Q.S Al-Kahf (اَلْكَهْف) - 110 Iye Àwọn Ẹsẹ

اَلْحَمْدُ لِلّٰهِ الَّذِيْٓ اَنْزَلَ عَلٰى عَبْدِهِ الْكِتٰبَ وَلَمْ يَجْعَلْ لَّهٗ عِوَجًا ۜ

al-ḥamdu lillāhil-lażī anzala ‘alā ‘abdihil-kitāba wa lam yaj‘al lahū ‘iwajā(n).

Ọpẹ́ ni fún Allāhu tí ó sọ ìwé (Al-Qur’an) kalẹ̀ fún àwọn ẹrú Rẹ̀, tí kò sì ṣe é ní ìyípo;

قَيِّمًا لِّيُنْذِرَ بَأْسًا شَدِيْدًا مِّنْ لَّدُنْهُ وَيُبَشِّرَ الْمُؤْمِنِيْنَ الَّذِيْنَ يَعْمَلُوْنَ الصّٰلِحٰتِ اَنَّ لَهُمْ اَجْرًا حَسَنًاۙ

qayyimal liyunżira ba'san syadīdam mil ladunhu wa yubasysyiral-mu'minīnal-lażīna ya‘malūnaṣ-ṣāliḥāti anna lahum ajran ḥasanā(n).

gẹ́gẹ́ bí ìtọ́sọ́nà títọ́, láti kìlọ̀ nípa ìyà tí ó le gan-an láti ọ̀dọ̀ Rẹ̀ àti láti fún àwọn onígbàgbọ́ tí wọ́n ń ṣe iṣẹ́ rere ní ìhìnrere pé wọn yóò gba èrè rere.

مّٰكِثِيْنَ فِيْهِ اَبَدًاۙ

mākiṡīna fīhi abadā(n).

Wọn yóò máa gbé inú rẹ̀ títí láéláé.

وَّيُنْذِرَ الَّذِيْنَ قَالُوا اتَّخَذَ اللّٰهُ وَلَدًاۖ

wa yunżiral-lażīna qāluttakhażallāhu waladā(n).

Àti láti kìlọ̀ fún àwọn tí wọ́n wí pé, “Allah mú ọmọ kan.”

مَّا لَهُمْ بِهٖ مِنْ عِلْمٍ وَّلَا لِاٰبَاۤىِٕهِمْۗ كَبُرَتْ كَلِمَةً تَخْرُجُ مِنْ اَفْوَاهِهِمْۗ اِنْ يَّقُوْلُوْنَ اِلَّا كَذِبًا

mā lahum bihī min ‘ilmiw wa lā li'ābā'ihim, kaburat kalimatan takhruju min afwāhihim, iy yaqūlūna illā każibā(n).

Àwọn àti àwọn baba ńlá wọn kò mọ̀ nípa rẹ̀ rárá. Àwọn ọ̀rọ̀ tí ó ń jáde láti ẹnu wọn burú tó; wọn kò sọ ohunkóhun bí kò ṣe irọ́.

فَلَعَلَّكَ بَاخِعٌ نَّفْسَكَ عَلٰٓى اٰثَارِهِمْ اِنْ لَّمْ يُؤْمِنُوْا بِهٰذَا الْحَدِيْثِ اَسَفًا

fa la‘allaka bākhi‘un nafsaka ‘alā āṡārihim illam yu'minū bihāżal-ḥadīṡi asafā(n).

Lẹ́yìn náà, bóyá ìwọ (Muhammad) yóò pa ara rẹ lára nítorí pé inú rẹ yóò bà jẹ́ lẹ́yìn tí wọ́n bá yípadà, tí wọn kò bá gbàgbọ́ nínú ìròyìn yìí (Al-Qur'an).

اِنَّا جَعَلْنَا مَا عَلَى الْاَرْضِ زِيْنَةً لَّهَا لِنَبْلُوَهُمْ اَيُّهُمْ اَحْسَنُ عَمَلًا

innā ja‘alnā mā ‘alal-arḍi zīnatal lahā linabluwahum ayyuhum aḥsanu ‘amalā(n).

Dájúdájú, A ti ṣe gbogbo nǹkan lórí ilẹ̀ ayé gẹ́gẹ́ bí ohun ọ̀ṣọ́ fún wọn, kí A lè dán wọn wò láti mọ èyí tí ó dára jùlọ nínú wọn ní iṣẹ́.

وَاِنَّا لَجٰعِلُوْنَ مَا عَلَيْهَا صَعِيْدًا جُرُزًاۗ

wa innā lajā‘ilūna mā ‘alaihā ṣa‘īdan juruzā(n).

Àti pé dájúdájú A ó sọ ohun tí ó wà ní òkè rẹ̀ di ilẹ̀ gbígbẹ àti ilẹ̀ gbígbẹ.

اَمْ حَسِبْتَ اَنَّ اَصْحٰبَ الْكَهْفِ وَالرَّقِيْمِ كَانُوْا مِنْ اٰيٰتِنَا عَجَبًا

am ḥasibta anna aṣḥābal-kahfi war-raqīmi kānū min āyātinā ‘ajabā(n).

Ṣé o rò pé àwọn ènìyàn tí ń gbé inú ihò àpáta, àti (àwọn tí wọ́n ní) àwọn raqim, wà lára àwọn àmì àgbàyanu wa (ti ìtóbi)?

اِذْ اَوَى الْفِتْيَةُ اِلَى الْكَهْفِ فَقَالُوْا رَبَّنَآ اٰتِنَا مِنْ لَّدُنْكَ رَحْمَةً وَّهَيِّئْ لَنَا مِنْ اَمْرِنَا رَشَدًا

iż awal-fityatu ilal-kahfi fa qālū rabbanā ātinā mil ladunka raḥmataw wa hayyi' lanā min amrinā rasyadā(n).

(Rántí) nígbà tí àwọn ọ̀dọ́mọkùnrin náà sá pamọ́ sínú ihò àpáta náà, wọ́n gbàdúrà pé, “Olúwa wa. Fún wa ní àánú láti ọ̀dọ̀ Rẹ àti ìtọ́sọ́nà pípé fún wa nínú ọ̀ràn wa.”

فَضَرَبْنَا عَلٰٓى اٰذَانِهِمْ فِى الْكَهْفِ سِنِيْنَ عَدَدًاۙ

faḍarabnā ‘alā āżānihim fil-kahfi sinīna ‘adadā(n).

Nítorí náà, A dí etí wọn mọ́ inú ihò náà fún ọ̀pọ̀ ọdún.

ثُمَّ بَعَثْنٰهُمْ لِنَعْلَمَ اَيُّ الْحِزْبَيْنِ اَحْصٰى لِمَا لَبِثُوْٓا اَمَدًا ࣖ

Ṡumma ba‘aṡnāhum lina‘lama ayyul-ḥizbaini aḥṣā limā labiṡū amadā(n).

Lẹ́yìn náà, A jí wọn dìde, kí A lè mọ èwo nínú àwọn ẹgbẹ́ méjèèjì ló péye jùlọ ní ṣíṣírò iye ìgbà tí wọ́n dúró (nínú ihò àpáta).

نَحْنُ نَقُصُّ عَلَيْكَ نَبَاَهُمْ بِالْحَقِّۗ اِنَّهُمْ فِتْيَةٌ اٰمَنُوْا بِرَبِّهِمْ وَزِدْنٰهُمْ هُدًىۖ

naḥnu naquṣṣu ‘alaika naba'ahum bil-ḥaqq(i), innahum fityatun āmanū birabbihim wa zidnāhum hudā(n).

Awa n sọ itan wọn fun ọ (Muhammad) ni otitọ. Nitootọ, awọn ọdọmọkunrin ni wọn ti o gbagbọ ninu Oluwa wọn, A si ti fi itọsọna kun wọn.

وَّرَبَطْنَا عَلٰى قُلُوْبِهِمْ اِذْ قَامُوْا فَقَالُوْا رَبُّنَا رَبُّ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِ لَنْ نَّدْعُوَا۟ مِنْ دُوْنِهٖٓ اِلٰهًا لَّقَدْ قُلْنَآ اِذًا شَطَطًا

wa rabaṭnā ‘alā qulūbihim iż qāmū fa qālū rabbunā rabbus-samāwāti wal-arḍi lan nad‘uwa min dūnihī ilāhal laqad qulnā iżan syaṭaṭā(n).

A sì fún wọn ní agbára nígbà tí wọ́n dìde dúró, wọ́n sì wí pé, “Olúwa wa ni Olúwa àwọn ọ̀run àti ilẹ̀ ayé; àwa kò pe ọlọ́run kan sí ibòmíràn bí kò ṣe Òun. Dájúdájú, tí a bá ṣe bẹ́ẹ̀, àwa ìbá ti sọ ọ̀rọ̀ tí ó jìnnà sí òtítọ́.”

هٰٓؤُلَاۤءِ قَوْمُنَا اتَّخَذُوْا مِنْ دُوْنِهٖٓ اٰلِهَةًۗ لَوْلَا يَأْتُوْنَ عَلَيْهِمْ بِسُلْطٰنٍۢ بَيِّنٍۗ فَمَنْ اَظْلَمُ مِمَّنِ افْتَرٰى عَلَى اللّٰهِ كَذِبًاۗ

hā'ulā'i qaumunattakhażū min dūnihī ālihah(tan), lau lā ya'tūna ‘alaihim bisulṭānim bayyin(in), faman aẓlamu mimmaniftarā ‘alallāhi każibā(n).

Àwọn ni àwọn ènìyàn wa tí wọ́n ti ṣe àwọn ọlọ́run (láti máa jọ́sìn) lẹ́yìn Rẹ̀. Kí ló dé tí wọn kò fi wá pẹ̀lú àwọn ìdí tó ṣe kedere (fún ìgbàgbọ́ wọn)? Nítorí náà, ta ló ṣe àìṣòdodo ju ẹni tó ń pa irọ́ mọ́ Allah lọ?

وَاِذِ اعْتَزَلْتُمُوْهُمْ وَمَا يَعْبُدُوْنَ اِلَّا اللّٰهَ فَأْوٗٓا اِلَى الْكَهْفِ يَنْشُرْ لَكُمْ رَبُّكُمْ مِّنْ رَّحْمَتِهٖ وَيُهَيِّئْ لَكُمْ مِّنْ اَمْرِكُمْ مِّرْفَقًا

wa iżi‘tazaltumūhum wa mā ya‘budūna illallāha fa'wū ilal-kahfi yansyur lakum rabbukum mir raḥmatihī wa yuhayyi' lakum min amrikum mirfaqā(n).

Tí o bá sì fi wọ́n sílẹ̀ àti ohun tí wọ́n ń jọ́sìn lẹ́yìn Allāhu, wá ààbò sínú ihò àpáta náà, Olúwa rẹ yóò sì fún ọ ní díẹ̀ nínú àánú Rẹ̀, yóò sì fún ọ ní ohun tí ó wúlò nínú ọ̀ràn rẹ.

۞ وَتَرَى الشَّمْسَ اِذَا طَلَعَتْ تَّزٰوَرُ عَنْ كَهْفِهِمْ ذَاتَ الْيَمِيْنِ وَاِذَا غَرَبَتْ تَّقْرِضُهُمْ ذَاتَ الشِّمَالِ وَهُمْ فِيْ فَجْوَةٍ مِّنْهُۗ ذٰلِكَ مِنْ اٰيٰتِ اللّٰهِ ۗمَنْ يَّهْدِ اللّٰهُ فَهُوَ الْمُهْتَدِ وَمَنْ يُّضْلِلْ فَلَنْ تَجِدَ لَهٗ وَلِيًّا مُّرْشِدًا ࣖ

wa tarasy-syamsa iżā ṭala‘at tazāwaru ‘an kahfihim żātal-yamīni wa iżā garabat taqriḍuhum żātasy-syimāli wa hum fī fajwatim minh(u), żālika min āyātillāh(i), may yahdillāhu fa huwal-muhtadi wa may yuḍlil falan tajida lahū waliyyam mursyidā(n).

O óo sì rí oòrùn nígbà tí ó bá yọ, tí ó tẹ̀ sí apá ọ̀tún láti inú ihò wọn, nígbà tí ó bá sì wọ̀, tí ó jìnnà sí wọn sí apá òsì nígbà tí wọ́n wà ní àyè gbígbòòrò nínú (ihò náà). Àwọn wọ̀nyí ni díẹ̀ lára àwọn àmì (títóbi Allāhu). Ẹnikẹ́ni tí Allāhu bá tọ́ sọ́nà, òun ni ẹni tí ó tọ́nà; ẹnikẹ́ni tí Ó bá sì ṣìnà, ìwọ kò ní rí olùrànlọ́wọ́ tí ó lè tọ́nà fún un.

وَتَحْسَبُهُمْ اَيْقَاظًا وَّهُمْ رُقُوْدٌ ۖوَّنُقَلِّبُهُمْ ذَاتَ الْيَمِيْنِ وَذَاتَ الشِّمَالِ ۖوَكَلْبُهُمْ بَاسِطٌ ذِرَاعَيْهِ بِالْوَصِيْدِۗ لَوِ اطَّلَعْتَ عَلَيْهِمْ لَوَلَّيْتَ مِنْهُمْ فِرَارًا وَّلَمُلِئْتَ مِنْهُمْ رُعْبًا

wa taḥsabuhum aiqāẓaw wa hum ruqūd(un), wa nuqallibuhum żātal-yamīni wa żātasy-syimāl(i), wa kalbuhum bāsiṭun żirā‘aihi bil-waṣīd(i), lawiṭṭala‘ta ‘alaihim lawallaita minhum firāraw wa lamuli'ta minhum ru‘bā(n).

O sì rò pé wọn kò sùn, ṣùgbọ́n wọ́n ń sùn; A sì yí wọn padà sí ọ̀tún àti sí òsì, nígbà tí ajá wọn na ọwọ́ rẹ̀ sí iwájú ẹnu ọ̀nà ihò náà. Tí o bá sì rí wọn, dájúdájú ìwọ yóò yípadà (kúrò) kúrò lọ́dọ̀ wọn, dájúdájú ìwọ yóò kún fún ìbẹ̀rù wọn.

وَكَذٰلِكَ بَعَثْنٰهُمْ لِيَتَسَاۤءَلُوْا بَيْنَهُمْۗ قَالَ قَاۤىِٕلٌ مِّنْهُمْ كَمْ لَبِثْتُمْۗ قَالُوْا لَبِثْنَا يَوْمًا اَوْ بَعْضَ يَوْمٍۗ قَالُوْا رَبُّكُمْ اَعْلَمُ بِمَا لَبِثْتُمْۗ فَابْعَثُوْٓا اَحَدَكُمْ بِوَرِقِكُمْ هٰذِهٖٓ اِلَى الْمَدِيْنَةِ فَلْيَنْظُرْ اَيُّهَآ اَزْكٰى طَعَامًا فَلْيَأْتِكُمْ بِرِزْقٍ مِّنْهُ وَلْيَتَلَطَّفْ وَلَا يُشْعِرَنَّ بِكُمْ اَحَدًا

wa każālika ba‘aṡnāhum liyatasā'alū bainahum, qāla qā'ilum minhum kam labiṡtum, qālū labiṡnā yauman au ba‘ḍa yaum(in), qālū rabbukum a‘lamu bimā labiṡtum, fab‘aṡū aḥadakum biwariqikum hāżihī ilal-madīnati falyanẓur ayyuhā azkā ṭa‘āman falya'tikum birizqim minhu walyatalaṭṭaf wa lā yusy‘iranna bikum aḥadā(n).

Bẹ́ẹ̀ ni a ṣe jí wọn, kí wọ́n lè béèrè ìbéèrè lọ́wọ́ ara wọn. Ọ̀kan lára wọn sọ pé, “Ìgbà wo ni ẹ ti wà níbí?” Wọ́n dáhùn pé, “A wà níbí ní ọjọ́ kan tàbí ààbọ̀ ọjọ́.” Ẹlòmíràn sọ pé, “Ọlọ́run yín mọ ìgbà tí ẹ ti wà níbí jùlọ. Nítorí náà, ẹ sọ fún ọ̀kan nínú yín pé kí ó lọ sí ìlú pẹ̀lú owó fàdákà yín, kí ó sì rí oúnjẹ tí ó dára jù, kí ó sì mú díẹ̀ nínú rẹ̀ wá fún yín, kí ó sì jẹ́ onínúure kí ó má sì sọ fún ẹnikẹ́ni nípa yín.”

اِنَّهُمْ اِنْ يَّظْهَرُوْا عَلَيْكُمْ يَرْجُمُوْكُمْ اَوْ يُعِيْدُوْكُمْ فِيْ مِلَّتِهِمْ وَلَنْ تُفْلِحُوْٓا اِذًا اَبَدًا

innahum iy yaẓharū ‘alaikum yarjumūkum au yu‘īdūkum fī millatihim wa lan tufliḥū iżan abadā(n).

Ní tòótọ́, tí wọ́n bá mọ ibi tí o wà, dájúdájú wọn yóò sọ ọ́ lókùúta tàbí kí wọ́n fipá mú ọ láti padà sí ẹ̀sìn wọn, nígbà náà o kò ní ṣe àṣeyọrí láéláé.”

وَكَذٰلِكَ اَعْثَرْنَا عَلَيْهِمْ لِيَعْلَمُوْٓا اَنَّ وَعْدَ اللّٰهِ حَقٌّ وَّاَنَّ السَّاعَةَ لَا رَيْبَ فِيْهَاۚ اِذْ يَتَنَازَعُوْنَ بَيْنَهُمْ اَمْرَهُمْ فَقَالُوا ابْنُوْا عَلَيْهِمْ بُنْيَانًاۗ رَبُّهُمْ اَعْلَمُ بِهِمْۗ قَالَ الَّذِيْنَ غَلَبُوْا عَلٰٓى اَمْرِهِمْ لَنَتَّخِذَنَّ عَلَيْهِمْ مَّسْجِدًا

wa każālika a‘ṡarnā ‘alaihim liya‘lamū anna wa‘dallāhi ḥaqquw wa annas-sā‘ata lā raiba fīhā, iż yatanāza‘ūna bainahum amrahum fa qālubnū ‘alaihim bun-yānā(n), rabbuhum a‘lamu bihim, qālal-lażīna galabū ‘alā amrihim lanattakhiżanna ‘alaihim masjidā(n).

Bẹ́ẹ̀ náà ni a ṣe fi hàn (àwọn ènìyàn) pẹ̀lú wọn, kí wọ́n lè mọ̀ pé ìlérí Allāhu jẹ́ òótọ́, àti pé (dídé) ọjọ́ ìdájọ́ kò sí iyèméjì nípa rẹ̀. Nígbà tí wọ́n ń jiyàn nípa ọ̀ràn wọn, wọ́n wí pé, “Ẹ kọ́ ilé kan sí òkè ihò wọn, Olúwa wọn mọ̀ nípa wọn dáadáa.” Ẹni tí ó ní àṣẹ lórí ọ̀ràn wọn wí pé, “Dájúdájú àwa yóò kọ́ ilé ìjọsìn kan sí orí rẹ̀.”

سَيَقُوْلُوْنَ ثَلٰثَةٌ رَّابِعُهُمْ كَلْبُهُمْۚ وَيَقُوْلُوْنَ خَمْسَةٌ سَادِسُهُمْ كَلْبُهُمْ رَجْمًاۢ بِالْغَيْبِۚ وَيَقُوْلُوْنَ سَبْعَةٌ وَّثَامِنُهُمْ كَلْبُهُمْ ۗقُلْ رَّبِّيْٓ اَعْلَمُ بِعِدَّتِهِمْ مَّا يَعْلَمُهُمْ اِلَّا قَلِيْلٌ ەۗ فَلَا تُمَارِ فِيْهِمْ اِلَّا مِرَاۤءً ظَاهِرًا ۖوَّلَا تَسْتَفْتِ فِيْهِمْ مِّنْهُمْ اَحَدًا ࣖ

sayaqūlūna ṡalāṡatur rābi‘uhum kalbuhum, wa yaqūlūna khamsatun sādisuhum kalbuhum rajmam bil-gaib(i), wa yaqūlūna sab‘atuw wa ṡāminuhum kalbuhum, qur rabbī a‘lamu bi‘iddatihim mā ya‘lamuhum illā qalīl(un), falā tumāri fīhim illā mirā'an ẓāhirā(n), wa lā tastafti fīhim minhum aḥadā(n).

Lẹ́yìn náà (àwọn ènìyàn kan yóò) sọ pé, "(Nọ́mbà wọn ni) mẹ́ta (ènìyàn), ẹ̀kẹrin ni ajá," àwọn mìíràn sì sọ pé, "(Nọ́mbà wọn ni) márùn-ún (ènìyàn), ẹ̀kẹfà ni ajá," gẹ́gẹ́ bí àbájáde nípa ẹ̀dá tí ó ju ẹ̀dá lọ; ẹlòmíràn sì sọ pé, "(Nọ́mbà wọn) jẹ́ méje (ènìyàn), ẹ̀kẹjọ ni ajá." Sọ pé (Muhammad), "Olúwa mi mọ iye wọn dáadáa; kò sí ẹni tí ó mọ iye wọn àyàfi díẹ̀." Nítorí náà, má ṣe (Muhammad) jiyàn nípa wọn, àyàfi àwọn àríyànjiyàn òde, má sì béèrè lọ́wọ́ ẹnikẹ́ni nípa wọn (àwọn ọ̀dọ́mọkùnrin).

وَلَا تَقُوْلَنَّ لِشَا۟يْءٍ اِنِّيْ فَاعِلٌ ذٰلِكَ غَدًاۙ

wa lā taqūlanna lisyai'in innī fā‘ilun żālika gadā(n).

Má sì ṣe sọ nípa ohunkóhun pé, “Dájúdájú, màá ṣe é ní òwúrọ̀ ọ̀la,”

اِلَّآ اَنْ يَّشَاۤءَ اللّٰهُ ۖوَاذْكُرْ رَّبَّكَ اِذَا نَسِيْتَ وَقُلْ عَسٰٓى اَنْ يَّهْدِيَنِ رَبِّيْ لِاَقْرَبَ مِنْ هٰذَا رَشَدًا

illā ay yasyā'allāh(u), ważkur rabbaka iżā nasīta wa qul ‘asā ay yahdiyani rabbī li'aqraba min hāżā rasyadā(n).

àyàfi (nípa sísọ pé), “Ọlọ́run fẹ́.” Kí o sì rántí Olúwa rẹ tí o bá gbàgbé, kí o sì wí pé, “Mo nírètí pé Olúwa mi yóò tọ́ mi sọ́nà kí èmi lè súnmọ́ òtítọ́ ju èyí lọ.”

وَلَبِثُوْا فِيْ كَهْفِهِمْ ثَلٰثَ مِائَةٍ سِنِيْنَ وَازْدَادُوْا تِسْعًا

wa labiṡū fī kahfihim ṡalāṡa mi'atin sinīna wazdādū tis‘ā(n).

Wọ́n sì gbé inú ihò náà fún ọgọ́rùn-ún mẹ́ta ọdún pẹ̀lú ọdún mẹ́sàn-án.

قُلِ اللّٰهُ اَعْلَمُ بِمَا لَبِثُوْا ۚ لَهٗ غَيْبُ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِۗ اَبْصِرْ بِهٖ وَاَسْمِعْۗ مَا لَهُمْ مِّنْ دُوْنِهٖ مِنْ وَّلِيٍّۗ وَلَا يُشْرِكُ فِيْ حُكْمِهٖٓ اَحَدًا

qulillāhu a‘lamu bimā labiṡū, lahū gaibus-samāwāti wal-arḍ(i), abṣir bihī wa asmi‘, mā lahum min dūnihī miw waliyy(in), wa lā yusyriku fī ḥukmihī aḥadā(n).

Sọ pé, “Allāhu mọ iye ìgbà tí wọ́n dúró (nínú ihò àpáta); fún Un ni gbogbo ohun tí ó fara pamọ́ ní ọ̀run àti ilẹ̀. Báwo ni ojú Rẹ̀ ti mọ́lẹ̀ tó àti bí ìgbọ́rọ̀ Rẹ̀ ti mú tó; kò sí olùdáàbòbò fún wọn bí kò ṣe Rẹ̀; kò sì gba ẹnikẹ́ni gẹ́gẹ́ bí alábàáṣiṣẹpọ̀ Rẹ̀ nínú ìpinnu ìpinnu.”

وَاتْلُ مَآ اُوْحِيَ اِلَيْكَ مِنْ كِتَابِ رَبِّكَۗ لَا مُبَدِّلَ لِكَلِمٰتِهٖۗ وَلَنْ تَجِدَ مِنْ دُوْنِهٖ مُلْتَحَدًا

watlu mā ūḥiya ilaika min kitābi rabbik(a), lā mubaddila likalimātih(ī), wa lan tajida min dūnihī multaḥadā(n).

Kí o sì ka (Muhammad) ohun tí a fi ránṣẹ́ sí ọ, èyí ni Ìwé Olúwa rẹ (Al-Qur'an). Kò sí ohun tí ó lè yí àwọn gbólóhùn Rẹ̀ padà. Ìwọ kò sì ní lè rí ààbò àyàfi lọ́dọ̀ Rẹ̀.

وَاصْبِرْ نَفْسَكَ مَعَ الَّذِيْنَ يَدْعُوْنَ رَبَّهُمْ بِالْغَدٰوةِ وَالْعَشِيِّ يُرِيْدُوْنَ وَجْهَهٗ وَلَا تَعْدُ عَيْنٰكَ عَنْهُمْۚ تُرِيْدُ زِيْنَةَ الْحَيٰوةِ الدُّنْيَاۚ وَلَا تُطِعْ مَنْ اَغْفَلْنَا قَلْبَهٗ عَنْ ذِكْرِنَا وَاتَّبَعَ هَوٰىهُ وَكَانَ اَمْرُهٗ فُرُطًا

waṣbir nafsaka ma‘al-lażīna yad‘ūna rabbahum bil-gadāti wal-‘asyiyyi yurīdūna wajhahū wa lā ta‘du ‘aināka ‘anhum, turīdu zīnatal-ḥayātid-dun-yā, wa lā tuṭi‘ man agfalnā qalbahū ‘an żikrinā wattaba‘a hawāhu wa kāna amruhū furuṭā(n).

Kí o sì ní sùúrù, ìwọ (Muhammad) pẹ̀lú àwọn tí wọ́n ń pe Olúwa wọn ní òwúrọ̀ àti ní alẹ́, tí wọ́n ń retí ìyọ́nú Rẹ̀; má sì ṣe yí ojú rẹ kúrò lọ́dọ̀ wọn (nítorí pé) wọ́n ń retí àwọn ohun ọ̀ṣọ́ ayé; má sì tẹ̀lé àwọn tí ọkàn wọn ti kọ̀ láti rántí Wa, tí wọ́n sì tẹ̀lé ìfẹ́ ọkàn wọn, tí ipò wọn sì ti kọjá ààlà.

وَقُلِ الْحَقُّ مِنْ رَّبِّكُمْۗ فَمَنْ شَاۤءَ فَلْيُؤْمِنْ وَّمَنْ شَاۤءَ فَلْيَكْفُرْۚ اِنَّآ اَعْتَدْنَا لِلظّٰلِمِيْنَ نَارًاۙ اَحَاطَ بِهِمْ سُرَادِقُهَاۗ وَاِنْ يَّسْتَغِيْثُوْا يُغَاثُوْا بِمَاۤءٍ كَالْمُهْلِ يَشْوِى الْوُجُوْهَۗ بِئْسَ الشَّرَابُۗ وَسَاۤءَتْ مُرْتَفَقًا

wa qulil-ḥaqqu mir rabbikum, faman syā'a falyu'miw wa man syā'a falyakfur, innā a‘tadnā liẓ-ẓālimīna nārā(n), aḥāṭa bihim surādiquhā, wa iy yastagīṡū yugāṡū bimā'in kal-muhli yasywil-wujūh(a), bi'sasy-syarāb(u), wa sā'at murtafaqā(n).

Kí o sì sọ (Muhammad), “Òtítọ́ láti ọ̀dọ̀ Olúwa yín wá; ẹnikẹ́ni tí ó bá fẹ́ (gbàgbọ́) kí ó gbàgbọ́, ẹnikẹ́ni tí ó bá sì fẹ́ (gbàgbọ́) kí ó gbàgbọ́.” Dájúdájú, A ti pèsè iná àpáàdì sílẹ̀ fún àwọn aláìṣòótọ́, tí ìdààmú wọn yí wọn ká. Tí wọ́n bá béèrè fún ìrànlọ́wọ́ (mímu), a ó fún wọn ní omi bí irin gbígbóná tí ó ń jó ojú wọn. (Ìyẹn ni) ohun mímu tí ó burú jùlọ àti ibi ìsinmi tí ó burú jùlọ.

اِنَّ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَعَمِلُوا الصّٰلِحٰتِ اِنَّا لَا نُضِيْعُ اَجْرَ مَنْ اَحْسَنَ عَمَلًاۚ

innal-lażīna āmanū wa ‘amiluṣ-ṣāliḥāti innā lā nuḍī‘u ajra man aḥsana ‘amalā(n).

Dájúdájú, àwọn tí wọ́n gbàgbọ́ tí wọ́n sì ṣe iṣẹ́ rere, Àwa kò ní fi èrè àwọn tí wọ́n ṣe iṣẹ́ rere ṣòfò.

اُولٰۤىِٕكَ لَهُمْ جَنّٰتُ عَدْنٍ تَجْرِيْ مِنْ تَحْتِهِمُ الْاَنْهٰرُ يُحَلَّوْنَ فِيْهَا مِنْ اَسَاوِرَ مِنْ ذَهَبٍ وَّيَلْبَسُوْنَ ثِيَابًا خُضْرًا مِّنْ سُنْدُسٍ وَّاِسْتَبْرَقٍ مُّتَّكِـِٕيْنَ فِيْهَا عَلَى الْاَرَاۤىِٕكِۗ نِعْمَ الثَّوَابُۗ وَحَسُنَتْ مُرْتَفَقًا ࣖ

ulā'ika lahum jannātu ‘adnin tajrī min taḥtihimul-anhāru yuḥallauna fīhā min asāwira min żahabiw wa yalbasūna ṡiyāban khuḍram min sundusiw wa istabraqim muttaki'īna fīhā ‘alal-arā'ik(i), ni‘maṡ-ṡawāb(u), wa ḥasunat murtafaqā(n).

Àwọn ni wọ́n gba Párádísè Adn, èyí tí àwọn odò ń ṣàn lábẹ́ rẹ̀; (nínú ọ̀run yẹn) wọ́n fi ẹ̀gbà ọwọ́ wúrà ṣe wọ́n lọ́ṣọ̀ọ́, wọ́n sì wọ aṣọ aláwọ̀ ewé tí a fi sílíkì dán àti sílíkì tí ó nípọn ṣe, nígbà tí wọ́n jókòó tí wọ́n sì tẹ̀ lé àwọn àga ẹlẹ́wà. (Ìyẹn ni) èrè tó dára jùlọ àti ibi ìsinmi ẹlẹ́wà.

۞ وَاضْرِبْ لَهُمْ مَّثَلًا رَّجُلَيْنِ جَعَلْنَا لِاَحَدِهِمَا جَنَّتَيْنِ مِنْ اَعْنَابٍ وَّحَفَفْنٰهُمَا بِنَخْلٍ وَّجَعَلْنَا بَيْنَهُمَا زَرْعًاۗ

waḍrib lahum maṡalar rajulaini ja‘alnā li'aḥadihimā jannataini min a‘nābiw wa ḥafafnāhumā binakhliw wa ja‘alnā bainahumā zar‘ā(n).

Kí o sì fún wọn ní àpẹẹrẹ kan, ọkùnrin méjì, ọ̀kan nínú wọn (aláìgbàgbọ́) A fún wọn ní ọgbà àjàrà méjì, A sì yí àwọn ọgbà méjèèjì ká pẹ̀lú igi ọ̀pẹ, A sì ṣe pápá kan láàrín wọn (àwọn ọgbà).

كِلْتَا الْجَنَّتَيْنِ اٰتَتْ اُكُلَهَا وَلَمْ تَظْلِمْ مِّنْهُ شَيْـًٔاۙ وَّفَجَّرْنَا خِلٰلَهُمَا نَهَرًاۙ

kiltal-jannataini ātat ukulahā wa lam taẓlim minhu syai'ā(n), wa fajjarnā khilālahumā naharā(n).

Àwọn ọgbà méjèèjì ló mú èso wọn jáde, èso wọn kò sì dínkù rárá, A sì mú kí àwọn odò ṣàn láti inú àwọn ihò wọn.

وَّكَانَ لَهٗ ثَمَرٌۚ فَقَالَ لِصَاحِبِهٖ وَهُوَ يُحَاوِرُهٗٓ اَنَا۠ اَكْثَرُ مِنْكَ مَالًا وَّاَعَزُّ نَفَرًا

wa kāna lahū ṡamar(un), fa qāla liṣāḥibihī wa huwa yuḥāwiruhū ana akṡaru minka mālaw wa a‘azzu nafarā(n).

Ó sì ní ọrọ̀ púpọ̀, nítorí náà ó sọ fún ọ̀rẹ́ rẹ̀ (ẹni tí ó gbàgbọ́) nígbà tí ó ń bá a sọ̀rọ̀ pé, “Ọrọ̀ mi pọ̀ ju tìrẹ lọ, àwọn ọmọlẹ́yìn mi sì lágbára jù.”

وَدَخَلَ جَنَّتَهٗ وَهُوَ ظَالِمٌ لِّنَفْسِهٖۚ قَالَ مَآ اَظُنُّ اَنْ تَبِيْدَ هٰذِهٖٓ اَبَدًاۙ

wa dakhala jannatahū wa huwa ẓālimul linafsih(ī), qāla mā aẓunnu an tabīda hāżihī abadā(n).

Ó sì wọ inú ọgbà rẹ̀ pẹ̀lú ìwà ìpalára ara-ẹni (láti inú ìgbéraga àti àìnígbàgbọ́); ó wí pé, “Mo rò pé ọgbà yìí kò ní parẹ́ láéláé,

وَّمَآ اَظُنُّ السَّاعَةَ قَاۤىِٕمَةً وَّلَىِٕنْ رُّدِدْتُّ اِلٰى رَبِّيْ لَاَجِدَنَّ خَيْرًا مِّنْهَا مُنْقَلَبًا

wa mā aẓunnus-sā‘ata qā'imataw wa la'ir rudittu ilā rabbī la'ajidanna khairam minhā munqalabā(n).

Mo sì rò pé ọjọ́ Àjíǹde kò ní dé, tí a bá sì dá mi padà sí ọ̀dọ̀ Olúwa mi, dájúdájú èmi yóò rí ibì kan tí ó dára jù láti padà sí ju èyí lọ.”

قَالَ لَهٗ صَاحِبُهٗ وَهُوَ يُحَاوِرُهٗٓ اَكَفَرْتَ بِالَّذِيْ خَلَقَكَ مِنْ تُرَابٍ ثُمَّ مِنْ نُّطْفَةٍ ثُمَّ سَوّٰىكَ رَجُلًاۗ

qāla lahū ṣāḥibuhū wa huwa yuḥāwiruhū akafarta bil-lażī khalaqaka min turābin ṡumma min nuṭfatin ṡumma sawwāka rajulā(n).

Ọ̀rẹ́ rẹ̀ (ẹni tí ó gbàgbọ́) sọ fún un nígbà tí ó ń bá a sọ̀rọ̀ pé, “Ṣé o kò gbàgbọ́ nínú (Ọlọ́run) ẹni tí ó dá ọ láti inú eruku, lẹ́yìn náà láti inú ìṣùpọ̀ àtọ̀, lẹ́yìn náà Ó sọ ọ́ di ènìyàn pípé?”

لٰكِنَّا۠ هُوَ اللّٰهُ رَبِّيْ وَلَآ اُشْرِكُ بِرَبِّيْٓ اَحَدًا

lākinna huwallāhu rabbī wa lā usyriku birabbī aḥadā(n).

Ṣùgbọ́n mo (gbàgbọ́ pé), Òun ni Allah, Olúwa mi, èmi kò sì fi ohunkóhun bá Olúwa mi ṣe pọ̀.

وَلَوْلَآ اِذْ دَخَلْتَ جَنَّتَكَ قُلْتَ مَا شَاۤءَ اللّٰهُ ۙ لَا قُوَّةَ اِلَّا بِاللّٰهِ ۚاِنْ تَرَنِ اَنَا۠ اَقَلَّ مِنْكَ مَالًا وَّوَلَدًاۚ

wa lau lā iż dakhalta jannataka qulta mā syā'allāh(u), lā quwwata illā billāh(i), in tarani ana aqalla minka mālaw wa waladā(n).

Kí ló dé tí o bá wọ inú ọgbà rẹ tí o kò fi sọ pé “Masya Allah, la quwwata illa billah” (Ní tòótọ́, nípasẹ̀ ìfẹ́ Allah, gbogbo èyí ti ṣẹ), kò sí agbára kankan àyàfi pẹ̀lú ìrànlọ́wọ́ Allah (ìrànlọ́wọ́), bó tilẹ̀ jẹ́ pé o rò pé ọrọ̀ àti ọmọ mi kéré sí tìrẹ.

فَعَسٰى رَبِّيْٓ اَنْ يُّؤْتِيَنِ خَيْرًا مِّنْ جَنَّتِكَ وَيُرْسِلَ عَلَيْهَا حُسْبَانًا مِّنَ السَّمَاۤءِ فَتُصْبِحَ صَعِيْدًا زَلَقًاۙ

fa ‘asā rabbī ay yu'tiyani khairam min jannatika wa yursila ‘alaihā ḥusbānam minas-samā'i fa tuṣbiḥa ṣa‘īdan zalaqā(n).

Nítorí náà, bóyá Olúwa mi yóò fún mi ní ọgbà tí ó dára ju tìrẹ lọ, kí ó sì rán mànàmáná láti ọ̀run sórí ọgbà rẹ, kí ó lè di ilẹ̀ tí ó ń yọ̀.

اَوْ يُصْبِحَ مَاۤؤُهَا غَوْرًا فَلَنْ تَسْتَطِيْعَ لَهٗ طَلَبًا

au yuṣbiḥa mā'uhā gauran falan tastaṭī‘a lahū ṭalabā(n).

tabi omi naa ba pada sinu ilẹ, nigbana ni iwọ kii yoo le ri i mọ.

وَاُحِيْطَ بِثَمَرِهٖ فَاَصْبَحَ يُقَلِّبُ كَفَّيْهِ عَلٰى مَآ اَنْفَقَ فِيْهَا وَهِيَ خَاوِيَةٌ عَلٰى عُرُوْشِهَا وَيَقُوْلُ يٰلَيْتَنِيْ لَمْ اُشْرِكْ بِرَبِّيْٓ اَحَدًا

wa uḥīṭa biṡamarihī fa aṣbaḥa yuqallibu kaffaihi ‘alā mā anfaqa fīhā wa hiya khāwiyatun ‘alā ‘urūsyihā wa yaqūlu yā laitanī lam usyrik birabbī aḥadā(n).

Wọ́n sì pa ọrọ̀ rẹ̀ run, lẹ́yìn náà ó yí àtẹ́lẹwọ́ rẹ̀ (àmì ìbànújẹ́) fún ohun tí ó ná lórí rẹ̀, nígbà tí igi àjàrà náà sì wó pẹ̀lú ìtìlẹ́yìn rẹ̀ (para-para) lẹ́yìn náà ó wí pé, “Kí ló dé tí èmi kò bá so ohunkóhun pọ̀ mọ́ Olúwa mi?”

وَلَمْ تَكُنْ لَّهٗ فِئَةٌ يَّنْصُرُوْنَهٗ مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ وَمَا كَانَ مُنْتَصِرًاۗ

wa lam takul lahū fi'atuy yanṣurūnahū min dūnillāhi wa mā kāna muntaṣirā(n).

Kò sì sí ẹgbẹ́ kan (tí ó lè ràn án lọ́wọ́ mọ́) àyàfi Allāhu; kò sì ní lè gbèjà ara rẹ̀.

هُنَالِكَ الْوَلَايَةُ لِلّٰهِ الْحَقِّۗ هُوَ خَيْرٌ ثَوَابًا وَّخَيْرٌ عُقْبًا ࣖ

hunālikal-walāyatu lillāhil-ḥaqq(i), huwa khairun ṡawābaw wa khairun ‘uqbā(n).

Níbẹ̀, ìrànlọ́wọ́ nìkan ni ó ń wá láti ọ̀dọ̀ Allāhu, Olóòótọ́ Jùlọ. Òun ni (olùfúnni) èrè tó dára jùlọ àti (olùfúnni) èrè tó dára jùlọ.

وَاضْرِبْ لَهُمْ مَّثَلَ الْحَيٰوةِ الدُّنْيَا كَمَاۤءٍ اَنْزَلْنٰهُ مِنَ السَّمَاۤءِ فَاخْتَلَطَ بِهٖ نَبَاتُ الْاَرْضِ فَاَصْبَحَ هَشِيْمًا تَذْرُوْهُ الرِّيٰحُ ۗوَكَانَ اللّٰهُ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ مُّقْتَدِرًا

waḍrib lahum maṡalal-ḥayātid-dun-yā kamā'in anzalnāhu minas-samā'i fakhtalaṭa bihī nabātul-arḍi fa aṣbaḥa hasyīman tażrūhur-riyāḥ(u), wa kānallāhu ‘alā kulli syai'im muqtadirā(n).

Kí o sì ṣe àkàwé ìgbésí ayé ayé yìí fún wọn (àwọn ènìyàn) gẹ́gẹ́ bí omi (òjò) tí A ń sọ̀kalẹ̀ láti ọ̀run, tí ó fi ń mú kí ewéko gbóná lórí ilẹ̀, lẹ́yìn náà (àwọn ewéko) gbẹ bí afẹ́fẹ́ ṣe ń fẹ́ wọn lọ. Allāhu sì ni Alágbára lórí gbogbo nǹkan.

اَلْمَالُ وَالْبَنُوْنَ زِيْنَةُ الْحَيٰوةِ الدُّنْيَاۚ وَالْبٰقِيٰتُ الصّٰلِحٰتُ خَيْرٌ عِنْدَ رَبِّكَ ثَوَابًا وَّخَيْرٌ اَمَلًا

al-mālu wal-banūna zīnatul-ḥayātid-dun-yā, wal-bāqiyātuṣ-ṣāliḥātu khairun ‘inda rabbika ṡawābaw wa khairun amalā(n).

Ọrọ̀ àti àwọn ọmọ ni ohun ọ̀ṣọ́ ayé, ṣùgbọ́n iṣẹ́ rere tí ń bá a lọ jẹ́ èrè tí ó dára jù lọ́dọ̀ Olúwa rẹ àti ìrètí tí ó dára jù.

وَيَوْمَ نُسَيِّرُ الْجِبَالَ وَتَرَى الْاَرْضَ بَارِزَةًۙ وَّحَشَرْنٰهُمْ فَلَمْ نُغَادِرْ مِنْهُمْ اَحَدًاۚ

wa yauma nusayyirul-jibāla wa taral-arḍa bārizah(tan), wa ḥasyarnāhum falam nugādir minhum aḥadā(n).

Ati (ranti) ọjọ (nigbati) A o kọja larin awọn oke-nla, iwọ yoo si ri ilẹ ti o tẹju, A o si ko wọn jọ (gbogbo eniyan), A ko si ni fi ẹnikan silẹ ninu wọn.

وَعُرِضُوْا عَلٰى رَبِّكَ صَفًّاۗ لَقَدْ جِئْتُمُوْنَا كَمَا خَلَقْنٰكُمْ اَوَّلَ مَرَّةٍۢ ۖبَلْ زَعَمْتُمْ اَلَّنْ نَّجْعَلَ لَكُمْ مَّوْعِدًا

wa ‘uriḍū ‘alā rabbika ṣaffā(n), laqad ji'tumūnā kamā khalaqnākum awwala marratim bal za‘amtum allan naj‘ala lakum mau‘idā(n).

A ó sì mú wọn wá síwájú Olúwa yín ní ìlà-ọ̀wọ̀ọ̀wọ́. (Allah sọ pé), “Dájúdájú ẹ wá sí ọ̀dọ̀ wa, gẹ́gẹ́ bí A ti dá yín ní ìgbà àkọ́kọ́; àní ẹ̀yin rò pé A kò ní yan àkókò kan fún yín (láti dìde láti mú) àdéhùn náà ṣẹ.”

وَوُضِعَ الْكِتٰبُ فَتَرَى الْمُجْرِمِيْنَ مُشْفِقِيْنَ مِمَّا فِيْهِ وَيَقُوْلُوْنَ يٰوَيْلَتَنَا مَالِ هٰذَا الْكِتٰبِ لَا يُغَادِرُ صَغِيْرَةً وَّلَا كَبِيْرَةً اِلَّآ اَحْصٰىهَاۚ وَوَجَدُوْا مَا عَمِلُوْا حَاضِرًاۗ وَلَا يَظْلِمُ رَبُّكَ اَحَدًا ࣖ

wa wuḍi‘al-kitābu fa taral-mujrimīna musyfiqīna mimmā fīhi wa yaqūlūna yā wailatanā mā lihāżal-kitābi lā yugādiru ṣagīrataw wa lā kabīratan illā aḥṣāhā, wa wajadū mā ‘amilū ḥaḍirā(n), wa lā yaẓlimu rabbuka aḥadā(n).

A sì gbé ìwé (àkọsílẹ̀ iṣẹ́) kalẹ̀, nígbà náà ni ìwọ yóò rí àwọn ẹlẹ́ṣẹ̀ tí wọ́n ń bẹ̀rù ohun tí ó wà nínú rẹ̀, wọ́n yóò sì wí pé, “Ẹ wo bí ìwé yìí ti burú tó, kí ni a ṣe sí ìwé yìí, kò sí ohun tí a fi sílẹ̀, kékeré àti ńlá ṣùgbọ́n gbogbo nǹkan ni a kọ sílẹ̀,” wọ́n sì rí (gbogbo) ohun tí wọ́n ṣe (tí a kọ sílẹ̀). Olúwa rẹ kò sì ṣe àìtọ́ sí ẹnikẹ́ni.

وَاِذْ قُلْنَا لِلْمَلٰۤىِٕكَةِ اسْجُدُوْا لِاٰدَمَ فَسَجَدُوْٓا اِلَّآ اِبْلِيْسَۗ كَانَ مِنَ الْجِنِّ فَفَسَقَ عَنْ اَمْرِ رَبِّهٖۗ اَفَتَتَّخِذُوْنَهٗ وَذُرِّيَّتَهٗٓ اَوْلِيَاۤءَ مِنْ دُوْنِيْ وَهُمْ لَكُمْ عَدُوٌّۗ بِئْسَ لِلظّٰلِمِيْنَ بَدَلًا

wa iż qulnā lil-malā'ikatisjudū li'ādama fa sajadū illā iblīs(a), kāna minal-jinni fa fasaqa ‘an amri rabbih(ī), afa tattakhiżūnahū wa żurriyyatahū auliyā'a min dūnī wa hum lakum ‘aduww(un), bi'sa liẓ-ẓālimīna badalā(n).

Àti (ẹ rántí) nígbà tí A sọ fún àwọn áńgẹ́lì pé, “Ẹ forí balẹ̀ fún Ádámù!” Wọ́n sì forí balẹ̀ àyàfi Sátánì. Ó wá láti inú (ẹgbẹ́) àwọn ẹ̀mí èṣù, nítorí náà ó kọ̀ láti ṣe àṣẹ Olúwa rẹ̀. Ṣé ó tọ́ fún yín láti sọ òun àti àwọn ọmọ rẹ̀ mìíràn yàtọ̀ sí Èmi gẹ́gẹ́ bí olórí, bó tilẹ̀ jẹ́ pé wọ́n jẹ́ ọ̀tá yín? Ó burú gan-an (ẹ̀ṣù) gẹ́gẹ́ bí àyípadà (Ọlọ́run) fún àwọn aláìṣòótọ́.

۞ مَآ اَشْهَدْتُّهُمْ خَلْقَ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِ وَلَا خَلْقَ اَنْفُسِهِمْۖ وَمَا كُنْتُ مُتَّخِذَ الْمُضِلِّيْنَ عَضُدًا

mā asyhattuhum khalqas-samāwāti wal-arḍi wa lā khalqa anfusihim, wa mā kuntu muttakhiżal-muḍillīna ‘aḍudā(n).

Èmi kò mú wọn (Èṣù àti àwọn ọmọ rẹ̀) wá sí ẹlẹ́rìí ìṣẹ̀dá àwọn ọ̀run àti ilẹ̀ ayé, kì í ṣe ìṣẹ̀dá ara wọn pẹ̀lú; èmi kò sì sọ àwọn tí ń ṣìnà di olùrànlọ́wọ́.

وَيَوْمَ يَقُوْلُ نَادُوْا شُرَكَاۤءِيَ الَّذِيْنَ زَعَمْتُمْ فَدَعَوْهُمْ فَلَمْ يَسْتَجِيْبُوْا لَهُمْ وَجَعَلْنَا بَيْنَهُمْ مَّوْبِقًا

wa yauma yaqūlu nādū syurakā'iyal-lażīna za‘amtum fa da‘auhum falam yastajībū lahum wa ja‘alnā bainahum maubiqā(n).

Àti (rántí) ọjọ́ náà (nígbà tí) Ó wí pé, “Ẹ pe àwọn ọ̀rẹ́ yín tí ẹ ń rò pé wọ́n jẹ́ fún mi.” Wọ́n pè é, ṣùgbọ́n wọ́n (àwọn ọ̀rẹ́) kò dáhùn (sí àwọn ìpè wọn) A sì ṣe ibi ìparun fún wọn (iná àpáàdì).

وَرَاَ الْمُجْرِمُوْنَ النَّارَ فَظَنُّوْٓا اَنَّهُمْ مُّوَاقِعُوْهَا وَلَمْ يَجِدُوْا عَنْهَا مَصْرِفًا ࣖ

wa ra'al-mujrimūnan nāra fa ẓannū annahum muwāqi‘ūhā wa lam yajidū ‘anhā maṣrifā(n).

Àwọn ẹlẹ́ṣẹ̀ sì rí iná ọ̀run àpáàdì, wọ́n sì rò pé àwọn yóò ṣubú sínú rẹ̀, wọn kò sì rí ibi tí wọn yóò yà kúrò nínú rẹ̀.

وَلَقَدْ صَرَّفْنَا فِيْ هٰذَا الْقُرْاٰنِ لِلنَّاسِ مِنْ كُلِّ مَثَلٍۗ وَكَانَ الْاِنْسَانُ اَكْثَرَ شَيْءٍ جَدَلًا

wa laqad ṣarrafnā fī hāżal-qur'āni lin-nāsi min kulli maṡal(in), wa kānal-insānu akṡara syai'in jadalā(n).

Àti ní tòótọ́, A ti ṣàlàyé rẹ̀ fún àwọn ènìyàn leralera nínú Al-Qur'an yìí pẹ̀lú onírúurú òwe. Ṣùgbọ́n ènìyàn ni ó máa ń jiyàn jùlọ.

وَمَا مَنَعَ النَّاسَ اَنْ يُّؤْمِنُوْٓا اِذْ جَاۤءَهُمُ الْهُدٰى وَيَسْتَغْفِرُوْا رَبَّهُمْ اِلَّآ اَنْ تَأْتِيَهُمْ سُنَّةُ الْاَوَّلِيْنَ اَوْ يَأْتِيَهُمُ الْعَذَابُ قُبُلًا

wa mā mana‘an-nāsa ay yu'minū iż jā'ahumul-hudā wa yastagfirū rabbahum illā an ta'tiyahum sunnatul-awwalīna au ya'tiyahumul-‘ażābu qubulā(n).

Kò sì sí ohun kan (ohunkóhun) tó ń dí àwọn ènìyàn lọ́wọ́ láti gbàgbọ́ nígbà tí ìtọ́sọ́nà bá dé bá wọn, tí wọ́n sì ń tọrọ àforíjì lọ́wọ́ Olúwa wọn, àyàfi (ìfẹ́ ọkàn láti dúró de) dídé (òfin Ọlọ́run tí ó ti wà ní ipò) àwọn ènìyàn ìṣáájú tàbí dídé ìyà gidi lórí wọn.

وَمَا نُرْسِلُ الْمُرْسَلِيْنَ اِلَّا مُبَشِّرِيْنَ وَمُنْذِرِيْنَۚ وَيُجَادِلُ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا بِالْبَاطِلِ لِيُدْحِضُوْا بِهِ الْحَقَّ وَاتَّخَذُوْٓا اٰيٰتِيْ وَمَآ اُنْذِرُوْا هُزُوًا

wa mā nursilul-mursalīna illā mubasysyirīna wa munżirīn(a), wa yujādilul-lażīna kafarū bil-bāṭili liyudḥiḍū bihil-ḥaqqa wattakhażū āyātī wa mā unżirū huzuwā(n).

Àwa kò sì rán àwọn ìránṣẹ́ bí kò ṣe gẹ́gẹ́ bí olùgbé ìhìnrere àti olùkìlọ̀; ṣùgbọ́n àwọn tí ó ṣàìgbàgbọ́ ń jiyàn ní ọ̀nà èké kí wọ́n lè pa òtítọ́ (òtítọ́) run, wọ́n sì ń fi àwọn āyah Mi àti ohun tí a kìlọ̀ fún wọn ṣe ẹlẹ́yà.

وَمَنْ اَظْلَمُ مِمَّنْ ذُكِّرَ بِاٰيٰتِ رَبِّهٖ فَاَعْرَضَ عَنْهَا وَنَسِيَ مَا قَدَّمَتْ يَدَاهُۗ اِنَّا جَعَلْنَا عَلٰى قُلُوْبِهِمْ اَكِنَّةً اَنْ يَّفْقَهُوْهُ وَفِيْٓ اٰذَانِهِمْ وَقْرًاۗ وَاِنْ تَدْعُهُمْ اِلَى الْهُدٰى فَلَنْ يَّهْتَدُوْٓا اِذًا اَبَدًا

wa man aẓlamu mimman żukkira bi'āyāti rabbihī fa a‘raḍa ‘anhā wa nasiya mā qaddamat yadāh(u), innā ja‘alnā ‘alā qulūbihim akinnatan ay yafqahūhu wa fī āżānihim waqrā(n), wa in tad‘uhum ilal-hudā falay yahtadū iżan abadā(n).

Ta ló sì ṣe àìṣòdodo ju ẹni tí àwọn āyah Olúwa rẹ̀ ti kìlọ̀ fún, lẹ́yìn náà ó yípadà kúrò lọ́dọ̀ wọn, ó sì gbàgbé ohun tí ọwọ́ rẹ̀ méjèèjì ṣe? Dájúdájú, A ti sé ọkàn wọn, (kí wọ́n má baà mọ̀ ọ́n), a sì ti fi ìdè sí etí wọn. Bí ó tilẹ̀ jẹ́ pé o (Muhammad) pè wọ́n sí ìtọ́sọ́nà, dájúdájú wọn kò ní rí ìtọ́sọ́nà gbà títí láé.

وَرَبُّكَ الْغَفُوْرُ ذُو الرَّحْمَةِۗ لَوْ يُؤَاخِذُهُمْ بِمَا كَسَبُوْا لَعَجَّلَ لَهُمُ الْعَذَابَۗ بَلْ لَّهُمْ مَّوْعِدٌ لَّنْ يَّجِدُوْا مِنْ دُوْنِهٖ مَوْىِٕلًا

wa rabbukal-gafūru żur-raḥmah(ti), lau yu'ākhiżuhum bimā kasabū la‘ajjala lahumul-‘ażāb(a), bal lahum mau‘idul lay yajidū min dūnihī mau'ilā(n).

Olúwa rẹ sì jẹ́ Aláforíjìn, Ó ní àánú. Tí ó bá fẹ́ fìyà jẹ wọ́n nítorí iṣẹ́ wọn, ìbá yára fi ìyà wọn yára. Ṣùgbọ́n àkókò kan wà fún wọn (ìyà) tí wọn kò ní rí ààbò lọ́wọ́ Rẹ̀.

وَتِلْكَ الْقُرٰٓى اَهْلَكْنٰهُمْ لَمَّا ظَلَمُوْا وَجَعَلْنَا لِمَهْلِكِهِمْ مَّوْعِدًا ࣖ

wa tilkal-qurā ahlaknāhum lammā ẓalamū wa ja‘alnā limahlikihim mau‘idā(n).

Àti (àwọn olùgbé) ilẹ̀ náà ni A parun nígbà tí wọ́n ṣe àìṣòdodo, A sì yan àkókò pàtó fún ìparun wọn.

وَاِذْ قَالَ مُوْسٰى لِفَتٰىهُ لَآ اَبْرَحُ حَتّٰٓى اَبْلُغَ مَجْمَعَ الْبَحْرَيْنِ اَوْ اَمْضِيَ حُقُبًا

wa iż qāla mūsā lifatāhu lā abraḥu ḥattā abluga majma‘al-baḥraini au amḍiya ḥuqubā(n).

Àti (rántí) nígbà tí Mūsā sọ fún ìránṣẹ́ rẹ̀ pé, “Èmi kò ní dáwọ́ dúró (rín) kí n tó dé ìpàdé àwọn òkun méjì; tàbí kí n máa rìn (tẹ̀síwájú) fún ọ̀pọ̀ ọdún.”

فَلَمَّا بَلَغَا مَجْمَعَ بَيْنِهِمَا نَسِيَا حُوْتَهُمَا فَاتَّخَذَ سَبِيْلَهٗ فِى الْبَحْرِ سَرَبًا

falammā balagā majma‘a bainihimā nasiyā ḥūtahumā fattakhaża sabīlahū fil-baḥri sarabā(n).

Nígbà tí wọ́n dé ibi tí wọ́n ti pàdé àwọn òkun méjèèjì, wọ́n gbàgbé ẹja náà, ó sì fò lọ sínú òkun.

فَلَمَّا جَاوَزَا قَالَ لِفَتٰىهُ اٰتِنَا غَدَاۤءَنَاۖ لَقَدْ لَقِيْنَا مِنْ سَفَرِنَا هٰذَا نَصَبًا

falammā jāwazā qāla lifatāhu ātinā gadā'anā laqad laqīnā min safarinā hāżā naṣabā(n).

Nígbà tí wọ́n kọjá (ibẹ̀ náà), Mose wí fún ìránṣẹ́ rẹ̀ pé, “Mú oúnjẹ wa wá fún wa; dájúdájú a ti rẹ̀wẹ̀sì nítorí ìrìnàjò wa.”

قَالَ اَرَاَيْتَ اِذْ اَوَيْنَآ اِلَى الصَّخْرَةِ فَاِنِّيْ نَسِيْتُ الْحُوْتَۖ وَمَآ اَنْسٰىنِيْهُ اِلَّا الشَّيْطٰنُ اَنْ اَذْكُرَهٗۚ وَاتَّخَذَ سَبِيْلَهٗ فِى الْبَحْرِ عَجَبًا

qāla ara'aita iż awainā ilaṣ-ṣakhrati fa innī nasītul-ḥūt(a), wa mā ansānīhu illasy-syaiṭanu an ażkurah(ū), wattakhaża sabīlahū fil-baḥri ‘ajabā(n).

Ó (ìránṣẹ́ rẹ̀) dáhùn pé, “Ṣé o mọ̀ pé nígbà tí a ń wá ààbò lórí àpáta, mo gbàgbé (láti sọ fún ọ nípa) ẹja náà, kò sì sí ohun tó mú mi gbàgbé láti rántí rẹ̀ àyàfi Sátánì, (ẹja náà) sì rìn lọ sí òkun lọ́nà àjèjì.”

قَالَ ذٰلِكَ مَا كُنَّا نَبْغِۖ فَارْتَدَّا عَلٰٓى اٰثَارِهِمَا قَصَصًاۙ

qāla żālika mā kunnā nabg(i), fartaddā ‘alā āṡārihimā qaṣaṣā(n).

Ó (Mósè) wí pé, “Ibẹ̀ ni (ibi) tí a ń wá.” Lẹ́yìn náà ni àwọn méjèèjì padà, wọ́n tẹ̀lé ipasẹ̀ wọn àkọ́kọ́.

فَوَجَدَا عَبْدًا مِّنْ عِبَادِنَآ اٰتَيْنٰهُ رَحْمَةً مِّنْ عِنْدِنَا وَعَلَّمْنٰهُ مِنْ لَّدُنَّا عِلْمًا

fa wajadā ‘abdam min ‘ibādinā ātaināhu raḥmatam min ‘indinā wa ‘allamnāhu mil ladunnā ‘ilmā(n).

Lẹ́yìn náà ni àwọn méjèèjì pàdé ẹrú kan láàrín àwọn ẹrú Wa, ẹni tí A ti fún ní àánú láti ọ̀dọ̀ Wa, tí A sì ti kọ́ ọ ní ìmọ̀ láti ọ̀dọ̀ Wa.

قَالَ لَهٗ مُوْسٰى هَلْ اَتَّبِعُكَ عَلٰٓى اَنْ تُعَلِّمَنِ مِمَّا عُلِّمْتَ رُشْدًا

qāla lahū mūsā hal attabi‘uka ‘alā an tu‘allimani mimmā ‘ullimta rusydā(n).

Musa sọ fún un pé, “Ṣé kí n tẹ̀lé ọ kí o lè kọ́ mi (ìmọ̀ tòótọ́) tí o ti kọ́ mi láti jẹ́ ìtọ́sọ́nà?”

قَالَ اِنَّكَ لَنْ تَسْتَطِيْعَ مَعِيَ صَبْرًا

qāla innaka lan tastaṭī‘a ma‘iya ṣabrā(n).

Ó dáhùn pé, “Lóòótọ́, o kò ní lè ní sùúrù fún mi.”

وَكَيْفَ تَصْبِرُ عَلٰى مَا لَمْ تُحِطْ بِهٖ خُبْرًا

wa kaifa taṣbiru ‘alā mā lam tuḥiṭ bihī khubrā(n).

Báwo lo ṣe lè ní sùúrù pẹ̀lú nǹkan kan, nígbà tí o kò ní ìmọ̀ tó nípa rẹ̀?”

قَالَ سَتَجِدُنِيْٓ اِنْ شَاۤءَ اللّٰهُ صَابِرًا وَّلَآ اَعْصِيْ لَكَ اَمْرًا

qāla satajidunī in syā'allāhu ṣābiraw wa lā a‘ṣī laka amrā(n).

Ó (Mósè) wí pé, “Ọlọ́run yóò fẹ́, ìwọ yóò rí mi gẹ́gẹ́ bí ẹni tí ó ní sùúrù, èmi kì yóò sì tako ọ nínú ọ̀ràn èyíkéyìí.”

قَالَ فَاِنِ اتَّبَعْتَنِيْ فَلَا تَسْـَٔلْنِيْ عَنْ شَيْءٍ حَتّٰٓى اُحْدِثَ لَكَ مِنْهُ ذِكْرًا ࣖ

qāla fa inittaba‘tanī falā tas'alnī ‘an syai'in ḥattā uḥdiṡa laka minhu żikrā(n).

Ó ní, “Tí o bá tẹ̀lé mi, má ṣe bi mí nípa ohunkóhun, títí tí mo fi máa ṣàlàyé rẹ̀ fún ọ.”

فَانْطَلَقَاۗ حَتّٰٓى اِذَا رَكِبَا فِى السَّفِيْنَةِ خَرَقَهَاۗ قَالَ اَخَرَقْتَهَا لِتُغْرِقَ اَهْلَهَاۚ لَقَدْ جِئْتَ شَيْـًٔا اِمْرًا

fanṭalaqā, ḥattā iżā rakibā fis-safīnati khara ahā, qāla akharaqtahā litugriqa ahlahā, laqad ji'ta syai'an imrā(n).

Àwọn méjèèjì sì tẹ̀síwájú títí wọ́n fi wọ inú ọkọ̀ ojú omi náà, ó sì ṣe ihò sínú rẹ̀. Ó (Mósè) wí pé, “Kí ló dé tí o fi ṣe ihò sínú ọkọ̀ ojú omi náà? Ṣé o rì àwọn tó wà nínú rẹ̀?” Lóòótọ́, o ti ṣe ẹ̀ṣẹ̀ ńlá.

قَالَ اَلَمْ اَقُلْ اِنَّكَ لَنْ تَسْتَطِيْعَ مَعِيَ صَبْرًا

qāla alam aqul innaka lan tastaṭī‘a ma‘iya ṣabrā(n).

Ó ní, “Ṣé mi ò sọ fún ọ pé o kò ní lè ní sùúrù fún mi?”

قَالَ لَا تُؤَاخِذْنِيْ بِمَا نَسِيْتُ وَلَا تُرْهِقْنِيْ مِنْ اَمْرِيْ عُسْرًا

qāla lā tu'ākhiżnī bimā nasītu wa lā turhiqnī min amrī ‘usrā(n).

Ó (Mósà) sọ pé, “Má ṣe fìyà jẹ mí fún ìgbàgbé mi, má sì ṣe fi ìṣòro kankan rù mí nínú ọ̀ràn mi.”

فَانْطَلَقَا ۗحَتّٰٓى اِذَا لَقِيَا غُلٰمًا فَقَتَلَهٗ ۙقَالَ اَقَتَلْتَ نَفْسًا زَكِيَّةً؈ۢبِغَيْرِ نَفْسٍۗ لَقَدْ جِئْتَ شَيْـًٔا نُّكْرًا ۔

fanṭalaqā, ḥattā iżā laqiyā gulāman fa qatalah(ū), qāla aqatalta nafsan zakiyyatam bigairi nafs(in), laqad ji'ta syai'an nukrā(n).

Àwọn méjèèjì sì rìn; títí tí àwọn méjèèjì fi pàdé ọ̀dọ́mọkùnrin kan, ó pa á. Ó (Mósè) wí pé, “Kí ló dé tí o fi pa ẹ̀mí mímọ́, kì í ṣe nítorí pé ó pa ẹlòmíràn? Lóòótọ́, o ti ṣe ohun tí kò tọ́ gan-an.”

۞ قَالَ اَلَمْ اَقُلْ لَّكَ اِنَّكَ لَنْ تَسْتَطِيْعَ مَعِيَ صَبْرًا

qāla alam aqul laka innaka lan tastaṭī‘a ma‘iya ṣabrā(n).

Ó wí pé, “Ǹjẹ́ èmi kò sọ fún ọ pé ìwọ kò ní le gbà mí?”

قَالَ اِنْ سَاَلْتُكَ عَنْ شَيْءٍۢ بَعْدَهَا فَلَا تُصٰحِبْنِيْۚ قَدْ بَلَغْتَ مِنْ لَّدُنِّيْ عُذْرًا

qāla in sa'altuka ‘an syai'im ba‘dahā falā tuṣāḥibnī, qad balagta mil ladunnī ‘użrā(n).

Ó (Mósà) sọ pé, “Tí mo bá bi ọ́ nípa ohunkóhun lẹ́yìn èyí, má ṣe jẹ́ kí n bá ọ lọ mọ́, dájúdájú o ti ní sùúrù tó láti gba àwáwí mi.”

فَانْطَلَقَا ۗحَتّٰىٓ اِذَآ اَتَيَآ اَهْلَ قَرْيَةِ ِۨاسْتَطْعَمَآ اَهْلَهَا فَاَبَوْا اَنْ يُّضَيِّفُوْهُمَا فَوَجَدَا فِيْهَا جِدَارًا يُّرِيْدُ اَنْ يَّنْقَضَّ فَاَقَامَهٗ ۗقَالَ لَوْ شِئْتَ لَتَّخَذْتَ عَلَيْهِ اَجْرًا

fanṭalaqā, ḥattā iżā atayā ahla qaryatinistaṭ‘amā ahlahā fa abau ay yuḍayyifūhumā fa wajadā fīhā jidāray yurīdu ay yaqaḍḍa fa aqāmah(ū), qāla lau syi'ta lattakhażta ‘alaihi ajrā(n).

Àwọn méjèèjì tẹ̀síwájú; débi pé nígbà tí àwọn méjèèjì dé ọ̀dọ̀ àwọn ènìyàn orílẹ̀-èdè kan, àwọn méjèèjì béèrè pé kí àwọn ènìyàn náà ṣeré, ṣùgbọ́n àwọn (àwọn ènìyàn orílẹ̀-èdè náà) kò fẹ́ ṣeré fún wọn, nígbà náà ni àwọn méjèèjì rí ògiri àwọn ilé tí ó fẹ́rẹ̀ wó lulẹ̀ (ní orílẹ̀-èdè náà), lẹ́yìn náà ó tọ́ wọn sọ́nà. Ó (Mósè) sọ pé, “Tí o bá fẹ́, o lè béèrè fún èrè fún un.”

قَالَ هٰذَا فِرَاقُ بَيْنِيْ وَبَيْنِكَۚ سَاُنَبِّئُكَ بِتَأْوِيْلِ مَا لَمْ تَسْتَطِعْ عَّلَيْهِ صَبْرًا

qāla hāżā firāqu bainī wa bainik(a), sa'unabbi'uka bita'wīli mā lam tastaṭī‘ ‘alaihi ṣabrā(n).

Ó ní, “Èyí ni ìyàsọ́tọ̀ láàárín èmi àti ìwọ; èmi yóò fún ọ ní àlàyé fún àwọn ìṣe tí o kò lè fara dà.”

اَمَّا السَّفِيْنَةُ فَكَانَتْ لِمَسٰكِيْنَ يَعْمَلُوْنَ فِى الْبَحْرِ فَاَرَدْتُّ اَنْ اَعِيْبَهَاۗ وَكَانَ وَرَاۤءَهُمْ مَّلِكٌ يَّأْخُذُ كُلَّ سَفِيْنَةٍ غَصْبًا

ammas-safīnatu fa kānat limasākīna ya‘malūna fil-baḥri fa arattu an a‘ībahā, wa kāna warā'ahum malikuy ya'khużu kulla safīnatin gaṣbā(n).

Nísinsìnyí, ọkọ̀ ojú omi náà jẹ́ ti àwọn aláìní tí wọ́n ń ṣiṣẹ́ ní òkun; mo gbèrò láti pa á run, nítorí ọba kan wà níwájú wọn tí yóò gba gbogbo ọkọ̀ ojú omi.

وَاَمَّا الْغُلٰمُ فَكَانَ اَبَوَاهُ مُؤْمِنَيْنِ فَخَشِيْنَآ اَنْ يُّرْهِقَهُمَا طُغْيَانًا وَّكُفْرًا ۚ

wa ammal-gulāmu fa kāna abawāhu mu'minaini fa khasyīnā ay yurhiqahumā ṭugyānaw wa kufrā(n).

Àti ní ti ọ̀dọ́mọkùnrin náà (aláìgbàgbọ́), àwọn òbí rẹ̀ méjèèjì jẹ́ onígbàgbọ́, a sì bẹ̀rù pé yóò fipá mú àwọn òbí rẹ̀ láti ṣìnà àti láti ṣàìnígbàgbọ́.

فَاَرَدْنَآ اَنْ يُّبْدِلَهُمَا رَبُّهُمَا خَيْرًا مِّنْهُ زَكٰوةً وَّاَقْرَبَ رُحْمًا

fa aradnā ay yubdilahumā rabbuhumā khairam minhu zakātaw wa aqraba ruḥmā(n).

Nígbà náà, a ó fi ọmọ mìíràn (ọmọ) tí ìwà mímọ́ rẹ̀ dára ju (ọmọ náà) lọ, tí ó sì ṣe pàtàkì jù (fún ìyá àti baba rẹ̀) rọ́pò rẹ̀.

وَاَمَّا الْجِدَارُ فَكَانَ لِغُلٰمَيْنِ يَتِيْمَيْنِ فِى الْمَدِيْنَةِ وَكَانَ تَحْتَهٗ كَنْزٌ لَّهُمَا وَكَانَ اَبُوْهُمَا صَالِحًا ۚفَاَرَادَ رَبُّكَ اَنْ يَّبْلُغَآ اَشُدَّهُمَا وَيَسْتَخْرِجَا كَنْزَهُمَا رَحْمَةً مِّنْ رَّبِّكَۚ وَمَا فَعَلْتُهٗ عَنْ اَمْرِيْۗ ذٰلِكَ تَأْوِيْلُ مَا لَمْ تَسْطِعْ عَّلَيْهِ صَبْرًاۗ ࣖ

wa ammal-jidāru fa kāna ligulāmaini yatīmaini fil-madīnati wa kāna taḥtahū kanzul lahumā wa kāna abūhumā ṣāliḥā(n), fa arāda rabbuka ay yablugā asyuddahumā wa yastakhrijā kanzahumā raḥmatam mir rabbik(a), wa mā fa‘altuhū ‘an amrī, żālika ta'wīlu mā lam tasṭī‘ ‘alaihi ṣabrā(n).

Àti ní ti ògiri náà, ó jẹ́ ti àwọn ọmọkùnrin méjì tí wọ́n jẹ́ aláìníbaba ní ìlú náà, àti ní ìsàlẹ̀ rẹ̀ ni ìṣúra kan wà tí ó jẹ́ tiwọn, baba wọn sì jẹ́ olódodo. Nítorí náà Olúwa rẹ fẹ́ kí wọ́n dé ìdàgbàsókè àti kí wọ́n mú ìṣúra wọn jáde gẹ́gẹ́ bí àánú láti ọ̀dọ̀ Olúwa rẹ. Èmi kò ṣe é láti inú ìfẹ́ ara mi. Ìyẹn ni ẹ̀rí àwọn iṣẹ́ tí o fi sùúrù ṣe.”

وَيَسْـَٔلُوْنَكَ عَنْ ذِى الْقَرْنَيْنِۗ قُلْ سَاَتْلُوْا عَلَيْكُمْ مِّنْهُ ذِكْرًا ۗ

wa yas'alūnaka ‘an żil qarnain(i), qul sa'atlū ‘alaikum minhu żikrā(n).

Wọ́n sì bi ọ́ (Muhammad) nípa Zulkarnain. Sọ pé, “Èmi yóò ka ìtàn náà fún ọ.”

اِنَّا مَكَّنَّا لَهٗ فِى الْاَرْضِ وَاٰتَيْنٰهُ مِنْ كُلِّ شَيْءٍ سَبَبًا ۙ

innā makkannā lahū fil-arḍi wa ātaināhu min kulli syai'in sababā(n).

Dájúdájú, A ti fún un ní ipò kan lórí ilẹ̀ ayé, A sì ti pèsè ọ̀nà fún un (láti ṣe àṣeyọrí) gbogbo nǹkan.

فَاَتْبَعَ سَبَبًا

fa atba‘a sababā(n).

lẹ́yìn náà ó gba ọ̀nà kan.

حَتّٰىٓ اِذَا بَلَغَ مَغْرِبَ الشَّمْسِ وَجَدَهَا تَغْرُبُ فِيْ عَيْنٍ حَمِئَةٍ وَّوَجَدَ عِنْدَهَا قَوْمًا ەۗ قُلْنَا يٰذَا الْقَرْنَيْنِ اِمَّآ اَنْ تُعَذِّبَ وَاِمَّآ اَنْ تَتَّخِذَ فِيْهِمْ حُسْنًا

Ḥattā iżā balaga magribasy-syamsi wajadahā tagrubu fī ‘ainin ḥami'atiw wa wajada ‘indahā qaumā(n), qulnā yā żal-qarnaini immā an tu‘ażżiba wa immā an tattakhiża fīhim ḥusnā(n).

Títí di ìgbà tí ó dé ibi tí oòrùn ti ń wọ̀, ó rí i tí oòrùn ń wọ̀ nínú òkun ẹlẹ́rẹ̀ dúdú, níbẹ̀ ni ó sì ti rí àwọn ènìyàn kan (tí kò ní ẹ̀sìn). A wí pé, “Ìwọ Zulkarnain! O lè fìyà jẹ wọ́n tàbí kí o ṣe rere (pe wọ́n láti gbàgbọ́).”

قَالَ اَمَّا مَنْ ظَلَمَ فَسَوْفَ نُعَذِّبُهٗ ثُمَّ يُرَدُّ اِلٰى رَبِّهٖ فَيُعَذِّبُهٗ عَذَابًا نُّكْرًا

qāla ammā man ẓalama fa saufa nu‘ażżibuhū ṡumma yuraddu ilā rabbihī fa yu‘ażżibuhū ‘ażāban nukrā(n).

Ó (Zulkarnain) sọ pé, “Ẹnikẹ́ni tí ó bá ṣe àìṣòdodo, a ó fìyà jẹ ẹ́, lẹ́yìn náà a ó dá a padà sí ọ̀dọ̀ Olúwa rẹ̀, lẹ́yìn náà Allah yóò fìyà jẹ ẹ́ pẹ̀lú ìyà líle koko.”

وَاَمَّا مَنْ اٰمَنَ وَعَمِلَ صَالِحًا فَلَهٗ جَزَاۤءً ۨالْحُسْنٰىۚ وَسَنَقُوْلُ لَهٗ مِنْ اَمْرِنَا يُسْرًا ۗ

wa ammā man āmana wa ‘amila ṣāliḥan fa lahū jazā'anil-ḥusnā, wa sanaqūlu lahū min amrinā yusrā(n).

Ní ti ẹni tí ó gbàgbọ́ tí ó sì ṣe iṣẹ́ rere, òun náà yóò gba èrè (ẹ̀san) tí ó dára jùlọ, àwa yóò sì fi àwọn àṣẹ wa tí ó rọrùn fún un hàn.

ثُمَّ اَتْبَعَ سَبَبًا

Ṡumma atba‘a sababā(n).

Lẹ́yìn náà ó gba ọ̀nà mìíràn.

حَتّٰىٓ اِذَا بَلَغَ مَطْلِعَ الشَّمْسِ وَجَدَهَا تَطْلُعُ عَلٰى قَوْمٍ لَّمْ نَجْعَلْ لَّهُمْ مِّنْ دُوْنِهَا سِتْرًا ۙ

Ḥattā iżā balaga maṭli‘asy-syamsi wajadahā taṭlu‘u ‘alā qaumil lam naj‘al lahum min dūnihā sitrā(n).

Títí tí ó fi dé ibi tí oòrùn ti ń yọ (ní ìlà-oòrùn), ó rí i tí ó ń tàn sí àwọn ènìyàn kan tí A kò dáàbò bò wọ́n.

كَذٰلِكَۗ وَقَدْ اَحَطْنَا بِمَا لَدَيْهِ خُبْرًا

każālik(a), wa qad aḥaṭnā bimā ladaihi khubrā(n).

bẹ́ẹ̀ ni, àti dájúdájú A mọ gbogbo ohun tí ó wà nínú rẹ̀ (Zulkarnain).

ثُمَّ اَتْبَعَ سَبَبًا

Ṡumma atba‘a sababā(n).

Lẹ́yìn náà ó gba ọ̀nà mìíràn.

حَتّٰىٓ اِذَا بَلَغَ بَيْنَ السَّدَّيْنِ وَجَدَ مِنْ دُوْنِهِمَا قَوْمًاۙ لَّا يَكَادُوْنَ يَفْقَهُوْنَ قَوْلًا

Ḥattā iżā balaga bainas-saddaini wajada min dūnihimā qaumal lā yakādūna yafqahūna qaulā(n).

Títí tí ó fi dé àárín àwọn òkè méjì, ó rí àwọn ènìyàn kan lẹ́yìn (àwọn òkè méjì) tí wọn kò mọ ohun tí wọ́n ń sọ dáadáa.

قَالُوْا يٰذَا الْقَرْنَيْنِ اِنَّ يَأْجُوْجَ وَمَأْجُوْجَ مُفْسِدُوْنَ فِى الْاَرْضِ فَهَلْ نَجْعَلُ لَكَ خَرْجًا عَلٰٓى اَنْ تَجْعَلَ بَيْنَنَا وَبَيْنَهُمْ سَدًّا

qālū yā żal-qarnaini inna ya'jūja wa ma'jūja mufsidūna fil-arḍi fahal naj‘alu laka kharjan ‘alā an taj‘alā bainanā wa bainahum saddā(n).

Wọ́n wí pé, “Ìwọ Zulkarnain! Dájúdájú, Yagjuj àti Makjuj (àwọn ẹ̀dá tí wọ́n ń ṣe ìpalára) lórí ilẹ̀ ayé, ǹjẹ́ a lè san èrè fún ọ kí o lè mọ odi kan láàrín àwa àti wọn?”

قَالَ مَا مَكَّنِّيْ فِيْهِ رَبِّيْ خَيْرٌ فَاَعِيْنُوْنِيْ بِقُوَّةٍ اَجْعَلْ بَيْنَكُمْ وَبَيْنَهُمْ رَدْمًا ۙ

qāla mā makkannī fīhi rabbī fa a‘īnūnī biquwwatin aj‘al bainakum wa bainahum radmā(n).

Ó (Zulkarnain) sọ pé, “Ohun tí Ọlọ́run fún mi ló dára jù (ẹ̀san rẹ lọ), nítorí náà, ràn mí lọ́wọ́ pẹ̀lú agbára, kí n lè dá ìdènà sí ààrin ìwọ àti wọn.”

اٰتُوْنِيْ زُبَرَ الْحَدِيْدِۗ حَتّٰىٓ اِذَا سَاوٰى بَيْنَ الصَّدَفَيْنِ قَالَ انْفُخُوْا ۗحَتّٰىٓ اِذَا جَعَلَهٗ نَارًاۙ قَالَ اٰتُوْنِيْٓ اُفْرِغْ عَلَيْهِ قِطْرًا ۗ

Ātūnī zubaral-ḥadīd(i), ḥattā iżā sāwā bainaṣ-ṣadafaini qālanfukhū, ḥattā iżā ja‘alahū nārā(n), qāla ātūnī ufrig ‘alaihi qiṭrā(n).

Fún mi ní àwọn irin!” Títí tí àwọn irin náà fi dọ́gba pẹ̀lú àwọn òkè méjì náà, ó wí pé, “Ẹ fẹ́ iná náà!” Nígbà tí ó di pupa bí iná, ó wí pé, “Ẹ fún mi ní bàbà gbígbóná kí n lè dà á sí i lórí.”

فَمَا اسْطَاعُوْٓا اَنْ يَّظْهَرُوْهُ وَمَا اسْتَطَاعُوْا لَهٗ نَقْبًا

famasṭā‘ū ay yaẓharūhu wa mastaṭā‘ū lahū naqbā(n).

Nítorí náà, àwọn (Yakjuj àti Makjuj) kò lè gùn ún, wọn kò sì lè (bákan náà) ṣe ihò nínú rẹ̀.

قَالَ هٰذَا رَحْمَةٌ مِّنْ رَّبِّيْۚ فَاِذَا جَاۤءَ وَعْدُ رَبِّيْ جَعَلَهٗ دَكَّاۤءَۚ وَكَانَ وَعْدُ رَبِّيْ حَقًّا ۗ

qāla hāżā raḥmatum mir rabbī, fa iżā jā'a wa‘du rabbī ja‘alahū dakkā'(a), wa kāna wa‘du rabbī ḥaqqā(n).

Ó (Zulkarnain) sọ pé, “Ìbùkún láti ọ̀dọ̀ Olúwa mi ni èyí, nítorí náà nígbà tí ìlérí Olúwa mi bá dé, yóò pa á run; ìlérí Olúwa mi sì jẹ́ òótọ́.”

۞ وَتَرَكْنَا بَعْضَهُمْ يَوْمَىِٕذٍ يَّمُوْجُ فِيْ بَعْضٍ وَّنُفِخَ فِى الصُّوْرِ فَجَمَعْنٰهُمْ جَمْعًا ۙ

wa taraknā ba‘ḍahum yauma'iżiy yamūju fī ba‘ḍiw wa nufikha fiṣ-ṣūri fa jama‘nāhum jam‘ā(n).

Àti ní ọjọ́ náà, A ó jẹ́ kí wọ́n (Yakjuj àti Makjuj) da ara wọn pọ̀, nígbà tí a bá sì fun fèrè (lẹ́ẹ̀kan sí i), A ó kó gbogbo wọn jọ.

وَّعَرَضْنَا جَهَنَّمَ يَوْمَىِٕذٍ لِّلْكٰفِرِيْنَ عَرْضًا ۙ

wa ‘araḍnā jahannama yauma'iżil lil-kāfirīna ‘arḍā(n).

A ó sì fi iná àpáta hàn gbangba fún àwọn aláìgbàgbọ́ ní ọjọ́ náà.

ۨالَّذِيْنَ كَانَتْ اَعْيُنُهُمْ فِيْ غِطَاۤءٍ عَنْ ذِكْرِيْ وَكَانُوْا لَا يَسْتَطِيْعُوْنَ سَمْعًا ࣖ

allażīna kānat a‘yunuhum fī giṭā'in ‘an żikrī wa kānū lā yastaṭī‘ūna sam‘ā(n).

(èyí ni) àwọn tí ojú wọn (ọkàn wọn) dí (kò lè) rí àwọn àmì (ìtóbi) Mi, tí wọn kò sì lè gbọ́rọ̀.

اَفَحَسِبَ الَّذِيْنَ كَفَرُوْٓا اَنْ يَّتَّخِذُوْا عِبَادِيْ مِنْ دُوْنِيْٓ اَوْلِيَاۤءَ ۗاِنَّآ اَعْتَدْنَا جَهَنَّمَ لِلْكٰفِرِيْنَ نُزُلًا

afaḥasibal-lażīna kafarū ay yattakhiżū ‘ibādī min dūnī auliyā'(a), innā a‘tadnā jahannama lil-kāfirīna nuzulā(n).

Ǹjẹ́ àwọn aláìgbàgbọ́ rò pé wọ́n lè mú àwọn ẹrú mi gẹ́gẹ́ bí olùrànlọ́wọ́ lẹ́yìn mi? Dájúdájú, A ti pèsè (Jahannama) sílẹ̀ gẹ́gẹ́ bí ibùgbé fún àwọn aláìgbàgbọ́.

قُلْ هَلْ نُنَبِّئُكُمْ بِالْاَخْسَرِيْنَ اَعْمَالًا ۗ

qul hal nunabbi'ukum bil-akhsarīna a‘mālā(n).

Sọ (Muhammad), “Ṣé a nílò láti sọ fún yín nípa ẹni tí ó jìyà àdánù jùlọ láti inú ìṣe rẹ̀?”

اَلَّذِيْنَ ضَلَّ سَعْيُهُمْ فِى الْحَيٰوةِ الدُّنْيَا وَهُمْ يَحْسَبُوْنَ اَنَّهُمْ يُحْسِنُوْنَ صُنْعًا

al-lażīna ḍalla sa‘yuhum fil-ḥayātid-dun-yā wa hum yaḥsabūna annahum yuḥsinūna ṣun‘ā(n).

(Èyí ni) àwọn ènìyàn tí ìsapá wọn nínú ìgbésí ayé ayé yìí jẹ́ asán, nígbà tí wọ́n rò pé àwọn ti ṣe gbogbo ohun tí wọ́n lè ṣe.

اُولٰۤىِٕكَ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا بِاٰيٰتِ رَبِّهِمْ وَلِقَاۤىِٕهٖ فَحَبِطَتْ اَعْمَالُهُمْ فَلَا نُقِيْمُ لَهُمْ يَوْمَ الْقِيٰمَةِ وَزْنًا

ulā'ikal-lażīna kafarū bi'āyāti rabbihim wa liqā'ihī fa ḥabiṭat a‘māluhum falā nuqīma lahum yaumal-qiyāmati waznā(n).

Àwọn ni àwọn tí wọ́n sẹ́ àwọn āyah Olúwa wọn, tí wọn kò sì gbàgbọ́ nínú rírí Rẹ̀. Nítorí náà, iṣẹ́ wọn jẹ́ òfo, A kò sì ní gbé wọn lé wọn lọ́wọ́ ní ọjọ́ Àjíǹde.

ذٰلِكَ جَزَاۤؤُهُمْ جَهَنَّمُ بِمَا كَفَرُوْا وَاتَّخَذُوْٓا اٰيٰتِيْ وَرُسُلِيْ هُزُوًا

Żālika jazā'uhum jahannamu bimā kafarū wattakhażū āyātī wa rusulī huzuwā(n).

Nítorí náà, èrè wọn yóò jẹ́ iná ọ̀run àpáàdì, nítorí àìgbàgbọ́ wọn, àti nítorí pé wọ́n fi àwọn àáyá Mi àti àwọn ojíṣẹ́ Mi ṣe ẹlẹ́yà.

اِنَّ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَعَمِلُوا الصّٰلِحٰتِ كَانَتْ لَهُمْ جَنّٰتُ الْفِرْدَوْسِ نُزُلًا ۙ

innal-lażīna āmanū wa ‘amiluṣ-ṣāliḥāti kānat lahum jannātul-firdausi nuzulā(n).

Dájúdájú, fún àwọn tí wọ́n gbàgbọ́ tí wọ́n sì ṣe iṣẹ́ rere, a pèsè Párádísè fún wọn gẹ́gẹ́ bí ibi gbígbé.

خٰلِدِيْنَ فِيْهَا لَا يَبْغُوْنَ عَنْهَا حِوَلًا

khālidīna fīhā lā yabgūna ‘anhā ḥiwalā(n).

Wọ́n wà títí láéláé nínú rẹ̀, wọn kò fẹ́ ṣí kúrò níbẹ̀.

قُلْ لَّوْ كَانَ الْبَحْرُ مِدَادًا لِّكَلِمٰتِ رَبِّيْ لَنَفِدَ الْبَحْرُ قَبْلَ اَنْ تَنْفَدَ كَلِمٰتُ رَبِّيْ وَلَوْ جِئْنَا بِمِثْلِهٖ مَدَدًا

qul lau kānal-baḥru midādal likalimāti rabbī lanafidal-baḥru qabla an tanfada kalimāṭu rabbī wa lau ji'nā bimiṡlihī madadā(n).

Sọ (ìwọ Muhammad), “Tí òkun bá jẹ́ inki fún (kíkọ) ọ̀rọ̀ Olúwa mi, òkun ìbá ti tán kí ọ̀rọ̀ Olúwa mi tó parí, kódà bí A bá mú irú rẹ̀ wá gẹ́gẹ́ bí àfikún.”

قُلْ اِنَّمَآ اَنَا۠ بَشَرٌ مِّثْلُكُمْ يُوْحٰٓى اِلَيَّ اَنَّمَآ اِلٰهُكُمْ اِلٰهٌ وَّاحِدٌۚ فَمَنْ كَانَ يَرْجُوْا لِقَاۤءَ رَبِّهٖ فَلْيَعْمَلْ عَمَلًا صَالِحًا وَّلَا يُشْرِكْ بِعِبَادَةِ رَبِّهٖٓ اَحَدًا ࣖ

qul innamā ana basyarum miṡlukum yūḥā ilayya annamā ilāhukum ilāhuw wāḥid(un), faman kāna yarjū liqā'a rabbihī falya‘mal ‘amalan ṣāliḥaw wa lā yusyrik bi‘ibādati rabbihī aḥadā(n).

Sọ (Muhammad), “Dájúdájú, ènìyàn kan lásán ni mí, ẹni tí a ti fi hàn pé dájúdájú Ọlọ́run yín ni Ọlọ́run Alágbára.” Nítorí náà, ẹnikẹ́ni tí ó bá ń retí ìpàdé pẹ̀lú Olúwa rẹ̀, kí ó ṣe iṣẹ́ rere, kí ó má sì ṣe fi ohunkóhun kan ara rẹ̀ nínú jíjọ́sìn Olúwa rẹ̀.”