Q.S Màríà (مَرْيَم) - 98 Iye Àwọn Ẹsẹ

كۤهٰيٰعۤصۤ ۚ

kāf hā yā ‘aīn ṣād.

Kaf Ha Ya 'Ain Shad

ذِكْرُ رَحْمَتِ رَبِّكَ عَبْدَهٗ زَكَرِيَّا ۚ

Żikru raḥmati rabbika ‘abdahū zakariyyā.

Ohun tí a kà ni) àlàyé àánú Olúwa rẹ sí ìránṣẹ́ Rẹ̀, Zakaria,

اِذْ نَادٰى رَبَّهٗ نِدَاۤءً خَفِيًّا

iż nādā rabbahū nidā'an khafiyyā(n).

(èyí ni) nígbà tí ó bá gbàdúrà sí Olúwa rẹ̀ pẹ̀lú ohùn pẹ̀lẹ́pẹ̀lẹ́.

قَالَ رَبِّ اِنِّيْ وَهَنَ الْعَظْمُ مِنِّيْ وَاشْتَعَلَ الرَّأْسُ شَيْبًا وَّلَمْ اَكُنْۢ بِدُعَاۤىِٕكَ رَبِّ شَقِيًّا

qāla rabbi innī wahanal-‘aẓmu minnī wasyta‘alar-ra'su syaibaw wa lam akum bidu‘ā'ika rabbi syaqiyyā(n).

Ó (Zakaria) sọ pé, “Olúwa mi, ní tòótọ́ egungun mi ti di aláìlera, orí mi sì kún fún ewú, mi ò sì tíì ní ìjákulẹ̀ rí nígbà tí mo bá ń gbàdúrà sí ọ, Olúwa mi.”

وَاِنِّيْ خِفْتُ الْمَوَالِيَ مِنْ وَّرَاۤءِيْ وَكَانَتِ امْرَاَتِيْ عَاقِرًا فَهَبْ لِيْ مِنْ لَّدُنْكَ وَلِيًّا ۙ

wa innī khiftul-mawāliya miw warā'ī wa kānatimra'atī ‘āqiran fahab lī mil ladunka waliyyā(n).

Àti pé dájúdájú, mo ní àníyàn nípa àwọn ẹbí mi lẹ́yìn ikú mi, ìyàwó mi sì jẹ́ àgàn, nítorí náà fún mi ní ọmọ láti ọ̀dọ̀ Rẹ.

يَّرِثُنِيْ وَيَرِثُ مِنْ اٰلِ يَعْقُوْبَ وَاجْعَلْهُ رَبِّ رَضِيًّا

yariṡunī wa yariṡu min āli ya‘qūba waj‘alhu rabbi raḍiyyā(n).

Ẹni tí yóò jogún mi, tí yóò sì jogún láti ilé Jákọ́bù; tí yóò sì sọ ọ́ di ẹni ìbùkún, Olúwa mi.”

يٰزَكَرِيَّآ اِنَّا نُبَشِّرُكَ بِغُلٰمِ ِۨاسْمُهٗ يَحْيٰىۙ لَمْ نَجْعَلْ لَّهٗ مِنْ قَبْلُ سَمِيًّا

yā zakariyyā innā nubasysyiruka bigulāminismuhū yaḥyā, lam naj‘al lahū min qablu samiyyā(n).

(Allah sọ pé), “Sakariah! Àwa fún ọ ní ìròyìn ayọ̀ nípa ọmọkùnrin kan tí orúkọ rẹ̀ yóò jẹ́ Yahya, ẹni tí A kò fún ní orúkọ bí irú èyí rí.”

قَالَ رَبِّ اَنّٰى يَكُوْنُ لِيْ غُلٰمٌ وَّكَانَتِ امْرَاَتِيْ عَاقِرًا وَّقَدْ بَلَغْتُ مِنَ الْكِبَرِ عِتِيًّا

qāla rabbi annā yakūnu lī gulāmuw wa kānatimra'atī ‘āqiraw wa qad balagtu minal-kibari ‘itiyyā(n).

Ó (Zakariya) sọ pé, “Olúwa mi, báwo ni mo ṣe lè ní ọmọ, nígbà tí ìyàwó mi jẹ́ àgàn, tí èmi fúnra mi sì ti dàgbà.”

قَالَ كَذٰلِكَۗ قَالَ رَبُّكَ هُوَ عَلَيَّ هَيِّنٌ وَّقَدْ خَلَقْتُكَ مِنْ قَبْلُ وَلَمْ تَكُ شَيْـًٔا

qāla każālik(a), qāla rabbuka huwa ‘alayya hayyinuw wa qad khalaqtuka min qablu wa lam taku syai'ā(n).

(Allah) sọ pé, “Bẹ́ẹ̀ ni.” Oluwa rẹ sọ pé, “Ó rọrùn fún mi; dájúdájú, mo dá ọ ṣáájú ìyẹn, bó tilẹ̀ jẹ́ pé (ní àkókò yẹn) o kò ní ìrísí kankan rárá.”

قَالَ رَبِّ اجْعَلْ لِّيْٓ اٰيَةً ۗقَالَ اٰيَتُكَ اَلَّا تُكَلِّمَ النَّاسَ ثَلٰثَ لَيَالٍ سَوِيًّا

qāla rabbij‘al lī āyah(tan), qāla āyatuka allā tukalliman-nāsa ṡalāṡa layālin sawiyyā(n).

Ó (Zakaria) sọ pé, “Olúwa mi, fún mi ní àmì kan.” (Allah) sọ pé, “Àmì rẹ ni pé o kò lè bá ènìyàn sọ̀rọ̀ fún òru mẹ́ta, bó tilẹ̀ jẹ́ pé ara rẹ le.”

فَخَرَجَ عَلٰى قَوْمِهٖ مِنَ الْمِحْرَابِ فَاَوْحٰٓى اِلَيْهِمْ اَنْ سَبِّحُوْا بُكْرَةً وَّعَشِيًّا

fa kharaja ‘alā qaumihī minal-miḥrābi fa auḥā ilaihim an sabbiḥū bukrataw wa ‘asyiyyā(n).

Ó sì jáde láti inú mihrab lọ sí ọ̀dọ̀ àwọn ènìyàn rẹ̀, lẹ́yìn náà ó pe wọ́n pé kí wọ́n ṣe àṣeyọrí ní òwúrọ̀ àti ní alẹ́.

يٰيَحْيٰى خُذِ الْكِتٰبَ بِقُوَّةٍ ۗوَاٰتَيْنٰهُ الْحُكْمَ صَبِيًّاۙ

yā yaḥyā khużil-kitāba biquwwah(tin), wa ātaināhul-ḥukma ṣabiyyā(n).

“Ìwọ Yahya! Gba (ẹ̀kọ́) Ìwé (Tórà) ní òótọ́.” Àwa sì fún un ní ọgbọ́n nígbà tí ó wà ní ọmọdé.

وَّحَنَانًا مِّنْ لَّدُنَّا وَزَكٰوةً ۗوَكَانَ تَقِيًّا ۙ

wa ḥanānam mil ladunnā wa zakāh(tan), wa kāna taqiyyā(n).

àti (A máa ṣe) ìyọ́nú (sí àwọn ẹlòmíràn) láti ọ̀dọ̀ Wa àti mímọ́ (kúrò nínú ẹ̀ṣẹ̀). Ó sì tún jẹ́ ọkùnrin olùfọkànsìn.

وَّبَرًّاۢ بِوَالِدَيْهِ وَلَمْ يَكُنْ جَبَّارًا عَصِيًّا

wa barram biwālidaihi wa lam yakun jabbāran ‘aṣiyyā(n).

ó sì jẹ́ olùfọkànsìn gidigidi fún àwọn òbí rẹ̀, kì í sì í ṣe agbéraga (tàbí) aláìgbọràn.

وَسَلٰمٌ عَلَيْهِ يَوْمَ وُلِدَ وَيَوْمَ يَمُوْتُ وَيَوْمَ يُبْعَثُ حَيًّا ࣖ

wa salāmun ‘alaihi yauma wulida wa yauma yamūtu wa yauma yub‘aṡu ḥayyā(n).

Àti àlàáfíà fún un ní ọjọ́ tí a bí i, ní ọjọ́ tí ó kú, àti ní ọjọ́ tí a jí i dìde sí ìyè.

وَاذْكُرْ فِى الْكِتٰبِ مَرْيَمَۘ اِذِ انْتَبَذَتْ مِنْ اَهْلِهَا مَكَانًا شَرْقِيًّا ۙ

ważkur fil-kitābi maryam(a), iżintabażat min ahlihā makānan syarqiyyā(n).

Kí o sì sọ ìtàn Màrámìà nínú ìwé (Al-Ƙur’ān), (ní pàtàkì) nígbà tí ó kó ara rẹ̀ kúrò nínú ìdílé rẹ̀ lọ sí ibì kan ní ìlà-oòrùn (Baitulmaqdis),

فَاتَّخَذَتْ مِنْ دُوْنِهِمْ حِجَابًاۗ فَاَرْسَلْنَآ اِلَيْهَا رُوْحَنَا فَتَمَثَّلَ لَهَا بَشَرًا سَوِيًّا

fattakhażat min dūnihim ḥijābā(n), fa arsalnā ilaihā rūḥanā fa tamaṡṡala lahā basyaran sawiyyā(n).

lẹ́yìn náà ó fi ìbòjú kan (tí ó dáàbò bò ó) kúrò lọ́wọ́ wọn; lẹ́yìn náà A rán ẹ̀mí Wa (Jibril) sí i, nítorí náà ó farahàn níwájú rẹ̀ ní ìrísí ènìyàn pípé.

قَالَتْ اِنِّيْٓ اَعُوْذُ بِالرَّحْمٰنِ مِنْكَ اِنْ كُنْتَ تَقِيًّا

qālat innī a‘ūżu bir-raḥmāni minka in kunta taqiyyā(n).

Ó (Màríyàmù) sọ pé, “Dájúdájú, mo ń wá ààbò lọ́dọ̀ Ọlọ́run, Àlàáfíà jùlọ, sí ọ, tí o bá jẹ́ olùfọkànsìn.”

قَالَ اِنَّمَآ اَنَا۠ رَسُوْلُ رَبِّكِۖ لِاَهَبَ لَكِ غُلٰمًا زَكِيًّا

qāla innamā ana rasūlu rabbik(a), li'ahaba laki gulāman zakiyyā(n).

Ó (Jibril) sọ pé, “Dájúdájú, ìránṣẹ́ kan ṣoṣo ni èmi láti ọ̀dọ̀ Olúwa rẹ, láti fi ẹ̀bùn ọmọ mímọ́ kan fún ọ.”

قَالَتْ اَنّٰى يَكُوْنُ لِيْ غُلٰمٌ وَّلَمْ يَمْسَسْنِيْ بَشَرٌ وَّلَمْ اَكُ بَغِيًّا

qālat annā yakūnu lī gulāmuw wa lam yamsasnī basyaruw wa lam aku bagiyyā(n).

Ó (Màríyàmù) sọ pé, “Báwo ni mo ṣe lè ní ọmọkùnrin nígbà tí ọkùnrin kan kò fọwọ́ kan mí rí, èmi kì í sì í ṣe obìnrin aláìmọ́!”

قَالَ كَذٰلِكِۚ قَالَ رَبُّكِ هُوَ عَلَيَّ هَيِّنٌۚ وَلِنَجْعَلَهٗٓ اٰيَةً لِّلنَّاسِ وَرَحْمَةً مِّنَّاۚ وَكَانَ اَمْرًا مَّقْضِيًّا

qāla każālik(a), qāla rabbuka huwa ‘alayya hayyin(un), wa linaj‘alahū āyatal lin-nāsi wa raḥmatam minnā, wa kāna amram maqḍiyyā(n).

Ó (Jibril) sọ pé, “Bẹ́ẹ̀ ni.” Olúwa rẹ sọ pé, “Èyí rọrùn fún mi, àti pé kí a lè ṣe é ní àmì (títóbi Allāhu) fún aráyé àti gẹ́gẹ́ bí àánú láti ọ̀dọ̀ Wa; àti pé ìyẹn jẹ́ ọ̀ràn tí a ti pinnu tẹ́lẹ̀.”

۞ فَحَمَلَتْهُ فَانْتَبَذَتْ بِهٖ مَكَانًا قَصِيًّا

fa ḥamalathu fantabażat bihī makānan qaṣiyyā(n).

Nítorí náà, ó (Màráyà) lóyún, lẹ́yìn náà ó kó ara rẹ̀ lọ sí ibi jíjìnnà pẹ̀lú ikùn rẹ̀.

فَاَجَاۤءَهَا الْمَخَاضُ اِلٰى جِذْعِ النَّخْلَةِۚ قَالَتْ يٰلَيْتَنِيْ مِتُّ قَبْلَ هٰذَا وَكُنْتُ نَسْيًا مَّنْسِيًّا

fa ajā'ahal-makhāḍu ilā jiz‘in nakhlah(ti), qālat yā laitanī mittu qabla hāżā wa kuntu nas-yam mansiyyā(n).

Lẹ́yìn náà ni ìrora ìbímọ fipá mú un (láti tẹ̀ mọ́) ìsàlẹ̀ igi ọ̀pẹ kan, ó (Màráyà) wí pé, “Ó dára gan-an ni mo kú kí èyí tó dé, mo sì di ẹni tí a kò kíyè sí tí a sì gbàgbé.”

فَنَادٰىهَا مِنْ تَحْتِهَآ اَلَّا تَحْزَنِيْ قَدْ جَعَلَ رَبُّكِ تَحْتَكِ سَرِيًّا

fa nādāhā min taḥtihā allā taḥzanī qad ja‘ala rabbuki taḥtaki sariyyā(n).

Nítorí náà (Jibril) kígbe sí i láti ibi ìsàlẹ̀ kan pé, “Má ṣe banújẹ́, dájúdájú Olúwa rẹ ti ṣe odò kan ní abẹ́ rẹ.”

وَهُزِّيْٓ اِلَيْكِ بِجِذْعِ النَّخْلَةِ تُسٰقِطْ عَلَيْكِ رُطَبًا جَنِيًّا ۖ

wa huzzī ilaiki bijiz‘in-nakhlati tusāqiṭ ‘alaiki ruṭaban janiyyā(n).

Kí o sì gbọn ìsàlẹ̀ igi ọ̀pẹ náà sí ọ, yóò máa já èso igi ọ̀pẹ sí ọ lára.

فَكُلِيْ وَاشْرَبِيْ وَقَرِّيْ عَيْنًا ۚفَاِمَّا تَرَيِنَّ مِنَ الْبَشَرِ اَحَدًاۙ فَقُوْلِيْٓ اِنِّيْ نَذَرْتُ لِلرَّحْمٰنِ صَوْمًا فَلَنْ اُكَلِّمَ الْيَوْمَ اِنْسِيًّا ۚ

fa kulī wasyrabī wa qarrī ‘ainā(n), fa immā tarayinna minal-basyari aḥadā(n), fa qūlī innī nażartu lir-raḥmāni ṣauman falan ukallimal-yauma insiyyā(n).

Nítorí náà, jẹ, mu, kí o sì yọ̀. Tí o bá rí ẹnìkan, sọ pé, “Lóòótọ́, mo ti jẹ́jẹ̀ẹ́ láti gbààwẹ̀ fún Ọlọ́run, Aláàánú jùlọ, nítorí náà, n kò ní bá ẹnikẹ́ni sọ̀rọ̀ lónìí.”

فَاَتَتْ بِهٖ قَوْمَهَا تَحْمِلُهٗ ۗقَالُوْا يٰمَرْيَمُ لَقَدْ جِئْتِ شَيْـًٔا فَرِيًّا

fa atat bihī qaumahā taḥmiluh(ū), qālū yā maryamu laqad ji'ti syai'an fariyyā(n).

Lẹ́yìn náà, ó gbé e (ọmọ náà) lọ sí ọ̀dọ̀ àwọn ènìyàn rẹ̀ tí ó gbé e. Wọ́n (àwọn ènìyàn rẹ̀) wí pé, “Ìwọ Màríyá! Dájúdájú, o ti mú ohun búburú wá.”

يٰٓاُخْتَ هٰرُوْنَ مَا كَانَ اَبُوْكِ امْرَاَ سَوْءٍ وَّمَا كَانَتْ اُمُّكِ بَغِيًّا ۖ

yā ukhta hārūna kāna abūkimra'a sau'iw wa mā kānat ummuki bagiyyā(n).

Ìwọ arábìnrin Háráùn (Máyàmù)! Bàbá rẹ kì í ṣe ẹni búburú, ìyá rẹ kì í sì í ṣe panṣágà.”

فَاَشَارَتْ اِلَيْهِۗ قَالُوْا كَيْفَ نُكَلِّمُ مَنْ كَانَ فِى الْمَهْدِ صَبِيًّا

fa asyārat ilaīh(i), qālū kaifa nukallimu man kāna fil-mahdi ṣabiyyā(n).

Nítorí náà, ó (Màryam) tọ́ka sí ọmọ rẹ̀ (ọmọ rẹ̀). Wọ́n ní, “Báwo la ṣe máa bá ọmọ kékeré kan tí ó ṣì ń dún bí ẹni pé ó ...

قَالَ اِنِّيْ عَبْدُ اللّٰهِ ۗاٰتٰنِيَ الْكِتٰبَ وَجَعَلَنِيْ نَبِيًّا ۙ

qāla innī ‘abdullāh(i), ātāniyal-kitāba wa ja‘alanī nabiyyā(n).

Ó (Ísà) sọ pé, “Dájúdájú ìránṣẹ́ Allāhu ni mí, Ó fún mi ní ìwé (Íńjìlì) Ó sì sọ mí di Wòlíì.”

وَّجَعَلَنِيْ مُبٰرَكًا اَيْنَ مَا كُنْتُۖ وَاَوْصٰنِيْ بِالصَّلٰوةِ وَالزَّكٰوةِ مَا دُمْتُ حَيًّا ۖ

wa ja‘alanī mubārakan aina mā kunt(u), wa auṣānī biṣ-ṣalāti waz-zakāti mā dumtu ḥayyā(n).

Ó sì ti sọ mí di alábùkún níbikíbi tí mo bá wà, Ó sì ti pàṣẹ fún mi láti máa gbàdúrà àti zakat ní gbogbo ìgbà tí mo bá wà láàyè.

وَّبَرًّاۢ بِوَالِدَتِيْ وَلَمْ يَجْعَلْنِيْ جَبَّارًا شَقِيًّا

wa barram biwālidatī wa lam yaj‘alnī jabbāran syaqiyyā(n).

àti olùfọkànsìn fún ìyá mi, kò sì mú mi jẹ́ onígbèéraga tàbí aláìní.

وَالسَّلٰمُ عَلَيَّ يَوْمَ وُلِدْتُّ وَيَوْمَ اَمُوْتُ وَيَوْمَ اُبْعَثُ حَيًّا

was-salāmu ‘alayya yauma wulittu wa yauma amūtu wa yauma ub‘aṡu ḥayyā(n).

Àlàáfíà sì wà fún mi ní ọjọ́ tí a bí mi, àti ní ọjọ́ tí mo bá kú, àti ní ọjọ́ tí a bá jí mi dìde sí ìyè.”

ذٰلِكَ عِيْسَى ابْنُ مَرْيَمَ ۚقَوْلَ الْحَقِّ الَّذِيْ فِيْهِ يَمْتَرُوْنَ

Żālika ‘īsabnu maryam(a), qaulal-ḥaqqil-lażī fīhi yamtarūn(a).

Iyẹn ni Jesu, ọmọ Maria, (ẹni tí ó sọ) awọn ọ̀rọ̀ òtítọ́, tí wọn ṣiyèméjì nípa rẹ̀.

مَا كَانَ لِلّٰهِ اَنْ يَّتَّخِذَ مِنْ وَّلَدٍ سُبْحٰنَهٗ ۗاِذَا قَضٰٓى اَمْرًا فَاِنَّمَا يَقُوْلُ لَهٗ كُنْ فَيَكُوْنُ ۗ

mā kāna lillāhi ay yattakhiża miw waladin subḥānah(ū), iżā qaḍā amran fa innamā yaqūlu lahū kun fa yakūn(u).

Kò yẹ kí Allāhu bímọ, ògo ni fún Un. Nígbà tí Ó bá fẹ́ ṣe ìpinnu kan, Ó kàn sọ fún un pé, “Jẹ́!” Bẹ́ẹ̀ ni ó rí.

وَاِنَّ اللّٰهَ رَبِّيْ وَرَبُّكُمْ فَاعْبُدُوْهُ ۗهٰذَا صِرَاطٌ مُّسْتَقِيْمٌ

wa innallāha rabbī wa rabbukum fa‘budūh(u), hāżā ṣirāṭum mustaqīm(un).

(Ànásà sọ pé), “Dájúdájú Allāhu ni Olúwa mi àti Olúwa yín, nítorí náà ẹ sìn ín. Èyí ni ọ̀nà títọ́.”

فَاخْتَلَفَ الْاَحْزَابُ مِنْۢ بَيْنِهِمْۚ فَوَيْلٌ لِّلَّذِيْنَ كَفَرُوْا مِنْ مَّشْهَدِ يَوْمٍ عَظِيْمٍ

fakhtalafal-aḥzābu mim bainihim, fa wailul lil-lażīna kafarū mim masyhadi yaumin ‘aẓīm(in).

Nítorí náà, àwọn ẹgbẹ́ (tí ó wà) láàrín wọn (àwọn Júù àti àwọn Kristẹni) yàtọ̀ síra. Nítorí náà, ègbé ni fún àwọn tí kò gbàgbọ́ nígbà tí wọ́n bá rí ọjọ́ ńlá náà!

اَسْمِعْ بِهِمْ وَاَبْصِرْۙ يَوْمَ يَأْتُوْنَنَا لٰكِنِ الظّٰلِمُوْنَ الْيَوْمَ فِيْ ضَلٰلٍ مُّبِيْنٍ

asmi‘ bihim wa abṣir, yauma ya'tūnanā lākiniẓ-ẓālimūnal-yauma fī ḍalālim mubīn(in).

Bí ìgbọ́ wọn ṣe mú tó àti bí ojú wọn ṣe mọ́lẹ̀ tó ní ọjọ́ tí wọ́n dé ọ̀dọ̀ Wa. Ṣùgbọ́n àwọn aláìṣòótọ́ lónìí (ní ayé) wà nínú àṣìṣe tí ó hàn gbangba.

وَاَنْذِرْهُمْ يَوْمَ الْحَسْرَةِ اِذْ قُضِيَ الْاَمْرُۘ وَهُمْ فِيْ غَفْلَةٍ وَّهُمْ لَا يُؤْمِنُوْنَ

wa anżirhum yaumal-ḥasrati iż quḍiyal-amr(u), wa hum fī gaflatiw wa hum lā yu'minūn(a).

Kí o sì kìlọ̀ fún wọn (ìwọ Muhammad) nípa ọjọ́ ìbànújẹ́, nígbà tí a ó ṣe ìpinnu gbogbo ọ̀rọ̀ nígbà tí wọ́n wà nínú àìbìkítà tí wọn kò sì gbàgbọ́.

اِنَّا نَحْنُ نَرِثُ الْاَرْضَ وَمَنْ عَلَيْهَا وَاِلَيْنَا يُرْجَعُوْنَ ࣖ

innā naḥnu nariṡul-arḍa wa man ‘alaihā wa ilainā yurja‘ūn(a).

Dájúdájú, Àwa ni a jogún ilẹ̀ àti gbogbo ohun tí ó wà lórí rẹ̀, àti pé ọ̀dọ̀ Wa nìkan ni a ó dá wọn padà.

وَاذْكُرْ فِى الْكِتٰبِ اِبْرٰهِيْمَ ەۗ اِنَّهٗ كَانَ صِدِّيْقًا نَّبِيًّا

ważkur fil-kitābi ibrāhīm(a), innahū kāna ṣiddīqan nabiyyā(n).

Kí o sì sọ ìtàn (Muhammad) nípa Ibrahim nínú ìwé (Al-Qur'an), dájúdájú ó jẹ́ ẹni rere, Wòlíì.

اِذْ قَالَ لِاَبِيْهِ يٰٓاَبَتِ لِمَ تَعْبُدُ مَا لَا يَسْمَعُ وَلَا يُبْصِرُ وَلَا يُغْنِيْ عَنْكَ شَيْـًٔا

iż qāla li'abīhi yā abati lima ta‘budu mā lā yasma‘u wa lā yubṣiru wa lā yugnī ‘anka syai'ā(n).

(Rántí) nígbà tí ó (Ibrahim) sọ fún baba rẹ̀ pé, “Baba mi! Kí ló dé tí o fi ń jọ́sìn ohun tí kò gbọ́, tí kò rí, tí kò sì lè ràn ọ́ lọ́wọ́ rárá?”

يٰٓاَبَتِ اِنِّيْ قَدْ جَاۤءَنِيْ مِنَ الْعِلْمِ مَا لَمْ يَأْتِكَ فَاتَّبِعْنِيْٓ اَهْدِكَ صِرَاطًا سَوِيًّا

yā abati innī qad jā'anī minal-‘ilmi mā lam ya'tika fattabi‘nī ahdika ṣirāṭan sawiyyā(n).

Baba mi! Dájúdájú, ìmọ̀ kan ti dé bá mi tí a kò fún ọ, nítorí náà tẹ̀lé mi, èmi yóò sì fi ọ̀nà títọ́ hàn ọ́.

يٰٓاَبَتِ لَا تَعْبُدِ الشَّيْطٰنَۗ اِنَّ الشَّيْطٰنَ كَانَ لِلرَّحْمٰنِ عَصِيًّا

yā abati lā ta‘budisy-syaiṭān(a), innasy-syaiṭāna kāna lir-raḥmāni ‘aṣiyyā(n).

Baba mi! Má ṣe jọ́sìn fún Èṣù. Dájúdájú, Sátánì jẹ́ aláìgbọràn sí Ọlọ́run, Àánú Jùlọ.

يٰٓاَبَتِ اِنِّيْٓ اَخَافُ اَنْ يَّمَسَّكَ عَذَابٌ مِّنَ الرَّحْمٰنِ فَتَكُوْنَ لِلشَّيْطٰنِ وَلِيًّا

yā abati innī akhāfu ay yamassaka ‘ażābum minar-raḥmāni fa takūna lisy-syaiṭāni waliyyā(n).

Baba mi! Mo ní àníyàn gidigidi pé ìyà láti ọ̀dọ̀ Ọlọ́run Aláàánú jùlọ yóò kọlu ọ́, kí o lè di ọ̀rẹ́ Sátánì.”

قَالَ اَرَاغِبٌ اَنْتَ عَنْ اٰلِهَتِيْ يٰٓاِبْرٰهِيْمُ ۚ لَىِٕنْ لَّمْ تَنْتَهِ لَاَرْجُمَنَّكَ وَاهْجُرْنِيْ مَلِيًّا

qāla arāgibun anta ‘an ālihatī yā ibrāhīm(u), la'illam tantahi la'arjumannaka wahjurnī maliyyā(n).

Ó (bàbá rẹ̀) wí pé, “Ṣé o kórìíra àwọn ọlọ́run mi ni, ìwọ Ibrahim? Tí o kò bá dáwọ́ dúró, dájúdájú n óo sọ ọ́ ní òkúta, nítorí náà fi mí sílẹ̀ fún ìgbà pípẹ́.”

قَالَ سَلٰمٌ عَلَيْكَۚ سَاَسْتَغْفِرُ لَكَ رَبِّيْۗ اِنَّهٗ كَانَ بِيْ حَفِيًّا

qāla salāmun ‘alaik(a), sa'astagfiru laka rabbī, innahū kāna bī ḥafiyyā(n).

Ó (Ibrahim) sọ pé, “Kí àlàáfíà kí ó wà lórí rẹ, èmi yóò tọrọ àforíjìn lọ́wọ́ Olúwa mi. Dájúdájú, Ó jẹ́ ẹni rere fún mi.”

وَاَعْتَزِلُكُمْ وَمَا تَدْعُوْنَ مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ وَاَدْعُوْا رَبِّيْۖ عَسٰٓى اَلَّآ اَكُوْنَ بِدُعَاۤءِ رَبِّيْ شَقِيًّا

wa a‘tazilukum wa mā tad‘ūna min dūnillāhi wa ad‘ū rabbī, ‘asā allā akūna bidu‘ā'i rabbī syaqiyyā(n).

Èmi yóò sì jìnnà sí yín àti sí ohun tí ẹ ń jọ́sìn lẹ́yìn Allah, èmi yóò sì gbàdúrà sí Olúwa mi, mo nírètí pé kí n má baà jáwọ́ nínú gbígbàdúrà sí Olúwa mi.”

فَلَمَّا اعْتَزَلَهُمْ وَمَا يَعْبُدُوْنَ مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ ۙوَهَبْنَا لَهٗٓ اِسْحٰقَ وَيَعْقُوْبَۗ وَكُلًّا جَعَلْنَا نَبِيًّا

falamma‘tazalahum wa mā ya‘budūna min dūnillāh(i), wahabnā lahū isḥāqa wa ya‘qūb(a), wa kullan ja‘alnā nabiyyā(n).

Nígbà tí (Ibrahim) ti ya ara rẹ̀ sọ́tọ̀ kúrò lọ́dọ̀ wọn àti sí ohun tí wọ́n ń jọ́sìn fún lẹ́yìn Allah, A fún un ní Ishak àti Yakub. A sì yàn wọ́n ní wòlíì kọ̀ọ̀kan.

وَوَهَبْنَا لَهُمْ مِّنْ رَّحْمَتِنَا وَجَعَلْنَا لَهُمْ لِسَانَ صِدْقٍ عَلِيًّا ࣖ

wa wahabnā lahum mir raḥmatinā wa ja‘alnā lahum lisāna ṣidqin ‘aliyyā(n).

A sì fún wọn ní ẹ̀bùn láti inú àánú wa, A sì sọ wọ́n di ọ̀rọ̀ rere àti ọ̀rọ̀ ọ̀wọ̀.

وَاذْكُرْ فِى الْكِتٰبِ مُوْسٰٓىۖ اِنَّهٗ كَانَ مُخْلَصًا وَّكَانَ رَسُوْلًا نَّبِيًّا

ważkur fil-kitābi mūsā, innahū kāna mukhlaṣaw wa kāna rasūlan nabiyyā(n).

Kí o sì sọ ìtàn Mósà nínú ìwé (Al-Kùránì). Ó jẹ́ ẹni tí a yàn ní tòótọ́, àpósítélì àti Wòlíì.

وَنَادَيْنٰهُ مِنْ جَانِبِ الطُّوْرِ الْاَيْمَنِ وَقَرَّبْنٰهُ نَجِيًّا

wa nādaināhu min jānibiṭ-ṭūril-aimani wa qarrabnāhu najiyyā(n).

A sì pè é láti apá ọ̀tún òkè (Sínáì) A sì mú un súnmọ́ fún ìjíròrò.

وَوَهَبْنَا لَهٗ مِنْ رَّحْمَتِنَآ اَخَاهُ هٰرُوْنَ نَبِيًّا

wa wahabnā lahū mir raḥmatinā akhāhu hārūna nabiyyā(n).

A sì fún un ní ẹ̀bùn láti inú àánú wa, kí arákùnrin rẹ̀, Áárónì, di Wòlíì.

وَاذْكُرْ فِى الْكِتٰبِ اِسْمٰعِيْلَ ۖاِنَّهٗ كَانَ صَادِقَ الْوَعْدِ وَكَانَ رَسُوْلًا نَّبِيًّا ۚ

ważkur fil-kitābi ismā‘īl(a), innahū kāna ṣādiqal-wa‘di wa kāna rasūlan nabiyyā(n).

Kí o sì sọ ìtàn Ismail nínú ìwé (Al-Qur'an). Ó jẹ́ ọkùnrin tó ń fi ọ̀rọ̀ rẹ̀ hàn ní tòótọ́, aposteli àti wòlíì.

وَكَانَ يَأْمُرُ اَهْلَهٗ بِالصَّلٰوةِ وَالزَّكٰوةِۖ وَكَانَ عِنْدَ رَبِّهٖ مَرْضِيًّا

wa kāna ya'muru ahlahū biṣ-ṣalāti waz-zakāh(ti), wa kāna ‘inda rabbihī marḍiyyā(n).

Ó sì pàṣẹ fún àwọn ará ilé rẹ̀ láti (ṣe) àdúrà àti (san) zakāt, ó sì jẹ́ ọkùnrin tí ó ní ìtẹ́lọ́rùn pẹ̀lú Olúwa rẹ̀.

وَاذْكُرْ فِى الْكِتٰبِ اِدْرِيْسَۖ اِنَّهٗ كَانَ صِدِّيْقًا نَّبِيًّا ۙ

ważkur fil-kitābi idrīs(a), innahū kāna ṣādiqan nabiyyā(n).

Kí o sì sọ ìtàn (Muhammad) Idris nínú Ìwé (Al-Qur’an). Dájúdájú, ó jẹ́ ọkùnrin tí ó fẹ́ràn òtítọ́, ó sì jẹ́ wòlíì.

وَّرَفَعْنٰهُ مَكَانًا عَلِيًّا

wa rafa‘nāhu makānan ‘aliyyā(n).

A sì ti gbé e ga sí ipò ọlá gíga.

اُولٰۤىِٕكَ الَّذِيْنَ اَنْعَمَ اللّٰهُ عَلَيْهِمْ مِّنَ النَّبِيّٖنَ مِنْ ذُرِّيَّةِ اٰدَمَ وَمِمَّنْ حَمَلْنَا مَعَ نُوْحٍۖ وَّمِنْ ذُرِّيَّةِ اِبْرٰهِيْمَ وَاِسْرَاۤءِيْلَ ۖوَمِمَّنْ هَدَيْنَا وَاجْتَبَيْنَاۗ اِذَا تُتْلٰى عَلَيْهِمْ اٰيٰتُ الرَّحْمٰنِ خَرُّوْا سُجَّدًا وَّبُكِيًّا ۩

ulā'ikal-lażīna an‘amallāhu ‘alaihim minan-nabiyyīna min żurriyyati ādama wa mimman ḥamalnā ma‘a nūḥ(in), wa min żurriyyati ibrāhīma wa isrā'īl(a), wa mimman hadainā wajtabainā, iżā tutlā ‘alaihim āyātur-raḥmāni kharrū sujjadaw wa bukiyyā(n).

Àwọn wọ̀nyí ni àwọn ènìyàn tí Allāhu fi ojúrere fún, èyí ni láti inú (ẹ̀yà) àwọn Wòlíì láti inú àwọn ọmọ Adam, àti láti inú àwọn tí A mú (nínú ọkọ̀ ojú omi) pẹ̀lú Nóà, àti láti inú àwọn ọmọ Ábúráhámù àti Ísírẹ́lì (Jákọ́bù) àti láti inú àwọn tí A tọ́ sọ́nà àti àwọn tí A yàn. Nígbà tí a bá ka àwọn àmì Allāhu, Àlàáfíà, fún wọn, wọ́n tẹrí ba, wọ́n sì sunkún.

۞ فَخَلَفَ مِنْۢ بَعْدِهِمْ خَلْفٌ اَضَاعُوا الصَّلٰوةَ وَاتَّبَعُوا الشَّهَوٰتِ فَسَوْفَ يَلْقَوْنَ غَيًّا ۙ

fa khalafa mim ba‘dihim khalfun aḍā‘uṣ-ṣalāta wattaba‘usy-syahawāti fa saufa yalqauna gayyā(n).

Lẹ́yìn náà, àwọn ọmọ-ẹ̀yìn yóò dé lẹ́yìn wọn tí wọn kò gbàdúrà mọ́, tí wọ́n sì tẹ̀lé ìfẹ́-ọkàn wọn, nítorí náà wọn yóò ṣìnà.

اِلَّا مَنْ تَابَ وَاٰمَنَ وَعَمِلَ صَالِحًا فَاُولٰۤىِٕكَ يَدْخُلُوْنَ الْجَنَّةَ وَلَا يُظْلَمُوْنَ شَيْـًٔا ۙ

illā man tāba wa āmana wa ‘amila ṣāliḥan fa ulā'ika yadkhulūnal-jannata wa lā yuẓlamūna syai'ā(n).

Àyàfi àwọn tí ó ronú pìwàdà, tí ó gbàgbọ́, tí ó sì ṣe iṣẹ́ rere, nítorí pé wọn yóò wọ inú Párádísè, a kò sì ní ṣe àìtọ́ sí wọn rárá.

جَنّٰتِ عَدْنِ ِۨالَّتِيْ وَعَدَ الرَّحْمٰنُ عِبَادَهٗ بِالْغَيْبِۗ اِنَّهٗ كَانَ وَعْدُهٗ مَأْتِيًّا

jannāti ‘adninil-latī wa‘adar-raḥmānu ‘ibādahū bil-gaib(i), innahū kāna wa‘duhū ma'tiyyā(n).

èyí ni ọ̀run Adn tí Ọlọ́run Àánú jùlọ ti ṣèlérí fún àwọn ìránṣẹ́ Rẹ̀, bó tilẹ̀ jẹ́ pé (ọ̀run) kò hàn gbangba. Dájúdájú, (ìlérí Ọlọ́run) yóò ṣẹ dájúdájú.

لَا يَسْمَعُوْنَ فِيْهَا لَغْوًا اِلَّا سَلٰمًاۗ وَلَهُمْ رِزْقُهُمْ فِيْهَا بُكْرَةً وَّعَشِيًّا

lā yasma‘ūna fīhā lagwan illā salāmā(n), wa lahum rizquhum fīhā bukrataw wa ‘asyiyyā(n).

Wọn kò gbọ́ ọ̀rọ̀ asán nínú rẹ̀, bí kò ṣe ìkíni. Àti nínú rẹ̀ ni oúnjẹ wà fún wọn ní òwúrọ̀ àti ní alẹ́.

تِلْكَ الْجَنَّةُ الَّتِيْ نُوْرِثُ مِنْ عِبَادِنَا مَنْ كَانَ تَقِيًّا

tilkal-jannatul-latī nūriṡu min ‘ibādinā man kāna taqiyyā(n).

Iyẹn ni paradise ti A o fi fun awọn iranṣẹ Wa ti wọn jẹ olufọkansin nigbagbogbo.

وَمَا نَتَنَزَّلُ اِلَّا بِاَمْرِ رَبِّكَۚ لَهٗ مَا بَيْنَ اَيْدِيْنَا وَمَا خَلْفَنَا وَمَا بَيْنَ ذٰلِكَ وَمَا كَانَ رَبُّكَ نَسِيًّا ۚ

wa mā natanazzalu illā bi'amri rabbik(a), lahū mā baina aidīnā wa mā khalfanā wa mā baina żālika wa mā kāna rabbuka nasiyyā(n).

Àwa (Jibril) kò sì sọ̀kalẹ̀, àyàfi pẹ̀lú àṣẹ Olúwa rẹ. Ti Rẹ̀ ni gbogbo ohun tí ó wà níwájú wa, gbogbo ohun tí ó wà lẹ́yìn wa, àti gbogbo ohun tí ó wà láàrín wọn, Olúwa rẹ kò sì gbàgbé.

رَبُّ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِ وَمَا بَيْنَهُمَا فَاعْبُدْهُ وَاصْطَبِرْ لِعِبَادَتِهٖۗ هَلْ تَعْلَمُ لَهٗ سَمِيًّا ࣖ

rabbus-samāwāti wal-arḍi wa mā bainahumā fa‘budhu waṣṭabir li‘ibādatih(ī), hal ta‘lamu lahū samiyyā(n).

(Òun ni) Olúwa (ẹni tí ó ń ṣàkóso) àwọn ọ̀run àti ilẹ̀ ayé àti ohun gbogbo tí ó wà láàrín wọn, nítorí náà, ẹ jọ́sìn fún Un kí ẹ sì dúró ṣinṣin nínú sísìn Rẹ̀. Ṣé ẹ mọ̀ pé ohun kan wà tí ó jọra sí I?

وَيَقُوْلُ الْاِنْسَانُ ءَاِذَا مَا مِتُّ لَسَوْفَ اُخْرَجُ حَيًّا

wa yaqūlul-insānu a'iżā mā mittu lasaufa ukhraju ḥayyā(n).

Àwọn ènìyàn (àwọn aláìgbàgbọ́) sì máa ń sọ pé, “Ṣé òótọ́ ni pé nígbà tí mo bá kú, lọ́jọ́ kan, a ó jí mi dìde sí ìyè?”

اَوَلَا يَذْكُرُ الْاِنْسَانُ اَنَّا خَلَقْنٰهُ مِنْ قَبْلُ وَلَمْ يَكُ شَيْـًٔا

awalā yażkurul-insānu annā khalaqnāhu min qablu wa lam yaku syai'ā(n).

Ṣé ènìyàn kò rò pé A ti dá a tẹ́lẹ̀, nígbà tí kò jẹ́ nǹkan kan rárá?

فَوَرَبِّكَ لَنَحْشُرَنَّهُمْ وَالشَّيٰطِيْنَ ثُمَّ لَنُحْضِرَنَّهُمْ حَوْلَ جَهَنَّمَ جِثِيًّا

fa wa rabbika lanaḥsyurannahum wasy-syayāṭīna ṡumma lanuḥḍirannahum ḥaula jahannama jiṡiyyā(n).

Nítorí náà, mo fi Olúwa rẹ búra, dájúdájú A ó kó wọn jọ pẹ̀lú Sàtánì, lẹ́yìn náà A ó mú wọn wá sí àyíká Jahannama pẹ̀lú ìkúnlẹ̀ wọn.

ثُمَّ لَنَنْزِعَنَّ مِنْ كُلِّ شِيْعَةٍ اَيُّهُمْ اَشَدُّ عَلَى الرَّحْمٰنِ عِتِيًّا ۚ

Ṡumma lananzi‘anna min kulli syī‘atin ayyuhum asyaddu ‘alar-raḥmāni ‘itiyyā(n).

Lẹ́yìn náà dájúdájú A ó yọ àwọn tí wọ́n jẹ́ aláìgbọràn jùlọ sí Ọlọ́run, Àánú jùlọ kúrò nínú gbogbo ẹgbẹ́.

ثُمَّ لَنَحْنُ اَعْلَمُ بِالَّذِيْنَ هُمْ اَوْلٰى بِهَا صِلِيًّا

Ṡumma lanaḥnu a‘lamu bil-lażīna hum aulā bihā ṣiliyyā(n).

Síwájú sí i, àwa mọ àwọn tí ó yẹ kí a fi sínú iná ọ̀run àpáàdì jùlọ.

وَاِنْ مِّنْكُمْ اِلَّا وَارِدُهَا ۚ كَانَ عَلٰى رَبِّكَ حَتْمًا مَّقْضِيًّا ۚ

wa im minkum illā wāriduhā, kāna ‘alā rabbika ḥatmam maqḍiyyā(n).

Kò sì sí ẹnìkan nínú yín tí kò ní wá sí ibẹ̀ (iná àpáàdì). Ìlànà ni èyí láti ọ̀dọ̀ Olúwa rẹ.

ثُمَّ نُنَجِّى الَّذِيْنَ اتَّقَوْا وَّنَذَرُ الظّٰلِمِيْنَ فِيْهَا جِثِيًّا

Ṡumma nunajjil-lażīnattaqau wa nażaruẓ-ẓālimīna fīhā jiṡiyyā(n).

Lẹ́yìn náà, A ó gba àwọn ènìyàn oníwà-bí-Ọlọ́run là, a ó sì fi àwọn aláìṣòótọ́ sílẹ̀ nínú (ìjìnlẹ̀) lórí ìkúnlẹ̀ wọn.

وَاِذَا تُتْلٰى عَلَيْهِمْ اٰيٰتُنَا بَيِّنٰتٍ قَالَ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا لِلَّذِيْنَ اٰمَنُوْٓاۙ اَيُّ الْفَرِيْقَيْنِ خَيْرٌ مَّقَامًا وَّاَحْسَنُ نَدِيًّا

wa iżā tutlā ‘alaihim āyātunā bayyinātin qālal-lażīna kafarū lil-lażīna āmanū, ayyul-farīqaini khairum maqāmaw wa aḥsanu nadiyyā(n).

Nígbà tí wọ́n sì ń ka àwọn āyah Wa tí ó ṣe kedere fún wọn (ìtumọ̀ náà), àwọn tí kò gbàgbọ́ sọ fún àwọn tí ó gbàgbọ́ pé, “Èwo nínú àwọn ẹgbẹ́ méjèèjì ló ní ibùgbé tí ó dára jù láti gbé àti ibi tí ó dára jù fún àwọn ìpàdé wọn?”

وَكَمْ اَهْلَكْنَا قَبْلَهُمْ مِّنْ قَرْنٍ هُمْ اَحْسَنُ اَثَاثًا وَّرِءْيًا

wa kam ahlaknā qablahum min qarnin hum aḥsanu aṡāṡaw wa ri'yā(n).

Àti iye ènìyàn (àwọn aláìgbàgbọ́) tí a ti parun ṣáájú wọn, bó tilẹ̀ jẹ́ pé wọ́n ní àwọn ohun èlò ilé tó dára jù wọ́n lọ, tí wọ́n sì jẹ́ (àwọn tí ó dùn mọ́ni jù) lójú.

قُلْ مَنْ كَانَ فِى الضَّلٰلَةِ فَلْيَمْدُدْ لَهُ الرَّحْمٰنُ مَدًّا ەۚ حَتّٰىٓ اِذَا رَاَوْا مَا يُوْعَدُوْنَ اِمَّا الْعَذَابَ وَاِمَّا السَّاعَةَ ۗفَسَيَعْلَمُوْنَ مَنْ هُوَ شَرٌّ مَّكَانًا وَّاَضْعَفُ جُنْدًا

qul man kāna fiḍ-ḍalālati falyamdud lahur-raḥmānu maddā(n), ḥattā iżā ra'au mā yū‘adūna immal-‘ażāba wa immas-sā‘ata fa saya‘lamūna man huwa syarrum makānaw wa aḍ‘afu jundā(n).

Sọ (Muhammad), “Ẹnikẹ́ni tí ó bá ṣìnà, kí Ọlọ́run, Àlàáfíà, fún un ní àkókò gígùn, kí ó baà lè jẹ́ pé nígbà tí wọ́n bá ti rí ohun tí wọ́n ń halẹ̀ mọ́ wọn, yálà ìyà tàbí ọjọ́ ìjìyà, nígbà náà ni wọn yóò mọ ẹni tí ó wà ní ipò tí ó burú jù àti ẹni tí ẹgbẹ́ ọmọ ogun rẹ̀ jẹ́ aláìlera.”

وَيَزِيْدُ اللّٰهُ الَّذِيْنَ اهْتَدَوْا هُدًىۗ وَالْبٰقِيٰتُ الصّٰلِحٰتُ خَيْرٌ عِنْدَ رَبِّكَ ثَوَابًا وَّخَيْرٌ مَّرَدًّا

wa yazīdullāhul-lażīnahtadau hudā(n), wal-bāqiyātuṣ-ṣāliḥātu khairun ‘inda rabbika ṡawābaw wa khairum maraddā(n).

Allāhu yóò sì mú ìtọ́sọ́nà pọ̀ sí i fún àwọn tí wọ́n ti gba ìtọ́sọ́nà. Àti pé iṣẹ́ rere ayérayé yóò ní èrè tí ó dára jù lọ́dọ̀ Olúwa rẹ àti àbájáde tí ó dára jù.

اَفَرَاَيْتَ الَّذِيْ كَفَرَ بِاٰيٰتِنَا وَقَالَ لَاُوْتَيَنَّ مَالًا وَّوَلَدًا ۗ

afa ra'aital-lażī kafara bi'āyātinā wa qāla la'ūtayanna mālaw wa waladā(n).

Ǹjẹ́ o ti rí ẹnìkan tí ó sẹ́ àwọn āyah Wa, tí ó sì wí pé, “Dájúdájú a ó fún mi ní ọrọ̀ àti ọmọ.”

اَطَّلَعَ الْغَيْبَ اَمِ اتَّخَذَ عِنْدَ الرَّحْمٰنِ عَهْدًا ۙ

aṭṭala‘al-gaiba amittakhaża ‘indar-raḥmāni ‘ahdā(n).

Ṣé ó ti rí ohun tí a kò rí tàbí ó ti bá Ọlọ́run, Aláàánú jùlọ dá májẹ̀mú?

كَلَّا ۗسَنَكْتُبُ مَا يَقُوْلُ وَنَمُدُّ لَهٗ مِنَ الْعَذَابِ مَدًّا ۙ

kallā, sanaktubu mā yaqūlu wa namuddu lahū minal-‘ażābi maddā(n).

Rárá o! A ó kọ ohun tí ó sọ sílẹ̀, A ó sì fi ìyà náà gùn ún ní kíkún.

وَّنَرِثُهٗ مَا يَقُوْلُ وَيَأْتِيْنَا فَرْدًا

wa nariṡuhū mā yaqūlu wa ya'tīnā fardā(n).

Àwa yóò sì jogún ohun tí ó sọ, òun nìkan ni yóò sì wá sọ́dọ̀ wa.

وَاتَّخَذُوْا مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ اٰلِهَةً لِّيَكُوْنُوْا لَهُمْ عِزًّا ۙ

wattakhażū min dūnillāhi ālihatal liyakūnū lahum ‘izzā(n).

Wọ́n sì ti yan àwọn ọlọ́run mìíràn yàtọ̀ sí Allāhu, kí àwọn ọlọ́run wọ̀nyí lè jẹ́ olùdáàbòbò wọn.

كَلَّا ۗسَيَكْفُرُوْنَ بِعِبَادَتِهِمْ وَيَكُوْنُوْنَ عَلَيْهِمْ ضِدًّا ࣖ

kallā, sayakfurūna bi‘ibādatihim wa yakūnūna ‘alaihim ḍiddā(n).

Rárá o! Nígbà tó bá yá, àwọn (àwọn olùjọ́sìn) yóò sẹ́ ìjọsìn wọn sí i, wọn yóò sì di ọ̀tá wọn.

اَلَمْ تَرَ اَنَّآ اَرْسَلْنَا الشَّيٰطِيْنَ عَلَى الْكٰفِرِيْنَ تَؤُزُّهُمْ اَزًّا ۙ

alam tara annā arsalnasy-syayāṭīna ‘alal-kāfirīna ta'uzzuhum azzā(n).

Ṣé o kò rí i pé A ti rán àwọn èṣù sí àwọn aláìgbàgbọ́ láti fi ìtara tàn wọ́n jẹ (sí ẹ̀ṣẹ̀)?

فَلَا تَعْجَلْ عَلَيْهِمْۗ اِنَّمَا نَعُدُّ لَهُمْ عَدًّا ۗ

falā ta‘jal ‘alaihim, innamā na‘uddu lahum ‘addā(n).

Nítorí náà, ẹ má ṣe yára (ní pípe ìjìyà) sí wọn, nítorí A ti ṣírò fún wọn pẹ̀lú ìṣírò tó péye (bíbọ̀ ọjọ́ ìjìyà).

يَوْمَ نَحْشُرُ الْمُتَّقِيْنَ اِلَى الرَّحْمٰنِ وَفْدًا

yauma naḥsyurul-muttaqīna ilar-raḥmāni wafdā(n).

(Ẹ rántí) ọjọ́ tí A kó àwọn tí ó bẹ̀rù (Allāhu) Àṣàkẹ́gbẹ́ jọ, gẹ́gẹ́ bí ọkọ̀ ojú omi ọlọ́lá.

وَنَسُوْقُ الْمُجْرِمِيْنَ اِلٰى جَهَنَّمَ وِرْدًا ۘ

wa nasūqul-mujrimīna ilā jahannama wirdā(n).

A ó sì lé àwọn aláìgbọràn lọ sí iná ọ̀run àpáàdì ní ipò òùngbẹ.

لَا يَمْلِكُوْنَ الشَّفَاعَةَ اِلَّا مَنِ اتَّخَذَ عِنْدَ الرَّحْمٰنِ عَهْدًا ۘ

lā yamlikūnasy-syafā‘ata illā manittakhaża ‘indar-raḥmāni ‘ahdā(n).

Wọn kò ní ẹ̀tọ́ láti ṣe ìbẹ̀bẹ̀ (ìrànlọ́wọ́) àyàfi àwọn tí wọ́n ti dá májẹ̀mú pẹ̀lú (Allah) Àlàáfíà jùlọ.

وَقَالُوا اتَّخَذَ الرَّحْمٰنُ وَلَدًا ۗ

wa qāluttakhażar-raḥmānu waladā(n).

Wọ́n sì wí pé, “(Allāhu) Àlàáfíà ní ọmọ kan.”

لَقَدْ جِئْتُمْ شَيْـًٔا اِدًّا ۙ

laqad ji'tum syai'an iddā(n).

Ní tòótọ́, o ti mú ohun búburú wá,

تَكَادُ السَّمٰوٰتُ يَتَفَطَّرْنَ مِنْهُ وَتَنْشَقُّ الْاَرْضُ وَتَخِرُّ الْجِبَالُ هَدًّا ۙ

takādus-samāwātu yatafaṭṭarna minhu wa tansyaqqul-arḍu wa takhirrul-jibālu haddā(n).

Àwọn ọ̀run fẹ́rẹ̀ ya, ilẹ̀ sì pínyà, àwọn òkè ńlá sì wó lulẹ̀, (nítorí ọ̀rọ̀ yẹn).

اَنْ دَعَوْا لِلرَّحْمٰنِ وَلَدًا ۚ

an da‘au lir-raḥmāni waladā(n).

nítorí wọ́n gbà pé (Allah) Onínúure jùlọ ni àwọn ọmọ.

وَمَا يَنْۢبَغِيْ لِلرَّحْمٰنِ اَنْ يَّتَّخِذَ وَلَدًا ۗ

wa mā yambagī lir-raḥmāni ay yattakhiża waladā(n).

Kò sì ṣeé ṣe fún (Allah) Aláàánú jùlọ láti ní àwọn ọmọ.

اِنْ كُلُّ مَنْ فِى السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِ اِلَّآ اٰتِى الرَّحْمٰنِ عَبْدًا ۗ

in kullu man fis-samāwāti wal-arḍi illā ātir-raḥmāni ‘abdā(n).

Kò sí ẹnikẹ́ni ní ọ̀run àti ilẹ̀ ayé, bí kò ṣe pé yóò wá sí ọ̀dọ̀ (Allah) Àṣàkẹ́-ọ̀run gẹ́gẹ́ bí ìránṣẹ́.

لَقَدْ اَحْصٰىهُمْ وَعَدَّهُمْ عَدًّا ۗ

laqad aḥṣāhum wa ‘addahum ‘addā(n).

Dájúdájú (Allah) ti pinnu iye wọn, ó sì ti kà wọ́n pẹ̀lú iye pàtó kan.

وَكُلُّهُمْ اٰتِيْهِ يَوْمَ الْقِيٰمَةِ فَرْدًا

wa kulluhum ātīhi yaumal-qiyāmati fardā(n).

Olúkúlùkù wọn yóó sì wá sí ọ̀dọ̀ Allah ní ọ̀kọ̀ọ̀kan ní ọjọ́ Àjíǹde.

اِنَّ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَعَمِلُوا الصّٰلِحٰتِ سَيَجْعَلُ لَهُمُ الرَّحْمٰنُ وُدًّا

innal-lażīna āmanū wa ‘amiluṣ-ṣāliḥāti sayaj‘alu lahumur-raḥmānu wuddā(n).

Dájúdájú, àwọn tí wọ́n gbàgbọ́ tí wọ́n sì ṣe iṣẹ́ rere, lẹ́yìn náà (Allah) Àlàáfíà jùlọ yóò fi àánú (sínú ọkàn wọn).

فَاِنَّمَا يَسَّرْنٰهُ بِلِسَانِكَ لِتُبَشِّرَ بِهِ الْمُتَّقِيْنَ وَتُنْذِرَ بِهٖ قَوْمًا لُّدًّا

fa innamā yassarnāhu bilisānika litubasysyira bihil-muttaqīna wa tunżira bihī qaumal luddā(n).

Nítorí náà, dájúdájú, A ti mú un (Al-Qur’an) rọrùn ní èdè rẹ (Muhammad), kí o lè fi í fún àwọn olùfọkànsìn ní ìhìnrere, kí o sì lè kìlọ̀ fún àwọn ènìyàn aláìgbọràn.

وَكَمْ اَهْلَكْنَا قَبْلَهُمْ مِّنْ قَرْنٍۗ هَلْ تُحِسُّ مِنْهُمْ مِّنْ اَحَدٍ اَوْ تَسْمَعُ لَهُمْ رِكْزًا ࣖ

wa kam ahlaknā qablahum min qarn(in), hal tuḥissu minhum min aḥadin au tasma‘u lahum rikzā(n).

Àti iye àwọn ènìyàn mélòó tí a ti parun ṣáájú wọn. Ṣé o ti rí ẹnikẹ́ni nínú wọn tàbí o ti gbọ́ ìfọ̀rọ̀wérọ̀ wọn rí?