Qari
Murottal Audio
الۤرٰ ۗتِلْكَ اٰيٰتُ الْكِتٰبِ الْحَكِيْمِ
alif lām rā, tilka āyātul-kitābil-ḥakīm(i).
Alif Lam Ra. Àwọn wọ̀nyí ni àwọn ẹsẹ Al-Quran tí ó kún fún ọgbọ́n.
اَكَانَ لِلنَّاسِ عَجَبًا اَنْ اَوْحَيْنَآ اِلٰى رَجُلٍ مِّنْهُمْ اَنْ اَنْذِرِ النَّاسَ وَبَشِّرِ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْٓا اَنَّ لَهُمْ قَدَمَ صِدْقٍ عِنْدَ رَبِّهِمْ ۗ قَالَ الْكٰفِرُوْنَ اِنَّ هٰذَا لَسٰحِرٌ مُّبِيْنٌ
akāna lin-nāsi ‘ajaban an auḥainā ilā rajulim minhum an anżirin-nāsa wa basysyiril-lażīna āmanū anna lahum qadama ṣidqin ‘inda rabbihim, qālal-kāfirūna inna hāżā lasāḥirum mubīn(un).
Abájọ tí ó fi yẹ kí àwọn ènìyàn yà lẹ́nu pé A fi ìṣípayá kan fún ọkùnrin kan láàrín wọn pé, “Ẹ kìlọ̀ fún àwọn ènìyàn kí ẹ sì jẹ́ kí àwọn onígbàgbọ́ láyọ̀ pé wọ́n ní ipò gíga lọ́dọ̀ Ọlọ́run.” Àwọn aláìgbàgbọ́ wí pé, “Ọkùnrin yìí (Muhammad) jẹ́ onídán ní tòótọ́.”
اِنَّ رَبَّكُمُ اللّٰهُ الَّذِيْ خَلَقَ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضَ فِيْ سِتَّةِ اَيَّامٍ ثُمَّ اسْتَوٰى عَلَى الْعَرْشِ يُدَبِّرُ الْاَمْرَۗ مَا مِنْ شَفِيْعٍ اِلَّا مِنْۢ بَعْدِ اِذْنِهٖۗ ذٰلِكُمُ اللّٰهُ رَبُّكُمْ فَاعْبُدُوْهُۗ اَفَلَا تَذَكَّرُوْنَ
inna rabbakumullāhul -lażī khalaqas-samāwāti wal-arḍa fī sittati ayyāmin ṡummastawā ‘alal-‘arsyi yudabbirul-amr(a), mā min syafī‘in illā mim ba‘di iżnih(ī), żālikumullāhu rabbukum fa‘budūh(u), afalā tażakkarūn(a).
Dájúdájú Olúwa yín ni Allāhu tí ó dá àwọn ọ̀run àti ilẹ̀ ní ọdún mẹ́fà, lẹ́yìn náà ó jókòó lórí ìtẹ́ láti ṣe àkóso gbogbo nǹkan. Kò sí ẹni tí ó lè ṣe àbẹ̀tẹ́lẹ̀ àyàfi lẹ́yìn àṣẹ Rẹ̀. Ìyẹn ni Allāhu, Olúwa yín, nítorí náà ẹ jọ́sìn fún Un. Ṣé ẹ kò kọ́ ẹ̀kọ́ ni?
اِلَيْهِ مَرْجِعُكُمْ جَمِيْعًاۗ وَعْدَ اللّٰهِ حَقًّاۗ اِنَّهٗ يَبْدَؤُا الْخَلْقَ ثُمَّ يُعِيْدُهٗ لِيَجْزِيَ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَعَمِلُوا الصّٰلِحٰتِ بِالْقِسْطِۗ وَالَّذِيْنَ كَفَرُوْا لَهُمْ شَرَابٌ مِّنْ حَمِيْمٍ وَّعَذَابٌ اَلِيْمٌ ۢبِمَا كَانُوْا يَكْفُرُوْنَ
ilaihi marji‘ukum jamī‘ā(n), wa‘dallāhi ḥaqqā(n), innahū yabda'ul-khalqa ṡumma yu‘īduhū liyajziyal-lażīna āmanū wa ‘amiluṣ-ṣāliḥāti bil-qisṭ(i), wal-lażīna kafarū lahum syarābum min ḥamīmiw wa ‘ażābun alīmum bimā kānū yakfurūn(a).
Ọ̀dọ̀ Rẹ̀ nìkan ni gbogbo yín yóò padà sí. Ìlérí òtítọ́ àti òdodo ni èyí tí Ọlọ́run ṣèlérí. Dájúdájú, òun ni ẹni tí ó bẹ̀rẹ̀ ìṣẹ̀dá àwọn ẹ̀dá, lẹ́yìn náà ó tún un ṣe (ó mú wọn padà sí ìyè lẹ́yìn tí wọ́n jíǹde), kí Ó lè san ẹ̀san fún àwọn tí ó gbàgbọ́ tí wọ́n sì ṣe iṣẹ́ rere ní ẹ̀san. Ní àkókò kan náà, fún àwọn tí kò gbàgbọ́ (a pèsè fún wọn) mímu omi gbígbóná àti ìyà ìrora nítorí àìgbàgbọ́ wọn.
هُوَ الَّذِيْ جَعَلَ الشَّمْسَ ضِيَاۤءً وَّالْقَمَرَ نُوْرًا وَّقَدَّرَهٗ مَنَازِلَ لِتَعْلَمُوْا عَدَدَ السِّنِيْنَ وَالْحِسَابَۗ مَا خَلَقَ اللّٰهُ ذٰلِكَ اِلَّا بِالْحَقِّۗ يُفَصِّلُ الْاٰيٰتِ لِقَوْمٍ يَّعْلَمُوْنَ
huwal-lażī ja‘alasy-syamsa ḍiyā'aw wal-qamara nūraw wa qaddarahū manāzila lita‘lamū ‘adadas-sinīna wal-ḥisāb(a), mā khalaqallāhu zālika illā bil-ḥaqq(i), yufaṣṣilul-āyāti liqaumiy ya‘lamūn(a).
Òun ni Ẹni tí ó mú kí oòrùn tàn, tí òṣùpá sì tàn, Òun sì ni Ẹni tí ó ń pinnu àwọn ibi tí ó wà ní àyíká wọn, kí ẹ lè mọ iye ọdún àti ìṣírò (àkókò). Ọlọ́run kò ṣẹ̀dá ọ̀nà yẹn bí kò ṣe pé ó tọ́. Ó ń ṣàlàyé àwọn àmì (títóbi Rẹ̀) fún àwọn tí ó mọ̀.
اِنَّ فِى اخْتِلَافِ الَّيْلِ وَالنَّهَارِ وَمَا خَلَقَ اللّٰهُ فِى السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِ لَاٰيٰتٍ لِّقَوْمٍ يَّتَّقُوْنَ
inna fikhtilāfil-laili wan-nahāri wa mā khalaqallāhu fis-samāwāti wal-arḍi la'āyātil liqaumiy yattaqūn(a).
Dájúdájú, nínú ìyípadà òru àti ọ̀sán àti nínú ohun tí Allāhu dá ní ọ̀run àti ilẹ̀, àwọn àmì wà fún àwọn tí ó bẹ̀rù Allāhu.
اِنَّ الَّذِيْنَ لَا يَرْجُوْنَ لِقَاۤءَنَا وَرَضُوْا بِالْحَيٰوةِ الدُّنْيَا وَاطْمَـَٔنُّوْا بِهَا وَالَّذِيْنَ هُمْ عَنْ اٰيٰتِنَا غٰفِلُوْنَۙ
innal-lażīna lā yarjūna liqā'anā wa raḍū bil-ḥayātid-dun-yā waṭma'annū bihā wal-lażīna hum ‘an āyātinā gāfilūn(a).
Dájúdájú àwọn tí kò ní ìrètí (nínú) ìpàdé Wa, tí wọ́n sì ní ìtẹ́lọ́rùn pẹ̀lú ìgbésí ayé ayé, tí wọ́n sì ní ìfọ̀kànbalẹ̀ pẹ̀lú rẹ̀, àti àwọn tí kò fojú fo àwọn āyah Wa.
اُولٰۤىِٕكَ مَأْوٰىهُمُ النَّارُ بِمَا كَانُوْا يَكْسِبُوْنَ
ulā'ika ma'wāhumun nāru bimā kānū yaksibūn(a).
Ipò wọn wà ní ọ̀run àpáàdì, nítorí ohun tí wọ́n ti ṣe.
اِنَّ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَعَمِلُوا الصّٰلِحٰتِ يَهْدِيْهِمْ رَبُّهُمْ بِاِيْمَانِهِمْۚ تَجْرِيْ مِنْ تَحْتِهِمُ الْاَنْهٰرُ فِيْ جَنّٰتِ النَّعِيْمِ
innal-lażīna āmanū wa ‘amiluṣ-ṣāliḥāti yahdīhim rabbuhum bi'īmānihim, tajrī min taḥtihimul-anhāru fī jannātin na‘īm(i).
Dájúdájú àwọn tí wọ́n gbàgbọ́ tí wọ́n sì ṣe iṣẹ́ rere ni Olúwa wọn yóò tọ́ sọ́nà nítorí ìgbàgbọ́ wọn. Wọ́n yóò wà nínú ọgbà ìtura, tí àwọn odò ń ṣàn lábẹ́ rẹ̀.
دَعْوٰىهُمْ فِيْهَا سُبْحٰنَكَ اللّٰهُمَّ وَتَحِيَّتُهُمْ فِيْهَا سَلٰمٌۚ وَاٰخِرُ دَعْوٰىهُمْ اَنِ الْحَمْدُ لِلّٰهِ رَبِّ الْعٰلَمِيْنَ ࣖ
da‘wāhum fīhā subḥānakallāhumma wa taḥiyyatuhum fīhā salām(un), wa ākhiru da‘wāhum anil-ḥamdu lillāhi rabbil-‘ālamīn(a).
Àdúrà wọn nínú rẹ̀ ni, “Subhanakallahumma” (Ogo ni fún Ọ, Olúwa wa), ìkíni wọn sì ni, “Salamu” (àlàáfíà fún ọ). Àti ìparí àdúrà wọn ni, “Al-hamdu lillahi Rabbil ‘alamin” (ìyìn ni fún Allah, Olúwa gbogbo àgbáyé).
۞ وَلَوْ يُعَجِّلُ اللّٰهُ لِلنَّاسِ الشَّرَّ اسْتِعْجَالَهُمْ بِالْخَيْرِ لَقُضِيَ اِلَيْهِمْ اَجَلُهُمْۗ فَنَذَرُ الَّذِيْنَ لَا يَرْجُوْنَ لِقَاۤءَنَا فِيْ طُغْيَانِهِمْ يَعْمَهُوْنَ
wa lau yu‘ajjilullāhu lin-nāsisy-syarrasti‘jālahum bil-khairi laquḍiya ilaihim ajaluhum, fa nażarul-lażīna lā yarjūna liqā'anā fī ṭugyānihim ya‘mahūn(a).
Tí Allāhu bá sì yára ṣe ibi fún àwọn ènìyàn bí wọ́n ṣe ń béèrè láti yára ṣe rere, dájúdájú ayé wọn yóò parí. Ṣùgbọ́n A máa fi àwọn tí kò ní ìrètí láti pàdé Wa sílẹ̀ nínú ìṣìnà wọn.
وَاِذَا مَسَّ الْاِنْسَانَ الضُّرُّ دَعَانَا لِجَنْۢبِهٖٓ اَوْ قَاعِدًا اَوْ قَاۤىِٕمًا ۚفَلَمَّا كَشَفْنَا عَنْهُ ضُرَّهٗ مَرَّ كَاَنْ لَّمْ يَدْعُنَآ اِلٰى ضُرٍّ مَّسَّهٗۗ كَذٰلِكَ زُيِّنَ لِلْمُسْرِفِيْنَ مَا كَانُوْا يَعْمَلُوْنَ
wa iżā massal-insānaḍ-ḍurru da‘ānā lijambihī au qā‘idan au qā'imā(n), falammā kasyafnā ‘anhu ḍurrahū marra ka'allam yad‘unā ilā ḍurrim massah(ū), każālika zuyyina lil-musrifīna mā kānū ya‘malūn(a).
Nígbà tí ẹnìkan bá wà nínú ewu, ó máa ń gbàdúrà sí Wa ní ìdùbúlẹ̀, tàbí ní ìjókòó tàbí ní ìdúró, ṣùgbọ́n lẹ́yìn tí A bá ti mú ewu náà kúrò lórí rẹ̀, ó máa ń padà (sí ojú ọ̀nà tí kò tọ́), bí ẹni pé kò tíì gbàdúrà sí Wa rí láti (mú) ewu tí ó ti dé bá a. Nítorí náà, ó máa ń di ohun tí ó dára fún àwọn ènìyàn tí wọ́n ń kọjá ààlà ohun tí wọ́n ń ṣe.
وَلَقَدْ اَهْلَكْنَا الْقُرُوْنَ مِنْ قَبْلِكُمْ لَمَّا ظَلَمُوْاۙ وَجَاۤءَتْهُمْ رُسُلُهُمْ بِالْبَيِّنٰتِ وَمَا كَانُوْا لِيُؤْمِنُوْا ۗ كَذٰلِكَ نَجْزِى الْقَوْمَ الْمُجْرِمِيْنَ
wa laqad ahlaknal-qurūna min qablikum lammā ẓalamū, wa jā'athum rusuluhum bil-bayyināti wa mā kānū liyu'minū, każālika najzil-qaumal-mujrimīn(a).
Àti dájúdájú, A ti pa àwọn ènìyàn tí wọ́n wà ṣáájú yín run, nígbà tí wọ́n ṣe àìṣòdodo, bó tilẹ̀ jẹ́ pé àwọn ìránṣẹ́ wọn ti wá pẹ̀lú ìròyìn (òótọ́) ní tòótọ́, ṣùgbọ́n wọn kò fẹ́ gbàgbọ́ rárá. Bẹ́ẹ̀ ni A ṣe ń san ẹ̀san fún àwọn tí wọ́n dẹ́ṣẹ̀.
ثُمَّ جَعَلْنٰكُمْ خَلٰۤىِٕفَ فِى الْاَرْضِ مِنْۢ بَعْدِهِمْ لِنَنْظُرَ كَيْفَ تَعْمَلُوْنَ
Ṡumma ja‘alnākum khalā'ifa fil-arḍi mim ba‘dihim linanẓura kaifa ta‘malūn(a).
Lẹ́yìn náà, A fi yín ṣe àrólé (wọn) lórí ilẹ̀ ayé lẹ́yìn wọn, kí A lè rí bí ẹ ṣe ń ṣe.
وَاِذَا تُتْلٰى عَلَيْهِمْ اٰيَاتُنَا بَيِّنٰتٍۙ قَالَ الَّذِيْنَ لَا يَرْجُوْنَ لِقَاۤءَنَا ائْتِ بِقُرْاٰنٍ غَيْرِ هٰذَآ اَوْ بَدِّلْهُ ۗ قُلْ مَا يَكُوْنُ لِيْٓ اَنْ اُبَدِّلَهٗ مِنْ تِلْقَاۤئِ نَفْسِيْ ۚاِنْ اَتَّبِعُ اِلَّا مَا يُوْحٰٓى اِلَيَّ ۚ اِنِّيْٓ اَخَافُ اِنْ عَصَيْتُ رَبِّيْ عَذَابَ يَوْمٍ عَظِيْمٍ
wa iżā tutlā ‘alaihim āyātunā bayyināt(in), qālal-lażīna lā yarjūna liqā'ana'ti biqur'ānin gairi hāżā au baddilh(u), qul mā yakūnu lī an ubaddilahū min tilqā'i nafsī, in attabi‘u illā mā yūḥā ilayy(a), innī akhāfu in ‘aṣaitu rabbī ‘ażāba yaumin ‘aẓīm(in).
Nígbà tí wọ́n sì ń ka àwọn àyẹ̀wọ̀ Wa fún wọn ní kedere, àwọn tí kò retí láti pàdé Wa sọ pé, “Ẹ mú ìwé mìíràn wá yàtọ̀ sí Kùránì yìí tàbí kí ẹ fi rọ́pò rẹ̀.” Sọ pé (Muhammad), “Kò yẹ kí n yí i padà láti inú ara mi. Mo kàn ń tẹ̀lé ohun tí a fi hàn mí ni. Mo bẹ̀rù ìyà ọjọ́ ńlá (Ọjọ́ Ìyà) dájúdájú tí mo bá ṣàìgbọràn sí Olúwa mi.”
قُلْ لَّوْ شَاۤءَ اللّٰهُ مَا تَلَوْتُهٗ عَلَيْكُمْ وَلَآ اَدْرٰىكُمْ بِهٖ ۖفَقَدْ لَبِثْتُ فِيْكُمْ عُمُرًا مِّنْ قَبْلِهٖۗ اَفَلَا تَعْقِلُوْنَ
qul lau syā'allāhu mā talautuhū ‘alaikum wa lā adrākum bih(ī), faqad labiṡtu fīkum ‘umuram min qablih(ī), afalā ta‘qilūn(a).
Sọ (ìwọ Muhammad), “Tí Allāhu bá fẹ́, èmi kì bá tí kà á fún yín, bẹ́ẹ̀ ni èmi kì bá tí sọ fún yín nípa rẹ̀.” Mo dúró pẹ̀lú yín fún ìgbà pípẹ́ ṣáájú (kí a tó fi Al-Qur’ān hàn yín). Ṣé ẹ kò lóye?
فَمَنْ اَظْلَمُ مِمَّنِ افْتَرٰى عَلَى اللّٰهِ كَذِبًا اَوْ كَذَّبَ بِاٰيٰتِهٖۗ اِنَّهٗ لَا يُفْلِحُ الْمُجْرِمُوْنَ
faman aẓlamu mimmaniftarā ‘alallāhi każiban au każżaba bi'āyātih(ī), innahū lā yufliḥul-mujrimūn(a).
Nítorí náà, ta ló ṣe àìṣòdodo ju ẹni tó dá irọ́ mọ́ Allah tàbí tó sẹ́ àwọn ààyù Rẹ̀? Dájúdájú, àwọn tó bá dẹ́ṣẹ̀ kò ní rí oríire.
وَيَعْبُدُوْنَ مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ مَا لَا يَضُرُّهُمْ وَلَا يَنْفَعُهُمْ وَيَقُوْلُوْنَ هٰٓؤُلَاۤءِ شُفَعَاۤؤُنَا عِنْدَ اللّٰهِ ۗقُلْ اَتُنَبِّـُٔوْنَ اللّٰهَ بِمَا لَا يَعْلَمُ فِى السَّمٰوٰتِ وَلَا فِى الْاَرْضِۗ سُبْحٰنَهٗ وَتَعٰلٰى عَمَّا يُشْرِكُوْنَ
wa ya‘budūna min dūnillāhi mā lā yaḍurruhum wa lā yanfa‘uhum wa yaqūlūna hā'ulā'i syufa‘ā'unā ‘indallāh(i), qul atunabbi'ūnallāha bimā lā ya‘lamu fis-samāwāti wa lā fil-arḍ(i), subḥānahū wa ta‘ālā ‘ammā yusyrikūn(a).
Wọ́n sì ń jọ́sìn lẹ́yìn Allāhu, ohun kan tí kò lè fa ìpalára fún wọn, tí kò sì lè ṣe wọ́n ní àǹfààní, wọ́n sì ń wí pé, “Àwọn ni alágbàwí wa níwájú Allāhu.” Sọ pé, “Ṣé ẹ fẹ́ sọ fún Allāhu ohun kan tí kò mọ̀ nípa ohun tí ó wà ní ọ̀run àti ohun tí kò mọ̀ nípa ohun tí ó wà ní ilẹ̀?” Ògo ni fún Allāhu àti Ẹni Gíga Jùlọ ju ohun tí wọ́n ń fi ara wọn ṣe àjọṣepọ̀.
وَمَا كَانَ النَّاسُ اِلَّآ اُمَّةً وَّاحِدَةً فَاخْتَلَفُوْاۗ وَلَوْلَا كَلِمَةٌ سَبَقَتْ مِنْ رَّبِّكَ لَقُضِيَ بَيْنَهُمْ فِيْمَا فِيْهِ يَخْتَلِفُوْنَ
wa mā kānan-nāsu illā ummataw wāḥidatan fakhtalafū, wa lau lā kalimatun sabaqat mir rabbika laquḍiya bainahum fīmā fīhi yakhtalifūn(a).
Àwọn ènìyàn sì jẹ́ ènìyàn kan ṣoṣo nígbà kan rí, lẹ́yìn náà wọ́n yapa. Tí kì í bá ṣe àṣẹ kan láti ọ̀dọ̀ Olúwa rẹ, wọn ìbá ti ṣe ìpinnu kan láàárín wọn (ní ayé) nípa ohun tí wọ́n ń jiyàn lé lórí.
وَيَقُوْلُوْنَ لَوْلَآ اُنْزِلَ عَلَيْهِ اٰيَةٌ مِّنْ رَّبِّهٖۚ فَقُلْ اِنَّمَا الْغَيْبُ لِلّٰهِ فَانْتَظِرُوْاۚ اِنِّيْ مَعَكُمْ مِّنَ الْمُنْتَظِرِيْنَ ࣖ
wa yaqūlūna lau lā unzila ‘alaihi āyatum mir rabbih(ī), faqul innamal-gaibu lillāhi fantaẓirū, innī ma‘akum minal-muntaẓirīn(a).
Wọ́n sì wí pé, “Kí ló dé tí wọn kò fi sọ àmì kan kalẹ̀ fún un (Muhammad) láti ọ̀dọ̀ Olúwa rẹ̀?” Sọ pé, “Dájúdájú, ohun tí kò hàn gbangba jẹ́ ti Allāhu; nítorí náà, ẹ dúró. Wò ó, mo ń dúró pẹ̀lú yín.”
وَاِذَآ اَذَقْنَا النَّاسَ رَحْمَةً مِّنْۢ بَعْدِ ضَرَّاۤءَ مَسَّتْهُمْ اِذَا لَهُمْ مَّكْرٌ فِيْٓ اٰيٰتِنَاۗ قُلِ اللّٰهُ اَسْرَعُ مَكْرًاۗ اِنَّ رُسُلَنَا يَكْتُبُوْنَ مَا تَمْكُرُوْنَ
wa iżā ażaqnan-nāsa raḥmatam mim ba‘di ḍarrā'a massathum iżā lahum makrun fī āyātinā, qulillāhu asra‘u makrā(n), inna rusulanā yaktubūna mā tamkurūn(a).
Nígbà tí A bá sì ṣàánú fún àwọn ènìyàn, lẹ́yìn tí ìjábá bá dé bá wọn, wọ́n á ṣe gbogbo ẹ̀tàn sí àwọn àmì Wa lẹ́sẹ̀kẹsẹ̀. Sọ pé, “Allāhu yóò gba ẹ̀san kíákíá (fún ẹ̀tàn yẹn).” Dájúdájú, àwọn áńgẹ́lì wa máa ń kíyèsí ẹ̀tàn yín.
هُوَ الَّذِيْ يُسَيِّرُكُمْ فِى الْبَرِّ وَالْبَحْرِۗ حَتّٰٓى اِذَا كُنْتُمْ فِىْ الْفُلْكِۚ وَجَرَيْنَ بِهِمْ بِرِيْحٍ طَيِّبَةٍ وَّفَرِحُوْا بِهَا جَاۤءَتْهَا رِيْحٌ عَاصِفٌ وَّجَاۤءَهُمُ الْمَوْجُ مِنْ كُلِّ مَكَانٍ وَّظَنُّوْٓا اَنَّهُمْ اُحِيْطَ بِهِمْۙ دَعَوُا اللّٰهَ مُخْلِصِيْنَ لَهُ الدِّيْنَ ەۚ لَىِٕنْ اَنْجَيْتَنَا مِنْ هٰذِهٖ لَنَكُوْنَنَّ مِنَ الشّٰكِرِيْنَ
huwal-lażī yusayyirukum fil-barri wal-baḥr(i), ḥattā iżā kuntum fil-fulk(i), wa jaraina bihim birīḥin ṭayyibatiw wa fariḥū bihā jā'athā rīḥun ‘āṣifuw wa jā'ahumul-mauju min kulli makāniw wa ẓannū annahum uḥīṭa bihim, da‘awullāha mukhliṣīna lahud-dīn(a), la'in anjaitanā min hāżihī lanakūnanna minasy-syākirīn(a).
Òun ni Ọlọ́run tí ó mú kí o lè rìn lórí ilẹ̀, (kí o sì rìn lórí òkun). Nígbà tí o bá wà nínú ọkọ̀ ojú omi náà, tí ó sì ń rìn kiri, ó ń gbé wọn (àwọn ènìyàn inú rẹ̀) pẹ̀lú afẹ́fẹ́ rere tí ń fẹ́, tí wọ́n sì ń láyọ̀ nítorí rẹ̀; lójijì ni ìjì kan dé, ìgbì omi sì kọlù wọ́n láti gbogbo igun, wọ́n sì rò pé wọ́n yí wọn ká, nítorí náà wọ́n gbàdúrà tọkàntọkàn sí Ọlọ́run nìkan. (Wí pé), “Tí O bá gbà wá là kúrò nínú ewu yìí, dájúdájú a ó wà lára àwọn tí ó dúpẹ́.”
فَلَمَّآ اَنْجٰىهُمْ اِذَا هُمْ يَبْغُوْنَ فِى الْاَرْضِ بِغَيْرِ الْحَقِّ ۗيٰٓاَيُّهَا النَّاسُ اِنَّمَا بَغْيُكُمْ عَلٰٓى اَنْفُسِكُمْ مَّتَاعَ الْحَيٰوةِ الدُّنْيَاۖ ثُمَّ اِلَيْنَا مَرْجِعُكُمْ فَنُنَبِّئُكُمْ بِمَا كُنْتُمْ تَعْمَلُوْنَ
falammā anjāhum iżā hum yabgūna fil-arḍi bigairil-ḥaqq(i), yā ayyuhan-nāsu innamā bagyukum ‘alā anfusikum matā‘al-ḥayātid-dun-yā, ṡumma ilainā marji‘ukum fa nunabbi'ukum bimā kuntum ta‘malūn(a).
Ṣùgbọ́n nígbà tí Allāhu gbà wọ́n là, wọ́n ṣe àìṣòdodo lórí ilẹ̀ láìsí ìdíwọ́. Ẹ̀yin ènìyàn! Àìṣòdodo yín jẹ́ ìpalára fún ara yín nìkan; ó jẹ́ ìgbádùn ayé yìí nìkan. Lẹ́yìn náà, ọ̀dọ̀ Wa ni ìpadàbọ̀ yín wà, A ó sì sọ fún yín nípa ohun tí ẹ ń ṣe.
اِنَّمَا مَثَلُ الْحَيٰوةِ الدُّنْيَا كَمَاۤءٍ اَنْزَلْنٰهُ مِنَ السَّمَاۤءِ فَاخْتَلَطَ بِهٖ نَبَاتُ الْاَرْضِ مِمَّا يَأْكُلُ النَّاسُ وَالْاَنْعَامُ ۗحَتّٰٓى اِذَآ اَخَذَتِ الْاَرْضُ زُخْرُفَهَا وَازَّيَّنَتْ وَظَنَّ اَهْلُهَآ اَنَّهُمْ قٰدِرُوْنَ عَلَيْهَآ اَتٰىهَآ اَمْرُنَا لَيْلًا اَوْ نَهَارًا فَجَعَلْنٰهَا حَصِيْدًا كَاَنْ لَّمْ تَغْنَ بِالْاَمْسِۗ كَذٰلِكَ نُفَصِّلُ الْاٰيٰتِ لِقَوْمٍ يَّتَفَكَّرُوْنَ
innamā maṡalul-ḥayātid-dun-yā kamā'in anzalnāhu minas-samā'i fakhtalaṭa bihī nabātul-arḍi mimmā ya'kulun-nāsu wal-an‘ām(u), ḥattā iżā akhażatil-arḍu zukhrufahā wazzayyanat wa ẓanna ahluhā annahum qādirūna ‘alaihā, atāhā amrunā lailan au nahāran fa ja‘alnāhā ḥaṣīdan ka'allam tagna bil-ams(i), każālika nufaṣṣilul-āyāti liqaumiy yatafakkarūn(a).
Àpẹẹrẹ ìgbésí ayé ayé yìí dà bí omi (òjò) tí A ń sọ̀kalẹ̀ láti ọ̀run, tí ewéko ilẹ̀ sì ń dàgbàsókè lọ́pọ̀lọpọ̀, tí àwọn ènìyàn àti ẹran ọ̀sìn jẹ díẹ̀ nínú rẹ̀. Títí di ìgbà tí ilẹ̀ bá ti pé ní ẹwà rẹ̀ tí a sì ṣe é lọ́ṣọ̀ọ́, tí àwọn olùgbé inú rẹ̀ sì rò pé dájúdájú àwọn yóò ní in (ìkórè rẹ̀), ìyà wa yóò dé bá a ní òru tàbí ní ọ̀sán, a ó sì sọ ọ́ (ewéko) dà bí èso tí a ti kórè, bí ẹni pé kò tíì hù ní àná. Bẹ́ẹ̀ ni a ṣe ń ṣàlàyé àwọn àmì (agbára Wa) fún àwọn ènìyàn tí wọ́n ń ronú jinlẹ̀.
وَاللّٰهُ يَدْعُوْآ اِلٰى دَارِ السَّلٰمِ ۚوَيَهْدِيْ مَنْ يَّشَاۤءُ اِلٰى صِرَاطٍ مُّسْتَقِيْمٍ
wallāhu yad‘ū ilā dāris-salām(i), wa yahdī may yasyā'u ilā ṣirāṭim mustaqīm(in).
Allāhu sì ń pe àwọn ènìyàn sí Darus Salam (ọ̀run), ó sì ń tọ́ ẹnikẹ́ni tí Ó bá fẹ́ sí ọ̀nà títọ́ (Islam)
۞ لِلَّذِيْنَ اَحْسَنُوا الْحُسْنٰى وَزِيَادَةٌ ۗوَلَا يَرْهَقُ وُجُوْهَهُمْ قَتَرٌ وَّلَا ذِلَّةٌ ۗاُولٰۤىِٕكَ اَصْحٰبُ الْجَنَّةِ هُمْ فِيْهَا خٰلِدُوْنَ
lil-lażīna aḥsanul-ḥusnā wa ziyādah(tun), wa lā yarhaqu wujūhahum qataruw wa lā żillah(tun), ulā'ika aṣḥābul-jannati hum fīhā khālidūn(a).
Fún àwọn ènìyàn tí wọ́n ṣe rere, èrè tó dára jùlọ (ọ̀run) àti èrè afikún (ìgbádùn rírí Ọlọ́run). Àwọn ojú wọn kò sì ní eruku dúdú, wọn kò sì ní ìtìjú. Àwọn ni olùgbé ọ̀run, wọn yóò máa gbé inú rẹ̀ títí láéláé.
وَالَّذِيْنَ كَسَبُوا السَّيِّاٰتِ جَزَاۤءُ سَيِّئَةٍ ۢبِمِثْلِهَاۙ وَتَرْهَقُهُمْ ذِلَّةٌ ۗمَا لَهُمْ مِّنَ اللّٰهِ مِنْ عَاصِمٍۚ كَاَنَّمَآ اُغْشِيَتْ وُجُوْهُهُمْ قِطَعًا مِّنَ الَّيْلِ مُظْلِمًاۗ اُولٰۤىِٕكَ اَصْحٰبُ النَّارِ ۚهُمْ فِيْهَا خٰلِدُوْنَ
wal-lażīna każabus-sayyi'āti jazā'u sayyi'atim bimiṡlihā, wa tarhaquhum żillah(tun), mā lahum minallāhi min ‘āṣim(in), ka'annamā ugsyiyat wujūhuhum qiṭa‘am minal-laili muẓlimā(n), ulā'ika aṣḥābun-nār(i), hum fīhā khālidūn(a).
Ní ti àwọn tí wọ́n ṣe ibi (yóò gba) ibi tí ó tọ́ sí wọn, wọ́n sì máa ní ìrẹ̀wẹ̀sì. Kò sí olùdáàbòbò fún wọn kúrò lọ́wọ́ (ìyà) Allāhu, bí ẹni pé a fi àwọn ègé òkùnkùn bo ojú wọn. Àwọn ni olùgbé inú iná mànàmáná, wọn yóò sì wà níbẹ̀ títí láéláé.
وَيَوْمَ نَحْشُرُهُمْ جَمِيْعًا ثُمَّ نَقُوْلُ لِلَّذِيْنَ اَشْرَكُوْا مَكَانَكُمْ اَنْتُمْ وَشُرَكَاۤؤُكُمْۚ فَزَيَّلْنَا بَيْنَهُمْ وَقَالَ شُرَكَاۤؤُهُمْ مَّا كُنْتُمْ اِيَّانَا تَعْبُدُوْنَ
wa yauma naḥsyuruhum jamī‘an ṡumma naqūlu lil-lażīna asyrakū makānakum antum wa syurakā'ukum, fa zayyalnā bainahum wa qāla syurakā'uhum mā kuntum iyyānā ta‘budūn(a).
Àti (ẹ rántí) ní ọjọ́ náà (nígbà tí) A kó gbogbo wọn jọ, lẹ́yìn náà A sọ fún àwọn tí wọ́n ń ṣe alábàápín pẹ̀lú (Allah) pé, “Ẹ dúró síbi tí ẹ wà, ẹ̀yin àti àwọn alábàápín yín.” Lẹ́yìn náà A yà wọ́n sọ́tọ̀, A sì sọ fún àwọn alábàápín wọn pé, “Ẹ kò tí ì jọ́sìn fún wa rí.”
فَكَفٰى بِاللّٰهِ شَهِيْدًاۢ بَيْنَنَا وَبَيْنَكُمْ اِنْ كُنَّا عَنْ عِبَادَتِكُمْ لَغٰفِلِيْنَ
fa kafā billāhi syahīdam bainanā wa bainakum in kunnā ‘an ‘ibādatikum lagāfilīn(a).
Nítorí náà, Allāhu tó gẹ́gẹ́ bí ẹlẹ́rìí láàrín àwa àti ẹ̀yin, nítorí pé a kò mọ ohunkóhun nípa ìjọsìn yín (sí wa).”
هُنَالِكَ تَبْلُوْا كُلُّ نَفْسٍ مَّآ اَسْلَفَتْ وَرُدُّوْٓا اِلَى اللّٰهِ مَوْلٰىهُمُ الْحَقِّ وَضَلَّ عَنْهُمْ مَّا كَانُوْا يَفْتَرُوْنَ ࣖ
hunālika tablū kullu nafsim mā aslafat wa ruddū ilallāhi maulāhumul-ḥaqqi wa ḍalla ‘anhum mā kānū yaftarūn(a).
Níbẹ̀ (ilé Mahsyar), gbogbo ọkàn a máa ní ẹ̀san fún ohun tí wọ́n ti ṣe (ṣáájú) a sì máa dá wọn padà sí ọ̀dọ̀ Allah, olùtọ́jú wọn tòótọ́, a sì máa parẹ́ ohun tí wọ́n dá (aláàbò èké) kúrò lọ́dọ̀ wọn.
قُلْ مَنْ يَّرْزُقُكُمْ مِّنَ السَّمَاۤءِ وَالْاَرْضِ اَمَّنْ يَّمْلِكُ السَّمْعَ وَالْاَبْصَارَ وَمَنْ يُّخْرِجُ الْحَيَّ مِنَ الْمَيِّتِ وَيُخْرِجُ الْمَيِّتَ مِنَ الْحَيِّ وَمَنْ يُّدَبِّرُ الْاَمْرَۗ فَسَيَقُوْلُوْنَ اللّٰهُ ۚفَقُلْ اَفَلَا تَتَّقُوْنَ
qul may yarzuqukum minas-samā'i wal-arḍi ammay yamlikus-sam‘a wal-abṣāra wa may yukhrijul-ḥayya minal-mayyiti wa yukhrijul-mayyita minal-ḥayyi wa may yudabbirul-amr(a), fa sayaqūlūnallāh(u), faqul afalā tattaqūn(a).
Sọ (Muhammad), “Ta ni ó fún yín ní oúnjẹ láti ọ̀run àti ilẹ̀ ayé, tàbí ta ni ó ní agbára (láti ṣẹ̀dá) ìgbọ́ran àti ríran, ta ni ó mú alààyè jáde láti inú òkú àti òkú láti inú alààyè, ta sì ni ó ń darí gbogbo nǹkan?” Nítorí náà, wọn yóò dáhùn pé, “Allah.” Nítorí náà, sọ pé, “Kí ló dé tí ẹ kò fi bẹ̀rù (Rẹ̀)?”
فَذٰلِكُمُ اللّٰهُ رَبُّكُمُ الْحَقُّۚ فَمَاذَا بَعْدَ الْحَقِّ اِلَّا الضَّلٰلُ ۖفَاَنّٰى تُصْرَفُوْنَ
fa żālikumullāhu rabbukumul-ḥaqq(u), fa māżā ba‘dal-ḥaqqi illaḍ-ḍalāl(u), fa annā tuṣrafūn(a).
Bẹ́ẹ̀ ni Allāhu, Olúwa yín tòótọ́; lẹ́yìn òtítọ́, kò sí ohun mìíràn bí kò ṣe àṣìṣe. Nítorí náà, kí ló dé tí ẹ fi ń yípadà?
كَذٰلِكَ حَقَّتْ كَلِمَتُ رَبِّكَ عَلَى الَّذِيْنَ فَسَقُوْٓا اَنَّهُمْ لَا يُؤْمِنُوْنَ
każālika ḥaqqat kalimatu rabbika ‘alal-lażīna fasaqū annahum lā yu'minūn(a).
Bẹ́ẹ̀ ni àṣẹ Olúwa rẹ ṣe wà lórí àwọn ẹni burúkú, nítorí pé wọn kò gbàgbọ́.
قُلْ هَلْ مِنْ شُرَكَاۤىِٕكُمْ مَّنْ يَّبْدَؤُا الْخَلْقَ ثُمَّ يُعِيْدُهٗۗ قُلِ اللّٰهُ يَبْدَؤُا الْخَلْقَ ثُمَّ يُعِيْدُهٗ فَاَنّٰى تُؤْفَكُوْنَ
qul hal min syurakā'ikum may yabda'ul-khalqa ṡumma yu‘īduh(ū), qulillāhu yabda'ul-khalqa ṡumma yu‘īduhū fa annā tu'fakūn(a).
Sọ pé, “Ǹjẹ́ ẹnikẹ́ni wà láàrín àwọn ọ̀rẹ́ yín tí ó lè bẹ̀rẹ̀ ìṣẹ̀dá (àwọn ẹ̀dá), lẹ́yìn náà kí ó tún un ṣe?” Sọ pé, “Allāhu ni ó bẹ̀rẹ̀ (ìṣẹ̀dá) àwọn ẹ̀dá, lẹ́yìn náà ni ó tún un ṣe. Nítorí náà, báwo ni a ṣe yí yín padà (síjọ́sìn ẹlòmíràn yàtọ̀ sí Allāhu)?”
قُلْ هَلْ مِنْ شُرَكَاۤىِٕكُمْ مَّنْ يَّهْدِيْٓ اِلَى الْحَقِّۗ قُلِ اللّٰهُ يَهْدِيْ لِلْحَقِّۗ اَفَمَنْ يَّهْدِيْٓ اِلَى الْحَقِّ اَحَقُّ اَنْ يُّتَّبَعَ اَمَّنْ لَّا يَهِدِّيْٓ اِلَّآ اَنْ يُّهْدٰىۚ فَمَا لَكُمْۗ كَيْفَ تَحْكُمُوْنَ
qul hal min syurakā'ikum may yahdī ilal-ḥaqq(i),qulillāhu yahdī lil-ḥaqq(i), afamay yahdī ilal-ḥaqqi aḥaqqu ay yuttaba‘a ammal lā yahiddī illā ay yuhdā, famā lakum, kaifa taḥkumūn(a).
Sọ pé, “Ǹjẹ́ ẹnikẹ́ni wà láàrín àwọn ọ̀rẹ́ yín tí ó tọ́ yín sọ́nà sí òtítọ́?” Sọ pé, “Allah ni ó ń tọ́ yín sọ́nà sí òtítọ́.” Nítorí náà, èwo ni ó tọ́ sí láti tẹ̀lé, Ọlọ́run tí ó ń tọ́ yín sọ́nà sí òtítọ́, tàbí àwọn ènìyàn tí kò lè tọ́ yín sọ́nà tí wọ́n tilẹ̀ nílò ìtọ́sọ́nà? Nítorí náà, kí ló dé tí ẹ fi ṣe bẹ́ẹ̀? Báwo ni ẹ ṣe ń ṣe ìpinnu?
وَمَا يَتَّبِعُ اَكْثَرُهُمْ اِلَّا ظَنًّاۗ اِنَّ الظَّنَّ لَا يُغْنِيْ مِنَ الْحَقِّ شَيْـًٔاۗ اِنَّ اللّٰهَ عَلِيْمٌ ۢبِمَا يَفْعَلُوْنَ
wa mā yattabi‘u akṡaruhum illā ẓannā(n), innaẓ-ẓanna lā yugnī minal-ḥaqqi syai'ā(n), innallāha ‘alīmum bimā yaf‘alūn(a).
Àti pé ọ̀pọ̀lọpọ̀ wọn kàn ń tẹ̀lé àwọn àbá. Ní tòótọ́, èrò yìí kò wúlò rárá láti tako òtítọ́. Dájúdájú, Allāhu mọ ohun tí wọ́n ń ṣe.
وَمَا كَانَ هٰذَا الْقُرْاٰنُ اَنْ يُّفْتَرٰى مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ وَلٰكِنْ تَصْدِيْقَ الَّذِيْ بَيْنَ يَدَيْهِ وَتَفْصِيْلَ الْكِتٰبِ لَا رَيْبَ فِيْهِ مِنْ رَّبِّ الْعٰلَمِيْنَۗ
wa mā kāna hāżal-qur'ānu ay yuftarā min dūnillāhi wa lākin taṣdīqal-lażī baina yadaihi wa tafṣīlal-kitābi lā raiba fīhi mir rabbil-‘ālamīn(a).
Kò sì ṣeé ṣe kí ẹlòmíràn yàtọ̀ sí Allāhu ṣe àgbékalẹ̀ Al-Qur’an yìí; ṣùgbọ́n (Al-Qur’an) jẹ́rìí sí àwọn ìwé ìṣáájú (àwọn ìwé) ó sì ṣàlàyé àwọn òfin tí ó ti gbé kalẹ̀, kò sí iyèméjì nínú wọn, (tí a fi hàn) láti ọ̀dọ̀ Olúwa gbogbo àgbáyé.
اَمْ يَقُوْلُوْنَ افْتَرٰىهُ ۗ قُلْ فَأْتُوْا بِسُوْرَةٍ مِّثْلِهٖ وَادْعُوْا مَنِ اسْتَطَعْتُمْ مِّنْ دُوْنِ اللّٰهِ اِنْ كُنْتُمْ صٰدِقِيْنَ
am yaqūlūnaftarāh(u), qul fa'tū bisūratim miṡlihī wad‘ū manistaṭa‘tum min dūnillāhi in kuntum ṣādiqīn(a).
Ṣé ó tọ́ kí wọ́n sọ pé òun (Muhammad) ló ṣẹ̀dá rẹ̀? Sọ pé, “Ẹ gbé orí kan jáde bí i (Al-Qur’an), kí ẹ sì pe ẹnikẹ́ni nínú yín tí ó lè ṣe é lẹ́yìn Allāhu, tí ẹ bá jẹ́ olóòótọ́.”
بَلْ كَذَّبُوْا بِمَا لَمْ يُحِيْطُوْا بِعِلْمِهٖ وَلَمَّا يَأْتِهِمْ تَأْوِيْلُهٗۗ كَذٰلِكَ كَذَّبَ الَّذِيْنَ مِنْ قَبْلِهِمْ فَانْظُرْ كَيْفَ كَانَ عَاقِبَةُ الظّٰلِمِيْنَ
bal każżabū bimā lam yuḥīṭū bi‘ilmihī wa lammā ya'tihim ta'wīluh(ū), każālika każżabal-lażīna min qablihim fanẓur kaifa kāna ‘āqibatuẓ-ẓālimīn(a).
Ní tòótọ́ (òtítọ́ ni pé), wọ́n sẹ́ ohun tí wọn kò tíì mọ̀ dáadáa, wọn kò sì tíì gba àlàyé fún un. Bákan náà, àwọn ènìyàn tí ó wà ṣáájú wọn ti sẹ́ (àpósítélì). Nítorí náà, ẹ kíyèsí àbájáde àwọn ènìyàn aláìṣòdodo.
وَمِنْهُمْ مَّنْ يُّؤْمِنُ بِهٖ وَمِنْهُمْ مَّنْ لَّا يُؤْمِنُ بِهٖۗ وَرَبُّكَ اَعْلَمُ بِالْمُفْسِدِيْنَ ࣖ
wa minhum may yu'minu bihī wa minhum mal lā yu'minu bih(ī), wa rabbuka a‘lamu bil-mufsidīn(a).
Àti pé nínú wọn ni àwọn kan tí wọ́n gbàgbọ́ nínú rẹ̀ (Al-Qur’an), àti nínú wọn ni àwọn kan tí kò gbàgbọ́ nínú rẹ̀. Nígbà tí Olúwa rẹ mọ̀ dáadáa nípa àwọn tí wọ́n ń ṣe ìpalára.
وَاِنْ كَذَّبُوْكَ فَقُلْ لِّيْ عَمَلِيْ وَلَكُمْ عَمَلُكُمْۚ اَنْتُمْ بَرِيْۤـُٔوْنَ مِمَّآ اَعْمَلُ وَاَنَا۠ بَرِيْۤءٌ مِّمَّا تَعْمَلُوْنَ
wa in każżabūka faqul lī ‘amalī wa lakum ‘amalukum, antum barī'ūna mimmā a‘malu wa ana barī'um mimmā ta‘malūn(a).
Tí wọ́n bá sì ń bá a lọ láti sẹ́ ọ (ìwọ Muhammad), sọ pé, “Èmi ni iṣẹ́ mi, ìwọ sì ni iṣẹ́ rẹ. Ìwọ kò ní ẹ̀bi fún ohun tí mo ń ṣe, èmi kò sì ní ẹ̀bi fún ohun tí o ń ṣe.”
وَمِنْهُمْ مَّنْ يَّسْتَمِعُوْنَ اِلَيْكَۗ اَفَاَنْتَ تُسْمِعُ الصُّمَّ وَلَوْ كَانُوْا لَا يَعْقِلُوْنَ
wa minhum may yastami‘ūna ilaik(a), afa anta tusmi‘uṣ-ṣumma wa lau kānū lā ya‘qilūn(a).
Àti pé àwọn kan wà nínú wọn tí wọ́n ń gbọ́ ọ̀rọ̀ rẹ (Muhammad). Ṣùgbọ́n ṣé o lè jẹ́ kí àwọn adití gbọ́rọ̀ bí wọ́n tilẹ̀ jẹ́ pé wọn kò lóye?
وَمِنْهُمْ مَّنْ يَّنْظُرُ اِلَيْكَۗ اَفَاَنْتَ تَهْدِى الْعُمْيَ وَلَوْ كَانُوْا لَا يُبْصِرُوْنَ
wa minhum may yanẓuru ilaik(a), afa anta tahdil-‘umya wa lau kānū lā yubṣirūn(a).
Àti láàrin wọn ni àwọn kan wà tí wọ́n ń wò ọ́. Ṣùgbọ́n ṣé o lè tọ́ àwọn afọ́jú sọ́nà, bó tilẹ̀ jẹ́ pé wọn kò fetísílẹ̀?
اِنَّ اللّٰهَ لَا يَظْلِمُ النَّاسَ شَيْـًٔا وَّلٰكِنَّ النَّاسَ اَنْفُسَهُمْ يَظْلِمُوْنَ
innallāha lā yaẓlimun-nāsa syai'aw wa lākinnan-nāsa anfusahum yaẓlimūn(a).
Dájúdájú, Allah kò ṣe àìtọ́ sí ènìyàn rárá, ṣùgbọ́n àwọn ènìyàn ló máa ń ṣe àìtọ́ sí ara wọn.
وَيَوْمَ يَحْشُرُهُمْ كَاَنْ لَّمْ يَلْبَثُوْٓا اِلَّا سَاعَةً مِّنَ النَّهَارِ يَتَعَارَفُوْنَ بَيْنَهُمْۗ قَدْ خَسِرَ الَّذِيْنَ كَذَّبُوْا بِلِقَاۤءِ اللّٰهِ وَمَا كَانُوْا مُهْتَدِيْنَ
wa yauma yaḥsyuruhum ka'allam yalbaṡū illā sā‘atam minan-nahāri yata‘ārafūna bainahum, qad khasiral-lażīna każżabū biliqā'illāhi wa mā kānū muhtadīn(a).
Àti (rántí) ọjọ́ tí Allāhu yóò kó wọn jọ, yóò dà bí ẹni pé wọn kò dúró (ní ayé) àyàfi fún ìgbà díẹ̀ nínú ọjọ́ náà, nígbà tí wọn yóò mọ ara wọn. Àwọn tí ó sẹ́ ìpàdé wọn pẹ̀lú Allāhu yóò pàdánù dájúdájú, wọn kò sì ní í tọ́nà.
وَاِمَّا نُرِيَنَّكَ بَعْضَ الَّذِيْ نَعِدُهُمْ اَوْ نَتَوَفَّيَنَّكَ فَاِلَيْنَا مَرْجِعُهُمْ ثُمَّ اللّٰهُ شَهِيْدٌ عَلٰى مَا يَفْعَلُوْنَ
wa immā nuriyannaka ba‘ḍal-lażī na‘iduhum au natawaffayannaka fa ilainā marji‘uhum ṡummallāhu syahīdun ‘alā mā yaf‘alūn(a).
Tí A bá sì fi díẹ̀ nínú (ìyà) tí A ṣèlérí fún wọn hàn ọ́ (Muhammad), (ìwọ yóò rí i dájúdájú) tàbí (tí) A bá fi ọ́ sílẹ̀ (ṣáájú ìyẹn), nígbà náà, wọ́n yóò padà sí ọ̀dọ̀ Wa, Allāhu yóò sì jẹ́ ẹlẹ́rìí ohun tí wọ́n ń ṣe.
وَلِكُلِّ اُمَّةٍ رَّسُوْلٌ ۚفَاِذَا جَاۤءَ رَسُوْلُهُمْ قُضِيَ بَيْنَهُمْ بِالْقِسْطِ وَهُمْ لَا يُظْلَمُوْنَ
wa likulli ummatir rasūl(un), fa iżā jā'a rasūluhum quḍiya bainahum bil-qisṭi wa hum lā yuẓlamūn(a).
Gbogbo orílẹ̀-èdè (ní) àwọn aposteli. Nígbà tí ìránṣẹ́ wọn dé, òfin náà ni a lò fún wọn ní òdodo, wọn kò sì ṣe àìtọ́ sí wọn rárá.
وَيَقُوْلُوْنَ مَتٰى هٰذَا الْوَعْدُ اِنْ كُنْتُمْ صٰدِقِيْنَ
wa yaqūlūna matā hāżal-wa‘du in kuntum ṣādiqīn(a).
Wọ́n sì wí pé, “Ìgbà wo ni ìhalẹ̀ náà yóò dé tí o bá jẹ́ olóòótọ́?”
قُلْ لَّآ اَمْلِكُ لِنَفْسِيْ ضَرًّا وَّلَا نَفْعًا اِلَّا مَا شَاۤءَ اللّٰهُ ۗ لِكُلِّ اُمَّةٍ اَجَلٌ ۚاِذَا جَاۤءَ اَجَلُهُمْ فَلَا يَسْتَأْخِرُوْنَ سَاعَةً وَّلَا يَسْتَقْدِمُوْنَ
qul lā amliku linafsī ḍarraw wa lā naf‘an illā mā syā'allāh(u), likulli ummatin ajal(un), iżā jā'a ajaluhum falā yasta'khirūna sā‘ataw wa lā yastaqdimūn(a).
Sọ (Muhammad), “Èmi kò ní agbára láti kọjú ìjà sí ìpalára tàbí láti mú àǹfààní wá fún ara mi, àyàfi ohun tí Allah bá fẹ́.” Fún gbogbo ènìyàn, ikú kan wà (àkókò ààlà). Nígbà tí ikú wọn bá dé, wọn kò lè béèrè fún ìfàsẹ́yìn tàbí ìyára díẹ̀.
قُلْ اَرَءَيْتُمْ اِنْ اَتٰىكُمْ عَذَابُهٗ بَيَاتًا اَوْ نَهَارًا مَّاذَا يَسْتَعْجِلُ مِنْهُ الْمُجْرِمُوْنَ
qul ara'aitum in atākum ‘ażābuhū bayātan au nahāram māżā yasta‘jilu minhul-mujrimūn(a).
Sọ pé, “Ẹ ṣàlàyé fún mi, tí ìyà Rẹ̀ bá dé bá yín ní òru tàbí ní ọ̀sán, èwo ni a ó béèrè lọ́wọ́ àwọn ẹlẹ́ṣẹ̀ láti yára?”
اَثُمَّ اِذَا مَا وَقَعَ اٰمَنْتُمْ بِهٖۗ اٰۤلْـٰٔنَ وَقَدْ كُنْتُمْ بِهٖ تَسْتَعْجِلُوْنَ
aṡumma iżā mā waqa‘a āmantum bih(ī), āl'āna wa qad kuntum bihī tasta‘jilūn(a).
Lẹ́yìn náà, lẹ́yìn tí ìyà náà ti ṣẹlẹ̀, ṣé o gbà á gbọ́ nísinsìnyí ni? Ṣé nísinsìnyí nìkan ni, bó tilẹ̀ jẹ́ pé o ti ń béèrè pé kí ó yára kánkán?
ثُمَّ قِيْلَ لِلَّذِيْنَ ظَلَمُوْا ذُوْقُوْا عَذَابَ الْخُلْدِۚ هَلْ تُجْزَوْنَ اِلَّا بِمَا كُنْتُمْ تَكْسِبُوْنَ
Ṡumma qīla lil-lażīna ẓalamū żūqū ‘ażābal-khuld(i), hal tujzauna illā bimā kuntum taksibūn(a).
Lẹ́yìn náà ni wọ́n sọ fún àwọn aláìṣòótọ́ pé, “Ẹ tọ́ ìyà ayérayé wò. A kò ní san án fún yín, bí kò ṣe (gẹ́gẹ́ bí) ohun tí ẹ ṣe.”
۞ وَيَسْتَنْۢبِـُٔوْنَكَ اَحَقٌّ هُوَ ۗ قُلْ اِيْ وَرَبِّيْٓ اِنَّهٗ لَحَقٌّ ۗوَمَآ اَنْتُمْ بِمُعْجِزِيْنَ ࣖ
wa yastambi'ūnaka aḥaqqun huw(a), qul ī wa rabbī innahū laḥaqq(un), wa mā antum bimu‘jizīn(a).
Wọ́n sì ń bi ọ́ (Muhammad), “Ṣé òótọ́ ni ìyẹn (ìyà tí a ṣèlérí)?” Sọ pé, “Bẹ́ẹ̀ ni, mo fi Olúwa mi búra, dájúdájú (ìyà náà) jẹ́ òótọ́, ìwọ kò sì ní lè yẹra fún un láéláé.”
وَلَوْ اَنَّ لِكُلِّ نَفْسٍ ظَلَمَتْ مَا فِى الْاَرْضِ لَافْتَدَتْ بِهٖۗ وَاَسَرُّوا النَّدَامَةَ لَمَّا رَاَوُا الْعَذَابَۚ وَقُضِيَ بَيْنَهُمْ بِالْقِسْطِ وَهُمْ لَا يُظْلَمُوْنَ
wa lau anna likulli nafsin ẓalamat mā fil-arḍi laftadat bih(ī), wa asarrun-nadāmata lammā ra'awul-‘ażāb(a), wa quḍiya bainahum bil-qisṭi wa hum lā yuẓlamūn(a).
Tí gbogbo aláìṣòdodo bá ní ohun gbogbo lórí ilẹ̀ ayé, dájúdájú yóò fi ra ara rẹ̀ padà, wọn yóò sì fi ìbànújẹ́ wọn pamọ́ nígbà tí wọ́n bá rí ìyà náà. Lẹ́yìn náà, a ṣe ìpinnu láàrín wọn ní òdodo, wọn kò sì ṣe àìtọ́ sí wọn.
اَلَآ اِنَّ لِلّٰهِ مَا فِى السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِۗ اَلَآ اِنَّ وَعْدَ اللّٰهِ حَقٌّ وَّلٰكِنَّ اَكْثَرَهُمْ لَا يَعْلَمُوْنَ
alā inna lillāhi mā fis-samāwāti wal-arḍ(i), alā inna wa‘dallāhi ḥaqquw wa lākinna akṡarahum lā ya‘lamūn(a).
Mọ̀ pé dájúdájú, ti Allāhu ni ohun gbogbo tí ó wà ní ọ̀run àti ilẹ̀ ayé. Ṣé ìlérí Allāhu kò jẹ́ òótọ́ ni? Ṣùgbọ́n ọ̀pọ̀lọ́pọ̀ wọn kò mọ̀.
هُوَ يُحْيٖ وَيُمِيْتُ وَاِلَيْهِ تُرْجَعُوْنَ
huwa yuḥyī wa yumītu wa ilaihi turja‘ūn(a).
Òun ni Ẹni tí ó ń sọ ẹ̀mí di alààyè, tí ó sì ń pa ènìyàn, ọ̀dọ̀ Rẹ̀ nìkan ni a ó dá yín padà.
يٰٓاَيُّهَا النَّاسُ قَدْ جَاۤءَتْكُمْ مَّوْعِظَةٌ مِّنْ رَّبِّكُمْ وَشِفَاۤءٌ لِّمَا فِى الصُّدُوْرِۙ وَهُدًى وَّرَحْمَةٌ لِّلْمُؤْمِنِيْنَ
yā ayyuhan-nāsu qad jā'atkum mau‘iẓatum mir rabbikum wa syifā'ul limā fiṣ-ṣudūr(i), wa hudaw wa raḥmatul lil-mu'minīn(a).
Ẹyin ènìyàn! Dájúdájú, ẹ̀kọ́ kan (Al-Qur’an) ti dé bá yín láti ọ̀dọ̀ Olúwa yín, ìwòsàn fún àwọn àrùn tó wà nínú àyà àti ìtọ́sọ́nà àti àánú fún àwọn tó gbàgbọ́.
قُلْ بِفَضْلِ اللّٰهِ وَبِرَحْمَتِهٖ فَبِذٰلِكَ فَلْيَفْرَحُوْاۗ هُوَ خَيْرٌ مِّمَّا يَجْمَعُوْنَ
qul bifaḍlillāhi wa biraḥmatihī fa biżālika falyafraḥū, huwa khairum mimmā yajma‘ūn(a).
Sọ (Muhammad), “Pẹ̀lú oore-ọ̀fẹ́ Allāhu àti àánú Rẹ̀, jẹ́ kí wọ́n yọ̀. Èyí dára ju ohun tí wọ́n kó jọ lọ.”
قُلْ اَرَءَيْتُمْ مَّآ اَنْزَلَ اللّٰهُ لَكُمْ مِّنْ رِّزْقٍ فَجَعَلْتُمْ مِّنْهُ حَرَامًا وَّحَلٰلًا ۗ قُلْ ءٰۤاللّٰهُ اَذِنَ لَكُمْ اَمْ عَلَى اللّٰهِ تَفْتَرُوْنَ
qul ara'aitum mā anzalallāhu lakum mir rizqin fa ja‘altum minhu ḥarāmaw wa ḥalālā(n), qul āllāhu ażina lakum am ‘alallāhi taftarūn(a).
Sọ (ìwọ Muhammad), “Ẹ sọ fún mi nípa ìpèsè tí Allah ti sọ̀kalẹ̀ fún yín, tí ẹ sì ti sọ díẹ̀ nínú rẹ̀ di aláìlófin àti díẹ̀ nínú rẹ̀ di aláìlófin.” Sọ pé, “Ṣé Allah ti fún yín ní àṣẹ (fún èyí) tàbí ṣé ẹ̀ ń ṣẹ̀dá àwọn nǹkan sí Allah?”
وَمَا ظَنُّ الَّذِيْنَ يَفْتَرُوْنَ عَلَى اللّٰهِ الْكَذِبَ يَوْمَ الْقِيٰمَةِ ۗاِنَّ اللّٰهَ لَذُوْ فَضْلٍ عَلَى النَّاسِ وَلٰكِنَّ اَكْثَرَهُمْ لَا يَشْكُرُوْنَ ࣖ
wa mā ẓannul-lażīna yaftarūna ‘alallāhil-każiba yaumal-qiyāmah(ti), innallāha lażū faḍlin ‘alan-nāsi wa lākinna akṡarahum lā yasykurūn(a).
Kí sì ni ẹ̀sùn tí àwọn tó ń parọ́ mọ́ Allah ní ọjọ́ Àjíǹde fi kàn án? Dájúdájú, Allāhu ní ẹ̀bùn (tí a fi fún) fún àwọn ènìyàn, ṣùgbọ́n ọ̀pọ̀lọ́pọ̀ wọn kò dúpẹ́.
وَمَا تَكُوْنُ فِيْ شَأْنٍ وَّمَا تَتْلُوْا مِنْهُ مِنْ قُرْاٰنٍ وَّلَا تَعْمَلُوْنَ مِنْ عَمَلٍ اِلَّا كُنَّا عَلَيْكُمْ شُهُوْدًا اِذْ تُفِيْضُوْنَ فِيْهِۗ وَمَا يَعْزُبُ عَنْ رَّبِّكَ مِنْ مِّثْقَالِ ذَرَّةٍ فِى الْاَرْضِ وَلَا فِى السَّمَاۤءِ وَلَآ اَصْغَرَ مِنْ ذٰلِكَ وَلَآ اَكْبَرَ اِلَّا فِيْ كِتٰبٍ مُّبِيْنٍ
wa mā takūnu fī sya'niw wa mā tatlū minhu min qur'āniw wa lā ta‘malūna min ‘amalin illā kunnā ‘alaikum syuhūdan iż tufīḍūna fīh(i), wa mā ya‘zubu ‘ar rabbika mim miṡqāli żarratin fil-arḍi wa lā fis-samā'i wa lā aṣgara min żālika wa lā akbara illā fī kitābim mubīn(in).
Ṣé ìwọ (Muhammad) kò ní ọ̀ràn kankan, tí o kò sì ka ẹsẹ kan nínú Al-Qur'an tàbí kí o ṣe iṣẹ́ kankan, ṣùgbọ́n Àwa ni ẹlẹ́rìí lórí rẹ nígbà tí o bá ṣe é? Má ṣe jẹ́ aláìmòye rárá láti inú ìmọ̀ Olúwa rẹ, kódà bí ó tilẹ̀ tóbi bí zarrah, yálà lórí ilẹ̀ ayé tàbí ní ọ̀run. Kò sí ohun tí ó kéré tàbí tí ó tóbi ju èyí lọ, ṣùgbọ́n gbogbo nǹkan wà nínú Ìwé òótọ́ (Lauh Mahfuzh).
اَلَآ اِنَّ اَوْلِيَاۤءَ اللّٰهِ لَا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَلَا هُمْ يَحْزَنُوْنَۚ
alā inna auliyā'allāhi lā khaufun ‘alaihim wa lā hum yaḥzanūn(a).
Ẹ rántí àwọn ọ̀rẹ́ Allāhu, kò sí ìbẹ̀rù lórí wọn, wọn kò sì banújẹ́.
اَلَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَكَانُوْا يَتَّقُوْنَۗ
al-lażīna āmanū wa kānū yattaqūn(a).
(Èyí ni) àwọn tí wọ́n gbàgbọ́ tí wọ́n sì jẹ́ olùfọkànsìn nígbà gbogbo.
لَهُمُ الْبُشْرٰى فِى الْحَيٰوةِ الدُّنْيَا وَفِى الْاٰخِرَةِۗ لَا تَبْدِيْلَ لِكَلِمٰتِ اللّٰهِ ۗذٰلِكَ هُوَ الْفَوْزُ الْعَظِيْمُۗ
lahumul-busyrā fil-ḥayātid-dun-yā wa fil-ākhirah(ti), lā tabdīla likalimātillāh(i), żālika huwal-fauzul-‘aẓīm((u).
Ìròyìn ayọ̀ ni fún wọn ní ayé yìí àti ní ọjọ́ iwájú. Kò sí ìyípadà sí ìlérí Ọlọ́run. Bẹ́ẹ̀ ni ìṣẹ́gun ńlá náà.
وَلَا يَحْزُنْكَ قَوْلُهُمْۘ اِنَّ الْعِزَّةَ لِلّٰهِ جَمِيْعًاۗ هُوَ السَّمِيْعُ الْعَلِيْمُ
wa lā yaḥzunka qauluhum, innal-‘izzata lillāhi jamī‘ā(n), huwas-samī‘ul-‘alīm(u).
Má sì ṣe jẹ́ kí ọ̀rọ̀ wọn ba ọ (Muhammad) jẹ́ kí o banújẹ́. Dájúdájú gbogbo agbára jẹ́ ti Allāhu. Òun ni Olùgbọ́ gbogbo nǹkan, Onímọ̀ gbogbo nǹkan.
اَلَآ اِنَّ لِلّٰهِ مَنْ فِى السَّمٰوٰتِ وَمَنْ فِى الْاَرْضِۗ وَمَا يَتَّبِعُ الَّذِيْنَ يَدْعُوْنَ مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ شُرَكَاۤءَ ۗاِنْ يَّتَّبِعُوْنَ اِلَّا الظَّنَّ وَاِنْ هُمْ اِلَّا يَخْرُصُوْنَ
alā inna lillāhi man fis-samāwāti wa man fil-arḍ(i), wa mā yattabi‘ul-lażīna yad‘ūna min dūnillāhi syurakā'(a), iy yattabi‘ūna illaẓ-ẓanna wa in hum illā yakhruṣūn(a).
Ẹ rántí pé àwọn ohun ìní Allāhu ní àwọn ẹni tí ó wà ní ọ̀run àti ẹni tí ó wà ní ilẹ̀ ayé nínú. Àti àwọn tí wọ́n ń pè fún àwọn ọ̀rẹ́ mìíràn yàtọ̀ sí Allāhu, wọn kò tẹ̀lé (ìgbàgbọ́). Wọ́n kàn ń tẹ̀lé àwọn ìṣirò lásán ni, wọ́n sì kàn ń ṣe àròyé lásán ni.
هُوَ الَّذِيْ جَعَلَ لَكُمُ الَّيْلَ لِتَسْكُنُوْا فِيْهِ وَالنَّهَارَ مُبْصِرًا ۗاِنَّ فِيْ ذٰلِكَ لَاٰيٰتٍ لِّقَوْمٍ يَّسْمَعُوْنَ
huwal-lażī ja‘ala lakumul-laila litaskunū fīhi wan-nahāra mubṣirā(n), inna fī żālika la'āyātil liqaumiy yasma‘ūn(a).
Òun ni Ẹni tí Ó ṣe òru fún yín láti sinmi nínú rẹ̀, Ó sì ṣe ọ̀sán ní ìmọ́lẹ̀ dídán. Dájúdájú, nínú èyí ni àwọn àmì wà fún àwọn ènìyàn tí ó gbọ́.
قَالُوا اتَّخَذَ اللّٰهُ وَلَدًا سُبْحٰنَهٗ ۗ هُوَ الْغَنِيُّ ۗ لَهٗ مَا فِى السَّمٰوٰتِ وَمَا فِى الْاَرْضِۗ اِنْ عِنْدَكُمْ مِّنْ سُلْطٰنٍۢ بِهٰذَاۗ اَتَقُوْلُوْنَ عَلَى اللّٰهِ مَا لَا تَعْلَمُوْنَ
qāluttakhażallāhu waladan subḥānah(ū), huwal-ganiyy(u), lahū mā fis-samāwāti wa mā fil-arḍ(i), in ‘indakum min sulṭānim bihāżā, ataqūlūna ‘alallāhi mā lā ta‘lamūn(a).
Wọ́n (àwọn Júù àti àwọn Kristẹni) wí pé, “Allāhu ní ọmọ kan.” Ẹ̀mí ni fún Un, Òun ni Ọlọ́rọ̀ jùlọ; Ti Rẹ̀ ni ohun gbogbo tí ó wà ní ọ̀run àti ohun gbogbo tí ó wà ní ilẹ̀. O kò ní ìdí tó lágbára fún èyí. Ṣé ó tọ́ kí o sọ ohun tí o kò mọ̀ nípa Allāhu?
قُلْ اِنَّ الَّذِيْنَ يَفْتَرُوْنَ عَلَى اللّٰهِ الْكَذِبَ لَا يُفْلِحُوْنَۗ
qul innal-lażīna yaftarūna ‘alallāhil-każiba lā yufliḥūn(a).
Sọ pé, “Dájúdájú àwọn tí wọ́n ń dá irọ́ sí Allah kò ní ṣe àṣeyọrí.”
مَتَاعٌ فِى الدُّنْيَا ثُمَّ اِلَيْنَا مَرْجِعُهُمْ ثُمَّ نُذِيْقُهُمُ الْعَذَابَ الشَّدِيْدَ بِمَا كَانُوْا يَكْفُرُوْنَ ࣖ
matā‘un fid-dun-yā ṡumma ilainā marji‘uhum ṡumma nużīquhumul-‘ażābasy syadīda bimā kānū yakfurūn(a).
(Fún wọn) jẹ́ ìgbádùn (ìgbà díẹ̀) ní ayé yìí, lẹ́yìn náà wọn yóò padà sí ọ̀dọ̀ wa, lẹ́yìn náà A ó fún wọn ní ìtọ́wò ìyà líle nítorí àìgbàgbọ́ wọn.
۞ وَاتْلُ عَلَيْهِمْ نَبَاَ نُوْحٍۘ اِذْ قَالَ لِقَوْمِهٖ يٰقَوْمِ اِنْ كَانَ كَبُرَ عَلَيْكُمْ مَّقَامِيْ وَتَذْكِيْرِيْ بِاٰيٰتِ اللّٰهِ فَعَلَى اللّٰهِ تَوَكَّلْتُ فَاَجْمِعُوْٓا اَمْرَكُمْ وَشُرَكَاۤءَكُمْ ثُمَّ لَا يَكُنْ اَمْرُكُمْ عَلَيْكُمْ غُمَّةً ثُمَّ اقْضُوْٓا اِلَيَّ وَلَا تُنْظِرُوْنِ
watlu ‘alaihim naba'a nūḥ(in), iż qāla liqaumihī yā qaumi in kāna kabura ‘alaikum maqāmī wa tażkīrī bi'āyātillāhi fa ‘alallāhi tawakkaltu fa ajmi‘ū amrakum wa syurakā'akum ṡumma lā yakun amrukum ‘alaikum gummatan ṡummaqḍū ilayya wa lā tunẓirūn(i).
Kí o sì ka ìròyìn pàtàkì (nípa) Nóàh fún wọn nígbà tí (ó) sọ fún àwọn ènìyàn rẹ̀ pé, “Ẹ̀yin ènìyàn mi! Tí ó bá ṣòro fún yín láti dúró (pẹ̀lú yín) tí ìkìlọ̀ mi sì wà pẹ̀lú àwọn àmì Allāhu, nígbà náà mo gbẹ́kẹ̀lé Allāhu. Nítorí náà, ẹ pinnu ọkàn yín kí ẹ sì kó àwọn ọ̀rẹ́ yín jọ (láti pa mí run), ẹ má sì ṣe fi ìpinnu yín pamọ́. Lẹ́yìn náà, ẹ gbé ìgbésẹ̀ lòdì sí mi, ẹ má sì ṣe pẹ́ mọ́.
فَاِنْ تَوَلَّيْتُمْ فَمَا سَاَلْتُكُمْ مِّنْ اَجْرٍۗ اِنْ اَجْرِيَ اِلَّا عَلَى اللّٰهِ ۙوَاُمِرْتُ اَنْ اَكُوْنَ مِنَ الْمُسْلِمِيْنَ
fa in tawallaitum famā sa'altukum min ajr(in), in ajriya illā ‘alallāh(i), wa umirtu an akūna minal-muslimīn(a).
Nítorí náà, tí ẹ bá yípadà (kúrò nínú ìkìlọ̀ mi), èmi kò béèrè èrè kankan lọ́wọ́ yín. Ọ̀dọ̀ Allah nìkan ni èrè mi wà, a sì ti pàṣẹ fún mi láti wà láàrín àwọn Mùsùlùmí (tí wọ́n tẹrí ba).”
فَكَذَّبُوْهُ فَنَجَّيْنٰهُ وَمَنْ مَّعَهٗ فِى الْفُلْكِ وَجَعَلْنٰهُمْ خَلٰۤىِٕفَ وَاَغْرَقْنَا الَّذِيْنَ كَذَّبُوْا بِاٰيٰتِنَاۚ فَانْظُرْ كَيْفَ كَانَ عَاقِبَةُ الْمُنْذَرِيْنَ
fa każżabūhu fa najjaināhu wa mam ma‘ahū fil-fulki wa ja‘alnāhum khalā'ifa wa agraqnal-lażīna każżabū bi'āyātinā, fanẓur kaifa kāna ‘āqibatul-munżarīn(a).
Lẹ́yìn náà wọ́n purọ́ nípa rẹ̀ (Nóàh), lẹ́yìn náà A gbà á là àti àwọn tí ó wà pẹ̀lú rẹ̀ nínú ọkọ̀ ojú omi, A sì sọ wọ́n di pàṣán, A sì tẹ àwọn tí ó pe àwọn ààyò Wa nírọ́ mọ́lẹ̀. Nítorí náà, kíyèsí àbájáde àwọn tí a kìlọ̀ fún.
ثُمَّ بَعَثْنَا مِنْۢ بَعْدِهٖ رُسُلًا اِلٰى قَوْمِهِمْ فَجَاۤءُوْهُمْ بِالْبَيِّنٰتِ فَمَا كَانُوْا لِيُؤْمِنُوْا بِمَا كَذَّبُوْا بِهٖ مِنْ قَبْلُ ۗ كَذٰلِكَ نَطْبَعُ عَلٰى قُلُوْبِ الْمُعْتَدِيْنَ
Ṡumma ba‘aṡnā mim ba‘dihī rusulan ilā qaumihim fa jā'ūhum bil-bayyināti famā kānū liyu'minū bimā każżabū bihī min qabl(u), każālika naṭba‘u ‘alā qulūbil-mu‘tadīn(a).
Lẹ́yìn náà lẹ́yìn (Nóà), A rán ọ̀pọ̀lọpọ̀ àwọn ìránṣẹ́ sí àwọn ènìyàn wọn, àwọn ìránṣẹ́ sì wá bá wọn pẹ̀lú ìròyìn tó ṣe kedere, ṣùgbọ́n wọn kò fẹ́ gbàgbọ́ nítorí pé wọ́n ti ń sẹ́ tẹ́lẹ̀. Bẹ́ẹ̀ ni A ṣe ń fi èdìdì dí ọkàn àwọn olùrékọjá.
ثُمَّ بَعَثْنَا مِنْۢ بَعْدِهِمْ مُّوْسٰى وَهٰرُوْنَ اِلٰى فِرْعَوْنَ وَمَلَا۟ىِٕهٖ بِاٰيٰتِنَا فَاسْتَكْبَرُوْا وَكَانُوْا قَوْمًا مُّجْرِمِيْنَ
Ṡumma ba‘aṡnā mim ba‘dihim mūsā wa hārūna ilā fir‘auna wa mala'ihī bi'āyātinā fastakbarū wa kānū qaumam mujrimīn(a).
Lẹ́yìn náà, a rán Mósè àti Háráùn sí Fáráò àti àwọn olórí nínú àwọn ènìyàn rẹ̀, wọ́n sì mú àwọn àmì wa wá (nípa agbára). Ó hàn gbangba pé wọ́n ń ṣe ìgbéraga, wọ́n sì jẹ́ ẹlẹ́ṣẹ̀.
فَلَمَّا جَاۤءَهُمُ الْحَقُّ مِنْ عِنْدِنَا قَالُوْٓا اِنَّ هٰذَا لَسِحْرٌ مُّبِيْنٌ
falammā jā'ahumul-ḥaqqu min ‘indinā qālū inna hāżā lasiḥrum mubīn(un).
Nígbà tí òtítọ́ dé bá wọn láti ọ̀dọ̀ Wa, wọ́n wí pé, “Èyí jẹ́ iṣẹ́ ìyanu gidi.”
قَالَ مُوْسٰٓى اَتَقُوْلُوْنَ لِلْحَقِّ لَمَّا جَاۤءَكُمْ ۗ اَسِحْرٌ هٰذَاۗ وَلَا يُفْلِحُ السّٰحِرُوْنَ
qāla mūsā ataqūlūna lil-ḥaqqi lammā jā'akum, asiḥrun hāżā, wa lā yufliḥus-sāḥirūn(a).
Mósè wí pé, “Ṣé o yẹ láti sọ nípa òtítọ́ nígbà tí ó bá dé ọ̀dọ̀ rẹ pé, ‘Ṣé iṣẹ́ àjẹ́ nìyí?’ Síbẹ̀ àwọn oníṣẹ́ àjẹ́ kì yóò ṣẹ́gun.”
قَالُوْٓا اَجِئْتَنَا لِتَلْفِتَنَا عَمَّا وَجَدْنَا عَلَيْهِ اٰبَاۤءَنَا وَتَكُوْنَ لَكُمَا الْكِبْرِيَاۤءُ فِى الْاَرْضِۗ وَمَا نَحْنُ لَكُمَا بِمُؤْمِنِيْنَ
qālū aji'tanā litalfitanā ‘ammā wajadnā ‘alaihi ābā'anā wa takūna lakumal-kibriyā'u fil-arḍ(i), wa mā naḥnu lakumā bimu'minīn(a).
Wọ́n wí pé, “Ṣé o wá sí ọ̀dọ̀ wa láti yí wa padà kúrò nínú ohun tí a rí àwọn baba ńlá wa tí wọ́n ń ṣe (ìbọ̀rìṣà), kí ẹ̀yin méjèèjì sì ní agbára lórí ilẹ̀ (ilẹ̀ Íjíbítì)? Àwa kò ní gbà yín gbọ́.”
وَقَالَ فِرْعَوْنُ ائْتُوْنِيْ بِكُلِّ سٰحِرٍ عَلِيْمٍ
wa qāla fir‘aunu'tūnī bikulli sāḥirin ‘alīm(in).
Farao sì wí (fún àwọn olórí ènìyàn rẹ̀ pé), “Ẹ wá bá mi gbogbo àwọn onídán onímọ̀ṣẹ́!”
فَلَمَّا جَاۤءَ السَّحَرَةُ قَالَ لَهُمْ مُّوْسٰٓى اَلْقُوْا مَآ اَنْتُمْ مُّلْقُوْنَ
falammā jā'as-saḥaratu qāla lahum mūsā alqū mā antum mulqūn(a).
Nígbà tí àwọn onídán dé, Mósè wí fún wọn pé, “Ẹ ju ohun tí ẹ fẹ́ sọ sílẹ̀!”
فَلَمَّآ اَلْقَوْا قَالَ مُوْسٰى مَا جِئْتُمْ بِهِ ۙالسِّحْرُۗ اِنَّ اللّٰهَ سَيُبْطِلُهٗۗ اِنَّ اللّٰهَ لَا يُصْلِحُ عَمَلَ الْمُفْسِدِيْنَ ࣖ
falammā alqau qāla mūsā mā ji'tum bihis-siḥr(u), innallāha sayubṭiluh(ū), innallāha lā yuṣliḥu ‘amalal-mufsidīn(a).
Lẹ́yìn tí wọ́n ju ú sílẹ̀, Musa sọ pé, “Iṣẹ́ ìyanu ni ohun tí ẹ̀ ń ṣe, dájúdájú Allah yóò fi èké iṣẹ́ ìyanu náà hàn. Dájúdájú, Allah kò ní jẹ́ kí iṣẹ́ àwọn tí ń ṣe ìbàjẹ́ tẹ̀síwájú.”
وَيُحِقُّ اللّٰهُ الْحَقَّ بِكَلِمٰتِهٖ وَلَوْ كَرِهَ الْمُجْرِمُوْنَ
wa yuḥiqqullāhul-ḥaqqa bikalimātihī wa lau karihal-mujrimūn(a).
Àti pé Allāhu yóò fi àṣẹ Rẹ̀ múlẹ̀ ohun tí ó tọ́, bó tilẹ̀ jẹ́ pé àwọn tí ó bá dẹ́ṣẹ̀ kò fẹ́ràn rẹ̀.
فَمَآ اٰمَنَ لِمُوْسٰىٓ اِلَّا ذُرِّيَّةٌ مِّنْ قَوْمِهٖ عَلٰى خَوْفٍ مِّنْ فِرْعَوْنَ وَمَلَا۟ىِٕهِمْ اَنْ يَّفْتِنَهُمْ ۗوَاِنَّ فِرْعَوْنَ لَعَالٍ فِى الْاَرْضِۚ وَاِنَّهٗ لَمِنَ الْمُسْرِفِيْنَ
famā āmana limūsā illā żurriyyatum min qaumihī ‘alā khaufim min fir‘auna wa mala'ihim ay yaftinahum, wa inna fir‘auna la‘ālin fil-arḍ(i), wa innahū laminal-musrifīn(a).
Nítorí náà, kò sí ẹni tí ó gbàgbọ́ nínú Mósè, yàtọ̀ sí àwọn ọmọ àwọn ènìyàn rẹ̀, tí wọ́n bẹ̀rù pé Fáráò àti àwọn olórí rẹ̀ (àwọn ènìyàn) yóò fi ìyà jẹ wọ́n. Dájúdájú Fáráò ṣe ìkà ní ilẹ̀ ayé, ó sì jẹ́ ọ̀kan lára àwọn tí ó ṣẹ̀.
وَقَالَ مُوْسٰى يٰقَوْمِ اِنْ كُنْتُمْ اٰمَنْتُمْ بِاللّٰهِ فَعَلَيْهِ تَوَكَّلُوْٓا اِنْ كُنْتُمْ مُّسْلِمِيْنَ
wa qāla mūsā yā qaumi in kuntum āmantum billāhi fa ‘alaihi tawakkalū in kuntum muslimīn(a).
Musa sì wí pé, “Ẹ̀yin ènìyàn mi! Tí ẹ bá gbàgbọ́ nínú Allah, ẹ gbẹ́kẹ̀lé E, tí ẹ bá jẹ́ Musulumi ní tòótọ́ (ẹ jọ́wọ́).
فَقَالُوْا عَلَى اللّٰهِ تَوَكَّلْنَا ۚرَبَّنَا لَا تَجْعَلْنَا فِتْنَةً لِّلْقَوْمِ الظّٰلِمِيْنَ
fa qālū ‘alallāhi tawakkalnā, rabbanā lā taj‘alnā fitnatal lil-qaumiẓ-ẓālimīn(a).
Lẹ́yìn náà wọ́n wí pé, “Awa gbẹ́kẹ̀lé Allāhu. Olúwa wa, má ṣe jẹ́ kí a jẹ́ ẹni tí a ń fi ọ̀rọ̀ èké sọ fún àwọn ènìyàn aláìṣòótọ́.”
وَنَجِّنَا بِرَحْمَتِكَ مِنَ الْقَوْمِ الْكٰفِرِيْنَ
wa najjinā biraḥmatika minal-qaumil-kāfirīn(a).
Kí o sì fi àánú rẹ gbà wá lọ́wọ́ àwọn aláìgbàgbọ́.”
وَاَوْحَيْنَآ اِلٰى مُوْسٰى وَاَخِيْهِ اَنْ تَبَوَّاٰ لِقَوْمِكُمَا بِمِصْرَ بُيُوْتًا وَّاجْعَلُوْا بُيُوْتَكُمْ قِبْلَةً وَّاَقِيْمُوا الصَّلٰوةَۗ وَبَشِّرِ الْمُؤْمِنِيْنَ
wa auḥainā ilā mūsā wa akhīhi an tabawwa'ā liqaumikumā bimiṣra buyūtaw waj‘alū buyūtakum qiblataw wa aqīmuṣ-ṣalāh(ta), wa basysyiril-mu'minīn(a).
A sì fi ìmísí hàn fún Mósà àti arákùnrin rẹ̀ pé, “Ẹ gba ilé púpọ̀ ní Íjíbítì fún àwọn ènìyàn yín, kí ẹ sì ṣe ilé yín ní ibi ìjọsìn, kí ẹ sì ṣe àdúrà, kí ẹ sì mú inú àwọn onígbàgbọ́ dùn.”
وَقَالَ مُوْسٰى رَبَّنَآ اِنَّكَ اٰتَيْتَ فِرْعَوْنَ وَمَلَاَهٗ زِيْنَةً وَّاَمْوَالًا فِى الْحَيٰوةِ الدُّنْيَاۗ رَبَّنَا لِيُضِلُّوْا عَنْ سَبِيْلِكَ ۚرَبَّنَا اطْمِسْ عَلٰٓى اَمْوَالِهِمْ وَاشْدُدْ عَلٰى قُلُوْبِهِمْ فَلَا يُؤْمِنُوْا حَتّٰى يَرَوُا الْعَذَابَ الْاَلِيْمَ
wa qāla mūsā rabbanā innaka ātaita fir‘auna wa mala'ahū zīnataw wa amwālan fil-ḥayātid-dun-yā, rabbanā liyuḍillū ‘an sabīlik(a), rabbanaṭmis ‘alā amwālihim wasydud ‘alā qulūbihim falā yu'minū ḥattā yarawul-‘ażābal-alīm(a).
Mósè sì wí pé, “Olúwa wa, ìwọ ti fún Fáráò àti àwọn olórí àwọn ènìyàn rẹ̀ ní ohun ọ̀ṣọ́ àti ọrọ̀ ní ìgbésí ayé ayé yìí. Olúwa wa, (nítorí náà) wọ́n ṣi àwọn ènìyàn lọ́nà kúrò ní ọ̀nà rẹ. Olúwa, pa ọrọ̀ wọn run, kí o sì ti ọkàn wọn mọ́, kí wọn má baà gbàgbọ́ títí wọn yóò fi rí ìyà tó ń dunni.”
قَالَ قَدْ اُجِيْبَتْ دَّعْوَتُكُمَا فَاسْتَقِيْمَا وَلَا تَتَّبِعٰۤنِّ سَبِيْلَ الَّذِيْنَ لَا يَعْلَمُوْنَ
qāla qad ujībad da‘watukumā fastaqīmā wa lā tattabi‘ānni sabīlal-lażīna lā ya‘lamūn(a).
Allah sọ pé, “Dájúdájú, a ti gbà ìbéèrè yín, nítorí náà, ẹ jẹ́ kí ẹ̀yin méjèèjì máa rìn ní ọ̀nà títọ́, kí ẹ má sì tẹ̀lé ọ̀nà àwọn tí kò mọ̀.”
۞ وَجَاوَزْنَا بِبَنِيْٓ اِسْرَاۤءِيْلَ الْبَحْرَ فَاَتْبَعَهُمْ فِرْعَوْنُ وَجُنُوْدُهٗ بَغْيًا وَّعَدْوًا ۗحَتّٰىٓ اِذَآ اَدْرَكَهُ الْغَرَقُ قَالَ اٰمَنْتُ اَنَّهٗ لَآ اِلٰهَ اِلَّا الَّذِيْٓ اٰمَنَتْ بِهٖ بَنُوْٓا اِسْرَاۤءِيْلَ وَاَنَا۠ مِنَ الْمُسْلِمِيْنَ
wa jāwaznā bibanī isrā'īlal-baḥra fa atba‘ahum fir‘aunu wa junūduhū bagyaw wa ‘adwā(n), ḥattā iżā adrakahul-garaqu qāla āmantu annahū lā ilāha illal-lażī āmanat bihī banū isrā'īla wa ana minal-muslimīn(a).
A sì gba àwọn ọmọ Ísráẹ́lì là kọjá òkun, lẹ́yìn náà Fáráò àti àwọn ọmọ ogun rẹ̀ tẹ̀lé wọn, láti máa fi wọ́n ṣe ìnilára àti láti máa fi wọ́n ṣe ìnilára. Nígbà tí Fáráò fẹ́rẹ̀ rì sínú omi, ó wí pé, “Mo gbàgbọ́ pé kò sí ọlọ́run kan àyàfi Ọlọ́run tí àwọn ọmọ Ísráẹ́lì gbàgbọ́ nínú rẹ̀, èmi sì jẹ́ ọ̀kan lára àwọn Mùsùlùmí (tí wọ́n jọ̀wọ́ ara wọn).”
اٰۤلْـٰٔنَ وَقَدْ عَصَيْتَ قَبْلُ وَكُنْتَ مِنَ الْمُفْسِدِيْنَ
Āl'āna wa qad ‘aṣaita qablu wa kunta minal-mufsidīn(a).
Kí ló dé tí o fi jẹ́ báyìí (o gbàgbọ́), nígbà tí ó jẹ́ pé o ti jẹ́ aláìgbọràn fún ìgbà pípẹ́, tí o sì jẹ́ ọ̀kan lára àwọn tí ó ń ṣe ìbàjẹ́.
فَالْيَوْمَ نُنَجِّيْكَ بِبَدَنِكَ لِتَكُوْنَ لِمَنْ خَلْفَكَ اٰيَةً ۗوَاِنَّ كَثِيْرًا مِّنَ النَّاسِ عَنْ اٰيٰتِنَا لَغٰفِلُوْنَ ࣖ
fal yauma nunajjīka bibadanika litakūna liman khalfaka āyah(tan), wa inna kaṡīram minan-nāsi ‘an āyātinā lagāfilūn(a).
Nítorí náà lónìí, A gba ara rẹ là kí o lè jẹ́ ẹ̀kọ́ fún àwọn tí ń bọ̀ lẹ́yìn rẹ, ṣùgbọ́n ọ̀pọ̀lọpọ̀ ènìyàn kò gbọ́ àwọn àmì (agbára) Wa.
وَلَقَدْ بَوَّأْنَا بَنِيْٓ اِسْرَاۤءِيْلَ مُبَوَّاَ صِدْقٍ وَّرَزَقْنٰهُمْ مِّنَ الطَّيِّبٰتِ ۚفَمَا اخْتَلَفُوْا حَتّٰى جَاۤءَهُمُ الْعِلْمُ ۗاِنَّ رَبَّكَ يَقْضِيْ بَيْنَهُمْ يَوْمَ الْقِيٰمَةِ فِيْمَا كَانُوْا فِيْهِ يَخْتَلِفُوْنَ
wa laqad bawwa'nā banī isrā'īla mubawwa'a ṣidqiw wa razaqnāhum minaṭ-ṭayyibāt(i), famākhtalafū ḥattā jā'ahumul-‘ilm(u), inna rabbaka yaqḍī bainahum yaumal-qiyāmati fīmā kānū fīhi yakhtalifūn(a).
Dájúdájú, A ti gbé àwọn ọmọ Ísráẹ́lì sí ibùgbé rere, A sì ti fún wọn ní oúnjẹ tó dára. Nítorí náà, wọn kò jiyàn, àyàfi lẹ́yìn tí ìmọ̀ bá dé bá wọn (èyí tí a sọ nínú Tárà). Dájúdájú Olúwa rẹ yóò ṣe ìdájọ́ láàrín wọn ní ọjọ́ Àjíǹde nípa ohun tí wọ́n ń jiyàn lé lórí.
فَاِنْ كُنْتَ فِيْ شَكٍّ مِّمَّآ اَنْزَلْنَآ اِلَيْكَ فَسْـَٔلِ الَّذِيْنَ يَقْرَءُوْنَ الْكِتٰبَ مِنْ قَبْلِكَ ۚ لَقَدْ جَاۤءَكَ الْحَقُّ مِنْ رَّبِّكَ فَلَا تَكُوْنَنَّ مِنَ الْمُمْتَرِيْنَۙ
fa in kunta fī syakkim mimmā anzalnā ilaika fas'alil-lażīna yaqra'ūnal-kitāba min qablik(a), laqad jā'akal-ḥaqqu mir rabbika falā takūnanna minal-mumtarīn(a).
Nítorí náà, tí o bá ń ṣiyèméjì nípa ohun tí A sọ̀kalẹ̀ fún ọ, béèrè lọ́wọ́ ẹni tí ó ń ka ìwé náà ṣáájú rẹ. Dájúdájú, òtítọ́ ti dé bá ọ láti ọ̀dọ̀ Olúwa rẹ, nítorí náà má ṣe jẹ́ ọ̀kan nínú àwọn tí ó ń ṣiyèméjì.
وَلَا تَكُوْنَنَّ مِنَ الَّذِيْنَ كَذَّبُوْا بِاٰيٰتِ اللّٰهِ فَتَكُوْنَ مِنَ الْخٰسِرِيْنَ
wa lā takūnanna minal-lażīna każżabū bi'āyātillāhi fa takūna minal-khāsirīn(a).
Má sì ṣe jẹ́ ọ̀kan lára àwọn tí ó ń sẹ́ àwọn āyah Allāhu, kí o má baà wà lára àwọn tí yóò padánù.
اِنَّ الَّذِيْنَ حَقَّتْ عَلَيْهِمْ كَلِمَةُ رَبِّكَ لَا يُؤْمِنُوْنَ
innal-lażīna ḥaqqat ‘alaihim kalimatu rabbika lā yu'minūn(a).
Dájúdájú, àwọn tí a ti fi ìdánilójú gba àṣẹ Olúwa rẹ kò ní gbàgbọ́.
وَلَوْ جَاۤءَتْهُمْ كُلُّ اٰيَةٍ حَتّٰى يَرَوُا الْعَذَابَ الْاَلِيْمَ
wa lau jā'athum kullu āyatin ḥattā yarawul-‘ażābal-alīm(a).
bí ó tilẹ̀ jẹ́ pé wọ́n gba àwọn àmì (títóbi Allāhu), títí wọn yóò fi rí ìyà tó ń dunni.
فَلَوْلَا كَانَتْ قَرْيَةٌ اٰمَنَتْ فَنَفَعَهَآ اِيْمَانُهَآ اِلَّا قَوْمَ يُوْنُسَۗ لَمَّآ اٰمَنُوْا كَشَفْنَا عَنْهُمْ عَذَابَ الْخِزْيِ فِى الْحَيٰوةِ الدُّنْيَا وَمَتَّعْنٰهُمْ اِلٰى حِيْنٍ
falau lā kānat qaryatun āmanat fa nafa‘ahā īmānuhā illā qauma yūnus(a), lammā āmanū kasyafnā ‘anhum ‘ażābal-khizyi fil-ḥayātid-dun-yā wa matta‘nāhum ilā ḥīn(in).
Nítorí náà, kí ló dé tí kò sí (olùgbé) ìlú kan tí ó gbàgbọ́, tí ìgbàgbọ́ rẹ̀ sì jẹ́ àǹfààní fún un yàtọ̀ sí àwọn ará Jónà? Nígbà tí wọ́n (àwọn ará Yúnù) gbàgbọ́, A mú ìyà ìrẹ̀wẹ̀sì ayé kúrò lórí wọn, A sì fún wọn ní ìgbádùn fún ìgbà díẹ̀.
وَلَوْ شَاۤءَ رَبُّكَ لَاٰمَنَ مَنْ فِى الْاَرْضِ كُلُّهُمْ جَمِيْعًاۗ اَفَاَنْتَ تُكْرِهُ النَّاسَ حَتّٰى يَكُوْنُوْا مُؤْمِنِيْنَ
wa lau syā'a rabbuka la'āmana man fil-arḍi kulluhum jamī‘ā(n), afa anta tukrihun-nāsa ḥattā yakūnū mu'minīn(a).
Tí Olúwa rẹ bá fẹ́, gbogbo ènìyàn lórí ilẹ̀ ayé ni ìbá gbàgbọ́. Ṣùgbọ́n ṣé ìwọ (fẹ́) fipá mú àwọn ènìyàn kí wọ́n lè di onígbàgbọ́?
وَمَا كَانَ لِنَفْسٍ اَنْ تُؤْمِنَ اِلَّا بِاِذْنِ اللّٰهِ ۗوَيَجْعَلُ الرِّجْسَ عَلَى الَّذِيْنَ لَا يَعْقِلُوْنَ
wa mā kāna linafsin an tu'mina illā bi'iżnillāh(i), wa yaj‘alur-rijsa ‘alal-lażīna lā ya‘qilūn(a).
Kò sí ẹni tí yóò gbàgbọ́ àyàfi pẹ̀lú àṣẹ Allāhu, Allāhu sì ń fi ìyà jẹ àwọn tí kò lóye.
قُلِ انْظُرُوْا مَاذَا فِى السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِ ۗوَمَا تُغْنِى الْاٰيٰتُ وَالنُّذُرُ عَنْ قَوْمٍ لَّا يُؤْمِنُوْنَ
qulinẓurū māżā fis-samāwāti wal-arḍ(i), wa mā tugnil-āyātu wan-nużuru ‘an qaumil lā yu'minūn(a).
Sọ pé, “Ẹ kíyèsí ohun tí ó wà ní ọ̀run àti ilẹ̀!” Kò wúlò fún àwọn àmì (ìtóbi Allāhu) àti àwọn ìránṣẹ́ tí wọ́n ń kìlọ̀ fún àwọn ènìyàn tí kò gbàgbọ́.
فَهَلْ يَنْتَظِرُوْنَ اِلَّا مِثْلَ اَيَّامِ الَّذِيْنَ خَلَوْا مِنْ قَبْلِهِمْۗ قُلْ فَانْتَظِرُوْٓا اِنِّيْ مَعَكُمْ مِّنَ الْمُنْتَظِرِيْنَ
fahal yantaẓirūna illā miṡla ayyāmil-lażīna khalau min qablihim, qul fantaẓirū innī ma‘akum minal-muntaẓirīn(a).
Nítorí náà, wọn kò dúró fún ohunkóhun àyàfi (àwọn ìṣẹ̀lẹ̀) tí ó jọ èyí tí ó ṣẹlẹ̀ sí àwọn tí ó ti kọjá ṣáájú wọn. Sọ pé, “Nítorí náà, dúró; èmi náà wà lára àwọn tí ń dúró pẹ̀lú yín.”
ثُمَّ نُنَجِّيْ رُسُلَنَا وَالَّذِيْنَ اٰمَنُوْا كَذٰلِكَ ۚحَقًّا عَلَيْنَا نُنْجِ الْمُؤْمِنِيْنَ ࣖ
Ṡumma nunajjī rusulanā wal-lażīna āmanū każālik(a), ḥaqqan ‘alainā nunjil-mu'minīn(a).
Lẹ́yìn náà, A gba àwọn ìránṣẹ́ Wa là àti àwọn tí wọ́n gbàgbọ́, nítorí náà ó jẹ́ ojúṣe wa láti gba àwọn tí wọ́n gbàgbọ́ là.
قُلْ يٰٓاَيُّهَا النَّاسُ اِنْ كُنْتُمْ فِيْ شَكٍّ مِّنْ دِيْنِيْ فَلَآ اَعْبُدُ الَّذِيْنَ تَعْبُدُوْنَ مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ وَلٰكِنْ اَعْبُدُ اللّٰهَ الَّذِيْ يَتَوَفّٰىكُمْ ۖ وَاُمِرْتُ اَنْ اَكُوْنَ مِنَ الْمُؤْمِنِيْنَۙ
qul yā ayyuhan nāsu in kuntum fī syakkim min dīnī falā a‘budul-lażīna ta‘budūna min dūnillāhi wa lākin a‘budullāhal-lażī yatawaffākum, wa umirtu an akūna minal-mu'minīn(a).
Sọ (ìwọ Muhammad), “Ẹ̀yin ènìyàn! Tí ẹ bá ṣì ń ṣiyèméjì nípa ẹ̀sìn mi, nígbà náà (ẹ mọ̀ pé) èmi kò sin àwọn tí ẹ̀ ń sìn lẹ́yìn Allah, ṣùgbọ́n èmi ń sin Allah ẹni tí yóò pa yín, a sì ti pàṣẹ fún mi láti wà lára àwọn onígbàgbọ́.”
وَاَنْ اَقِمْ وَجْهَكَ لِلدِّيْنِ حَنِيْفًاۚ وَلَا تَكُوْنَنَّ مِنَ الْمُشْرِكِيْنَ
wa an aqim wajhaka lid-dīni ḥanīfā(n), wa lā takūnanna minal-musyrikīn(a).
àti (mo ti pàṣẹ fún un), “Kọ́jú rẹ sí ẹ̀sìn pẹ̀lú òtítọ́ àti òdodo, má sì jẹ́ ọ̀kan lára àwọn abọ̀rìṣà.”
وَلَا تَدْعُ مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ مَا لَا يَنْفَعُكَ وَلَا يَضُرُّكَ ۚفَاِنْ فَعَلْتَ فَاِنَّكَ اِذًا مِّنَ الظّٰلِمِيْنَ
wa lā tad‘u min dūnillāhi mā lā yanfa‘uka wa lā yaḍurruk(a), fa in fa‘alta fa innaka iżam minaẓ-ẓālimīn(a).
Má sì jọ́sìn ohun tí kò ní ṣe ọ́ ní àǹfààní, tí kò sì ní fa ìpalára fún ọ yàtọ̀ sí Allāhu, nítorí tí o bá ṣe bẹ́ẹ̀, dájúdájú ìwọ yóò jẹ́ ọ̀kan lára àwọn aláìṣòótọ́.”
وَاِنْ يَّمْسَسْكَ اللّٰهُ بِضُرٍّ فَلَا كَاشِفَ لَهٗ ٓاِلَّا هُوَ ۚوَاِنْ يُّرِدْكَ بِخَيْرٍ فَلَا رَاۤدَّ لِفَضْلِهٖۗ يُصِيْبُ بِهٖ مَنْ يَّشَاۤءُ مِنْ عِبَادِهٖ ۗوَهُوَ الْغَفُوْرُ الرَّحِيْمُ
wa iy yamsaskallāhu biḍurrin falā kāsyifa lahū illā huw(a), wa iy yuridka bikhairin falā rādda lifaḍlih(ī), yuṣību bihī may yasyā'u min ‘ibādih(ī), wa huwal-gafūrur-raḥīm(u).
Tí Allāhu bá sì dé bá ọ, kò sí ẹni tí ó lè mú un kúrò àyàfi Òun. Tí Allāhu bá sì fẹ́ ire fún ọ, kò sí ẹni tí ó lè kọ oore-ọ̀fẹ́ Rẹ̀ sílẹ̀. Ó ń fún ẹni tí Ó bá fẹ́ nínú àwọn ẹrú Rẹ̀ ní oore-ọ̀fẹ́. Òun ni Aláforíjìn, Àánú jùlọ.
قُلْ يٰٓاَيُّهَا النَّاسُ قَدْ جَاۤءَكُمُ الْحَقُّ مِنْ رَّبِّكُمْ ۚفَمَنِ اهْتَدٰى فَاِنَّمَا يَهْتَدِيْ لِنَفْسِهٖ ۚوَمَنْ ضَلَّ فَاِنَّمَا يَضِلُّ عَلَيْهَا ۚوَمَآ اَنَا۠ عَلَيْكُمْ بِوَكِيْلٍۗ
qul yā ayyuhan-nāsu qad jā'akumul-ḥaqqu mir rabbikum, fa manihtadā fa innamā yahtadī linafsih(ī), wa man ḍalla fa innamā yaḍillu ‘alaihā, wa mā ana ‘alaikum biwakīl(in).
Sọ (Muhammad), “Ẹyin ènìyàn! Òtítọ́ (Al-Qur’an) ti dé ọ̀dọ̀ yín láti ọ̀dọ̀ Olúwa yín, nítorí náà ẹnikẹ́ni tí ó bá gba ìtọ́sọ́nà, ó jẹ́ (ìtọ́sọ́nà) fún ara rẹ̀ (rere). Ẹnikẹ́ni tí ó bá sì ṣìnà, dájúdájú ìṣìnà rẹ̀ (ṣe ara rẹ̀ ní ibi). Èmi kì í ṣe olùtọ́jú yín.”
وَاتَّبِعْ مَا يُوْحٰىٓ اِلَيْكَ وَاصْبِرْ حَتّٰى يَحْكُمَ اللّٰهُ ۚوَهُوَ خَيْرُ الْحٰكِمِيْنَ ࣖ
wattabi‘ mā yūḥā ilaika waṣbir ḥattā yaḥkumallāh(u), wa huwa khairul-ḥākimīn(a).
Kí o sì tẹ̀lé ohun tí a fi hàn ọ́, kí o sì ní sùúrù títí tí Allāhu yóò fi fún ọ ní ìpinnu kan. Òun ni onídàájọ́ tó dára jùlọ.