اِقْتَرَبَ لِلنَّاسِ حِسَابُهُمْ وَهُمْ فِيْ غَفْلَةٍ مُّعْرِضُوْنَ ۚ

iqtaraba lin-nāsi ḥisābuhum wa hum fī gaflatim mu‘riḍūn(a).

Àwọn ènìyàn ti sún mọ́ ṣíṣírò iṣẹ́ wọn, nígbà tí wọ́n wà ní ipò àìbìkítà (ayé yìí), wọ́n ń yípadà (láti ẹ̀yìn ayé).

مَا يَأْتِيْهِمْ مِّنْ ذِكْرٍ مِّنْ رَّبِّهِمْ مُّحْدَثٍ اِلَّا اسْتَمَعُوْهُ وَهُمْ يَلْعَبُوْنَ ۙ

mā ya'tīhim min żikrim mir rabbihim muḥdaṡin illastama‘ūhu wa hum yal‘abūn(a).

Nígbàkúgbà tí a bá fi ẹsẹ tuntun hàn wọ́n láti ọ̀dọ̀ Ọlọ́run, wọ́n á máa gbọ́ ọ nígbà tí wọ́n bá ń ṣeré kiri.

لَاهِيَةً قُلُوْبُهُمْۗ وَاَسَرُّوا النَّجْوَىۖ الَّذِيْنَ ظَلَمُوْاۖ هَلْ هٰذَآ اِلَّا بَشَرٌ مِّثْلُكُمْۚ اَفَتَأْتُوْنَ السِّحْرَ وَاَنْتُمْ تُبْصِرُوْنَ

lāhiyatan qulūbuhum, wa asarrun-najwal-lażīna ẓalamū, hal hāżā illā basyarum miṡlukum, afa ta'tūnas-siḥra wa antum tubṣirūn(a).

Ọkàn wọn wà ní ipò àìbìkítà. Àwọn aláìṣòótọ́ sì fi ọ̀rọ̀ wọn pamọ́: “Èyí (Muhammad) jẹ́ ènìyàn kan bí i yín. Ṣé ẹ gba iṣẹ́ ìyanu náà nígbà tí ẹ ń rí i?”

قٰلَ رَبِّيْ يَعْلَمُ الْقَوْلَ فِى السَّمَاۤءِ وَالْاَرْضِۖ وَهُوَ السَّمِيْعُ الْعَلِيْمُ

qāla rabbī ya‘lamul-qaula fis-samā'i wal-arḍ(i), wa huwas-samī‘ul-‘alīm(u).

Ó (Muhammad) sọ pé, “Olúwa mi mọ (gbogbo) ọ̀rọ̀ ní ọ̀run àti ilẹ̀ ayé, Òun sì ni Olùgbọ́ gbogbo nǹkan, Onímọ̀ gbogbo nǹkan!”

بَلْ قَالُوْٓا اَضْغَاثُ اَحْلَامٍۢ بَلِ افْتَرٰىهُ بَلْ هُوَ شَاعِرٌۚ فَلْيَأْتِنَا بِاٰيَةٍ كَمَآ اُرْسِلَ الْاَوَّلُوْنَ

bal qālū aḍgāṡu aḥlāmim baliftarāhu bal huwa syā‘ir(un), falya'tinā bi'āyatin kamā ursilal-awwalūn(a).

Wọ́n tilẹ̀ sọ pé, “(Al-Qur’an jẹ́ èso) àwọn àlá tí ó dàrú, tàbí àbájáde àwọn àròsọ rẹ̀ (Muhammad), tàbí kódà ó jẹ́ akéwì lásán, jẹ́ kí ó mú àmì kan wá fún wa, gẹ́gẹ́ bí àwọn aposteli tí a rán ṣáájú.”

مَآ اٰمَنَتْ قَبْلَهُمْ مِّنْ قَرْيَةٍ اَهْلَكْنٰهَاۚ اَفَهُمْ يُؤْمِنُوْنَ

mā āmanat qablahum min qaryatin ahlaknāhā, afahum yu'minūn(a).

Àwọn olùgbé ilẹ̀ kan tí a parun ṣáájú wọn, wọn kò gbàgbọ́ (bó tilẹ̀ jẹ́ pé A ti fi ẹ̀rí ránṣẹ́). Ṣé wọn yóò gbàgbọ́?

وَمَآ اَرْسَلْنَا قَبْلَكَ اِلَّا رِجَالًا نُّوْحِيْٓ اِلَيْهِمْ فَسْـَٔلُوْٓا اَهْلَ الذِّكْرِ اِنْ كُنْتُمْ لَا تَعْلَمُوْنَ

wa mā arsalnā qablaka illā rijālan nūḥī ilaihim fas'alū ahlaż-żikri in kuntum lā ta‘lamūn(a).

A kò sì rán (àwọn ìránṣẹ́) ṣáájú rẹ (Muhammad), bí kò ṣe àwọn ọkùnrin kan tí A fi ìṣípayá fún wọn, nítorí náà béèrè lọ́wọ́ ẹni tí ó ní ìmọ̀, tí ìwọ kò bá mọ̀.

وَمَا جَعَلْنٰهُمْ جَسَدًا لَّا يَأْكُلُوْنَ الطَّعَامَ وَمَا كَانُوْا خٰلِدِيْنَ

wa mā ja‘alnāhum jasadal lā ya'kulūnaṭ-ṭa‘āma wa mā kānū khālidīn(a).

A kò sì ṣe wọ́n (àwọn ìránṣẹ́) ara tí kì í jẹ oúnjẹ, wọn kì í sì í gbé títí láéláé.

ثُمَّ صَدَقْنٰهُمُ الْوَعْدَ فَاَنْجَيْنٰهُمْ وَمَنْ نَّشَاۤءُ وَاَهْلَكْنَا الْمُسْرِفِيْنَ

Ṡumma ṣadaqnāhumul-wa‘da fa anjaināhum wa man nasyā'u wa ahlaknal-musrifīn(a).

Lẹ́yìn náà, A mú ìlérí (tí A ti ṣe ìlérí fún wọn) ṣẹ. Nítorí náà, A gbà wọ́n là àti àwọn tí A fẹ́, A sì pa àwọn tí ó ṣẹ̀ run.

لَقَدْ اَنْزَلْنَآ اِلَيْكُمْ كِتٰبًا فِيْهِ ذِكْرُكُمْۗ اَفَلَا تَعْقِلُوْنَ ࣖ

laqad anzalnā ilaikum kitāban fīhi żikrukum, afalā ta‘qilūn(a).

Dájúdájú, A ti sọ ìwé kan kalẹ̀ fún yín (Al-Qur’an) nínú èyí tí ìkìlọ̀ wà fún yín. Ǹjẹ́ ẹ kò mọ̀?

وَكَمْ قَصَمْنَا مِنْ قَرْيَةٍ كَانَتْ ظَالِمَةً وَّاَنْشَأْنَا بَعْدَهَا قَوْمًا اٰخَرِيْنَ

wa kam qaṣamnā min qaryatin kānat ẓālimataw wa ansya'nā ba‘dahā qauman ākharīn(a).

Àti iye àwọn (olùgbé) àwọn orílẹ̀-èdè tí kò dára tí a ti parun, tí a sì dá ìran mìíràn lẹ́yìn wọn (gẹ́gẹ́ bí ẹni tí a rọ́pò wọn).

فَلَمَّآ اَحَسُّوْا بَأْسَنَآ اِذَا هُمْ مِّنْهَا يَرْكُضُوْنَ ۗ

falammā aḥassū ba'sanā iżā hum minhā yarkuḍūn(a).

Nígbà tí wọ́n sì nímọ̀lára ìyà Wa, lójijì wọ́n sá kúrò níbẹ̀.

لَا تَرْكُضُوْا وَارْجِعُوْٓا اِلٰى مَآ اُتْرِفْتُمْ فِيْهِ وَمَسٰكِنِكُمْ لَعَلَّكُمْ تُسْـَٔلُوْنَ

lā tarkuḍū warji‘ū ilā mā utriftum fīhi wa masākinikum la‘allakum tus'alūn(a).

Má ṣe sáré kíákíá; padà sí ìgbádùn ayé rẹ àti sí ibùgbé (rere) rẹ, kí a lè béèrè lọ́wọ́ rẹ.

قَالُوْا يٰوَيْلَنَآ اِنَّا كُنَّا ظٰلِمِيْنَ

qālū yā wailanā innā kunnā ẓālimīn(a).

Wọ́n wí pé: “Àwa náà burú gan-an, àwa ni àwọn aláìṣòdodo.”

فَمَا زَالَتْ تِّلْكَ دَعْوٰىهُمْ حَتّٰى جَعَلْنٰهُمْ حَصِيْدًا خٰمِدِيْنَ

famā zālat tilka da‘wāhum ḥattā ja‘alnāhum ḥaṣīdan khāmidīn(a).

Nítorí náà, ẹ̀dùn wọn tẹ̀síwájú títí A fi sọ wọ́n di irúgbìn tí a kórè tí kò lè tún wà láàyè mọ́.

وَمَا خَلَقْنَا السَّمَاۤءَ وَالْاَرْضَ وَمَا بَيْنَهُمَا لٰعِبِيْنَ

wa mā khalaqnas-samā'a wal-arḍa wa mā bainahumā lā‘ibīn(a).

Àwa kò sì dá àwọn ọ̀run àti ilẹ̀ ayé àti ohun gbogbo tí ó wà láàrín wọn ní eré.

لَوْ اَرَدْنَآ اَنْ نَّتَّخِذَ لَهْوًا لَّاتَّخَذْنٰهُ مِنْ لَّدُنَّآ ۖاِنْ كُنَّا فٰعِلِيْنَ

lau aradnā an nattakhiża lahwal lattakhażnāhum mil ladunnā, in kunnā fā‘ilīn(a).

Tí A bá fẹ́ ṣẹ̀dá eré (àwọn ìyàwó àti àwọn ọmọ), Àwa ìbá ti ṣẹ̀dá rẹ̀ láti ọ̀dọ̀ Wa, tí A bá fẹ́ ṣe bẹ́ẹ̀ ní tòótọ́.

بَلْ نَقْذِفُ بِالْحَقِّ عَلَى الْبَاطِلِ فَيَدْمَغُهٗ فَاِذَا هُوَ زَاهِقٌۗ وَلَكُمُ الْوَيْلُ مِمَّا تَصِفُوْنَ

bal naqżifu bil-ḥaqqi ‘alal-bāṭili fa yadmaguhū fa iżā huwa zāhiq(un), wa lakumul-wailu mimmā taṣifūn(a).

Ní tòótọ́, A ju ohun tí ó tọ́ (òtítọ́) sí ohun tí ó jẹ́ èké (tí kì í ṣe òótọ́) lẹ́yìn náà ohun tí ó jẹ́ òótọ́ pa á run, lẹ́sẹ̀kẹsẹ̀ ni ó (ìrọ́) parẹ́. Ègbé sì ni fún yín nítorí pé ẹ fi àwọn ànímọ́ (Allah) tí kò yẹ fún Un hàn.

وَلَهٗ مَنْ فِى السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِۗ وَمَنْ عِنْدَهٗ لَا يَسْتَكْبِرُوْنَ عَنْ عِبَادَتِهٖ وَلَا يَسْتَحْسِرُوْنَ ۚ

wa lahū man fis-samāwāti wal-arḍ(i), wa man ‘indahū lā yastakbirūna ‘an ‘ibādatihī wa lā yastaḥsirūn(a).

Àti pé ti Rẹ̀ ni àwọn tí ń bẹ ní ọ̀run àti ní ayé. Àti (àwọn áńgẹ́lì) tí wọ́n wà ní ẹ̀gbẹ́ Rẹ̀, wọn kò ní ìgbéraga láti jọ́sìn fún Un, wọn kò sì ní àárẹ̀ pẹ̀lú.

يُسَبِّحُوْنَ الَّيْلَ وَالنَّهَارَ لَا يَفْتُرُوْنَ

yusabbiḥūnal-laila wan-nahāra wa lā yafturūn(a).

Àwọn (áńgẹ́lì) ń fi ògo fún ní òru àti ọ̀sán láìdáwọ́dúró.

اَمِ اتَّخَذُوْٓا اٰلِهَةً مِّنَ الْاَرْضِ هُمْ يُنْشِرُوْنَ

amittakhażū ālihatam minal-arḍi hum yunsyirūn(a).

Ṣé wọ́n mú àwọn ọlọ́run láti ilẹ̀ ayé, ta ló lè jí àwọn òkú dìde?

لَوْ كَانَ فِيْهِمَآ اٰلِهَةٌ اِلَّا اللّٰهُ لَفَسَدَتَاۚ فَسُبْحٰنَ اللّٰهِ رَبِّ الْعَرْشِ عَمَّا يَصِفُوْنَ

lau kāna fīhimā ālihatun illallāhu lafasadatā, fa subḥānallāhi rabbil-‘arsyi ‘ammā yaṣifūn(a).

Tí àwọn méjèèjì bá ní àwọn ọlọ́run mìíràn yàtọ̀ sí Allāhu, àwọn méjèèjì ìbá ti parẹ́. Ògo ni fún Allāhu ẹni tí ó ni ìtẹ́, láti inú ohun tí wọ́n ń sọ.

لَا يُسْـَٔلُ عَمَّا يَفْعَلُ وَهُمْ يُسْـَٔلُوْنَ

lā yus'alu ‘ammā yaf‘alu wa hum yus'alūn(a).

A kò bi í (Allah) nípa ohun tí ó ń ṣe, ṣùgbọ́n àwọn ni a ó bi í.

اَمِ اتَّخَذُوْا مِنْ دُوْنِهٖٓ اٰلِهَةً ۗقُلْ هَاتُوْا بُرْهَانَكُمْۚ هٰذَا ذِكْرُ مَنْ مَّعِيَ وَذِكْرُ مَنْ قَبْلِيْۗ بَلْ اَكْثَرُهُمْ لَا يَعْلَمُوْنَۙ الْحَقَّ فَهُمْ مُّعْرِضُوْنَ

amittakhażū min dūnihī ālihah(tan), qul hātū burhānakum, hāżā żikru mam ma‘iya wa żikru man qablī, bal akṡaruhum lā ya‘lamūnal-ḥaqqa fahum mu‘riḍūn(a).

Tàbí wọ́n ń mú àwọn ọlọ́run mìíràn yàtọ̀ sí Rẹ̀? Sọ (Muhammad), “Ẹ sọ ìdí yín! Èyí (Al-Qur’an) jẹ́ ìkìlọ̀ fún àwọn tí ó wà pẹ̀lú mi, àti ìkìlọ̀ fún àwọn tí ó wà ṣáájú mi.” Ṣùgbọ́n ọ̀pọ̀lọpọ̀ wọn kò mọ òtítọ́ (òtítọ́), nítorí náà wọ́n yípadà.

وَمَآ اَرْسَلْنَا مِنْ قَبْلِكَ مِنْ رَّسُوْلٍ اِلَّا نُوْحِيْٓ اِلَيْهِ اَنَّهٗ لَآ اِلٰهَ اِلَّآ اَنَا۠ فَاعْبُدُوْنِ

wa mā arsalnā min qablika mir rasūlin illā nūḥī ilaihi annahū lā ilāha illā ana fa‘budūn(i).

A kò sì rán ojiṣẹ kan ṣáájú rẹ (Muhammad), ṣùgbọ́n A fi ìfihàn hàn án pé kò sí ọlọ́run kan (ẹni tí ó ní ẹ̀tọ́ láti jọ́sìn) bí kò ṣe Èmi, nítorí náà, ẹ máa sin Mi.

وَقَالُوا اتَّخَذَ الرَّحْمٰنُ وَلَدًا سُبْحٰنَهٗ ۗبَلْ عِبَادٌ مُّكْرَمُوْنَ ۙ

wa qāluttakhażar-raḥmānu waladan subḥānah(ū), bal ‘ibādum mukramūn(a).

Wọ́n sì wí pé, “Ọlọ́run Àánú jùlọ ti sọ (áńgẹ́lì) di ọmọ.” Ògo ni fún Un. Ní tòótọ́ àwọn (áńgẹ́lì) jẹ́ ìránṣẹ́ ológo,

لَا يَسْبِقُوْنَهٗ بِالْقَوْلِ وَهُمْ بِاَمْرِهٖ يَعْمَلُوْنَ

lā yasbiqūnahū bil-qauli wa hum bi'amrihī ya‘malūn(a).

Wọn kì í sọ̀rọ̀ níwájú Rẹ̀, wọ́n sì ń pa àṣẹ Rẹ̀ mọ́.

يَعْلَمُ مَا بَيْنَ اَيْدِيْهِمْ وَمَا خَلْفَهُمْ وَلَا يَشْفَعُوْنَۙ اِلَّا لِمَنِ ارْتَضٰى وَهُمْ مِّنْ خَشْيَتِهٖ مُشْفِقُوْنَ

ya‘lamū mā baina aidīhim wa mā khalfahum wa lā yasyfa‘ūna illā limanirtaḍā wa hum min khasy-yatihī musyfiqūn(a).

Ó (Allah) mọ gbogbo ohun tí ó wà níwájú wọn (àwọn áńgẹ́lì) àti lẹ́yìn wọn, wọn kò sì máa ṣe ìbẹ̀bẹ̀ àfi fún ẹni tí (Allah) bá fẹ́, wọ́n sì máa ń ṣọ́ra nígbà gbogbo nítorí wọ́n bẹ̀rù Rẹ̀.

۞ وَمَنْ يَّقُلْ مِنْهُمْ اِنِّيْٓ اِلٰهٌ مِّنْ دُوْنِهٖ فَذٰلِكَ نَجْزِيْهِ جَهَنَّمَۗ كَذٰلِكَ نَجْزِى الظّٰلِمِيْنَ ࣖ

wa may yaqul minhum innī ilāhun min dūnihī fa żālika najzīhi jahannam(a), każālika najziẓ-ẓālimīn(a).

Ẹnikẹ́ni nínú wọn bá sì wí pé, “Lóòótọ́ ni èmi jẹ́ ọlọ́run lẹ́yìn Allāhu,” nígbà náà ni A ó fi iná àpáàdì san án fún ẹni náà. Bẹ́ẹ̀ ni A ó ṣe san án fún àwọn aláìṣòótọ́.

اَوَلَمْ يَرَ الَّذِيْنَ كَفَرُوْٓا اَنَّ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضَ كَانَتَا رَتْقًا فَفَتَقْنٰهُمَاۗ وَجَعَلْنَا مِنَ الْمَاۤءِ كُلَّ شَيْءٍ حَيٍّۗ اَفَلَا يُؤْمِنُوْنَ

awalam yaral-lażīna kafarū annas-samāwāti wal-arḍa kānatā ratqan fa fataqnāhumā, wa ja‘alnā minal-mā'i kulla syai'in ḥayy(in), afalā yu'minūn(a).

Ṣé àwọn aláìgbàgbọ́ kò mọ̀ pé àwọn ọ̀run àti ilẹ̀ jẹ́ ọ̀kan ṣoṣo, lẹ́yìn náà A pín wọn sí méjì, A sì dá gbogbo ohun alààyè láti inú omi; ṣé wọn kò ní gbàgbọ́ ni?

وَجَعَلْنَا فِى الْاَرْضِ رَوَاسِيَ اَنْ تَمِيْدَ بِهِمْۖ وَجَعَلْنَا فِيْهَا فِجَاجًا سُبُلًا لَّعَلَّهُمْ يَهْتَدُوْنَ

wa ja‘alnā fil-arḍi rawāsiya an tamīda bihim, wa ja‘anā fīhā fijājan subulal la‘allahum yahtadūn(a).

A sì gbé àwọn òkè ńláńlá kalẹ̀ sí orí ilẹ̀ ayé kí ó má baà mì tìtì pẹ̀lú wọn, A sì ṣe àwọn ojú ọ̀nà gbígbòòrò sínú rẹ̀ kí wọ́n lè tọ́ wọn sọ́nà.

وَجَعَلْنَا السَّمَاۤءَ سَقْفًا مَّحْفُوْظًاۚ وَهُمْ عَنْ اٰيٰتِهَا مُعْرِضُوْنَ

wa ja‘alnas-samā'a saqfam maḥfūẓā(n), wa hum ‘an āyātihā mu‘riḍūn(a).

A sì ṣe sánmọ̀ ní òrùlé tí a dáàbò bò, ṣùgbọ́n wọ́n ṣì ń yẹra fún àwọn àmì (ìtóbi Allāhu) (òòrùn, òṣùpá, afẹ́fẹ́, ìkùukùu, àti bẹ́ẹ̀ bẹ́ẹ̀ lọ).

وَهُوَ الَّذِيْ خَلَقَ الَّيْلَ وَالنَّهَارَ وَالشَّمْسَ وَالْقَمَرَۗ كُلٌّ فِيْ فَلَكٍ يَّسْبَحُوْنَ

wa huwal-lażī khalaqal-laila wan-nahāra wasy-syamsa wal-qamar(a), kullun fī falakiy yasbaḥūn(a).

Òun sì ni Ẹni tí ó dá òru àti ọ̀sán, oòrùn àti òṣùpá, olúkúlùkù wọn ń rìn kiri ní ojú ọ̀nà tirẹ̀.

وَمَا جَعَلْنَا لِبَشَرٍ مِّنْ قَبْلِكَ الْخُلْدَۗ اَفَا۟ىِٕنْ مِّتَّ فَهُمُ الْخٰلِدُوْنَ

wa mā ja‘alnā libasyarim min qablikal-khuld(a), afa'im mitta fahumul-khālidūn(a).

A kò sì dá ìyè àìnípẹ̀kun fún ẹnikẹ́ni ṣáájú rẹ (Muhammad); nítorí náà tí o bá kú, ṣé wọ́n yóò yè?

كُلُّ نَفْسٍ ذَاۤىِٕقَةُ الْمَوْتِۗ وَنَبْلُوْكُمْ بِالشَّرِّ وَالْخَيْرِ فِتْنَةً ۗوَاِلَيْنَا تُرْجَعُوْنَ

kullu nafsin żā'iqatul-maut(i), wa nablūkum bisy-syarri wal-khairi fitnah(tan), wa ilainā turja‘ūn(a).

Gbogbo ẹ̀mí alààyè ni yóò tọ́ ikú wò. A ó fi búburú àti rere dán yín wò gẹ́gẹ́ bí ìdánwò. A ó sì dá yín padà sí ọ̀dọ̀ Wa nìkan.

وَاِذَا رَاٰكَ الَّذِيْنَ كَفَرُوْٓا اِنْ يَّتَّخِذُوْنَكَ اِلَّا هُزُوًاۗ اَهٰذَا الَّذِيْ يَذْكُرُ اٰلِهَتَكُمْۚ وَهُمْ بِذِكْرِ الرَّحْمٰنِ هُمْ كٰفِرُوْنَ

wa iżā ra'ākal-lażīna kafarū iy yattakhiżūnaka illā huzuwā(n), ahāżal-lażī yażkuru ālihatakum, wa hum biżikrir-raḥmāni hum kāfirūn(a).

Nígbà tí àwọn aláìgbàgbọ́ bá sì rí ọ (Muhammad), wọn kò kàn máa fi ọ́ ṣe ẹlẹ́yà. (Wọ́n wí pé), “Ṣé èyí ni ẹni tí ó fi àwọn ọlọ́run yín ṣe ẹlẹ́yà?” Bó tilẹ̀ jẹ́ pé wọ́n jẹ́ ènìyàn tí wọ́n ń sẹ́ ìrántí Allāhu, Àṣàkẹ́-ọ̀run jùlọ.

خُلِقَ الْاِنْسَانُ مِنْ عَجَلٍۗ سَاُورِيْكُمْ اٰيٰتِيْ فَلَا تَسْتَعْجِلُوْنِ

khuliqal-insānu min ‘ajal(in), sa'urīkum āyātī falā tasta‘jilūn(i).

A dá ènìyàn ní ìkánjú. Nígbà tó bá yá, màá fi àwọn àmì (agbára) mi hàn yín. Nítorí náà, ẹ má ṣe béèrè lọ́wọ́ mi kí n yára ṣe é.

وَيَقُوْلُوْنَ مَتٰى هٰذَا الْوَعْدُ اِنْ كُنْتُمْ صٰدِقِيْنَ

wa yaqūlūna matā hāżal-wa‘du in kuntum ṣādiqīn(a).

Wọ́n sì máa wí pé, “Ìgbà wo ni ìlérí náà yóò dé, tí ẹ bá jẹ́ olóòótọ́?”

لَوْ يَعْلَمُ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا حِيْنَ لَا يَكُفُّوْنَ عَنْ وُّجُوْهِهِمُ النَّارَ وَلَا عَنْ ظُهُوْرِهِمْ وَلَا هُمْ يُنْصَرُوْنَ

lau ya‘lamul-lażīna kafarū ḥīna lā yakuffūna ‘aw wujūhihimun nāra wa lā ‘an ẓuhūrihim wa lā hum yunṣarūn(a).

Tí àwọn aláìgbàgbọ́ bá mọ̀, nígbà tí wọn kò lè dáàbò bo iná iná ọ̀run àpáàdì kúrò ní ojú àti ẹ̀yìn wọn, wọn kò rí ìrànlọ́wọ́ gbà (dájúdájú wọn kò béèrè pé kí ó yára).

بَلْ تَأْتِيْهِمْ بَغْتَةً فَتَبْهَتُهُمْ فَلَا يَسْتَطِيْعُوْنَ رَدَّهَا وَلَا هُمْ يُنْظَرُوْنَ

bal ta'tīhim bagtatan fa tabhatuhum falā yastaṭī‘ūna raddahā wa lā hum yunẓarūn(a).

Ní tòótọ́ (Ọjọ́ Ìdájọ́) yóò dé bá wọn lójijì, lẹ́yìn náà ni wọ́n á máa bẹ̀rù; lẹ́yìn náà wọn kò ní lè kọ̀ ọ́, wọn kò sì ní fi àkókò sílẹ̀ (àkókò náà).

وَلَقَدِ اسْتُهْزِئَ بِرُسُلٍ مِّنْ قَبْلِكَ فَحَاقَ بِالَّذِيْنَ سَخِرُوْا مِنْهُمْ مَّا كَانُوْا بِهٖ يَسْتَهْزِءُوْنَ ࣖ

wa laqadistuhzi'a birusulim min qablika fa ḥāqa bil-lażīna sakhirū minhum mā kānū bihī yastahzi'ūn(a).

Àti pé dájúdájú, àwọn ìránṣẹ́ ṣáájú rẹ (Muhammad) ni wọ́n fi ṣe ẹlẹ́yà, nítorí náà (ìyà) dé bá àwọn tí wọ́n fi ohun tí (àwọn ìránṣẹ́) tí wọ́n máa ń fi ṣe ẹlẹ́yà ṣe ẹlẹ́yà.

قُلْ مَنْ يَّكْلَؤُكُمْ بِالَّيْلِ وَالنَّهَارِ مِنَ الرَّحْمٰنِۗ بَلْ هُمْ عَنْ ذِكْرِ رَبِّهِمْ مُّعْرِضُوْنَ

qul may yakla'ukum bil-laili wan-nahāri minar-raḥmān(i), bal hum ‘an żikrihim mu‘riḍūn(a).

Sọ pé, “Ta ni yóò máa ṣọ́ yín ní òru àti ní ọ̀sán kúrò lọ́wọ́ (ìyà) Allāhu, Àlàáfíà?” Ṣùgbọ́n wọ́n ń lọ́ra láti rántí Olúwa wọn.

اَمْ لَهُمْ اٰلِهَةٌ تَمْنَعُهُمْ مِّنْ دُوْنِنَاۗ لَا يَسْتَطِيْعُوْنَ نَصْرَ اَنْفُسِهِمْ وَلَا هُمْ مِّنَّا يُصْحَبُوْنَ

am lahum ālihatun tamna‘uhum min dūninā, lā yastaṭī‘ūna naṣra anfusihim wa lā hum minnā yuṣḥabūn(a).

Tàbí wọ́n ní àwọn ọlọ́run tí ó lè dáàbò bò wọ́n lọ́wọ́ Wa? Àwọn ọlọ́run wọn kò lè ran ara wọn lọ́wọ́, bẹ́ẹ̀ ni wọn kò lè dáàbò bò wọ́n kúrò lọ́wọ́ ìyà Wa.

بَلْ مَتَّعْنَا هٰٓؤُلَاۤءِ وَاٰبَاۤءَهُمْ حَتّٰى طَالَ عَلَيْهِمُ الْعُمُرُۗ اَفَلَا يَرَوْنَ اَنَّا نَأْتِى الْاَرْضَ نَنْقُصُهَا مِنْ اَطْرَافِهَاۗ اَفَهُمُ الْغٰلِبُوْنَ

bal matta‘nā hā'ulā'i wa ābā'ahum ḥattā ṭāla ‘alaihimul-‘umur(u), afalā yarauna annā na'til-arḍa nanquṣuhā min aṭrāfihā, afahumul-gālibūn(a).

Dájúdájú, A fún wọn àti àwọn baba ńlá wọn ní ìgbádùn (ní ayé yìí) títí ayé wọn fi pẹ́. Ṣé wọn kò rí i pé A dé ilẹ̀ kan (lábẹ́ ìṣàkóso àwọn aláìgbàgbọ́) A sì dín ìwọ̀n rẹ̀ kù láti òpin rẹ̀? Ṣé àwọn ni olùborí?

قُلْ اِنَّمَآ اُنْذِرُكُمْ بِالْوَحْيِۖ وَلَا يَسْمَعُ الصُّمُّ الدُّعَاۤءَ اِذَا مَا يُنْذَرُوْنَ

qul innamā unżirukum bil-waḥy(i), wa lā yasma‘uṣ-ṣummud-du‘ā'a iżā mā yunżarūn(a).

Sọ (Muhammad), “Dájúdájú, mo kàn ń fún yín ní ìkìlọ̀ gẹ́gẹ́ bí ìfihàn.” Ṣùgbọ́n àwọn adití kì í gbọ́ ìpè nígbà tí wọ́n bá kìlọ̀ fún wọn.

وَلَىِٕنْ مَّسَّتْهُمْ نَفْحَةٌ مِّنْ عَذَابِ رَبِّكَ لَيَقُوْلُنَّ يٰوَيْلَنَآ اِنَّا كُنَّا ظٰلِمِيْنَ

wa la'im massathum nafḥatum min ‘ażābi rabbika layaqūlunna yā wailanā innā kunnā ẓālimīn(a).

Tí ìyà díẹ̀ bá sì dé bá wọn láti ọ̀dọ̀ Olúwa rẹ, dájúdájú wọn yóò wí pé, “Ègbé ni fún wa! Dájúdájú, àwa wà lára àwọn tí ń ṣe àṣìṣe (ara wa) nígbà gbogbo.”

وَنَضَعُ الْمَوَازِيْنَ الْقِسْطَ لِيَوْمِ الْقِيٰمَةِ فَلَا تُظْلَمُ نَفْسٌ شَيْـًٔاۗ وَاِنْ كَانَ مِثْقَالَ حَبَّةٍ مِّنْ خَرْدَلٍ اَتَيْنَا بِهَاۗ وَكَفٰى بِنَا حٰسِبِيْنَ

wa naḍa‘ul-mawāzīnal-qisṭa liyaumil-qiyāmati falā tuẓlamu nafsun syai'ā(n), wa in kāna miṡqāla ḥabbatim min khardalin atainā bihā, wa kafā binā ḥāsibīn(a).

A ó sì gbé ìwọ̀n òdodo kalẹ̀ ní ọjọ́ Àjíǹde, kí a má baà ṣe àìtọ́ sí ẹ̀mí kan rárá; bí ó tilẹ̀ jẹ́ ìwọ̀n irúgbìn mustard, A ó mú un wá (ẹ̀san). Àti pé A tó láti ṣe ìṣírò.

وَلَقَدْ اٰتَيْنَا مُوْسٰى وَهٰرُوْنَ الْفُرْقَانَ وَضِيَاۤءً وَّذِكْرًا لِّلْمُتَّقِيْنَ ۙ

wa laqad ātainā mūsā wa hārūnal-furqāna wa ḍiyā'aw wa żikral lil-muttaqīn(a).

Àti dájúdájú, A ti fún Mósè àti Háráùn ní ìwé Furqan (Tórà) àti ìmọ̀ àti ìtọ́ni fún àwọn olùfọkànsìn.

الَّذِيْنَ يَخْشَوْنَ رَبَّهُمْ بِالْغَيْبِ وَهُمْ مِّنَ السَّاعَةِ مُشْفِقُوْنَ

allażīna yakhsyauna rabbahum bil-gaibi wa hum minas-sā‘ati musyfiqūn(a).

(Èyí ni) àwọn tí wọ́n bẹ̀rù (ìyà) Olúwa wọn, bí ó tilẹ̀ jẹ́ pé wọn kò rí I, tí wọ́n sì bẹ̀rù (dídé) Ọjọ́ Àjíǹde.

وَهٰذَا ذِكْرٌ مُّبٰرَكٌ اَنْزَلْنٰهُۗ اَفَاَنْتُمْ لَهٗ مُنْكِرُوْنَ ࣖ

wa hāżā żikrum mubārakun anzalnāh(u), afa antum lahū munkirūn(a).

Èyí (Al-Qur’an) sì jẹ́ ìkìlọ̀ tí ó ní àwọn ìbùkún tí A ti sọ̀kalẹ̀. Ǹjẹ́ o ń sẹ́?

۞ وَلَقَدْ اٰتَيْنَآ اِبْرٰهِيْمَ رُشْدَهٗ مِنْ قَبْلُ وَكُنَّا بِهٖ عٰلِمِيْنَ

wa laqad ātainā ibrāhīma rusydahū min qablu wa kunnā bihī ‘ālimīn(a).

Àti dájúdájú, ṣáájú rẹ̀ (Mósè àti Háráùn) A fún Íbráhámù ní ìtọ́sọ́nà, Àwa sì ti mọ̀ ọ́n tẹ́lẹ̀.

اِذْ قَالَ لِاَبِيْهِ وَقَوْمِهٖ مَا هٰذِهِ التَّمَاثِيْلُ الَّتِيْٓ اَنْتُمْ لَهَا عٰكِفُوْنَ

iż qāla li'abīhi wa qaumihī mā hāżihit-tamāṡīlul-latī antum lahā ‘ākifūn(a).

(Ẹ rántí), nígbà tí ó (Ibrahim) sọ fún baba rẹ̀ àti àwọn ènìyàn rẹ̀ pé, “Kí ni ère yìí tí ẹ ń jọ́sìn pẹ̀lú ìtara?”

قَالُوْا وَجَدْنَآ اٰبَاۤءَنَا لَهَا عٰبِدِيْنَ

qālū wajadnā ābā'anā lahā ‘ābidīn(a).

Wọ́n dáhùn pé, “A rí àwọn baba wa tí wọ́n ń jọ́sìn rẹ̀.”

قَالَ لَقَدْ كُنْتُمْ اَنْتُمْ وَاٰبَاۤؤُكُمْ فِيْ ضَلٰلٍ مُّبِيْنٍ

qāla laqad kuntum antum wa ābā'ukum fī ḍalālim mubīn(in).

Ó (Ibrahim) sọ pé, “Dájúdájú ìwọ àti àwọn baba ńlá rẹ wà nínú àṣìṣe tí ó hàn gbangba.”

قَالُوْٓا اَجِئْتَنَا بِالْحَقِّ اَمْ اَنْتَ مِنَ اللّٰعِبِيْنَ

qālū aji'tanā bil-ḥaqqi am anta minal-lā‘ibīn(a).

Wọ́n ní, “Ṣé o ti wá bá wa pẹ̀lú òtítọ́ tàbí o ń ṣeré kiri?”

قَالَ بَلْ رَّبُّكُمْ رَبُّ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِ الَّذِيْ فَطَرَهُنَّۖ وَاَنَا۠ عَلٰى ذٰلِكُمْ مِّنَ الشّٰهِدِيْنَ

qāla bar rabbukum rabbus-samāwāti wal-arḍil-lażī faṭarahunn(a), wa ana ‘alā żālikum minasy-syāhidīn(a).

Ó (Ibrahim) dáhùn pé, “Ní tòótọ́, Olúwa yín ni Olúwa (Olùní) àwọn ọ̀run àti ilẹ̀ ayé; (Òun ni) Ẹni tí ó dá wọn; èmi sì ni ọ̀kan lára àwọn tí ó lè jẹ́rìí sí èyí.”

وَتَاللّٰهِ لَاَكِيْدَنَّ اَصْنَامَكُمْ بَعْدَ اَنْ تُوَلُّوْا مُدْبِرِيْنَ

wa tallāhi la'akīdanna aṣnāmakum ba‘da an tuwallū mudbirīn(a).

Ati pe pelu Allah, dajudaju emi yoo tan awọn oriṣa rẹ jẹ lẹhin ti o ba ti fi wọn silẹ.

فَجَعَلَهُمْ جُذٰذًا اِلَّا كَبِيْرًا لَّهُمْ لَعَلَّهُمْ اِلَيْهِ يَرْجِعُوْنَ

fa ja‘alahum jużāżan illā kabīral lahum la‘allahum ilaihi yarji‘ūn(a).

Nítorí náà, ó (Ibrahim) fọ́ (àwọn ère náà) sí wẹ́wẹ́, àyàfi èyí tí ó tóbi jùlọ (obí rẹ̀); kí wọ́n baà lè padà (láti béèrè lọ́wọ́ rẹ̀).

قَالُوْا مَنْ فَعَلَ هٰذَا بِاٰلِهَتِنَآ اِنَّهٗ لَمِنَ الظّٰلِمِيْنَ

qālū man fa‘ala hāżā bi'ālihatinā innahū laminaẓ-ẓālimīn(a).

Wọ́n wí pé, “Ta ló ṣe èyí sí àwọn òrìṣà wa? Dájúdájú òun jẹ́ ọ̀kan lára àwọn aláìṣòótọ́.”

قَالُوْا سَمِعْنَا فَتًى يَّذْكُرُهُمْ يُقَالُ لَهٗٓ اِبْرٰهِيْمُ ۗ

qālū sami‘nā fatay yażkuruhum yuqālu lahū ibrāhīm(u).

Àwọn (àwọn mìíràn) sọ pé, “A gbọ́ pé ọ̀dọ́mọkùnrin kan wà tí ó sọ̀rọ̀ ẹ̀gàn sí (àwọn òrìṣà wọ̀nyí), orúkọ rẹ̀ ni Ibrahim.”

قَالُوْا فَأْتُوْا بِهٖ عَلٰٓى اَعْيُنِ النَّاسِ لَعَلَّهُمْ يَشْهَدُوْنَ

qālū fa'tū bihī ‘alā a‘yunin-nāsi la‘allahum yasyhadūn(a).

Wọ́n ní, “Lẹ́yìn náà, mú un jáde kí o sì fi àwọn ènìyàn hàn, kí wọ́n lè ríran.”

قَالُوْٓا ءَاَنْتَ فَعَلْتَ هٰذَا بِاٰلِهَتِنَا يٰٓاِبْرٰهِيْمُ ۗ

qālū a'anta fa‘alta hāżā bi'ālihatinā yā ibrāhīm(u).

Wọ́n bi í pé, “Ṣé ìwọ ni o ṣe èyí sí ọlọ́run wa, ìwọ Ábúráhámù?”

قَالَ بَلْ فَعَلَهٗ كَبِيْرُهُمْ هٰذَا فَسْـَٔلُوْهُمْ اِنْ كَانُوْا يَنْطِقُوْنَ

qāla bal fa‘alahū kabīruhum hāżā fas'alūhum in kānū yanṭiqūn(a).

Ó (Ibrahim) dáhùn pé, “Lóòótọ́ (ère) ńlá náà ló ṣe é, nítorí náà, béèrè lọ́wọ́ wọn, bóyá wọ́n lè sọ̀rọ̀.”

فَرَجَعُوْٓا اِلٰٓى اَنْفُسِهِمْ فَقَالُوْٓا اِنَّكُمْ اَنْتُمُ الظّٰلِمُوْنَ ۙ

fa raja‘ū ilā anfusihim fa qālū innakum antumuẓ-ẓālimūn(a).

Nítorí náà, wọ́n padà sí orí wọn, wọ́n sì wí pé, “Dájúdájú, ẹ̀yin ni ẹ ti ṣe ibi sí (ara yín).”

ثُمَّ نُكِسُوْا عَلٰى رُءُوْسِهِمْۚ لَقَدْ عَلِمْتَ مَا هٰٓؤُلَاۤءِ يَنْطِقُوْنَ

Ṡumma nukisū ‘alā ru'ūsihim, laqad ‘alimta mā hā'ulā'i yanṭiqūn(a).

Nígbà náà ni wọ́n tẹrí ba (wọ́n sì wí pé), “Dájúdájú ìwọ (Ábúráhámù) mọ̀ pé (àwọn òrìṣà) kò le sọ̀rọ̀.”

قَالَ اَفَتَعْبُدُوْنَ مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ مَا لَا يَنْفَعُكُمْ شَيْـًٔا وَّلَا يَضُرُّكُمْ ۗ

qāla afata‘budūna min dūnillāhi mā lā yanfa‘ukum syai'aw wa lā yaḍurrukum.

Ó (Ibrahim) sọ pé, “Kí ló dé tí ẹ fi ń jọ́sìn fún ẹlòmíràn yàtọ̀ sí Allah, ohun tí kò lè ṣe yín ní àǹfààní rárá, tí kò sì (ṣe) mú ìpalára wá bá yín?”

اُفٍّ لَّكُمْ وَلِمَا تَعْبُدُوْنَ مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ ۗاَفَلَا تَعْقِلُوْنَ

uffil lakum wa limā ta‘budūna min dūnillāh(i), afalā ta‘qilūn(a).

Ègbé ni fún yín àti ohun tí ẹ̀ ń jọ́sìn lẹ́yìn Allāhu! Ṣé ẹ kò mọ̀?

قَالُوْا حَرِّقُوْهُ وَانْصُرُوْٓا اٰلِهَتَكُمْ اِنْ كُنْتُمْ فٰعِلِيْنَ

qālū ḥarriqūhu wanṣurū ālihatakum in kuntum fā‘ilīn(a).

Wọ́n ní, “Ẹ sun ún kí ẹ sì ran àwọn ọlọ́run yín lọ́wọ́, tí ẹ bá fẹ́ ṣe bẹ́ẹ̀ ní tòótọ́.”

قُلْنَا يٰنَارُ كُوْنِيْ بَرْدًا وَّسَلٰمًا عَلٰٓى اِبْرٰهِيْمَ ۙ

qulnā yā nāru kūnī bardaw wa salāman ‘alā ibrāhīm(a).

A (Allah) sọ pé, “Iná! Jẹ́ kí ó tutù, kí o sì jẹ́ olùgbàlà fún Ibrahim!”

وَاَرَادُوْا بِهٖ كَيْدًا فَجَعَلْنٰهُمُ الْاَخْسَرِيْنَ ۚ

wa arādū bihī kaidan fa ja‘alnāhumul-akhsarīn(a).

Wọ́n sì fẹ́ ṣe ibi sí Ibraahiim, nítorí náà A sọ wọ́n di ẹni tí yóò jìyà ìparẹ́ jùlọ.

وَنَجَّيْنٰهُ وَلُوْطًا اِلَى الْاَرْضِ الَّتِيْ بٰرَكْناَ فِيْهَا لِلْعٰلَمِيْنَ

wa najjaināhu wa lūṭan ilal-arḍil-latī bāraknā fīhā lil-‘ālamīn(a).

A sì gbà á (Ibrahim) àti Lúùtù là sí ilẹ̀ kan tí A ti fi ìbùkún fún gbogbo ayé.

وَوَهَبْنَا لَهٗٓ اِسْحٰقَ وَيَعْقُوْبَ نَافِلَةً ۗوَكُلًّا جَعَلْنَا صٰلِحِيْنَ

wa wahabnā lahū isḥāqa wa ya‘qūba nāfilah(tan), wa kullan ja‘alnā ṣāliḥīn(a).

A sì fún un (Ibrahim) Ísáákì àti Jákọ́bù ní ẹ̀bùn. A sì sọ olúkúlùkù wọn di olódodo.

وَجَعَلْنٰهُمْ اَىِٕمَّةً يَّهْدُوْنَ بِاَمْرِنَا وَاَوْحَيْنَآ اِلَيْهِمْ فِعْلَ الْخَيْرٰتِ وَاِقَامَ الصَّلٰوةِ وَاِيْتَاۤءَ الزَّكٰوةِۚ وَكَانُوْا لَنَا عٰبِدِيْنَ ۙ

wa ja‘alnāhum a'immatay yahdūna bi'amrinā wa auḥainā ilaihim fi‘lal-khairāti wa iqāmaṣ-ṣalāti wa ītā'az-zakāh(ti), wa kānū lanā ‘ābidīn(a).

A sì sọ wọ́n di olórí tí yóò máa tọ́ wa sọ́nà pẹ̀lú àwọn àṣẹ Wa, A sì fi hàn wọ́n pé kí wọ́n máa ṣe rere, kí wọ́n máa ṣe àdúrà àti kí wọ́n máa san zakāt, àti pé àwa nìkan ni ó yẹ kí a máa jọ́sìn fún wọn.

وَلُوْطًا اٰتَيْنٰهُ حُكْمًا وَّعِلْمًا وَّنَجَّيْنٰهُ مِنَ الْقَرْيَةِ الَّتِيْ كَانَتْ تَّعْمَلُ الْخَبٰۤىِٕثَ ۗاِنَّهُمْ كَانُوْا قَوْمَ سَوْءٍ فٰسِقِيْنَۙ

wa lūṭan ātaināhu ḥumkaw wa ‘ilmaw wa najjaināhu minal-qaryatil-latī kānat ta‘malul-khabā'iṡ(a), innahum kānū qauma sau'in fāsiqīn(a).

A fún Lúùtù ní ọgbọ́n àti ìmọ̀, A sì gbà á là kúrò nínú (ìyà tí ó dé bá àwọn olùgbé ibẹ̀) ìlú kan tí ó ń ṣe ìwà búburú. Dájúdájú, wọ́n jẹ́ ènìyàn búburú àti aláìṣòótọ́.

وَاَدْخَلْنٰهُ فِيْ رَحْمَتِنَاۗ اِنَّهٗ مِنَ الصّٰلِحِيْنَ ࣖ

wa adkhalnāhu fī raḥmatinā, innahū minaṣ-ṣāliḥīn(a).

A sì gbà á wọlé sínú àánú Wa; dájúdájú ó jẹ́ ọ̀kan lára àwọn olùfọkànsìn.

وَنُوْحًا اِذْ نَادٰى مِنْ قَبْلُ فَاسْتَجَبْنَا لَهٗ فَنَجَّيْنٰهُ وَاَهْلَهٗ مِنَ الْكَرْبِ الْعَظِيْمِ ۚ

wa nūḥan iż nādā min qablu fastajabnā lahū fa najjaināhu wa ahlahū minal-karbil-‘aẓīm(i).

Àti (rántí ìtàn) Nóàh, ṣáájú ìgbà náà, nígbà tí ó gbàdúrà. A gbà á (àdúrà rẹ̀), lẹ́yìn náà A gbà á àti àwọn ọmọlẹ́yìn rẹ̀ là kúrò nínú àjálù ńlá kan.

وَنَصَرْنٰهُ مِنَ الْقَوْمِ الَّذِيْنَ كَذَّبُوْا بِاٰيٰتِنَاۗ اِنَّهُمْ كَانُوْا قَوْمَ سَوْءٍ فَاَغْرَقْنٰهُمْ اَجْمَعِيْنَ

wa naṣarnāhu minal-qaumil-lażīna każżabū bi'āyātinā, innahum kānū qauma sau'in fa agraqnāhum ajma‘īn(a).

A sì ràn án lọ́wọ́ láti ọ̀dọ̀ àwọn tó ń parọ́ àwọn àmì Wa. Dájúdájú, wọ́n jẹ́ ènìyàn búburú, nítorí náà, gbogbo wọn ni a rì sínú omi.

وَدَاوٗدَ وَسُلَيْمٰنَ اِذْ يَحْكُمٰنِ فِى الْحَرْثِ اِذْ نَفَشَتْ فِيْهِ غَنَمُ الْقَوْمِۚ وَكُنَّا لِحُكْمِهِمْ شٰهِدِيْنَ ۖ

wa dāwūda wa sulaimāna iż yaḥkumāni fil-ḥarṡi iż nafasyat fīhi ganamul-qaum(i), wa kunnā liḥukmihim syāhidīn(a).

Àti (rántí ìtàn) Dawud àti Sulayman, nígbà tí àwọn méjèèjì ṣe ìpinnu nípa pápá náà, nítorí pé (pápá náà) jẹ́ ìbàjẹ́ nípasẹ̀ àwọn ewúrẹ́ tí ó jẹ́ ti àwọn ènìyàn wọn. Àwa sì jẹ́rìí ìpinnu tí wọ́n ṣe (fún).

فَفَهَّمْنٰهَا سُلَيْمٰنَۚ وَكُلًّا اٰتَيْنَا حُكْمًا وَّعِلْمًاۖ وَّسَخَّرْنَا مَعَ دَاوٗدَ الْجِبَالَ يُسَبِّحْنَ وَالطَّيْرَۗ وَكُنَّا فٰعِلِيْنَ

fa fahhamnāhā sulaimān(a), wa kullan ātainā ḥukmaw wa ‘ilmā(n), wa sakhkharnā ma‘a dāwūdal-jibāla yusabbiḥna waṭ-ṭair(a), wa kunnā fā‘ilīn(a).

A sì fún Sulayman ní òye (nípa òfin tí ó péye jù); A sì fún olúkúlùkù ní ọgbọ́n àti ìmọ̀, A sì tẹ àwọn òkè ńlá àti àwọn ẹyẹ ba, gbogbo wọn ni a fi ògo fún pẹ̀lú Dawud. Àwa sì ni a ń ṣe é.

وَعَلَّمْنٰهُ صَنْعَةَ لَبُوْسٍ لَّكُمْ لِتُحْصِنَكُمْ مِّنْۢ بَأْسِكُمْۚ فَهَلْ اَنْتُمْ شٰكِرُوْنَ

wa ‘allamnāhu ṣan‘ata labūsil lakum lituḥṣinakum mim ba'sikum, fahal antum syākirūn(a).

A sì kọ́ (Dawudu) bí a ṣe ń ṣe ìhámọ́ra fún ọ, láti dáàbò bò ọ́ nígbà ogun. Ṣé o dúpẹ́ lọ́wọ́ (Allah)?

وَلِسُلَيْمٰنَ الرِّيْحَ عَاصِفَةً تَجْرِيْ بِاَمْرِهٖٓ اِلَى الْاَرْضِ الَّتِيْ بٰرَكْنَا فِيْهَاۗ وَكُنَّا بِكُلِّ شَيْءٍ عٰلِمِيْنَ

wa lisulaimānar-rīḥa ‘āṣifatan tajrī bi'amrihī ilal-arḍil-latī bāraknā fīhā, wa kunnā bikulli syai'in ‘ālimīn(a).

A sì fi afẹ́fẹ́ líle kan (tí a fi agbára) lé Sulaymani lórí, tí ó sì fẹ́ sí ilẹ̀ tí A fi bùkún fún un. Àwa sì ni Onímọ̀ nípa gbogbo nǹkan.

وَمِنَ الشَّيٰطِيْنِ مَنْ يَّغُوْصُوْنَ لَهٗ وَيَعْمَلُوْنَ عَمَلًا دُوْنَ ذٰلِكَۚ وَكُنَّا لَهُمْ حٰفِظِيْنَ ۙ

wa minasy-syayāṭīna may yagūṣūna lahū wa ya‘malūna ‘amalan dūna żālik(a), wa kunnā lahum ḥāfiẓīn(a).

Àti (A tún tẹrí ba fún Sulaemọni) ẹgbẹ́ àwọn èṣù kan tí wọ́n ń rì sínú òkun fún un, wọ́n sì ṣe iṣẹ́ mìíràn yàtọ̀ sí èyí; Àwa sì ni olùtọ́jú wọn.

۞ وَاَيُّوْبَ اِذْ نَادٰى رَبَّهٗٓ اَنِّيْ مَسَّنِيَ الضُّرُّ وَاَنْتَ اَرْحَمُ الرّٰحِمِيْنَ ۚ

wa ayyūba iż nādā rabbahū annī massaniyaḍ-ḍurru wa anta arḥamur-rāḥimīn(a).

Àti (rántí ìtàn) Jobu, nígbà tí ó gbàdúrà sí Olúwa rẹ̀ pé, “(Olúwa mi), dájúdájú, àìsàn ti kọlù mí, bó tilẹ̀ jẹ́ pé Ìwọ ni Olúwa Àánú Jùlọ fún gbogbo àwọn aláàánú.”

فَاسْتَجَبْنَا لَهٗ فَكَشَفْنَا مَا بِهٖ مِنْ ضُرٍّ وَّاٰتَيْنٰهُ اَهْلَهٗ وَمِثْلَهُمْ مَّعَهُمْ رَحْمَةً مِّنْ عِنْدِنَا وَذِكْرٰى لِلْعٰبِدِيْنَ ۚ

fastajabnā lahū fa kasyafnā mā bihī min ḍurriw wa ātaināhu ahlahū wa miṡlahum ma‘ahum raḥmatam min ‘indinā wa żikrā lil-‘ābidīn(a).

Nítorí náà, A dáhùn (àdúrà rẹ̀), lẹ́yìn náà A mú àrùn tí ó wà lára rẹ̀ kúrò, A sì dá àwọn ìdílé rẹ̀ padà sí ọ̀dọ̀ rẹ̀, A sì (sọ wọ́n di púpọ̀) gẹ́gẹ́ bí àánú láti ọ̀dọ̀ Wa, àti gẹ́gẹ́ bí ìkìlọ̀ fún gbogbo àwọn tí wọ́n ń jọ́sìn Wa.

وَاِسْمٰعِيْلَ وَاِدْرِيْسَ وَذَا الْكِفْلِۗ كُلٌّ مِّنَ الصّٰبِرِيْنَ ۙ

wa ismā‘īla wa idrīsa wa żal-kifl(i), kullum minaṣ-ṣābirīn(a).

Àti (ẹ rántí ìtàn náà) Ismail, Idris àti Zulkifli. Gbogbo wọn jẹ́ ènìyàn onísùúrù.

وَاَدْخَلْنٰهُمْ فِيْ رَحْمَتِنَاۗ اِنَّهُمْ مِّنَ الصّٰلِحِيْنَ

wa adkhalnāhum fī raḥmatinā, innahum minaṣ-ṣāliḥīn(a).

A sì gbà wọ́n sínú àánú Wa. Dájúdájú wọ́n wà lára àwọn ènìyàn olùfọkànsìn.

وَذَا النُّوْنِ اِذْ ذَّهَبَ مُغَاضِبًا فَظَنَّ اَنْ لَّنْ نَّقْدِرَ عَلَيْهِ فَنَادٰى فِى الظُّلُمٰتِ اَنْ لَّآ اِلٰهَ اِلَّآ اَنْتَ سُبْحٰنَكَ اِنِّيْ كُنْتُ مِنَ الظّٰلِمِيْنَ ۚ

wa żan-nūni iż żahaba mugāḍiban fa ẓanna allan naqdira ‘alaihi fa nādā fiẓ-ẓulumāti allā ilāha illā anta subḥānaka innī kuntu minaẓ-ẓālimīn(a).

Àti (rántí ìtàn) Zun Nun (Jonah), nígbà tí ó lọ pẹ̀lú ìbínú, nígbà náà ó rò pé A kò ní mú kí nǹkan nira fún un, nítorí náà ó gbàdúrà nínú ipò òkùnkùn kan pé, “Kò sí ọlọ́run mìíràn àfi Ìwọ, Ògo ni fún Ọ. Dájúdájú, èmi jẹ́ ọ̀kan lára àwọn aláìṣòótọ́.”

فَاسْتَجَبْنَا لَهٗۙ وَنَجَّيْنٰهُ مِنَ الْغَمِّۗ وَكَذٰلِكَ نُـْۨجِى الْمُؤْمِنِيْنَ

fastajabnā lahū wa najjaināhu minal-gamm(i), wa każālika nunjil-mu'minīn(a).

Nítorí náà, a dáhùn (àdúrà) rẹ̀, a sì gbà á kúrò nínú ìbànújẹ́. Bẹ́ẹ̀ náà ni a ṣe ń gbà àwọn onígbàgbọ́ là.

وَزَكَرِيَّآ اِذْ نَادٰى رَبَّهٗ رَبِّ لَا تَذَرْنِيْ فَرْدًا وَّاَنْتَ خَيْرُ الْوٰرِثِيْنَ ۚ

wa zakariyyā iż nādā rabbahū rabbi lā tażarnī fardaw wa anta khairul-wāriṡīn(a).

Àti (rántí ìtàn) Zakaria, nígbà tí ó gbàdúrà sí Ọlọ́run rẹ̀ pé, “Ọlọ́run mi, má ṣe jẹ́ kí n wà láàyè nìkan (láìní ọmọ) ìwọ sì ni ajogún tí ó dára jùlọ.”

فَاسْتَجَبْنَا لَهٗ ۖوَوَهَبْنَا لَهٗ يَحْيٰى وَاَصْلَحْنَا لَهٗ زَوْجَهٗۗ اِنَّهُمْ كَانُوْا يُسٰرِعُوْنَ فِى الْخَيْرٰتِ وَيَدْعُوْنَنَا رَغَبًا وَّرَهَبًاۗ وَكَانُوْا لَنَا خٰشِعِيْنَ

fastajabnā lah(ū), wa wahabnā lahū yaḥyā wa aṣlaḥnā lahū zaujah(ū), innahum kānū yusāri‘ūna fil-khairāti wa yad‘ūnanā ragabaw wa rahabā(n), wa kānū lanā khāsyi‘īn(a).

Nítorí náà, a gbọ́ àdúrà rẹ̀, a sì fún un ní Yahya, a sì fún un ní ìyàwó rẹ̀ (lágbára láti lóyún). Dájúdájú, wọ́n ń yára láti ṣe rere, wọ́n sì ń gbàdúrà sí Wa pẹ̀lú ìrètí àti ìbẹ̀rù. Wọ́n sì jẹ́ onírẹ̀lẹ̀ níwájú Wa.

وَالَّتِيْٓ اَحْصَنَتْ فَرْجَهَا فَنَفَخْنَا فِيْهَا مِنْ رُّوْحِنَا وَجَعَلْنٰهَا وَابْنَهَآ اٰيَةً لِّلْعٰلَمِيْنَ

wal-latī aḥṣanat farjahā fa nafakhnā fīhā mir rūḥinā wa ja‘alnāhā wabnahā āyatal lil-‘ālamīn(a).

Àti (rántí ìtàn Márámì) ẹni tí ó pa ọlá rẹ̀ mọ́, lẹ́yìn náà A mí ẹ̀mí rẹ̀ láti ọ̀dọ̀ Wa sínú rẹ̀ (ara); A sì ṣe é àti àwọn ọmọ rẹ̀ ní àmì (ìtóbi) fún gbogbo àgbáyé.

اِنَّ هٰذِهٖٓ اُمَّتُكُمْ اُمَّةً وَّاحِدَةًۖ وَّاَنَا۠ رَبُّكُمْ فَاعْبُدُوْنِ

inna hāżihī ummatukum ummataw wāḥidah(tan), wa ana rabbukum fa‘budūn(i).

Dájúdájú, èyí (ẹ̀sìn tawheed) ni ẹ̀sìn yín, ẹ̀sìn kan ṣoṣo, èmi sì ni Ọlọ́run yín, nítorí náà ẹ máa sìn mí.

وَتَقَطَّعُوْٓا اَمْرَهُمْ بَيْنَهُمْۗ كُلٌّ اِلَيْنَا رٰجِعُوْنَ ࣖ

wa taqaṭṭa‘ū amrahum bainahum, kullun ilainā rāji‘ūn(a).

Ṣùgbọ́n wọ́n pín sí méjì nínú ọ̀rọ̀ (ẹ̀sìn) wọn láàárín ara wọn. Olúkúlùkù wọn (gbogbo ẹgbẹ́) yóò padà sí ọ̀dọ̀ Wa.

فَمَنْ يَّعْمَلْ مِنَ الصّٰلِحٰتِ وَهُوَ مُؤْمِنٌ فَلَا كُفْرَانَ لِسَعْيِهٖۚ وَاِنَّا لَهٗ كٰتِبُوْنَ

famay ya‘mal minaṣ-ṣāliḥāti wa huwa mu'minun falā kufrāna lisa‘yih(ī), wa innā lahū kātibūn(a).

Ẹnikẹ́ni tí ó bá ṣe iṣẹ́ rere, tí ó sì gbàgbọ́, a kò ní kọ̀ iṣẹ́ rẹ̀ sílẹ̀ (ó ṣòfò), àti dájúdájú, Àwa ni a ń kọ ọ́ sílẹ̀ fún un.

وَحَرٰمٌ عَلٰى قَرْيَةٍ اَهْلَكْنٰهَآ اَنَّهُمْ لَا يَرْجِعُوْنَ

wa ḥarāmun ‘alā qaryatin ahlaknāhā, innahum lā yarji‘ūn(a).

Kò sì ṣeé ṣe fún (àwọn olùgbé) ilẹ̀ kan tí A ti parun, pé wọn kò ní padà (sí ọ̀dọ̀ Wa).

حَتّٰىٓ اِذَا فُتِحَتْ يَأْجُوْجُ وَمَأْجُوْجُ وَهُمْ مِّنْ كُلِّ حَدَبٍ يَّنْسِلُوْنَ

Ḥattā iżā futiḥat ya'jūju wa ma'jūju wa hum min kulli ḥadabiy yansilūn(a).

Títí tí wọ́n fi ṣí àwọn odi Yakjuj àti Makjuj (tí wọ́n sì sọ̀kalẹ̀ kíákíá láti gbogbo àwọn ibi gíga.

وَاقْتَرَبَ الْوَعْدُ الْحَقُّ فَاِذَا هِيَ شَاخِصَةٌ اَبْصَارُ الَّذِيْنَ كَفَرُوْاۗ يٰوَيْلَنَا قَدْ كُنَّا فِيْ غَفْلَةٍ مِّنْ هٰذَا بَلْ كُنَّا ظٰلِمِيْنَ

waqtarabal-wa‘dul-ḥaqqu fa iżā hiya syākhiṣatun abṣārul-lażīna kafarū, yā wailanā qad kunnā fī gaflatim min hāżā bal kunnā ẓālimīn(a).

Nígbà tí ìlérí tòótọ́ (ọjọ́ àjíǹde) bá súnmọ́, lójijì ojú àwọn aláìgbàgbọ́ yóò gbòòrò sí i. (Wọ́n wí pé), “Ẹ wo bí a ṣe jẹ́ aláìníláárí tó! A kò bìkítà rárá nípa èyí, ní òótọ́ àwa jẹ́ ènìyàn aláìṣòdodo.”

اِنَّكُمْ وَمَا تَعْبُدُوْنَ مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ حَصَبُ جَهَنَّمَۗ اَنْتُمْ لَهَا وٰرِدُوْنَ

innakum wa mā ta‘budūna min dūnillāhi ḥaṣabu jahannam(a), antum lahā wāridūn(a).

Dájúdájú, ẹ̀yin (àwọn aláìgbàgbọ́) àti ohun tí ẹ̀ ń sìn lẹ́yìn Allāhu, ni epo iná fún iná mànàmáná. Dájúdájú ẹ̀yin (dájúdájú) máa wọ inú rẹ̀.

لَوْ كَانَ هٰٓؤُلَاۤءِ اٰلِهَةً مَّا وَرَدُوْهَاۗ وَكُلٌّ فِيْهَا خٰلِدُوْنَ

lau kāna hā'ulā'i ālihatam mā waradūhā, wa kullun fīhā khālidūn(a).

Tí (àwọn òrìṣà) bá jẹ́ ọlọ́run, dájúdájú wọn kì bá tí wọ inú rẹ̀ (ìpọ́n). Ṣùgbọ́n ohun gbogbo yóò wà nínú rẹ̀ títí láé.

لَهُمْ فِيْهَا زَفِيْرٌ وَّهُمْ فِيْهَا لَا يَسْمَعُوْنَ

lahum fīhā zafīruw wa hum fīhā lā yasma‘ūn(a).

Wọ́n ń kérora, wọ́n sì ń pariwo nínú rẹ̀ (ìjìnlẹ̀ ọ̀run àpáàdì), àwọn tí ó wà nínú rẹ̀ kò sì lè gbọ́.

اِنَّ الَّذِيْنَ سَبَقَتْ لَهُمْ مِّنَّا الْحُسْنٰىٓۙ اُولٰۤىِٕكَ عَنْهَا مُبْعَدُوْنَ ۙ

innal-lażīna sabaqat lahum minnal-ḥusnā, ulā'ika ‘anhā mub‘adūn(a).

Dájúdájú, láti ìgbà àtijọ́ fún àwọn tí ó ní ìpinnu rere láti ọ̀dọ̀ Wa, a ó pa wọ́n mọ́ (kúrò nínú iná ọ̀run).

لَا يَسْمَعُوْنَ حَسِيْسَهَاۚ وَهُمْ فِيْ مَا اشْتَهَتْ اَنْفُسُهُمْ خٰلِدُوْنَ ۚ

lā yasma‘ūna ḥasīsahā, wa hum fīmasytahat anfusuhum khālidūn(a).

Wọn kò gbọ́ ìró ìró (iná ọ̀run àpáàdì), wọ́n sì máa wà títí láéláé nínú (gbígbádùn) gbogbo ohun tí wọ́n fẹ́.

لَا يَحْزُنُهُمُ الْفَزَعُ الْاَكْبَرُ وَتَتَلَقّٰىهُمُ الْمَلٰۤىِٕكَةُۗ هٰذَا يَوْمُكُمُ الَّذِيْ كُنْتُمْ تُوْعَدُوْنَ

lā yaḥzunuhumul-faza‘ul-akbaru wa tatalaqqāhumul-malā'ikah(tu), hāżā yaumukumul-lażī kuntum tū‘adūn(a).

Ìyàlẹ́nu burúkú náà kò ní mú wọn banújẹ́, àwọn áńgẹ́lì yóò sì gbà wọ́n (pẹ̀lú àwọn ọ̀rọ̀ náà), “Ọjọ́ yín nìyí tí a ṣèlérí fún yín.”

يَوْمَ نَطْوِى السَّمَاۤءَ كَطَيِّ السِّجِلِّ لِلْكُتُبِۗ كَمَا بَدَأْنَآ اَوَّلَ خَلْقٍ نُّعِيْدُهٗۗ وَعْدًا عَلَيْنَاۗ اِنَّا كُنَّا فٰعِلِيْنَ

yauma naṭwis-samā'a kaṭayyis-sijilli lil-kutib(i), kamā bada'nā awwala khalqin nu‘īduh(ū), wa‘dan ‘alainā, innā kunnā fā‘ilīn(a).

(Ẹ rántí) ọjọ́ tí a ó fi yí àwọn ọ̀run sókè bí a ṣe ń yí ìwé. Gẹ́gẹ́ bí a ṣe bẹ̀rẹ̀ ìṣẹ̀dá àkọ́kọ́, bẹ́ẹ̀ náà ni a ó tún ṣe. (A) ìlérí A ó mú ṣẹ dájúdájú; dájúdájú, A ó mú un ṣẹ.

وَلَقَدْ كَتَبْنَا فِى الزَّبُوْرِ مِنْۢ بَعْدِ الذِّكْرِ اَنَّ الْاَرْضَ يَرِثُهَا عِبَادِيَ الصّٰلِحُوْنَ

wa laqad katabnā fiz-zabūri mim ba‘diż-żikri annal-arḍa yariṡuhā ‘ibādiyaṣ-ṣāliḥūn(a).

Àti nítòótọ́, A ti kọ sínú Zabur lẹ́yìn (tí a kọ) nínú Az-Zikr (Lauh Mahfuzh), pé ilẹ̀ yìí ni àwọn ìránṣẹ́ mi olódodo yóò jogún.

اِنَّ فِيْ هٰذَا لَبَلٰغًا لِّقَوْمٍ عٰبِدِيْنَ ۗ

inna fī hāżā labalāgal liqaumin ‘ābidīn(a).

Dájúdájú, (ohun tí a mẹ́nu kàn) nínú (Al-Qur'an) yìí, ìtọ́sọ́nà (pípé) ni fún àwọn tí wọ́n ń jọ́sìn (Allah).

وَمَآ اَرْسَلْنٰكَ اِلَّا رَحْمَةً لِّلْعٰلَمِيْنَ

wa mā arsalnāka illā raḥmatal lil-‘ālamīn(a).

A kò sì rán ọ (Muhammad) bí kò ṣe láti jẹ́ àánú fún gbogbo àgbáyé.

قُلْ اِنَّمَا يُوْحٰىٓ اِلَيَّ اَنَّمَآ اِلٰهُكُمْ اِلٰهٌ وَّاحِدٌۚ فَهَلْ اَنْتُمْ مُّسْلِمُوْنَ

qul innamā yūḥā ilayya annamā ilāhukum ilāhuw wāḥid(un), fahal antum muslimūn(a).

Sọ (Muhammad), “Dájúdájú, ohun tí a fi hàn mí ni pé Olúwa yín ni Ọlọ́run kan ṣoṣo, nítorí náà, ṣé ẹ ti gbàgbọ́ (fún Un)?”

فَاِنْ تَوَلَّوْا فَقُلْ اٰذَنْتُكُمْ عَلٰى سَوَاۤءٍۗ وَاِنْ اَدْرِيْٓ اَقَرِيْبٌ اَمْ بَعِيْدٌ مَّا تُوْعَدُوْنَ

fa in tawallau fa qul āżantukum ‘alā sawā'(in), wa in adrī aqarībun am ba‘īdum mā tū‘adūn(a).

Nítorí náà, tí wọ́n bá yípadà, sọ (Muhammad), “Mo ti sọ irú ẹ̀kọ́ kan náà fún ọ (láàrín wa) mi ò sì mọ̀ bóyá ohun tí wọ́n ń halẹ̀ mọ́ ọn súnmọ́ tàbí ó jìnnà.”

اِنَّهٗ يَعْلَمُ الْجَهْرَ مِنَ الْقَوْلِ وَيَعْلَمُ مَا تَكْتُمُوْنَ

innahū ya‘lamul-jahra minal-qauli wa ya‘lamu mā taktumūn(a).

Dájúdájú, Ó (Allah) mọ ohun tí ẹ ń sọ ní gbangba, Ó sì mọ ohun tí ẹ ń fi pamọ́.

وَاِنْ اَدْرِيْ لَعَلَّهٗ فِتْنَةٌ لَّكُمْ وَمَتَاعٌ اِلٰى حِيْنٍ

wa in adrī la‘allahū fitnatul lakum wa matā‘un ilā ḥīn(in).

Mi ò mọ̀, ó lè jẹ́ ìdánwò fún ọ àti ìgbádùn títí di àkókò tí a yàn.

قٰلَ رَبِّ احْكُمْ بِالْحَقِّۗ وَرَبُّنَا الرَّحْمٰنُ الْمُسْتَعَانُ عَلٰى مَا تَصِفُوْنَ ࣖ

qāla rabbiḥkum bil-ḥaqq(i), wa rabbunar-raḥmānul-musta‘ānu ‘alā mā taṣifūn(a).

Ó (Muhammad) sọ pé, “Olúwa mi, fúnni ní ìpinnu ní òdodo. Olúwa wa sì jẹ́ aláàánú jùlọ, ẹni tí a ń bẹ̀bẹ̀ fún ìrànlọ́wọ́ fún gbogbo ohun tí o bá sọ.”

اِقْتَرَبَ لِلنَّاسِ حِسَابُهُمْ وَهُمْ فِيْ غَفْلَةٍ مُّعْرِضُوْنَ ۚ

iqtaraba lin-nāsi ḥisābuhum wa hum fī gaflatim mu‘riḍūn(a).

Àwọn ènìyàn ti sún mọ́ ṣíṣírò iṣẹ́ wọn, nígbà tí wọ́n wà ní ipò àìbìkítà (ayé yìí), wọ́n ń yípadà (láti ẹ̀yìn ayé).

مَا يَأْتِيْهِمْ مِّنْ ذِكْرٍ مِّنْ رَّبِّهِمْ مُّحْدَثٍ اِلَّا اسْتَمَعُوْهُ وَهُمْ يَلْعَبُوْنَ ۙ

mā ya'tīhim min żikrim mir rabbihim muḥdaṡin illastama‘ūhu wa hum yal‘abūn(a).

Nígbàkúgbà tí a bá fi ẹsẹ tuntun hàn wọ́n láti ọ̀dọ̀ Ọlọ́run, wọ́n á máa gbọ́ ọ nígbà tí wọ́n bá ń ṣeré kiri.

لَاهِيَةً قُلُوْبُهُمْۗ وَاَسَرُّوا النَّجْوَىۖ الَّذِيْنَ ظَلَمُوْاۖ هَلْ هٰذَآ اِلَّا بَشَرٌ مِّثْلُكُمْۚ اَفَتَأْتُوْنَ السِّحْرَ وَاَنْتُمْ تُبْصِرُوْنَ

lāhiyatan qulūbuhum, wa asarrun-najwal-lażīna ẓalamū, hal hāżā illā basyarum miṡlukum, afa ta'tūnas-siḥra wa antum tubṣirūn(a).

Ọkàn wọn wà ní ipò àìbìkítà. Àwọn aláìṣòótọ́ sì fi ọ̀rọ̀ wọn pamọ́: “Èyí (Muhammad) jẹ́ ènìyàn kan bí i yín. Ṣé ẹ gba iṣẹ́ ìyanu náà nígbà tí ẹ ń rí i?”

قٰلَ رَبِّيْ يَعْلَمُ الْقَوْلَ فِى السَّمَاۤءِ وَالْاَرْضِۖ وَهُوَ السَّمِيْعُ الْعَلِيْمُ

qāla rabbī ya‘lamul-qaula fis-samā'i wal-arḍ(i), wa huwas-samī‘ul-‘alīm(u).

Ó (Muhammad) sọ pé, “Olúwa mi mọ (gbogbo) ọ̀rọ̀ ní ọ̀run àti ilẹ̀ ayé, Òun sì ni Olùgbọ́ gbogbo nǹkan, Onímọ̀ gbogbo nǹkan!”

بَلْ قَالُوْٓا اَضْغَاثُ اَحْلَامٍۢ بَلِ افْتَرٰىهُ بَلْ هُوَ شَاعِرٌۚ فَلْيَأْتِنَا بِاٰيَةٍ كَمَآ اُرْسِلَ الْاَوَّلُوْنَ

bal qālū aḍgāṡu aḥlāmim baliftarāhu bal huwa syā‘ir(un), falya'tinā bi'āyatin kamā ursilal-awwalūn(a).

Wọ́n tilẹ̀ sọ pé, “(Al-Qur’an jẹ́ èso) àwọn àlá tí ó dàrú, tàbí àbájáde àwọn àròsọ rẹ̀ (Muhammad), tàbí kódà ó jẹ́ akéwì lásán, jẹ́ kí ó mú àmì kan wá fún wa, gẹ́gẹ́ bí àwọn aposteli tí a rán ṣáájú.”

مَآ اٰمَنَتْ قَبْلَهُمْ مِّنْ قَرْيَةٍ اَهْلَكْنٰهَاۚ اَفَهُمْ يُؤْمِنُوْنَ

mā āmanat qablahum min qaryatin ahlaknāhā, afahum yu'minūn(a).

Àwọn olùgbé ilẹ̀ kan tí a parun ṣáájú wọn, wọn kò gbàgbọ́ (bó tilẹ̀ jẹ́ pé A ti fi ẹ̀rí ránṣẹ́). Ṣé wọn yóò gbàgbọ́?

وَمَآ اَرْسَلْنَا قَبْلَكَ اِلَّا رِجَالًا نُّوْحِيْٓ اِلَيْهِمْ فَسْـَٔلُوْٓا اَهْلَ الذِّكْرِ اِنْ كُنْتُمْ لَا تَعْلَمُوْنَ

wa mā arsalnā qablaka illā rijālan nūḥī ilaihim fas'alū ahlaż-żikri in kuntum lā ta‘lamūn(a).

A kò sì rán (àwọn ìránṣẹ́) ṣáájú rẹ (Muhammad), bí kò ṣe àwọn ọkùnrin kan tí A fi ìṣípayá fún wọn, nítorí náà béèrè lọ́wọ́ ẹni tí ó ní ìmọ̀, tí ìwọ kò bá mọ̀.

وَمَا جَعَلْنٰهُمْ جَسَدًا لَّا يَأْكُلُوْنَ الطَّعَامَ وَمَا كَانُوْا خٰلِدِيْنَ

wa mā ja‘alnāhum jasadal lā ya'kulūnaṭ-ṭa‘āma wa mā kānū khālidīn(a).

A kò sì ṣe wọ́n (àwọn ìránṣẹ́) ara tí kì í jẹ oúnjẹ, wọn kì í sì í gbé títí láéláé.

ثُمَّ صَدَقْنٰهُمُ الْوَعْدَ فَاَنْجَيْنٰهُمْ وَمَنْ نَّشَاۤءُ وَاَهْلَكْنَا الْمُسْرِفِيْنَ

Ṡumma ṣadaqnāhumul-wa‘da fa anjaināhum wa man nasyā'u wa ahlaknal-musrifīn(a).

Lẹ́yìn náà, A mú ìlérí (tí A ti ṣe ìlérí fún wọn) ṣẹ. Nítorí náà, A gbà wọ́n là àti àwọn tí A fẹ́, A sì pa àwọn tí ó ṣẹ̀ run.

لَقَدْ اَنْزَلْنَآ اِلَيْكُمْ كِتٰبًا فِيْهِ ذِكْرُكُمْۗ اَفَلَا تَعْقِلُوْنَ ࣖ

laqad anzalnā ilaikum kitāban fīhi żikrukum, afalā ta‘qilūn(a).

Dájúdájú, A ti sọ ìwé kan kalẹ̀ fún yín (Al-Qur’an) nínú èyí tí ìkìlọ̀ wà fún yín. Ǹjẹ́ ẹ kò mọ̀?

وَكَمْ قَصَمْنَا مِنْ قَرْيَةٍ كَانَتْ ظَالِمَةً وَّاَنْشَأْنَا بَعْدَهَا قَوْمًا اٰخَرِيْنَ

wa kam qaṣamnā min qaryatin kānat ẓālimataw wa ansya'nā ba‘dahā qauman ākharīn(a).

Àti iye àwọn (olùgbé) àwọn orílẹ̀-èdè tí kò dára tí a ti parun, tí a sì dá ìran mìíràn lẹ́yìn wọn (gẹ́gẹ́ bí ẹni tí a rọ́pò wọn).

فَلَمَّآ اَحَسُّوْا بَأْسَنَآ اِذَا هُمْ مِّنْهَا يَرْكُضُوْنَ ۗ

falammā aḥassū ba'sanā iżā hum minhā yarkuḍūn(a).

Nígbà tí wọ́n sì nímọ̀lára ìyà Wa, lójijì wọ́n sá kúrò níbẹ̀.

لَا تَرْكُضُوْا وَارْجِعُوْٓا اِلٰى مَآ اُتْرِفْتُمْ فِيْهِ وَمَسٰكِنِكُمْ لَعَلَّكُمْ تُسْـَٔلُوْنَ

lā tarkuḍū warji‘ū ilā mā utriftum fīhi wa masākinikum la‘allakum tus'alūn(a).

Má ṣe sáré kíákíá; padà sí ìgbádùn ayé rẹ àti sí ibùgbé (rere) rẹ, kí a lè béèrè lọ́wọ́ rẹ.

قَالُوْا يٰوَيْلَنَآ اِنَّا كُنَّا ظٰلِمِيْنَ

qālū yā wailanā innā kunnā ẓālimīn(a).

Wọ́n wí pé: “Àwa náà burú gan-an, àwa ni àwọn aláìṣòdodo.”

فَمَا زَالَتْ تِّلْكَ دَعْوٰىهُمْ حَتّٰى جَعَلْنٰهُمْ حَصِيْدًا خٰمِدِيْنَ

famā zālat tilka da‘wāhum ḥattā ja‘alnāhum ḥaṣīdan khāmidīn(a).

Nítorí náà, ẹ̀dùn wọn tẹ̀síwájú títí A fi sọ wọ́n di irúgbìn tí a kórè tí kò lè tún wà láàyè mọ́.

وَمَا خَلَقْنَا السَّمَاۤءَ وَالْاَرْضَ وَمَا بَيْنَهُمَا لٰعِبِيْنَ

wa mā khalaqnas-samā'a wal-arḍa wa mā bainahumā lā‘ibīn(a).

Àwa kò sì dá àwọn ọ̀run àti ilẹ̀ ayé àti ohun gbogbo tí ó wà láàrín wọn ní eré.

لَوْ اَرَدْنَآ اَنْ نَّتَّخِذَ لَهْوًا لَّاتَّخَذْنٰهُ مِنْ لَّدُنَّآ ۖاِنْ كُنَّا فٰعِلِيْنَ

lau aradnā an nattakhiża lahwal lattakhażnāhum mil ladunnā, in kunnā fā‘ilīn(a).

Tí A bá fẹ́ ṣẹ̀dá eré (àwọn ìyàwó àti àwọn ọmọ), Àwa ìbá ti ṣẹ̀dá rẹ̀ láti ọ̀dọ̀ Wa, tí A bá fẹ́ ṣe bẹ́ẹ̀ ní tòótọ́.

بَلْ نَقْذِفُ بِالْحَقِّ عَلَى الْبَاطِلِ فَيَدْمَغُهٗ فَاِذَا هُوَ زَاهِقٌۗ وَلَكُمُ الْوَيْلُ مِمَّا تَصِفُوْنَ

bal naqżifu bil-ḥaqqi ‘alal-bāṭili fa yadmaguhū fa iżā huwa zāhiq(un), wa lakumul-wailu mimmā taṣifūn(a).

Ní tòótọ́, A ju ohun tí ó tọ́ (òtítọ́) sí ohun tí ó jẹ́ èké (tí kì í ṣe òótọ́) lẹ́yìn náà ohun tí ó jẹ́ òótọ́ pa á run, lẹ́sẹ̀kẹsẹ̀ ni ó (ìrọ́) parẹ́. Ègbé sì ni fún yín nítorí pé ẹ fi àwọn ànímọ́ (Allah) tí kò yẹ fún Un hàn.

وَلَهٗ مَنْ فِى السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِۗ وَمَنْ عِنْدَهٗ لَا يَسْتَكْبِرُوْنَ عَنْ عِبَادَتِهٖ وَلَا يَسْتَحْسِرُوْنَ ۚ

wa lahū man fis-samāwāti wal-arḍ(i), wa man ‘indahū lā yastakbirūna ‘an ‘ibādatihī wa lā yastaḥsirūn(a).

Àti pé ti Rẹ̀ ni àwọn tí ń bẹ ní ọ̀run àti ní ayé. Àti (àwọn áńgẹ́lì) tí wọ́n wà ní ẹ̀gbẹ́ Rẹ̀, wọn kò ní ìgbéraga láti jọ́sìn fún Un, wọn kò sì ní àárẹ̀ pẹ̀lú.

يُسَبِّحُوْنَ الَّيْلَ وَالنَّهَارَ لَا يَفْتُرُوْنَ

yusabbiḥūnal-laila wan-nahāra wa lā yafturūn(a).

Àwọn (áńgẹ́lì) ń fi ògo fún ní òru àti ọ̀sán láìdáwọ́dúró.

اَمِ اتَّخَذُوْٓا اٰلِهَةً مِّنَ الْاَرْضِ هُمْ يُنْشِرُوْنَ

amittakhażū ālihatam minal-arḍi hum yunsyirūn(a).

Ṣé wọ́n mú àwọn ọlọ́run láti ilẹ̀ ayé, ta ló lè jí àwọn òkú dìde?

لَوْ كَانَ فِيْهِمَآ اٰلِهَةٌ اِلَّا اللّٰهُ لَفَسَدَتَاۚ فَسُبْحٰنَ اللّٰهِ رَبِّ الْعَرْشِ عَمَّا يَصِفُوْنَ

lau kāna fīhimā ālihatun illallāhu lafasadatā, fa subḥānallāhi rabbil-‘arsyi ‘ammā yaṣifūn(a).

Tí àwọn méjèèjì bá ní àwọn ọlọ́run mìíràn yàtọ̀ sí Allāhu, àwọn méjèèjì ìbá ti parẹ́. Ògo ni fún Allāhu ẹni tí ó ni ìtẹ́, láti inú ohun tí wọ́n ń sọ.

لَا يُسْـَٔلُ عَمَّا يَفْعَلُ وَهُمْ يُسْـَٔلُوْنَ

lā yus'alu ‘ammā yaf‘alu wa hum yus'alūn(a).

A kò bi í (Allah) nípa ohun tí ó ń ṣe, ṣùgbọ́n àwọn ni a ó bi í.

اَمِ اتَّخَذُوْا مِنْ دُوْنِهٖٓ اٰلِهَةً ۗقُلْ هَاتُوْا بُرْهَانَكُمْۚ هٰذَا ذِكْرُ مَنْ مَّعِيَ وَذِكْرُ مَنْ قَبْلِيْۗ بَلْ اَكْثَرُهُمْ لَا يَعْلَمُوْنَۙ الْحَقَّ فَهُمْ مُّعْرِضُوْنَ

amittakhażū min dūnihī ālihah(tan), qul hātū burhānakum, hāżā żikru mam ma‘iya wa żikru man qablī, bal akṡaruhum lā ya‘lamūnal-ḥaqqa fahum mu‘riḍūn(a).

Tàbí wọ́n ń mú àwọn ọlọ́run mìíràn yàtọ̀ sí Rẹ̀? Sọ (Muhammad), “Ẹ sọ ìdí yín! Èyí (Al-Qur’an) jẹ́ ìkìlọ̀ fún àwọn tí ó wà pẹ̀lú mi, àti ìkìlọ̀ fún àwọn tí ó wà ṣáájú mi.” Ṣùgbọ́n ọ̀pọ̀lọpọ̀ wọn kò mọ òtítọ́ (òtítọ́), nítorí náà wọ́n yípadà.

وَمَآ اَرْسَلْنَا مِنْ قَبْلِكَ مِنْ رَّسُوْلٍ اِلَّا نُوْحِيْٓ اِلَيْهِ اَنَّهٗ لَآ اِلٰهَ اِلَّآ اَنَا۠ فَاعْبُدُوْنِ

wa mā arsalnā min qablika mir rasūlin illā nūḥī ilaihi annahū lā ilāha illā ana fa‘budūn(i).

A kò sì rán ojiṣẹ kan ṣáájú rẹ (Muhammad), ṣùgbọ́n A fi ìfihàn hàn án pé kò sí ọlọ́run kan (ẹni tí ó ní ẹ̀tọ́ láti jọ́sìn) bí kò ṣe Èmi, nítorí náà, ẹ máa sin Mi.

وَقَالُوا اتَّخَذَ الرَّحْمٰنُ وَلَدًا سُبْحٰنَهٗ ۗبَلْ عِبَادٌ مُّكْرَمُوْنَ ۙ

wa qāluttakhażar-raḥmānu waladan subḥānah(ū), bal ‘ibādum mukramūn(a).

Wọ́n sì wí pé, “Ọlọ́run Àánú jùlọ ti sọ (áńgẹ́lì) di ọmọ.” Ògo ni fún Un. Ní tòótọ́ àwọn (áńgẹ́lì) jẹ́ ìránṣẹ́ ológo,

لَا يَسْبِقُوْنَهٗ بِالْقَوْلِ وَهُمْ بِاَمْرِهٖ يَعْمَلُوْنَ

lā yasbiqūnahū bil-qauli wa hum bi'amrihī ya‘malūn(a).

Wọn kì í sọ̀rọ̀ níwájú Rẹ̀, wọ́n sì ń pa àṣẹ Rẹ̀ mọ́.

يَعْلَمُ مَا بَيْنَ اَيْدِيْهِمْ وَمَا خَلْفَهُمْ وَلَا يَشْفَعُوْنَۙ اِلَّا لِمَنِ ارْتَضٰى وَهُمْ مِّنْ خَشْيَتِهٖ مُشْفِقُوْنَ

ya‘lamū mā baina aidīhim wa mā khalfahum wa lā yasyfa‘ūna illā limanirtaḍā wa hum min khasy-yatihī musyfiqūn(a).

Ó (Allah) mọ gbogbo ohun tí ó wà níwájú wọn (àwọn áńgẹ́lì) àti lẹ́yìn wọn, wọn kò sì máa ṣe ìbẹ̀bẹ̀ àfi fún ẹni tí (Allah) bá fẹ́, wọ́n sì máa ń ṣọ́ra nígbà gbogbo nítorí wọ́n bẹ̀rù Rẹ̀.

۞ وَمَنْ يَّقُلْ مِنْهُمْ اِنِّيْٓ اِلٰهٌ مِّنْ دُوْنِهٖ فَذٰلِكَ نَجْزِيْهِ جَهَنَّمَۗ كَذٰلِكَ نَجْزِى الظّٰلِمِيْنَ ࣖ

wa may yaqul minhum innī ilāhun min dūnihī fa żālika najzīhi jahannam(a), każālika najziẓ-ẓālimīn(a).

Ẹnikẹ́ni nínú wọn bá sì wí pé, “Lóòótọ́ ni èmi jẹ́ ọlọ́run lẹ́yìn Allāhu,” nígbà náà ni A ó fi iná àpáàdì san án fún ẹni náà. Bẹ́ẹ̀ ni A ó ṣe san án fún àwọn aláìṣòótọ́.

اَوَلَمْ يَرَ الَّذِيْنَ كَفَرُوْٓا اَنَّ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضَ كَانَتَا رَتْقًا فَفَتَقْنٰهُمَاۗ وَجَعَلْنَا مِنَ الْمَاۤءِ كُلَّ شَيْءٍ حَيٍّۗ اَفَلَا يُؤْمِنُوْنَ

awalam yaral-lażīna kafarū annas-samāwāti wal-arḍa kānatā ratqan fa fataqnāhumā, wa ja‘alnā minal-mā'i kulla syai'in ḥayy(in), afalā yu'minūn(a).

Ṣé àwọn aláìgbàgbọ́ kò mọ̀ pé àwọn ọ̀run àti ilẹ̀ jẹ́ ọ̀kan ṣoṣo, lẹ́yìn náà A pín wọn sí méjì, A sì dá gbogbo ohun alààyè láti inú omi; ṣé wọn kò ní gbàgbọ́ ni?

وَجَعَلْنَا فِى الْاَرْضِ رَوَاسِيَ اَنْ تَمِيْدَ بِهِمْۖ وَجَعَلْنَا فِيْهَا فِجَاجًا سُبُلًا لَّعَلَّهُمْ يَهْتَدُوْنَ

wa ja‘alnā fil-arḍi rawāsiya an tamīda bihim, wa ja‘anā fīhā fijājan subulal la‘allahum yahtadūn(a).

A sì gbé àwọn òkè ńláńlá kalẹ̀ sí orí ilẹ̀ ayé kí ó má baà mì tìtì pẹ̀lú wọn, A sì ṣe àwọn ojú ọ̀nà gbígbòòrò sínú rẹ̀ kí wọ́n lè tọ́ wọn sọ́nà.

وَجَعَلْنَا السَّمَاۤءَ سَقْفًا مَّحْفُوْظًاۚ وَهُمْ عَنْ اٰيٰتِهَا مُعْرِضُوْنَ

wa ja‘alnas-samā'a saqfam maḥfūẓā(n), wa hum ‘an āyātihā mu‘riḍūn(a).

A sì ṣe sánmọ̀ ní òrùlé tí a dáàbò bò, ṣùgbọ́n wọ́n ṣì ń yẹra fún àwọn àmì (ìtóbi Allāhu) (òòrùn, òṣùpá, afẹ́fẹ́, ìkùukùu, àti bẹ́ẹ̀ bẹ́ẹ̀ lọ).

وَهُوَ الَّذِيْ خَلَقَ الَّيْلَ وَالنَّهَارَ وَالشَّمْسَ وَالْقَمَرَۗ كُلٌّ فِيْ فَلَكٍ يَّسْبَحُوْنَ

wa huwal-lażī khalaqal-laila wan-nahāra wasy-syamsa wal-qamar(a), kullun fī falakiy yasbaḥūn(a).

Òun sì ni Ẹni tí ó dá òru àti ọ̀sán, oòrùn àti òṣùpá, olúkúlùkù wọn ń rìn kiri ní ojú ọ̀nà tirẹ̀.

وَمَا جَعَلْنَا لِبَشَرٍ مِّنْ قَبْلِكَ الْخُلْدَۗ اَفَا۟ىِٕنْ مِّتَّ فَهُمُ الْخٰلِدُوْنَ

wa mā ja‘alnā libasyarim min qablikal-khuld(a), afa'im mitta fahumul-khālidūn(a).

A kò sì dá ìyè àìnípẹ̀kun fún ẹnikẹ́ni ṣáájú rẹ (Muhammad); nítorí náà tí o bá kú, ṣé wọ́n yóò yè?

كُلُّ نَفْسٍ ذَاۤىِٕقَةُ الْمَوْتِۗ وَنَبْلُوْكُمْ بِالشَّرِّ وَالْخَيْرِ فِتْنَةً ۗوَاِلَيْنَا تُرْجَعُوْنَ

kullu nafsin żā'iqatul-maut(i), wa nablūkum bisy-syarri wal-khairi fitnah(tan), wa ilainā turja‘ūn(a).

Gbogbo ẹ̀mí alààyè ni yóò tọ́ ikú wò. A ó fi búburú àti rere dán yín wò gẹ́gẹ́ bí ìdánwò. A ó sì dá yín padà sí ọ̀dọ̀ Wa nìkan.

وَاِذَا رَاٰكَ الَّذِيْنَ كَفَرُوْٓا اِنْ يَّتَّخِذُوْنَكَ اِلَّا هُزُوًاۗ اَهٰذَا الَّذِيْ يَذْكُرُ اٰلِهَتَكُمْۚ وَهُمْ بِذِكْرِ الرَّحْمٰنِ هُمْ كٰفِرُوْنَ

wa iżā ra'ākal-lażīna kafarū iy yattakhiżūnaka illā huzuwā(n), ahāżal-lażī yażkuru ālihatakum, wa hum biżikrir-raḥmāni hum kāfirūn(a).

Nígbà tí àwọn aláìgbàgbọ́ bá sì rí ọ (Muhammad), wọn kò kàn máa fi ọ́ ṣe ẹlẹ́yà. (Wọ́n wí pé), “Ṣé èyí ni ẹni tí ó fi àwọn ọlọ́run yín ṣe ẹlẹ́yà?” Bó tilẹ̀ jẹ́ pé wọ́n jẹ́ ènìyàn tí wọ́n ń sẹ́ ìrántí Allāhu, Àṣàkẹ́-ọ̀run jùlọ.

خُلِقَ الْاِنْسَانُ مِنْ عَجَلٍۗ سَاُورِيْكُمْ اٰيٰتِيْ فَلَا تَسْتَعْجِلُوْنِ

khuliqal-insānu min ‘ajal(in), sa'urīkum āyātī falā tasta‘jilūn(i).

A dá ènìyàn ní ìkánjú. Nígbà tó bá yá, màá fi àwọn àmì (agbára) mi hàn yín. Nítorí náà, ẹ má ṣe béèrè lọ́wọ́ mi kí n yára ṣe é.

وَيَقُوْلُوْنَ مَتٰى هٰذَا الْوَعْدُ اِنْ كُنْتُمْ صٰدِقِيْنَ

wa yaqūlūna matā hāżal-wa‘du in kuntum ṣādiqīn(a).

Wọ́n sì máa wí pé, “Ìgbà wo ni ìlérí náà yóò dé, tí ẹ bá jẹ́ olóòótọ́?”

لَوْ يَعْلَمُ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا حِيْنَ لَا يَكُفُّوْنَ عَنْ وُّجُوْهِهِمُ النَّارَ وَلَا عَنْ ظُهُوْرِهِمْ وَلَا هُمْ يُنْصَرُوْنَ

lau ya‘lamul-lażīna kafarū ḥīna lā yakuffūna ‘aw wujūhihimun nāra wa lā ‘an ẓuhūrihim wa lā hum yunṣarūn(a).

Tí àwọn aláìgbàgbọ́ bá mọ̀, nígbà tí wọn kò lè dáàbò bo iná iná ọ̀run àpáàdì kúrò ní ojú àti ẹ̀yìn wọn, wọn kò rí ìrànlọ́wọ́ gbà (dájúdájú wọn kò béèrè pé kí ó yára).

بَلْ تَأْتِيْهِمْ بَغْتَةً فَتَبْهَتُهُمْ فَلَا يَسْتَطِيْعُوْنَ رَدَّهَا وَلَا هُمْ يُنْظَرُوْنَ

bal ta'tīhim bagtatan fa tabhatuhum falā yastaṭī‘ūna raddahā wa lā hum yunẓarūn(a).

Ní tòótọ́ (Ọjọ́ Ìdájọ́) yóò dé bá wọn lójijì, lẹ́yìn náà ni wọ́n á máa bẹ̀rù; lẹ́yìn náà wọn kò ní lè kọ̀ ọ́, wọn kò sì ní fi àkókò sílẹ̀ (àkókò náà).

وَلَقَدِ اسْتُهْزِئَ بِرُسُلٍ مِّنْ قَبْلِكَ فَحَاقَ بِالَّذِيْنَ سَخِرُوْا مِنْهُمْ مَّا كَانُوْا بِهٖ يَسْتَهْزِءُوْنَ ࣖ

wa laqadistuhzi'a birusulim min qablika fa ḥāqa bil-lażīna sakhirū minhum mā kānū bihī yastahzi'ūn(a).

Àti pé dájúdájú, àwọn ìránṣẹ́ ṣáájú rẹ (Muhammad) ni wọ́n fi ṣe ẹlẹ́yà, nítorí náà (ìyà) dé bá àwọn tí wọ́n fi ohun tí (àwọn ìránṣẹ́) tí wọ́n máa ń fi ṣe ẹlẹ́yà ṣe ẹlẹ́yà.

قُلْ مَنْ يَّكْلَؤُكُمْ بِالَّيْلِ وَالنَّهَارِ مِنَ الرَّحْمٰنِۗ بَلْ هُمْ عَنْ ذِكْرِ رَبِّهِمْ مُّعْرِضُوْنَ

qul may yakla'ukum bil-laili wan-nahāri minar-raḥmān(i), bal hum ‘an żikrihim mu‘riḍūn(a).

Sọ pé, “Ta ni yóò máa ṣọ́ yín ní òru àti ní ọ̀sán kúrò lọ́wọ́ (ìyà) Allāhu, Àlàáfíà?” Ṣùgbọ́n wọ́n ń lọ́ra láti rántí Olúwa wọn.

اَمْ لَهُمْ اٰلِهَةٌ تَمْنَعُهُمْ مِّنْ دُوْنِنَاۗ لَا يَسْتَطِيْعُوْنَ نَصْرَ اَنْفُسِهِمْ وَلَا هُمْ مِّنَّا يُصْحَبُوْنَ

am lahum ālihatun tamna‘uhum min dūninā, lā yastaṭī‘ūna naṣra anfusihim wa lā hum minnā yuṣḥabūn(a).

Tàbí wọ́n ní àwọn ọlọ́run tí ó lè dáàbò bò wọ́n lọ́wọ́ Wa? Àwọn ọlọ́run wọn kò lè ran ara wọn lọ́wọ́, bẹ́ẹ̀ ni wọn kò lè dáàbò bò wọ́n kúrò lọ́wọ́ ìyà Wa.

بَلْ مَتَّعْنَا هٰٓؤُلَاۤءِ وَاٰبَاۤءَهُمْ حَتّٰى طَالَ عَلَيْهِمُ الْعُمُرُۗ اَفَلَا يَرَوْنَ اَنَّا نَأْتِى الْاَرْضَ نَنْقُصُهَا مِنْ اَطْرَافِهَاۗ اَفَهُمُ الْغٰلِبُوْنَ

bal matta‘nā hā'ulā'i wa ābā'ahum ḥattā ṭāla ‘alaihimul-‘umur(u), afalā yarauna annā na'til-arḍa nanquṣuhā min aṭrāfihā, afahumul-gālibūn(a).

Dájúdájú, A fún wọn àti àwọn baba ńlá wọn ní ìgbádùn (ní ayé yìí) títí ayé wọn fi pẹ́. Ṣé wọn kò rí i pé A dé ilẹ̀ kan (lábẹ́ ìṣàkóso àwọn aláìgbàgbọ́) A sì dín ìwọ̀n rẹ̀ kù láti òpin rẹ̀? Ṣé àwọn ni olùborí?

قُلْ اِنَّمَآ اُنْذِرُكُمْ بِالْوَحْيِۖ وَلَا يَسْمَعُ الصُّمُّ الدُّعَاۤءَ اِذَا مَا يُنْذَرُوْنَ

qul innamā unżirukum bil-waḥy(i), wa lā yasma‘uṣ-ṣummud-du‘ā'a iżā mā yunżarūn(a).

Sọ (Muhammad), “Dájúdájú, mo kàn ń fún yín ní ìkìlọ̀ gẹ́gẹ́ bí ìfihàn.” Ṣùgbọ́n àwọn adití kì í gbọ́ ìpè nígbà tí wọ́n bá kìlọ̀ fún wọn.

وَلَىِٕنْ مَّسَّتْهُمْ نَفْحَةٌ مِّنْ عَذَابِ رَبِّكَ لَيَقُوْلُنَّ يٰوَيْلَنَآ اِنَّا كُنَّا ظٰلِمِيْنَ

wa la'im massathum nafḥatum min ‘ażābi rabbika layaqūlunna yā wailanā innā kunnā ẓālimīn(a).

Tí ìyà díẹ̀ bá sì dé bá wọn láti ọ̀dọ̀ Olúwa rẹ, dájúdájú wọn yóò wí pé, “Ègbé ni fún wa! Dájúdájú, àwa wà lára àwọn tí ń ṣe àṣìṣe (ara wa) nígbà gbogbo.”

وَنَضَعُ الْمَوَازِيْنَ الْقِسْطَ لِيَوْمِ الْقِيٰمَةِ فَلَا تُظْلَمُ نَفْسٌ شَيْـًٔاۗ وَاِنْ كَانَ مِثْقَالَ حَبَّةٍ مِّنْ خَرْدَلٍ اَتَيْنَا بِهَاۗ وَكَفٰى بِنَا حٰسِبِيْنَ

wa naḍa‘ul-mawāzīnal-qisṭa liyaumil-qiyāmati falā tuẓlamu nafsun syai'ā(n), wa in kāna miṡqāla ḥabbatim min khardalin atainā bihā, wa kafā binā ḥāsibīn(a).

A ó sì gbé ìwọ̀n òdodo kalẹ̀ ní ọjọ́ Àjíǹde, kí a má baà ṣe àìtọ́ sí ẹ̀mí kan rárá; bí ó tilẹ̀ jẹ́ ìwọ̀n irúgbìn mustard, A ó mú un wá (ẹ̀san). Àti pé A tó láti ṣe ìṣírò.

وَلَقَدْ اٰتَيْنَا مُوْسٰى وَهٰرُوْنَ الْفُرْقَانَ وَضِيَاۤءً وَّذِكْرًا لِّلْمُتَّقِيْنَ ۙ

wa laqad ātainā mūsā wa hārūnal-furqāna wa ḍiyā'aw wa żikral lil-muttaqīn(a).

Àti dájúdájú, A ti fún Mósè àti Háráùn ní ìwé Furqan (Tórà) àti ìmọ̀ àti ìtọ́ni fún àwọn olùfọkànsìn.

الَّذِيْنَ يَخْشَوْنَ رَبَّهُمْ بِالْغَيْبِ وَهُمْ مِّنَ السَّاعَةِ مُشْفِقُوْنَ

allażīna yakhsyauna rabbahum bil-gaibi wa hum minas-sā‘ati musyfiqūn(a).

(Èyí ni) àwọn tí wọ́n bẹ̀rù (ìyà) Olúwa wọn, bí ó tilẹ̀ jẹ́ pé wọn kò rí I, tí wọ́n sì bẹ̀rù (dídé) Ọjọ́ Àjíǹde.

وَهٰذَا ذِكْرٌ مُّبٰرَكٌ اَنْزَلْنٰهُۗ اَفَاَنْتُمْ لَهٗ مُنْكِرُوْنَ ࣖ

wa hāżā żikrum mubārakun anzalnāh(u), afa antum lahū munkirūn(a).

Èyí (Al-Qur’an) sì jẹ́ ìkìlọ̀ tí ó ní àwọn ìbùkún tí A ti sọ̀kalẹ̀. Ǹjẹ́ o ń sẹ́?

۞ وَلَقَدْ اٰتَيْنَآ اِبْرٰهِيْمَ رُشْدَهٗ مِنْ قَبْلُ وَكُنَّا بِهٖ عٰلِمِيْنَ

wa laqad ātainā ibrāhīma rusydahū min qablu wa kunnā bihī ‘ālimīn(a).

Àti dájúdájú, ṣáájú rẹ̀ (Mósè àti Háráùn) A fún Íbráhámù ní ìtọ́sọ́nà, Àwa sì ti mọ̀ ọ́n tẹ́lẹ̀.

اِذْ قَالَ لِاَبِيْهِ وَقَوْمِهٖ مَا هٰذِهِ التَّمَاثِيْلُ الَّتِيْٓ اَنْتُمْ لَهَا عٰكِفُوْنَ

iż qāla li'abīhi wa qaumihī mā hāżihit-tamāṡīlul-latī antum lahā ‘ākifūn(a).

(Ẹ rántí), nígbà tí ó (Ibrahim) sọ fún baba rẹ̀ àti àwọn ènìyàn rẹ̀ pé, “Kí ni ère yìí tí ẹ ń jọ́sìn pẹ̀lú ìtara?”

قَالُوْا وَجَدْنَآ اٰبَاۤءَنَا لَهَا عٰبِدِيْنَ

qālū wajadnā ābā'anā lahā ‘ābidīn(a).

Wọ́n dáhùn pé, “A rí àwọn baba wa tí wọ́n ń jọ́sìn rẹ̀.”

قَالَ لَقَدْ كُنْتُمْ اَنْتُمْ وَاٰبَاۤؤُكُمْ فِيْ ضَلٰلٍ مُّبِيْنٍ

qāla laqad kuntum antum wa ābā'ukum fī ḍalālim mubīn(in).

Ó (Ibrahim) sọ pé, “Dájúdájú ìwọ àti àwọn baba ńlá rẹ wà nínú àṣìṣe tí ó hàn gbangba.”

قَالُوْٓا اَجِئْتَنَا بِالْحَقِّ اَمْ اَنْتَ مِنَ اللّٰعِبِيْنَ

qālū aji'tanā bil-ḥaqqi am anta minal-lā‘ibīn(a).

Wọ́n ní, “Ṣé o ti wá bá wa pẹ̀lú òtítọ́ tàbí o ń ṣeré kiri?”

قَالَ بَلْ رَّبُّكُمْ رَبُّ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِ الَّذِيْ فَطَرَهُنَّۖ وَاَنَا۠ عَلٰى ذٰلِكُمْ مِّنَ الشّٰهِدِيْنَ

qāla bar rabbukum rabbus-samāwāti wal-arḍil-lażī faṭarahunn(a), wa ana ‘alā żālikum minasy-syāhidīn(a).

Ó (Ibrahim) dáhùn pé, “Ní tòótọ́, Olúwa yín ni Olúwa (Olùní) àwọn ọ̀run àti ilẹ̀ ayé; (Òun ni) Ẹni tí ó dá wọn; èmi sì ni ọ̀kan lára àwọn tí ó lè jẹ́rìí sí èyí.”

وَتَاللّٰهِ لَاَكِيْدَنَّ اَصْنَامَكُمْ بَعْدَ اَنْ تُوَلُّوْا مُدْبِرِيْنَ

wa tallāhi la'akīdanna aṣnāmakum ba‘da an tuwallū mudbirīn(a).

Ati pe pelu Allah, dajudaju emi yoo tan awọn oriṣa rẹ jẹ lẹhin ti o ba ti fi wọn silẹ.

فَجَعَلَهُمْ جُذٰذًا اِلَّا كَبِيْرًا لَّهُمْ لَعَلَّهُمْ اِلَيْهِ يَرْجِعُوْنَ

fa ja‘alahum jużāżan illā kabīral lahum la‘allahum ilaihi yarji‘ūn(a).

Nítorí náà, ó (Ibrahim) fọ́ (àwọn ère náà) sí wẹ́wẹ́, àyàfi èyí tí ó tóbi jùlọ (obí rẹ̀); kí wọ́n baà lè padà (láti béèrè lọ́wọ́ rẹ̀).

قَالُوْا مَنْ فَعَلَ هٰذَا بِاٰلِهَتِنَآ اِنَّهٗ لَمِنَ الظّٰلِمِيْنَ

qālū man fa‘ala hāżā bi'ālihatinā innahū laminaẓ-ẓālimīn(a).

Wọ́n wí pé, “Ta ló ṣe èyí sí àwọn òrìṣà wa? Dájúdájú òun jẹ́ ọ̀kan lára àwọn aláìṣòótọ́.”

قَالُوْا سَمِعْنَا فَتًى يَّذْكُرُهُمْ يُقَالُ لَهٗٓ اِبْرٰهِيْمُ ۗ

qālū sami‘nā fatay yażkuruhum yuqālu lahū ibrāhīm(u).

Àwọn (àwọn mìíràn) sọ pé, “A gbọ́ pé ọ̀dọ́mọkùnrin kan wà tí ó sọ̀rọ̀ ẹ̀gàn sí (àwọn òrìṣà wọ̀nyí), orúkọ rẹ̀ ni Ibrahim.”

قَالُوْا فَأْتُوْا بِهٖ عَلٰٓى اَعْيُنِ النَّاسِ لَعَلَّهُمْ يَشْهَدُوْنَ

qālū fa'tū bihī ‘alā a‘yunin-nāsi la‘allahum yasyhadūn(a).

Wọ́n ní, “Lẹ́yìn náà, mú un jáde kí o sì fi àwọn ènìyàn hàn, kí wọ́n lè ríran.”

قَالُوْٓا ءَاَنْتَ فَعَلْتَ هٰذَا بِاٰلِهَتِنَا يٰٓاِبْرٰهِيْمُ ۗ

qālū a'anta fa‘alta hāżā bi'ālihatinā yā ibrāhīm(u).

Wọ́n bi í pé, “Ṣé ìwọ ni o ṣe èyí sí ọlọ́run wa, ìwọ Ábúráhámù?”

قَالَ بَلْ فَعَلَهٗ كَبِيْرُهُمْ هٰذَا فَسْـَٔلُوْهُمْ اِنْ كَانُوْا يَنْطِقُوْنَ

qāla bal fa‘alahū kabīruhum hāżā fas'alūhum in kānū yanṭiqūn(a).

Ó (Ibrahim) dáhùn pé, “Lóòótọ́ (ère) ńlá náà ló ṣe é, nítorí náà, béèrè lọ́wọ́ wọn, bóyá wọ́n lè sọ̀rọ̀.”

فَرَجَعُوْٓا اِلٰٓى اَنْفُسِهِمْ فَقَالُوْٓا اِنَّكُمْ اَنْتُمُ الظّٰلِمُوْنَ ۙ

fa raja‘ū ilā anfusihim fa qālū innakum antumuẓ-ẓālimūn(a).

Nítorí náà, wọ́n padà sí orí wọn, wọ́n sì wí pé, “Dájúdájú, ẹ̀yin ni ẹ ti ṣe ibi sí (ara yín).”

ثُمَّ نُكِسُوْا عَلٰى رُءُوْسِهِمْۚ لَقَدْ عَلِمْتَ مَا هٰٓؤُلَاۤءِ يَنْطِقُوْنَ

Ṡumma nukisū ‘alā ru'ūsihim, laqad ‘alimta mā hā'ulā'i yanṭiqūn(a).

Nígbà náà ni wọ́n tẹrí ba (wọ́n sì wí pé), “Dájúdájú ìwọ (Ábúráhámù) mọ̀ pé (àwọn òrìṣà) kò le sọ̀rọ̀.”

قَالَ اَفَتَعْبُدُوْنَ مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ مَا لَا يَنْفَعُكُمْ شَيْـًٔا وَّلَا يَضُرُّكُمْ ۗ

qāla afata‘budūna min dūnillāhi mā lā yanfa‘ukum syai'aw wa lā yaḍurrukum.

Ó (Ibrahim) sọ pé, “Kí ló dé tí ẹ fi ń jọ́sìn fún ẹlòmíràn yàtọ̀ sí Allah, ohun tí kò lè ṣe yín ní àǹfààní rárá, tí kò sì (ṣe) mú ìpalára wá bá yín?”

اُفٍّ لَّكُمْ وَلِمَا تَعْبُدُوْنَ مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ ۗاَفَلَا تَعْقِلُوْنَ

uffil lakum wa limā ta‘budūna min dūnillāh(i), afalā ta‘qilūn(a).

Ègbé ni fún yín àti ohun tí ẹ̀ ń jọ́sìn lẹ́yìn Allāhu! Ṣé ẹ kò mọ̀?

قَالُوْا حَرِّقُوْهُ وَانْصُرُوْٓا اٰلِهَتَكُمْ اِنْ كُنْتُمْ فٰعِلِيْنَ

qālū ḥarriqūhu wanṣurū ālihatakum in kuntum fā‘ilīn(a).

Wọ́n ní, “Ẹ sun ún kí ẹ sì ran àwọn ọlọ́run yín lọ́wọ́, tí ẹ bá fẹ́ ṣe bẹ́ẹ̀ ní tòótọ́.”

قُلْنَا يٰنَارُ كُوْنِيْ بَرْدًا وَّسَلٰمًا عَلٰٓى اِبْرٰهِيْمَ ۙ

qulnā yā nāru kūnī bardaw wa salāman ‘alā ibrāhīm(a).

A (Allah) sọ pé, “Iná! Jẹ́ kí ó tutù, kí o sì jẹ́ olùgbàlà fún Ibrahim!”

وَاَرَادُوْا بِهٖ كَيْدًا فَجَعَلْنٰهُمُ الْاَخْسَرِيْنَ ۚ

wa arādū bihī kaidan fa ja‘alnāhumul-akhsarīn(a).

Wọ́n sì fẹ́ ṣe ibi sí Ibraahiim, nítorí náà A sọ wọ́n di ẹni tí yóò jìyà ìparẹ́ jùlọ.

وَنَجَّيْنٰهُ وَلُوْطًا اِلَى الْاَرْضِ الَّتِيْ بٰرَكْناَ فِيْهَا لِلْعٰلَمِيْنَ

wa najjaināhu wa lūṭan ilal-arḍil-latī bāraknā fīhā lil-‘ālamīn(a).

A sì gbà á (Ibrahim) àti Lúùtù là sí ilẹ̀ kan tí A ti fi ìbùkún fún gbogbo ayé.

وَوَهَبْنَا لَهٗٓ اِسْحٰقَ وَيَعْقُوْبَ نَافِلَةً ۗوَكُلًّا جَعَلْنَا صٰلِحِيْنَ

wa wahabnā lahū isḥāqa wa ya‘qūba nāfilah(tan), wa kullan ja‘alnā ṣāliḥīn(a).

A sì fún un (Ibrahim) Ísáákì àti Jákọ́bù ní ẹ̀bùn. A sì sọ olúkúlùkù wọn di olódodo.

وَجَعَلْنٰهُمْ اَىِٕمَّةً يَّهْدُوْنَ بِاَمْرِنَا وَاَوْحَيْنَآ اِلَيْهِمْ فِعْلَ الْخَيْرٰتِ وَاِقَامَ الصَّلٰوةِ وَاِيْتَاۤءَ الزَّكٰوةِۚ وَكَانُوْا لَنَا عٰبِدِيْنَ ۙ

wa ja‘alnāhum a'immatay yahdūna bi'amrinā wa auḥainā ilaihim fi‘lal-khairāti wa iqāmaṣ-ṣalāti wa ītā'az-zakāh(ti), wa kānū lanā ‘ābidīn(a).

A sì sọ wọ́n di olórí tí yóò máa tọ́ wa sọ́nà pẹ̀lú àwọn àṣẹ Wa, A sì fi hàn wọ́n pé kí wọ́n máa ṣe rere, kí wọ́n máa ṣe àdúrà àti kí wọ́n máa san zakāt, àti pé àwa nìkan ni ó yẹ kí a máa jọ́sìn fún wọn.

وَلُوْطًا اٰتَيْنٰهُ حُكْمًا وَّعِلْمًا وَّنَجَّيْنٰهُ مِنَ الْقَرْيَةِ الَّتِيْ كَانَتْ تَّعْمَلُ الْخَبٰۤىِٕثَ ۗاِنَّهُمْ كَانُوْا قَوْمَ سَوْءٍ فٰسِقِيْنَۙ

wa lūṭan ātaināhu ḥumkaw wa ‘ilmaw wa najjaināhu minal-qaryatil-latī kānat ta‘malul-khabā'iṡ(a), innahum kānū qauma sau'in fāsiqīn(a).

A fún Lúùtù ní ọgbọ́n àti ìmọ̀, A sì gbà á là kúrò nínú (ìyà tí ó dé bá àwọn olùgbé ibẹ̀) ìlú kan tí ó ń ṣe ìwà búburú. Dájúdájú, wọ́n jẹ́ ènìyàn búburú àti aláìṣòótọ́.

وَاَدْخَلْنٰهُ فِيْ رَحْمَتِنَاۗ اِنَّهٗ مِنَ الصّٰلِحِيْنَ ࣖ

wa adkhalnāhu fī raḥmatinā, innahū minaṣ-ṣāliḥīn(a).

A sì gbà á wọlé sínú àánú Wa; dájúdájú ó jẹ́ ọ̀kan lára àwọn olùfọkànsìn.

وَنُوْحًا اِذْ نَادٰى مِنْ قَبْلُ فَاسْتَجَبْنَا لَهٗ فَنَجَّيْنٰهُ وَاَهْلَهٗ مِنَ الْكَرْبِ الْعَظِيْمِ ۚ

wa nūḥan iż nādā min qablu fastajabnā lahū fa najjaināhu wa ahlahū minal-karbil-‘aẓīm(i).

Àti (rántí ìtàn) Nóàh, ṣáájú ìgbà náà, nígbà tí ó gbàdúrà. A gbà á (àdúrà rẹ̀), lẹ́yìn náà A gbà á àti àwọn ọmọlẹ́yìn rẹ̀ là kúrò nínú àjálù ńlá kan.

وَنَصَرْنٰهُ مِنَ الْقَوْمِ الَّذِيْنَ كَذَّبُوْا بِاٰيٰتِنَاۗ اِنَّهُمْ كَانُوْا قَوْمَ سَوْءٍ فَاَغْرَقْنٰهُمْ اَجْمَعِيْنَ

wa naṣarnāhu minal-qaumil-lażīna każżabū bi'āyātinā, innahum kānū qauma sau'in fa agraqnāhum ajma‘īn(a).

A sì ràn án lọ́wọ́ láti ọ̀dọ̀ àwọn tó ń parọ́ àwọn àmì Wa. Dájúdájú, wọ́n jẹ́ ènìyàn búburú, nítorí náà, gbogbo wọn ni a rì sínú omi.

وَدَاوٗدَ وَسُلَيْمٰنَ اِذْ يَحْكُمٰنِ فِى الْحَرْثِ اِذْ نَفَشَتْ فِيْهِ غَنَمُ الْقَوْمِۚ وَكُنَّا لِحُكْمِهِمْ شٰهِدِيْنَ ۖ

wa dāwūda wa sulaimāna iż yaḥkumāni fil-ḥarṡi iż nafasyat fīhi ganamul-qaum(i), wa kunnā liḥukmihim syāhidīn(a).

Àti (rántí ìtàn) Dawud àti Sulayman, nígbà tí àwọn méjèèjì ṣe ìpinnu nípa pápá náà, nítorí pé (pápá náà) jẹ́ ìbàjẹ́ nípasẹ̀ àwọn ewúrẹ́ tí ó jẹ́ ti àwọn ènìyàn wọn. Àwa sì jẹ́rìí ìpinnu tí wọ́n ṣe (fún).

فَفَهَّمْنٰهَا سُلَيْمٰنَۚ وَكُلًّا اٰتَيْنَا حُكْمًا وَّعِلْمًاۖ وَّسَخَّرْنَا مَعَ دَاوٗدَ الْجِبَالَ يُسَبِّحْنَ وَالطَّيْرَۗ وَكُنَّا فٰعِلِيْنَ

fa fahhamnāhā sulaimān(a), wa kullan ātainā ḥukmaw wa ‘ilmā(n), wa sakhkharnā ma‘a dāwūdal-jibāla yusabbiḥna waṭ-ṭair(a), wa kunnā fā‘ilīn(a).

A sì fún Sulayman ní òye (nípa òfin tí ó péye jù); A sì fún olúkúlùkù ní ọgbọ́n àti ìmọ̀, A sì tẹ àwọn òkè ńlá àti àwọn ẹyẹ ba, gbogbo wọn ni a fi ògo fún pẹ̀lú Dawud. Àwa sì ni a ń ṣe é.

وَعَلَّمْنٰهُ صَنْعَةَ لَبُوْسٍ لَّكُمْ لِتُحْصِنَكُمْ مِّنْۢ بَأْسِكُمْۚ فَهَلْ اَنْتُمْ شٰكِرُوْنَ

wa ‘allamnāhu ṣan‘ata labūsil lakum lituḥṣinakum mim ba'sikum, fahal antum syākirūn(a).

A sì kọ́ (Dawudu) bí a ṣe ń ṣe ìhámọ́ra fún ọ, láti dáàbò bò ọ́ nígbà ogun. Ṣé o dúpẹ́ lọ́wọ́ (Allah)?

وَلِسُلَيْمٰنَ الرِّيْحَ عَاصِفَةً تَجْرِيْ بِاَمْرِهٖٓ اِلَى الْاَرْضِ الَّتِيْ بٰرَكْنَا فِيْهَاۗ وَكُنَّا بِكُلِّ شَيْءٍ عٰلِمِيْنَ

wa lisulaimānar-rīḥa ‘āṣifatan tajrī bi'amrihī ilal-arḍil-latī bāraknā fīhā, wa kunnā bikulli syai'in ‘ālimīn(a).

A sì fi afẹ́fẹ́ líle kan (tí a fi agbára) lé Sulaymani lórí, tí ó sì fẹ́ sí ilẹ̀ tí A fi bùkún fún un. Àwa sì ni Onímọ̀ nípa gbogbo nǹkan.

وَمِنَ الشَّيٰطِيْنِ مَنْ يَّغُوْصُوْنَ لَهٗ وَيَعْمَلُوْنَ عَمَلًا دُوْنَ ذٰلِكَۚ وَكُنَّا لَهُمْ حٰفِظِيْنَ ۙ

wa minasy-syayāṭīna may yagūṣūna lahū wa ya‘malūna ‘amalan dūna żālik(a), wa kunnā lahum ḥāfiẓīn(a).

Àti (A tún tẹrí ba fún Sulaemọni) ẹgbẹ́ àwọn èṣù kan tí wọ́n ń rì sínú òkun fún un, wọ́n sì ṣe iṣẹ́ mìíràn yàtọ̀ sí èyí; Àwa sì ni olùtọ́jú wọn.

۞ وَاَيُّوْبَ اِذْ نَادٰى رَبَّهٗٓ اَنِّيْ مَسَّنِيَ الضُّرُّ وَاَنْتَ اَرْحَمُ الرّٰحِمِيْنَ ۚ

wa ayyūba iż nādā rabbahū annī massaniyaḍ-ḍurru wa anta arḥamur-rāḥimīn(a).

Àti (rántí ìtàn) Jobu, nígbà tí ó gbàdúrà sí Olúwa rẹ̀ pé, “(Olúwa mi), dájúdájú, àìsàn ti kọlù mí, bó tilẹ̀ jẹ́ pé Ìwọ ni Olúwa Àánú Jùlọ fún gbogbo àwọn aláàánú.”

فَاسْتَجَبْنَا لَهٗ فَكَشَفْنَا مَا بِهٖ مِنْ ضُرٍّ وَّاٰتَيْنٰهُ اَهْلَهٗ وَمِثْلَهُمْ مَّعَهُمْ رَحْمَةً مِّنْ عِنْدِنَا وَذِكْرٰى لِلْعٰبِدِيْنَ ۚ

fastajabnā lahū fa kasyafnā mā bihī min ḍurriw wa ātaināhu ahlahū wa miṡlahum ma‘ahum raḥmatam min ‘indinā wa żikrā lil-‘ābidīn(a).

Nítorí náà, A dáhùn (àdúrà rẹ̀), lẹ́yìn náà A mú àrùn tí ó wà lára rẹ̀ kúrò, A sì dá àwọn ìdílé rẹ̀ padà sí ọ̀dọ̀ rẹ̀, A sì (sọ wọ́n di púpọ̀) gẹ́gẹ́ bí àánú láti ọ̀dọ̀ Wa, àti gẹ́gẹ́ bí ìkìlọ̀ fún gbogbo àwọn tí wọ́n ń jọ́sìn Wa.

وَاِسْمٰعِيْلَ وَاِدْرِيْسَ وَذَا الْكِفْلِۗ كُلٌّ مِّنَ الصّٰبِرِيْنَ ۙ

wa ismā‘īla wa idrīsa wa żal-kifl(i), kullum minaṣ-ṣābirīn(a).

Àti (ẹ rántí ìtàn náà) Ismail, Idris àti Zulkifli. Gbogbo wọn jẹ́ ènìyàn onísùúrù.

وَاَدْخَلْنٰهُمْ فِيْ رَحْمَتِنَاۗ اِنَّهُمْ مِّنَ الصّٰلِحِيْنَ

wa adkhalnāhum fī raḥmatinā, innahum minaṣ-ṣāliḥīn(a).

A sì gbà wọ́n sínú àánú Wa. Dájúdájú wọ́n wà lára àwọn ènìyàn olùfọkànsìn.

وَذَا النُّوْنِ اِذْ ذَّهَبَ مُغَاضِبًا فَظَنَّ اَنْ لَّنْ نَّقْدِرَ عَلَيْهِ فَنَادٰى فِى الظُّلُمٰتِ اَنْ لَّآ اِلٰهَ اِلَّآ اَنْتَ سُبْحٰنَكَ اِنِّيْ كُنْتُ مِنَ الظّٰلِمِيْنَ ۚ

wa żan-nūni iż żahaba mugāḍiban fa ẓanna allan naqdira ‘alaihi fa nādā fiẓ-ẓulumāti allā ilāha illā anta subḥānaka innī kuntu minaẓ-ẓālimīn(a).

Àti (rántí ìtàn) Zun Nun (Jonah), nígbà tí ó lọ pẹ̀lú ìbínú, nígbà náà ó rò pé A kò ní mú kí nǹkan nira fún un, nítorí náà ó gbàdúrà nínú ipò òkùnkùn kan pé, “Kò sí ọlọ́run mìíràn àfi Ìwọ, Ògo ni fún Ọ. Dájúdájú, èmi jẹ́ ọ̀kan lára àwọn aláìṣòótọ́.”

فَاسْتَجَبْنَا لَهٗۙ وَنَجَّيْنٰهُ مِنَ الْغَمِّۗ وَكَذٰلِكَ نُـْۨجِى الْمُؤْمِنِيْنَ

fastajabnā lahū wa najjaināhu minal-gamm(i), wa każālika nunjil-mu'minīn(a).

Nítorí náà, a dáhùn (àdúrà) rẹ̀, a sì gbà á kúrò nínú ìbànújẹ́. Bẹ́ẹ̀ náà ni a ṣe ń gbà àwọn onígbàgbọ́ là.

وَزَكَرِيَّآ اِذْ نَادٰى رَبَّهٗ رَبِّ لَا تَذَرْنِيْ فَرْدًا وَّاَنْتَ خَيْرُ الْوٰرِثِيْنَ ۚ

wa zakariyyā iż nādā rabbahū rabbi lā tażarnī fardaw wa anta khairul-wāriṡīn(a).

Àti (rántí ìtàn) Zakaria, nígbà tí ó gbàdúrà sí Ọlọ́run rẹ̀ pé, “Ọlọ́run mi, má ṣe jẹ́ kí n wà láàyè nìkan (láìní ọmọ) ìwọ sì ni ajogún tí ó dára jùlọ.”

فَاسْتَجَبْنَا لَهٗ ۖوَوَهَبْنَا لَهٗ يَحْيٰى وَاَصْلَحْنَا لَهٗ زَوْجَهٗۗ اِنَّهُمْ كَانُوْا يُسٰرِعُوْنَ فِى الْخَيْرٰتِ وَيَدْعُوْنَنَا رَغَبًا وَّرَهَبًاۗ وَكَانُوْا لَنَا خٰشِعِيْنَ

fastajabnā lah(ū), wa wahabnā lahū yaḥyā wa aṣlaḥnā lahū zaujah(ū), innahum kānū yusāri‘ūna fil-khairāti wa yad‘ūnanā ragabaw wa rahabā(n), wa kānū lanā khāsyi‘īn(a).

Nítorí náà, a gbọ́ àdúrà rẹ̀, a sì fún un ní Yahya, a sì fún un ní ìyàwó rẹ̀ (lágbára láti lóyún). Dájúdájú, wọ́n ń yára láti ṣe rere, wọ́n sì ń gbàdúrà sí Wa pẹ̀lú ìrètí àti ìbẹ̀rù. Wọ́n sì jẹ́ onírẹ̀lẹ̀ níwájú Wa.

وَالَّتِيْٓ اَحْصَنَتْ فَرْجَهَا فَنَفَخْنَا فِيْهَا مِنْ رُّوْحِنَا وَجَعَلْنٰهَا وَابْنَهَآ اٰيَةً لِّلْعٰلَمِيْنَ

wal-latī aḥṣanat farjahā fa nafakhnā fīhā mir rūḥinā wa ja‘alnāhā wabnahā āyatal lil-‘ālamīn(a).

Àti (rántí ìtàn Márámì) ẹni tí ó pa ọlá rẹ̀ mọ́, lẹ́yìn náà A mí ẹ̀mí rẹ̀ láti ọ̀dọ̀ Wa sínú rẹ̀ (ara); A sì ṣe é àti àwọn ọmọ rẹ̀ ní àmì (ìtóbi) fún gbogbo àgbáyé.

اِنَّ هٰذِهٖٓ اُمَّتُكُمْ اُمَّةً وَّاحِدَةًۖ وَّاَنَا۠ رَبُّكُمْ فَاعْبُدُوْنِ

inna hāżihī ummatukum ummataw wāḥidah(tan), wa ana rabbukum fa‘budūn(i).

Dájúdájú, èyí (ẹ̀sìn tawheed) ni ẹ̀sìn yín, ẹ̀sìn kan ṣoṣo, èmi sì ni Ọlọ́run yín, nítorí náà ẹ máa sìn mí.

وَتَقَطَّعُوْٓا اَمْرَهُمْ بَيْنَهُمْۗ كُلٌّ اِلَيْنَا رٰجِعُوْنَ ࣖ

wa taqaṭṭa‘ū amrahum bainahum, kullun ilainā rāji‘ūn(a).

Ṣùgbọ́n wọ́n pín sí méjì nínú ọ̀rọ̀ (ẹ̀sìn) wọn láàárín ara wọn. Olúkúlùkù wọn (gbogbo ẹgbẹ́) yóò padà sí ọ̀dọ̀ Wa.

فَمَنْ يَّعْمَلْ مِنَ الصّٰلِحٰتِ وَهُوَ مُؤْمِنٌ فَلَا كُفْرَانَ لِسَعْيِهٖۚ وَاِنَّا لَهٗ كٰتِبُوْنَ

famay ya‘mal minaṣ-ṣāliḥāti wa huwa mu'minun falā kufrāna lisa‘yih(ī), wa innā lahū kātibūn(a).

Ẹnikẹ́ni tí ó bá ṣe iṣẹ́ rere, tí ó sì gbàgbọ́, a kò ní kọ̀ iṣẹ́ rẹ̀ sílẹ̀ (ó ṣòfò), àti dájúdájú, Àwa ni a ń kọ ọ́ sílẹ̀ fún un.

وَحَرٰمٌ عَلٰى قَرْيَةٍ اَهْلَكْنٰهَآ اَنَّهُمْ لَا يَرْجِعُوْنَ

wa ḥarāmun ‘alā qaryatin ahlaknāhā, innahum lā yarji‘ūn(a).

Kò sì ṣeé ṣe fún (àwọn olùgbé) ilẹ̀ kan tí A ti parun, pé wọn kò ní padà (sí ọ̀dọ̀ Wa).

حَتّٰىٓ اِذَا فُتِحَتْ يَأْجُوْجُ وَمَأْجُوْجُ وَهُمْ مِّنْ كُلِّ حَدَبٍ يَّنْسِلُوْنَ

Ḥattā iżā futiḥat ya'jūju wa ma'jūju wa hum min kulli ḥadabiy yansilūn(a).

Títí tí wọ́n fi ṣí àwọn odi Yakjuj àti Makjuj (tí wọ́n sì sọ̀kalẹ̀ kíákíá láti gbogbo àwọn ibi gíga.

وَاقْتَرَبَ الْوَعْدُ الْحَقُّ فَاِذَا هِيَ شَاخِصَةٌ اَبْصَارُ الَّذِيْنَ كَفَرُوْاۗ يٰوَيْلَنَا قَدْ كُنَّا فِيْ غَفْلَةٍ مِّنْ هٰذَا بَلْ كُنَّا ظٰلِمِيْنَ

waqtarabal-wa‘dul-ḥaqqu fa iżā hiya syākhiṣatun abṣārul-lażīna kafarū, yā wailanā qad kunnā fī gaflatim min hāżā bal kunnā ẓālimīn(a).

Nígbà tí ìlérí tòótọ́ (ọjọ́ àjíǹde) bá súnmọ́, lójijì ojú àwọn aláìgbàgbọ́ yóò gbòòrò sí i. (Wọ́n wí pé), “Ẹ wo bí a ṣe jẹ́ aláìníláárí tó! A kò bìkítà rárá nípa èyí, ní òótọ́ àwa jẹ́ ènìyàn aláìṣòdodo.”

اِنَّكُمْ وَمَا تَعْبُدُوْنَ مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ حَصَبُ جَهَنَّمَۗ اَنْتُمْ لَهَا وٰرِدُوْنَ

innakum wa mā ta‘budūna min dūnillāhi ḥaṣabu jahannam(a), antum lahā wāridūn(a).

Dájúdájú, ẹ̀yin (àwọn aláìgbàgbọ́) àti ohun tí ẹ̀ ń sìn lẹ́yìn Allāhu, ni epo iná fún iná mànàmáná. Dájúdájú ẹ̀yin (dájúdájú) máa wọ inú rẹ̀.

لَوْ كَانَ هٰٓؤُلَاۤءِ اٰلِهَةً مَّا وَرَدُوْهَاۗ وَكُلٌّ فِيْهَا خٰلِدُوْنَ

lau kāna hā'ulā'i ālihatam mā waradūhā, wa kullun fīhā khālidūn(a).

Tí (àwọn òrìṣà) bá jẹ́ ọlọ́run, dájúdájú wọn kì bá tí wọ inú rẹ̀ (ìpọ́n). Ṣùgbọ́n ohun gbogbo yóò wà nínú rẹ̀ títí láé.

لَهُمْ فِيْهَا زَفِيْرٌ وَّهُمْ فِيْهَا لَا يَسْمَعُوْنَ

lahum fīhā zafīruw wa hum fīhā lā yasma‘ūn(a).

Wọ́n ń kérora, wọ́n sì ń pariwo nínú rẹ̀ (ìjìnlẹ̀ ọ̀run àpáàdì), àwọn tí ó wà nínú rẹ̀ kò sì lè gbọ́.

اِنَّ الَّذِيْنَ سَبَقَتْ لَهُمْ مِّنَّا الْحُسْنٰىٓۙ اُولٰۤىِٕكَ عَنْهَا مُبْعَدُوْنَ ۙ

innal-lażīna sabaqat lahum minnal-ḥusnā, ulā'ika ‘anhā mub‘adūn(a).

Dájúdájú, láti ìgbà àtijọ́ fún àwọn tí ó ní ìpinnu rere láti ọ̀dọ̀ Wa, a ó pa wọ́n mọ́ (kúrò nínú iná ọ̀run).

لَا يَسْمَعُوْنَ حَسِيْسَهَاۚ وَهُمْ فِيْ مَا اشْتَهَتْ اَنْفُسُهُمْ خٰلِدُوْنَ ۚ

lā yasma‘ūna ḥasīsahā, wa hum fīmasytahat anfusuhum khālidūn(a).

Wọn kò gbọ́ ìró ìró (iná ọ̀run àpáàdì), wọ́n sì máa wà títí láéláé nínú (gbígbádùn) gbogbo ohun tí wọ́n fẹ́.

لَا يَحْزُنُهُمُ الْفَزَعُ الْاَكْبَرُ وَتَتَلَقّٰىهُمُ الْمَلٰۤىِٕكَةُۗ هٰذَا يَوْمُكُمُ الَّذِيْ كُنْتُمْ تُوْعَدُوْنَ

lā yaḥzunuhumul-faza‘ul-akbaru wa tatalaqqāhumul-malā'ikah(tu), hāżā yaumukumul-lażī kuntum tū‘adūn(a).

Ìyàlẹ́nu burúkú náà kò ní mú wọn banújẹ́, àwọn áńgẹ́lì yóò sì gbà wọ́n (pẹ̀lú àwọn ọ̀rọ̀ náà), “Ọjọ́ yín nìyí tí a ṣèlérí fún yín.”

يَوْمَ نَطْوِى السَّمَاۤءَ كَطَيِّ السِّجِلِّ لِلْكُتُبِۗ كَمَا بَدَأْنَآ اَوَّلَ خَلْقٍ نُّعِيْدُهٗۗ وَعْدًا عَلَيْنَاۗ اِنَّا كُنَّا فٰعِلِيْنَ

yauma naṭwis-samā'a kaṭayyis-sijilli lil-kutib(i), kamā bada'nā awwala khalqin nu‘īduh(ū), wa‘dan ‘alainā, innā kunnā fā‘ilīn(a).

(Ẹ rántí) ọjọ́ tí a ó fi yí àwọn ọ̀run sókè bí a ṣe ń yí ìwé. Gẹ́gẹ́ bí a ṣe bẹ̀rẹ̀ ìṣẹ̀dá àkọ́kọ́, bẹ́ẹ̀ náà ni a ó tún ṣe. (A) ìlérí A ó mú ṣẹ dájúdájú; dájúdájú, A ó mú un ṣẹ.

وَلَقَدْ كَتَبْنَا فِى الزَّبُوْرِ مِنْۢ بَعْدِ الذِّكْرِ اَنَّ الْاَرْضَ يَرِثُهَا عِبَادِيَ الصّٰلِحُوْنَ

wa laqad katabnā fiz-zabūri mim ba‘diż-żikri annal-arḍa yariṡuhā ‘ibādiyaṣ-ṣāliḥūn(a).

Àti nítòótọ́, A ti kọ sínú Zabur lẹ́yìn (tí a kọ) nínú Az-Zikr (Lauh Mahfuzh), pé ilẹ̀ yìí ni àwọn ìránṣẹ́ mi olódodo yóò jogún.

اِنَّ فِيْ هٰذَا لَبَلٰغًا لِّقَوْمٍ عٰبِدِيْنَ ۗ

inna fī hāżā labalāgal liqaumin ‘ābidīn(a).

Dájúdájú, (ohun tí a mẹ́nu kàn) nínú (Al-Qur'an) yìí, ìtọ́sọ́nà (pípé) ni fún àwọn tí wọ́n ń jọ́sìn (Allah).

وَمَآ اَرْسَلْنٰكَ اِلَّا رَحْمَةً لِّلْعٰلَمِيْنَ

wa mā arsalnāka illā raḥmatal lil-‘ālamīn(a).

A kò sì rán ọ (Muhammad) bí kò ṣe láti jẹ́ àánú fún gbogbo àgbáyé.

قُلْ اِنَّمَا يُوْحٰىٓ اِلَيَّ اَنَّمَآ اِلٰهُكُمْ اِلٰهٌ وَّاحِدٌۚ فَهَلْ اَنْتُمْ مُّسْلِمُوْنَ

qul innamā yūḥā ilayya annamā ilāhukum ilāhuw wāḥid(un), fahal antum muslimūn(a).

Sọ (Muhammad), “Dájúdájú, ohun tí a fi hàn mí ni pé Olúwa yín ni Ọlọ́run kan ṣoṣo, nítorí náà, ṣé ẹ ti gbàgbọ́ (fún Un)?”

فَاِنْ تَوَلَّوْا فَقُلْ اٰذَنْتُكُمْ عَلٰى سَوَاۤءٍۗ وَاِنْ اَدْرِيْٓ اَقَرِيْبٌ اَمْ بَعِيْدٌ مَّا تُوْعَدُوْنَ

fa in tawallau fa qul āżantukum ‘alā sawā'(in), wa in adrī aqarībun am ba‘īdum mā tū‘adūn(a).

Nítorí náà, tí wọ́n bá yípadà, sọ (Muhammad), “Mo ti sọ irú ẹ̀kọ́ kan náà fún ọ (láàrín wa) mi ò sì mọ̀ bóyá ohun tí wọ́n ń halẹ̀ mọ́ ọn súnmọ́ tàbí ó jìnnà.”

اِنَّهٗ يَعْلَمُ الْجَهْرَ مِنَ الْقَوْلِ وَيَعْلَمُ مَا تَكْتُمُوْنَ

innahū ya‘lamul-jahra minal-qauli wa ya‘lamu mā taktumūn(a).

Dájúdájú, Ó (Allah) mọ ohun tí ẹ ń sọ ní gbangba, Ó sì mọ ohun tí ẹ ń fi pamọ́.

وَاِنْ اَدْرِيْ لَعَلَّهٗ فِتْنَةٌ لَّكُمْ وَمَتَاعٌ اِلٰى حِيْنٍ

wa in adrī la‘allahū fitnatul lakum wa matā‘un ilā ḥīn(in).

Mi ò mọ̀, ó lè jẹ́ ìdánwò fún ọ àti ìgbádùn títí di àkókò tí a yàn.

قٰلَ رَبِّ احْكُمْ بِالْحَقِّۗ وَرَبُّنَا الرَّحْمٰنُ الْمُسْتَعَانُ عَلٰى مَا تَصِفُوْنَ ࣖ

qāla rabbiḥkum bil-ḥaqq(i), wa rabbunar-raḥmānul-musta‘ānu ‘alā mā taṣifūn(a).

Ó (Muhammad) sọ pé, “Olúwa mi, fúnni ní ìpinnu ní òdodo. Olúwa wa sì jẹ́ aláàánú jùlọ, ẹni tí a ń bẹ̀bẹ̀ fún ìrànlọ́wọ́ fún gbogbo ohun tí o bá sọ.”