Q.S Al-Ahqaf (اَلْأَحْقَاف) - 35 Iye Àwọn Ẹsẹ

حٰمۤ ۚ

Ḥā mīm.

Ha Mim

تَنْزِيْلُ الْكِتٰبِ مِنَ اللّٰهِ الْعَزِيْزِ الْحَكِيْمِ

tanzīlul-kitābi minallāhil ‘azīzil-ḥakīm(i).

Ìwé yìí ni a sọ̀kalẹ̀ láti ọ̀dọ̀ Allāhu, Olódùmarè, Ọlọ́gbọ́n Jùlọ.

مَا خَلَقْنَا السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضَ وَمَا بَيْنَهُمَآ اِلَّا بِالْحَقِّ وَاَجَلٍ مُّسَمًّىۗ وَالَّذِيْنَ كَفَرُوْا عَمَّآ اُنْذِرُوْا مُعْرِضُوْنَ

mā khalaqnas-samāwāti wal-arḍa wa mā bainahumā illā bil-ḥaqqi wa ajalim musammā(n), wal-lażīna kafarū ‘ammā unżirū mu‘riḍūn(a).

A kò dá àwọn ọ̀run àti ilẹ̀ ayé àti gbogbo ohun tí ó wà láàrín wọn àyàfi pẹ̀lú òtítọ́ àti fún àkókò pàtó kan. Ṣùgbọ́n àwọn tí ó ṣàìgbàgbọ́ yẹra fún ìkìlọ̀ tí a fún wọn.

قُلْ اَرَءَيْتُمْ مَّا تَدْعُوْنَ مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ اَرُوْنِيْ مَاذَا خَلَقُوْا مِنَ الْاَرْضِ اَمْ لَهُمْ شِرْكٌ فِى السَّمٰوٰتِ ۖائْتُوْنِيْ بِكِتٰبٍ مِّنْ قَبْلِ هٰذَآ اَوْ اَثٰرَةٍ مِّنْ عِلْمٍ اِنْ كُنْتُمْ صٰدِقِيْنَ

qul ara'aitum mā tad‘ūna min dūnillāhi arūnī māżā khalaqū minal-arḍi am lahum syirkun fis-samāwāt(i), i'tūnī bikitābim min qabli hāżā au aṡāratim min ‘ilmin in kuntum ṣādiqīn(a).

Sọ (Muhammad), “Ẹ ṣàlàyé (fún mi) nípa ohun tí ẹ̀ ń jọ́sìn lẹ́yìn Allah; ẹ fi ohun tí wọ́n dá láti ilẹ̀ hàn mí tàbí bóyá wọ́n kópa nínú (ìṣẹ̀dá) àwọn ọ̀run? Ẹ mú ìwé tí ó wà ṣáájú (Al-Qur’an) yìí wá fún mi tàbí àkójọ ìmọ̀ (àwọn ìgbàanì), tí ẹ bá jẹ́ olóòótọ́.”

وَمَنْ اَضَلُّ مِمَّنْ يَّدْعُوْا مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ مَنْ لَّا يَسْتَجِيْبُ لَهٗٓ اِلٰى يَوْمِ الْقِيٰمَةِ وَهُمْ عَنْ دُعَاۤىِٕهِمْ غٰفِلُوْنَ

wa man aḍallu mimmay yad‘ū min dūnillāhi mal lā yastajību lahū ilā yaumil-qiyāmati wa hum ‘an du‘ā'ihim gāfilūn(a).

Ta ló ṣìnà ju àwọn tí wọ́n ń jọ́sìn fún ẹlòmíràn yàtọ̀ sí Allāhu (ìjọ́sìn) tí kò lè gba àdúrà wọn títí di ọjọ́ Àjíǹde tí wọ́n sì ń gbàgbé (kíyèsí) àdúrà wọn?

وَاِذَا حُشِرَ النَّاسُ كَانُوْا لَهُمْ اَعْدَاۤءً وَّكَانُوْا بِعِبَادَتِهِمْ كٰفِرِيْنَ

wa iżā ḥusyiran-nāsu kānū lahum a‘dā'aw wa kānū bi‘ibādatihim kāfirīn(a).

Nígbà tí a bá sì kó àwọn ènìyàn jọ (ní ọjọ́ Àjíǹde), òrìṣà náà yóò di ọ̀tá wọn, yóò sì sẹ́ ìjọsìn tí wọ́n ń ṣe fún un.

وَاِذَا تُتْلٰى عَلَيْهِمْ اٰيٰتُنَا بَيِّنٰتٍ قَالَ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا لِلْحَقِّ لَمَّا جَاۤءَهُمْۙ هٰذَا سِحْرٌ مُّبِيْنٌۗ

wa iżā tutlā ‘alaihim āyātunā bayyinātin qālal-lażīna kafarū lil-ḥaqqi lammā jā'ahum, hāżā siḥrum mubīn(un).

Nígbà tí wọ́n sì ń ka àwọn āyah Wa tí ó ṣe kedere, àwọn tí ó gbàgbọ́ wí pé nígbà tí òtítọ́ dé bá wọn, “Èyí jẹ́ idán gidi.”

اَمْ يَقُوْلُوْنَ افْتَرٰىهُ ۗ قُلْ اِنِ افْتَرَيْتُهٗ فَلَا تَمْلِكُوْنَ لِيْ مِنَ اللّٰهِ شَيْـًٔا ۗهُوَ اَعْلَمُ بِمَا تُفِيْضُوْنَ فِيْهِۗ كَفٰى بِهٖ شَهِيْدًا ۢ بَيْنِيْ وَبَيْنَكُمْ ۗ وَهُوَ الْغَفُوْرُ الرَّحِيْمُ

am yaqūlūnaftarāh(u), qul iniftaraituh(ū), falā tamlikūna lī minallāhi syai'ā(n), huwa a‘lamu bimā tufīḍūna fīh(i), kafā bihī syahīdam bainī wa bainakum, wa huwal-gafūrur-raḥīm(u).

Dípò bẹ́ẹ̀, wọ́n ń wí pé, “Ó (Muhammad) ló ṣẹ̀dá rẹ̀ (Al-Qur’an).” Sọ pé, “Tí mo bá ṣẹ̀dá rẹ̀, ẹ kò ní lágbára láti dáàbòbò mí kúrò lọ́wọ́ ìyà Allāhu. Ó mọ ohun tí ẹ ń sọ nípa rẹ̀ jùlọ. Ó tó gẹ́gẹ́ bí ẹlẹ́rìí láàrín èmi àti ẹ̀yin. Ó jẹ́ Aláforíjìn, Àánú jùlọ.”

قُلْ مَا كُنْتُ بِدْعًا مِّنَ الرُّسُلِ وَمَآ اَدْرِيْ مَا يُفْعَلُ بِيْ وَلَا بِكُمْۗ اِنْ اَتَّبِعُ اِلَّا مَا يُوْحٰٓى اِلَيَّ وَمَآ اَنَا۠ اِلَّا نَذِيْرٌ مُّبِيْنٌ

qul mā kuntu bid‘am minar-rusuli wa mā adrī mā yuf‘alu bī wa lā bikum, in attabi‘u illā mā yūḥā ilayya wa mā ana illā nażīrum mubīn(un).

Sọ (Muhammad), “Èmi kì í ṣe ojíṣẹ́ àkọ́kọ́ láàrín àwọn ojíṣẹ́, èmi kò sì mọ ohun tí a ó ṣe sí mi tàbí sí ọ. Mo kàn ń tẹ̀lé ohun tí a fi hàn mí, mo sì jẹ́ olùkìlọ̀ lásán tí ó ń ṣàlàyé.”

قُلْ اَرَءَيْتُمْ اِنْ كَانَ مِنْ عِنْدِ اللّٰهِ وَكَفَرْتُمْ بِهٖ وَشَهِدَ شَاهِدٌ مِّنْۢ بَنِيْٓ اِسْرَاۤءِيْلَ عَلٰى مِثْلِهٖ فَاٰمَنَ وَاسْتَكْبَرْتُمْۗ اِنَّ اللّٰهَ لَا يَهْدِى الْقَوْمَ الظّٰلِمِيْنَ ࣖ

qul ara'aitum in kāna min ‘indillāhi wa kafartum bihī wa syahida syāhidum mim banī isrā'īla ‘alā miṡlihī fa āmana wastakbartum, innallāha lā yahdil-qaumaẓ-ẓālimīn(a).

Sọ pé, “Ẹ ṣàlàyé fún mi, kí ni ẹ rò tí èyí (Al-Qur’an) bá ti ọ̀dọ̀ Allah wá ní tòótọ́, tí ẹ sì sẹ́, bó tilẹ̀ jẹ́ pé ẹlẹ́rìí kan wà láti ọ̀dọ̀ àwọn ọmọ Israẹli tí ó gbà (òtítọ́) gẹ́gẹ́ bí (ohun tí a mẹ́nu kàn nínú) Al-Qur’an, lẹ́yìn náà ó gbàgbọ́, ẹ̀yin ń ṣe ìgbéraga. Dájúdájú, Allāhu kò tọ́ àwọn ènìyàn aláìṣòótọ́ sọ́nà.”

وَقَالَ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا لِلَّذِيْنَ اٰمَنُوْا لَوْ كَانَ خَيْرًا مَّا سَبَقُوْنَآ اِلَيْهِۗ وَاِذْ لَمْ يَهْتَدُوْا بِهٖ فَسَيَقُوْلُوْنَ هٰذَآ اِفْكٌ قَدِيْمٌ

wa qālal-lażīna kafarū lil-lażīna āmanū lau kāna khairam mā sabaqūnā ilaih(i), wa iż lam yahtadū bihī fasayaqūlūna hāżā ifkun qadīm(un).

Àwọn tí kò gbàgbọ́ sì wí fún àwọn tí wọ́n gbàgbọ́ pé, “Tí Al-Qur’an bá jẹ́ ohun rere, dájúdájú wọn kò ní yẹ kí wọ́n ṣáájú wa (nígbàgbọ́) nínú rẹ̀.” Ṣùgbọ́n nítorí pé wọn kò fi í tọ́ wọn sọ́nà, wọn yóò wí pé, “Irọ́ àtijọ́ ni èyí.”

وَمِنْ قَبْلِهٖ كِتٰبُ مُوْسٰٓى اِمَامًا وَّرَحْمَةً ۗوَهٰذَا كِتٰبٌ مُّصَدِّقٌ لِّسَانًا عَرَبِيًّا لِّيُنْذِرَ الَّذِيْنَ ظَلَمُوْا ۖوَبُشْرٰى لِلْمُحْسِنِيْنَ

wa min qablihī kitābu mūsā imāmaw wa raḥmah(tan), wa hāżā kitābum muṣaddiqul lisānan ‘arabiyyal liyunżiral-lażīna ẓalamū, wa busyrā lil-muḥsinīn(a).

Àti ṣáájú (Al-Qur'an) ìwé Mose wà gẹ́gẹ́ bí ìtọ́sọ́nà àti àánú. Ìwé yìí (Al-Qur'an) jẹ́ ìwé tí ó fìdí rẹ̀ múlẹ̀ ní èdè Lárúbáwá láti kìlọ̀ fún àwọn tí wọ́n ṣe àṣìṣe àti láti fún àwọn tí wọ́n ṣe rere ní ìròyìn ayọ̀.

اِنَّ الَّذِيْنَ قَالُوْا رَبُّنَا اللّٰهُ ثُمَّ اسْتَقَامُوْا فَلَا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَلَا هُمْ يَحْزَنُوْنَۚ

innal-lażīna qālū rabbunallāhu ṡummastaqāmū falā khaufun ‘alaihim wa lā hum yaḥzanūn(a).

Dájúdájú àwọn tí wọ́n sọ pé, “Olúwa wa ni Allah,” lẹ́yìn náà tí wọ́n dúró ṣinṣin, kò ní sí ìbẹ̀rù fún wọn, bẹ́ẹ̀ ni wọn kò ní banújẹ́.

اُولٰۤىِٕكَ اَصْحٰبُ الْجَنَّةِ خٰلِدِيْنَ فِيْهَاۚ جَزَاۤءً ۢبِمَا كَانُوْا يَعْمَلُوْنَ

ulā'ika aṣḥābul-jannati khālidīna fīhā, jazā'am bimā kānū ya‘malūn(a).

Àwọn wọ̀nyí ni àwọn olùgbé ọ̀run, tí wọn yóò wà títí láéláé nínú rẹ̀; gẹ́gẹ́ bí èrè fún ohun tí wọ́n ti ṣe.

وَوَصَّيْنَا الْاِنْسَانَ بِوَالِدَيْهِ اِحْسَانًا ۗحَمَلَتْهُ اُمُّهٗ كُرْهًا وَّوَضَعَتْهُ كُرْهًا ۗوَحَمْلُهٗ وَفِصٰلُهٗ ثَلٰثُوْنَ شَهْرًا ۗحَتّٰىٓ اِذَا بَلَغَ اَشُدَّهٗ وَبَلَغَ اَرْبَعِيْنَ سَنَةًۙ قَالَ رَبِّ اَوْزِعْنِيْٓ اَنْ اَشْكُرَ نِعْمَتَكَ الَّتِيْٓ اَنْعَمْتَ عَلَيَّ وَعَلٰى وَالِدَيَّ وَاَنْ اَعْمَلَ صَالِحًا تَرْضٰىهُ وَاَصْلِحْ لِيْ فِيْ ذُرِّيَّتِيْۗ اِنِّيْ تُبْتُ اِلَيْكَ وَاِنِّيْ مِنَ الْمُسْلِمِيْنَ

wa waṣṣainal-insāna biwālidaihi iḥsānā(n), ḥamalathu ummuhū kurhaw wa waḍa‘athu kurhā(n), wa ḥamluhū wa fiṣāluhū ṡalāṡūna syahrā(n), ḥattā iżā balaga asyuddahū wa balaga arba‘īna sanah(tan), qāla rabbi auzi‘nī an asykura ni‘matakal-latī an‘amta ‘alayya wa ‘alā wālidayya wa an a‘mala ṣāliḥan tarḍāhu wa aṣliḥ lī fī żurriyyatī, innī tubtu ilaika wa innī minal-muslimīn(a).

A sì pàṣẹ fún àwọn ènìyàn láti ṣe rere sí àwọn òbí wọn. Ìyá rẹ̀ lóyún rẹ̀ pẹ̀lú ìṣòro, ó sì bí i pẹ̀lú ìṣòro (pẹ̀lú). Àkókò oyún títí di ìgbà tí a bá fún un ní ọmú jẹ́ oṣù ọgbọ̀n, nítorí náà nígbà tí ó bá dàgbà tí ó sì di ogójì ọdún, ó máa gbàdúrà pé, “Olúwa mi, fún mi ní ìtọ́sọ́nà kí n lè dúpẹ́ fún ìbùkún Rẹ tí O fún mi àti àwọn òbí mi àti kí n lè ṣe iṣẹ́ rere tí O fọwọ́ sí; kí o sì fún mi ní rere tí yóò ṣàn sí àwọn ọmọ mi àti àwọn ọmọ-ọmọ mi. Dájúdájú, mo ronúpìwàdà sí Ọ, dájúdájú, èmi jẹ́ ọ̀kan lára àwọn Musulumi.”

اُولٰۤىِٕكَ الَّذِيْنَ نَتَقَبَّلُ عَنْهُمْ اَحْسَنَ مَا عَمِلُوْا وَنَتَجَاوَزُ عَنْ سَيِّاٰتِهِمْ فِيْٓ اَصْحٰبِ الْجَنَّةِۗ وَعْدَ الصِّدْقِ الَّذِيْ كَانُوْا يُوْعَدُوْنَ

ulā'ikal-lażīna nataqabbalu ‘anhum aḥsana mā ‘amilū wa natajāwazu ‘an sayyi'atihim fī aṣḥābil-jannah(ti), wa‘daṣ-ṣidqil-lażī kānū yū‘adūn(a).

Àwọn wọ̀nyẹn ni àwọn ènìyàn tí A gbà iṣẹ́ rere tí wọ́n ṣe lọ́wọ́ wọn àti àwọn tí A dáríjì àṣìṣe wọn, (wọn yóò di) olùgbé Párádísè. Ìlérí tòótọ́ tí a ṣe fún wọn nìyẹn.

وَالَّذِيْ قَالَ لِوَالِدَيْهِ اُفٍّ لَّكُمَآ اَتَعِدَانِنِيْٓ اَنْ اُخْرَجَ وَقَدْ خَلَتِ الْقُرُوْنُ مِنْ قَبْلِيْۚ وَهُمَا يَسْتَغِيْثٰنِ اللّٰهَ وَيْلَكَ اٰمِنْ ۖاِنَّ وَعْدَ اللّٰهِ حَقٌّۚ فَيَقُوْلُ مَا هٰذَآ اِلَّآ اَسَاطِيْرُ الْاَوَّلِيْنَ

wal-lażī qāla liwālidaihi uffil lakumā ata‘idāninī an ukhraja wa qad khalatil qurūnu min qablī, wa humā yastagīṡānillāha wailaka āmin, inna wa‘dallāhi ḥaqq(un), fayaqūlu mā hāżā illā asāṭīrul-awwalīn(a).

Àti ẹni tí ó sọ fún àwọn òbí rẹ̀ pé, “Àh.” Ṣé ẹ̀yin méjèèjì ti kìlọ̀ fún mi pé a ó jí mi dìde (láti inú ibojì), bó tilẹ̀ jẹ́ pé ọ̀pọ̀lọpọ̀ ènìyàn ṣáájú mi ti kú? Lẹ́yìn náà àwọn òbí béèrè fún ìrànlọ́wọ́ láti ọ̀dọ̀ Allah (wọ́n wí pé), “Ègbé ni fún yín, ẹ gbàgbọ́! Dájúdájú ìlérí Allah jẹ́ òótọ́.” Lẹ́yìn náà (ọmọ náà) sọ pé, “Ìtàn àròsọ lásán ni èyí jẹ́ nípa àwọn ìgbàanì.”

اُولٰۤىِٕكَ الَّذِيْنَ حَقَّ عَلَيْهِمُ الْقَوْلُ فِيْٓ اُمَمٍ قَدْ خَلَتْ مِنْ قَبْلِهِمْ مِّنَ الْجِنِّ وَالْاِنْسِ ۗاِنَّهُمْ كَانُوْا خٰسِرِيْنَ

ulā'ikal-lażīna ḥaqqa ‘alaihimul-qaulu fī umamin qad khalat min qablihim minal-jinni wal-ins(i), innahum kānū khāsirīn(a).

Àwọn ni àwọn ènìyàn tí wọ́n ti jìyà (ìparun) dájúdájú pẹ̀lú àwọn ènìyàn tí ó ṣáájú wọn, láti inú (àwọn ẹgbẹ́) jinni àti ènìyàn. Àwọn ni wọ́n ń pàdánù.

وَلِكُلٍّ دَرَجٰتٌ مِّمَّا عَمِلُوْاۚ وَلِيُوَفِّيَهُمْ اَعْمَالَهُمْ وَهُمْ لَا يُظْلَمُوْنَ

wa likullin darajātum mimmā ‘amilū, wa liyuwaffiyahum a‘mālahum wa hum lā yuẓlamūn(a).

Gbogbo ènìyàn yóò sì gba ipò gẹ́gẹ́ bí ohun tí wọ́n ṣe, àti kí Allāhu lè san án lẹ́san fún iṣẹ́ wọn, wọn kò sì ní ṣe àìtọ́ sí wọn.

وَيَوْمَ يُعْرَضُ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا عَلَى النَّارِۗ اَذْهَبْتُمْ طَيِّبٰتِكُمْ فِيْ حَيَاتِكُمُ الدُّنْيَا وَاسْتَمْتَعْتُمْ بِهَاۚ فَالْيَوْمَ تُجْزَوْنَ عَذَابَ الْهُوْنِ بِمَا كُنْتُمْ تَسْتَكْبِرُوْنَ فِى الْاَرْضِ بِغَيْرِ الْحَقِّ وَبِمَا كُنْتُمْ تَفْسُقُوْنَ ࣖ

wa yauma yu‘raḍul-lażīna kafarū ‘alan-nār(i), ażhabtum ṭayyibātikum fī ḥayātikumud-dun-yā wastamta‘tum bihā, fal-yauma tujzauna ‘ażābal-hūni bimā kuntum tastakbirūna fil-arḍi bigairil-ḥaqqi wa bimā kuntum tafsuqūn(a).

Àti (rántí) ọjọ́ tí a ó mú àwọn aláìgbàgbọ́ lọ sí iná àná (a ó sì sọ fún wọn pé): “Ẹ ti lo àwọn ohun rere ayé yín, ẹ sì ti gbádùn ara yín nínú rẹ̀. Nítorí náà, lónìí ni a ó san yín ní ẹ̀san pẹ̀lú ìyà ẹ̀gàn nítorí pé ẹ gbéraga lórí ilẹ̀ ayé láìka òtítọ́ sí àti nítorí pé ẹ ṣe àìgbọràn sí Allah.”

۞ وَاذْكُرْ اَخَا عَادٍۗ اِذْ اَنْذَرَ قَوْمَهٗ بِالْاَحْقَافِ وَقَدْ خَلَتِ النُّذُرُ مِنْۢ بَيْنِ يَدَيْهِ وَمِنْ خَلْفِهٖٓ اَلَّا تَعْبُدُوْٓا اِلَّا اللّٰهَ ۗاِنِّيْٓ اَخَافُ عَلَيْكُمْ عَذَابَ يَوْمٍ عَظِيْمٍ

ważkur akhā ‘ād(in), iż anżara qaumahū bil-aḥqāfi wa qad khalatin-nużuru mim baini yadaihi wa min khalfihī allā ta‘budū illallāh(a), innī akhāfu ‘alaikum ‘ażāba yaumin ‘aẓīm(in).

Ẹ rántí (Húdù), arákùnrin 'Ád, nígbà tí ó kìlọ̀ fún àwọn ènìyàn rẹ̀ nípa àwọn òkìtì, àti pé dájúdájú, àwọn olùkìlọ̀ ti kọjá ṣáájú rẹ̀ àti lẹ́yìn rẹ̀ (wọ́n wí pé): "Ẹ má ṣe jọ́sìn fún ẹnikẹ́ni àfi Allāhu, kí n má baà bẹ̀rù pé ìyà yóò kọlù yín ní ọjọ́ ńlá kan."

قَالُوْٓا اَجِئْتَنَا لِتَأْفِكَنَا عَنْ اٰلِهَتِنَاۚ فَأْتِنَا بِمَا تَعِدُنَآ اِنْ كُنْتَ مِنَ الصّٰدِقِيْنَ

qālū aji'tanā lita'fikanā ‘an ālihatinā fa'tinā bimā ta‘idunā in kunta minaṣ-ṣādiqīn(a).

Wọ́n dáhùn pé, “Ṣé o wá sọ́dọ̀ wa láti yí wa padà kúrò nínú (ìjọ́sìn) àwọn òrìṣà wa? Nígbà náà, mú ìyà tí o fi halẹ̀ mọ́ wa wá sórí wa tí o bá wà lára àwọn olóòótọ́.”

قَالَ اِنَّمَا الْعِلْمُ عِنْدَ اللّٰهِ ۖوَاُبَلِّغُكُمْ مَّآ اُرْسِلْتُ بِهٖ وَلٰكِنِّيْٓ اَرٰىكُمْ قَوْمًا تَجْهَلُوْنَ

qāla innamal ‘ilmu ‘indallāh(i), wa uballigukum mā ursiltu bihī wa lākinnī arākum qauman tajhalūn(a).

Ó (Húdù) sọ pé, “Dájúdájú ìmọ̀ (ìyẹn) ti Allāhu nìkan ni, mo sì ń sọ ohun tí a fi hàn mí fún yín, ṣùgbọ́n mo rí i pé ẹ̀yin jẹ́ ènìyàn tí ó ń hùwà òmùgọ̀.”

فَلَمَّا رَاَوْهُ عَارِضًا مُّسْتَقْبِلَ اَوْدِيَتِهِمْ قَالُوْا هٰذَا عَارِضٌ مُّمْطِرُنَا ۗبَلْ هُوَ مَا اسْتَعْجَلْتُمْ بِهٖ ۗرِيْحٌ فِيْهَا عَذَابٌ اَلِيْمٌۙ

falammā ra'auhu ‘āriḍam mustaqbila audiyatihim, qālū hāżā ‘āriḍum mumṭirunā, bal huwa masta‘jaltum bih(ī), rīḥun fīhā ‘ażābun alīm(un).

Nígbà tí wọ́n rí ìyà náà ní ìrísí ìkùukùu tí ń bọ̀ sí àwọn àfonífojì wọn, wọ́n wí pé, “Èyí ni ìkùukùu tí yóò fún wa ní òjò.” (Rárá o!) Ṣùgbọ́n èyí ni ìyà tí ẹ ń béèrè láti yára (ó jẹ́) afẹ́fẹ́ tí ó ní ìyà tí ó ń pani lára,

تُدَمِّرُ كُلَّ شَيْءٍۢ بِاَمْرِ رَبِّهَا فَاَصْبَحُوْا لَا يُرٰىٓ اِلَّا مَسٰكِنُهُمْۗ كَذٰلِكَ نَجْزِى الْقَوْمَ الْمُجْرِمِيْنَ

tudammiru kulla syai'im bi'amri rabbihā fa'aṣbaḥū lā yurā illā masākinuhum, każālika najzil-qaumal-mujrimīn(a).

Àwọn tí wọ́n pa gbogbo nǹkan run pẹ̀lú àṣẹ Olúwa wọn, tó bẹ́ẹ̀ tí wọ́n (àwọn ará 'Ad) fi di ẹni tí a kò lè rí (ní ayé) àyàfi (àwọn àmì) ibùgbé wọn nìkan. Bẹ́ẹ̀ ni A ṣe ń san ẹ̀san fún àwọn ẹlẹ́ṣẹ̀.

وَلَقَدْ مَكَّنّٰهُمْ فِيْمَآ اِنْ مَّكَّنّٰكُمْ فِيْهِ وَجَعَلْنَا لَهُمْ سَمْعًا وَّاَبْصَارًا وَّاَفْـِٕدَةًۖ فَمَآ اَغْنٰى عَنْهُمْ سَمْعُهُمْ وَلَآ اَبْصَارُهُمْ وَلَآ اَفْـِٕدَتُهُمْ مِّنْ شَيْءٍ اِذْ كَانُوْا يَجْحَدُوْنَ بِاٰيٰتِ اللّٰهِ وَحَاقَ بِهِمْ مَّا كَانُوْا بِهٖ يَسْتَهْزِءُوْنَ ࣖ

wa laqad makkannāhum fīmā im makkannākum fīhi wa ja‘alnā lahum sam‘aw wa abṣāraw wa af'idah(tan), famā agnā ‘anhum sam‘uhum wa lā abṣāruhum wa lā af'idatuhum min syai'in iż kānū yajḥadūna bi'āyātillāhi wa ḥāqa bihim mā kānū bihī yastahzi'ūn(a).

Àti dájúdájú, A ti fi ìdí ipò wọn múlẹ̀ (pẹ̀lú àṣeyọrí àti agbára) èyí tí A kò fún ọ rí, A sì ti fún wọn ní ìgbọ́ran, ìríran àti ọkàn, ṣùgbọ́n ìgbọ́ran wọn, ìríran wọn àti ọkàn wọn kò wúlò fún wọn rárá, nítorí pé wọ́n (nígbà gbogbo) ń tako àwọn àmì Allāhu àti (ìhalẹ̀) ìyà tí wọ́n fi ń fi ṣe ẹlẹ́yà yí wọn ká.

وَلَقَدْ اَهْلَكْنَا مَا حَوْلَكُمْ مِّنَ الْقُرٰى وَصَرَّفْنَا الْاٰيٰتِ لَعَلَّهُمْ يَرْجِعُوْنَ

wa laqad ahlaknā mā ḥaulakum minal-qurā wa ṣarrafnal-āyāti la‘allahum yarji‘ūn(a).

Àti dájúdájú, A ti pa àwọn orílẹ̀-èdè tí ó yí yín ká run, A sì ti ṣàlàyé àwọn àmì (títóbi wa) lẹ́ẹ̀kọ̀ọ̀kan, kí wọ́n lè padà (ronúpìwàdà).

فَلَوْلَا نَصَرَهُمُ الَّذِيْنَ اتَّخَذُوْا مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ قُرْبَانًا اٰلِهَةً ۗبَلْ ضَلُّوْا عَنْهُمْۚ وَذٰلِكَ اِفْكُهُمْ وَمَا كَانُوْا يَفْتَرُوْنَ

falau lā naṣarahumul-lażīnattakhażū min dūnillāhi qurbānan ālihah(tan), bal ḍallū ‘anhum, wa żālika ifkuhum wa mā kānū yaftarūn(a).

Kí ló dé tí (àwọn òrìṣà àti àwọn òrìṣà) tí wọ́n ń sìn yàtọ̀ sí Allāhu kò fi lè ràn wọ́n lọ́wọ́? Kódà àwọn òrìṣà náà ti pòórá kúrò lára wọn? Ìyẹn sì ni àbájáde irọ́ wọn àti ohun tí wọ́n ti ń ṣe tẹ́lẹ̀.

وَاِذْ صَرَفْنَآ اِلَيْكَ نَفَرًا مِّنَ الْجِنِّ يَسْتَمِعُوْنَ الْقُرْاٰنَۚ فَلَمَّا حَضَرُوْهُ قَالُوْٓا اَنْصِتُوْاۚ فَلَمَّا قُضِيَ وَلَّوْا اِلٰى قَوْمِهِمْ مُّنْذِرِيْنَ

wa iż ṣarafnā ilaika nafaram minal-jinni yastami‘ūnal-qur'ān(a), falammā ḥaḍarūhu qālū anṣitū, falammā quḍiya wallau ilā qaumihim munżirīn(a).

Àti (rántí) nígbà tí A fi àwùjọ àwọn jinni kan hàn ọ́ (Muhammad) tí wọ́n ń gbọ́ (kíkà) Al-Qur'an, nígbà tí wọ́n sì dé (kíkà náà), wọ́n wí pé, “Ẹ dákẹ́ (láti gbọ́ ọ)!” Nígbà tí ó parí, wọ́n padà sí ọ̀dọ̀ àwọn ènìyàn wọn (láti) kìlọ̀.

قَالُوْا يٰقَوْمَنَآ اِنَّا سَمِعْنَا كِتٰبًا اُنْزِلَ مِنْۢ بَعْدِ مُوْسٰى مُصَدِّقًا لِّمَا بَيْنَ يَدَيْهِ يَهْدِيْٓ اِلَى الْحَقِّ وَاِلٰى طَرِيْقٍ مُّسْتَقِيْمٍ

qālū yā qaumanā innā sami‘nā kitāban unzila mim ba‘di mūsā muṣaddiqal limā baina yadaihi yahdī ilal-ḥaqqi wa ilā ṭarīqim mustaqīm(in).

Wọ́n wí pé, “Ẹ̀yin ènìyàn wa! Dájúdájú, a ti gbọ́ Ìwé (Al-Qur’an) tí a sọ̀kalẹ̀ lẹ́yìn Mose, tí ó ń fi ẹ̀rí hàn (àwọn ìwé) tí ó ti wà ṣáájú, tí ó ń tọ́ni sí òtítọ́ àti sí ọ̀nà títọ́.”

يٰقَوْمَنَآ اَجِيْبُوْا دَاعِيَ اللّٰهِ وَاٰمِنُوْا بِهٖ يَغْفِرْ لَكُمْ مِّنْ ذُنُوْبِكُمْ وَيُجِرْكُمْ مِّنْ عَذَابٍ اَلِيْمٍ

yā qaumanā ajībū dā‘iyallāhi wa āminū bihī yagfir lakum min żunūbikum wa yujirkum min ‘ażābin alīm(in).

Ẹyin ènìyàn wa! Ẹ gba (ìpè) ẹni (Muhammad) tí ó ń pè sí Allah. Ẹ sì gbà á gbọ́, dájúdájú yóò dárí ẹ̀ṣẹ̀ yín jì yín, yóò sì gbà yín kúrò nínú ìyà tó ń dunni.

وَمَنْ لَّا يُجِبْ دَاعِيَ اللّٰهِ فَلَيْسَ بِمُعْجِزٍ فِى الْاَرْضِ وَلَيْسَ لَهٗ مِنْ دُوْنِهٖٓ اَوْلِيَاۤءُ ۗ اُولٰۤىِٕكَ فِيْ ضَلٰلٍ مُّبِيْنٍ

wa mal lā yujib dā‘iyallāhi falaisa bimu‘jizin fil-arḍi wa laisa lahū min dūnihī auliyā'(u), ulā'ika fī ḍalālim mubīn(in).

Ẹnikẹ́ni tí kò bá sì gba (ìpè) àwọn tí wọ́n ń pè sí Allah (Muhammad) kò ní lè sá fún ìyà Allah lórí ilẹ̀ ayé bó tilẹ̀ jẹ́ pé kò sí olùdáàbòbò fún un àyàfi Allah. Wọ́n wà nínú àṣìṣe tí ó hàn gbangba.”

اَوَلَمْ يَرَوْا اَنَّ اللّٰهَ الَّذِيْ خَلَقَ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضَ وَلَمْ يَعْيَ بِخَلْقِهِنَّ بِقٰدِرٍ عَلٰٓى اَنْ يُّحْيِ َۧ الْمَوْتٰى ۗبَلٰٓى اِنَّهٗ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيْرٌ

awalam yarau annallāhal-lażī khalaqas-samāwāti wal-arḍa wa lam ya‘ya bikhalqihinna biqādirin ‘alā ay yuḥyiyal-mautā, balā innahū ‘alā kulli syai'in qadīr(un).

Ṣé wọn kò rí i pé Allāhu dá àwọn ọ̀run àti ilẹ̀ ayé, kò sì rẹ̀ wọ́n láti dá wọn, àti pé Ó ní agbára láti fún àwọn òkú ní ìyè? Dájúdájú Ó ní agbára lórí gbogbo nǹkan.

وَيَوْمَ يُعْرَضُ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا عَلَى النَّارِۗ اَلَيْسَ هٰذَا بِالْحَقِّ ۗ قَالُوْا بَلٰى وَرَبِّنَا ۗقَالَ فَذُوْقُوا الْعَذَابَ بِمَا كُنْتُمْ تَكْفُرُوْنَ

wa yauma yu‘raḍul-lażīna kafarū ‘alan-nār(i), alaisa hāżā bil-ḥaqq(i), qālū balā wa rabbinā, qāla fażūqul-‘ażāba bimā kuntum takfurūn(a).

Àti (ẹ rántí) ní ọjọ́ (nígbà tí) àwọn aláìgbàgbọ́ yóò dojúkọ iná àpáàdì, (a ó béèrè lọ́wọ́ wọn pé), “Ṣé èyí (adzab) kò jẹ́ òótọ́?” Wọ́n dáhùn pé, “Bẹ́ẹ̀ ni, nípasẹ̀ Olúwa wa.” Allah wí pé, “Ẹ tọ́ ìyà yìí wò nítorí pé ẹ ti sẹ́ ní ìṣáájú.”

فَاصْبِرْ كَمَا صَبَرَ اُولُوا الْعَزْمِ مِنَ الرُّسُلِ وَلَا تَسْتَعْجِلْ لَّهُمْ ۗ كَاَنَّهُمْ يَوْمَ يَرَوْنَ مَا يُوْعَدُوْنَۙ لَمْ يَلْبَثُوْٓا اِلَّا سَاعَةً مِّنْ نَّهَارٍ ۗ بَلٰغٌ ۚفَهَلْ يُهْلَكُ اِلَّا الْقَوْمُ الْفٰسِقُوْنَ ࣖ

faṣbir kamā ṣabara ulul-‘azmi minar-rusuli wa lā tasta‘jil lahum, ka'annahum yauma yarauna mā yū‘adūn(a), lam yalbaṡū illā sā‘atam min nahār(in), balāg(un), fahal yuhlaku illal-qaumul-fāsiqūn(a).

Nítorí náà, ṣe sùúrù (ìwọ Muhammad) gẹ́gẹ́ bí àwọn aposteli onígboyà ti ṣe sùúrù, má sì ṣe béèrè kí ìyà náà yára dé bá wọn. Ní ọjọ́ tí wọ́n bá rí ìyà tí a ṣèlérí, yóò dà bí ẹni pé wọ́n dúró (ní ayé yìí) bí kò ṣe ìṣẹ́jú díẹ̀ ní ọ̀sán. Iṣẹ́ rẹ nìkan ni láti sọ. Nítorí náà, kò sí ẹni tí a ó parun àyàfi aláìgbọràn (àìgbọràn sí Allah).