Q.S Ya-Sin (يس) - 83 Iye Àwọn Ẹsẹ

يٰسۤ ۚ

yā sīn.

Ya Sin

وَالْقُرْاٰنِ الْحَكِيْمِۙ

wal-qur'ānil-ḥakīm(i).

Pẹ̀lú Al-Qur’an tí ó kún fún ọgbọ́n,

اِنَّكَ لَمِنَ الْمُرْسَلِيْنَۙ

innaka laminal-mursalīn(a).

Dájúdájú ìwọ (Muhammad) jẹ́ ọ̀kan lára àwọn aposteli,

عَلٰى صِرَاطٍ مُّسْتَقِيْمٍۗ

‘alā ṣirāṭim mustaqīm(in).

(èyí tí ó wà) ní ojú ọ̀nà títọ́,

تَنْزِيْلَ الْعَزِيْزِ الرَّحِيْمِۙ

tanzīlal-‘azīzir-raḥīm(i).

(gẹ́gẹ́ bí ìfihàn) tí (Allah) Olódùmarè, Àṣàkẹ́-ọ̀run, rán sọ̀kalẹ̀.

لِتُنْذِرَ قَوْمًا مَّآ اُنْذِرَ اٰبَاۤؤُهُمْ فَهُمْ غٰفِلُوْنَ

litunżira qaumam mā unżira ābā'uhum fahum gāfilūn(a).

kí o lè kìlọ̀ fún àwọn ènìyàn tí a kò kìlọ̀ fún àwọn baba ńlá wọn, nítorí náà wọ́n ṣe àìkíyèsí.

لَقَدْ حَقَّ الْقَوْلُ عَلٰٓى اَكْثَرِهِمْ فَهُمْ لَا يُؤْمِنُوْنَ

laqad ḥaqqal-qaulu ‘alā akṡarihim fahum lā yu'minūn(a).

Dájúdájú, ọ̀rọ̀ náà (ìyà) yóò jẹ́ òótọ́ fún ọ̀pọ̀lọpọ̀ wọn, nítorí wọn kò gbàgbọ́.

اِنَّا جَعَلْنَا فِيْٓ اَعْنَاقِهِمْ اَغْلٰلًا فَهِيَ اِلَى الْاَذْقَانِ فَهُمْ مُّقْمَحُوْنَ

innā ja‘alnā fī a‘nāqihim aglālan fa hiya ilal-ażqāni fahum muqmaḥūn(a).

Dájúdájú, A ti fi ẹ̀wọ̀n sí ọrùn wọn, lẹ́yìn náà a gbé ọwọ́ wọn sókè (tí a gbé sókè) sí àgbọ̀n wọn, nítorí náà wọ́n ń wo òkè.

وَجَعَلْنَا مِنْۢ بَيْنِ اَيْدِيْهِمْ سَدًّا وَّمِنْ خَلْفِهِمْ سَدًّا فَاَغْشَيْنٰهُمْ فَهُمْ لَا يُبْصِرُوْنَ

wa ja‘alnā mim baini aidīhim saddaw wa min khalfihim saddan fa agsyaināhum fahum lā yubṣirūn(a).

A sì ṣe ògiri kan ní iwájú wọn àti ògiri kan ní ẹ̀yìn wọn, A sì dí ojú wọn kí wọ́n má baà ríran.

وَسَوَاۤءٌ عَلَيْهِمْ ءَاَنْذَرْتَهُمْ اَمْ لَمْ تُنْذِرْهُمْ لَا يُؤْمِنُوْنَ

wa sawā'un ‘alaihim a'anżartahum am lam tunżirhum lā yu'minūn(a).

Bákan náà ni ó rí fún wọn, yálà o kìlọ̀ fún wọn tàbí o kò kìlọ̀ fún wọn, wọn kò ní gbàgbọ́ pẹ̀lú.

اِنَّمَا تُنْذِرُ مَنِ اتَّبَعَ الذِّكْرَ وَخَشِيَ الرَّحْمٰنَ بِالْغَيْبِۚ فَبَشِّرْهُ بِمَغْفِرَةٍ وَّاَجْرٍ كَرِيْمٍ

innamā tunżiru manittaba‘aż-żikra wa khasyiyar-raḥmāna bil-gaib(i), fa basysyirhu bimagfiratiw wa ajrin karīm(in).

Ní tòótọ́, àwọn tí wọ́n fẹ́ tẹ̀lé ìkìlọ̀ nìkan ni ìwọ yóò máa kìlọ̀ fún, àwọn tí wọ́n sì bẹ̀rù Ọlọ́run, Aláàánú jùlọ, bí ó tilẹ̀ jẹ́ pé wọn kò rí I. Nítorí náà, fún wọn ní ìròyìn ayọ̀ pẹ̀lú ìdáríjì àti èrè ọlọ́lá.

اِنَّا نَحْنُ نُحْيِ الْمَوْتٰى وَنَكْتُبُ مَا قَدَّمُوْا وَاٰثَارَهُمْۗ وَكُلَّ شَيْءٍ اَحْصَيْنٰهُ فِيْٓ اِمَامٍ مُّبِيْنٍ ࣖ

innā naḥnu nuḥyil-mautā wa naktubu mā qaddamū wa āṡārahum, wa kulla syai'in aḥṣaināhu fī imāmim mubīn(in).

Dájúdájú, Àwa ni a ń sọ òkú di alààyè, Àwa sì ni a ń kọ ohun tí wọ́n ṣe àti àwọn àmì tí wọ́n fi sílẹ̀ sílẹ̀. Àti pé A ti kó gbogbo nǹkan jọ sínú Ìwé tí ó ṣe kedere (Lauh Mahfuzh).

وَاضْرِبْ لَهُمْ مَّثَلًا اَصْحٰبَ الْقَرْيَةِۘ اِذْ جَاۤءَهَا الْمُرْسَلُوْنَۚ

waḍrib lahum maṡalan aṣḥābal-qaryah(ti), iż jā'ahal-mursalūn(a).

Kí o sì ṣe àpẹẹrẹ fún wọn, àwọn ará ìlú kan, nígbà tí àwọn ìránṣẹ́ bá dé bá wọn;

اِذْ اَرْسَلْنَآ اِلَيْهِمُ اثْنَيْنِ فَكَذَّبُوْهُمَا فَعَزَّزْنَا بِثَالِثٍ فَقَالُوْٓا اِنَّآ اِلَيْكُمْ مُّرْسَلُوْنَ

iż arsalnā ilaihimuṡnaini fa każżabūhumā fa ‘azzaznā biṡāliṡin faqālū innā ilaikum mursalūn(a).

(Ìyẹn ni) nígbà tí A rán àwọn ìránṣẹ́ méjì sí wọn, wọ́n sì sẹ́ àwọn méjèèjì; lẹ́yìn náà A fún wọn ní agbára pẹ̀lú ẹ̀kẹta, àwọn mẹ́ta sì wí pé, “Dájúdájú àwa ni a rán sí yín.”

قَالُوْا مَآ اَنْتُمْ اِلَّا بَشَرٌ مِّثْلُنَاۙ وَمَآ اَنْزَلَ الرَّحْمٰنُ مِنْ شَيْءٍۙ اِنْ اَنْتُمْ اِلَّا تَكْذِبُوْنَ

qālū mā antum illā basyarum miṡlunā, wa mā anzalar-raḥmānu min syai'(in), in antum illā takżibūn(a).

Wọ́n (àwọn ènìyàn ilẹ̀ náà) dáhùn pé, “Ẹ̀yin kò rí ènìyàn bíi tiwa, (Allah) Àánú kò sì fi ohunkóhun hàn; òpùrọ́ lásán ni yín.”

قَالُوْا رَبُّنَا يَعْلَمُ اِنَّآ اِلَيْكُمْ لَمُرْسَلُوْنَ

qālū rabbunā ya‘lamu innā ilaikum lamursalūn(a).

Wọ́n wí pé, “Olúwa wa mọ̀ pé àwa jẹ́ ìránṣẹ́ (Rẹ̀) sí yín.

وَمَا عَلَيْنَآ اِلَّا الْبَلٰغُ الْمُبِيْنُ

wa mā ‘alainā illal-balāgul-mubīn(u).

Àti pé ojúṣe wa ni láti sọ (àwọn àṣẹ Allāhu) kedere.

قَالُوْٓا اِنَّا تَطَيَّرْنَا بِكُمْۚ لَىِٕنْ لَّمْ تَنْتَهُوْا لَنَرْجُمَنَّكُمْ وَلَيَمَسَّنَّكُمْ مِّنَّا عَذَابٌ اَلِيْمٌ

qālū innā taṭayyarnā bikum, la'il lam tantahū lanarjumannakum wa layamassannakum minnā ‘ażābun alīm(un).

Wọ́n dáhùn pé, “Dájúdájú, a ti ní ìṣòro nítorí yín. Dájúdájú, tí ẹ kò bá dáwọ́ dúró (pé kí ẹ pè wá), dájúdájú a ó sọ yín ní òkúta, dájúdájú ẹ̀yin yóò sì ní ìrora láti ọ̀dọ̀ wa.”

قَالُوْا طَاۤىِٕرُكُمْ مَّعَكُمْۗ اَىِٕنْ ذُكِّرْتُمْۗ بَلْ اَنْتُمْ قَوْمٌ مُّسْرِفُوْنَ

qālū ṭā'irukum ma‘akum, a'in żukkirtum, bal antum qaumum musrifūn(a).

Wọ́n (àwọn ìránṣẹ́) wí pé, “Ìṣòro yín ni. Ṣé nítorí pé wọ́n kìlọ̀ fún yín ni? Lóòótọ́, ẹ̀yin jẹ́ ènìyàn tí ó ń ré ààlà kọjá.”

وَجَاۤءَ مِنْ اَقْصَا الْمَدِيْنَةِ رَجُلٌ يَّسْعٰى قَالَ يٰقَوْمِ اتَّبِعُوا الْمُرْسَلِيْنَۙ

wa jā'a min aqṣal-madīnati rajuluy yas‘ā qāla yā qaumittabi‘ul-mursalīn(a).

Nígbà tí ó sì ń bọ̀ láti etí ìlú náà, ọkùnrin kan yára sọ pé, “Ẹ̀yin ènìyàn mi! Ẹ tẹ̀lé àwọn ìránṣẹ́ náà.”

اتَّبِعُوْا مَنْ لَّا يَسْـَٔلُكُمْ اَجْرًا وَّهُمْ مُّهْتَدُوْنَ ۔

ittabi‘ū mal lā yas'alukum ajraw wa hum muhtadūn(a).

Tẹ̀lé àwọn ènìyàn tí kò béèrè ohunkóhun lọ́wọ́ rẹ ní èrè; àwọn sì ni a ó tọ́ sọ́nà.

وَمَا لِيَ لَآ اَعْبُدُ الَّذِيْ فَطَرَنِيْ وَاِلَيْهِ تُرْجَعُوْنَ

wa mā liya lā a‘budul-lażī faṭaranī wa ilaihi turja‘ūn(a).

Kò sí ìdí kankan fún mi láti má sin (Allah) ẹni tí ó dá mi, àti pé ọ̀dọ̀ Rẹ̀ nìkan ni a ó dá yín padà.

ءَاَتَّخِذُ مِنْ دُوْنِهٖٓ اٰلِهَةً اِنْ يُّرِدْنِ الرَّحْمٰنُ بِضُرٍّ لَّا تُغْنِ عَنِّيْ شَفَاعَتُهُمْ شَيْـًٔا وَّلَا يُنْقِذُوْنِۚ

a'attakhiżu min dūnihī ālihatan iy yuridnir-raḥmānu biḍurril lā tugni ‘annī syafā‘atuhum syai'aw wa lā yunqiżūn(i).

Kí ló dé tí mo fi ń sin àwọn ọlọ́run mìíràn yàtọ̀ sí Rẹ̀? Tí Àlàáfíà bá fẹ́ ìyọnu kan sí mi, ìrànlọ́wọ́ wọn kò ní ṣe mí ní àǹfààní kankan, wọn kò sì ní lè gbà mí là.

اِنِّيْٓ اِذًا لَّفِيْ ضَلٰلٍ مُّبِيْنٍ

innī iżal lafī ḍalālim mubīn(in).

Ní tòótọ́, tí mo bá (ṣe) ìyẹn, dájúdájú èmi yóò wà nínú àṣìṣe tí ó dájú.

اِنِّيْٓ اٰمَنْتُ بِرَبِّكُمْ فَاسْمَعُوْنِۗ

innī āmantu birabbikum fasma‘ūn(i).

Dájúdájú mo gbàgbọ́ nínú Olúwa yín; nígbà náà ẹ gbọ́ (ìjẹ́wọ́ ìgbàgbọ́ mi).”

قِيْلَ ادْخُلِ الْجَنَّةَ ۗقَالَ يٰلَيْتَ قَوْمِيْ يَعْلَمُوْنَۙ

qīladkhulil-jannah(ta), qāla yā laita qaumī ya‘lamūn(a).

Wọ́n sọ fún un pé, “Wọ ọ̀run.” Ó (ọkùnrin) sọ pé, “Ìbá dára tí àwọn ènìyàn mi bá mọ̀.

بِمَا غَفَرَ لِيْ رَبِّيْ وَجَعَلَنِيْ مِنَ الْمُكْرَمِيْنَ

bimā gafaralī rabbī wa ja‘alanī minal-mukramīn(a).

kí ló mú kí Olúwa mi dáríjì mí, kí ó sì sọ mí di ọ̀kan lára àwọn tí a ti ṣe ògo fún.”

۞ وَمَآ اَنْزَلْنَا عَلٰى قَوْمِهٖ مِنْۢ بَعْدِهٖ مِنْ جُنْدٍ مِّنَ السَّمَاۤءِ وَمَا كُنَّا مُنْزِلِيْنَ

wa mā anzalnā ‘alā qaumihī mim ba‘dihī min jundim minas-samā'i wa mā kunnā munzilīn(a).

Lẹ́yìn tí ó (kú), A kò rán ẹgbẹ́ ọmọ ogun kan láti ọ̀run wá sí àwọn ènìyàn rẹ̀, A kò sì nílò láti rán an sílẹ̀.

اِنْ كَانَتْ اِلَّا صَيْحَةً وَّاحِدَةً فَاِذَا هُمْ خٰمِدُوْنَ

in kānat illā ṣaiḥataw wāḥidatan fa'iżā hum khāmidūn(a).

Kò sí ìyà kankan fún wọn àyàfi igbe kan ṣoṣo; wọ́n sì kú lẹ́sẹ̀kẹsẹ̀.

يٰحَسْرَةً عَلَى الْعِبَادِۚ مَا يَأْتِيْهِمْ مِّنْ رَّسُوْلٍ اِلَّا كَانُوْا بِهٖ يَسْتَهْزِءُوْنَ

yā ḥasratan ‘alal-‘ibād(i), mā ya'tīhim mir rasūlin illā kānū bihī yastahzi'ūn(a).

Ẹ wo bí àwọn ìránṣẹ́ wọ̀nyí ṣe kábàámọ̀ tó, nígbàkúgbà tí ìránṣẹ́ kan bá dé ọ̀dọ̀ wọn, wọ́n máa ń fi í ṣe ẹlẹ́yà nígbà gbogbo.

اَلَمْ يَرَوْا كَمْ اَهْلَكْنَا قَبْلَهُمْ مِّنَ الْقُرُوْنِ اَنَّهُمْ اِلَيْهِمْ لَا يَرْجِعُوْنَ

alam yarau kam ahlaknā qablahum minal-qurūni annahum ilaihim lā yarji‘ūn(a).

Ṣé wọn kò mọ iye àwọn ènìyàn tí A ti parun ṣáájú wọn? Nínú àwọn ènìyàn wọ̀nyẹn (tí A ti parun) kò sí ẹni tí ó padà sí wọn.

وَاِنْ كُلٌّ لَّمَّا جَمِيْعٌ لَّدَيْنَا مُحْضَرُوْنَ ࣖ

wa in kullul lammā jamī‘ul ladainā muḥḍarūn(a).

Ati gbogbo (eniyan), ohun gbogbo ni a o fi han wa.

وَاٰيَةٌ لَّهُمُ الْاَرْضُ الْمَيْتَةُ ۖاَحْيَيْنٰهَا وَاَخْرَجْنَا مِنْهَا حَبًّا فَمِنْهُ يَأْكُلُوْنَ

wa āyatul lahumul-arḍul-maitah(tu), aḥyaināhā wa akhrajnā minhā ḥabban faminhu ya'kulūn(a).

Àmì (àti ìtóbi) fún wọn ni ilẹ̀ tí ó ti kú (tí kò sí ní àṣálẹ́). A fún ilẹ̀ ní ìyè, a sì mú ọkà jáde láti inú rẹ̀, nítorí náà wọ́n jẹ nínú rẹ̀.

وَجَعَلْنَا فِيْهَا جَنّٰتٍ مِّنْ نَّخِيْلٍ وَّاَعْنَابٍ وَّفَجَّرْنَا فِيْهَا مِنَ الْعُيُوْنِۙ

wa ja‘alnā fīhā jannātim min nakhīliw wa a‘nābiw wa fajjarnā fīhā minal-‘uyūn(i).

A sì ṣe ọgbà ọ̀pẹ àti èso àjàrà sínú rẹ̀, A sì mú kí àwọn ìsun omi tú jáde nínú rẹ̀.

لِيَأْكُلُوْا مِنْ ثَمَرِهٖۙ وَمَا عَمِلَتْهُ اَيْدِيْهِمْ ۗ اَفَلَا يَشْكُرُوْنَ

liya'kulū min ṡamarihī wa mā ‘amilathu aidīhim, afalā yasykurūn(a).

kí wọ́n lè jẹ èso rẹ̀ àti iṣẹ́ ọwọ́ wọn. Kí ló dé tí wọn kò fi dúpẹ́?

سُبْحٰنَ الَّذِيْ خَلَقَ الْاَزْوَاجَ كُلَّهَا مِمَّا تُنْۢبِتُ الْاَرْضُ وَمِنْ اَنْفُسِهِمْ وَمِمَّا لَا يَعْلَمُوْنَ

subḥānal-lażī khalaqal-azwāja kullahā mimmā tumbitul-arḍu wa min anfusihim wa mimmā lā ya‘lamūn(a).

Ogo ni fun Allah ti o da gbogbo nnkan ni meji meji, lati inu ohun ti ile n dagba ati lati ara won ati lati inu ohun ti won ko mo.

وَاٰيَةٌ لَّهُمُ الَّيْلُ ۖنَسْلَخُ مِنْهُ النَّهَارَ فَاِذَا هُمْ مُّظْلِمُوْنَۙ

wa āyatul lahumul-lailu naslakhu minhun-nahāra fa'iżā hum muẓlimūn(a).

Àmì (títóbi) fún wọn ni òru; A yọ ọ̀sán kúrò nínú (òru), lẹ́sẹ̀kẹsẹ̀ wọ́n sì wà nínú òkùnkùn.

وَالشَّمْسُ تَجْرِيْ لِمُسْتَقَرٍّ لَّهَا ۗذٰلِكَ تَقْدِيْرُ الْعَزِيْزِ الْعَلِيْمِۗ

wasy-syamsu tajrī limustaqarril lahā, żālika taqdīrul-‘azīzil-‘alīm(i).

oòrùn sì ń rìn ní ojú ọ̀nà rẹ̀. Bẹ́ẹ̀ ni àṣẹ (Allah) Olódùmarè, Onímọ̀ gbogbo nǹkan.

وَالْقَمَرَ قَدَّرْنٰهُ مَنَازِلَ حَتّٰى عَادَ كَالْعُرْجُوْنِ الْقَدِيْمِ

wal-qamara qaddarnāhu manāzila ḥattā ‘āda kal-‘urjūnil-qadīm(i).

A sì ti yan ibi ìṣàn kiri fún òṣùpá, nítorí náà (nígbà tí ó bá dé ibi ìṣàn kiri ìkẹyìn rẹ̀) ó padà bí ìrísí àwọn ògbóǹkangí.

لَا الشَّمْسُ يَنْۢبَغِيْ لَهَآ اَنْ تُدْرِكَ الْقَمَرَ وَلَا الَّيْلُ سَابِقُ النَّهَارِ ۗوَكُلٌّ فِيْ فَلَكٍ يَّسْبَحُوْنَ

lasy-syamsu yambagī lahā an tudrikal-qamara wa lal-lailu sābiqun-nahār(i), wa kullun fī falakiy yasbaḥūn(a).

Kò ṣeé ṣe fún oòrùn láti dé bá òṣùpá, òru kò sì lè dé bá ọ̀sán. Olúkúlùkù ń yípo ní ìyípo tirẹ̀.

وَاٰيَةٌ لَّهُمْ اَنَّا حَمَلْنَا ذُرِّيَّتَهُمْ فِى الْفُلْكِ الْمَشْحُوْنِۙ

wa āyatul lahum annā ḥamalnā żurriyyatahum fil-fulkil-masyḥūn(i).

Àmì kan fún wọn ni pé A gbé àwọn ọmọ wọn nínú ọkọ̀ ojú omi tí ẹrù ń rù.

وَخَلَقْنَا لَهُمْ مِّنْ مِّثْلِهٖ مَا يَرْكَبُوْنَ

wa khalaqnā lahum mim miṡlihī mā yarkabūn(a).

A sì ṣẹ̀dá (àwọn ọ̀nà ìrìnnà mìíràn) fún wọn bí èyí tí wọ́n ń gùn.

وَاِنْ نَّشَأْ نُغْرِقْهُمْ فَلَا صَرِيْخَ لَهُمْ وَلَاهُمْ يُنْقَذُوْنَۙ

wa in nasya' nugriqhum falā ṣarīkha lahum wa lā hum yunqażūn(a).

Tí A bá sì fẹ́, A ó rì wọ́n sínú omi. Nítorí náà, kò sí olùrànlọ́wọ́ kankan fún wọn, bẹ́ẹ̀ ni a kò gbà wọ́n là.

اِلَّا رَحْمَةً مِّنَّا وَمَتَاعًا اِلٰى حِيْنٍ

illā raḥmatam minnā wa matā‘an ilā ḥīn(in).

ṣùgbọ́n (A gbà wọ́n là) pẹ̀lú àánú ńlá láti ọ̀dọ̀ Wa àti láti fún wọn ní ìgbádùn fún ìgbà díẹ̀.

وَاِذَا قِيْلَ لَهُمُ اتَّقُوْا مَا بَيْنَ اَيْدِيْكُمْ وَمَا خَلْفَكُمْ لَعَلَّكُمْ تُرْحَمُوْنَ

wa iżā qīla lahumuttaqū mā baina aidīkum wa mā khalfakum la‘allakum turḥamūn(a).

Nígbà tí wọ́n bá sì sọ fún wọn pé, “Ẹ bẹ̀rù ìyà tí ó wà níwájú yín (ní ayé yìí) àti ìyà tí ń bọ̀ (ní ọjọ́ ìkẹyìn) kí ẹ lè rí àánú gbà.”

وَمَا تَأْتِيْهِمْ مِّنْ اٰيَةٍ مِّنْ اٰيٰتِ رَبِّهِمْ اِلَّا كَانُوْا عَنْهَا مُعْرِضِيْنَ

wa mā ta'tīhim min āyatim min āyāti rabbihim illā kānū ‘anhā mu‘riḍīn(a).

Nígbàkúgbà tí àmì àwọn àmì Ọlọ́run bá dé bá wọn, wọ́n máa ń yípadà kúrò nínú rẹ̀.

وَاِذَا قِيْلَ لَهُمْ اَنْفِقُوْا مِمَّا رَزَقَكُمُ اللّٰهُ ۙقَالَ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا لِلَّذِيْنَ اٰمَنُوْٓا اَنُطْعِمُ مَنْ لَّوْ يَشَاۤءُ اللّٰهُ اَطْعَمَهٗٓ ۖاِنْ اَنْتُمْ اِلَّا فِيْ ضَلٰلٍ مُّبِيْنٍ

wa iżā qīla lahum anfiqū mimmā razaqakumullāh(u), qālal-lażīna kafarū lil-lażīna āmanū anuṭ‘imu mal lau yasyā'ullāhu aṭ‘amah(ū), in antum illā fī ḍalālim mubīn(in).

Nígbà tí wọ́n bá sì sọ fún wọn pé, “Ẹ ná lára oúnjẹ tí Allāhu fún yín,” àwọn aláìgbàgbọ́ yóò wí fún àwọn tí ó gbàgbọ́ pé, “Ṣé ó tọ́ fún wa láti fún àwọn tí ó bá fẹ́ ní oúnjẹ tí Allāhu bá fẹ́ ní oúnjẹ? Dájúdájú ẹ̀yin wà nínú àṣìṣe tí ó hàn gbangba.”

وَيَقُوْلُوْنَ مَتٰى هٰذَا الْوَعْدُ اِنْ كُنْتُمْ صٰدِقِيْنَ

wa yaqūlūna matā hāżal-wa‘du in kuntum ṣādiqīn(a).

Wọ́n sì wí pé, “Ìgbà wo ni ìlérí (Ọjọ́ Àjíǹde) yóò ṣẹ tí ẹ bá jẹ́ olóòótọ́?”

مَا يَنْظُرُوْنَ اِلَّا صَيْحَةً وَّاحِدَةً تَأْخُذُهُمْ وَهُمْ يَخِصِّمُوْنَ

mā yanẓurūna illā ṣaiḥataw wāḥidatan ta'khużuhum wa hum yakhiṣṣimūn(a).

Wọ́n kàn ń dúró de igbe kan ṣoṣo, èyí tí yóò pa wọ́n run nígbà tí wọ́n ń jà.

فَلَا يَسْتَطِيْعُوْنَ تَوْصِيَةً وَّلَآ اِلٰٓى اَهْلِهِمْ يَرْجِعُوْنَ ࣖ

falā yastaṭī‘ūna tauṣiyataw wa lā ilā ahlihim yarji‘ūn(a).

Nítorí náà, wọn kò lè ṣe ìwé ìhámọ́ra, wọn kò sì lè padà sí ọ̀dọ̀ àwọn ìdílé wọn.

وَنُفِخَ فِى الصُّوْرِ فَاِذَا هُمْ مِّنَ الْاَجْدَاثِ اِلٰى رَبِّهِمْ يَنْسِلُوْنَ

wa nufikha fiṣ-ṣūri fa'iżā hum minal-ajdāṡi ilā rabbihim yansilūn(a).

Lẹ́yìn náà ni ìpè fọn, lẹ́sẹ̀kẹsẹ̀ ni wọ́n jáde kúrò nínú ibojì wọn (láàyè), wọ́n sì lọ sí ọ̀dọ̀ Olúwa wọn.

قَالُوْا يٰوَيْلَنَا مَنْۢ بَعَثَنَا مِنْ مَّرْقَدِنَا ۜهٰذَا مَا وَعَدَ الرَّحْمٰنُ وَصَدَقَ الْمُرْسَلُوْنَ

qālū yā wailanā mam ba‘aṡanā mim marqadinā…hāżā mā wa‘adar-raḥmānu wa ṣadaqal-mursalūn(a).

Wọ́n wí pé, “Ègbé ni fún wa! Ta ni ó gbé wa dìde láti inú ibùsùn wa (ibojì)?” Èyí ni ohun tí (Allah) Aláàánú jùlọ àti olóòótọ́ sí àwọn ìránṣẹ́ (Rẹ̀) ṣèlérí.

اِنْ كَانَتْ اِلَّا صَيْحَةً وَّاحِدَةً فَاِذَا هُمْ جَمِيْعٌ لَّدَيْنَا مُحْضَرُوْنَ

in kānat illā ṣaiḥataw wāḥidatan fa'iżā hum jamī‘ul ladainā muḥḍarūn(a).

Ẹ̀ẹ̀kan ṣoṣo ni igbe yẹn jẹ́, lẹ́sẹ̀kẹsẹ̀ ni wọ́n mú gbogbo wọn wá síwájú Wa (láti kà á sí).

فَالْيَوْمَ لَا تُظْلَمُ نَفْسٌ شَيْـًٔا وَّلَا تُجْزَوْنَ اِلَّا مَا كُنْتُمْ تَعْمَلُوْنَ

fal-yauma lā tuẓlamu nafsun syai'aw wa lā tujzauna illā mā kuntum ta‘malūn(a).

Nítorí náà, a kò ní ṣe ẹnikẹ́ni ní ìpalára rárá ní ọjọ́ náà, a kò sì ní san án fún yín àyàfi gẹ́gẹ́ bí ohun tí ẹ ṣe.

اِنَّ اَصْحٰبَ الْجَنَّةِ الْيَوْمَ فِيْ شُغُلٍ فٰكِهُوْنَ ۚ

inna aṣḥābal-jannatil-yauma fī syugulin fākihūn(a).

Dájúdájú àwọn ará Párádísè ní ọjọ́ náà yóò máa gbádùn ara wọn nínú iṣẹ́ wọn.

هُمْ وَاَزْوَاجُهُمْ فِيْ ظِلٰلٍ عَلَى الْاَرَاۤىِٕكِ مُتَّكِـُٔوْنَ ۚ

hum wa azwājuhum fī ẓilālin ‘alal-arā'iki muttaki'ūn(a).

Àwọn àti àwọn alábàáṣiṣẹpọ̀ wọn wà ní òjìji, wọ́n ń tẹ̀ lé àwọn àga ìjókòó.

لَهُمْ فِيْهَا فَاكِهَةٌ وَّلَهُمْ مَّا يَدَّعُوْنَ ۚ

lahum fīhā fākihatuw wa lahum mā yadda‘ūn(a).

Ní ọ̀run ni wọn yóò ti rí èso àti ohunkóhun tí wọ́n bá fẹ́.

سَلٰمٌۗ قَوْلًا مِّنْ رَّبٍّ رَّحِيْمٍ

salāmun qaulam mir rabbir raḥīm(in).

(Wọ́n sọ fún wọn pé), “Sálám,” gẹ́gẹ́ bí ìkíni láti ọ̀dọ̀ Ọlọ́run Aláàánú Jùlọ.

وَامْتَازُوا الْيَوْمَ اَيُّهَا الْمُجْرِمُوْنَ

wamtāzul-yauma ayyuhal-mujrimūn(a).

A sì (sọ fún àwọn aláìgbàgbọ́ pé), “Ẹ yà ara yín sọ́tọ̀ (láti ọ̀dọ̀ àwọn onígbàgbọ́) lónìí, ẹ̀yin ẹlẹ́ṣẹ̀!

۞ اَلَمْ اَعْهَدْ اِلَيْكُمْ يٰبَنِيْٓ اٰدَمَ اَنْ لَّا تَعْبُدُوا الشَّيْطٰنَۚ اِنَّهٗ لَكُمْ عَدُوٌّ مُّبِيْنٌ

alam a‘had ilaikum yā banī ādama allā ta‘budusy-syaiṭān(a), innahū lakum ‘aduwwum mubīn(un).

Ṣé èmi kò ti pàṣẹ fún yín, ẹ̀yin ọmọ àti àwọn ọmọ ọmọ Ádámù, pé kí ẹ má ṣe jọ́sìn Sátánì? Ní tòótọ́, Sátánì jẹ́ ọ̀tá gidi fún yín.

وَاَنِ اعْبُدُوْنِيْ ۗهٰذَا صِرَاطٌ مُّسْتَقِيْمٌ

wa ani‘budūnī, hāżā ṣirāṭum mustaqīm(un).

kí ẹ sì jọ́sìn fún Mi. Èyí ni ọ̀nà títọ́.”

وَلَقَدْ اَضَلَّ مِنْكُمْ جِبِلًّا كَثِيْرًا ۗاَفَلَمْ تَكُوْنُوْا تَعْقِلُوْنَ

wa laqad aḍalla minkum jibillan kaṡīrā(n), afalam takūnū ta‘qilūn(a).

Dájúdájú, ó (ẹ̀ṣù) ti ṣi ọ̀pọ̀lọpọ̀ yín lọ́nà. Ṣé ẹ kò ní lóye nígbà náà?

هٰذِهٖ جَهَنَّمُ الَّتِيْ كُنْتُمْ تُوْعَدُوْنَ

hāżihī jahannamul-latī kuntum tū‘adūn(a).

Èyí ni (ìsàmì) iná ọ̀run àpáàdì tí a ti kìlọ̀ fún ọ tẹ́lẹ̀.

اِصْلَوْهَا الْيَوْمَ بِمَا كُنْتُمْ تَكْفُرُوْنَ

iṣlauhal-yauma bimā kuntum takfurūn(a).

Wọlé sínú rẹ̀ lónìí nítorí pé o ti máa ń kọ̀ ọ́ tẹ́lẹ̀.

اَلْيَوْمَ نَخْتِمُ عَلٰٓى اَفْوَاهِهِمْ وَتُكَلِّمُنَآ اَيْدِيْهِمْ وَتَشْهَدُ اَرْجُلُهُمْ بِمَا كَانُوْا يَكْسِبُوْنَ

al-yauma nakhtimu ‘alā afwāhihim wa tukallimunā aidīhim wa tasyhadu arjuluhum bimā kānū yaksibūn(a).

Lónìí, a ti pa ẹnu wọn; ọwọ́ wọn yóò bá wa sọ̀rọ̀, ẹsẹ̀ wọn yóò sì jẹ́rìí sí ohun tí wọ́n ń ṣe.

وَلَوْ نَشَاۤءُ لَطَمَسْنَا عَلٰٓى اَعْيُنِهِمْ فَاسْتَبَقُوا الصِّرَاطَ فَاَنّٰى يُبْصِرُوْنَ

wa lau nasyā'u laṭamasnā ‘alā a‘yunihim fastabaquṣ-ṣirāṭa fa annā yubṣirūn(a).

Tí A bá sì fẹ́, dájúdájú A ó mú ojú wọn kúrò, kí wọ́n lè sáré wá ọ̀nà. Báwo ni wọ́n ṣe lè ríran?

وَلَوْ نَشَاۤءُ لَمَسَخْنٰهُمْ عَلٰى مَكَانَتِهِمْ فَمَا اسْتَطَاعُوْا مُضِيًّا وَّلَا يَرْجِعُوْنَ ࣖ

wa lau nasyā'u lamasakhnāhum ‘alā makānatihim famastaṭā‘ū muḍiyyaw wa lā yarji‘ūn(a).

Tí A bá sì fẹ́, A bá ti yí ìrísí wọn padà sí ibi tí wọ́n wà; kí wọ́n má baà lè rìn mọ́, wọn kò sì le padà wá mọ́.

وَمَنْ نُّعَمِّرْهُ نُنَكِّسْهُ فِى الْخَلْقِۗ اَفَلَا يَعْقِلُوْنَ

wa man nu‘ammirhu nunakkishu fil-khalq(i), afalā ya‘qilūn(a).

Ẹnikẹ́ni tí A bá sì gùn ẹ̀mí rẹ̀, A ó dá a padà sí ìbẹ̀rẹ̀ ìwàláàyè (rẹ̀). Nítorí náà, kí ló dé tí wọn kò fi lóye?

وَمَا عَلَّمْنٰهُ الشِّعْرَ وَمَا يَنْۢبَغِيْ لَهٗ ۗاِنْ هُوَ اِلَّا ذِكْرٌ وَّقُرْاٰنٌ مُّبِيْنٌ ۙ

wa mā ‘allamnāhusy-syi‘ra wa mā yambagī lah(ū), in huwa illā żikruw wa qur'ānum mubīn(un).

A kò sì kọ́ ọ ní ewì (Muhammad) ewì, ewì náà kò sì yẹ fún un. Al-Qur’an kò jẹ́ ohun mìíràn bí kò ṣe ẹ̀kọ́ àti ìwé tó ṣe kedere,

لِّيُنْذِرَ مَنْ كَانَ حَيًّا وَّيَحِقَّ الْقَوْلُ عَلَى الْكٰفِرِيْنَ

liyunżira man kāna ḥayyaw wa yaḥiqqal-qaulu ‘alal-kāfirīn(a).

kí ó lè kìlọ̀ fún àwọn alààyè (ọkàn rẹ̀) kí ìdájọ́ (azab) lè dájú fún àwọn aláìgbàgbọ́.

اَوَلَمْ يَرَوْا اَنَّا خَلَقْنَا لَهُمْ مِّمَّا عَمِلَتْ اَيْدِيْنَآ اَنْعَامًا فَهُمْ لَهَا مٰلِكُوْنَ

awalam yarau annā khalaqnā lahum mimmā ‘amilat aidīnā an‘āman fahum lahā mālikūn(a).

Ṣé wọn kò rí i pé A ti dá ẹran ọ̀sìn fún wọn, nínú ohun tí A fi agbára Wa dá, wọ́n sì ní àṣẹ lórí wọn?

وَذَلَّلْنٰهَا لَهُمْ فَمِنْهَا رَكُوْبُهُمْ وَمِنْهَا يَأْكُلُوْنَ

wa żallalnāhā lahum fa minhā rakūbuhum wa minhā ya'kulūn(a).

A sì ti fi wọ́n lé wọn lọ́wọ́ (àwọn ẹranko); àwọn kan wà fún kẹ̀kẹ́ wọn, àwọn kan sì wà fún oúnjẹ wọn.

وَلَهُمْ فِيْهَا مَنَافِعُ وَمَشَارِبُۗ اَفَلَا يَشْكُرُوْنَ

wa lahum fīhā manāfi‘u wa masyārib(u), afalā yasykurūn(a).

Wọ́n sì ń rí onírúurú àǹfààní àti ohun mímu gbà láti inú rẹ̀. Kí ló dé tí wọn kò fi dúpẹ́?

وَاتَّخَذُوْا مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ اٰلِهَةً لَّعَلَّهُمْ يُنْصَرُوْنَ ۗ

wattakhażū min dūnillāhi ālihatal la‘allahum yunṣarūn(a).

Wọ́n sì ń ṣe àwọn iṣẹ́ mìíràn yàtọ̀ sí Allāhu kí wọ́n lè rí ìrànlọ́wọ́ gbà.

لَا يَسْتَطِيْعُوْنَ نَصْرَهُمْۙ وَهُمْ لَهُمْ جُنْدٌ مُّحْضَرُوْنَ

lā yastaṭī‘ūna naṣrahum, wa hum lahum jundum muḥḍarūn(a).

Àwọn (àwọn òrìṣà) kò lè ràn wọ́n lọ́wọ́, bó tilẹ̀ jẹ́ pé wọ́n jẹ́ ẹgbẹ́ ọmọ ogun tí wọ́n ti múra tán láti ṣọ́ wọn.

فَلَا يَحْزُنْكَ قَوْلُهُمْ ۘاِنَّا نَعْلَمُ مَا يُسِرُّوْنَ وَمَا يُعْلِنُوْنَ

falā yaḥzunka qauluhum, innā na‘lamu mā yusirrūna wa mā yu‘linūn(a).

Nítorí náà, má ṣe jẹ́ kí ọ̀rọ̀ wọn kó ìbànújẹ́ bá ọ (ìwọ Muhammad). Dájúdájú, A mọ ohun tí wọ́n ń fi pamọ́ àti ohun tí wọ́n ń kéde.

اَوَلَمْ يَرَ الْاِنْسَانُ اَنَّا خَلَقْنٰهُ مِنْ نُّطْفَةٍ فَاِذَا هُوَ خَصِيْمٌ مُّبِيْنٌ

awalam yaral-insānu annā khalaqnāhu min nuṭfatin fa'iżā huwa khaṣīmum mubīn(un).

Ṣé ènìyàn kò rí i pé A dá a láti inú ìṣùpọ̀n kan, ó sì di ọ̀tá tí ó hàn gbangba!

وَضَرَبَ لَنَا مَثَلًا وَّنَسِيَ خَلْقَهٗۗ قَالَ مَنْ يُّحْيِ الْعِظَامَ وَهِيَ رَمِيْمٌ

wa ḍaraba lanā maṡalaw wa nasiya khalqah(ū), qāla may yuḥyil-‘iẓāma wa hiya ramīm(un).

Ó sì ṣe àkàwé fún Wa, ó sì gbàgbé ìpilẹ̀ṣẹ̀ ìṣẹ̀lẹ̀ náà; ó wí pé, “Ta ni ó lè jí àwọn egungun tí a ti fọ́ dìde?”

قُلْ يُحْيِيْهَا الَّذِيْٓ اَنْشَاَهَآ اَوَّلَ مَرَّةٍ ۗوَهُوَ بِكُلِّ خَلْقٍ عَلِيْمٌ ۙ

qul yuḥyīhal-lażī ansya'ahā awwala marrah(tin), wa huwa bikulli khalqin ‘alīm(un).

Sọ (Muhammad), “Ẹni tí yóò mú un wá sí ìyè ni (Allah) ẹni tí ó kọ́kọ́ dá a. Ó sì jẹ́ Onímọ̀ nípa gbogbo ẹ̀dá,

ۨالَّذِيْ جَعَلَ لَكُمْ مِّنَ الشَّجَرِ الْاَخْضَرِ نَارًاۙ فَاِذَآ اَنْتُمْ مِّنْهُ تُوْقِدُوْنَ

allażī ja‘ala lakum minasy-syajaril-akhḍari nārā(n), fa'iżā antum minhu tūqidūn(a).

(Allah) ni Ẹni tí ó ń fi igi aláwọ̀ ewé ṣe iná fún yín, lẹ́yìn náà ẹ ó máa ń fi iná (iná) ṣe iná láti inú rẹ̀.”

اَوَلَيْسَ الَّذِيْ خَلَقَ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضَ بِقٰدِرٍ عَلٰٓى اَنْ يَّخْلُقَ مِثْلَهُمْ ۗبَلٰى وَهُوَ الْخَلّٰقُ الْعَلِيْمُ

awa laisal-lażī khalaqas-samāwāti wal-arḍa biqādirin ‘alā ay yakhluqa miṡlahum, balā wa huwal-khallāqul-‘alīm(u).

Ṣé (Allah) tí ó dá àwọn ọ̀run àti ilẹ̀ kò lè dá ohun kan tí ó jọra (ara wọn tí ó ti parẹ́) padà ni? Òótọ́ ni, Òun sì ni Olùṣẹ̀dá gbogbo nǹkan, Olùmọ̀ gbogbo nǹkan.

اِنَّمَآ اَمْرُهٗٓ اِذَآ اَرَادَ شَيْـًٔاۖ اَنْ يَّقُوْلَ لَهٗ كُنْ فَيَكُوْنُ

innamā amruhū iżā arāda syai'an ay yaqūla lahū kun fa yakūn(u).

Ní tòótọ́, nígbà tí Ó bá fẹ́ nǹkan kan, Ó kàn máa ń sọ fún un pé, “Jẹ́!” Bẹ́ẹ̀ ni ó rí.

فَسُبْحٰنَ الَّذِيْ بِيَدِهٖ مَلَكُوْتُ كُلِّ شَيْءٍ وَّاِلَيْهِ تُرْجَعُوْنَ ࣖ

fa subḥānal-lażī biyadihī malakūtu kulli syai'iw wa ilaihi turja‘ūn(a).

Nítorí náà, ògo ni fún Ẹni tí agbára rẹ̀ wà ní ọwọ́ rẹ̀ lórí gbogbo nǹkan, àti pé ọ̀dọ̀ Rẹ̀ ni a ó dá yín padà.