَۗ

inna fis-samāwāti wal-arḍi la'āyātil lil-mu'minīn(a).

Dájúdájú, ní ọ̀run àti ilẹ̀ ayé, àwọn àmì (títóbi Allāhu) wà fún àwọn onígbàgbọ́.

وَفِيْ خَلْقِكُمْ وَمَا يَبُثُّ مِنْ دَاۤبَّةٍ اٰيٰتٌ لِّقَوْمٍ يُّوْقِنُوْنَۙ

wa fī khalqikum wa mā yabuṡṡu min dābbatin āyātul liqaumiy yūqinūn(a).

Àti nínú ìṣẹ̀dá yín àti nínú àwọn ẹ̀dá alààyè tí ń rìn kiri (lórí ilẹ̀) àwọn àmì (títóbi) wà fún àwọn ènìyàn tí wọ́n gbàgbọ́.

وَاخْتِلَافِ الَّيْلِ وَالنَّهَارِ وَمَآ اَنْزَلَ اللّٰهُ مِنَ السَّمَاۤءِ مِنْ رِّزْقٍ فَاَحْيَا بِهِ الْاَرْضَ بَعْدَ مَوْتِهَا وَتَصْرِيْفِ الرِّيٰحِ اٰيٰتٌ لِّقَوْمٍ يَّعْقِلُوْنَ

wakhtilāfil-laili wan-nahāri wa mā anzalallāhu minas-samā'i mir rizqin fa aḥyā bihil-arḍa ba‘da mautihā wa taṣrīfir-riyāḥi āyātul liqaumiy ya‘qilūn(a).

Àti nínú ìyípadà òru àti ọ̀sán, àti nínú òjò tí Allāhu sọ̀kalẹ̀ láti ọ̀run, nípa èyí tí ó ń sọ ilẹ̀ di alààyè lẹ́yìn ikú rẹ̀; àti nínú ìyípadà afẹ́fẹ́ ni àwọn àmì wà fún àwọn ènìyàn tí wọ́n ní òye.

تِلْكَ اٰيٰتُ اللّٰهِ نَتْلُوْهَا عَلَيْكَ بِالْحَقِّۚ فَبِاَيِّ حَدِيْثٍۢ بَعْدَ اللّٰهِ وَاٰيٰتِهٖ يُؤْمِنُوْنَ

tilka āyātullāhi natlūhā ‘alaika bil-ḥaqq(i), fa bi'ayyi ḥadīṡim ba‘dallāhi wa āyātihī yu'minūn(a).

Àwọn wọ̀nyí ni àwọn āyah Allāhu tí a ń kà fún ọ ní òtítọ́; lẹ́yìn náà, kí ni wọn yóò gbàgbọ́ lẹ́yìn Allāhu àti àwọn āyah Rẹ̀?

وَيْلٌ لِّكُلِّ اَفَّاكٍ اَثِيْمٍۙ

wailul likulli affākin aṡīm(in).

Ègbé ni fún gbogbo ẹni tí ó ń purọ́ tí ó sì ń dẹ́ṣẹ̀ púpọ̀ jù,

يَّسْمَعُ اٰيٰتِ اللّٰهِ تُتْلٰى عَلَيْهِ ثُمَّ يُصِرُّ مُسْتَكْبِرًا كَاَنْ لَّمْ يَسْمَعْهَاۚ فَبَشِّرْهُ بِعَذَابٍ اَلِيْمٍ

yasma‘u āyātillāhi tutlā ‘alaihi ṡumma yuṣirru mustakbiran ka'allam yasma‘hā, fa basysyirhu bi‘ażābin alīm(in).

(Èyí ni) ẹni tí ó gbọ́ àwọn āyah Allāhu nígbà tí wọ́n bá ń ké wọn fún un, ṣùgbọ́n tí ó ń gbéraga bí ẹni pé kò gbọ́ wọn. Nítorí náà, kìlọ̀ fún un nípa ìyà tí ó ń dunni.

وَاِذَا عَلِمَ مِنْ اٰيٰتِنَا شَيْـًٔا ۨاتَّخَذَهَا هُزُوًاۗ اُولٰۤىِٕكَ لَهُمْ عَذَابٌ مُّهِيْنٌۗ

wa iżā ‘alima min āyātinā syai'anittakhażahā huzuwā(n), ulā'ika lahum ‘ażābum muhīn(un).

Tí ó bá sì mọ̀ díẹ̀ nípa àwọn āyah Wa, nígbà náà (àwọn āyah náà) ni a ó fi ṣe ẹlẹ́yà. Àwọn ni a ó fi ìyà ìtìjú gbà.

مِنْ وَّرَاۤىِٕهِمْ جَهَنَّمُ ۚوَلَا يُغْنِيْ عَنْهُمْ مَّا كَسَبُوْا شَيْـًٔا وَّلَا مَا اتَّخَذُوْا مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ اَوْلِيَاۤءَۚ وَلَهُمْ عَذَابٌ عَظِيْمٌۗ

miw warā'ihim jahannam(u), wa lā yugnī ‘anhum mā kasabū syai'aw wa lā mattakhażū min dūnillāhi auliyā'(a), wa lahum ‘ażābun ‘aẓīm(un).

Ẹ̀yìn wọn ni ẹ̀gbẹ́ ọ̀run, iná ọ̀run kì yóò sì wúlò fún wọn rárá ohun tí wọ́n ṣe, bẹ́ẹ̀ ni kò ní wúlò fún ohun tí wọ́n fi ṣe olùgbèjà mìíràn yàtọ̀ sí Allāhu. Ìyà ńlá sì ni wọ́n máa jẹ.

هٰذَا هُدًىۚ وَالَّذِيْنَ كَفَرُوْا بِاٰيٰتِ رَبِّهِمْ لَهُمْ عَذَابٌ مِّنْ رِّجْزٍ اَلِيْمٌ ࣖ

hāżā hudā(n), wal-lażīna kafarū bi'āyāti rabbihim lahum ‘ażābum mir rijzin alīm(un).

Èyí (Al-Qur’an) jẹ́ ìtọ́sọ́nà. Àwọn tí wọ́n sì sẹ́ àwọn āyah Olúwa wọn yóò jìyà ní ìrísí ìyà tó le gan-an.

۞ اَللّٰهُ الَّذِيْ سَخَّرَ لَكُمُ الْبَحْرَ لِتَجْرِيَ الْفُلْكُ فِيْهِ بِاَمْرِهٖ وَلِتَبْتَغُوْا مِنْ فَضْلِهٖ وَلَعَلَّكُمْ تَشْكُرُوْنَۚ

allāhul-lażī sakhkhara lakumul-baḥra litajriyal-fulku fīhi bi'amrihī wa litabtagū min faḍlihī wa la‘allakum tasykurūn(a).

Allāhu ni Ẹni tí ó fi òkun lé yín lọ́wọ́ kí àwọn ọkọ̀ ojú omi lè máa rìn lórí rẹ̀ pẹ̀lú àṣẹ Rẹ̀, àti kí ẹ lè máa wá oore-ọ̀fẹ́ Rẹ̀ àti kí ẹ lè máa dúpẹ́ lọ́wọ́ Rẹ̀.

وَسَخَّرَ لَكُمْ مَّا فِى السَّمٰوٰتِ وَمَا فِى الْاَرْضِ جَمِيْعًا مِّنْهُ ۗاِنَّ فِيْ ذٰلِكَ لَاٰيٰتٍ لِّقَوْمٍ يَّتَفَكَّرُوْنَ

wa sakhkhara lakum mā fis-samāwāti wa mā fil-arḍi jamī‘am minh(u), inna fī żālika la'āyātil liqaumiy yatafakkarūn(a).

Ó sì ti fi gbogbo ohun tí ó wà ní ọ̀run àti gbogbo ohun tí ó wà ní ilẹ̀ fún yín (gẹ́gẹ́ bí àánú) láti ọ̀dọ̀ Rẹ̀. Dájúdájú, nínú èyí ni àwọn àmì wà fún àwọn ènìyàn tí wọ́n ń ronú jinlẹ̀.

قُلْ لِّلَّذِيْنَ اٰمَنُوْا يَغْفِرُوْا لِلَّذِيْنَ لَا يَرْجُوْنَ اَيَّامَ اللّٰهِ لِيَجْزِيَ قَوْمًا ۢبِمَا كَانُوْا يَكْسِبُوْنَ

qul lil-lażīna āmanū yagfirū lil-lażīna lā yarjūna ayyāmallāhi liyajziya qaumam bimā kānū yaksibūn(a).

Sọ fún (Muhammad) àwọn tó gbàgbọ́ pé, kí wọ́n dáríjì àwọn tí kò bẹ̀rù ọjọ́ Allāhu nítorí pé yóò san ẹ̀san fún àwọn ènìyàn gẹ́gẹ́ bí ohun tí wọ́n ṣe.

مَنْ عَمِلَ صَالِحًا فَلِنَفْسِهٖۚ وَمَنْ اَسَاۤءَ فَعَلَيْهَا ۖ ثُمَّ اِلٰى رَبِّكُمْ تُرْجَعُوْنَ

man ‘amila ṣāliḥan fa linafsih(ī), wa man asā'a fa ‘alaihā, ṡumma ilā rabbikum turja‘ūn(a).

Ẹnikẹ́ni tí ó bá ṣe rere yóò ṣe é fún ara rẹ̀, ẹnikẹ́ni tí ó bá sì ṣe búburú, yóò ṣẹlẹ̀ sí ara rẹ̀, lẹ́yìn náà sí ọ̀dọ̀ Olúwa yín ni a ó dá yín padà.

وَلَقَدْ اٰتَيْنَا بَنِيْٓ اِسْرَاۤءِيْلَ الْكِتٰبَ وَالْحُكْمَ وَالنُّبُوَّةَ وَرَزَقْنٰهُمْ مِّنَ الطَّيِّبٰتِ وَفَضَّلْنٰهُمْ عَلَى الْعٰلَمِيْنَ ۚ

wa laqad ātainā banī isrā'īlal-kitāba wal-ḥukma wan-nubuwwata wa razaqnāhum minaṭ-ṭayyibāti wa faḍḍalnāhum ‘alal-‘ālamīn(a).

Àti dájúdájú, A fún àwọn ọmọ Ísráẹ́lì ní Ìwé (Tórà), agbára àti àsọtẹ́lẹ̀, A fún wọn ní oúnjẹ rere, A sì yàn wọ́n ju àwọn orílẹ̀-èdè lọ (ní àkókò náà).

وَاٰتَيْنٰهُمْ بَيِّنٰتٍ مِّنَ الْاَمْرِۚ فَمَا اخْتَلَفُوْٓا اِلَّا مِنْۢ بَعْدِ مَا جَاۤءَهُمُ الْعِلْمُ بَغْيًاۢ بَيْنَهُمْ ۗاِنَّ رَبَّكَ يَقْضِيْ بَيْنَهُمْ يَوْمَ الْقِيٰمَةِ فِيْمَا كَانُوْا فِيْهِ يَخْتَلِفُوْنَ

wa ātaināhum bayyinātim minal-amr(i), fa makhtalafū illā mim ba‘di mā jā'ahumul-‘ilmu bagyam bainahum, inna rabbaka yaqḍī bainahum yaumal-qiyāmati fīmā kānū fīhi yakhtalifūn(a).

A sì fún wọn ní àlàyé tó ṣe kedere nípa àwọn ọ̀ràn (ẹ̀sìn); nítorí náà wọn kò yapa àyàfi lẹ́yìn tí ìmọ̀ bá dé bá wọn, nítorí ìlara (tí ó wà láàárín wọn). Dájúdájú Olúwa rẹ yóò ṣe ìdájọ́ fún wọn ní ọjọ́ Àjíǹde nípa ohun tí wọ́n ti ń jiyàn lé lórí nígbà gbogbo.

ثُمَّ جَعَلْنٰكَ عَلٰى شَرِيْعَةٍ مِّنَ الْاَمْرِ فَاتَّبِعْهَا وَلَا تَتَّبِعْ اَهْوَاۤءَ الَّذِيْنَ لَا يَعْلَمُوْنَ

Ṡumma ja‘alnāka ‘alā syarī‘atim minal-amri fattabi‘hā wa lā tattabi‘ ahwā'al-lażīna lā ya‘lamūn(a).

Lẹ́yìn náà, A mú ọ (Muhammad) tẹ̀lé àwọn òfin Shari'a (ẹ̀sìn náà), nítorí náà tẹ̀lé (ẹ̀sìn Shari'a) kí o má sì tẹ̀lé ìfẹ́ àwọn ènìyàn tí kò mọ̀.

اِنَّهُمْ لَنْ يُّغْنُوْا عَنْكَ مِنَ اللّٰهِ شَيْـًٔا ۗوَاِنَّ الظّٰلِمِيْنَ بَعْضُهُمْ اَوْلِيَاۤءُ بَعْضٍۚ وَاللّٰهُ وَلِيُّ الْمُتَّقِيْنَ

innahum lay yugnū ‘anka minallāhi syai'ā(n), wa innaẓ-ẓālimīna ba‘ḍuhum auliyā'u ba‘ḍ(in), wallāhu waliyyul-muttaqīn(a).

Dájúdájú, wọn kò ní lè dáàbòbò ọ́ rárá kúrò lọ́wọ́ ìyà Allāhu. Dájúdájú àwọn aláìṣòótọ́ jẹ́ olùtọ́jú ara wọn, nígbà tí Allāhu sì ni olùtọ́jú àwọn olódodo.

هٰذَا بَصَاۤىِٕرُ لِلنَّاسِ وَهُدًى وَّرَحْمَةٌ لِّقَوْمٍ يُّوْقِنُوْنَ

hāżā baṣā'iru lin-nāsi wa hudaw wa raḥmatul liqaumiy yūqinūn(a).

(Al-Qur’an) jẹ́ ìtọ́sọ́nà fún aráyé, ìtọ́sọ́nà àti àánú fún àwọn tí ó gbàgbọ́.

اَمْ حَسِبَ الَّذِيْنَ اجْتَرَحُوا السَّيِّاٰتِ اَنْ نَّجْعَلَهُمْ كَالَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَعَمِلُوا الصّٰلِحٰتِ سَوَاۤءً مَّحْيَاهُمْ وَمَمَاتُهُمْ ۗسَاۤءَ مَا يَحْكُمُوْنَ ࣖࣖ

am ḥasibal-lażīnajtaraḥus -sayyi'āti an naj‘alahum kal-lażīna āmanū wa ‘amiluṣ-ṣāliḥāti sawā'am maḥyāhum wa mamātuhum, sā'a mā yaḥkumūn(a).

Ǹjẹ́ àwọn tí wọ́n ṣe iṣẹ́ búburú rò pé Àwa yóò ṣe wọ́n bí àwọn tí wọ́n gbàgbọ́ tí wọ́n sì ṣe iṣẹ́ rere, ìyẹn ni pé, wọ́n dọ́gba ní ìgbésí ayé àti ní ikú? Ẹ wo bí ìdájọ́ wọn ti burú tó!

وَخَلَقَ اللّٰهُ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضَ بِالْحَقِّ وَلِتُجْزٰى كُلُّ نَفْسٍۢ بِمَا كَسَبَتْ وَهُمْ لَا يُظْلَمُوْنَ

wa khalaqallāhus-samāwāti wal-arḍa bil-ḥaqqi wa litujzā kullu nafsim bimā kasabat wa hum lā yuẓlamūn(a).

Allāhu sì dá àwọn ọ̀run àti ilẹ̀ pẹ̀lú ète òdodo àti kí a lè san gbogbo ẹ̀mí lẹ́san gẹ́gẹ́ bí iṣẹ́ rẹ̀, kí a má sì ṣe àbùkù sí wọn.

اَفَرَءَيْتَ مَنِ اتَّخَذَ اِلٰهَهٗ هَوٰىهُ وَاَضَلَّهُ اللّٰهُ عَلٰى عِلْمٍ وَّخَتَمَ عَلٰى سَمْعِهٖ وَقَلْبِهٖ وَجَعَلَ عَلٰى بَصَرِهٖ غِشٰوَةًۗ فَمَنْ يَّهْدِيْهِ مِنْۢ بَعْدِ اللّٰهِ ۗ اَفَلَا تَذَكَّرُوْنَ

afa ra'aita manittakhaża ilāhahū hawāhu wa aḍallahullāhu ‘alā ‘ilmiw wa khatama ‘alā sam‘ihī wa qalbihī wa ja‘ala ‘alā baṣarihī gisyāwah(tan), famay yahdīhi mim ba‘dillāh(i), afalā tażakkarūn(a).

Ṣé o ti rí ẹni tí ó gba ìfẹ́ ọkàn rẹ̀ gẹ́gẹ́ bí ọlọ́run rẹ̀, tí Allāhu sì ti fi í sílẹ̀ ní ọ̀nà tí ó mọ̀, tí ó sì ti dí ìgbọ́ran rẹ̀ àti ọkàn rẹ̀, tí ó sì fi ìbòrí bo ojú rẹ̀? Ta ló lè tọ́ ọ sọ́nà lẹ́yìn Allāhu (tí ó ti fi í sílẹ̀ ní ọ̀nà tí kò tọ́?) Ṣé o kò ní kíyèsára?

وَقَالُوْا مَا هِيَ اِلَّا حَيَاتُنَا الدُّنْيَا نَمُوْتُ وَنَحْيَا وَمَا يُهْلِكُنَآ اِلَّا الدَّهْرُۚ وَمَا لَهُمْ بِذٰلِكَ مِنْ عِلْمٍۚ اِنْ هُمْ اِلَّا يَظُنُّوْنَ

wa qālū mā hiya illā ḥayātunad-dun-yā namūtu wa naḥyā wa mā yuhlikunā illad-dahr(u), wa mā lahum biżālika min ‘ilmin in hum illā yaẓunnūn(a).

Wọ́n sì wí pé, “Ìgbésí ayé yìí kò jẹ́ nǹkan kan bí kò ṣe ìyè ní ayé yìí, a kú a sì wà láàyè, kò sì sí ohun tó ń pa wá run bí kò ṣe àkókò.” Ṣùgbọ́n wọn kò ní ìmọ̀ nípa rẹ̀, wọ́n kàn ń ṣe àròyé lásán ni.

وَاِذَا تُتْلٰى عَلَيْهِمْ اٰيٰتُنَا بَيِّنٰتٍ مَّا كَانَ حُجَّتَهُمْ اِلَّآ اَنْ قَالُوا ائْتُوْا بِاٰبَاۤىِٕنَآ اِنْ كُنْتُمْ صٰدِقِيْنَ

wa iżā tutlā ‘alaihim āyātunā bayyinātim mā kāna ḥujjatahum illā an qālu'tū bi'ābā'inā in kuntum ṣādiqīn(a).

Nígbà tí a bá sì ka àwọn àyọkà Wa tí ó ṣe kedere fún wọn, wọn kò ní àtakò ju wí pé, “Ẹ mú àwọn baba ńlá wa padà wá sí ìyè, tí ẹ bá jẹ́ olóòótọ́.”

قُلِ اللّٰهُ يُحْيِيْكُمْ ثُمَّ يُمِيْتُكُمْ ثُمَّ يَجْمَعُكُمْ اِلٰى يَوْمِ الْقِيٰمَةِ لَارَيْبَ فِيْهِ وَلٰكِنَّ اَكْثَرَ النَّاسِ لَا يَعْلَمُوْنَ ࣖ

qulillāhu yuḥyīkum ṡumma yumītukum ṡumma yajma‘ukum ilā yaumil-qiyāmati lā raiba fīhi wa lākinna akṡaran-nāsi lā ya‘lamūn(a).

Sọ pé, “Allāhu ló ń fún yín ní ìyè, lẹ́yìn náà ló ń pa yín, lẹ́yìn náà ló ń kó yín jọ ní ọjọ́ ajinde Kristi, èyí tí kò sí iyèméjì nínú rẹ̀; ṣùgbọ́n ọ̀pọ̀ ènìyàn kò mọ̀.”

وَلِلّٰهِ مُلْكُ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِۗ وَيَوْمَ تَقُوْمُ السَّاعَةُ يَوْمَىِٕذٍ يَّخْسَرُ الْمُبْطِلُوْنَ

wa lillāhi mulkus-samāwāti wal-arḍ(i), wa yauma taqūmus-sā‘atu yauma'iżiy yakhsarul-mubṭilūn(a).

Ati pe ti Allah ni ijọba awọn ọrun ati ilẹ. Ati ni ọjọ ajinde, awọn ti o ṣe irọ́ (ẹṣẹ) yoo padanu ni ọjọ yẹn.

وَتَرٰى كُلَّ اُمَّةٍ جَاثِيَةً ۗ كُلُّ اُمَّةٍ تُدْعٰٓى اِلٰى كِتٰبِهَاۗ اَلْيَوْمَ تُجْزَوْنَ مَا كُنْتُمْ تَعْمَلُوْنَ

wa tarā kulla ummatin jāṡiyah(tan), kullu ummatin tud‘ā ilā kitābihā, al-yauma tujzauna mā kuntum ta‘malūn(a).

Àti (ní ọjọ́ náà) ìwọ yóò rí gbogbo ìjọ tí ó kúnlẹ̀. Gbogbo ìjọ ni a pè sí (wo) ìwé àkọsílẹ̀ àánú wọn. Ní ọjọ́ náà ìwọ yóò gba èrè fún ohun tí o ti ṣe.

هٰذَا كِتٰبُنَا يَنْطِقُ عَلَيْكُمْ بِالْحَقِّ ۗاِنَّا كُنَّا نَسْتَنْسِخُ مَا كُنْتُمْ تَعْمَلُوْنَ

hāżā kitābunā yanṭiqu ‘alaikum bil-ḥaqq(i), innā kunnā nastansikhu mā kuntum ta‘malūn(a).

(Allah sọ pé), “Èyí ni Ìwé Wa (àkọsílẹ̀) tí ó ń sọ òtítọ́ fún ọ. Dájúdájú, A ti pàṣẹ fún ọ láti kọ ohun tí o ṣe sílẹ̀.”

فَاَمَّا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَعَمِلُوا الصّٰلِحٰتِ فَيُدْخِلُهُمْ رَبُّهُمْ فِيْ رَحْمَتِهٖۗ ذٰلِكَ هُوَ الْفَوْزُ الْمُبِيْنُ

fa'ammal-lażīna āmanū wa ‘amiluṣ-ṣāliḥāti fayudkhiluhum rabbuhum fī raḥmatih(ī), żālika huwal-fauzul-mubīn(u).

Nítorí náà, ní ti àwọn tí wọ́n gbàgbọ́ tí wọ́n sì ṣe iṣẹ́ rere, Ọlọ́run gbà wọ́n sínú àánú Rẹ̀ (ọ̀run). Ìṣẹ́gun gidi ni èyí.

وَاَمَّا الَّذِيْنَ كَفَرُوْاۗ اَفَلَمْ تَكُنْ اٰيٰتِيْ تُتْلٰى عَلَيْكُمْ فَاسْتَكْبَرْتُمْ وَكُنْتُمْ قَوْمًا مُّجْرِمِيْنَ

wa ammal-lażīna kafarū, falam takun āyātī tutlā ‘alaikum fastakbartum wa kuntum qaumam mujrimīn(a).

Àti fún àwọn tí kò gbàgbọ́ (a sọ pé), “Ṣé wọn kò ka àwọn āyah Mi fún yín ṣùgbọ́n ẹ ti ṣe ìgbéraga, ẹ sì ti di ẹlẹ́ṣẹ̀?”

وَاِذَا قِيْلَ اِنَّ وَعْدَ اللّٰهِ حَقٌّ وَّالسَّاعَةُ لَا رَيْبَ فِيْهَا قُلْتُمْ مَّا نَدْرِيْ مَا السَّاعَةُۙ اِنْ نَّظُنُّ اِلَّا ظَنًّا وَّمَا نَحْنُ بِمُسْتَيْقِنِيْنَ

wa iżā qīla inna wa‘dallāhi ḥaqquw was-sā‘atu lā raiba fīhā qultum mā nadrī mas-sā‘ah(tu), in naẓunnu illā ẓannaw wa mā naḥnu bimustaiqinīn(a).

Nígbà tí wọ́n bá sì sọ fún ọ pé, “Dájúdájú ìlérí Allāhu jẹ́ òótọ́, kò sì sí iyèméjì nípa ọjọ́ ìdájọ́,” o dáhùn pé, “A kò mọ ohun tí ọjọ́ àjíǹde jẹ́, à ń ṣe àròyé lásán ni, a kò sì dá a lójú.”

وَبَدَا لَهُمْ سَيِّاٰتُ مَا عَمِلُوْا وَحَاقَ بِهِمْ مَّا كَانُوْا بِهٖ يَسْتَهْزِءُوْنَ

wa badā lahum sayyi'ātu mā ‘amilū wa ḥāqa bihim mā kānū bihī yastahzi'ūn(a).

Àti pé ibi tí wọ́n ń ṣe yóò hàn gbangba sí wọn, ìyà yóò sì dé bá àwọn tí wọ́n ti ń fi ṣe ẹlẹ́yà.

وَقِيْلَ الْيَوْمَ نَنْسٰىكُمْ كَمَا نَسِيْتُمْ لِقَاۤءَ يَوْمِكُمْ هٰذَاۙ وَمَأْوٰىكُمُ النَّارُ وَمَا لَكُمْ مِّنْ نّٰصِرِيْنَ

wa qīlal-yauma nansākum kamā nasītum liqā'a yaumikum hāżā, wa ma'wākumun nāru wa mā lakum min nāṣirīn(a).

Wọ́n sì sọ fún wọn pé: “Ní ọjọ́ yìí, A ti gbàgbé yín gẹ́gẹ́ bí ẹ ti gbàgbé ìpàdé (ọjọ́) yín yìí; àti pé ibi tí ẹ ó padà sí ni iná ọ̀run àpáàdì, kò sì ní sí olùrànlọ́wọ́ kankan fún yín.”

ذٰلِكُمْ بِاَنَّكُمُ اتَّخَذْتُمْ اٰيٰتِ اللّٰهِ هُزُوًا وَّغَرَّتْكُمُ الْحَيٰوةُ الدُّنْيَا ۚفَالْيَوْمَ لَا يُخْرَجُوْنَ مِنْهَا وَلَا هُمْ يُسْتَعْتَبُوْنَ

Żālikum bi'annakumuttakhażtum āyātillāhi huzuwaw wa garratkumul-ḥayātud-dun-yā, fal-yauma lā yukhrajūna minhā wa lā hum yusta‘tabūn(a).

Ìdí nìyẹn tí ẹ fi ń ṣe ẹlẹ́yà sí àwọn àmì Allāhu, ìgbésí ayé ayé yìí sì ti tàn yín jẹ.” Nítorí náà, lónìí, wọn kò ní mú wọn jáde kúrò nínú Iná, bẹ́ẹ̀ ni wọn kò ní fún wọn ní àǹfààní láti ronú pìwàdà.

فَلِلّٰهِ الْحَمْدُ رَبِّ السَّمٰوٰتِ وَرَبِّ الْاَرْضِ رَبِّ الْعٰلَمِيْنَ

fa lillāhil-ḥamdu rabbis-samāwāti wa rabbil-arḍi rabbil-‘ālamīn(a).

Gbogbo ìyìn ni fún Allāhu, Olúwa (Olùní) àwọn ọ̀run àti ilẹ̀, Olúwa gbogbo àgbáyé.

وَلَهُ الْكِبْرِيَاۤءُ فِى السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِ ۗوَهُوَ الْعَزِيْزُ الْحَكِيْمُ ࣖ ۔

wa lahul-kibriyā'u fis-samāwāti wal-arḍ(i), wa huwal-‘azīzul-ḥakīm(u).

Òun nìkan ṣoṣo ni gbogbo ògo wà ní ọ̀run àti ilẹ̀ ayé, Òun sì ni Alágbára jùlọ, Ọlọ́gbọ́n jùlọ.