Q.S Ан-Наба (اَلنَّبَأ) - 40 Стихты нымæц

عَمَّ يَتَسَاۤءَلُوْنَۚ

‘amma yatasā'alūn(a).

Цæмæй фæрсынц кæрæдзи?

عَنِ النَّبَاِ الْعَظِيْمِۙ

‘anin naba'il-‘aẓīm(i).

Стыр хабар (райгасы бон) тыххӕй,

الَّذِيْ هُمْ فِيْهِ مُخْتَلِفُوْنَۗ

allażī hum fīhi mukhtalifūn(a).

ахæм цауы хицæн кæнынц.

كَلَّا سَيَعْلَمُوْنَۙ

kallā saya‘lamūn(a).

Нæйы! Тагъд базондзысты,

ثُمَّ كَلَّا سَيَعْلَمُوْنَ

Ṡumma kallā saya‘lamūn(a).

ногæй нæ! Тагъд æй базондзысты.

اَلَمْ نَجْعَلِ الْاَرْضَ مِهٰدًاۙ

alam naj‘alil-arḍa mihādā(n).

Зӕхх нӕ сарӕзтам,

وَّالْجِبَالَ اَوْتَادًاۖ

wal-jibāla autādā(n).

æмæ хæхтæ куыд хъилтæ?

وَّخَلَقْنٰكُمْ اَزْوَاجًاۙ

wa khalaqnākum azwājā(n).

Æмæ уæ сфæлдыстам дыууæйæ,

وَّجَعَلْنَا نَوْمَكُمْ سُبَاتًاۙ

wa ja‘alnā naumakum subātā(n).

æмæ дын дæ фынæй æнцойад скодтам,

وَّجَعَلْنَا الَّيْلَ لِبَاسًاۙ

wa ja‘alnal-laila libāsā(n).

æмæ æхсæв сарæзтам дарæс,

وَّجَعَلْنَا النَّهَارَ مَعَاشًاۚ

wa ja‘alnan-nahāra ma‘āsyā(n).

æмæ бон скодтам царды æфтиагæн,

وَبَنَيْنَا فَوْقَكُمْ سَبْعًا شِدَادًاۙ

wa banainā fauqakum sab‘an syidādā(n).

æмæ уæ уæлæ сарæзтам авд фидар арвы,

وَّجَعَلْنَا سِرَاجًا وَّهَّاجًاۖ

wa ja‘alnā sirājaw wahhājā(n).

æмæ сарæзтам рухс цырагъ (хур),

وَّاَنْزَلْنَا مِنَ الْمُعْصِرٰتِ مَاۤءً ثَجَّاجًاۙ

wa anzalnā minal-mu‘ṣirāti mā'an ṡajjājā(n).

ӕмӕ мигътӕй ӕрхаудтам тыхджын къӕвда,

لِّنُخْرِجَ بِهٖ حَبًّا وَّنَبَاتًاۙ

linukhrija bihī ḥabbaw wa nabātā(n).

цæмæй дзы хор æмæ зайæгойтæ зайын кæнæм,

وَّجَنّٰتٍ اَلْفَافًاۗ

wa jannātin alfāfā(n).

æмæ æмбæрзт цæхæрадæттæ.

اِنَّ يَوْمَ الْفَصْلِ كَانَ مِيْقَاتًاۙ

inna yaumal-faṣli kāna mīqātā(n).

Ӕцӕгдӕр, тӕрхоны бон у нысангонд рӕстӕг,

يَّوْمَ يُنْفَخُ فِى الصُّوْرِ فَتَأْتُوْنَ اَفْوَاجًاۙ

yauma yunfakhu fiṣ-ṣūri fa ta'tūna afwājā(n).

(ома) уадындз куы ныууасыд, уыцы бон æрбацыдтæ бирæ адæмæй,

وَّفُتِحَتِ السَّمَاۤءُ فَكَانَتْ اَبْوَابًاۙ

wa futiḥatis-samā'u fa kānat abwābā(n).

æмæ арв байгом, æмæ дзы фæзынд цалдæр дуары,

وَّسُيِّرَتِ الْجِبَالُ فَكَانَتْ سَرَابًاۗ

wa suyyiratil-jibālu fa kānat sarābā(n).

æмæ хæхтæ афтæ æрзылдысты, æмæ систы æрттиваг.

اِنَّ جَهَنَّمَ كَانَتْ مِرْصَادًاۙ

inna jahannama kānat mirṣādā(n).

Æцæгæйдæр, Зындон (зындон) у (куыд) æмбæхст бынат (хъахъхъæнджытæн, кæцытæ хъахъхъæнынц зындоны мидисмæ),

لِّلطّٰغِيْنَ مَاٰبًاۙ

liṭ-ṭāgīna ma'ābā(n).

арæнты сæрты чи цæуы, уыцы адæмæн фæстæмæздæхæн бынат суæвын.

لّٰبِثِيْنَ فِيْهَآ اَحْقَابًاۚ

lābiṡīna fīhā aḥqābā(n).

Бирæ дзы фæцардысты,

لَا يَذُوْقُوْنَ فِيْهَا بَرْدًا وَّلَا شَرَابًاۙ

lā yażūqūna fīhā bardaw wa lā syarābā(n).

нæ æнкъарынц дзы уазал æмæ нæ нуазынц,

اِلَّا حَمِيْمًا وَّغَسَّاقًاۙ

illā ḥamīmaw wa gassāqā(n).

фыцгæ дон æмæ хъæбæрхорæй уæлдай,

جَزَاۤءً وِّفَاقًاۗ

jazā'aw wifāqā(n).

куыд æмбæлон æфхæрд.

اِنَّهُمْ كَانُوْا لَا يَرْجُوْنَ حِسَابًاۙ

innahum kānū lā yarjūna ḥisābā(n).

Æцæгæй та, раздæр нымадмæ никуы æнхъæлмæ кастысты.

وَّكَذَّبُوْا بِاٰيٰتِنَا كِذَّابًاۗ

wa każżabū bi'āyātinā kiżżābā(n).

Æмæ бынтондæр нæ стихтæ нæ ныууагътой.

وَكُلَّ شَيْءٍ اَحْصَيْنٰهُ كِتٰبًاۙ

wa kulla syai'in aḥṣaināhu kitābā(n).

Æмæ алцыдæр ныффыстам чиныджы (адæймаджы хъуыддæгты фыст чиныг).

فَذُوْقُوْا فَلَنْ نَّزِيْدَكُمْ اِلَّا عَذَابًا ࣖ

fa żūqū falan nazīdakum illā ‘ażābā(n)

Уæдæ йæ банкъар! Уæдæ дын æфхæрд йеддæмæ ницы бафтаудзыстæм.

اِنَّ لِلْمُتَّقِيْنَ مَفَازًاۙ

inna lil-muttaqīna mafāzā(n).

Ӕцӕгдӕр, рӕстгӕнджытӕ фӕуӕлахиз уыдзысты,

حَدَاۤىِٕقَ وَاَعْنَابًاۙ

Ḥadā'iqa wa a‘nābā(n).

(ома) цæхæрадæттæ æмæ сæнæфсир,

وَّكَوَاعِبَ اَتْرَابًاۙ

wa kawā‘iba atrābā(n).

æмæ æмхуызон кары рог чызджытæ,

وَّكَأْسًا دِهَاقًاۗ

wa ka'san dihāqā(n).

æмæ нуазæнтæ дзаг (нозтæй).

لَا يَسْمَعُوْنَ فِيْهَا لَغْوًا وَّلَا كِذّٰبًا

lā yasma‘ūna fīhā lagwaw wa lā kiżżābā(n).

Уым нæдæр дзæгъæлы ныхас фехъусдзысты, нæдæр мæнг ныхас.

جَزَاۤءً مِّنْ رَّبِّكَ عَطَاۤءً حِسَابًاۙ

jazā'am mir rabbika ‘aṭā'an ḥisābā(n).

Дӕ Хицауы хӕрзиуӕг ӕмӕ рӕдау лӕвар,

رَّبِّ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِ وَمَا بَيْنَهُمَا الرَّحْمٰنِ لَا يَمْلِكُوْنَ مِنْهُ خِطَابًاۚ

rabbis-samāwāti wal-arḍi wa mā bainahumar-raḥmāni lā yamlikūna minhu khiṭābā(n).

арв æмæ зæххы Хицау æмæ се ’хсæн цы ис, Æппæты Хæларзæрдæ, уыдонæн сæ бон нæу Йемæ дзурын.

يَوْمَ يَقُوْمُ الرُّوْحُ وَالْمَلٰۤىِٕكَةُ صَفًّاۙ لَّا يَتَكَلَّمُوْنَ اِلَّا مَنْ اَذِنَ لَهُ الرَّحْمٰنُ وَقَالَ صَوَابًا

yauma yaqūmur-rūḥu wal-malā'ikatu ṣaffā(n), lā yatakallamūna illā man ażina lahur-raḥmānu wa qāla ṣawābā(n).

Уд æмæ зæдтæ рæнхъæй-рæнхъмæ куы æрлæууой, уыцы бон нæ дзурдзысты, Æппæты Хæларзæрдæ кæмæн радта ныхасы бар, уый йеддæмæ, уый та дзурдзæн æрмæстдæр рæстдзинад.

ذٰلِكَ الْيَوْمُ الْحَقُّۚ فَمَنْ شَاۤءَ اتَّخَذَ اِلٰى رَبِّهٖ مَاٰبًا

Żālikal-yaumul-ḥaqq(u), faman syā'attakhaża ilā rabbihī ma'ābā(n).

Уый у, æнæмæнг чи æрцæудзæн, уыцы Бон. Уæдæ кæй фæнды, уый æнæмæнг ссардзæн фæндаг йæ Хицаумæ раздæхынæн.

اِنَّآ اَنْذَرْنٰكُمْ عَذَابًا قَرِيْبًا ەۙ يَّوْمَ يَنْظُرُ الْمَرْءُ مَا قَدَّمَتْ يَدَاهُ وَيَقُوْلُ الْكٰفِرُ يٰلَيْتَنِيْ كُنْتُ تُرٰبًا ࣖ

innā anżarnākum ‘ażāban qarībā(n), yauma yanẓurul-mar'u mā qaddamat yadāhu wa yaqūlul-kāfiru yā laitanī kuntu turābā(n).

Æцæгæйдæр, мах уæ (кафирты) бафæдзæхстам хæстæг æфхæрдæй, уыцы бон, адæм сæ къухтæ цы рахастой, уый куы феной, æмæ æнæуырнæг зæгъдзæн: «Æз куы уаин сыджыт!»