Memeluk Islam, klik di sini
الإسلام الحق: القرآن والحديث
(الإسلام الحقيقي)

Q.S الاسراء (اَلْإِسْرَاء) - 111 بيلڠن ايات

(ڤرجالنن ڤد وقتو مالم)

Qari

Murottal Audio

1

سُبْحٰنَ الَّذِيْٓ اَسْرٰى بِعَبْدِهٖ لَيْلًا مِّنَ الْمَسْجِدِ الْحَرَامِ اِلَى الْمَسْجِدِ الْاَقْصَا الَّذِيْ بٰرَكْنَا حَوْلَهٗ لِنُرِيَهٗ مِنْ اٰيٰتِنَاۗ اِنَّهٗ هُوَ السَّمِيْعُ الْبَصِيْرُ

subḥānal-lażī asrā bi‘abdihī lailam minal-masjidil ḥarāmi ilal-masjidil-aqṣal-lażī bāraknā ḥaulahū linuriyahū min āyātinā, innahū huwas-samī‘ul-baṣīr(u).

مها سوچي الله يڠ مميمڤين همباڽ ﴿محمد﴾ ڤد وقتو مالم دري مسجد الحرام منوجو ك مسجد اقصى يڠ تله كامي كورنياكن د سكيترڽ، اڬر كامي منونجوقكن كڤداڽ ببراڤ تندا ﴿كبسرن﴾ كامي. سسوڠڬوهڽ دي مها مندڠر لاڬي مها مليهت.


2

وَاٰتَيْنَا مُوْسَى الْكِتٰبَ وَجَعَلْنٰهُ هُدًى لِّبَنِيْٓ اِسْرَاۤءِيْلَ اَلَّا تَتَّخِذُوْا مِنْ دُوْنِيْ وَكِيْلًاۗ

wa ātainā mūsal-kitāba wa ja‘alnāhu hudal libanī isrā'īla allā tattakhiżū min dūnī wakīlā(n).

دان كامي بريكن كڤد موسى كتاب ﴿تورات﴾ دان كامي منجاديكنڽ ڤتونجوق كڤد قوم بني إسرائيل ﴿دڠن ڤركاتان﴾، “جاڠنله كامو مڠمبيل ﴿ڤليندوڠ﴾ سلاين اكو“.


3

ذُرِّيَّةَ مَنْ حَمَلْنَا مَعَ نُوْحٍۗ اِنَّهٗ كَانَ عَبْدًا شَكُوْرًا

Żurriyyata man ḥamalnā ma‘a nūḥ(in), innahū kāna ‘abdan syakūrā(n).

﴿واهاي﴾ كتورونن مريك يڠ كامي باوا برسام نوح. سسوڠڬوهڽ بلياو (نوح) اداله سأورڠ همبا (الله) يڠ ساڠت برشكور."


4

وَقَضَيْنَآ اِلٰى بَنِيْٓ اِسْرَاۤءِيْلَ فِى الْكِتٰبِ لَتُفْسِدُنَّ فِى الْاَرْضِ مَرَّتَيْنِ وَلَتَعْلُنَّ عُلُوًّا كَبِيْرًا

wa qaḍainā ilā banī isrā'īla fil-kitābi latufsidunna fil-arḍi marrataini wa lata‘lunna ‘uluwwan kabīrā(n).

دان كامي تله منتفسيركن ترهادڤ بني إسرائيل دالم كتاب ايت، "سسوڠڬوهڽ كامو اكن بربوات جاهت دأتس موك بومي اين دوا كالي دان سسوڠڬوهڽ كامو برسوڠڬوه-سوڠڬوه دڠن كسوڠڬوهن يڠ بسر".


5

فَاِذَا جَاۤءَ وَعْدُ اُوْلٰىهُمَا بَعَثْنَا عَلَيْكُمْ عِبَادًا لَّنَآ اُولِيْ بَأْسٍ شَدِيْدٍ فَجَاسُوْا خِلٰلَ الدِّيَارِۗ وَكَانَ وَعْدًا مَّفْعُوْلًا

fa iżā jā'a wa‘du ūlāhumā ba‘aṡnā ‘alaikum ‘ibādal lanā ulī ba'sin syadīdin fa jāsū khilālad-diyār(i), wa kāna wa‘dam maf‘ūlā(n).

مك اڤابيلا تيبا ماسڽ اونتوق مڠحكوم يڠ ڤرتام دري دوا (جنايه) ايت، كامي ممباوا كڤدامو همبا-همبا كامي يڠ ڤركاس، مك مريك برلاري-لاري د كامڤوڠ-كامڤوڠ. دان ايت اداله كڤوتوسن يڠ ڤستي اكن دلقسانكن.


6

ثُمَّ رَدَدْنَا لَكُمُ الْكَرَّةَ عَلَيْهِمْ وَاَمْدَدْنٰكُمْ بِاَمْوَالٍ وَّبَنِيْنَ وَجَعَلْنٰكُمْ اَكْثَرَ نَفِيْرًا

Ṡumma radadnā lakumul-karrata ‘alaihim wa amdadnākum bi'amwāliw wa banīna wa ja‘alnākum akṡara nafīrā(n).

كمودين كامي ممبري كامو ڬيليرن اونتوق مڠالهكن مريك، كامي ممبنتو كامو دڠن هرتا بندا دان انق-انق دان كامي منجاديكن كامو ڬولوڠن يڠ لبيه بسر.


7

اِنْ اَحْسَنْتُمْ اَحْسَنْتُمْ لِاَنْفُسِكُمْ ۗوَاِنْ اَسَأْتُمْ فَلَهَاۗ فَاِذَا جَاۤءَ وَعْدُ الْاٰخِرَةِ لِيَسٗۤـُٔوْا وُجُوْهَكُمْ وَلِيَدْخُلُوا الْمَسْجِدَ كَمَا دَخَلُوْهُ اَوَّلَ مَرَّةٍ وَّلِيُتَبِّرُوْا مَا عَلَوْا تَتْبِيْرًا

in aḥsantum aḥsantum li'anfusikum, wa in asa'tum fa lahā, fa iżā jā'a wa‘dul-ākhirati liyasū'ū wujūhakum wa liyadkhulal-masjida kamā dakhalūhu awwala marratiw wa liyutabbirū mā ‘alau tatbīrā(n).

جك كامو بربوات باءيق (مقصودڽ) كامو بربوات باءيق اونتوق ديريمو سنديري. دان جك كامو ملاكوكن كجاهتن مك ﴿كهيلڠن كجاهتن ايت﴾ اداله اونتوق ديري كامو سنديري. اڤابيلا تيبا عذاب ﴿جنايه﴾ يڠ كدوا، ﴿كامي بڠكيتكن موسوه-موسوهمو﴾ اونتوق ممالوكن وجهمو مك مريك مماسوقكي مسجد ﴿مسجد اقصى﴾، سباڬايمان كتيك مريك مماسوقكيڽ كالي ڤرتام دان مريك مڠهنچوركن اڤ سهاج يڠ مريك ككواساءي.


8

عَسٰى رَبُّكُمْ اَنْ يَّرْحَمَكُمْۚ وَاِنْ عُدْتُّمْ عُدْنَاۘ وَجَعَلْنَا جَهَنَّمَ لِلْكٰفِرِيْنَ حَصِيْرًا

‘asā rabbukum ay yarḥamakum, wa in ‘uttum ‘udnā, wa ja‘alnā jahannama lil-kāfirīna ḥaṣīrā(n).

سموڬ توهنمو ممبري رحمة كڤدامو; تتاڤي جك كامو كمبالي ﴿ملاكوكن كجاهتن﴾، نسچاي كامي اكن كمبالي ﴿مڠحكوم كامو﴾. دان كامي جاديكن نراك سباڬاي ڤنجارا باڬي اورڠ كافير.


9

اِنَّ هٰذَا الْقُرْاٰنَ يَهْدِيْ لِلَّتِيْ هِيَ اَقْوَمُ وَيُبَشِّرُ الْمُؤْمِنِيْنَ الَّذِيْنَ يَعْمَلُوْنَ الصّٰلِحٰتِ اَنَّ لَهُمْ اَجْرًا كَبِيْرًاۙ

inna hāżal-qur'āna yahdī lil-latī hiya aqwamu wa yubasysyirul-mu'minīnal-lażīna ya‘malūnaṣ-ṣāliḥāti anna lahum ajran kabīrā(n).

سسوڠڬوهڽ القرءان اين ممبيمبيڠ كڤد جالن يڠ ڤاليڠ لوروس دان ممبري بريتا ڬمبيرا كڤد مؤمين يڠ برعمال صالح، بهوا مريك اكن منداڤت ڤاهلا يڠ بسر،


10

وَّاَنَّ الَّذِيْنَ لَا يُؤْمِنُوْنَ بِالْاٰخِرَةِ اَعْتَدْنَا لَهُمْ عَذَابًا اَلِيْمًا ࣖ

wa annal-lażīna lā yu'minūna bil-ākhirati a‘tadnā lahum ‘ażāban alīmā(n).

دان باڬي اورڠ-اورڠ يڠ تيدق برايمان كڤد كهيدوڤن اخيرة، كامي سدياكن باڬي مريك عذاب يڠ ڤديه.


11

وَيَدْعُ الْاِنْسَانُ بِالشَّرِّ دُعَاۤءَهٗ بِالْخَيْرِۗ وَكَانَ الْاِنْسَانُ عَجُوْلًا

wa yad‘ul-insānu bisy-syarri du‘ā'ahū bil-khair(i), wa kānal-insānu ‘ajūlā(n).

دان مأنسي ﴿سريڠ﴾ بردعاء اونتوق كجاهتن سباڬايمان ﴿بياساڽ﴾ دي بردعاء اونتوق كبايكن. دان سسوڠڬوهڽ مأنسي ايت ترڬسا-ڬسا


12

وَجَعَلْنَا الَّيْلَ وَالنَّهَارَ اٰيَتَيْنِ فَمَحَوْنَآ اٰيَةَ الَّيْلِ وَجَعَلْنَآ اٰيَةَ النَّهَارِ مُبْصِرَةً لِّتَبْتَغُوْا فَضْلًا مِّنْ رَّبِّكُمْ وَلِتَعْلَمُوْا عَدَدَ السِّنِيْنَ وَالْحِسَابَۗ وَكُلَّ شَيْءٍ فَصَّلْنٰهُ تَفْصِيْلًا

wa ja‘alnal-laila wan-nahāra āyataini fa maḥaunā āyatal-laili wa ja‘alnā āyatan-nahāri mubṣiratal litabtagū faḍlam mir rabbikum wa lita‘lamū ‘adadas-sinīna wal-ḥisāb(a), wa kulla syai'in faṣṣalnāhu tafṣīlā(n).

دان كامي منجاديكن مالم دان سياڠ سباڬاي دوا تندا ﴿كبسرن كامي﴾، كمودين كامي مڠهاڤوسكن تندا مالم دان كامي منجاديكن تندا سياڠ ايت ترڠ، سوڤاي كامو ﴿داڤت﴾ منونتوت كورنيا دري توهن كامو، دان سوڤاي كامو مڠتاهوي جومله تاهون دان ڤڠهيتوڠن ﴿ماس﴾. دان كامي تله منرڠكن سڬالا-ڬالاڽ دڠن جلس.


13

وَكُلَّ اِنْسَانٍ اَلْزَمْنٰهُ طٰۤىِٕرَهٗ فِيْ عُنُقِهٖۗ وَنُخْرِجُ لَهٗ يَوْمَ الْقِيٰمَةِ كِتٰبًا يَّلْقٰىهُ مَنْشُوْرًا

wa kulla insānin alzamnāhu ṭā'irahū fī ‘unuqih(ī), wa nukhriju lahū yaumal-qiyāmati kitābay yalqāhu mansyūrā(n).

دان كامي تله ملتقكن ﴿چاتتن﴾ عمالنڽ د ليهيرڽ باڬي ستياڤ مأنسي. دان ڤد هاري قيامة كلق كامي اكن مڠلواركن كتاب يڠ تربوك كڤداڽ.


14

اِقْرَأْ كِتٰبَكَۗ كَفٰى بِنَفْسِكَ الْيَوْمَ عَلَيْكَ حَسِيْبًاۗ

iqra' kitābak(a), kafā binafsikal-yauma ‘alaika ḥasībā(n).

باچله بوكومو، چوكوڤله اونتوق ديريمو ڤد هاري اين سباڬاي اكاءون اونتوق ديريمو.


15

مَنِ اهْتَدٰى فَاِنَّمَا يَهْتَدِيْ لِنَفْسِهٖۚ وَمَنْ ضَلَّ فَاِنَّمَا يَضِلُّ عَلَيْهَاۗ وَلَا تَزِرُ وَازِرَةٌ وِّزْرَ اُخْرٰىۗ وَمَا كُنَّا مُعَذِّبِيْنَ حَتّٰى نَبْعَثَ رَسُوْلًا

manihtadā fa innamā yahtadī linafsih(ī), wa man ḍalla fa innamā yaḍillu ‘alaihā, wa lā taziru wāziratuw wizra ukhrā, wa mā kunnā mu‘ażżibīna ḥattā nab‘aṡa rasūlā(n).

سسياڤا يڠ برعمل مڠيكوت ڤتونجوق ﴿الله﴾ مك سسوڠڬوهڽ اي اداله اونتوق كسلامتن ديريڽ سنديري; دان بارڠ سياڤا يڠ سست مك يڠ سبنرڽ ﴿روڬي﴾ اداله اونتوق ديريڽ سنديري. دان اورڠ دوسا تيدق داڤت منڠڬوڠ دوسا اورڠ لاين، تتاڤي كامي تيدق اكن مڽقساڽ سمڤأي كامي مڠوتوسكن سأورڠ رسول.


16

وَاِذَآ اَرَدْنَآ اَنْ نُّهْلِكَ قَرْيَةً اَمَرْنَا مُتْرَفِيْهَا فَفَسَقُوْا فِيْهَا فَحَقَّ عَلَيْهَا الْقَوْلُ فَدَمَّرْنٰهَا تَدْمِيْرًا

wa iżā aradnā an nuhlika qaryatan amarnā mutrafīhā fa fasaqū fīhā fa ḥaqqa ‘alaihal-qaulu fa dammarnāhā tadmīrā(n).

دان سكيراڽ كامي هندق مڠهنچوركن سسواتو نڬارا، مك كامي مڽوروه اورڠ-اورڠ يڠ هيدوڤ ميواه-ميواه د نڬري ايت ﴿سڤاي طاعة كڤد الله﴾، تتاڤي سكيراڽ مريك ملاكوكن كدرحكاان د ﴿نڬارا ايت﴾، مك اكن دتراڤكن كات-كات ﴿حكومن كامي﴾ كڤد مريك، مك كامي اكن مڠهنچوركن ﴿نڬارا ايت﴾ سڤنوهڽ.


17

وَكَمْ اَهْلَكْنَا مِنَ الْقُرُوْنِ مِنْۢ بَعْدِ نُوْحٍۗ وَكَفٰى بِرَبِّكَ بِذُنُوْبِ عِبَادِهٖ خَبِيْرًاۢ بَصِيْرًا

wa kam ahlaknā minal-qurūni mim ba‘di nūḥ(in), wa kafā birabbika biżunūbi ‘ibādihī khabīram baṣīrā(n).

دان براڤ راماي قوم سلڤس نبي نوح، كامي هنچوركن. دان چوكوڤله توهنمو يڠ مها مڠتاهوي لاڬي مها مليهت دوسا همباڽ.


18

مَنْ كَانَ يُرِيْدُ الْعَاجِلَةَ عَجَّلْنَا لَهٗ فِيْهَا مَا نَشَاۤءُ لِمَنْ نُّرِيْدُ ثُمَّ جَعَلْنَا لَهٗ جَهَنَّمَۚ يَصْلٰىهَا مَذْمُوْمًا مَّدْحُوْرًا

man kāna yurīdul-‘ājilata ‘ajjalnā lahū fīhā mā nasyā'u liman nurīdu ṡumma ja‘alnā lahū jahannam(a), yaṣlāhā mażmūmam madḥūrā(n).

سسياڤا يڠ مڠيڠينكن كهيدوڤن ﴿دنياوي﴾ اين، مك كامي اكن مڽڬراكن اونتوقڽ د ﴿دنيا﴾ اين اڤ يڠ كامي كهندقي اونتوق مريك يڠ كامي كهندقي. كمودين كامي برسياڤكن اونتوقڽ ﴿د اخيرة﴾ نراك; دي اكن مماسوقكيڽ دڠن ڤنوه هينا دان دأوسير.


19

وَمَنْ اَرَادَ الْاٰخِرَةَ وَسَعٰى لَهَا سَعْيَهَا وَهُوَ مُؤْمِنٌ فَاُولٰۤىِٕكَ كَانَ سَعْيُهُمْ مَّشْكُوْرًا

wa man arādal-ākhirata wa sa‘ā lahā sa‘yahā wa huwa mu'minun fa ulā'ika kāna sa‘yuhum masykūrā(n).

دان سسياڤا يڠ مڠيڠينكن كهيدوڤن اخيرة دان بروسها منوجوڽ دڠن برسوڠڬوه-سوڠڬوه، سداڠكن اي برايمان، مك مريك ايتوله اورڠ-اورڠ يڠ اوسهاڽ اكن دبالس دڠن باءيق.


20

كُلًّا نُّمِدُّ هٰٓؤُلَاۤءِ وَهٰٓؤُلَاۤءِ مِنْ عَطَاۤءِ رَبِّكَ ۗوَمَا كَانَ عَطَاۤءُ رَبِّكَ مَحْظُوْرًا

kullan numiddu hā'ulā'i wa hā'ulā'i min ‘aṭā'i rabbik(a), wa mā kāna ‘aṭā'u rabbika maḥẓūrā(n).

كڤد ستياڤ ﴿كومڤولن﴾، باءيق اين ﴿كومڤولن﴾ ﴿يڠ مڠيڠينكن دنيا اين﴾ ماوڤون ايت ﴿كومڤولن﴾ ﴿يڠ مڠيڠينكن كهيدوڤن اخيرة﴾، كامي بريكن ڤرتولوڠن دري رحمة توهنمو. دان رحمة توهنمو تيدق داڤت ترهالڠ.


21

اُنْظُرْ كَيْفَ فَضَّلْنَا بَعْضَهُمْ عَلٰى بَعْضٍۗ وَلَلْاٰخِرَةُ اَكْبَرُ دَرَجٰتٍ وَّاَكْبَرُ تَفْضِيْلًا

unẓur kaifa faḍḍalnā ba‘ḍahum ‘alā ba‘ḍ(in), wa lal-ākhiratu akbaru darajātiw wa akbaru tafḍīlā(n).

ڤرهاتيكن باڬايمانا كامي لبيه سوك سباهاڬين درڤد مريك درڤد سباهاڬين (يڠ لا؞ين). دان اخيرة ممڤوڽاءي ڤڠكت يڠ لبيه تيڠڬي دان كاوتامأن يڠ لبيه بسر.


22

لَا تَجْعَلْ مَعَ اللّٰهِ اِلٰهًا اٰخَرَ فَتَقْعُدَ مَذْمُوْمًا مَّخْذُوْلًا ࣖ

lā taj‘al ma‘allāhi ilāhan ākhara fa taq‘uda mażmūmam makhżūlā(n).

جاڠنله كامو منچيڤتاكن توهن-توهن يڠ لاين سلاين الله، جك تيدق كامو اكن منجادي هينا دان هينا


23

۞ وَقَضٰى رَبُّكَ اَلَّا تَعْبُدُوْٓا اِلَّآ اِيَّاهُ وَبِالْوَالِدَيْنِ اِحْسٰنًاۗ اِمَّا يَبْلُغَنَّ عِنْدَكَ الْكِبَرَ اَحَدُهُمَآ اَوْ كِلٰهُمَا فَلَا تَقُلْ لَّهُمَآ اُفٍّ وَّلَا تَنْهَرْهُمَا وَقُلْ لَّهُمَا قَوْلًا كَرِيْمًا

wa qaḍā rabbuka allā ta‘budū illā iyyāhu wa bil-wālidaini iḥsānā(n), immā yabluganna ‘indakal-kibara aḥaduhumā au kilāhumā falā taqul lahumā uffiw wa lā tanhar humā wa qul lahumā qaulan karīmā(n).

دان توهنمو تله مڽوروه اڠكاو سوڤاي تيدق مڽمبه سلاين دريڽ دان بربوات باءيق كڤد ايبو باڤمو. جك ساله سأورڠ درڤد مريك اتاو كدوا-دواڽ منچاڤأي اوسيا توا دالم جاڬانمو، مك جاڠن سكالي-كالي مڠوچڤكن كڤد كدوا-دواڽ ڤركاتان “اه“ دان جاڠنله اڠكاو برتاڽ-تاڽ كڤد كدوا-دواڽ، دان اوچڤكنله كڤد كدوا-دواڽ ڤركاتان-ڤركاتان يڠ باءيق.


24

وَاخْفِضْ لَهُمَا جَنَاحَ الذُّلِّ مِنَ الرَّحْمَةِ وَقُلْ رَّبِّ ارْحَمْهُمَا كَمَا رَبَّيٰنِيْ صَغِيْرًاۗ

wakhfiḍ lahumā janāḥaż-żulli minar-raḥmati wa qur rabbirḥamhumā kamā rabbayānī ṣagīrā(n).

دان رندهكنله ديريمو ترهادڤ كدوا-دواڽ دڠن ڤنوه كاسيه سايڠ دان بركاتله "واهاي توهنكو! چينتايله مريك كدوا-دواڽ سباڬايمان يڠ مريك بردوا اجركن كڤداكو سوقتو اكو كچيل لاڬي."


25

رَبُّكُمْ اَعْلَمُ بِمَا فِيْ نُفُوْسِكُمْ ۗاِنْ تَكُوْنُوْا صٰلِحِيْنَ فَاِنَّهٗ كَانَ لِلْاَوَّابِيْنَ غَفُوْرًا

rabbukum a‘lamu bimā fī nufūsikum, in takūnū ṣāliḥīna fa innahū kāna lil-awwābīna gafūrā(n).

توهن اندا لبيه تاهو اڤ يڠ اد د دالم هاتي اندا; جك كامو اداله اورڠ يڠ صالح، مك سسوڠڬوهڽ دي مها ڤڠامڤون كڤد مريك يڠ برتوبة.


26

وَاٰتِ ذَا الْقُرْبٰى حَقَّهٗ وَالْمِسْكِيْنَ وَابْنَ السَّبِيْلِ وَلَا تُبَذِّرْ تَبْذِيْرًا

wa āti żal-qurbā ḥaqqahū wal-miskīna wabnas-sabīli wa lā tubażżir tabżīrā(n).

دان ممبريكن حق مريك كڤد كرابت دكت، بڬيتو جوڬ كڤد اورڠ ميسكين دان مريك يڠ دالم ڤرجالنن; دان جاڠنله كامو منسيا-سياكن ﴿هرتا كامو﴾ دڠن سيا-سيا.


27

اِنَّ الْمُبَذِّرِيْنَ كَانُوْٓا اِخْوَانَ الشَّيٰطِيْنِ ۗوَكَانَ الشَّيْطٰنُ لِرَبِّهٖ كَفُوْرًا

innal-mubażżirīna kānū ikhwānasy-syayāṭīn(i), wa kānasy-syaiṭānu lirabbihī kafūrā(n).

سسوڠڬوهڽ اورڠ يڠ ممبذير ايت اداله سودارا كڤد شيطان دان شيطان ايت ساڠت كوفور كڤد توهنڽ.


28

وَاِمَّا تُعْرِضَنَّ عَنْهُمُ ابْتِغَاۤءَ رَحْمَةٍ مِّنْ رَّبِّكَ تَرْجُوْهَا فَقُلْ لَّهُمْ قَوْلًا مَّيْسُوْرًا

wa immā tu‘riḍanna ‘anhumubtigā'a raḥmatim mir rabbika tarjūhā faqul lahum qaulam maisūrā(n).

دان جك كامو برڤاليڠ دري مريك اونتوق منداڤتكن رحمة دري توهن كامو يڠ كامو هارڤكن، مك اوچڤكنله كڤد مريك كات-كات يڠ لمه لمبوت.


29

وَلَا تَجْعَلْ يَدَكَ مَغْلُوْلَةً اِلٰى عُنُقِكَ وَلَا تَبْسُطْهَا كُلَّ الْبَسْطِ فَتَقْعُدَ مَلُوْمًا مَّحْسُوْرًا

wa lā taj‘al yadaka maglūlatan ilā ‘unuqika wa lā tabsuṭhā kullal-basṭi fa taq‘uda malūmam maḥsūrā(n).

دان جاڠنله اڠكاو ممبوات تاڠنمو دڤڬڠ ك ليهيرمو دان جاڠنله (جوڬ) ملونجقكنڽ ترلالو باڽق (ساڠت ڤموره) اتو اڠكاو اكن منجادي هينا دان مڽسل.


30

اِنَّ رَبَّكَ يَبْسُطُ الرِّزْقَ لِمَنْ يَّشَاۤءُ وَيَقْدِرُ ۗاِنَّهٗ كَانَ بِعِبَادِهٖ خَبِيْرًاۢ بَصِيْرًا ࣖ

inna rabbaka yabsuṭur-rizqa limay yasyā'u wa yaqdir(u), innahū kāna bi‘ibādihī khabīram baṣīrā(n).

سسوڠڬوهڽ توهن مو ملواسكن رزقي باڬي سسياڤا يڠ دكهندقي-ڽ دان ممباتسي ﴿باڬي سسياڤا يڠ دكهندقي-ڽ﴾; سسوڠڬوهڽ دي مها مڠتاهوي، مها مليهت كڤد همبا-همباڽ.


31

وَلَا تَقْتُلُوْٓا اَوْلَادَكُمْ خَشْيَةَ اِمْلَاقٍۗ نَحْنُ نَرْزُقُهُمْ وَاِيَّاكُمْۗ اِنَّ قَتْلَهُمْ كَانَ خِطْـًٔا كَبِيْرًا

wa lā taqtulū aulādakum khasy-yata imlāq(in), naḥnu narzuquhum wa iyyākum, inna qatlahum kāna khiṭ'an kabīrā(n).

دان جاڠنله كامو ممبونوه انق-انق كامو كران تاكوت اكن كميسكينن. كاميله يڠ ممبري رزقي كڤد مريك دان كڤد كامو. ممبونوه مريك سوڠڬوه سواتو دوسا يڠ بسر.


32

وَلَا تَقْرَبُوا الزِّنٰىٓ اِنَّهٗ كَانَ فَاحِشَةً ۗوَسَاۤءَ سَبِيْلًا

wa lā taqrabuz-zinā innahū kāna fāḥisyah(tan), wa sā'a sabīlā(n).

دان جاڠنله كامو مڠهمڤيري زنا; ﴿زنا﴾ بنر-بنر سواتو ڤربواتن يڠ كجي، دان چارا يڠ بوروق.


33

وَلَا تَقْتُلُوا النَّفْسَ الَّتِيْ حَرَّمَ اللّٰهُ اِلَّا بِالْحَقِّۗ وَمَنْ قُتِلَ مَظْلُوْمًا فَقَدْ جَعَلْنَا لِوَلِيِّهٖ سُلْطٰنًا فَلَا يُسْرِفْ فِّى الْقَتْلِۗ اِنَّهٗ كَانَ مَنْصُوْرًا

wa lā taqtulun-nafsal-latī ḥarramallāhu illā bil-ḥaqq(i), wa man qutila maẓlūman faqad ja‘alnā liwaliyyihī sulṭānan falā yusrif fil-qatl(i), innahū kāna manṣūrā(n).

دان جاڠنله كامو ممبونوه اورڠ يڠ دحرامكن اوليه الله ﴿اونتوق ممبونوه﴾، كچوالي اتس سبب يڠ صح. دان سسياڤا يڠ تربونوه سچارا ظاليم مك سسوڠڬوهڽ كامي تله ممبري كواس كڤد واليڽ، تتاڤي جاڠنله واليڽ ملمڤاوءي باتسن دالم ممبونوه. سسوڠڬوهڽ دياله يڠ منداڤت ڤرتولوڠن.


34

وَلَا تَقْرَبُوْا مَالَ الْيَتِيْمِ اِلَّا بِالَّتِيْ هِيَ اَحْسَنُ حَتّٰى يَبْلُغَ اَشُدَّهٗۖ وَاَوْفُوْا بِالْعَهْدِۖ اِنَّ الْعَهْدَ كَانَ مَسْـُٔوْلًا

wa lā taqrabū mālal-yatīmi illā bil-latī hiya aḥsanu ḥattā yabluga asyuddah(ū), wa aufū bil-‘ahd(i), innal-‘ahda kāna mas'ūlā(n).

دان جاڠنله كامو مڠهمڤيري هرتا انق يتيم ايت، كچوالي دڠن چارا يڠ لبيه باءيق ﴿برمنفعة﴾ سهيڠڬ دي بسر، دان منونايكن جنجي-جنجي كامو، كران كامو ڤستي اكن دڤرتڠڬوڠجوابكن اتس جنجي-جنجي ايت.


35

وَاَوْفُوا الْكَيْلَ اِذَا كِلْتُمْ وَزِنُوْا بِالْقِسْطَاسِ الْمُسْتَقِيْمِۗ ذٰلِكَ خَيْرٌ وَّاَحْسَنُ تَأْوِيْلًا

wa auful-kaila iżā kiltum wa zinū bil-qisṭāsil-mustaqīm(i), żālika khairuw wa aḥsanu ta'wīlā(n).

دان سمڤورناكن اوكورن اڤابيلا كامو مڠوكور، دان تيمبڠ دڠن تيمبڠن يڠ بتول. ايتله يڠ لبيه ڤنتيڠ ﴿باڬي كامو﴾ دان عقيبةڽ لبيه باءيق.


36

وَلَا تَقْفُ مَا لَيْسَ لَكَ بِهٖ عِلْمٌ ۗاِنَّ السَّمْعَ وَالْبَصَرَ وَالْفُؤَادَ كُلُّ اُولٰۤىِٕكَ كَانَ عَنْهُ مَسْـُٔوْلًا

wa lā taqfu mā laisa laka bihī ‘ilm(un), innas-sam‘a wal-baṣara wal-fu'āda kullu ulā'ika kāna ‘anhu mas'ūlā(n).

دان جاڠن مڠيكوتي سسواتو يڠ اندا تيدق تاهو. كران ڤندڠرن، ڤڠليهتن دان عقل، سمواڽ اكن دڤرتڠڬوڠجوابكن.


37

وَلَا تَمْشِ فِى الْاَرْضِ مَرَحًاۚ اِنَّكَ لَنْ تَخْرِقَ الْاَرْضَ وَلَنْ تَبْلُغَ الْجِبَالَ طُوْلًا

wa lā tamsyi fil-arḍi marahā(n), innaka lan takhriqal-arḍa wa lan tablugal-jibāla ṭūlā(n).

دان جاڠنله كامو برجالن د بومي اين دڠن سومبوڠ، كران ڤد حقيقتڽ كامو تيدق اكن داڤت منمبوس بومي اين دان تيدق اكن داڤت ناءيق سأوله-اوله ڬونوڠ.


38

كُلُّ ذٰلِكَ كَانَ سَيِّئُهٗ عِنْدَ رَبِّكَ مَكْرُوْهًا

kullu żālika kāna sayyi'uhū ‘inda rabbika makrūhā(n).

سموا كجاهتن اين امتله دبنچي د سيسي توهن مو.


39

ذٰلِكَ مِمَّآ اَوْحٰٓى اِلَيْكَ رَبُّكَ مِنَ الْحِكْمَةِۗ وَلَا تَجْعَلْ مَعَ اللّٰهِ اِلٰهًا اٰخَرَ فَتُلْقٰى فِيْ جَهَنَّمَ مَلُوْمًا مَّدْحُوْرًا

Żālika mimmā auḥā ilaika rabbuka minal-ḥikmah(ti), wa lā taj‘al ma‘allāhi ilāhan ākhara fa tulqā fī jahannama malūmam madḥūrā(n).

ايت اداله سباهاڬين حكمه يڠ دتورونكن اوليه توهن كڤد كامو ﴿محمد﴾. دان جاڠنله كامو منديريكن توهن-توهن يڠ لاين سلاين الله، سوڤاي كامو تيدق دجاتوهكن ك دالم نراك، دهينا دان دجاوهكن ﴿دري رحمة الله﴾.


40

اَفَاَصْفٰىكُمْ رَبُّكُمْ بِالْبَنِيْنَ وَاتَّخَذَ مِنَ الْمَلٰۤىِٕكَةِ اِنَاثًاۗ اِنَّكُمْ لَتَقُوْلُوْنَ قَوْلًا عَظِيْمًا ࣖ

afa aṣfākum rabbukum bil-banīna wattakhaża minal-malā'ikati ināṡā(n), innakum lataqūlūna qaulan ‘aẓīmā(n).

جادي، بتولكه توهن مميليه سأورڠ انق للاكي اونتوق كامو دان مڠمبيل سأورڠ انق ڤرمڤوان دري ڤارا ملائكة؟ سسوڠڬوهڽ اڠكاو تله مڠلواركن كلمة يڠ بسر ﴿دوسا﴾.


41

وَلَقَدْ صَرَّفْنَا فِيْ هٰذَا الْقُرْاٰنِ لِيَذَّكَّرُوْاۗ وَمَا يَزِيْدُهُمْ اِلَّا نُفُوْرًا

wa laqad ṣarrafnā fī hāżal-qur'āni liyażżakkarū, wa mā yazīduhum illā nufūrā(n).

دان سسوڠڬوهڽ دالم القرءان اين كامي تله ﴿منرڠكن﴾ بركالي-كالي ﴿ڤريڠاتن﴾، سوڤاي مريك سنتياس مڠيڠاتي. تتاڤي ايت ﴿امران﴾ هاڽ منمبهكن ڤنربڠن مريك ﴿دري كبنرن﴾.


42

قُلْ لَّوْ كَانَ مَعَهٗ ٓ اٰلِهَةٌ كَمَا يَقُوْلُوْنَ اِذًا لَّابْتَغَوْا اِلٰى ذِى الْعَرْشِ سَبِيْلًا

qul lau kāna ma‘ahū ālihatun kamā yaqūlūna iżal labtagau ilā żil-‘arsyi sabīlā(n).

كاتاكنله (محمد)، "كالاو اد توهن-توهن د سبلهڽ، سڤرتي يڠ دكاتاكن اوليه مريك، ڤستي توهن-توهن ايت منچاري جالن كڤد توهن يڠ ممڤوڽاءي عرش."


43

سُبْحٰنَهٗ وَتَعٰلٰى عَمَّا يَقُوْلُوْنَ عُلُوًّا كَبِيْرًا

subḥānahū wa ta‘ālā ‘ammā yaqūlūna ‘uluwwan kabīrā(n).

بربهاڬيا دان مها تيڠڬيله دي دري اڤ يڠ مريك كاتاكن، لوهور دان مهكوتا ﴿تيدق اد ڤربنديڠن﴾.


44

تُسَبِّحُ لَهُ السَّمٰوٰتُ السَّبْعُ وَالْاَرْضُ وَمَنْ فِيْهِنَّۗ وَاِنْ مِّنْ شَيْءٍ اِلَّا يُسَبِّحُ بِحَمْدِهٖ وَلٰكِنْ لَّا تَفْقَهُوْنَ تَسْبِيْحَهُمْۗ اِنَّهٗ كَانَ حَلِيْمًا غَفُوْرًا

tusabbiḥu lahus-samāwātus-sab‘u wal-arḍu wa man fīhinn(a), wa im min syai'in illā yusabbiḥu biḥamdihī wa lākil lā tafqahūna tasbīḥahum, innahū kāna ḥalīman gafūrā(n).

توجوه لاڠيت، بومي دان سڬالا يڠ اد د دالمڽ مموجي الله. دان تيدق ادا ملاءينكن تسبيح دڠن مموجي-ڽ، تتاڤي كامو تيدق مڠرتي تسبيح مريك. سسوڠڬوهڽ دي مها ڤريهاتين لاڬي مها ڤڠمڤون.


45

وَاِذَا قَرَأْتَ الْقُرْاٰنَ جَعَلْنَا بَيْنَكَ وَبَيْنَ الَّذِيْنَ لَا يُؤْمِنُوْنَ بِالْاٰخِرَةِ حِجَابًا مَّسْتُوْرًاۙ

wa iżā qara'tal-qur'āna ja‘alnā bainaka wa bainal-lażīna lā yu'minūna bil-ākhirati ḥijābam mastūrā(n).

دان اڤابيلا كامو ﴿محمد﴾ ممباچ القرءان، كامي اكن موجودكن دينديڠ يڠ تيدق كليهاتن د انتارا كامو دان اورڠ-اورڠ يڠ تيدق برايمان كڤد كهيدوڤن اخيرة،


46

وَّجَعَلْنَا عَلٰى قُلُوْبِهِمْ اَكِنَّةً اَنْ يَّفْقَهُوْهُ وَفِيْٓ اٰذَانِهِمْ وَقْرًاۗ وَاِذَا ذَكَرْتَ رَبَّكَ فِى الْقُرْاٰنِ وَحْدَهٗ وَلَّوْا عَلٰٓى اَدْبَارِهِمْ نُفُوْرًا

wa ja‘alnā ‘alā qulūbihim akinnatan ay yafqahūhu wa fī āżānihim waqrā(n), wa iżā żakarta rabbaka fil-qur'āni waḥdahū wallau ‘alā adbārihim nufūrā(n).

دان كامي جاديكن هاتي مريك ترتوتوڤ دان ترتوتوڤ تليڠا مريك، سهيڠڬ مريك تيدق داڤت مڠرتي. دان اڤابيلا كامو مڽبوت توهن كامو سهاج دالم القرءان، مريك ايت برباليق، ملاريكن ديري ﴿دالم بنچي﴾.


47

نَحْنُ اَعْلَمُ بِمَا يَسْتَمِعُوْنَ بِهٖٓ اِذْ يَسْتَمِعُوْنَ اِلَيْكَ وَاِذْ هُمْ نَجْوٰٓى اِذْ يَقُوْلُ الظّٰلِمُوْنَ اِنْ تَتَّبِعُوْنَ اِلَّا رَجُلًا مَّسْحُوْرًا

naḥnu a‘lamu bimā yastami‘ūna bihī iż yastami‘ūna ilaika wa iż hum najwā iż yaqūluẓ-ẓālimūna in tattabi‘ūna illā rajulam masḥūrā(n).

كامي تاهو دڠن باءيق باڬايمانا مريك مندڠر اڤابيلا مريك مندڠر كامو ﴿واهاي محمد﴾، دان اڤابيلا مريك بربيسيق ﴿دالم بيسيق﴾، اڤابيلا اورڠ يڠ ظاليم بركات، "اڠكاو هاڽ مڠيكوتي اورڠ يڠ دسيحيركن."


48

اُنْظُرْ كَيْفَ ضَرَبُوْا لَكَ الْاَمْثَالَ فَضَلُّوْا فَلَا يَسْتَطِيْعُوْنَ سَبِيْلًا

unẓur kaifa ḍarabū lakal-amṡāla fa ḍallū falā yastaṭī‘ūna sabīlā(n).

ليهتله باڬايمانا مريك ممبوات تاولادان اونتوق كامو ﴿واهاي محمد﴾; مك مريك سست دان تيدق داڤت منموكن جالن يڠ ﴿بنر﴾.


49

وَقَالُوْٓا ءَاِذَا كُنَّا عِظَامًا وَّرُفَاتًا ءَاِنَّا لَمَبْعُوْثُوْنَ خَلْقًا جَدِيْدًا

wa qālū a'iżā kunnā ‘iẓāmaw wa rufātan a'innā lamab‘ūṡūna khalqan jadīdā(n).

دان مريك بركات، "اڤابيلا كيت تله منجادي تولڠ دان ماتيري يڠ روسق، اڤاكه كيت بنر-بنر اكن دبڠكيتكن سباڬاي مخلوق بارو؟"


50

۞ قُلْ كُوْنُوْا حِجَارَةً اَوْ حَدِيْدًاۙ

qul kūnū ḥijāratan au ḥadīdā(n).

كاتاكنله ﴿واهاي محمد﴾، "جاديله باتو اتاو بسي،


51

اَوْ خَلْقًا مِّمَّا يَكْبُرُ فِيْ صُدُوْرِكُمْ ۚفَسَيَقُوْلُوْنَ مَنْ يُّعِيْدُنَاۗ قُلِ الَّذِيْ فَطَرَكُمْ اَوَّلَ مَرَّةٍۗ فَسَيُنْغِضُوْنَ اِلَيْكَ رُءُوْسَهُمْ وَيَقُوْلُوْنَ مَتٰى هُوَۗ قُلْ عَسٰٓى اَنْ يَّكُوْنَ قَرِيْبًا

au khalqam mimmā yakburu fī ṣudūrikum, fa sayaqūlūna may yu‘īdunā, qulil-lażī faṭarakum awwala marrah(tin), fa sayun-giḍūna ilaika ru'ūsahum wa yaqūlūna matā huw(a), qul ‘asā ay yakūna qarībā(n).

اتاو مخلوق بسر ﴿تيدق داڤت دهيدوڤكن سمولا﴾ مڠيكوت خيالنمو." مك مريك اكن برتاڽ، "سياڤاكه يڠ اكن مڠهيدوڤكن كامي كمبالي؟" كاتاكنله، "ديا يڠ منچيڤتاكنمو ڤد كالي ڤرتام." مك مريك اكن مڠهيلڠكن كڤالا مريك كڤدامو دان بركات، "بيلاكه اي اكن ترجادي؟" كاتاكنله، "موڠكين وقتو ايت سوده همڤير،"


52

يَوْمَ يَدْعُوْكُمْ فَتَسْتَجِيْبُوْنَ بِحَمْدِهٖ وَتَظُنُّوْنَ اِنْ لَّبِثْتُمْ اِلَّا قَلِيْلًا ࣖ

yauma yad‘ūkum fa tastajībūna biḥamdihī wa taẓunnūna il labiṡtum illā qalīlā(n).

ياءيت ڤد هاري ﴿اڤابيلا﴾ دي ممڠڬيل كامو، دان كامو منطاعةاڽ سمبيل مموجي-ڽ دان كامو برفيكير، ﴿راسڽ﴾ كامو هاڽ اكن تيڠڬل ﴿د دالم قبور﴾ اونتوق وقتو يڠ سيڠكت سهاج.


53

وَقُلْ لِّعِبَادِيْ يَقُوْلُوا الَّتِيْ هِيَ اَحْسَنُۗ اِنَّ الشَّيْطٰنَ يَنْزَغُ بَيْنَهُمْۗ اِنَّ الشَّيْطٰنَ كَانَ لِلْاِنْسَانِ عَدُوًّا مُّبِيْنًا

wa qul li‘ibādī yaqūlul-latī hiya aḥsan(u), innasy-syaiṭāna yanzagu bainahum, innasy-syaiṭāna kāna lil-insāni ‘aduwwam mubīnā(n).

دان كاتاكنله كڤد همبا-همباكو، "بياركن مريك بركات-كات يڠ لبيه باءيق ﴿بنر﴾. سسوڠڬوهڽ شيطان ﴿سلالو﴾ منيمبولكن ڤرسليسيهن د كالڠن مريك. سسوڠڬوهڽ شيطان اداله موسوه يڠ سبنر باڬي مأنسي“.


54

رَبُّكُمْ اَعْلَمُ بِكُمْ اِنْ يَّشَأْ يَرْحَمْكُمْ اَوْ اِنْ يَّشَأْ يُعَذِّبْكُمْۗ وَمَآ اَرْسَلْنٰكَ عَلَيْهِمْ وَكِيْلًا

rabbukum a‘lamu bikum, iy yasya' yarḥamkum au iy yasya' yu‘ażżibkum, wa mā arsalnāka ‘alaihim wakīlā(n).

توهن اندا لبيه تاهو تنتڠ اندا. جك دي ماهو نسچاي دي اكن ممبري رحمة كڤد كامو، دان جك دي ماهو نسچاي دي اكن مڠحكوم كامو. دان كامي تيدق مڠوتوس كامو ﴿محمد﴾ اونتوق منجادي ڤنجاڬ باڬي مريك.


55

وَرَبُّكَ اَعْلَمُ بِمَنْ فِى السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِۗ وَلَقَدْ فَضَّلْنَا بَعْضَ النَّبِيّٖنَ عَلٰى بَعْضٍ وَّاٰتَيْنَا دَاوٗدَ زَبُوْرًا

wa rabbuka a‘lamu biman fis-samāwāti wal-arḍ(i), wa laqad faḍḍalnā ba‘ḍan nabiyyīna ‘alā ba‘ḍiw wa ātainā dāwūda zabūrā(n).

دان توهن كامو لبيه مڠتاهوي سياڤا يڠ برادا د لاڠيت دان د بومي. دان سسوڠڬوهڽ، كامي تله ممبريكن ككواسأن كڤد ببراڤ نبي اتس ببراڤ اورڠ،


56

قُلِ ادْعُوا الَّذِيْنَ زَعَمْتُمْ مِّنْ دُوْنِهٖ فَلَا يَمْلِكُوْنَ كَشْفَ الضُّرِّ عَنْكُمْ وَلَا تَحْوِيْلًا

qulid‘ul-lażīna za‘amtum min dūnihī falā yamlikūna kasyfaḍ-ḍurri ‘ankum wa lā taḥwīlā(n).

كاتاكنله (محمد)، "سروله اورڠ-اورڠ يڠ كامو اڠڬڤ ﴿توهن-توهن﴾ سلاين الله، مريك تيدق ممڤوڽاءي كواس اونتوق مڠهيلڠكن بهاي دري كامو دان تيدق ﴿اتاوڤون﴾ ممڤو مڠوبهڽ.”


57

اُولٰۤىِٕكَ الَّذِيْنَ يَدْعُوْنَ يَبْتَغُوْنَ اِلٰى رَبِّهِمُ الْوَسِيْلَةَ اَيُّهُمْ اَقْرَبُ وَيَرْجُوْنَ رَحْمَتَهٗ وَيَخَافُوْنَ عَذَابَهٗۗ اِنَّ عَذَابَ رَبِّكَ كَانَ مَحْذُوْرًا

ulā'ikal-lażīna yad‘ūna yabtagūna ilā rabbihimul-wasīlata ayyuhum aqrabu wa yarjūna raḥmatahū wa yakhāfūna ‘ażābah(ū), inna ‘ażāba rabbika kāna maḥżūrā(n).

اورڠ يڠ مريك سروان ايت، مريك سنديري منچاري جالن منوجو توهن، يڠ مان د انتارا مريك ايت لبيه دكت ﴿كڤد الله﴾. مريك مڠهارڤكن رحمةڽ دان تاكوت اكن سيقساڽ. سسوڠڬوهڽ سيقسا توهنمو اداله سواتو يڠ ڤرلو دتاكوتي."


58

وَاِنْ مِّنْ قَرْيَةٍ اِلَّا نَحْنُ مُهْلِكُوْهَا قَبْلَ يَوْمِ الْقِيٰمَةِ اَوْ مُعَذِّبُوْهَا عَذَابًا شَدِيْدًاۗ كَانَ ذٰلِكَ فىِ الْكِتٰبِ مَسْطُوْرًا

wa im min qaryatin illā naḥnu muhlikūhā qabla yaumil-qiyāmati au mu‘ażżibūhā ‘ażāban syadīdā(n), kāna żālika fil-kitābi masṭūrā(n).

دان تيدق اد نڬارا ﴿يڠ ڤندودوقڽ درهاك﴾، كچوالي جك كامي مڠهنچوركنڽ سبلوم هاري قيامة اتاو كامي مڠحكوم ﴿ڤندودوقڽ﴾ دڠن سيقسا يڠ امت برت. اين تله دتوليس دالم كتاب ﴿لاوه محفوظ﴾.


59

وَمَا مَنَعَنَآ اَنْ نُّرْسِلَ بِالْاٰيٰتِ اِلَّآ اَنْ كَذَّبَ بِهَا الْاَوَّلُوْنَۗ وَاٰتَيْنَا ثَمُوْدَ النَّاقَةَ مُبْصِرَةً فَظَلَمُوْا بِهَاۗ وَمَا نُرْسِلُ بِالْاٰيٰتِ اِلَّا تَخْوِيْفًا

wa mā mana‘anā an nursila bil-āyāti illā an każżaba bihal-awwalūn(a), wa ātainā ṡamūdan-nāqata mubṣiratan fa ẓalamū bihā, wa mā nursilu bil-āyāti illā takhwīfā(n).

دان تياد اڤ يڠ مڠهالڠ كامي درڤد مڠهانتر (كڤد اندا) تندا-تندا ﴿ككواسأن كامي﴾، كچوالي كران ﴿تندا-تندا﴾ ايت تله ددوڬوڠ اوليه اورڠ-اورڠ تردهولو. دان كامي ممبريكن كڤد قوم سامود سأيكور اونتا بتينا ﴿سباڬاي معجزة﴾ يڠ داڤت دليهت، تتاڤي مريك مڠانيايا ﴿اونتا بتينا ايت﴾. دان كامي تيدق مڠوتوسكن تندا-تندا اين تتاڤي هاڽ اونتوق مناكوتكن.


60

وَاِذْ قُلْنَا لَكَ اِنَّ رَبَّكَ اَحَاطَ بِالنَّاسِۗ وَمَا جَعَلْنَا الرُّءْيَا الَّتِيْٓ اَرَيْنٰكَ اِلَّا فِتْنَةً لِّلنَّاسِ وَالشَّجَرَةَ الْمَلْعُوْنَةَ فِى الْقُرْاٰنِ ۗ وَنُخَوِّفُهُمْۙ فَمَا يَزِيْدُهُمْ اِلَّا طُغْيَانًا كَبِيْرًا ࣖ

wa iż qulnā laka inna rabbaka aḥāṭa bin-nās(i), wa mā ja‘alnar-ru'yal-latī araināka illā fitnatal lin-nāsi wasy-syajaratal mal‘ūnata fil-qur'ān(i), wa nukhawwifuhum, famā yazīduhum illā ṭugyānan kabīrā(n).

دان (ايڠتله) كتيك كامي منورونكن كڤدامو، "سسوڠڬوهڽ ڤڠتاهوان تنتڠ توهنمو مليڤوتي سلوروه اومت مأنسي". دان كامي تيدق منجاديكن ميمڤي يڠ تله كامي تونجوقكن كڤد كامو، تتاڤي سباڬاي اوجين كڤد مأنسي دان ﴿بڬيتو جوڬ﴾ ڤوكوق يڠ دلعنة ايت ﴿زققوم﴾ دالم القرءان. دان كامي مناكوتكن مريك، تاڤي حال اين هاڽ منمبه كدرحكاان مريك.


61

وَاِذْ قُلْنَا لِلْمَلٰۤىِٕكَةِ اسْجُدُوْا لِاٰدَمَ فَسَجَدُوْٓا اِلَّآ اِبْلِيْسَۗ قَالَ ءَاَسْجُدُ لِمَنْ خَلَقْتَ طِيْنًاۚ

wa iż qulnā lil-malā'ikatisjudū li'ādama fa sajadū illā iblīs(a), qāla a'asjudu liman khalaqta ṭīnā(n).

دان (ايڠتله)، اڤابيلا كامي بركات كڤد ملائكة-ملائكة، “سكودله كامو سموا كڤد آدم“، مك مريك ڤون توندوق، كچوالي شيطان. بڬيندا ﴿ابليس﴾ بركات، "اڤاكه اكو هاروس توندوق كڤد اورڠ يڠ اڠكاو چيڤتاكن دري تانه ليات؟"


62

قَالَ اَرَاَيْتَكَ هٰذَا الَّذِيْ كَرَّمْتَ عَلَيَّ لَىِٕنْ اَخَّرْتَنِ اِلٰى يَوْمِ الْقِيٰمَةِ لَاَحْتَنِكَنَّ ذُرِّيَّتَهٗٓ اِلَّا قَلِيْلًا

qāla ara'aitaka hāżal-lażī karramta ‘alayya la'in akhkhartani ilā yaumil-qiyāmati la'aḥtanikanna żurriyyatahū illā qalīlā(n).

بڬيندا ﴿ابليس﴾ بركات، "جلسكن كڤداكو، اڤاكه اين يڠ اڠكاو لبيه حرمتي دري اكو؟ سأندايڽ اڠكاو تله ممبريكو ماس سهيڠڬ هاري قيامة نسچاي اكو اكن مڽستكن كتوروننڽ، كچوالي سبهاڬين يڠ كچيل."


63

قَالَ اذْهَبْ فَمَنْ تَبِعَكَ مِنْهُمْ فَاِنَّ جَهَنَّمَ جَزَاۤؤُكُمْ جَزَاۤءً مَّوْفُوْرًا

qālażhab faman tabi‘aka minhum fa inna jahannama jazā'ukum jazā'am maufūrā(n).

بڬيندا ﴿الله﴾ برسبدا، “ڤرڬيله، تتاڤي سسياڤا دري كالڠن مريك يڠ مڠيكوتي كامو، مك سسوڠڬوهڽ نراك اكن منجادي بالسن كڤد كامو، سباڬاي ڤمبالسن يڠ منچوكوڤي.


64

وَاسْتَفْزِزْ مَنِ اسْتَطَعْتَ مِنْهُمْ بِصَوْتِكَ وَاَجْلِبْ عَلَيْهِمْ بِخَيْلِكَ وَرَجِلِكَ وَشَارِكْهُمْ فِى الْاَمْوَالِ وَالْاَوْلَادِ وَعِدْهُمْۗ وَمَا يَعِدُهُمُ الشَّيْطٰنُ اِلَّا غُرُوْرًا

wastafziz manistaṭa‘ta minhum biṣautika wa ajlib ‘alaihim bikhailika wa rajilika wa syārikūhum fil-amwāli wal-aulādi wa ‘idhum, wa mā ya‘iduhumusy-syaiṭānu illā gurūrā(n).

دان تيڤوكنله سسياڤ سهاج دري مريك يڠ كامو ﴿ابليس﴾ بوليه دڠن سوارا كامو ﴿مڠجوتكن﴾، ڬرقكنله ڤاسوكن كامو مننتڠ مريك، مريك يڠ بركودا دان مريك يڠ برجالن كاكي، دان بواتله ڤرساتوان دڠن مريك دالم حال هرتا دان انق-انق كمودين بواتله جنجي-جنجي كڤد مريك." والاوڤون شيطان هاڽ منجنجيكن مريك تيڤو داي.


65

اِنَّ عِبَادِيْ لَيْسَ لَكَ عَلَيْهِمْ سُلْطٰنٌۗ وَكَفٰى بِرَبِّكَ وَكِيْلًا

inna ‘ibādī laisa laka ‘alaihim sulṭān(un), wa kafā birabbika wakīlā(n).

سسوڠݢوهڽ (ترهادڤ) همبا-همباكو، اڠكاو (ابليس) تيدق داڤت بركواس اتس مريك. دان توهنمو چوكوڤله سباڬاي ڤمليهارا.


66

رَبُّكُمُ الَّذِيْ يُزْجِيْ لَكُمُ الْفُلْكَ فِى الْبَحْرِ لِتَبْتَغُوْا مِنْ فَضْلِهٖۗ اِنَّهٗ كَانَ بِكُمْ رَحِيْمًا

rabbukumul-lażī yuzjī lakumul-fulka fil-baḥri litabtagū min faḍlih(ī), innahū kāna bikum raḥīmā(n).

توهنمو يڠ ملايري كاڤل د لاوت باڬيمو، سوڤاي كامو منچاري كورنيا-ڽ. سسوڠڬوهڽ دي مها ڤڽايڠ ترهادڤ كامو.


67

وَاِذَا مَسَّكُمُ الضُّرُّ فِى الْبَحْرِ ضَلَّ مَنْ تَدْعُوْنَ اِلَّآ اِيَّاهُۚ فَلَمَّا نَجّٰىكُمْ اِلَى الْبَرِّ اَعْرَضْتُمْۗ وَكَانَ الْاِنْسَانُ كَفُوْرًا

wa iżā massakumuḍ-ḍurru fil-baḥri ḍalla man tad‘ūna illā iyyāh(u), falammā najjākum ilal-barri a‘raḍtum, wa kānal-insānu kafūrā(n).

دان جك كامو دتيمڤا اوليه بهاي د لاوت، كامو ڤستي اكن كهيلڠن سڬالا-ڬالاڽ يڠ كامو ﴿بوليه﴾ سرو، كچوالي-ڽ. تتاڤي اڤابيلا دي مڽراهكن كامو ك دارت، كامو برڤاليڠ ﴿دري-ڽ﴾. دان مأنسي سنتياس دالم كإيڠكرن ﴿تيدق برشكور﴾.


68

اَفَاَمِنْتُمْ اَنْ يَّخْسِفَ بِكُمْ جَانِبَ الْبَرِّ اَوْ يُرْسِلَ عَلَيْكُمْ حَاصِبًا ثُمَّ لَا تَجِدُوْا لَكُمْ وَكِيْلًا ۙ

afa amintum ay yakhsifa bikum jānibal-barri au yursila ‘alaikum ḥaṣiban ṡumma lā tajidū lakum wakīlā(n).

جادي، ادكه اندا مراسا امان بهوا دي تيدق اكن منڠڬلمكن سباهاڬين تانه برسام اندا اتاو بهوا دي مڠهيلڠكن (اڠين كرس يڠ ممباوا) باتو-باتو كچيل؟ دان كامو تيدق اكن ممڤوڽاءي سأورڠ ڤون ڤليندوڠ،


69

اَمْ اَمِنْتُمْ اَنْ يُّعِيْدَكُمْ فِيْهِ تَارَةً اُخْرٰى فَيُرْسِلَ عَلَيْكُمْ قَاصِفًا مِّنَ الرِّيْحِ فَيُغْرِقَكُمْ بِمَا كَفَرْتُمْۙ ثُمَّ لَا تَجِدُوْا لَكُمْ عَلَيْنَا بِهٖ تَبِيْعًا

am amintum ay yu‘īdakum fīhi tāratan ukhrā fa yursila ‘alaikum qāṣifam minar-rīḥi fa yugriqakum bimā kafartum, ṡumma lā tajidū lakum ‘alainā bihī tabī‘ā(n).

اتاو ادكه اندا مراسا امان بهوا دي تيدق اكن مڠمباليكن اندا ك لاوت سكالي لاڬي، مك دي اكن منيمبولكن هوريكن كڤد اندا دان منڠڬلمكن اندا كران ككوفورن اندا؟ مك كامو تيدق اكن منموكن سسياڤا ڤون ڤمبنتو دالم مڠهادڤي (عذاب) كامي.


70

۞ وَلَقَدْ كَرَّمْنَا بَنِيْٓ اٰدَمَ وَحَمَلْنٰهُمْ فِى الْبَرِّ وَالْبَحْرِ وَرَزَقْنٰهُمْ مِّنَ الطَّيِّبٰتِ وَفَضَّلْنٰهُمْ عَلٰى كَثِيْرٍ مِّمَّنْ خَلَقْنَا تَفْضِيْلًا ࣖ

wa laqad karramnā banī ādama wa ḥamalnāhum fil-barri wal-baḥri wa razaqnāhum minaṭ-ṭayyibāti wa faḍḍalnāhum ‘alā kaṡīrim mimman khalaqnā tafḍīlā(n).

دان سسوڠڬوهڽ كامي تله ملياكن انق-انق دان چوچو-چوچو آدم، دان كامي باوا مريك د دارت دان دلاوت، دان كامي ممبري مريك رزقي دري ڤركارا-ڤركارا يڠ باءيق دان كامي لبيه سوك كڤد مريك درڤد باڽق مخلوق يڠ كامي چيڤتاكن دڠن كلبيهن يڠ سمڤورنا.


71

يَوْمَ نَدْعُوْا كُلَّ اُنَاسٍۢ بِاِمَامِهِمْۚ فَمَنْ اُوْتِيَ كِتٰبَهٗ بِيَمِيْنِهٖ فَاُولٰۤىِٕكَ يَقْرَءُوْنَ كِتٰبَهُمْ وَلَا يُظْلَمُوْنَ فَتِيْلًا

yauma nad‘ū kulla unāsim bi'imāmihim, faman ūtiya katābahū biyamīnihī fa ulā'ika yaqra'ūna kitābahum wa lā yuẓlamūna fatīlā(n).

﴿ايڠتله﴾، ڤد هاري ﴿بيلا﴾ كامي ممڠڬيل ستياڤ مشاركت دڠن ڤميمڤينڽ; دان بارڠسياڤ يڠ دبري چاتتن عمالنڽ د تاڠن كاننڽ اكن ممباچ چاتتن ايت ﴿باءيق﴾، دان مريك تيدق اكن دچدراكن سديكيت ڤون.


72

وَمَنْ كَانَ فِيْ هٰذِهٖٓ اَعْمٰى فَهُوَ فِى الْاٰخِرَةِ اَعْمٰى وَاَضَلُّ سَبِيْلًا

wa man kāna fī hāżihī a‘mā fa huwa fil-ākhirati a‘mā wa aḍallu sabīlā(n).

دان سسياڤا يڠ بوتا ﴿دالم هاتي﴾ ددنيا، مك د اخيرة دي اكن منجادي بوتا دان هيلڠ جاوه دري جالن ﴿بنر﴾.


73

وَاِنْ كَادُوْا لَيَفْتِنُوْنَكَ عَنِ الَّذِيْٓ اَوْحَيْنَآ اِلَيْكَ لِتَفْتَرِيَ عَلَيْنَا غَيْرَهٗۖ وَاِذًا لَّاتَّخَذُوْكَ خَلِيْلًا

wa in kādū layaftinūnaka ‘anil-lażī auḥainā ilaika litaftariya ‘alainā gairah(ū), wa iżal lattakhażūka khalīlā(n).

دان همڤير-همڤيرله مريك مڠاليهكن كامو ﴿محمد﴾ دري اڤ يڠ تله كامي وحيكن كڤد كامو، سوڤاي كامو داڤت منچيڤتا سسواتو يڠ لاين ترهادڤ كامي; دان جك بڬيتو مريك ڤستي اكن منجاديكن اندا كاون يڠ ستيا.


74

وَلَوْلَآ اَنْ ثَبَّتْنٰكَ لَقَدْ كِدْتَّ تَرْكَنُ اِلَيْهِمْ شَيْـًٔا قَلِيْلًا ۙ

wa lau lā an ṡabbatnāka laqad kitta tarkanu ilaihim syai'an qalīlā(n).

دان سأندايڽ كامي تيدق ممڤركواتكن (هاتيمو)، اڠكاو همڤير برسندور كڤد مريك.


75

اِذًا لَّاَذَقْنٰكَ ضِعْفَ الْحَيٰوةِ وَضِعْفَ الْمَمَاتِ ثُمَّ لَا تَجِدُ لَكَ عَلَيْنَا نَصِيْرًا

iżal-la'ażaqnāka ḍi‘fal-ḥayāti wa ḍi‘fal-mamāti ṡumma lā tajidu laka ‘alainā naṣīrā(n).

سكيراڽ بڬيتو، سسوڠڬوهڽ كامي اكن ممبريمو ﴿سيقسأن﴾ دوا كالي ڬندا د دنيا دان دوا كالي ڬندا سلڤس ماتي، دان كامو ﴿محمد﴾ تيدق اكن ممڤوڽاءي سأورڠ ڤون ڤنولوڠ يڠ مننتڠ كامي.


76

وَاِنْ كَادُوْا لَيَسْتَفِزُّوْنَكَ مِنَ الْاَرْضِ لِيُخْرِجُوْكَ مِنْهَا وَاِذًا لَّا يَلْبَثُوْنَ خِلٰفَكَ اِلَّا قَلِيْلًا

wa in kādū layastafizzūnaka minal-arḍi liyukhrijūka minhā wa iżal lā yalbaṡūna khilāfaka illā qalīlā(n).

دان سسوڠڬوهڽ مريك همڤير ممبوات كامو ﴿محمد﴾ ڬليسه د تانه ﴿مكه﴾ ايت كران كامو هاروس منيڠڬلكن نڬارا ايت، دان جك ايت ترجادي، نسچاي ستله كامو ڤرڬي مريك تيدق اكن تيڠڬل ﴿د سان﴾، ملاءينكن هاڽ اونتوق وقتو يڠ سيڠكت.


77

سُنَّةَ مَنْ قَدْ اَرْسَلْنَا قَبْلَكَ مِنْ رُّسُلِنَا وَلَا تَجِدُ لِسُنَّتِنَا تَحْوِيْلًا ࣖ

sunnata man qad arsalnā qablaka mir rusulinā wa lā tajidu lisunnatinā taḥwīlā(n).

﴿ايت﴾ اداله كتتفن باڬي رسول-رسول كامي يڠ تله كامي هانتر سبلوم كامو، دان كامو تيدق اكن منموكن سبارڠ ڤروبهن ڤد كتتڤن كامي.


78

اَقِمِ الصَّلٰوةَ لِدُلُوْكِ الشَّمْسِ اِلٰى غَسَقِ الَّيْلِ وَقُرْاٰنَ الْفَجْرِۗ اِنَّ قُرْاٰنَ الْفَجْرِ كَانَ مَشْهُوْدًا

aqimiṣ-ṣalāta lidulūkisy-syamsi ilā gasaqil-laili wa qur'ānal-fajr(i), inna qur'ānal-fajri kāna masyhūdā(n).

منونايكن صلاة دري وقتو ترڬنتوڠ ماتهاري هيڠڬ كڬلاڤن مالم دان ﴿توروت منونايكن صلاة فجر﴾. سسوڠڬوهڽ صلاة صبح ايت دسقسيكن ﴿اوليه ڤارا ملائكة﴾.


79

وَمِنَ الَّيْلِ فَتَهَجَّدْ بِهٖ نَافِلَةً لَّكَۖ عَسٰٓى اَنْ يَّبْعَثَكَ رَبُّكَ مَقَامًا مَّحْمُوْدًا

wa minal-laili fa tahajjad bihī nāfilatal lak(a), ‘asā ay yab‘aṡaka rabbuka maqāmam maḥmūdā(n).

دان ڤد ببراڤ مالم، لاكوكنله صلاة تهجد تمبهن ﴿سباڬاي بنتوق عبادت﴾ اونتوق ديريمو سنديري: سموڬ توهنمو اكن مڠڠكتمو ك تمڤت ڤوجيان.


80

وَقُلْ رَّبِّ اَدْخِلْنِيْ مُدْخَلَ صِدْقٍ وَّاَخْرِجْنِيْ مُخْرَجَ صِدْقٍ وَّاجْعَلْ لِّيْ مِنْ لَّدُنْكَ سُلْطٰنًا نَّصِيْرًا

wa qur rabbi adkhilnī mudkhala ṣidqiw wa akhrijnī mukhraja ṣidqiw waj‘al lī mil ladunka sulṭānan naṣīrā(n).

دان كاتاكنله ﴿محمد﴾، يا توهنكو، لتقكنله اكو د تمڤت ماسوق يڠ بتول دان كلواركنله اكو ﴿جوڬ﴾ ك جالن كلوار يڠ بتول دان بريله اكو دري سيسي-مو كواس يڠ داڤت منولوڠ ﴿كو﴾.


81

وَقُلْ جَاۤءَ الْحَقُّ وَزَهَقَ الْبَاطِلُ ۖاِنَّ الْبَاطِلَ كَانَ زَهُوْقًا

wa qul jā'al-ḥaqqu wa zahaqal-bāṭil(u), innal-bāṭila kāna zahūqā(n).

دان كاتاكنله، “كبنرن تله داتڠ دان كبتيلان تله هيلڠ.” سسوڠڬوهڽ كبتيلان ايت ڤستي اكن هيلڠ.


82

وَنُنَزِّلُ مِنَ الْقُرْاٰنِ مَا هُوَ شِفَاۤءٌ وَّرَحْمَةٌ لِّلْمُؤْمِنِيْنَۙ وَلَا يَزِيْدُ الظّٰلِمِيْنَ اِلَّا خَسَارًا

wa nunazzilu minal-qur'āni mā huwa syifā'uw wa raḥmatul lil-mu'minīn(a), wa lā yazīduẓ-ẓālimīna illā khasārā(n).

دان كامي تله منورونكن دري القرءان ﴿سسواتو﴾ يڠ منجادي اوبت دان رحمة باڬي اورڠ-اورڠ يڠ برايمان، سداڠكن باڬي اورڠ-اورڠ يڠ ظاليم ﴿القرءان﴾ اي هاڽ اكن منمبهكن كروڬيان.


83

وَاِذَآ اَنْعَمْنَا عَلَى الْاِنْسَانِ اَعْرَضَ وَنَاٰ بِجَانِبِهٖۚ وَاِذَا مَسَّهُ الشَّرُّ كَانَ يَـُٔوْسًا

wa iżā an‘amnā ‘alal-insāni a‘raḍa wa na'ā bijānibih(ī), wa iżā massahusy-syarru kāna ya'ūsā(n).

دان اڤابيلا كامي ممبري كسنڠن كڤد مأنسي، نسچاي اي اكن برڤاليڠ دان منجاوهكن ديريڽ دڠن سومبوڠ; دان اڤابيلا مصيبة منيمڤاڽ، دي ڤستي اكن ڤوتوس اسا.


84

قُلْ كُلٌّ يَّعْمَلُ عَلٰى شَاكِلَتِهٖۗ فَرَبُّكُمْ اَعْلَمُ بِمَنْ هُوَ اَهْدٰى سَبِيْلًا ࣖ

qul kulluy ya‘malu ‘alā syākilatih(ī), fa rabbukum a‘lamu biman huwa ahdā sabīlā(n).

كاتاكنله (محمد)، "ستياڤ اورڠ برعمال مڠيكوت فطرهڽ سنديري." مك توهن كامو لبيه مڠتاهوي جالن سياڤا يڠ لبيه بنر.


85

وَيَسْـَٔلُوْنَكَ عَنِ الرُّوْحِۗ قُلِ الرُّوْحُ مِنْ اَمْرِ رَبِّيْ وَمَآ اُوْتِيْتُمْ مِّنَ الْعِلْمِ اِلَّا قَلِيْلًا

wa yas'alūnaka ‘anir-rūḥ(i), qulir-rūḥu min amri rabbī wa mā ūtītum minal-‘ilmi illā qalīlā(n).

دان مريك برتاڽ كڤدامو ﴿محمد﴾ تنتڠ روح. كاتاكنله، “روح ايت ڤركارا توهنكو، سداڠكن كامو هاڽ دبري سديكيت علمو“.


86

وَلَىِٕنْ شِئْنَا لَنَذْهَبَنَّ بِالَّذِيْٓ اَوْحَيْنَآ اِلَيْكَ ثُمَّ لَا تَجِدُ لَكَ بِهٖ عَلَيْنَا وَكِيْلًاۙ؉؉

wa la'in syi'nā lanażhabanna bil-lażī auḥainā ilaika ṡumma lā tajidu laka bihī ‘alainā wakīlā(n).

دان سسوڠڬوهڽ سكيراڽ كامي مڠهندقي نسچاي كامي مڠهنچوركن اڤ يڠ تله كامي تورونكن كڤد كامو ﴿محمد﴾، دان كامو تيدق اكن منموكن سأورڠ ڤون ڤمبلا ترهادڤ كامي.


87

اِلَّا رَحْمَةً مِّنْ رَّبِّكَۗ اِنَّ فَضْلَهٗ كَانَ عَلَيْكَ كَبِيْرًا

illā raḥmatam mir rabbik(a), inna faḍalahū kāna ‘alaika kabīrā(n).

كچوالي دڠن نعمت توهنمو. سسوڠڬوهڽ نعمتڽ ك اتس كامو ﴿محمد﴾ ساڠت بسر.


88

قُلْ لَّىِٕنِ اجْتَمَعَتِ الْاِنْسُ وَالْجِنُّ عَلٰٓى اَنْ يَّأْتُوْا بِمِثْلِ هٰذَا الْقُرْاٰنِ لَا يَأْتُوْنَ بِمِثْلِهٖ وَلَوْ كَانَ بَعْضُهُمْ لِبَعْضٍ ظَهِيْرًا

qul la'inijtama‘atil-insu wal-jinnu ‘alā ay ya'tū bimiṡli hāżal-qur'āni lā ya'tūna bimiṡlihī wa lau kāna ba‘ḍuhum liba‘ḍin ẓahīrā(n).

كاتاكنله، "سسوڠڬوهڽ جك مأنسي دان جين برسام-سام ممبوات سسواتو يڠ سروڤا ﴿دڠن﴾ القرءان اين، مريك تيدق اكن داڤت ممبوات سسواتو يڠ سأومڤامڽ، والاو ڤون مريك ساليڠ ممبنتو“.


89

وَلَقَدْ صَرَّفْنَا لِلنَّاسِ فِيْ هٰذَا الْقُرْاٰنِ مِنْ كُلِّ مَثَلٍۖ فَاَبٰىٓ اَكْثَرُ النَّاسِ اِلَّا كُفُوْرًا

wa laqad ṣarrafnā lin-nāsi fī hāżal-qur'āni min kulli maṡal(in), fa abā akṡarun-nāsi illā kufūrā(n).

دان سسوڠڬوهڽ، كامي تله منجلسكن حال اين كڤد مأنسي برولڠ كالي دالم القرءان دڠن برباڬاي ڤريبهاس، تتاڤي كبڽقان مأنسي تيدق مڽوكاءيڽ بهكن مڠيڠكاري ﴿ڽ﴾.


90

وَقَالُوْا لَنْ نُّؤْمِنَ لَكَ حَتّٰى تَفْجُرَ لَنَا مِنَ الْاَرْضِ يَنْۢبُوْعًاۙ

wa qālū lan nu'mina laka ḥattā tafjura lanā minal-arḍi yambū‘ā(n).

دان مريك بركات، "كامي تيدق اكن ڤرچاي كڤدامو ﴿محمد﴾ سمڤأي اڠكاو مڠلواركن سومبر اير اونتوق كامي دري بومي.


91

اَوْ تَكُوْنَ لَكَ جَنَّةٌ مِّنْ نَّخِيْلٍ وَّعِنَبٍ فَتُفَجِّرَ الْاَنْهٰرَ خِلٰلَهَا تَفْجِيْرًاۙ

au takūna laka jannatum min nakhīliw wa ‘inabin fa tufajjiral-anhāra khilālahā tafjīrā(n).

اتاو اڠكاو مميليقي كبون كورما دان اڠڬور، مك اڠكاو ممبياركن سوڠاي يڠ مڠالير ڤانتس مڠالير ملالوءيڽ،


92

اَوْ تُسْقِطَ السَّمَاۤءَ كَمَا زَعَمْتَ عَلَيْنَا كِسَفًا اَوْ تَأْتِيَ بِاللّٰهِ وَالْمَلٰۤىِٕكَةِ قَبِيْلًاۙ

au tusqiṭas-samā'a kamā za‘amta ‘alainā kisafan au ta'tiya billāhi wal-malā'ikati qabīlā(n).

اتاو اڠكاو منجاتوهكن لاڠيت برڤچه-بله ك اتس كامي، سباڬايمان يڠ اڠكاو كاتاكن، اتاو ﴿سبلوم﴾ اڠكاو ممباوا الله دان ڤارا ملائكة برتمو دڠن كامي;


93

اَوْ يَكُوْنَ لَكَ بَيْتٌ مِّنْ زُخْرُفٍ اَوْ تَرْقٰى فِى السَّمَاۤءِ ۗوَلَنْ نُّؤْمِنَ لِرُقِيِّكَ حَتّٰى تُنَزِّلَ عَلَيْنَا كِتٰبًا نَّقْرَؤُهٗۗ قُلْ سُبْحَانَ رَبِّيْ هَلْ كُنْتُ اِلَّا بَشَرًا رَّسُوْلًا ࣖ

au yakūna laka baitum min zukhrufin au tarqā fis-samā'(i), wa lan nu'mina liruqiyyika ḥattā tunazzila ‘alainā kitāban naqra'uh(ū), qul subḥāna rabbī hal kuntu illā basyarar rasūlā(n).

اتاو اندا ممڤوڽاءي رومه ﴿دبوات﴾ درڤد امس، اتاو اندا ناءيق ك شرڬ. دان كامي تيدق اكن ڤرچاي اكن ناءيقمو سهيڠڬ اڠكاو تورونكن كڤد كامي سبواه كتاب اونتوق كامي باچ." كاتاكنله (محمد)، "مها سوچي توهنكو، بوكنكه اكو هاڽ مأنسي يڠ منجادي رسول؟"


94

وَمَا مَنَعَ النَّاسَ اَنْ يُّؤْمِنُوْٓا اِذْ جَاۤءَهُمُ الْهُدٰٓى اِلَّآ اَنْ قَالُوْٓا اَبَعَثَ اللّٰهُ بَشَرًا رَّسُوْلًا

wa mā mana‘an-nāsa ay yu'minū iż jā'ahumul-hudā illā an qālū aba‘aṡallāhu basyarar rasūlā(n).

دان تيدق اد يڠ مڠهالڠ مأنسي دري برايمان اڤابيلا داتڠ ڤتونجوق كڤد مريك، سلاين درڤد ڤركاتان مريك “مڠاڤكه الله مڠوتوسكن سأورڠ مأنسي منجادي رسول؟“.


95

قُلْ لَّوْ كَانَ فِى الْاَرْضِ مَلٰۤىِٕكَةٌ يَّمْشُوْنَ مُطْمَىِٕنِّيْنَ لَنَزَّلْنَا عَلَيْهِمْ مِّنَ السَّمَاۤءِ مَلَكًا رَّسُوْلًا

qul lau kāna fil-arḍi malā'ikatuy yamsyūna muṭma'innīna lanazzalnā ‘alaihim minas-samā'i malakar rasūlā(n).

كاتاكنله (محمد)، "سكيراڽ اد ملائكة د موك بومي، برجالن دڠن تنڠ، نسچاي كامي اكن تورونكن كڤد مريك ملائكة-ملائكة دري لاڠيت اونتوق منجادي رسول."


96

قُلْ كَفٰى بِاللّٰهِ شَهِيْدًاۢ بَيْنِيْ وَبَيْنَكُمْۗ اِنَّهٗ كَانَ بِعِبَادِهٖ خَبِيْرًاۢ بَصِيْرًا

qul kafā billāhi syahīdam bainī wa bainakum, innahū kāna bi‘ibādihī khabīram baṣīrā(n).

كاتاكنله (محمد)، "چوكوڤله الله منجادي سقسي انتارا اكو دان كامو سموا. سسوڠڬوهڽ دي مها مڠتاهوي لاڬي مها مليهت كڤد همبا-همباڽ."


97

وَمَنْ يَّهْدِ اللّٰهُ فَهُوَ الْمُهْتَدِۚ وَمَنْ يُّضْلِلْ فَلَنْ تَجِدَ لَهُمْ اَوْلِيَاۤءَ مِنْ دُوْنِهٖۗ وَنَحْشُرُهُمْ يَوْمَ الْقِيٰمَةِ عَلٰى وُجُوْهِهِمْ عُمْيًا وَّبُكْمًا وَّصُمًّاۗ مَأْوٰىهُمْ جَهَنَّمُۗ كُلَّمَا خَبَتْ زِدْنٰهُمْ سَعِيْرًا

wa may yahdillāhu fa huwal-muhtad(i), wa may yuḍlil falan tajida lahum auliyā'a min dūnih(ī), wa naḥsyuruhum yaumal-qiyāmati ‘alā wujūhihim ‘umyaw wa bukmaw wa ṣummā(n), ma'wāhum jahannam(u), kullamā khabat zidnāhum sa‘īrā(n).

دان سسياڤا يڠ منداڤت ڤتونجوق اوليه الله، مك سياڤا يڠ منداڤت ڤتونجوق، دان سسياڤا يڠ د سستكن ڽ، مك كامو تيدق اكن اد ڤنولوڠ باڬي مريك سلاين دري ڽ. دان كامي اكن هيمڤونكن مريك ڤد هاري قيامة ننتي دڠن وجه مريك ترتوندوق، بوتا، بيسو دان ڤقق. تمڤت تيڠڬل مريك اداله نراك. ستيڤ كالي اڤي نراك ايت ڤادم، كامي منمبهكن لاڬي اڤي كڤد مريك.


98

ذٰلِكَ جَزَاۤؤُهُمْ بِاَنَّهُمْ كَفَرُوْا بِاٰيٰتِنَا وَقَالُوْٓا ءَاِذَا كُنَّا عِظَامًا وَّرُفَاتًا ءَاِنَّا لَمَبْعُوْثُوْنَ خَلْقًا جَدِيْدًا

Żālika jazā'uhum bi'annahum kafarū bi'āyātinā wa qālū a'iżā kunnā ‘iẓāmaw wa rufātan a'innā lamab‘ūṡūna khalqan jadīdā(n).

ايتله بالسن باڬي مريك، كران مريك اڠكر دڠن ايات-ايات كامي دان ﴿كارنا مريك﴾ بركات، “كالاو كامي تله منجادي تولڠ دان بندا يڠ ڤاته، اداكه كامي بنر-بنر اكن دبڠكيتكن سباڬاي مخلوق بارو؟“.


99

۞ اَوَلَمْ يَرَوْا اَنَّ اللّٰهَ الَّذِيْ خَلَقَ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضَ قَادِرٌ عَلٰٓى اَنْ يَّخْلُقَ مِثْلَهُمْ وَجَعَلَ لَهُمْ اَجَلًا لَّا رَيْبَ فِيْهِۗ فَاَبَى الظّٰلِمُوْنَ اِلَّا كُفُوْرًا

awalam yarau annallāhal-lażī khalaqas-samāwāti wal-arḍa qādirun ‘alā ay yakhluqa miṡlahum wa ja‘ala lahum ajalal lā raiba fīh(i), fa abaẓ-ẓālimūna illā kufūrā(n).

دان اڤاكه مريك تيدق ڤراسن بهوا الله يڠ منچيڤتاكن لاڠيت دان بومي ايت مها بركواس ﴿جوڬ﴾ تله منچيڤتاكن اورڠ-اورڠ يڠ سأومڤام مريك، دان دي تله منتڤكن وقتو ترتنتو ﴿مات اتاو كهيدوڤن كمبالي﴾ باڬي مريك، يڠ مان تيدق دراڬوكن لاڬي؟ مك تيدقله اورڠ يڠ ظاليم منولقڽ كچوالي ملالوءي ككوفورن.


100

قُلْ لَّوْ اَنْتُمْ تَمْلِكُوْنَ خَزَاۤىِٕنَ رَحْمَةِ رَبِّيْٓ اِذًا لَّاَمْسَكْتُمْ خَشْيَةَ الْاِنْفَاقِۗ وَكَانَ الْاِنْسَانُ قَتُوْرًا ࣖ

qul lau antum tamlikūna khazā'ina raḥmati rabbī iżal la'amsaktum khasy-yatal-infāq(i), wa kānal-insānu qatūrā(n).

كاتاكنله (محمد)، "جك اڠكاو مڠواساءي خزانه نعمت توهنكو، نسچاي اڠكاو مڽيمڤنڽ ﴿خزانه﴾، كارنا تاكوت ممبلنجاكنڽ." دان مأنسي ساڠت بخيل.


101

وَلَقَدْ اٰتَيْنَا مُوْسٰى تِسْعَ اٰيٰتٍۢ بَيِّنٰتٍ فَسْـَٔلْ بَنِيْٓ اِسْرَاۤءِيْلَ اِذْ جَاۤءَهُمْ فَقَالَ لَهٗ فِرْعَوْنُ اِنِّيْ لَاَظُنُّكَ يٰمُوْسٰى مَسْحُوْرًا

wa laqad ātainā mūsā tis‘a āyātim bayyinātin fas'al banī isrā'īla iż jā'ahum fa qāla lahū fir‘aunu innī la'aẓunnuka yā mūsā masḥūrā(n).

دان سسوڠڬوهڽ، كامي تله ممبري كڤد موسى سمبيلن معجزة يڠ جلس مك تاڽله كڤد قوم بني إسرائيل، اڤابيلا نبي موسى داتڠ كڤد مريك مك فرعون بركات كڤداڽ، "واهاي موسى! سسوڠڬوهڽ اكو بنر-بنر شك بهوا اڠكاو تركنا سيحير."


102

قَالَ لَقَدْ عَلِمْتَ مَآ اَنْزَلَ هٰٓؤُلَاۤءِ اِلَّا رَبُّ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِ بَصَاۤىِٕرَۚ وَاِنِّيْ لَاَظُنُّكَ يٰفِرْعَوْنُ مَثْبُوْرًا

qāla laqad ‘alimta mā anzala hā'ulā'i illā rabbus-samāwāti wal-arḍi baṣā'ir(a), wa innī la'aẓunnuka yā fir‘aunu maṡbūrā(n).

دي (موسى) منجواب، "سسوڠڬوهڽ اڠكاو سوده تاهو بهاوا تياد سسياڤا ڤون يڠ تله منورونكن ﴿كعجاءيبن﴾ كچوالي توهن ﴿يڠ ممليهارا﴾ لاڠيت دان بومي سباڬاي بوقتي يڠ جلس; دان سسوڠڬوهڽ، اكو بنر-بنر برڤنداڤت بهوا اڠكاو اكن هيلڠ، واهاي فرعون."


103

فَاَرَادَ اَنْ يَّسْتَفِزَّهُمْ مِّنَ الْاَرْضِ فَاَغْرَقْنٰهُ وَمَنْ مَّعَهٗ جَمِيْعًاۙ

fa arāda ay yastafizzahum minal arḍi fa agraqnāhu wa mam ma‘ahū jamī‘ā(n).

مك اي ﴿فرعون﴾ هندق مڠهالاو مريك ﴿موسى دان ڤڠيكوتڽ﴾ دري بومي ﴿مصر﴾، مك كامي تڠڬلمكنڽ ﴿فرعون﴾ دان سموا اورڠ يڠ برسامڽ.


104

وَّقُلْنَا مِنْۢ بَعْدِهٖ لِبَنِيْٓ اِسْرَاۤءِيْلَ اسْكُنُوا الْاَرْضَ فَاِذَا جَاۤءَ وَعْدُ الْاٰخِرَةِ جِئْنَا بِكُمْ لَفِيْفًاۗ

wa qulnā mim ba‘dihī libanī isrā'īlaskunul-arḍa fa iżā jā'a wa‘dul-ākhirati ji'nā bikum lafīfā(n).

دان ستله ايت كامي بركات كڤد قوم بني إسرائيل، "تيڠڬلله د بومي اين، تتاڤي اڤابيلا تيبا وقتو كبڠكيتن، سسوڠڬوهڽ كامي اكن مڠهيمڤونكن كامو دالم كادأن برچمڤور".


105

وَبِالْحَقِّ اَنْزَلْنٰهُ وَبِالْحَقِّ نَزَلَۗ وَمَآ اَرْسَلْنٰكَ اِلَّا مُبَشِّرًا وَّنَذِيْرًاۘ

wa bil-ḥaqqi anzalnāhu wa bil-ḥaqqi nazal(a), wa mā arsalnāka illā mubasysyiraw wa nażīrā(n).

دان كامي تورونكن ﴿القرءان﴾ دالم كبنرن دان ﴿القرءان﴾ اي تورون دڠن ﴿ممباوا﴾ كبنرن. دان كامي مڠوتوسكن كامو ﴿محمد﴾، هاڽ سباڬاي ڤمباوا بريتا ڬمبيرا دان ڤريڠاتن.


106

وَقُرْاٰنًا فَرَقْنٰهُ لِتَقْرَاَهٗ عَلَى النَّاسِ عَلٰى مُكْثٍ وَّنَزَّلْنٰهُ تَنْزِيْلًا

wa qur'ānan faraqnāhu litaqra'ahū ‘alan-nāsi ‘alā mukṡiw wa nazzalnāhu tanzīlā(n).

دان القرءان (كامي تورونكن) سچارا برڤريڠكت-ڤريڠكت سوڤاي كامو (محمد) ممباچڽ كڤد مأنسي دڠن ڤرلاهن-لاهن دان كامي تورونكنڽ سچارا برڤريڠكت-ڤريڠكت


107

قُلْ اٰمِنُوْا بِهٖٓ اَوْ لَا تُؤْمِنُوْاۗ اِنَّ الَّذِيْنَ اُوْتُوا الْعِلْمَ مِنْ قَبْلِهٖٓ اِذَا يُتْلٰى عَلَيْهِمْ يَخِرُّوْنَ لِلْاَذْقَانِ سُجَّدًاۙ

qul āminū bihī au lā tu'minū, innal-lażīna ūtul-‘ilma min qablihī iżā yutlā ‘alaihim yakhirrūna lil-ażqāni sujjadā(n).

كاتاكنله (محمد)، “برايمانله كڤداڽ ﴿القرءان﴾ اتاو جاڠنله كامو ڤرچاي ﴿اين سام جوڬ باڬي الله﴾.“ سسوڠڬوهڽ اورڠ-اورڠ يڠ دبري ڤڠتاهوان ترلبيه دهولو، اڤابيلا ﴿القرءان﴾ دباچ كڤد مريك، مريك منورونكن وجه مريك، سوجود“.


108

وَّيَقُوْلُوْنَ سُبْحٰنَ رَبِّنَآ اِنْ كَانَ وَعْدُ رَبِّنَا لَمَفْعُوْلًا

wa yaqūlūna subḥāna rabbinā in kāna wa‘du rabbinā lamaf‘ūlā(n).

دان مريك بركات، "مها سوچي توهن كامي، سسوڠڬوهڽ جنجي توهن كامي ڤستي اكن ترچاڤاي."


109

وَيَخِرُّوْنَ لِلْاَذْقَانِ يَبْكُوْنَ وَيَزِيْدُهُمْ خُشُوْعًا ۩

wa yakhirrūna lil-ażqāni yabkūna wa yazīduhum khusyū‘ā(n).

دان مريك منورونكن وجه مريك مناڠيس دان مريك منجادي لبيه سوڠڬوه.


110

قُلِ ادْعُوا اللّٰهَ اَوِ ادْعُوا الرَّحْمٰنَۗ اَيًّا مَّا تَدْعُوْا فَلَهُ الْاَسْمَاۤءُ الْحُسْنٰىۚ وَلَا تَجْهَرْ بِصَلَاتِكَ وَلَا تُخَافِتْ بِهَا وَابْتَغِ بَيْنَ ذٰلِكَ سَبِيْلًا

qulid‘ullāha awid‘ur-raḥmān(a), ayyam mā tad‘ū fa lahul-asmā'ul-ḥusnā, wa lā tajhar biṣalātika wa lā tukhāfit bihā wabtagi baina żālika sabīlā(n).

كاتاكنله (محمد)، "بردعاله كڤد الله اتاو بردعاله كڤد ار-رحمن. دڠن ساله ساتو نام كامو بوليه مڽرو، كران دي ممڤوڽاءي نام-نام يڠ ترباءيق ﴿اسما'الحسن﴾ دان جاڠنله كامو منيڠڬيكن سوارا كامو دالم صلاة دان جاڠنله كامو ﴿جوڬ﴾ مرندهكنڽ دان چوبا منچاري جالن ڤرتڠهن انتارا كدوا-دواڽ."


111

وَقُلِ الْحَمْدُ لِلّٰهِ الَّذِيْ لَمْ يَتَّخِذْ وَلَدًا وَّلَمْ يَكُنْ لَّهٗ شَرِيْكٌ فِى الْمُلْكِ وَلَمْ يَكُنْ لَّهٗ وَلِيٌّ مِّنَ الذُّلِّ وَكَبِّرْهُ تَكْبِيْرًا ࣖ

wa qulil-ḥamdu lillāhil-lażī lam yattakhiż waladaw wa lam yakul lahū syarīkun fil-mulki wa lam yakul lahū waliyyum minaż-żulli wa kabbirhu takbīrā(n).

دان كاتاكنله “ڤوجي الله يڠ تيدق اد انق دان تيدق اد ﴿اتاوڤون﴾ سكوتو دالم كراجأنڽ دان دي تيدق ڤرلوكن ڤرتولوڠن دري كهينأن دان تيڠڬيله ڽ سباڬايمان ڽ“.