طٰسۤمّۤ

Ṭā sīm mīm.

Tha Sin Mim

تِلْكَ اٰيٰتُ الْكِتٰبِ الْمُبِيْنِ

tilka āyātul-kitābil-mubīn(i).

Адон сты Чиныджы (Аль-Къораны) бæлвырд стихтæ (Аллахæй).

نَتْلُوْا عَلَيْكَ مِنْ نَّبَاِ مُوْسٰى وَفِرْعَوْنَ بِالْحَقِّ لِقَوْمٍ يُّؤْمِنُوْنَ

natlū ‘alaika min naba'i mūsā wa fir‘auna bil-ḥaqqi liqaumiy yu'minūn(a).

Мах уын кæсæм Моисей æмæ фараоны хабары иу хай уырнæг адæмæн æцæгæй.

اِنَّ فِرْعَوْنَ عَلَا فِى الْاَرْضِ وَجَعَلَ اَهْلَهَا شِيَعًا يَّسْتَضْعِفُ طَاۤىِٕفَةً مِّنْهُمْ يُذَبِّحُ اَبْنَاۤءَهُمْ وَيَسْتَحْيٖ نِسَاۤءَهُمْ ۗاِنَّهٗ كَانَ مِنَ الْمُفْسِدِيْنَ

inna fir‘auna ‘alā fil-arḍi wa ja‘ala ahlahā syiya‘ay yastaḍ‘ifu ṭā'ifatam minhum yużabbiḥu abnā'ahum wa yastaḥyī nisā'ahum, innahū kāna minal-mufsidīn(a).

Æцæгдæр, Фирæун зæххыл æнæбары бакодта æмæ йæ адæмы дихтæ кодта, иу къорд дзы (Израилы сывæллæтты) æфхæрдта, сæ фыртты сын ныццагъта æмæ сын сæ чызджыты цард бахъахъхъæдта. Æцæгæйдæр, уый (Фараон) уыд, зиан чи æрхаста, уыдонæй иу.

وَنُرِيْدُ اَنْ نَّمُنَّ عَلَى الَّذِيْنَ اسْتُضْعِفُوْا فِى الْاَرْضِ وَنَجْعَلَهُمْ اَىِٕمَّةً وَّنَجْعَلَهُمُ الْوٰرِثِيْنَ ۙ

wa nurīdu an namunna ‘alal-lażīnastuḍ‘ifū fil-arḍi wa naj‘alahum a'immataw wa naj‘alahumul-wāriṡīn(a).

Æмæ мах ратдзыстæм хорзæх, зæххыл (Египеты) æфхæрд чи у, уыдонæн, æмæ сæ скæндзыстæм разамонджытæ æмæ сæ скæндзыстæм бындартæ (зæххы),

وَنُمَكِّنَ لَهُمْ فِى الْاَرْضِ وَنُرِيَ فِرْعَوْنَ وَهَامٰنَ وَجُنُوْدَهُمَا مِنْهُمْ مَّا كَانُوْا يَحْذَرُوْنَ

wa numakkina lahum fil-arḍi wa nuriya fir‘auna wa hāmāna wa junūdahumā minhum mā kānū yaḥżarūn(a).

æмæ сын сæ бынат зæххыл сфидар кодтам æмæ сын равдыстам фараонæн æмæ Аманæн æмæ йе ’фсадæн, кæддæриддæр сæ цы тарстысты, уый.

وَاَوْحَيْنَآ اِلٰٓى اُمِّ مُوْسٰٓى اَنْ اَرْضِعِيْهِۚ فَاِذَا خِفْتِ عَلَيْهِ فَاَلْقِيْهِ فِى الْيَمِّ وَلَا تَخَافِيْ وَلَا تَحْزَنِيْ ۚاِنَّا رَاۤدُّوْهُ اِلَيْكِ وَجَاعِلُوْهُ مِنَ الْمُرْسَلِيْنَ

wa auḥainā ilā mūsā an arḍi‘īh(i), fa'iżā khifti ‘alaihi fa'alqīhi fil yammi wa lā takhāfī wa lā taḥzanī, innā rāddūhu ilaiki wa jā‘ilūhu minal-mursalīn(a).

Æмæ мах бафæдзæхстам Моисейы мадæн: «Æхсын æй (Моисейы), æмæ йæ кæд тыхсын кæныс, уæд æй ныппар цæугæдонмæ (Нилы). Æмæ ма тæрс æмæ ма хъыг кæн, æнæмæнг æй дæм æрыздахдзыстæм, æмæ йæ сараздзыстæм минæвæрттæй иу».

فَالْتَقَطَهٗٓ اٰلُ فِرْعَوْنَ لِيَكُوْنَ لَهُمْ عَدُوًّا وَّحَزَنًاۗ اِنَّ فِرْعَوْنَ وَهَامٰنَ وَجُنُوْدَهُمَا كَانُوْا خٰطِـِٕيْنَ

faltaqaṭahū ālu fir‘auna liyakūna lahum ‘aduwwaw wa ḥazanā(n), inna fir‘auna wa hāmāna wa junūdahumā kānū khāṭi'īn(a).

Уымæ гæсгæ йæ фараоны бинонтæ райстой, цæмæй (фидæны) сын суа знаг æмæ хъыг. Ӕцӕгдӕр, аххосджын уыдысты фараон ӕмӕ Аман ӕмӕ се ’фсад.

وَقَالَتِ امْرَاَتُ فِرْعَوْنَ قُرَّتُ عَيْنٍ لِّيْ وَلَكَۗ لَا تَقْتُلُوْهُ ۖعَسٰٓى اَنْ يَّنْفَعَنَآ اَوْ نَتَّخِذَهٗ وَلَدًا وَّهُمْ لَا يَشْعُرُوْنَ

wa qālatimra'atu fir‘auna qurratu ‘ainil lī wa lak(a), lā taqtulūh(u), ‘asā ay yanfa‘anā au nattakhiżahū waladaw wa hum lā yasy‘urūn(a).

Æмæ Фирæауны ус загъта: "(Уый) мæ зæрдæйæн дæр æмæ дæуæн дæр удæнцой у. Ма йæ амарут, ныфс нын ис, æмæ нын пайда уыдзæн, кæннод æй сывæллонæй райсдзыстæм", цалынмæ йæ нæ бамбæрстой, уæдмæ.

وَاَصْبَحَ فُؤَادُ اُمِّ مُوْسٰى فٰرِغًاۗ اِنْ كَادَتْ لَتُبْدِيْ بِهٖ لَوْلَآ اَنْ رَّبَطْنَا عَلٰى قَلْبِهَا لِتَكُوْنَ مِنَ الْمُؤْمِنِيْنَ

wa aṣbaḥa fu'ādu ummi mūsā fārigā(n), in kādat latubdī bihī lau lā ar rabaṭnā ‘alā qalbihā litakūna minal-mu'minīn(a).

Æмæ Муссæйы мады зæрдæ дзæгъæл фестади. Æцæгæйдæр, уый йæ раргом кодтаид (Моисейы тыххæй сусæгдзинад), йæ зæрдæ йын куы нæ бафидар кодтаиккам, цæмæй уыдаид, Аллахы зæрдæвæрдыл чи æууæнды, уыдоны æхсæн.

وَقَالَتْ لِاُخْتِهٖ قُصِّيْهِۗ فَبَصُرَتْ بِهٖ عَنْ جُنُبٍ وَّهُمْ لَا يَشْعُرُوْنَ ۙ

wa qālat li'ukhtihī quṣṣīh(i), fabaṣurat bihī ‘an junubiw wa hum lā yasy‘urūn(a).

Æмæ уый (Моисейы мад) загъта Моисейы хотæн: «Цæут йæ фæдыл». Уæдæ йæ уый (Моисей) дардæй уыдта, фæлæ йæ уыдон нæ зыдтой.

۞ وَحَرَّمْنَا عَلَيْهِ الْمَرَاضِعَ مِنْ قَبْلُ فَقَالَتْ هَلْ اَدُلُّكُمْ عَلٰٓى اَهْلِ بَيْتٍ يَّكْفُلُوْنَهٗ لَكُمْ وَهُمْ لَهٗ نٰصِحُوْنَ

wa ḥarramnā ‘alaihil-marāḍi‘a min qablu faqālat hal adullukum ‘alā ahli baitiy yakfulūnahū lakum wa hum lahū nāṣiḥūn(a).

Æмæ йæ (Моисейы) баурæдтам, цæмæй йæ дзидзидарæг сылгоймæгтæн йæ дзидзидарæн ма уа, уый размæ йæ дзидзидарæн кæй фæндыд, уыдонæн; стæй уый (Моисейы æфсымæр) загъта: «Æз уын фенын кæнон ахæм бинонтæ, кæцытæ йæм кæсой уæ тыххæй æмæ йæм хорз цæстæй кæсой?»

فَرَدَدْنٰهُ اِلٰٓى اُمِّهٖ كَيْ تَقَرَّ عَيْنُهَا وَلَا تَحْزَنَ وَلِتَعْلَمَ اَنَّ وَعْدَ اللّٰهِ حَقٌّ وَّلٰكِنَّ اَكْثَرَهُمْ لَا يَعْلَمُوْنَ ࣖ

faradadnāhu ilā ummihī kai taqarra ‘ainuhā wa lā taḥzana wa lita‘lama anna wa‘dallāhi ḥaqquw wa lākinna akṡarahum lā ya‘lamūn(a).

Афтæмæй йæ (Моисейы) раздахтам йæ мадмæ, цæмæй йæ зæрдæ цин кæна æмæ маст ма кæна, æмæ уый зона, Аллахы зæрдæвæрд æцæг кæй у, фæлæ сæ фылдæр нæ зонынц.

وَلَمَّا بَلَغَ اَشُدَّهٗ وَاسْتَوٰىٓ اٰتَيْنٰهُ حُكْمًا وَّعِلْمًاۗ وَكَذٰلِكَ نَجْزِى الْمُحْسِنِيْنَ

wa lammā balaga asyuddahū wastawā ātaināhu ḥukmaw wa ‘ilmā(n), wa każālika najzil-muḥsinīn(a).

Æмæ уый (Моисей) куы схъомыл æмæ йæ зонд куы æххæст кодта, уæд ын радтам зонд (пехуымпарад) æмæ зонындзинæдтæ. Æмæ афтæмæй хорзæх чи кæны, уыдонæн схорзæхджын кæнæм.

وَدَخَلَ الْمَدِيْنَةَ عَلٰى حِيْنِ غَفْلَةٍ مِّنْ اَهْلِهَا فَوَجَدَ فِيْهَا رَجُلَيْنِ يَقْتَتِلٰنِۖ هٰذَا مِنْ شِيْعَتِهٖ وَهٰذَا مِنْ عَدُوِّهٖۚ فَاسْتَغَاثَهُ الَّذِيْ مِنْ شِيْعَتِهٖ عَلَى الَّذِيْ مِنْ عَدُوِّهٖ ۙفَوَكَزَهٗ مُوْسٰى فَقَضٰى عَلَيْهِۖ قَالَ هٰذَا مِنْ عَمَلِ الشَّيْطٰنِۗ اِنَّهٗ عَدُوٌّ مُّضِلٌّ مُّبِيْنٌ

wa dakhalal-madīnata ‘alā ḥīni gaflatim min ahlihā fawajada fīhā rajulaini yaqtatilān(i), hāżā min syī‘atihī wa hāżā min ‘aduwwih(ī), fastagāṡahul-lażī min syī‘atihī ‘alal-lażī min ‘aduwwih(ī), fawakazahū mūsā faqaḍā ‘alaih(i), qāla hāżā min ‘amalisy-syaiṭān(i), innahū ‘aduwwum muḍillum mubīn(un).

Æмæ уый (Моисей) бацыд горæтмæ (Мемфисмæ), цалынмæ йæ цæрджытæ æнæхъусдардæй уыдысты, уæдмæ, æмæ горæты ссардта дыууæ лæджы хæцгæйæ; иу сæ къордæй (Израилы фырттæй), иннæ та (ногæй) се знæгтæй (фараонтæй). Йæ къорды адæм дзы куырдтой æххуыс, цæмæй йе знаджы фарсæй адæмы (фæуæлахиз кæна), уый фæстæ йæ Муссæ ныццавта, æмæ йе знаг фæмард. Уый (Моисей) загъта: «Уый у хæйрæджы куыст. Æцæгæйдæр, уый (хæйрæг) у знаг, кæцы бæлвырдæй сайы».

قَالَ رَبِّ اِنِّيْ ظَلَمْتُ نَفْسِيْ فَاغْفِرْ لِيْ فَغَفَرَ لَهٗ ۗاِنَّهٗ هُوَ الْغَفُوْرُ الرَّحِيْمُ

qāla rabbi innī ẓalamtu nafsī fagfir lī fagafara lah(ū), innahū huwal-gafūrur-raḥīm(u).

Уый (Моисей) куывта: «О мæ Хицау, æцæгæйдæр æз мæхицæн фыдбылыз сарæзтон, уæдæ мын ныббар». Уæдæ йын Уый (Аллах) ныххатыр кодта. Æцæгæйдæр, Аллах, Уый у Æппæты Хатыргæнæг, Æппæты Тæригъæддаг.

قَالَ رَبِّ بِمَآ اَنْعَمْتَ عَلَيَّ فَلَنْ اَكُوْنَ ظَهِيْرًا لِّلْمُجْرِمِيْنَ

qāla rabbi bimā an‘amta ‘alayya falan akūna ẓahīral lil-mujrimīn(a).

Уый (Моисей) загъта: «О мæ Хицау! Ды мын цы хорздзинæдтæ радтай, уыдонæй æз тæригъæдджынтæн æххуысгæнæг нæ уыдзынæн».

فَاَصْبَحَ فِى الْمَدِيْنَةِ خَاۤىِٕفًا يَّتَرَقَّبُ فَاِذَا الَّذِى اسْتَنْصَرَهٗ بِالْاَمْسِ يَسْتَصْرِخُهٗ ۗقَالَ لَهٗ مُوْسٰٓى اِنَّكَ لَغَوِيٌّ مُّبِيْنٌ

fa'aṣbaḥa fil-madīnati khā'ifay yataraqqabu fa'iżal-lażistanṣarahū bil-amsi yastaṣrikhuh(ū), qāla lahū mūsā innaka lagawiyyum mubīn(un).

Уый тыххæй уый (Моисей) фæтарст, цалынмæ горæты уыд æнхъæлмæ кæсгæйæ (йæ митæн сæ фæстиуджытæм), уæдмæ, æвиппайды йæм знон æххуыс чи ракуырдта, уыцы адæм æххуысмæ хъæр кодтой. Моисей йын загъта: «Ды ӕцӕгдӕр диныл хӕст дӕ».

فَلَمَّآ اَنْ اَرَادَ اَنْ يَّبْطِشَ بِالَّذِيْ هُوَ عَدُوٌّ لَّهُمَاۙ قَالَ يٰمُوْسٰٓى اَتُرِيْدُ اَنْ تَقْتُلَنِيْ كَمَا قَتَلْتَ نَفْسًاۢ بِالْاَمْسِۖ اِنْ تُرِيْدُ اِلَّآ اَنْ تَكُوْنَ جَبَّارًا فِى الْاَرْضِ وَمَا تُرِيْدُ اَنْ تَكُوْنَ مِنَ الْمُصْلِحِيْنَ

falammā an arāda ay yabṭisya bil-lażī huwa ‘aduwwul lahumā, qāla yā mūsā aturīdu an taqtulanī kamā qatalta nafsam bil-ams(i), in turīdu illā an takūna jabbāran fil-arḍi wa mā turīdu an takūna minal-muṣliḥīn(a).

Уæдæ йæ (Моисей) куы бафæндыд тынг ныццæвын, сæ дыууæйы знаг чи уыд, уыцы адæймаджы, уæд уый (йе знаг) загъта: «О Моисей! Знон искæй куыд амардтай, афтæ мæ амарынмæ хъавыс? Ды æрмæстдæр ахæм адæймаг уай, кæцы æгъатырдзинад аразы (ацы) бæстæйы, æмæ нæ фæнд кæныс фидауын чи кæны, уыдонæй иу».

وَجَاۤءَ رَجُلٌ مِّنْ اَقْصَى الْمَدِيْنَةِ يَسْعٰىۖ قَالَ يٰمُوْسٰٓى اِنَّ الْمَلَاَ يَأْتَمِرُوْنَ بِكَ لِيَقْتُلُوْكَ فَاخْرُجْ اِنِّيْ لَكَ مِنَ النّٰصِحِيْنَ

wa jā'a rajulum min aqṣal-madīnati yas‘ā, qāla yā mūsā innal-mala'a ya'tamirūna bika liyaqtulūka fakhruj innī laka minan-nāṣiḥīn(a).

Æмæ горæты кæронæй æрбацыд иу лæг æмæ загъта: «О, Муссæ! Æцæгæйдæр, бæстæйы хицæуттæ дæу тыххæй ныхас кæнынц, цæмæй дæ амарой, уæдæ рацу (ацы горæтæй), æцæгæйдæр, æз дæн, уынаффæ чи дæтты, уыдонæй иу».

فَخَرَجَ مِنْهَا خَاۤىِٕفًا يَّتَرَقَّبُ ۖقَالَ رَبِّ نَجِّنِيْ مِنَ الْقَوْمِ الظّٰلِمِيْنَ ࣖ

fakharaja minhā khā'ifay yataraqqab(u), qāla rabbi najjinī minal-qaumiẓ-ẓālimīn(a).

Уæдæ уый (Моисей) рацыд горæтæй тарстæй, къæрцхъусæй (кæд æй исчи æрцахстаид кæнæ йæ æрцахстаид), уый куывта: «О мæ Хицау, фервæзын мæ кæн æнæраст адæмæй».

وَلَمَّا تَوَجَّهَ تِلْقَاۤءَ مَدْيَنَ قَالَ عَسٰى رَبِّيْٓ اَنْ يَّهْدِيَنِيْ سَوَاۤءَ السَّبِيْلِ

wa lammā tawajjaha tilqā'a madyana qāla ‘asā rabbī ay yahdiyanī sawā'as-sabīl(i).

Æмæ Мадианы бæстæм куы фæцæйцыд, уæд та ногæй скуывта: «Мæ Хуыцау мæ раст фæндагыл акæнæд».

وَلَمَّا وَرَدَ مَاۤءَ مَدْيَنَ وَجَدَ عَلَيْهِ اُمَّةً مِّنَ النَّاسِ يَسْقُوْنَ ەۖ وَوَجَدَ مِنْ دُوْنِهِمُ امْرَاَتَيْنِ تَذُوْدٰنِۚ قَالَ مَا خَطْبُكُمَا ۗقَالَتَا لَا نَسْقِيْ حَتّٰى يُصْدِرَ الرِّعَاۤءُ وَاَبُوْنَا شَيْخٌ كَبِيْرٌ

wa lammā warada mā'a madyana wajada ‘alaihi ummatam minan-nāsi yasqūn(a), wa wajada min dūnihimumra'ataini tażūdān(i), qāla mā khaṭbukumā, qālatā lā nasqī ḥattā yuṣdirar-ri‘ā'u wa abūnā syaikhun kabīr(un).

Æмæ Мадьяны суадонмæ куы бахæццæ, уæд иу къорд адæмы сæ дзугтæ дон кæнынц, æмæ сæ фæстæ дыууæ усы æрбаййæфта, сæ дзугтæ фæстæмæ хæцгæйæ. Уый (Моисей) загъта: «Цы зæгъынмæ хъавыс?» Уыдон загътой: «Цалынмæ фыййæуттæ æрыздæхой, уæдмæ нæ фосæн дон нæ ратдзыстæм, æмæ нæ фыд зæронд лæг у».

فَسَقٰى لَهُمَا ثُمَّ تَوَلّٰىٓ اِلَى الظِّلِّ فَقَالَ رَبِّ اِنِّيْ لِمَآ اَنْزَلْتَ اِلَيَّ مِنْ خَيْرٍ فَقِيْرٌ

fasaqā lahumā ṡumma tawallā ilaẓ-ẓilli faqāla rabbi innī limā anzalta ilayya min khairin faqīr(un).

Уæдæ сæ дон ныккодта, стæй æрбаздæхт æмбæрзт ранмæ æмæ загъта: «Мæ Хицау, мæн тынг хъæуы, Ды мын цы хорз æрбарвыстай, уый».

فَجَاۤءَتْهُ اِحْدٰىهُمَا تَمْشِيْ عَلَى اسْتِحْيَاۤءٍ ۖقَالَتْ اِنَّ اَبِيْ يَدْعُوْكَ لِيَجْزِيَكَ اَجْرَ مَا سَقَيْتَ لَنَاۗ فَلَمَّا جَاۤءَهٗ وَقَصَّ عَلَيْهِ الْقَصَصَۙ قَالَ لَا تَخَفْۗ نَجَوْتَ مِنَ الْقَوْمِ الظّٰلِمِيْنَ

fajā'athu iḥdāhumā tamsyī ‘alastiḥyā'(in), qālat inna abī yad‘ūka liyajziyaka ajra mā saqaita lanā, falammā jā'ahū wa qaṣṣa ‘alaihil-qaṣaṣ(a), qāla lā takhaf, najauta minal-qaumiẓ-ẓālimīn(a).

Уæд дыууæ сылгоймагæй иу æрбацыд Моисеймæ, æфсæрмхуызæй цæугæйæ, æмæ йын загъта: «Мæ фыд дæ хоны, цæмæй мын исты раттай, дон нын кæй радтай, уый тыххæй». Куы (Моисей) æрбацыд йæ фыдмæ æмæ йын уый радзырдта хабар (йæхи тыххæй), уæд ын загъта: «Ма тæрс! Æнæраст адæмæй фервæзтæ».

قَالَتْ اِحْدٰىهُمَا يٰٓاَبَتِ اسْتَأْجِرْهُ ۖاِنَّ خَيْرَ مَنِ اسْتَأْجَرْتَ الْقَوِيُّ الْاَمِيْنُ

qālat iḥdāhumā yā abatista'jirh(u), inna khaira manista'jartal-qawiyyul-amīn(u).

Æмæ дыууæ (сылгоймагæй) иу загъта: «О мæ фыд!

قَالَ اِنِّيْٓ اُرِيْدُ اَنْ اُنْكِحَكَ اِحْدَى ابْنَتَيَّ هٰتَيْنِ عَلٰٓى اَنْ تَأْجُرَنِيْ ثَمٰنِيَ حِجَجٍۚ فَاِنْ اَتْمَمْتَ عَشْرًا فَمِنْ عِنْدِكَۚ وَمَآ اُرِيْدُ اَنْ اَشُقَّ عَلَيْكَۗ سَتَجِدُنِيْٓ اِنْ شَاۤءَ اللّٰهُ مِنَ الصّٰلِحِيْنَ

qāla innī urīdu an unkiḥaka iḥdabnatayya hātaini ‘alā an ta'juranī ṡamāniya ḥijaj(in), fa'in atmamta ‘asyran famin ‘indik(a), wa mā urīdu an asyuqqa ‘alaik(a), satajidunī in syā'allāhu minaṣ-ṣāliḥīn(a).

Уый (Шейх Мадян) загъта: «Æцæгæйдæр, æз дæ фæнд кæнын мæ дыууæ чызгæй искæмæн, æрмæст мын аст азы куы кусай æмæ дæс азы куы сæххæст кæнай, уæд уый у (хæларзæрдæдзинад) дæуæй, æмæ дын æз нæ фæнды уæззау кæнын. Хуыцауы фæндонæй мæ ссардзынæ хорз адæймагæй».

قَالَ ذٰلِكَ بَيْنِيْ وَبَيْنَكَۗ اَيَّمَا الْاَجَلَيْنِ قَضَيْتُ فَلَا عُدْوَانَ عَلَيَّ ۗوَاللّٰهُ عَلٰى مَا نَقُوْلُ وَكِيْلٌ ࣖ

qāla żālika bainī wa bainak(a), ayyamal-ajalaini qaḍaitu falā ‘udwāna ‘alayy(a), wallāhu ‘alā mā naqūlu wakīl(un).

Уый (Моисей) загъта: «Уый (бадзырд) у мæн æмæ сымах æхсæн. Дыууæ снысангонд рæстæгæй кæцыфæнды куы сæххæст кæнон, уæд мæм нал уыдзæн (æфтауц) домæнтæ. Æмæ цы дзурæм, уымæн æвдисæн у Аллах».

۞ فَلَمَّا قَضٰى مُوْسَى الْاَجَلَ وَسَارَ بِاَهْلِهٖٓ اٰنَسَ مِنْ جَانِبِ الطُّوْرِ نَارًاۗ قَالَ لِاَهْلِهِ امْكُثُوْٓا اِنِّيْٓ اٰنَسْتُ نَارًا لَّعَلِّيْٓ اٰتِيْكُمْ مِّنْهَا بِخَبَرٍ اَوْ جَذْوَةٍ مِّنَ النَّارِ لَعَلَّكُمْ تَصْطَلُوْنَ

falammā qaḍā mūsal-ajala wa sāra bi'ahlihī ānasa min jānibiṭ-ṭūri nārā(n), qāla li'ahlihimkuṡū innī ānastu nāral la‘allī ātīkum minhā bikhabarin au jażwatim minan-nāri la‘allakum taṣṭalūn(a).

Уӕдӕ Моисей йӕ бинонтимӕ куы ацыд, уӕд хохы фарс федта арт. Уый загъта йæ бинонтæн: «Фæлæуут (ам), æцæгæйдæр æз уынын арт, ныфс мæ ис, æз уын æрхæсдзынæн исты хабæрттæ (арты бынатæй) кæнæ (æрхæсдзынæн) æрттывд, цæмæй уæ буар бахъарм уа».

فَلَمَّآ اَتٰىهَا نُوْدِيَ مِنْ شَاطِئِ الْوَادِ الْاَيْمَنِ فِى الْبُقْعَةِ الْمُبٰرَكَةِ مِنَ الشَّجَرَةِ اَنْ يّٰمُوْسٰىٓ اِنِّيْٓ اَنَا اللّٰهُ رَبُّ الْعٰلَمِيْنَ ۙ

falammā atāhā nūdiya min syāṭi'il wādil aimani fil buq‘atil mubārakati minasy syajarati ay yā mūsā innī anallāhu rabbul-‘ālamīn(a).

Уæдæ куы бахæццæ (Моисей) арты бынатмæ, уæд æм фæдзырдтой комы рахиз фарсæй, бæласæй, арфæйаг зæххы хайыл: «О Муссæ! Æцæгæйдæр, æз дæн Аллах, æппæт дунейы Хицау!

وَاَنْ اَلْقِ عَصَاكَ ۗفَلَمَّا رَاٰهَا تَهْتَزُّ كَاَنَّهَا جَاۤنٌّ وَّلّٰى مُدْبِرًا وَّلَمْ يُعَقِّبْۗ يٰمُوْسٰىٓ اَقْبِلْ وَلَا تَخَفْۗ اِنَّكَ مِنَ الْاٰمِنِيْنَ

wa alqi ‘aṣāk(a), falammā ra'āhā tahtazzu ka'annahā jānnuw wallā mudbiraw wa lam yu‘aqqib, yā mūsā aqbil wa lā takhaf, innaka minal-āminīn(a).

Æмæ дæ лæдзæг æрæппар." Уæдæ йæ (Моисей) куы федта, цыма (æвæрццаг) калмау змæлы, уæд æнæ фæстæмæ кæсгæйæ фæстæмæ азгъордта. (Аллах загъта): "О Муссæ! Цом ардæм æмæ ма тæрс. Æцæгæйдæр, ды дæ æдас адæмæй иу.

اُسْلُكْ يَدَكَ فِيْ جَيْبِكَ تَخْرُجْ بَيْضَاۤءَ مِنْ غَيْرِ سُوْۤءٍ ۖوَّاضْمُمْ اِلَيْكَ جَنَاحَكَ مِنَ الرَّهْبِ فَذٰنِكَ بُرْهَانٰنِ مِنْ رَّبِّكَ اِلٰى فِرْعَوْنَ وَمَلَا۟ىِٕهٖۗ اِنَّهُمْ كَانُوْا قَوْمًا فٰسِقِيْنَ

usluk yadaka fī jaibika takhruj baiḍā'a min gairi sū'(in), waḍmum ilaika janāḥaka minar-rahbi fażānika burhānāni mir rabbika ilā fir‘auna wa mala'ih(ī), innahum kānū qauman fāsiqīn(a).

Дæ къух дæ ронæн йæ риуы ныккæн, рацæудзæн урс (æрттивгæ) æнæ хъæндзинæдтæй, æмæ дæ къухтæ дæ риумæ æрæвæр, кæд тæрсыс, уæд. Адон сты дыууæ диссаджы дæ Хицауæй (кæцытæ равдисдзынæ) фараон æмæ йæ хицæуттæн. Ӕцӕгдӕр, уыдон сты фыдгӕнджытӕ».

قَالَ رَبِّ اِنِّيْ قَتَلْتُ مِنْهُمْ نَفْسًا فَاَخَافُ اَنْ يَّقْتُلُوْنِ

qāla rabbi innī qataltu minhum nafsan fa'akhāfu ay yaqtulūn(i).

Уый (Моисей) загъта: «О мæ Хицау, æз æцæгæйдæр амардтон искæй сæ къордæй, уымæ гæсгæ тæрсын, куы мæ амарынц, уымæй.

وَاَخِيْ هٰرُوْنُ هُوَ اَفْصَحُ مِنِّيْ لِسَانًا فَاَرْسِلْهُ مَعِيَ رِدْءًا يُّصَدِّقُنِيْٓ ۖاِنِّيْٓ اَخَافُ اَنْ يُّكَذِّبُوْنِ

wa akhī hārūnu huwa afṣaḥu minnī lisānan fa'arsilhu ma‘iya rid'ay yuṣaddiqunī, innī akhāfu ay yukażżibūn(i).

Æмæ ме ’фсымæр Харун, уый йе ’взагæй мæнæй дзырдарæхстдæр у, æмæ йæ мемæ æрбарвыста мемæ æххуысгæнæгæй, цæмæй мын мæ (ныхæстæ) сбæлвырд кæна; æцæгæйдæр, тæрсын, куы мæ сайой, уымæй».

قَالَ سَنَشُدُّ عَضُدَكَ بِاَخِيْكَ وَنَجْعَلُ لَكُمَا سُلْطٰنًا فَلَا يَصِلُوْنَ اِلَيْكُمَا ۛبِاٰيٰتِنَا ۛ اَنْتُمَا وَمَنِ اتَّبَعَكُمَا الْغٰلِبُوْنَ

qāla sanasyuddu ‘aḍudaka bi'akhīka wa naj‘alu lakumā sulṭānan falā yaṣilūna ilaikumā - bi'āyātinā - antumā wa manittaba‘akumal-gālibūn(a).

Уый (Аллах) загъта: «Мах уæ фидар кæндзыстæм де фсымæримæ, æмæ уæ дыууæйæн дæр ратдзыстæм стыр тых, цæмæй уæм ма бахæццæ уой;

فَلَمَّا جَاۤءَهُمْ مُّوْسٰى بِاٰيٰتِنَا بَيِّنٰتٍ قَالُوْا مَا هٰذَآ اِلَّا سِحْرٌ مُّفْتَرًىۙ وَّمَا سَمِعْنَا بِهٰذَا فِيْٓ اٰبَاۤىِٕنَا الْاَوَّلِيْنَ

falammā jā'ahum mūsā bi'āyātinā bayyinātin qālū mā hāżā illā siḥrum muftarā(n), wa mā sami‘nā bihāżā fī ābā'inal-awwalīn(a).

Уæдæ сæм Моисей куы æрбацыд нæ æцæг диссагимæ, уæд загътой: «Уый у æрмæстдæр æрхъуыдыгонд ​​кæлæнгæнæг, æмæ уый тыххæй никуы фехъуыстам нæ фыдæлтæй».

وَقَالَ مُوْسٰى رَبِّيْٓ اَعْلَمُ بِمَنْ جَاۤءَ بِالْهُدٰى مِنْ عِنْدِهٖ وَمَنْ تَكُوْنُ لَهٗ عَاقِبَةُ الدَّارِۗ اِنَّهٗ لَا يُفْلِحُ الظّٰلِمُوْنَ

wa qāla mūsā rabbī a‘lamu biman jā'a bil-hudā min ‘indihī wa man takūnu lahū ‘āqibatud-dār(i), innahū lā yufliḥuẓ-ẓālimūn(a).

Æмæ уый (Моисей) дзуапп радта: «Мæ Хицау хуыздæр зоны, чи у (аккаг) йæхицæй разамынд хæссынæн æмæ кæмæн уыдзæн (хорз) фæстиуæг мæрдтыбæстæйы. Æцæгæйдæр, фыдгæнджытæ нæ фæуæлахиз уыдзысты».

وَقَالَ فِرْعَوْنُ يٰٓاَيُّهَا الْمَلَاُ مَا عَلِمْتُ لَكُمْ مِّنْ اِلٰهٍ غَيْرِيْۚ فَاَوْقِدْ لِيْ يٰهَامٰنُ عَلَى الطِّيْنِ فَاجْعَلْ لِّيْ صَرْحًا لَّعَلِّيْٓ اَطَّلِعُ اِلٰٓى اِلٰهِ مُوْسٰىۙ وَاِنِّيْ لَاَظُنُّهٗ مِنَ الْكٰذِبِيْنَ

wa qāla fir‘aunu yā ayyuhal-mala'u mā ‘alimtu lakum min ilāhin gairī, fa'auqid lī yā hāmānu ‘alaṭ-ṭīni faj‘al lī ṣarḥal la‘allī aṭṭali‘u ilā ilāhi mūsā, wa innī la'aẓunnuhū minal-kāżibīn(a).

Æмæ Фираун загъта: «О мæ адæмы хицæуттæ! Æз нæ зыдтон, мæнæй дарддæр уын æндæр хуыцау кæй ис, уый. Уæдæ мын æлыг басудзут, Аман (къæйдуртæ аразынæн), стæй мын саразут бæрзонд бæстыхай, цæмæй схизон Моисейы Хуыцауы фенынмæ, æмæ йæ уырны, уый мæнг кæй у».

وَاسْتَكْبَرَ هُوَ وَجُنُوْدُهٗ فِى الْاَرْضِ بِغَيْرِ الْحَقِّ وَظَنُّوْٓا اَنَّهُمْ اِلَيْنَا لَا يُرْجَعُوْنَ

wastakbara huwa wa judūduhū fil-arḍi bigairil-ḥaqqi wa ẓannū annahum ilainā lā yurja‘ūn(a).

Æмæ уый (Фараон) æмæ йе ’фсад сæхи дардтой сæрыстырæй, зæххыл æнæ аххосæй, æмæ афтæ æнхъæлдтой, æмæ сæ нæ раздахдзысты Махмæ.

فَاَخَذْنٰهُ وَجُنُوْدَهٗ فَنَبَذْنٰهُمْ فِى الْيَمِّ ۚفَانْظُرْ كَيْفَ كَانَ عَاقِبَةُ الظّٰلِمِيْنَ

fa'akhażnāhu wa junūdahū fanabażnāhum fil-yamm(i), fanẓur kaifa kāna ‘āqibatuẓ-ẓālimīn(a).

Афтæмæй йæ (Фараоны) æмæ йе ’фсады хъизæмар кодтам, стæй сæ денджызы ныппæрстам. Уæдæ æнæраст адæмы кæронмæ дæ хъус дар.

وَجَعَلْنٰهُمْ اَىِٕمَّةً يَّدْعُوْنَ اِلَى النَّارِۚ وَيَوْمَ الْقِيٰمَةِ لَا يُنْصَرُوْنَ

wa ja‘alnāhum a'immatay yad‘ūna ilan-nār(i), wa yaumal-qiyāmati lā yunṣarūn(a).

Æмæ сæ сарæзтам ахæм разамонджытæ, кæцытæ хонынц (адæмы) зындонмæ æмæ сын Райгасы бон æххуыс нæ уыдзæн.

وَاَتْبَعْنٰهُمْ فِيْ هٰذِهِ الدُّنْيَا لَعْنَةً ۚوَيَوْمَ الْقِيٰمَةِ هُمْ مِّنَ الْمَقْبُوْحِيْنَ ࣖ

wa atba‘nāhum fī hāżihid-dun-yā la‘nah(tan), wa yaumal-qiyāmati hum minal-maqbūḥīn(a).

Æмæ сæ ралгъыстам ацы дунейы; кæд æмæ Райгасы бон уыдзысты, Аллахы хорзæхæй дард чи æрцæудзæн, уыдоны æхсæн.

وَلَقَدْ اٰتَيْنَا مُوْسَى الْكِتٰبَ مِنْۢ بَعْدِ مَآ اَهْلَكْنَا الْقُرُوْنَ الْاُوْلٰى بَصَاۤىِٕرَ لِلنَّاسِ وَهُدًى وَّرَحْمَةً لَّعَلَّهُمْ يَتَذَكَّرُوْنَ

wa laqad ātainā mūsal-kitāba mim ba‘di mā ahlaknal-qurūnal ūlā baṣā'ira lin-nāsi wa hudaw wa raḥmatal la‘allahum yatażakkarūn(a).

Æмæ æцæгæйдæр, Моисейæн радтам Чиныг (Тора), раздæры адæмты куы фесæфтам, уый фæстæ, цæмæй уа цырагъ адæймагæн æмæ фæндагамонæг æмæ фæлмæнзæрдæдзинадæн, цæмæй райсой урок.

وَمَا كُنْتَ بِجَانِبِ الْغَرْبِيِّ اِذْ قَضَيْنَآ اِلٰى مُوْسَى الْاَمْرَ وَمَا كُنْتَ مِنَ الشّٰهِدِيْنَ ۙ

wa mā kunta bijānibil-garbiyyi iż qaḍainā ilā mūsal-amra wa mā kunta minasy-syāhidīn(a).

Æмæ ды (Мæхæмæт) нæ уыдтæ ныгуылæны (Тувайы табуйаг комы), Моисейæн фæдзæхст куы радтам, уæд, æмæ ды дæр нæ уыдтæ, (уыцы цау) æвдисæн чи уыд, уыцы адæмы æхсæн.

وَلٰكِنَّآ اَنْشَأْنَا قُرُوْنًا فَتَطَاوَلَ عَلَيْهِمُ الْعُمُرُۚ وَمَا كُنْتَ ثَاوِيًا فِيْٓ اَهْلِ مَدْيَنَ تَتْلُوْا عَلَيْهِمْ اٰيٰتِنَاۙ وَلٰكِنَّا كُنَّا مُرْسِلِيْنَ

wa lākinnā ansya'nā qurūnan fataṭāwala ‘alaihimul-‘umur(u), wa mā kunta ṡāwiyan fī ahli madyana tatlū ‘alaihim āyātinā, wa lākinnā kunnā mursilīn(a).

Фæлæ мах сфæлдыстам цавæрдæр адæмы, æмæ сыл бирæ рæстæг рацыд, æмæ ды (Мæхæмæт) нæ баззадтæ Мадианы адæмимæ Нæ стихтæ сын кæсгæйæ, фæлæ мах æрвыстам минæвæрттæ.

وَمَا كُنْتَ بِجَانِبِ الطُّوْرِ اِذْ نَادَيْنَا وَلٰكِنْ رَّحْمَةً مِّنْ رَّبِّكَ لِتُنْذِرَ قَوْمًا مَّآ اَتٰىهُمْ مِّنْ نَّذِيْرٍ مِّنْ قَبْلِكَ لَعَلَّهُمْ يَتَذَكَّرُوْنَ

wa mā kunta bijānibiṭ-ṭūri iż nādainā wa lākir raḥmatam mir rabbika litunżira qaumam mā atāhum min nażīrim min qablika la‘allahum yatażakkarūn(a).

Æмæ ды (Мæхæмæт) нæ уыдтæ Тур (хох)-мæ хæстæг, куы фæдзырдтам (Моисейы), фæлæ (Мах дæ арвыстам) дæ Хицауы хорзæхæй, цæмæй бафæдзæхсай, дæ размæ фæдзæхсæг адæм кæмæ нæ бацыдысты, уыцы адæмы (Къураишты), цæмæй ахуыр райсой.

وَلَوْلَآ اَنْ تُصِيْبَهُمْ مُّصِيْبَةٌ ۢبِمَا قَدَّمَتْ اَيْدِيْهِمْ فَيَقُوْلُوْا رَبَّنَا لَوْلَآ اَرْسَلْتَ اِلَيْنَا رَسُوْلًا فَنَتَّبِعَ اٰيٰتِكَ وَنَكُوْنَ مِنَ الْمُؤْمِنِيْنَ

wa lau lā an tuṣībahum muṣībatum bimā qaddamat aidīhim fayaqūlū rabbanā lau lā arsalta ilainā rasūlan fanattabi‘a āyātika wa nakūna minal-mu'minīn(a).

Æмæ цæмæй ма зæгъой, цы аразынц, уый тыххæй сæм æфхæрд куы æрцæуа, уæд: «Нæ Хицау, цæмæн нæм нæ рарвыстай минæвар, цæмæй дæ стихтæ æххæст кæнæм æмæ уырнæг адæмы æхсæн уæм».

فَلَمَّا جَاۤءَهُمُ الْحَقُّ مِنْ عِنْدِنَا قَالُوْا لَوْلَآ اُوْتِيَ مِثْلَ مَآ اُوْتِيَ مُوْسٰىۗ اَوَلَمْ يَكْفُرُوْا بِمَآ اُوْتِيَ مُوْسٰى مِنْ قَبْلُۚ قَالُوْا سِحْرٰنِ تَظٰهَرَاۗ وَقَالُوْٓا اِنَّا بِكُلٍّ كٰفِرُوْنَ

falammā jā'ahumul-ḥaqqu min ‘indinā qālū lau lā ūtiya miṡla mā ūtiya mūsā, awalam yakfurū bimā ūtiya mūsā min qabl(u), qālū siḥrāni taẓāharā, wa qālū innā bikullin kāfirūn(a).

Уæдæ сæм рæстдзинад (Хъуыран) Махæй куы æрцыд, уæд загътой: «Цæуылнæ лæвæрд æрцыд уымæн (Мæхæмæтæн), раздæр Моисейæн куыд лæвæрд æрцыд, афтæ?» Моисейæн раздæр цы лæвæрд æрцыд, уый дæр нæ атигъ кодтой? Уыдон-иу дзырдтой: «(Моисей æмæ Аарон уыдысты) дыууæ кæлæнгæнæджы, кæцытæ æххуыс кодтой». Æмæ уыдон дæр загътой: «Æцæгæйдæр, мах дзы иуыл дæр æппындæр нæ уырны».

قُلْ فَأْتُوْا بِكِتٰبٍ مِّنْ عِنْدِ اللّٰهِ هُوَ اَهْدٰى مِنْهُمَآ اَتَّبِعْهُ اِنْ كُنْتُمْ صٰدِقِيْنَ

qul fa'tū bikitābim min ‘indillāhi huwa ahdā minhumā attabi‘hu in kuntum ṣādiqīn(a).

Зæгъ (Мæхæмæт), «Æрхæсс дын чиныг Аллахæй, кæцы у фæндагамонæгдæр сæ дыууæйæ дæр (Торæ æмæ Хъуыран), æз æй æххæст кæндзынæн, кæд æцæг адæймаг дæ, уæд».

فَاِنْ لَّمْ يَسْتَجِيْبُوْا لَكَ فَاعْلَمْ اَنَّمَا يَتَّبِعُوْنَ اَهْوَاۤءَهُمْۗ وَمَنْ اَضَلُّ مِمَّنِ اتَّبَعَ هَوٰىهُ بِغَيْرِ هُدًى مِّنَ اللّٰهِ ۗاِنَّ اللّٰهَ لَا يَهْدِى الْقَوْمَ الظّٰلِمِيْنَ ࣖ

fa illam yastajībū laka fa‘lam annamā yattabi‘ūna ahwā'ahum, wa man aḍallu mimmanittaba‘a hawāhu bigairi hudam minallāh(i), innallāha lā yahdil-qaumaẓ-ẓālimīn(a).

Уæдæ кæд дзуапп нæ дæттынц (дæ фарстæн), уæд зон, æрмæстдæр сæ фæндонмæ гæсгæ кæй цæуынц. Æмæ чи у рæдийæгдæр, йæ монцты фæдыл чи цæуы, æнæ Аллахæй лыстæг амынд дæр райсгæйæ? Æцæгæйдæр, Аллах фыдгæнджыты фæндараст нæ кæны.

۞ وَلَقَدْ وَصَّلْنَا لَهُمُ الْقَوْلَ لَعَلَّهُمْ يَتَذَكَّرُوْنَ ۗ

wa laqad waṣṣalnā lahumul-qaula la‘allahum yatażakkarūn(a).

Æмæ æцæгæйдæр, мах сын ацы ныхæстæ (Хъуыран) ахæццæ кодтам, цæмæй сæ æдзухдæр хъуыды кæной.

اَلَّذِيْنَ اٰتَيْنٰهُمُ الْكِتٰبَ مِنْ قَبْلِهٖ هُمْ بِهٖ يُؤْمِنُوْنَ

allażīna ātaināhumul-kitāba min qablihī hum bihī yu'minūn(a).

Чиныг сын Хъуыраны размæ кæмæн радтам, уыдон дæр ыл баууæндыдысты (Хъуыраныл).

وَاِذَا يُتْلٰى عَلَيْهِمْ قَالُوْٓا اٰمَنَّا بِهٖٓ اِنَّهُ الْحَقُّ مِنْ رَّبِّنَآ اِنَّا كُنَّا مِنْ قَبْلِهٖ مُسْلِمِيْنَ

wa iżā yutlā ‘alaihim qālū āmannā bihī innahul-ḥaqqu mir rabbinā innā kunnā min qablihī muslimīn(a).

Æмæ сын (Хъуыран) куы бакастысты, уæд загътой: «Мах ыл æууæндæм, æцæгæйдæр (Хъуыран) у рæстдзинад нæ Хицауæй. Æцæгæйдæр, мах пысылмæттæ куы уыдыстæм, уæд».

اُولٰۤىِٕكَ يُؤْتَوْنَ اَجْرَهُمْ مَّرَّتَيْنِ بِمَا صَبَرُوْا وَيَدْرَءُوْنَ بِالْحَسَنَةِ السَّيِّئَةَ وَمِمَّا رَزَقْنٰهُمْ يُنْفِقُوْنَ

ulā'ika yu'tauna ajrahum marrataini bimā ṣabarū wa yadra'ūna bil-ḥasanatis-sayyi'ata wa mimmā razaqnāhum yunfiqūn(a).

Уыдон сæ фæразондзинады тыххæй дыууæ хатты хорзæхджын æрцыдысты (Торæ æмæ Хъуыраныл кæй æууæндыдысты, уый тыххæй), æмæ фыдбылыз хорзæй ныууагътой, æмæ сын цы хæринаг радтам, уымæй иу хай бахардз кодтой.

وَاِذَا سَمِعُوا اللَّغْوَ اَعْرَضُوْا عَنْهُ وَقَالُوْا لَنَآ اَعْمَالُنَا وَلَكُمْ اَعْمَالُكُمْ ۖسَلٰمٌ عَلَيْكُمْ ۖ لَا نَبْتَغِى الْجٰهِلِيْنَ

wa iżā sami‘ul-lagwa a‘raḍū ‘anhu wa qālū lanā a‘mālunā wa lakum a‘mālukum, salāmun ‘alaikum, lā nabtagil-jāhilīn(a).

Æмæ сæм æвзæр ныхæстæ куы фæхъусынц, уæд сæ сæхи атигъ кæнынц æмæ фæзæгъынц: «Махмæ нæ хъуыддæгтæ æмæ сымахмæ уæ хъуыддæгтæ, æнæфыдбылыз уæт, æнæзонд адæмимæ нæ фæнды (æмбал кæнын)».

اِنَّكَ لَا تَهْدِيْ مَنْ اَحْبَبْتَ وَلٰكِنَّ اللّٰهَ يَهْدِيْ مَنْ يَّشَاۤءُ ۚوَهُوَ اَعْلَمُ بِالْمُهْتَدِيْنَ

innaka lā tahdī man aḥbabta wa lākinnallāha yahdī may yasyā'(u), wa huwa a‘lamu bil-muhtadīn(a).

Æцæгæйдæр, ды (Мæхæмæт) дæ бон нæу, кæй уарзыс, уыдоны фæндараст кæнын, фæлæ Аллах фæндараст кæны, кæй фæнды, уыдоны, æмæ хуыздæр зоны, фæндараст райсынмæ чи хъавы, уыдоны.

وَقَالُوْٓا اِنْ نَّتَّبِعِ الْهُدٰى مَعَكَ نُتَخَطَّفْ مِنْ اَرْضِنَاۗ اَوَلَمْ نُمَكِّنْ لَّهُمْ حَرَمًا اٰمِنًا يُّجْبٰٓى اِلَيْهِ ثَمَرٰتُ كُلِّ شَيْءٍ رِّزْقًا مِّنْ لَّدُنَّا وَلٰكِنَّ اَكْثَرَهُمْ لَا يَعْلَمُوْنَ

wa qālū in natabi‘il-hudā ma‘aka nutakhaṭṭaf min arḍinā, awalam numakkil lahum ḥaraman āminay yujbā ilaihi ṡamarātu kulli syai'ir rizqam mil ladunnā wa lākinna akṡarahum lā ya‘lamūn(a).

Æмæ загътой: «Дæ фæдзæхст куы æххæст кæнæм, уæд нæ æнæмæнг нæ зæххæй ратарддзысты». (Аллах загъта) Мах сын нæ сбæлвырд кодтам сæ бынат æдас æмæ æдас Харамы (сыгъдæг зæххы) бæстæйы, цыран хæссынц дыргътæ алыгъуызон (зайæгойтæй) куыд хæринаг (сымахæн) Махæй? Фæлæ сæ фылдæр нæ зонынц.

وَكَمْ اَهْلَكْنَا مِنْ قَرْيَةٍ ۢ بَطِرَتْ مَعِيْشَتَهَا ۚفَتِلْكَ مَسٰكِنُهُمْ لَمْ تُسْكَنْ مِّنْۢ بَعْدِهِمْ اِلَّا قَلِيْلًاۗ وَكُنَّا نَحْنُ الْوٰرِثِيْنَ

wa kam ahlaknā min qaryatim baṭirat ma‘īsyatahā, fatilka masākinuhum lam tuskam mim ba‘dihim illā qalīlā(n), wa kunnā naḥnul-wāriṡīn(a).

Æмæ цал (цæрæджы) бæстæты, кæцытæ æхцондзинад райстой царды, кæцыты мах ныппырх кодтам, уæд уый уыдис сæ цæрæн бынат, кæцыйы нал цард (нал) сæ фæстæ, æрмæст чысыл хай. Æмæ йæ мах стæм, бындар чи у, уыдон».

وَمَا كَانَ رَبُّكَ مُهْلِكَ الْقُرٰى حَتّٰى يَبْعَثَ فِيْٓ اُمِّهَا رَسُوْلًا يَّتْلُوْا عَلَيْهِمْ اٰيٰتِنَاۚ وَمَا كُنَّا مُهْلِكِى الْقُرٰىٓ اِلَّا وَاَهْلُهَا ظٰلِمُوْنَ

wa mā kāna rabbuka muhlikal-qurā ḥattā yab‘aṡa fī ummihā rasūlay yatlū ‘alaihim āyātinā, wa mā kunnā muhlikil-qurā illā wa ahluhā ẓālimūn(a).

Æмæ дæ Хицау бæстæтæ нæ фесафдзæн, цалынмæ сын сæ сæйраг сахарты минæвар нæ рарвита, кæцы сын Нæ стихтæ кæса; æмæ никуы (нæдæр) фесæфтам бæстæйы цæрджыты; адæм æнæрастдзинад куы нæ сараза, уæд.

وَمَآ اُوْتِيْتُمْ مِّنْ شَيْءٍ فَمَتَاعُ الْحَيٰوةِ الدُّنْيَا وَزِيْنَتُهَا ۚوَمَا عِنْدَ اللّٰهِ خَيْرٌ وَّاَبْقٰىۗ اَفَلَا تَعْقِلُوْنَ ࣖ

wa mā ūtītum min syai'in famatā‘ul-ḥayātid-dun-yā wa zīnatuhā, wa mā ‘indallāhi khairuw wa abqā, afalā ta‘qilūn(a).

Æмæ дын цы (хъæздыгдзинад, бынат, байзæддаг) лæвæрд æрцæуа, уый у дунеон царды æхцондзинад æмæ йæ рæсугъддзинæдтæ; кæд æмæ Аллахмæ цы ис, уый у хуыздæр æмæ æнусондæр. Нæ йæ æмбарыс?

اَفَمَنْ وَّعَدْنٰهُ وَعْدًا حَسَنًا فَهُوَ لَاقِيْهِ كَمَنْ مَّتَّعْنٰهُ مَتَاعَ الْحَيٰوةِ الدُّنْيَا ثُمَّ هُوَ يَوْمَ الْقِيٰمَةِ مِنَ الْمُحْضَرِيْنَ

afamaw wa‘adnāhu wa‘dan ḥasanan fahuwa lāqīhi kamam matta‘nāhu matā‘al-ḥayātid-dun-yā ṡumma huwa yaumal-qiyāmati minal-muḥḍarīn(a).

Уæдæ йын хорз зæрдæвæрд (дзæнæт) кæмæн бавæрдтам æмæ йæ уый кæмæн райста, уый æмхуызон у, дунеон царды æхцондзинæдтæ йын кæмæн радтам, уыцы адæймагимæ? уæд Райгасы бон уыдзæн, кæй æрцахсдзысты (зындонмæ), уыдоны æхсæн?

وَيَوْمَ يُنَادِيْهِمْ فَيَقُوْلُ اَيْنَ شُرَكَاۤءِيَ الَّذِيْنَ كُنْتُمْ تَزْعُمُوْنَ

wa yauma yunādīhim fayaqūlu aina syurakā'iyal-lażīna kuntum taz‘umūn(a).

Æмæ (хъуыды ма кæнут) уыцы бон, куы сæм фæдзырдта æмæ сæм куы загъта: «Кæм сты Мæ æмцæдисонтæ, кæцыты кæддæр æнхъæлдтат?»

قَالَ الَّذِيْنَ حَقَّ عَلَيْهِمُ الْقَوْلُ رَبَّنَا هٰٓؤُلَاۤءِ الَّذِيْنَ اَغْوَيْنَاۚ اَغْوَيْنٰهُمْ كَمَا غَوَيْنَاۚ تَبَرَّأْنَآ اِلَيْكَ مَا كَانُوْٓا اِيَّانَا يَعْبُدُوْنَ

wa qālal-lażīna ḥaqqa ‘alaihimul-qaulu rabbanā hā'ulā'il-lażīna agwainā, agwaināhum kamā gawainā, tabarra'nā ilaika mā kānū iyyānā ya‘budūn(a).

Æнæмæнгæй æфхæрд чи æрцæудзæн, уыдон дзурынц: «Нæ Хицау, уыдон сты, мах цы адæм фæрæдийын кодтам, мах сæ фæрæдийын кодтам, мах (нæхæдæг) куыд фæрæдийын кодтам, афтæ, мах дын хъусын кæнæм, мах кæй стæм сæрибар (уыдонæй), уыдон нын никуы кувдзысты».

وَقِيْلَ ادْعُوْا شُرَكَاۤءَكُمْ فَدَعَوْهُمْ فَلَمْ يَسْتَجِيْبُوْا لَهُمْ ۗوَرَاَوُا الْعَذَابَۚ لَوْ اَنَّهُمْ كَانُوْا يَهْتَدُوْنَ

wa qīlad‘ū syurakā'akum fada‘auhum falam yastajībū lahum wa ra'awul-‘ażāb(a), lau annahum kānū yahtadūn(a).

Æмæ сын загътой: «Сидут уæ фæдисонтæм», афтæмæй дзырдтой, фæлæ чи дзырдта, уыдон дзуапп нæ лæвæрдтой, æмæ федтой æфхæрд. (Фæнды сæ) фыццаг разамынд куы райстаиккой, уæд.

وَيَوْمَ يُنَادِيْهِمْ فَيَقُوْلُ مَاذَآ اَجَبْتُمُ الْمُرْسَلِيْنَ

wa yauma yunādīhim fayaqūlu māżā ajabtumul-mursalīn(a).

Æмæ (хъуыды ма кæнут) уыцы бон, куы сæм фæдзырдта æмæ сын куы загъта: «Цы дзуапп радтат минæвæрттæн?»

فَعَمِيَتْ عَلَيْهِمُ الْاَنْۢبَاۤءُ يَوْمَىِٕذٍ فَهُمْ لَا يَتَسَاۤءَلُوْنَ

fa ‘amiyat ‘alaihimul-ambā'u yauma'iżin fahum lā yatasā'alūn(a).

Уæдæ сын уыцы бон алы аххосæгтæм гæсгæ талынг сси, уымæ гæсгæ кæрæдзийы фарстатæ нал кодтой.

فَاَمَّا مَنْ تَابَ وَاٰمَنَ وَعَمِلَ صَالِحًا فَعَسٰٓى اَنْ يَّكُوْنَ مِنَ الْمُفْلِحِيْنَ

fa ammā man tāba wa āmana wa ‘amila ṣāliḥan fa‘asā ay yakūna minal-mufliḥīn(a).

Уæдæ чи æрфæсмон кæны æмæ чи баууæнды, æмæ хорз хъуыддæгтæ чи кæны, уый тыххæй та, уæд ныфс æвæрæм, амондджын адæмæй кæй уыдзæн.

وَرَبُّكَ يَخْلُقُ مَا يَشَاۤءُ وَيَخْتَارُ ۗمَا كَانَ لَهُمُ الْخِيَرَةُ ۗسُبْحٰنَ اللّٰهِ وَتَعٰلٰى عَمَّا يُشْرِكُوْنَ

wa rabbuka yakhluqu mā yasyā'u wa yakhtār(u), mā kāna lahumul-khiyarah(tu), subḥānallāhi wa ta‘ālā ‘ammā yusyrikūn(a).

Æмæ дæ Хицау аразы æмæ æвзары, цы йæ ​​фæнды, уый. Уыдонæн (адæймагæн) æндæр гæнæн нæй. Кадджын уæд Аллахæн æмæ бæрзонддæр у, кæрæдзийæн цы æмдзу кæнынц, уымæй уæлдæр.

وَرَبُّكَ يَعْلَمُ مَا تُكِنُّ صُدُوْرُهُمْ وَمَا يُعْلِنُوْنَ

wa rabbuka ya‘lamu mā tukinnu ṣudūruhum wa mā yu‘linūn(a).

Æмæ дæ Хицау зоны, сæ риуы цы ис æмбæхст æмæ цы хъусын кæнынц, уый.

وَهُوَ اللّٰهُ لَآ اِلٰهَ اِلَّا هُوَ ۗ لَهُ الْحَمْدُ فِى الْاُوْلٰى وَالْاٰخِرَةِ ۖوَلَهُ الْحُكْمُ وَاِلَيْهِ تُرْجَعُوْنَ

wa huwallāhu lā ilāha illā huw(a), lahul-ḥamdu fil-ūlā wal-ākhirah(ti), wa lahul-ḥukmu wa ilaihi turja‘ūn(a).

Æмæ Уый у Аллах, Уый йеддæмæ нæй хуыцау (кувыны аккаг). Кадджын уæд ын ацы дунейы дæр æмæ уæлæуыл дæр, æмæ Уымæн у æппæт бардзырд, æмæ Уымæ æрыздæхдзыстут.

قُلْ اَرَءَيْتُمْ اِنْ جَعَلَ اللّٰهُ عَلَيْكُمُ الَّيْلَ سَرْمَدًا اِلٰى يَوْمِ الْقِيٰمَةِ مَنْ اِلٰهٌ غَيْرُ اللّٰهِ يَأْتِيْكُمْ بِضِيَاۤءٍ ۗ اَفَلَا تَسْمَعُوْنَ

qul ara'aitum in ja‘alallāhu ‘alaikumul-laila sarmadan ilā yaumil-qiyāmati man ilāhun gairullāhi ya'tīkum biḍiyā'(in), afalā tasma‘ūn(a).

Зæгъ (О Мæхæмæт), «Цы хъуыды кæнис, Аллах дын æхсæв æнæрлæугæйæ куы сарæзтаид Райгасы бонмæ?

قُلْ اَرَءَيْتُمْ اِنْ جَعَلَ اللّٰهُ عَلَيْكُمُ النَّهَارَ سَرْمَدًا اِلٰى يَوْمِ الْقِيٰمَةِ مَنْ اِلٰهٌ غَيْرُ اللّٰهِ يَأْتِيْكُمْ بِلَيْلٍ تَسْكُنُوْنَ فِيْهِ ۗ اَفَلَا تُبْصِرُوْنَ

qul ara'aitum in ja‘alallāhu ‘alaikumun-nahāra sarmadan ilā yaumil-qiyāmati man ilāhun gairullāhi ya'tīkum bilailin taskunūna fīh(i), afalā tubṣirūn(a).

Зæгъ (О Мæхæмæт), «Цы хъуыды кæнис, Аллах дын куы сарæзтаид бон æнæфæцудгæйæ Райгасы бонмæ?

وَمِنْ رَّحْمَتِهٖ جَعَلَ لَكُمُ الَّيْلَ وَالنَّهَارَ لِتَسْكُنُوْا فِيْهِ وَلِتَبْتَغُوْا مِنْ فَضْلِهٖ وَلَعَلَّكُمْ تَشْكُرُوْنَ

wa mir raḥmatihī ja‘ala lakumul-laila wan-nahāra litaskunū fīhi wa litabtagū min faḍlihī wa la‘allakum tasykurūn(a).

Æмæ дын Йæ хорзæхæй сарæзта æхсæв æмæ бон, цæмæй дзы æнцой кæнай, æмæ Йæ хорзæх агурай (бон) æмæ йын бузныг зæгъай.

وَيَوْمَ يُنَادِيْهِمْ فَيَقُوْلُ اَيْنَ شُرَكَاۤءِيَ الَّذِيْنَ كُنْتُمْ تَزْعُمُوْنَ

wa yauma yunādīhim fayaqūlu aina syurakā'iyal-lażīna kuntum taz‘umūn(a).

Æмæ (æрымыс) уыцы бон, кæд сæм фæдзырдта æмæ сын куы зæгъы: «Кæм сты Мæ æмбал, кæцыты æнхъæлдтат?»

وَنَزَعْنَا مِنْ كُلِّ اُمَّةٍ شَهِيْدًا فَقُلْنَا هَاتُوْا بُرْهَانَكُمْ فَعَلِمُوْٓا اَنَّ الْحَقَّ لِلّٰهِ وَضَلَّ عَنْهُمْ مَّا كَانُوْا يَفْتَرُوْنَ ࣖ

wa naza‘nā min kulli ummatin syahīdan faqulnā hātū burhānakum fa‘alimū annal-ḥaqqa lillāhi wa ḍalla ‘anhum mā kānū yaftarūn(a).

Æмæ алы адæмæй дæр æрхастаиккам æвдисæн, стæй загътам: «Дæ рæстдзинады бæлвырдгæнæнтæ æрхæссут», цæмæй зоной, растдзинад (рæстдзинад) кæй у Аллахы æмæ сын раздæр цы уыд, уый сын кæй фесæфт.

۞ اِنَّ قَارُوْنَ كَانَ مِنْ قَوْمِ مُوْسٰى فَبَغٰى عَلَيْهِمْ ۖوَاٰتَيْنٰهُ مِنَ الْكُنُوْزِ مَآ اِنَّ مَفَاتِحَهٗ لَتَنُوْۤاُ بِالْعُصْبَةِ اُولِى الْقُوَّةِ اِذْ قَالَ لَهٗ قَوْمُهٗ لَا تَفْرَحْ اِنَّ اللّٰهَ لَا يُحِبُّ الْفَرِحِيْنَ

inna qārūna kāna min qaumi mūsā fabagā ‘alaihim, wa ātaināhu minal-kunūzi mā inna mafātiḥahū latanū'u bil-‘uṣbati ulil-quwwah(ti), iż qāla lahū qaumuhū lā tafraḥ, innallāha lā yuḥibbul-fariḥīn(a).

Æцæгæйдæр, Карун уыдис Моисейы адæмы æхсæн, фæлæ сæм æнæраст ахаст дардта, æмæ йын мах радтам ахæм хæзнадон, кæцыйы дæгъæлтæ уыдысты тынг уæззау, цæмæй йæ хæссой къорд тыхджын лæгæн. (Хъуыды ма кæн) йæ адæм ын куы загътой: «Æгæр сæрыстыр ма у. Æцæгæйдæр, Аллах нæ уарзы æппæлæг адæмы».

وَابْتَغِ فِيْمَآ اٰتٰىكَ اللّٰهُ الدَّارَ الْاٰخِرَةَ وَلَا تَنْسَ نَصِيْبَكَ مِنَ الدُّنْيَا وَاَحْسِنْ كَمَآ اَحْسَنَ اللّٰهُ اِلَيْكَ وَلَا تَبْغِ الْفَسَادَ فِى الْاَرْضِ ۗاِنَّ اللّٰهَ لَا يُحِبُّ الْمُفْسِدِيْنَ

wabtagi fīmā ātākallāhud-dāral-ākhirata wa lā tansa naṣībaka minad-dun-yā wa aḥsin kama aḥsanallāhu ilaika wa lā tabgil-fasāda fil-arḍ(i), innallāha lā yuḥibbul-mufsidīn(a).

Æмæ агурут (хæрзиуæг) мæрдтыбæстæ, Аллах уын цы радта, уымæй, фæлæ ма ферох кæнут уæ хай ацы дунейы æмæ хорздзинад кæнут (иннæтæн), Аллах уын куыд хорздзинад сарæзта, афтæ, æмæ зæххыл зиан ма хæссут. Æцæгæйдæр, Аллах нæ уарзы, зиан чи хæссы, ахæм адæмы.

قَالَ اِنَّمَآ اُوْتِيْتُهٗ عَلٰى عِلْمٍ عِنْدِيْۗ اَوَلَمْ يَعْلَمْ اَنَّ اللّٰهَ قَدْ اَهْلَكَ مِنْ قَبْلِهٖ مِنَ الْقُرُوْنِ مَنْ هُوَ اَشَدُّ مِنْهُ قُوَّةً وَّاَكْثَرُ جَمْعًا ۗوَلَا يُسْـَٔلُ عَنْ ذُنُوْبِهِمُ الْمُجْرِمُوْنَ

qāla innamā ūtītuhū ‘alā ‘ilmin ‘indī, awalam ya‘lam annallāha qad ahlaka min qablihī minal-qurūni man huwa asyaddu minhu quwwataw wa akṡaru jam‘ā(n), wa lā yus'alu ‘an żunūbihimul-mujrimūn(a).

Уый (Карун) загъта: «Æцæгæйдæр, мын лæвæрд æрцыд (уыцы хæзна), æрмæстдæр мæм цы зонындзинæдтæ ис, уыдоны тыххæй». Уый нæ зоны, Аллах кæй фесæфта, йæхицæй тыхджындæр чи уыд, уыцы раздæры адæмты, æмæ фылдæр хъæздыгдзинæдтæ кæй æрæмбырд кодта? Ӕмӕ уыцы тӕригъӕдджынты сӕ тӕригъӕдты тыххӕй бафӕрсын нӕ хъӕуы.

فَخَرَجَ عَلٰى قَوْمِهٖ فِيْ زِيْنَتِهٖ ۗقَالَ الَّذِيْنَ يُرِيْدُوْنَ الْحَيٰوةَ الدُّنْيَا يٰلَيْتَ لَنَا مِثْلَ مَآ اُوْتِيَ قَارُوْنُۙ اِنَّهٗ لَذُوْ حَظٍّ عَظِيْمٍ

fa kharaja ‘alā qaumihī fī zīnatih(ī), qālal-lażīna yurīdūnal-ḥayātad-dun-yā yā laita lanā miṡla mā ūtiya qārūn(u), innahū lażū ḥaẓẓin ‘aẓīm(in).

Афтæмæй уый (Карун) рацыд йæ адæммæ йæ рæсугъддзинадимæ. Дунеон цард кæй фæнды, уыцы адæм дзурынц: «Ныфс нæ ис, Карунæн цы хъæздыгдзинад лæвæрд æрцыд, ахæм хъæздыгдзинад нæм ис, æцæгæйдæр ын ис стыр амонд».

وَقَالَ الَّذِيْنَ اُوْتُوا الْعِلْمَ وَيْلَكُمْ ثَوَابُ اللّٰهِ خَيْرٌ لِّمَنْ اٰمَنَ وَعَمِلَ صَالِحًا ۚوَلَا يُلَقّٰىهَآ اِلَّا الصّٰبِرُوْنَ

wa qālal-lażīna ūtul-‘ilma wailakum ṡawābullāhi khairul liman āmana wa ‘amila ṣāliḥā(n), wa lā yulaqqāhā illaṣ-ṣābirūn(a).

Фæлæ зонындзинæдтæй хайджын чи у, уыдон дзурынц: «Дæллæ уæ!

فَخَسَفْنَا بِهٖ وَبِدَارِهِ الْاَرْضَ ۗفَمَا كَانَ لَهٗ مِنْ فِئَةٍ يَّنْصُرُوْنَهٗ مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ ۖوَمَا كَانَ مِنَ الْمُنْتَصِرِيْنَ

fakhasafnā bihī wa bidārihil-arḍ(a), famā kāna lahū min fi'atiy yanṣurūnahū min dūnillāh(i), wa mā kāna minal-muntaṣirīn(a).

Афтæмæй йæ (Каруны) æмæ йæ хæдзар баныгæдтам зæххы. Уæдæ йын Аллахæй дарддæр чи баххуыс кæна, ахæм къорд нæй, æмæ йæхи бахъахъхъæнын кæй бон у, уыдонæй нæу.

وَاَصْبَحَ الَّذِيْنَ تَمَنَّوْا مَكَانَهٗ بِالْاَمْسِ يَقُوْلُوْنَ وَيْكَاَنَّ اللّٰهَ يَبْسُطُ الرِّزْقَ لِمَنْ يَّشَاۤءُ مِنْ عِبَادِهٖ وَيَقْدِرُۚ لَوْلَآ اَنْ مَّنَّ اللّٰهُ عَلَيْنَا لَخَسَفَ بِنَا ۗوَيْكَاَنَّهٗ لَا يُفْلِحُ الْكٰفِرُوْنَ ࣖ

wa aṣbaḥal-lażīna tamannau makānahū bil-amsi yaqūlūna waika'annallāha yabsuṭur-rizqa limay yasyā'u min ‘ibādihī wa yaqdir(u), lau lā am mannallāhu ‘alainā lakhasafa binā, waika'annahū lā yufliḥul-kāfirūn(a).

Æмæ уыцы адæм, кæцытæ знон фантази кодтой сæ бынат (Карун), загътой: «Уæллæй, æцæг у, æмæ Аллах йæ лæггадгæнджыты æхсæн кæй фæнды, уымæн æмæ арæнтæ дæтты (йæ лæггадгæнджыты æхсæн кæй фæнды, уымæн).

تِلْكَ الدَّارُ الْاٰخِرَةُ نَجْعَلُهَا لِلَّذِيْنَ لَا يُرِيْدُوْنَ عُلُوًّا فِى الْاَرْضِ وَلَا فَسَادًا ۗوَالْعَاقِبَةُ لِلْمُتَّقِيْنَ

tilkad-dārul-ākhiratu naj‘aluhā lil-lażīna lā yurīdūna ‘uluwwan fil-arḍi wa lā fasādā(n), wal-‘āqibatu lil-muttaqīn(a).

Æппæлæн чи нæ кæны æмæ зæххыл фыдбылыз чи нæ хæссы, уымæн сарæзтам мæрдты бæстæ. Æмæ (хорз) фæстиуæг у, дингæнæг чи у, уыдонæн.

مَنْ جَاۤءَ بِالْحَسَنَةِ فَلَهٗ خَيْرٌ مِّنْهَاۚ وَمَنْ جَاۤءَ بِالسَّيِّئَةِ فَلَا يُجْزَى الَّذِيْنَ عَمِلُوا السَّيِّاٰتِ اِلَّا مَا كَانُوْا يَعْمَلُوْنَ

man jā'a bil-ḥasanati falahū khairum minhā, wa man jā'a bis-sayyi'ati falā yujzal-lażīna ‘amilus-sayyi'āti illā mā kānū ya‘malūn(a).

Хорздзинадимæ чи æрцæуа, уый йæ хорздзинадæй хуыздæр райсдзæн (хæрзиуæг); æмæ чидæриддæр æрцæуа фыдбылызимæ, уæд уыцы фыдбылыз чи сарæзта, уыцы адæмæн æрмæстдæр хæрзиуæг æрцæудзæн (пропорционалонæй), раздæр цы сарæзтой, уымæ гæсгæ.

اِنَّ الَّذِيْ فَرَضَ عَلَيْكَ الْقُرْاٰنَ لَرَاۤدُّكَ اِلٰى مَعَادٍ ۗقُلْ رَّبِّيْٓ اَعْلَمُ مَنْ جَاۤءَ بِالْهُدٰى وَمَنْ هُوَ فِيْ ضَلٰلٍ مُّبِيْنٍ

innal-lażī faraḍa ‘alaikal-qur'āna larādduka ilā ma‘ād(in), qur rabbī a‘lamu man jā'a bil-hudā wa man huwa fī ḍalālim mubīn(in).

Æцæгæйдæр, (Аллах), кæцы дæ (Мæхæмæтæй) домы (æххæст кæнын) Хъуыраны закъæттæ, уый дæ æцæгæйдæр æрыздахдзæн дæ æрыздæхты бынатмæ. Зæгъ (Мæхæмæт): «Мæ Хицау зоны, фæндаг чи хæссы, æмæ бæрæг рæдыды чи ис, уыдоны».

وَمَا كُنْتَ تَرْجُوْٓا اَنْ يُّلْقٰٓى اِلَيْكَ الْكِتٰبُ اِلَّا رَحْمَةً مِّنْ رَّبِّكَ فَلَا تَكُوْنَنَّ ظَهِيْرًا لِّلْكٰفِرِيْنَ ۖ

wa mā kunta tarjū ay yulqā ilaikal-kitābu illā raḥmatam mir rabbika falā takūnanna ẓahīral lil-kāfirīn(a).

Æмæ ды (Мæхæмæт) никуы æнхъæлдтай, æмæ дæм чиныг (Хъуыран) æрвыст æрцæудзæн, фæлæ уый (раргом) дæ Хицауы хорзæхæй, уымæ гæсгæ ды никуы хъуамæ уай æххуысгæнæг кафирæн,

وَلَا يَصُدُّنَّكَ عَنْ اٰيٰتِ اللّٰهِ بَعْدَ اِذْ اُنْزِلَتْ اِلَيْكَ وَادْعُ اِلٰى رَبِّكَ وَلَا تَكُوْنَنَّ مِنَ الْمُشْرِكِيْنَ ۚ

wa lā yaṣuddunnaka ‘an āyātillāhi ba‘da iż unzilat ilaika wad‘u ilā rabbika wa lā takūnanna minal-musyrikīn(a).

æмæ ма бауадзут, цæмæй уæ (Мæхæмæты) къуылымпы кæной Аллахы стихтæ (хæццæ кæнынæй), стихтæ уын куы æрцæуой, уæд, æмæ (адæмы) æрбахонут уæ Хицауыл (баууæндынмæ), æмæ ма уæт мушрикты æхсæн.

وَلَا تَدْعُ مَعَ اللّٰهِ اِلٰهًا اٰخَرَۘ لَآ اِلٰهَ اِلَّا هُوَۗ كُلُّ شَيْءٍ هَالِكٌ اِلَّا وَجْهَهٗ ۗ لَهُ الْحُكْمُ وَاِلَيْهِ تُرْجَعُوْنَ ࣖ

wa lā tad‘u ma‘allāhi ilāhan ākhar(a), lā ilāha illā huw(a), kullu syai'in hālikun illā wajhah(ū), lahul-ḥukmu wa ilaihi turja‘ūn(a).

Æмæ ма кувут æндæр хуыцæуттæн, Аллахæй дарддæр. Уый йеддæмæ хуыцау нæй (кувыны бар кæмæн ис). Алцыдæр хъуамæ фесæфа, Аллах йеддæмæ. Æппæт уынаффæтæ сты Йæ бартæ, æмæ æрмæстдæр Уымæ æрыздæхдзынæ.

طٰسۤمّۤ

Ṭā sīm mīm.

Tha Sin Mim

تِلْكَ اٰيٰتُ الْكِتٰبِ الْمُبِيْنِ

tilka āyātul-kitābil-mubīn(i).

Адон сты Чиныджы (Аль-Къораны) бæлвырд стихтæ (Аллахæй).

نَتْلُوْا عَلَيْكَ مِنْ نَّبَاِ مُوْسٰى وَفِرْعَوْنَ بِالْحَقِّ لِقَوْمٍ يُّؤْمِنُوْنَ

natlū ‘alaika min naba'i mūsā wa fir‘auna bil-ḥaqqi liqaumiy yu'minūn(a).

Мах уын кæсæм Моисей æмæ фараоны хабары иу хай уырнæг адæмæн æцæгæй.

اِنَّ فِرْعَوْنَ عَلَا فِى الْاَرْضِ وَجَعَلَ اَهْلَهَا شِيَعًا يَّسْتَضْعِفُ طَاۤىِٕفَةً مِّنْهُمْ يُذَبِّحُ اَبْنَاۤءَهُمْ وَيَسْتَحْيٖ نِسَاۤءَهُمْ ۗاِنَّهٗ كَانَ مِنَ الْمُفْسِدِيْنَ

inna fir‘auna ‘alā fil-arḍi wa ja‘ala ahlahā syiya‘ay yastaḍ‘ifu ṭā'ifatam minhum yużabbiḥu abnā'ahum wa yastaḥyī nisā'ahum, innahū kāna minal-mufsidīn(a).

Æцæгдæр, Фирæун зæххыл æнæбары бакодта æмæ йæ адæмы дихтæ кодта, иу къорд дзы (Израилы сывæллæтты) æфхæрдта, сæ фыртты сын ныццагъта æмæ сын сæ чызджыты цард бахъахъхъæдта. Æцæгæйдæр, уый (Фараон) уыд, зиан чи æрхаста, уыдонæй иу.

وَنُرِيْدُ اَنْ نَّمُنَّ عَلَى الَّذِيْنَ اسْتُضْعِفُوْا فِى الْاَرْضِ وَنَجْعَلَهُمْ اَىِٕمَّةً وَّنَجْعَلَهُمُ الْوٰرِثِيْنَ ۙ

wa nurīdu an namunna ‘alal-lażīnastuḍ‘ifū fil-arḍi wa naj‘alahum a'immataw wa naj‘alahumul-wāriṡīn(a).

Æмæ мах ратдзыстæм хорзæх, зæххыл (Египеты) æфхæрд чи у, уыдонæн, æмæ сæ скæндзыстæм разамонджытæ æмæ сæ скæндзыстæм бындартæ (зæххы),

وَنُمَكِّنَ لَهُمْ فِى الْاَرْضِ وَنُرِيَ فِرْعَوْنَ وَهَامٰنَ وَجُنُوْدَهُمَا مِنْهُمْ مَّا كَانُوْا يَحْذَرُوْنَ

wa numakkina lahum fil-arḍi wa nuriya fir‘auna wa hāmāna wa junūdahumā minhum mā kānū yaḥżarūn(a).

æмæ сын сæ бынат зæххыл сфидар кодтам æмæ сын равдыстам фараонæн æмæ Аманæн æмæ йе ’фсадæн, кæддæриддæр сæ цы тарстысты, уый.

وَاَوْحَيْنَآ اِلٰٓى اُمِّ مُوْسٰٓى اَنْ اَرْضِعِيْهِۚ فَاِذَا خِفْتِ عَلَيْهِ فَاَلْقِيْهِ فِى الْيَمِّ وَلَا تَخَافِيْ وَلَا تَحْزَنِيْ ۚاِنَّا رَاۤدُّوْهُ اِلَيْكِ وَجَاعِلُوْهُ مِنَ الْمُرْسَلِيْنَ

wa auḥainā ilā mūsā an arḍi‘īh(i), fa'iżā khifti ‘alaihi fa'alqīhi fil yammi wa lā takhāfī wa lā taḥzanī, innā rāddūhu ilaiki wa jā‘ilūhu minal-mursalīn(a).

Æмæ мах бафæдзæхстам Моисейы мадæн: «Æхсын æй (Моисейы), æмæ йæ кæд тыхсын кæныс, уæд æй ныппар цæугæдонмæ (Нилы). Æмæ ма тæрс æмæ ма хъыг кæн, æнæмæнг æй дæм æрыздахдзыстæм, æмæ йæ сараздзыстæм минæвæрттæй иу».

فَالْتَقَطَهٗٓ اٰلُ فِرْعَوْنَ لِيَكُوْنَ لَهُمْ عَدُوًّا وَّحَزَنًاۗ اِنَّ فِرْعَوْنَ وَهَامٰنَ وَجُنُوْدَهُمَا كَانُوْا خٰطِـِٕيْنَ

faltaqaṭahū ālu fir‘auna liyakūna lahum ‘aduwwaw wa ḥazanā(n), inna fir‘auna wa hāmāna wa junūdahumā kānū khāṭi'īn(a).

Уымæ гæсгæ йæ фараоны бинонтæ райстой, цæмæй (фидæны) сын суа знаг æмæ хъыг. Ӕцӕгдӕр, аххосджын уыдысты фараон ӕмӕ Аман ӕмӕ се ’фсад.

وَقَالَتِ امْرَاَتُ فِرْعَوْنَ قُرَّتُ عَيْنٍ لِّيْ وَلَكَۗ لَا تَقْتُلُوْهُ ۖعَسٰٓى اَنْ يَّنْفَعَنَآ اَوْ نَتَّخِذَهٗ وَلَدًا وَّهُمْ لَا يَشْعُرُوْنَ

wa qālatimra'atu fir‘auna qurratu ‘ainil lī wa lak(a), lā taqtulūh(u), ‘asā ay yanfa‘anā au nattakhiżahū waladaw wa hum lā yasy‘urūn(a).

Æмæ Фирæауны ус загъта: "(Уый) мæ зæрдæйæн дæр æмæ дæуæн дæр удæнцой у. Ма йæ амарут, ныфс нын ис, æмæ нын пайда уыдзæн, кæннод æй сывæллонæй райсдзыстæм", цалынмæ йæ нæ бамбæрстой, уæдмæ.

وَاَصْبَحَ فُؤَادُ اُمِّ مُوْسٰى فٰرِغًاۗ اِنْ كَادَتْ لَتُبْدِيْ بِهٖ لَوْلَآ اَنْ رَّبَطْنَا عَلٰى قَلْبِهَا لِتَكُوْنَ مِنَ الْمُؤْمِنِيْنَ

wa aṣbaḥa fu'ādu ummi mūsā fārigā(n), in kādat latubdī bihī lau lā ar rabaṭnā ‘alā qalbihā litakūna minal-mu'minīn(a).

Æмæ Муссæйы мады зæрдæ дзæгъæл фестади. Æцæгæйдæр, уый йæ раргом кодтаид (Моисейы тыххæй сусæгдзинад), йæ зæрдæ йын куы нæ бафидар кодтаиккам, цæмæй уыдаид, Аллахы зæрдæвæрдыл чи æууæнды, уыдоны æхсæн.

وَقَالَتْ لِاُخْتِهٖ قُصِّيْهِۗ فَبَصُرَتْ بِهٖ عَنْ جُنُبٍ وَّهُمْ لَا يَشْعُرُوْنَ ۙ

wa qālat li'ukhtihī quṣṣīh(i), fabaṣurat bihī ‘an junubiw wa hum lā yasy‘urūn(a).

Æмæ уый (Моисейы мад) загъта Моисейы хотæн: «Цæут йæ фæдыл». Уæдæ йæ уый (Моисей) дардæй уыдта, фæлæ йæ уыдон нæ зыдтой.

۞ وَحَرَّمْنَا عَلَيْهِ الْمَرَاضِعَ مِنْ قَبْلُ فَقَالَتْ هَلْ اَدُلُّكُمْ عَلٰٓى اَهْلِ بَيْتٍ يَّكْفُلُوْنَهٗ لَكُمْ وَهُمْ لَهٗ نٰصِحُوْنَ

wa ḥarramnā ‘alaihil-marāḍi‘a min qablu faqālat hal adullukum ‘alā ahli baitiy yakfulūnahū lakum wa hum lahū nāṣiḥūn(a).

Æмæ йæ (Моисейы) баурæдтам, цæмæй йæ дзидзидарæг сылгоймæгтæн йæ дзидзидарæн ма уа, уый размæ йæ дзидзидарæн кæй фæндыд, уыдонæн; стæй уый (Моисейы æфсымæр) загъта: «Æз уын фенын кæнон ахæм бинонтæ, кæцытæ йæм кæсой уæ тыххæй æмæ йæм хорз цæстæй кæсой?»

فَرَدَدْنٰهُ اِلٰٓى اُمِّهٖ كَيْ تَقَرَّ عَيْنُهَا وَلَا تَحْزَنَ وَلِتَعْلَمَ اَنَّ وَعْدَ اللّٰهِ حَقٌّ وَّلٰكِنَّ اَكْثَرَهُمْ لَا يَعْلَمُوْنَ ࣖ

faradadnāhu ilā ummihī kai taqarra ‘ainuhā wa lā taḥzana wa lita‘lama anna wa‘dallāhi ḥaqquw wa lākinna akṡarahum lā ya‘lamūn(a).

Афтæмæй йæ (Моисейы) раздахтам йæ мадмæ, цæмæй йæ зæрдæ цин кæна æмæ маст ма кæна, æмæ уый зона, Аллахы зæрдæвæрд æцæг кæй у, фæлæ сæ фылдæр нæ зонынц.

وَلَمَّا بَلَغَ اَشُدَّهٗ وَاسْتَوٰىٓ اٰتَيْنٰهُ حُكْمًا وَّعِلْمًاۗ وَكَذٰلِكَ نَجْزِى الْمُحْسِنِيْنَ

wa lammā balaga asyuddahū wastawā ātaināhu ḥukmaw wa ‘ilmā(n), wa każālika najzil-muḥsinīn(a).

Æмæ уый (Моисей) куы схъомыл æмæ йæ зонд куы æххæст кодта, уæд ын радтам зонд (пехуымпарад) æмæ зонындзинæдтæ. Æмæ афтæмæй хорзæх чи кæны, уыдонæн схорзæхджын кæнæм.

وَدَخَلَ الْمَدِيْنَةَ عَلٰى حِيْنِ غَفْلَةٍ مِّنْ اَهْلِهَا فَوَجَدَ فِيْهَا رَجُلَيْنِ يَقْتَتِلٰنِۖ هٰذَا مِنْ شِيْعَتِهٖ وَهٰذَا مِنْ عَدُوِّهٖۚ فَاسْتَغَاثَهُ الَّذِيْ مِنْ شِيْعَتِهٖ عَلَى الَّذِيْ مِنْ عَدُوِّهٖ ۙفَوَكَزَهٗ مُوْسٰى فَقَضٰى عَلَيْهِۖ قَالَ هٰذَا مِنْ عَمَلِ الشَّيْطٰنِۗ اِنَّهٗ عَدُوٌّ مُّضِلٌّ مُّبِيْنٌ

wa dakhalal-madīnata ‘alā ḥīni gaflatim min ahlihā fawajada fīhā rajulaini yaqtatilān(i), hāżā min syī‘atihī wa hāżā min ‘aduwwih(ī), fastagāṡahul-lażī min syī‘atihī ‘alal-lażī min ‘aduwwih(ī), fawakazahū mūsā faqaḍā ‘alaih(i), qāla hāżā min ‘amalisy-syaiṭān(i), innahū ‘aduwwum muḍillum mubīn(un).

Æмæ уый (Моисей) бацыд горæтмæ (Мемфисмæ), цалынмæ йæ цæрджытæ æнæхъусдардæй уыдысты, уæдмæ, æмæ горæты ссардта дыууæ лæджы хæцгæйæ; иу сæ къордæй (Израилы фырттæй), иннæ та (ногæй) се знæгтæй (фараонтæй). Йæ къорды адæм дзы куырдтой æххуыс, цæмæй йе знаджы фарсæй адæмы (фæуæлахиз кæна), уый фæстæ йæ Муссæ ныццавта, æмæ йе знаг фæмард. Уый (Моисей) загъта: «Уый у хæйрæджы куыст. Æцæгæйдæр, уый (хæйрæг) у знаг, кæцы бæлвырдæй сайы».

قَالَ رَبِّ اِنِّيْ ظَلَمْتُ نَفْسِيْ فَاغْفِرْ لِيْ فَغَفَرَ لَهٗ ۗاِنَّهٗ هُوَ الْغَفُوْرُ الرَّحِيْمُ

qāla rabbi innī ẓalamtu nafsī fagfir lī fagafara lah(ū), innahū huwal-gafūrur-raḥīm(u).

Уый (Моисей) куывта: «О мæ Хицау, æцæгæйдæр æз мæхицæн фыдбылыз сарæзтон, уæдæ мын ныббар». Уæдæ йын Уый (Аллах) ныххатыр кодта. Æцæгæйдæр, Аллах, Уый у Æппæты Хатыргæнæг, Æппæты Тæригъæддаг.

قَالَ رَبِّ بِمَآ اَنْعَمْتَ عَلَيَّ فَلَنْ اَكُوْنَ ظَهِيْرًا لِّلْمُجْرِمِيْنَ

qāla rabbi bimā an‘amta ‘alayya falan akūna ẓahīral lil-mujrimīn(a).

Уый (Моисей) загъта: «О мæ Хицау! Ды мын цы хорздзинæдтæ радтай, уыдонæй æз тæригъæдджынтæн æххуысгæнæг нæ уыдзынæн».

فَاَصْبَحَ فِى الْمَدِيْنَةِ خَاۤىِٕفًا يَّتَرَقَّبُ فَاِذَا الَّذِى اسْتَنْصَرَهٗ بِالْاَمْسِ يَسْتَصْرِخُهٗ ۗقَالَ لَهٗ مُوْسٰٓى اِنَّكَ لَغَوِيٌّ مُّبِيْنٌ

fa'aṣbaḥa fil-madīnati khā'ifay yataraqqabu fa'iżal-lażistanṣarahū bil-amsi yastaṣrikhuh(ū), qāla lahū mūsā innaka lagawiyyum mubīn(un).

Уый тыххæй уый (Моисей) фæтарст, цалынмæ горæты уыд æнхъæлмæ кæсгæйæ (йæ митæн сæ фæстиуджытæм), уæдмæ, æвиппайды йæм знон æххуыс чи ракуырдта, уыцы адæм æххуысмæ хъæр кодтой. Моисей йын загъта: «Ды ӕцӕгдӕр диныл хӕст дӕ».

فَلَمَّآ اَنْ اَرَادَ اَنْ يَّبْطِشَ بِالَّذِيْ هُوَ عَدُوٌّ لَّهُمَاۙ قَالَ يٰمُوْسٰٓى اَتُرِيْدُ اَنْ تَقْتُلَنِيْ كَمَا قَتَلْتَ نَفْسًاۢ بِالْاَمْسِۖ اِنْ تُرِيْدُ اِلَّآ اَنْ تَكُوْنَ جَبَّارًا فِى الْاَرْضِ وَمَا تُرِيْدُ اَنْ تَكُوْنَ مِنَ الْمُصْلِحِيْنَ

falammā an arāda ay yabṭisya bil-lażī huwa ‘aduwwul lahumā, qāla yā mūsā aturīdu an taqtulanī kamā qatalta nafsam bil-ams(i), in turīdu illā an takūna jabbāran fil-arḍi wa mā turīdu an takūna minal-muṣliḥīn(a).

Уæдæ йæ (Моисей) куы бафæндыд тынг ныццæвын, сæ дыууæйы знаг чи уыд, уыцы адæймаджы, уæд уый (йе знаг) загъта: «О Моисей! Знон искæй куыд амардтай, афтæ мæ амарынмæ хъавыс? Ды æрмæстдæр ахæм адæймаг уай, кæцы æгъатырдзинад аразы (ацы) бæстæйы, æмæ нæ фæнд кæныс фидауын чи кæны, уыдонæй иу».

وَجَاۤءَ رَجُلٌ مِّنْ اَقْصَى الْمَدِيْنَةِ يَسْعٰىۖ قَالَ يٰمُوْسٰٓى اِنَّ الْمَلَاَ يَأْتَمِرُوْنَ بِكَ لِيَقْتُلُوْكَ فَاخْرُجْ اِنِّيْ لَكَ مِنَ النّٰصِحِيْنَ

wa jā'a rajulum min aqṣal-madīnati yas‘ā, qāla yā mūsā innal-mala'a ya'tamirūna bika liyaqtulūka fakhruj innī laka minan-nāṣiḥīn(a).

Æмæ горæты кæронæй æрбацыд иу лæг æмæ загъта: «О, Муссæ! Æцæгæйдæр, бæстæйы хицæуттæ дæу тыххæй ныхас кæнынц, цæмæй дæ амарой, уæдæ рацу (ацы горæтæй), æцæгæйдæр, æз дæн, уынаффæ чи дæтты, уыдонæй иу».

فَخَرَجَ مِنْهَا خَاۤىِٕفًا يَّتَرَقَّبُ ۖقَالَ رَبِّ نَجِّنِيْ مِنَ الْقَوْمِ الظّٰلِمِيْنَ ࣖ

fakharaja minhā khā'ifay yataraqqab(u), qāla rabbi najjinī minal-qaumiẓ-ẓālimīn(a).

Уæдæ уый (Моисей) рацыд горæтæй тарстæй, къæрцхъусæй (кæд æй исчи æрцахстаид кæнæ йæ æрцахстаид), уый куывта: «О мæ Хицау, фервæзын мæ кæн æнæраст адæмæй».

وَلَمَّا تَوَجَّهَ تِلْقَاۤءَ مَدْيَنَ قَالَ عَسٰى رَبِّيْٓ اَنْ يَّهْدِيَنِيْ سَوَاۤءَ السَّبِيْلِ

wa lammā tawajjaha tilqā'a madyana qāla ‘asā rabbī ay yahdiyanī sawā'as-sabīl(i).

Æмæ Мадианы бæстæм куы фæцæйцыд, уæд та ногæй скуывта: «Мæ Хуыцау мæ раст фæндагыл акæнæд».

وَلَمَّا وَرَدَ مَاۤءَ مَدْيَنَ وَجَدَ عَلَيْهِ اُمَّةً مِّنَ النَّاسِ يَسْقُوْنَ ەۖ وَوَجَدَ مِنْ دُوْنِهِمُ امْرَاَتَيْنِ تَذُوْدٰنِۚ قَالَ مَا خَطْبُكُمَا ۗقَالَتَا لَا نَسْقِيْ حَتّٰى يُصْدِرَ الرِّعَاۤءُ وَاَبُوْنَا شَيْخٌ كَبِيْرٌ

wa lammā warada mā'a madyana wajada ‘alaihi ummatam minan-nāsi yasqūn(a), wa wajada min dūnihimumra'ataini tażūdān(i), qāla mā khaṭbukumā, qālatā lā nasqī ḥattā yuṣdirar-ri‘ā'u wa abūnā syaikhun kabīr(un).

Æмæ Мадьяны суадонмæ куы бахæццæ, уæд иу къорд адæмы сæ дзугтæ дон кæнынц, æмæ сæ фæстæ дыууæ усы æрбаййæфта, сæ дзугтæ фæстæмæ хæцгæйæ. Уый (Моисей) загъта: «Цы зæгъынмæ хъавыс?» Уыдон загътой: «Цалынмæ фыййæуттæ æрыздæхой, уæдмæ нæ фосæн дон нæ ратдзыстæм, æмæ нæ фыд зæронд лæг у».

فَسَقٰى لَهُمَا ثُمَّ تَوَلّٰىٓ اِلَى الظِّلِّ فَقَالَ رَبِّ اِنِّيْ لِمَآ اَنْزَلْتَ اِلَيَّ مِنْ خَيْرٍ فَقِيْرٌ

fasaqā lahumā ṡumma tawallā ilaẓ-ẓilli faqāla rabbi innī limā anzalta ilayya min khairin faqīr(un).

Уæдæ сæ дон ныккодта, стæй æрбаздæхт æмбæрзт ранмæ æмæ загъта: «Мæ Хицау, мæн тынг хъæуы, Ды мын цы хорз æрбарвыстай, уый».

فَجَاۤءَتْهُ اِحْدٰىهُمَا تَمْشِيْ عَلَى اسْتِحْيَاۤءٍ ۖقَالَتْ اِنَّ اَبِيْ يَدْعُوْكَ لِيَجْزِيَكَ اَجْرَ مَا سَقَيْتَ لَنَاۗ فَلَمَّا جَاۤءَهٗ وَقَصَّ عَلَيْهِ الْقَصَصَۙ قَالَ لَا تَخَفْۗ نَجَوْتَ مِنَ الْقَوْمِ الظّٰلِمِيْنَ

fajā'athu iḥdāhumā tamsyī ‘alastiḥyā'(in), qālat inna abī yad‘ūka liyajziyaka ajra mā saqaita lanā, falammā jā'ahū wa qaṣṣa ‘alaihil-qaṣaṣ(a), qāla lā takhaf, najauta minal-qaumiẓ-ẓālimīn(a).

Уæд дыууæ сылгоймагæй иу æрбацыд Моисеймæ, æфсæрмхуызæй цæугæйæ, æмæ йын загъта: «Мæ фыд дæ хоны, цæмæй мын исты раттай, дон нын кæй радтай, уый тыххæй». Куы (Моисей) æрбацыд йæ фыдмæ æмæ йын уый радзырдта хабар (йæхи тыххæй), уæд ын загъта: «Ма тæрс! Æнæраст адæмæй фервæзтæ».

قَالَتْ اِحْدٰىهُمَا يٰٓاَبَتِ اسْتَأْجِرْهُ ۖاِنَّ خَيْرَ مَنِ اسْتَأْجَرْتَ الْقَوِيُّ الْاَمِيْنُ

qālat iḥdāhumā yā abatista'jirh(u), inna khaira manista'jartal-qawiyyul-amīn(u).

Æмæ дыууæ (сылгоймагæй) иу загъта: «О мæ фыд!

قَالَ اِنِّيْٓ اُرِيْدُ اَنْ اُنْكِحَكَ اِحْدَى ابْنَتَيَّ هٰتَيْنِ عَلٰٓى اَنْ تَأْجُرَنِيْ ثَمٰنِيَ حِجَجٍۚ فَاِنْ اَتْمَمْتَ عَشْرًا فَمِنْ عِنْدِكَۚ وَمَآ اُرِيْدُ اَنْ اَشُقَّ عَلَيْكَۗ سَتَجِدُنِيْٓ اِنْ شَاۤءَ اللّٰهُ مِنَ الصّٰلِحِيْنَ

qāla innī urīdu an unkiḥaka iḥdabnatayya hātaini ‘alā an ta'juranī ṡamāniya ḥijaj(in), fa'in atmamta ‘asyran famin ‘indik(a), wa mā urīdu an asyuqqa ‘alaik(a), satajidunī in syā'allāhu minaṣ-ṣāliḥīn(a).

Уый (Шейх Мадян) загъта: «Æцæгæйдæр, æз дæ фæнд кæнын мæ дыууæ чызгæй искæмæн, æрмæст мын аст азы куы кусай æмæ дæс азы куы сæххæст кæнай, уæд уый у (хæларзæрдæдзинад) дæуæй, æмæ дын æз нæ фæнды уæззау кæнын. Хуыцауы фæндонæй мæ ссардзынæ хорз адæймагæй».

قَالَ ذٰلِكَ بَيْنِيْ وَبَيْنَكَۗ اَيَّمَا الْاَجَلَيْنِ قَضَيْتُ فَلَا عُدْوَانَ عَلَيَّ ۗوَاللّٰهُ عَلٰى مَا نَقُوْلُ وَكِيْلٌ ࣖ

qāla żālika bainī wa bainak(a), ayyamal-ajalaini qaḍaitu falā ‘udwāna ‘alayy(a), wallāhu ‘alā mā naqūlu wakīl(un).

Уый (Моисей) загъта: «Уый (бадзырд) у мæн æмæ сымах æхсæн. Дыууæ снысангонд рæстæгæй кæцыфæнды куы сæххæст кæнон, уæд мæм нал уыдзæн (æфтауц) домæнтæ. Æмæ цы дзурæм, уымæн æвдисæн у Аллах».

۞ فَلَمَّا قَضٰى مُوْسَى الْاَجَلَ وَسَارَ بِاَهْلِهٖٓ اٰنَسَ مِنْ جَانِبِ الطُّوْرِ نَارًاۗ قَالَ لِاَهْلِهِ امْكُثُوْٓا اِنِّيْٓ اٰنَسْتُ نَارًا لَّعَلِّيْٓ اٰتِيْكُمْ مِّنْهَا بِخَبَرٍ اَوْ جَذْوَةٍ مِّنَ النَّارِ لَعَلَّكُمْ تَصْطَلُوْنَ

falammā qaḍā mūsal-ajala wa sāra bi'ahlihī ānasa min jānibiṭ-ṭūri nārā(n), qāla li'ahlihimkuṡū innī ānastu nāral la‘allī ātīkum minhā bikhabarin au jażwatim minan-nāri la‘allakum taṣṭalūn(a).

Уӕдӕ Моисей йӕ бинонтимӕ куы ацыд, уӕд хохы фарс федта арт. Уый загъта йæ бинонтæн: «Фæлæуут (ам), æцæгæйдæр æз уынын арт, ныфс мæ ис, æз уын æрхæсдзынæн исты хабæрттæ (арты бынатæй) кæнæ (æрхæсдзынæн) æрттывд, цæмæй уæ буар бахъарм уа».

فَلَمَّآ اَتٰىهَا نُوْدِيَ مِنْ شَاطِئِ الْوَادِ الْاَيْمَنِ فِى الْبُقْعَةِ الْمُبٰرَكَةِ مِنَ الشَّجَرَةِ اَنْ يّٰمُوْسٰىٓ اِنِّيْٓ اَنَا اللّٰهُ رَبُّ الْعٰلَمِيْنَ ۙ

falammā atāhā nūdiya min syāṭi'il wādil aimani fil buq‘atil mubārakati minasy syajarati ay yā mūsā innī anallāhu rabbul-‘ālamīn(a).

Уæдæ куы бахæццæ (Моисей) арты бынатмæ, уæд æм фæдзырдтой комы рахиз фарсæй, бæласæй, арфæйаг зæххы хайыл: «О Муссæ! Æцæгæйдæр, æз дæн Аллах, æппæт дунейы Хицау!

وَاَنْ اَلْقِ عَصَاكَ ۗفَلَمَّا رَاٰهَا تَهْتَزُّ كَاَنَّهَا جَاۤنٌّ وَّلّٰى مُدْبِرًا وَّلَمْ يُعَقِّبْۗ يٰمُوْسٰىٓ اَقْبِلْ وَلَا تَخَفْۗ اِنَّكَ مِنَ الْاٰمِنِيْنَ

wa alqi ‘aṣāk(a), falammā ra'āhā tahtazzu ka'annahā jānnuw wallā mudbiraw wa lam yu‘aqqib, yā mūsā aqbil wa lā takhaf, innaka minal-āminīn(a).

Æмæ дæ лæдзæг æрæппар." Уæдæ йæ (Моисей) куы федта, цыма (æвæрццаг) калмау змæлы, уæд æнæ фæстæмæ кæсгæйæ фæстæмæ азгъордта. (Аллах загъта): "О Муссæ! Цом ардæм æмæ ма тæрс. Æцæгæйдæр, ды дæ æдас адæмæй иу.

اُسْلُكْ يَدَكَ فِيْ جَيْبِكَ تَخْرُجْ بَيْضَاۤءَ مِنْ غَيْرِ سُوْۤءٍ ۖوَّاضْمُمْ اِلَيْكَ جَنَاحَكَ مِنَ الرَّهْبِ فَذٰنِكَ بُرْهَانٰنِ مِنْ رَّبِّكَ اِلٰى فِرْعَوْنَ وَمَلَا۟ىِٕهٖۗ اِنَّهُمْ كَانُوْا قَوْمًا فٰسِقِيْنَ

usluk yadaka fī jaibika takhruj baiḍā'a min gairi sū'(in), waḍmum ilaika janāḥaka minar-rahbi fażānika burhānāni mir rabbika ilā fir‘auna wa mala'ih(ī), innahum kānū qauman fāsiqīn(a).

Дæ къух дæ ронæн йæ риуы ныккæн, рацæудзæн урс (æрттивгæ) æнæ хъæндзинæдтæй, æмæ дæ къухтæ дæ риумæ æрæвæр, кæд тæрсыс, уæд. Адон сты дыууæ диссаджы дæ Хицауæй (кæцытæ равдисдзынæ) фараон æмæ йæ хицæуттæн. Ӕцӕгдӕр, уыдон сты фыдгӕнджытӕ».

قَالَ رَبِّ اِنِّيْ قَتَلْتُ مِنْهُمْ نَفْسًا فَاَخَافُ اَنْ يَّقْتُلُوْنِ

qāla rabbi innī qataltu minhum nafsan fa'akhāfu ay yaqtulūn(i).

Уый (Моисей) загъта: «О мæ Хицау, æз æцæгæйдæр амардтон искæй сæ къордæй, уымæ гæсгæ тæрсын, куы мæ амарынц, уымæй.

وَاَخِيْ هٰرُوْنُ هُوَ اَفْصَحُ مِنِّيْ لِسَانًا فَاَرْسِلْهُ مَعِيَ رِدْءًا يُّصَدِّقُنِيْٓ ۖاِنِّيْٓ اَخَافُ اَنْ يُّكَذِّبُوْنِ

wa akhī hārūnu huwa afṣaḥu minnī lisānan fa'arsilhu ma‘iya rid'ay yuṣaddiqunī, innī akhāfu ay yukażżibūn(i).

Æмæ ме ’фсымæр Харун, уый йе ’взагæй мæнæй дзырдарæхстдæр у, æмæ йæ мемæ æрбарвыста мемæ æххуысгæнæгæй, цæмæй мын мæ (ныхæстæ) сбæлвырд кæна; æцæгæйдæр, тæрсын, куы мæ сайой, уымæй».

قَالَ سَنَشُدُّ عَضُدَكَ بِاَخِيْكَ وَنَجْعَلُ لَكُمَا سُلْطٰنًا فَلَا يَصِلُوْنَ اِلَيْكُمَا ۛبِاٰيٰتِنَا ۛ اَنْتُمَا وَمَنِ اتَّبَعَكُمَا الْغٰلِبُوْنَ

qāla sanasyuddu ‘aḍudaka bi'akhīka wa naj‘alu lakumā sulṭānan falā yaṣilūna ilaikumā - bi'āyātinā - antumā wa manittaba‘akumal-gālibūn(a).

Уый (Аллах) загъта: «Мах уæ фидар кæндзыстæм де фсымæримæ, æмæ уæ дыууæйæн дæр ратдзыстæм стыр тых, цæмæй уæм ма бахæццæ уой;

فَلَمَّا جَاۤءَهُمْ مُّوْسٰى بِاٰيٰتِنَا بَيِّنٰتٍ قَالُوْا مَا هٰذَآ اِلَّا سِحْرٌ مُّفْتَرًىۙ وَّمَا سَمِعْنَا بِهٰذَا فِيْٓ اٰبَاۤىِٕنَا الْاَوَّلِيْنَ

falammā jā'ahum mūsā bi'āyātinā bayyinātin qālū mā hāżā illā siḥrum muftarā(n), wa mā sami‘nā bihāżā fī ābā'inal-awwalīn(a).

Уæдæ сæм Моисей куы æрбацыд нæ æцæг диссагимæ, уæд загътой: «Уый у æрмæстдæр æрхъуыдыгонд ​​кæлæнгæнæг, æмæ уый тыххæй никуы фехъуыстам нæ фыдæлтæй».

وَقَالَ مُوْسٰى رَبِّيْٓ اَعْلَمُ بِمَنْ جَاۤءَ بِالْهُدٰى مِنْ عِنْدِهٖ وَمَنْ تَكُوْنُ لَهٗ عَاقِبَةُ الدَّارِۗ اِنَّهٗ لَا يُفْلِحُ الظّٰلِمُوْنَ

wa qāla mūsā rabbī a‘lamu biman jā'a bil-hudā min ‘indihī wa man takūnu lahū ‘āqibatud-dār(i), innahū lā yufliḥuẓ-ẓālimūn(a).

Æмæ уый (Моисей) дзуапп радта: «Мæ Хицау хуыздæр зоны, чи у (аккаг) йæхицæй разамынд хæссынæн æмæ кæмæн уыдзæн (хорз) фæстиуæг мæрдтыбæстæйы. Æцæгæйдæр, фыдгæнджытæ нæ фæуæлахиз уыдзысты».

وَقَالَ فِرْعَوْنُ يٰٓاَيُّهَا الْمَلَاُ مَا عَلِمْتُ لَكُمْ مِّنْ اِلٰهٍ غَيْرِيْۚ فَاَوْقِدْ لِيْ يٰهَامٰنُ عَلَى الطِّيْنِ فَاجْعَلْ لِّيْ صَرْحًا لَّعَلِّيْٓ اَطَّلِعُ اِلٰٓى اِلٰهِ مُوْسٰىۙ وَاِنِّيْ لَاَظُنُّهٗ مِنَ الْكٰذِبِيْنَ

wa qāla fir‘aunu yā ayyuhal-mala'u mā ‘alimtu lakum min ilāhin gairī, fa'auqid lī yā hāmānu ‘alaṭ-ṭīni faj‘al lī ṣarḥal la‘allī aṭṭali‘u ilā ilāhi mūsā, wa innī la'aẓunnuhū minal-kāżibīn(a).

Æмæ Фираун загъта: «О мæ адæмы хицæуттæ! Æз нæ зыдтон, мæнæй дарддæр уын æндæр хуыцау кæй ис, уый. Уæдæ мын æлыг басудзут, Аман (къæйдуртæ аразынæн), стæй мын саразут бæрзонд бæстыхай, цæмæй схизон Моисейы Хуыцауы фенынмæ, æмæ йæ уырны, уый мæнг кæй у».

وَاسْتَكْبَرَ هُوَ وَجُنُوْدُهٗ فِى الْاَرْضِ بِغَيْرِ الْحَقِّ وَظَنُّوْٓا اَنَّهُمْ اِلَيْنَا لَا يُرْجَعُوْنَ

wastakbara huwa wa judūduhū fil-arḍi bigairil-ḥaqqi wa ẓannū annahum ilainā lā yurja‘ūn(a).

Æмæ уый (Фараон) æмæ йе ’фсад сæхи дардтой сæрыстырæй, зæххыл æнæ аххосæй, æмæ афтæ æнхъæлдтой, æмæ сæ нæ раздахдзысты Махмæ.

فَاَخَذْنٰهُ وَجُنُوْدَهٗ فَنَبَذْنٰهُمْ فِى الْيَمِّ ۚفَانْظُرْ كَيْفَ كَانَ عَاقِبَةُ الظّٰلِمِيْنَ

fa'akhażnāhu wa junūdahū fanabażnāhum fil-yamm(i), fanẓur kaifa kāna ‘āqibatuẓ-ẓālimīn(a).

Афтæмæй йæ (Фараоны) æмæ йе ’фсады хъизæмар кодтам, стæй сæ денджызы ныппæрстам. Уæдæ æнæраст адæмы кæронмæ дæ хъус дар.

وَجَعَلْنٰهُمْ اَىِٕمَّةً يَّدْعُوْنَ اِلَى النَّارِۚ وَيَوْمَ الْقِيٰمَةِ لَا يُنْصَرُوْنَ

wa ja‘alnāhum a'immatay yad‘ūna ilan-nār(i), wa yaumal-qiyāmati lā yunṣarūn(a).

Æмæ сæ сарæзтам ахæм разамонджытæ, кæцытæ хонынц (адæмы) зындонмæ æмæ сын Райгасы бон æххуыс нæ уыдзæн.

وَاَتْبَعْنٰهُمْ فِيْ هٰذِهِ الدُّنْيَا لَعْنَةً ۚوَيَوْمَ الْقِيٰمَةِ هُمْ مِّنَ الْمَقْبُوْحِيْنَ ࣖ

wa atba‘nāhum fī hāżihid-dun-yā la‘nah(tan), wa yaumal-qiyāmati hum minal-maqbūḥīn(a).

Æмæ сæ ралгъыстам ацы дунейы; кæд æмæ Райгасы бон уыдзысты, Аллахы хорзæхæй дард чи æрцæудзæн, уыдоны æхсæн.

وَلَقَدْ اٰتَيْنَا مُوْسَى الْكِتٰبَ مِنْۢ بَعْدِ مَآ اَهْلَكْنَا الْقُرُوْنَ الْاُوْلٰى بَصَاۤىِٕرَ لِلنَّاسِ وَهُدًى وَّرَحْمَةً لَّعَلَّهُمْ يَتَذَكَّرُوْنَ

wa laqad ātainā mūsal-kitāba mim ba‘di mā ahlaknal-qurūnal ūlā baṣā'ira lin-nāsi wa hudaw wa raḥmatal la‘allahum yatażakkarūn(a).

Æмæ æцæгæйдæр, Моисейæн радтам Чиныг (Тора), раздæры адæмты куы фесæфтам, уый фæстæ, цæмæй уа цырагъ адæймагæн æмæ фæндагамонæг æмæ фæлмæнзæрдæдзинадæн, цæмæй райсой урок.

وَمَا كُنْتَ بِجَانِبِ الْغَرْبِيِّ اِذْ قَضَيْنَآ اِلٰى مُوْسَى الْاَمْرَ وَمَا كُنْتَ مِنَ الشّٰهِدِيْنَ ۙ

wa mā kunta bijānibil-garbiyyi iż qaḍainā ilā mūsal-amra wa mā kunta minasy-syāhidīn(a).

Æмæ ды (Мæхæмæт) нæ уыдтæ ныгуылæны (Тувайы табуйаг комы), Моисейæн фæдзæхст куы радтам, уæд, æмæ ды дæр нæ уыдтæ, (уыцы цау) æвдисæн чи уыд, уыцы адæмы æхсæн.

وَلٰكِنَّآ اَنْشَأْنَا قُرُوْنًا فَتَطَاوَلَ عَلَيْهِمُ الْعُمُرُۚ وَمَا كُنْتَ ثَاوِيًا فِيْٓ اَهْلِ مَدْيَنَ تَتْلُوْا عَلَيْهِمْ اٰيٰتِنَاۙ وَلٰكِنَّا كُنَّا مُرْسِلِيْنَ

wa lākinnā ansya'nā qurūnan fataṭāwala ‘alaihimul-‘umur(u), wa mā kunta ṡāwiyan fī ahli madyana tatlū ‘alaihim āyātinā, wa lākinnā kunnā mursilīn(a).

Фæлæ мах сфæлдыстам цавæрдæр адæмы, æмæ сыл бирæ рæстæг рацыд, æмæ ды (Мæхæмæт) нæ баззадтæ Мадианы адæмимæ Нæ стихтæ сын кæсгæйæ, фæлæ мах æрвыстам минæвæрттæ.

وَمَا كُنْتَ بِجَانِبِ الطُّوْرِ اِذْ نَادَيْنَا وَلٰكِنْ رَّحْمَةً مِّنْ رَّبِّكَ لِتُنْذِرَ قَوْمًا مَّآ اَتٰىهُمْ مِّنْ نَّذِيْرٍ مِّنْ قَبْلِكَ لَعَلَّهُمْ يَتَذَكَّرُوْنَ

wa mā kunta bijānibiṭ-ṭūri iż nādainā wa lākir raḥmatam mir rabbika litunżira qaumam mā atāhum min nażīrim min qablika la‘allahum yatażakkarūn(a).

Æмæ ды (Мæхæмæт) нæ уыдтæ Тур (хох)-мæ хæстæг, куы фæдзырдтам (Моисейы), фæлæ (Мах дæ арвыстам) дæ Хицауы хорзæхæй, цæмæй бафæдзæхсай, дæ размæ фæдзæхсæг адæм кæмæ нæ бацыдысты, уыцы адæмы (Къураишты), цæмæй ахуыр райсой.

وَلَوْلَآ اَنْ تُصِيْبَهُمْ مُّصِيْبَةٌ ۢبِمَا قَدَّمَتْ اَيْدِيْهِمْ فَيَقُوْلُوْا رَبَّنَا لَوْلَآ اَرْسَلْتَ اِلَيْنَا رَسُوْلًا فَنَتَّبِعَ اٰيٰتِكَ وَنَكُوْنَ مِنَ الْمُؤْمِنِيْنَ

wa lau lā an tuṣībahum muṣībatum bimā qaddamat aidīhim fayaqūlū rabbanā lau lā arsalta ilainā rasūlan fanattabi‘a āyātika wa nakūna minal-mu'minīn(a).

Æмæ цæмæй ма зæгъой, цы аразынц, уый тыххæй сæм æфхæрд куы æрцæуа, уæд: «Нæ Хицау, цæмæн нæм нæ рарвыстай минæвар, цæмæй дæ стихтæ æххæст кæнæм æмæ уырнæг адæмы æхсæн уæм».

فَلَمَّا جَاۤءَهُمُ الْحَقُّ مِنْ عِنْدِنَا قَالُوْا لَوْلَآ اُوْتِيَ مِثْلَ مَآ اُوْتِيَ مُوْسٰىۗ اَوَلَمْ يَكْفُرُوْا بِمَآ اُوْتِيَ مُوْسٰى مِنْ قَبْلُۚ قَالُوْا سِحْرٰنِ تَظٰهَرَاۗ وَقَالُوْٓا اِنَّا بِكُلٍّ كٰفِرُوْنَ

falammā jā'ahumul-ḥaqqu min ‘indinā qālū lau lā ūtiya miṡla mā ūtiya mūsā, awalam yakfurū bimā ūtiya mūsā min qabl(u), qālū siḥrāni taẓāharā, wa qālū innā bikullin kāfirūn(a).

Уæдæ сæм рæстдзинад (Хъуыран) Махæй куы æрцыд, уæд загътой: «Цæуылнæ лæвæрд æрцыд уымæн (Мæхæмæтæн), раздæр Моисейæн куыд лæвæрд æрцыд, афтæ?» Моисейæн раздæр цы лæвæрд æрцыд, уый дæр нæ атигъ кодтой? Уыдон-иу дзырдтой: «(Моисей æмæ Аарон уыдысты) дыууæ кæлæнгæнæджы, кæцытæ æххуыс кодтой». Æмæ уыдон дæр загътой: «Æцæгæйдæр, мах дзы иуыл дæр æппындæр нæ уырны».

قُلْ فَأْتُوْا بِكِتٰبٍ مِّنْ عِنْدِ اللّٰهِ هُوَ اَهْدٰى مِنْهُمَآ اَتَّبِعْهُ اِنْ كُنْتُمْ صٰدِقِيْنَ

qul fa'tū bikitābim min ‘indillāhi huwa ahdā minhumā attabi‘hu in kuntum ṣādiqīn(a).

Зæгъ (Мæхæмæт), «Æрхæсс дын чиныг Аллахæй, кæцы у фæндагамонæгдæр сæ дыууæйæ дæр (Торæ æмæ Хъуыран), æз æй æххæст кæндзынæн, кæд æцæг адæймаг дæ, уæд».

فَاِنْ لَّمْ يَسْتَجِيْبُوْا لَكَ فَاعْلَمْ اَنَّمَا يَتَّبِعُوْنَ اَهْوَاۤءَهُمْۗ وَمَنْ اَضَلُّ مِمَّنِ اتَّبَعَ هَوٰىهُ بِغَيْرِ هُدًى مِّنَ اللّٰهِ ۗاِنَّ اللّٰهَ لَا يَهْدِى الْقَوْمَ الظّٰلِمِيْنَ ࣖ

fa illam yastajībū laka fa‘lam annamā yattabi‘ūna ahwā'ahum, wa man aḍallu mimmanittaba‘a hawāhu bigairi hudam minallāh(i), innallāha lā yahdil-qaumaẓ-ẓālimīn(a).

Уæдæ кæд дзуапп нæ дæттынц (дæ фарстæн), уæд зон, æрмæстдæр сæ фæндонмæ гæсгæ кæй цæуынц. Æмæ чи у рæдийæгдæр, йæ монцты фæдыл чи цæуы, æнæ Аллахæй лыстæг амынд дæр райсгæйæ? Æцæгæйдæр, Аллах фыдгæнджыты фæндараст нæ кæны.

۞ وَلَقَدْ وَصَّلْنَا لَهُمُ الْقَوْلَ لَعَلَّهُمْ يَتَذَكَّرُوْنَ ۗ

wa laqad waṣṣalnā lahumul-qaula la‘allahum yatażakkarūn(a).

Æмæ æцæгæйдæр, мах сын ацы ныхæстæ (Хъуыран) ахæццæ кодтам, цæмæй сæ æдзухдæр хъуыды кæной.

اَلَّذِيْنَ اٰتَيْنٰهُمُ الْكِتٰبَ مِنْ قَبْلِهٖ هُمْ بِهٖ يُؤْمِنُوْنَ

allażīna ātaināhumul-kitāba min qablihī hum bihī yu'minūn(a).

Чиныг сын Хъуыраны размæ кæмæн радтам, уыдон дæр ыл баууæндыдысты (Хъуыраныл).

وَاِذَا يُتْلٰى عَلَيْهِمْ قَالُوْٓا اٰمَنَّا بِهٖٓ اِنَّهُ الْحَقُّ مِنْ رَّبِّنَآ اِنَّا كُنَّا مِنْ قَبْلِهٖ مُسْلِمِيْنَ

wa iżā yutlā ‘alaihim qālū āmannā bihī innahul-ḥaqqu mir rabbinā innā kunnā min qablihī muslimīn(a).

Æмæ сын (Хъуыран) куы бакастысты, уæд загътой: «Мах ыл æууæндæм, æцæгæйдæр (Хъуыран) у рæстдзинад нæ Хицауæй. Æцæгæйдæр, мах пысылмæттæ куы уыдыстæм, уæд».

اُولٰۤىِٕكَ يُؤْتَوْنَ اَجْرَهُمْ مَّرَّتَيْنِ بِمَا صَبَرُوْا وَيَدْرَءُوْنَ بِالْحَسَنَةِ السَّيِّئَةَ وَمِمَّا رَزَقْنٰهُمْ يُنْفِقُوْنَ

ulā'ika yu'tauna ajrahum marrataini bimā ṣabarū wa yadra'ūna bil-ḥasanatis-sayyi'ata wa mimmā razaqnāhum yunfiqūn(a).

Уыдон сæ фæразондзинады тыххæй дыууæ хатты хорзæхджын æрцыдысты (Торæ æмæ Хъуыраныл кæй æууæндыдысты, уый тыххæй), æмæ фыдбылыз хорзæй ныууагътой, æмæ сын цы хæринаг радтам, уымæй иу хай бахардз кодтой.

وَاِذَا سَمِعُوا اللَّغْوَ اَعْرَضُوْا عَنْهُ وَقَالُوْا لَنَآ اَعْمَالُنَا وَلَكُمْ اَعْمَالُكُمْ ۖسَلٰمٌ عَلَيْكُمْ ۖ لَا نَبْتَغِى الْجٰهِلِيْنَ

wa iżā sami‘ul-lagwa a‘raḍū ‘anhu wa qālū lanā a‘mālunā wa lakum a‘mālukum, salāmun ‘alaikum, lā nabtagil-jāhilīn(a).

Æмæ сæм æвзæр ныхæстæ куы фæхъусынц, уæд сæ сæхи атигъ кæнынц æмæ фæзæгъынц: «Махмæ нæ хъуыддæгтæ æмæ сымахмæ уæ хъуыддæгтæ, æнæфыдбылыз уæт, æнæзонд адæмимæ нæ фæнды (æмбал кæнын)».

اِنَّكَ لَا تَهْدِيْ مَنْ اَحْبَبْتَ وَلٰكِنَّ اللّٰهَ يَهْدِيْ مَنْ يَّشَاۤءُ ۚوَهُوَ اَعْلَمُ بِالْمُهْتَدِيْنَ

innaka lā tahdī man aḥbabta wa lākinnallāha yahdī may yasyā'(u), wa huwa a‘lamu bil-muhtadīn(a).

Æцæгæйдæр, ды (Мæхæмæт) дæ бон нæу, кæй уарзыс, уыдоны фæндараст кæнын, фæлæ Аллах фæндараст кæны, кæй фæнды, уыдоны, æмæ хуыздæр зоны, фæндараст райсынмæ чи хъавы, уыдоны.

وَقَالُوْٓا اِنْ نَّتَّبِعِ الْهُدٰى مَعَكَ نُتَخَطَّفْ مِنْ اَرْضِنَاۗ اَوَلَمْ نُمَكِّنْ لَّهُمْ حَرَمًا اٰمِنًا يُّجْبٰٓى اِلَيْهِ ثَمَرٰتُ كُلِّ شَيْءٍ رِّزْقًا مِّنْ لَّدُنَّا وَلٰكِنَّ اَكْثَرَهُمْ لَا يَعْلَمُوْنَ

wa qālū in natabi‘il-hudā ma‘aka nutakhaṭṭaf min arḍinā, awalam numakkil lahum ḥaraman āminay yujbā ilaihi ṡamarātu kulli syai'ir rizqam mil ladunnā wa lākinna akṡarahum lā ya‘lamūn(a).

Æмæ загътой: «Дæ фæдзæхст куы æххæст кæнæм, уæд нæ æнæмæнг нæ зæххæй ратарддзысты». (Аллах загъта) Мах сын нæ сбæлвырд кодтам сæ бынат æдас æмæ æдас Харамы (сыгъдæг зæххы) бæстæйы, цыран хæссынц дыргътæ алыгъуызон (зайæгойтæй) куыд хæринаг (сымахæн) Махæй? Фæлæ сæ фылдæр нæ зонынц.

وَكَمْ اَهْلَكْنَا مِنْ قَرْيَةٍ ۢ بَطِرَتْ مَعِيْشَتَهَا ۚفَتِلْكَ مَسٰكِنُهُمْ لَمْ تُسْكَنْ مِّنْۢ بَعْدِهِمْ اِلَّا قَلِيْلًاۗ وَكُنَّا نَحْنُ الْوٰرِثِيْنَ

wa kam ahlaknā min qaryatim baṭirat ma‘īsyatahā, fatilka masākinuhum lam tuskam mim ba‘dihim illā qalīlā(n), wa kunnā naḥnul-wāriṡīn(a).

Æмæ цал (цæрæджы) бæстæты, кæцытæ æхцондзинад райстой царды, кæцыты мах ныппырх кодтам, уæд уый уыдис сæ цæрæн бынат, кæцыйы нал цард (нал) сæ фæстæ, æрмæст чысыл хай. Æмæ йæ мах стæм, бындар чи у, уыдон».

وَمَا كَانَ رَبُّكَ مُهْلِكَ الْقُرٰى حَتّٰى يَبْعَثَ فِيْٓ اُمِّهَا رَسُوْلًا يَّتْلُوْا عَلَيْهِمْ اٰيٰتِنَاۚ وَمَا كُنَّا مُهْلِكِى الْقُرٰىٓ اِلَّا وَاَهْلُهَا ظٰلِمُوْنَ

wa mā kāna rabbuka muhlikal-qurā ḥattā yab‘aṡa fī ummihā rasūlay yatlū ‘alaihim āyātinā, wa mā kunnā muhlikil-qurā illā wa ahluhā ẓālimūn(a).

Æмæ дæ Хицау бæстæтæ нæ фесафдзæн, цалынмæ сын сæ сæйраг сахарты минæвар нæ рарвита, кæцы сын Нæ стихтæ кæса; æмæ никуы (нæдæр) фесæфтам бæстæйы цæрджыты; адæм æнæрастдзинад куы нæ сараза, уæд.

وَمَآ اُوْتِيْتُمْ مِّنْ شَيْءٍ فَمَتَاعُ الْحَيٰوةِ الدُّنْيَا وَزِيْنَتُهَا ۚوَمَا عِنْدَ اللّٰهِ خَيْرٌ وَّاَبْقٰىۗ اَفَلَا تَعْقِلُوْنَ ࣖ

wa mā ūtītum min syai'in famatā‘ul-ḥayātid-dun-yā wa zīnatuhā, wa mā ‘indallāhi khairuw wa abqā, afalā ta‘qilūn(a).

Æмæ дын цы (хъæздыгдзинад, бынат, байзæддаг) лæвæрд æрцæуа, уый у дунеон царды æхцондзинад æмæ йæ рæсугъддзинæдтæ; кæд æмæ Аллахмæ цы ис, уый у хуыздæр æмæ æнусондæр. Нæ йæ æмбарыс?

اَفَمَنْ وَّعَدْنٰهُ وَعْدًا حَسَنًا فَهُوَ لَاقِيْهِ كَمَنْ مَّتَّعْنٰهُ مَتَاعَ الْحَيٰوةِ الدُّنْيَا ثُمَّ هُوَ يَوْمَ الْقِيٰمَةِ مِنَ الْمُحْضَرِيْنَ

afamaw wa‘adnāhu wa‘dan ḥasanan fahuwa lāqīhi kamam matta‘nāhu matā‘al-ḥayātid-dun-yā ṡumma huwa yaumal-qiyāmati minal-muḥḍarīn(a).

Уæдæ йын хорз зæрдæвæрд (дзæнæт) кæмæн бавæрдтам æмæ йæ уый кæмæн райста, уый æмхуызон у, дунеон царды æхцондзинæдтæ йын кæмæн радтам, уыцы адæймагимæ? уæд Райгасы бон уыдзæн, кæй æрцахсдзысты (зындонмæ), уыдоны æхсæн?

وَيَوْمَ يُنَادِيْهِمْ فَيَقُوْلُ اَيْنَ شُرَكَاۤءِيَ الَّذِيْنَ كُنْتُمْ تَزْعُمُوْنَ

wa yauma yunādīhim fayaqūlu aina syurakā'iyal-lażīna kuntum taz‘umūn(a).

Æмæ (хъуыды ма кæнут) уыцы бон, куы сæм фæдзырдта æмæ сæм куы загъта: «Кæм сты Мæ æмцæдисонтæ, кæцыты кæддæр æнхъæлдтат?»

قَالَ الَّذِيْنَ حَقَّ عَلَيْهِمُ الْقَوْلُ رَبَّنَا هٰٓؤُلَاۤءِ الَّذِيْنَ اَغْوَيْنَاۚ اَغْوَيْنٰهُمْ كَمَا غَوَيْنَاۚ تَبَرَّأْنَآ اِلَيْكَ مَا كَانُوْٓا اِيَّانَا يَعْبُدُوْنَ

wa qālal-lażīna ḥaqqa ‘alaihimul-qaulu rabbanā hā'ulā'il-lażīna agwainā, agwaināhum kamā gawainā, tabarra'nā ilaika mā kānū iyyānā ya‘budūn(a).

Æнæмæнгæй æфхæрд чи æрцæудзæн, уыдон дзурынц: «Нæ Хицау, уыдон сты, мах цы адæм фæрæдийын кодтам, мах сæ фæрæдийын кодтам, мах (нæхæдæг) куыд фæрæдийын кодтам, афтæ, мах дын хъусын кæнæм, мах кæй стæм сæрибар (уыдонæй), уыдон нын никуы кувдзысты».

وَقِيْلَ ادْعُوْا شُرَكَاۤءَكُمْ فَدَعَوْهُمْ فَلَمْ يَسْتَجِيْبُوْا لَهُمْ ۗوَرَاَوُا الْعَذَابَۚ لَوْ اَنَّهُمْ كَانُوْا يَهْتَدُوْنَ

wa qīlad‘ū syurakā'akum fada‘auhum falam yastajībū lahum wa ra'awul-‘ażāb(a), lau annahum kānū yahtadūn(a).

Æмæ сын загътой: «Сидут уæ фæдисонтæм», афтæмæй дзырдтой, фæлæ чи дзырдта, уыдон дзуапп нæ лæвæрдтой, æмæ федтой æфхæрд. (Фæнды сæ) фыццаг разамынд куы райстаиккой, уæд.

وَيَوْمَ يُنَادِيْهِمْ فَيَقُوْلُ مَاذَآ اَجَبْتُمُ الْمُرْسَلِيْنَ

wa yauma yunādīhim fayaqūlu māżā ajabtumul-mursalīn(a).

Æмæ (хъуыды ма кæнут) уыцы бон, куы сæм фæдзырдта æмæ сын куы загъта: «Цы дзуапп радтат минæвæрттæн?»

فَعَمِيَتْ عَلَيْهِمُ الْاَنْۢبَاۤءُ يَوْمَىِٕذٍ فَهُمْ لَا يَتَسَاۤءَلُوْنَ

fa ‘amiyat ‘alaihimul-ambā'u yauma'iżin fahum lā yatasā'alūn(a).

Уæдæ сын уыцы бон алы аххосæгтæм гæсгæ талынг сси, уымæ гæсгæ кæрæдзийы фарстатæ нал кодтой.

فَاَمَّا مَنْ تَابَ وَاٰمَنَ وَعَمِلَ صَالِحًا فَعَسٰٓى اَنْ يَّكُوْنَ مِنَ الْمُفْلِحِيْنَ

fa ammā man tāba wa āmana wa ‘amila ṣāliḥan fa‘asā ay yakūna minal-mufliḥīn(a).

Уæдæ чи æрфæсмон кæны æмæ чи баууæнды, æмæ хорз хъуыддæгтæ чи кæны, уый тыххæй та, уæд ныфс æвæрæм, амондджын адæмæй кæй уыдзæн.

وَرَبُّكَ يَخْلُقُ مَا يَشَاۤءُ وَيَخْتَارُ ۗمَا كَانَ لَهُمُ الْخِيَرَةُ ۗسُبْحٰنَ اللّٰهِ وَتَعٰلٰى عَمَّا يُشْرِكُوْنَ

wa rabbuka yakhluqu mā yasyā'u wa yakhtār(u), mā kāna lahumul-khiyarah(tu), subḥānallāhi wa ta‘ālā ‘ammā yusyrikūn(a).

Æмæ дæ Хицау аразы æмæ æвзары, цы йæ ​​фæнды, уый. Уыдонæн (адæймагæн) æндæр гæнæн нæй. Кадджын уæд Аллахæн æмæ бæрзонддæр у, кæрæдзийæн цы æмдзу кæнынц, уымæй уæлдæр.

وَرَبُّكَ يَعْلَمُ مَا تُكِنُّ صُدُوْرُهُمْ وَمَا يُعْلِنُوْنَ

wa rabbuka ya‘lamu mā tukinnu ṣudūruhum wa mā yu‘linūn(a).

Æмæ дæ Хицау зоны, сæ риуы цы ис æмбæхст æмæ цы хъусын кæнынц, уый.

وَهُوَ اللّٰهُ لَآ اِلٰهَ اِلَّا هُوَ ۗ لَهُ الْحَمْدُ فِى الْاُوْلٰى وَالْاٰخِرَةِ ۖوَلَهُ الْحُكْمُ وَاِلَيْهِ تُرْجَعُوْنَ

wa huwallāhu lā ilāha illā huw(a), lahul-ḥamdu fil-ūlā wal-ākhirah(ti), wa lahul-ḥukmu wa ilaihi turja‘ūn(a).

Æмæ Уый у Аллах, Уый йеддæмæ нæй хуыцау (кувыны аккаг). Кадджын уæд ын ацы дунейы дæр æмæ уæлæуыл дæр, æмæ Уымæн у æппæт бардзырд, æмæ Уымæ æрыздæхдзыстут.

قُلْ اَرَءَيْتُمْ اِنْ جَعَلَ اللّٰهُ عَلَيْكُمُ الَّيْلَ سَرْمَدًا اِلٰى يَوْمِ الْقِيٰمَةِ مَنْ اِلٰهٌ غَيْرُ اللّٰهِ يَأْتِيْكُمْ بِضِيَاۤءٍ ۗ اَفَلَا تَسْمَعُوْنَ

qul ara'aitum in ja‘alallāhu ‘alaikumul-laila sarmadan ilā yaumil-qiyāmati man ilāhun gairullāhi ya'tīkum biḍiyā'(in), afalā tasma‘ūn(a).

Зæгъ (О Мæхæмæт), «Цы хъуыды кæнис, Аллах дын æхсæв æнæрлæугæйæ куы сарæзтаид Райгасы бонмæ?

قُلْ اَرَءَيْتُمْ اِنْ جَعَلَ اللّٰهُ عَلَيْكُمُ النَّهَارَ سَرْمَدًا اِلٰى يَوْمِ الْقِيٰمَةِ مَنْ اِلٰهٌ غَيْرُ اللّٰهِ يَأْتِيْكُمْ بِلَيْلٍ تَسْكُنُوْنَ فِيْهِ ۗ اَفَلَا تُبْصِرُوْنَ

qul ara'aitum in ja‘alallāhu ‘alaikumun-nahāra sarmadan ilā yaumil-qiyāmati man ilāhun gairullāhi ya'tīkum bilailin taskunūna fīh(i), afalā tubṣirūn(a).

Зæгъ (О Мæхæмæт), «Цы хъуыды кæнис, Аллах дын куы сарæзтаид бон æнæфæцудгæйæ Райгасы бонмæ?

وَمِنْ رَّحْمَتِهٖ جَعَلَ لَكُمُ الَّيْلَ وَالنَّهَارَ لِتَسْكُنُوْا فِيْهِ وَلِتَبْتَغُوْا مِنْ فَضْلِهٖ وَلَعَلَّكُمْ تَشْكُرُوْنَ

wa mir raḥmatihī ja‘ala lakumul-laila wan-nahāra litaskunū fīhi wa litabtagū min faḍlihī wa la‘allakum tasykurūn(a).

Æмæ дын Йæ хорзæхæй сарæзта æхсæв æмæ бон, цæмæй дзы æнцой кæнай, æмæ Йæ хорзæх агурай (бон) æмæ йын бузныг зæгъай.

وَيَوْمَ يُنَادِيْهِمْ فَيَقُوْلُ اَيْنَ شُرَكَاۤءِيَ الَّذِيْنَ كُنْتُمْ تَزْعُمُوْنَ

wa yauma yunādīhim fayaqūlu aina syurakā'iyal-lażīna kuntum taz‘umūn(a).

Æмæ (æрымыс) уыцы бон, кæд сæм фæдзырдта æмæ сын куы зæгъы: «Кæм сты Мæ æмбал, кæцыты æнхъæлдтат?»

وَنَزَعْنَا مِنْ كُلِّ اُمَّةٍ شَهِيْدًا فَقُلْنَا هَاتُوْا بُرْهَانَكُمْ فَعَلِمُوْٓا اَنَّ الْحَقَّ لِلّٰهِ وَضَلَّ عَنْهُمْ مَّا كَانُوْا يَفْتَرُوْنَ ࣖ

wa naza‘nā min kulli ummatin syahīdan faqulnā hātū burhānakum fa‘alimū annal-ḥaqqa lillāhi wa ḍalla ‘anhum mā kānū yaftarūn(a).

Æмæ алы адæмæй дæр æрхастаиккам æвдисæн, стæй загътам: «Дæ рæстдзинады бæлвырдгæнæнтæ æрхæссут», цæмæй зоной, растдзинад (рæстдзинад) кæй у Аллахы æмæ сын раздæр цы уыд, уый сын кæй фесæфт.

۞ اِنَّ قَارُوْنَ كَانَ مِنْ قَوْمِ مُوْسٰى فَبَغٰى عَلَيْهِمْ ۖوَاٰتَيْنٰهُ مِنَ الْكُنُوْزِ مَآ اِنَّ مَفَاتِحَهٗ لَتَنُوْۤاُ بِالْعُصْبَةِ اُولِى الْقُوَّةِ اِذْ قَالَ لَهٗ قَوْمُهٗ لَا تَفْرَحْ اِنَّ اللّٰهَ لَا يُحِبُّ الْفَرِحِيْنَ

inna qārūna kāna min qaumi mūsā fabagā ‘alaihim, wa ātaināhu minal-kunūzi mā inna mafātiḥahū latanū'u bil-‘uṣbati ulil-quwwah(ti), iż qāla lahū qaumuhū lā tafraḥ, innallāha lā yuḥibbul-fariḥīn(a).

Æцæгæйдæр, Карун уыдис Моисейы адæмы æхсæн, фæлæ сæм æнæраст ахаст дардта, æмæ йын мах радтам ахæм хæзнадон, кæцыйы дæгъæлтæ уыдысты тынг уæззау, цæмæй йæ хæссой къорд тыхджын лæгæн. (Хъуыды ма кæн) йæ адæм ын куы загътой: «Æгæр сæрыстыр ма у. Æцæгæйдæр, Аллах нæ уарзы æппæлæг адæмы».

وَابْتَغِ فِيْمَآ اٰتٰىكَ اللّٰهُ الدَّارَ الْاٰخِرَةَ وَلَا تَنْسَ نَصِيْبَكَ مِنَ الدُّنْيَا وَاَحْسِنْ كَمَآ اَحْسَنَ اللّٰهُ اِلَيْكَ وَلَا تَبْغِ الْفَسَادَ فِى الْاَرْضِ ۗاِنَّ اللّٰهَ لَا يُحِبُّ الْمُفْسِدِيْنَ

wabtagi fīmā ātākallāhud-dāral-ākhirata wa lā tansa naṣībaka minad-dun-yā wa aḥsin kama aḥsanallāhu ilaika wa lā tabgil-fasāda fil-arḍ(i), innallāha lā yuḥibbul-mufsidīn(a).

Æмæ агурут (хæрзиуæг) мæрдтыбæстæ, Аллах уын цы радта, уымæй, фæлæ ма ферох кæнут уæ хай ацы дунейы æмæ хорздзинад кæнут (иннæтæн), Аллах уын куыд хорздзинад сарæзта, афтæ, æмæ зæххыл зиан ма хæссут. Æцæгæйдæр, Аллах нæ уарзы, зиан чи хæссы, ахæм адæмы.

قَالَ اِنَّمَآ اُوْتِيْتُهٗ عَلٰى عِلْمٍ عِنْدِيْۗ اَوَلَمْ يَعْلَمْ اَنَّ اللّٰهَ قَدْ اَهْلَكَ مِنْ قَبْلِهٖ مِنَ الْقُرُوْنِ مَنْ هُوَ اَشَدُّ مِنْهُ قُوَّةً وَّاَكْثَرُ جَمْعًا ۗوَلَا يُسْـَٔلُ عَنْ ذُنُوْبِهِمُ الْمُجْرِمُوْنَ

qāla innamā ūtītuhū ‘alā ‘ilmin ‘indī, awalam ya‘lam annallāha qad ahlaka min qablihī minal-qurūni man huwa asyaddu minhu quwwataw wa akṡaru jam‘ā(n), wa lā yus'alu ‘an żunūbihimul-mujrimūn(a).

Уый (Карун) загъта: «Æцæгæйдæр, мын лæвæрд æрцыд (уыцы хæзна), æрмæстдæр мæм цы зонындзинæдтæ ис, уыдоны тыххæй». Уый нæ зоны, Аллах кæй фесæфта, йæхицæй тыхджындæр чи уыд, уыцы раздæры адæмты, æмæ фылдæр хъæздыгдзинæдтæ кæй æрæмбырд кодта? Ӕмӕ уыцы тӕригъӕдджынты сӕ тӕригъӕдты тыххӕй бафӕрсын нӕ хъӕуы.

فَخَرَجَ عَلٰى قَوْمِهٖ فِيْ زِيْنَتِهٖ ۗقَالَ الَّذِيْنَ يُرِيْدُوْنَ الْحَيٰوةَ الدُّنْيَا يٰلَيْتَ لَنَا مِثْلَ مَآ اُوْتِيَ قَارُوْنُۙ اِنَّهٗ لَذُوْ حَظٍّ عَظِيْمٍ

fa kharaja ‘alā qaumihī fī zīnatih(ī), qālal-lażīna yurīdūnal-ḥayātad-dun-yā yā laita lanā miṡla mā ūtiya qārūn(u), innahū lażū ḥaẓẓin ‘aẓīm(in).

Афтæмæй уый (Карун) рацыд йæ адæммæ йæ рæсугъддзинадимæ. Дунеон цард кæй фæнды, уыцы адæм дзурынц: «Ныфс нæ ис, Карунæн цы хъæздыгдзинад лæвæрд æрцыд, ахæм хъæздыгдзинад нæм ис, æцæгæйдæр ын ис стыр амонд».

وَقَالَ الَّذِيْنَ اُوْتُوا الْعِلْمَ وَيْلَكُمْ ثَوَابُ اللّٰهِ خَيْرٌ لِّمَنْ اٰمَنَ وَعَمِلَ صَالِحًا ۚوَلَا يُلَقّٰىهَآ اِلَّا الصّٰبِرُوْنَ

wa qālal-lażīna ūtul-‘ilma wailakum ṡawābullāhi khairul liman āmana wa ‘amila ṣāliḥā(n), wa lā yulaqqāhā illaṣ-ṣābirūn(a).

Фæлæ зонындзинæдтæй хайджын чи у, уыдон дзурынц: «Дæллæ уæ!

فَخَسَفْنَا بِهٖ وَبِدَارِهِ الْاَرْضَ ۗفَمَا كَانَ لَهٗ مِنْ فِئَةٍ يَّنْصُرُوْنَهٗ مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ ۖوَمَا كَانَ مِنَ الْمُنْتَصِرِيْنَ

fakhasafnā bihī wa bidārihil-arḍ(a), famā kāna lahū min fi'atiy yanṣurūnahū min dūnillāh(i), wa mā kāna minal-muntaṣirīn(a).

Афтæмæй йæ (Каруны) æмæ йæ хæдзар баныгæдтам зæххы. Уæдæ йын Аллахæй дарддæр чи баххуыс кæна, ахæм къорд нæй, æмæ йæхи бахъахъхъæнын кæй бон у, уыдонæй нæу.

وَاَصْبَحَ الَّذِيْنَ تَمَنَّوْا مَكَانَهٗ بِالْاَمْسِ يَقُوْلُوْنَ وَيْكَاَنَّ اللّٰهَ يَبْسُطُ الرِّزْقَ لِمَنْ يَّشَاۤءُ مِنْ عِبَادِهٖ وَيَقْدِرُۚ لَوْلَآ اَنْ مَّنَّ اللّٰهُ عَلَيْنَا لَخَسَفَ بِنَا ۗوَيْكَاَنَّهٗ لَا يُفْلِحُ الْكٰفِرُوْنَ ࣖ

wa aṣbaḥal-lażīna tamannau makānahū bil-amsi yaqūlūna waika'annallāha yabsuṭur-rizqa limay yasyā'u min ‘ibādihī wa yaqdir(u), lau lā am mannallāhu ‘alainā lakhasafa binā, waika'annahū lā yufliḥul-kāfirūn(a).

Æмæ уыцы адæм, кæцытæ знон фантази кодтой сæ бынат (Карун), загътой: «Уæллæй, æцæг у, æмæ Аллах йæ лæггадгæнджыты æхсæн кæй фæнды, уымæн æмæ арæнтæ дæтты (йæ лæггадгæнджыты æхсæн кæй фæнды, уымæн).

تِلْكَ الدَّارُ الْاٰخِرَةُ نَجْعَلُهَا لِلَّذِيْنَ لَا يُرِيْدُوْنَ عُلُوًّا فِى الْاَرْضِ وَلَا فَسَادًا ۗوَالْعَاقِبَةُ لِلْمُتَّقِيْنَ

tilkad-dārul-ākhiratu naj‘aluhā lil-lażīna lā yurīdūna ‘uluwwan fil-arḍi wa lā fasādā(n), wal-‘āqibatu lil-muttaqīn(a).

Æппæлæн чи нæ кæны æмæ зæххыл фыдбылыз чи нæ хæссы, уымæн сарæзтам мæрдты бæстæ. Æмæ (хорз) фæстиуæг у, дингæнæг чи у, уыдонæн.

مَنْ جَاۤءَ بِالْحَسَنَةِ فَلَهٗ خَيْرٌ مِّنْهَاۚ وَمَنْ جَاۤءَ بِالسَّيِّئَةِ فَلَا يُجْزَى الَّذِيْنَ عَمِلُوا السَّيِّاٰتِ اِلَّا مَا كَانُوْا يَعْمَلُوْنَ

man jā'a bil-ḥasanati falahū khairum minhā, wa man jā'a bis-sayyi'ati falā yujzal-lażīna ‘amilus-sayyi'āti illā mā kānū ya‘malūn(a).

Хорздзинадимæ чи æрцæуа, уый йæ хорздзинадæй хуыздæр райсдзæн (хæрзиуæг); æмæ чидæриддæр æрцæуа фыдбылызимæ, уæд уыцы фыдбылыз чи сарæзта, уыцы адæмæн æрмæстдæр хæрзиуæг æрцæудзæн (пропорционалонæй), раздæр цы сарæзтой, уымæ гæсгæ.

اِنَّ الَّذِيْ فَرَضَ عَلَيْكَ الْقُرْاٰنَ لَرَاۤدُّكَ اِلٰى مَعَادٍ ۗقُلْ رَّبِّيْٓ اَعْلَمُ مَنْ جَاۤءَ بِالْهُدٰى وَمَنْ هُوَ فِيْ ضَلٰلٍ مُّبِيْنٍ

innal-lażī faraḍa ‘alaikal-qur'āna larādduka ilā ma‘ād(in), qur rabbī a‘lamu man jā'a bil-hudā wa man huwa fī ḍalālim mubīn(in).

Æцæгæйдæр, (Аллах), кæцы дæ (Мæхæмæтæй) домы (æххæст кæнын) Хъуыраны закъæттæ, уый дæ æцæгæйдæр æрыздахдзæн дæ æрыздæхты бынатмæ. Зæгъ (Мæхæмæт): «Мæ Хицау зоны, фæндаг чи хæссы, æмæ бæрæг рæдыды чи ис, уыдоны».

وَمَا كُنْتَ تَرْجُوْٓا اَنْ يُّلْقٰٓى اِلَيْكَ الْكِتٰبُ اِلَّا رَحْمَةً مِّنْ رَّبِّكَ فَلَا تَكُوْنَنَّ ظَهِيْرًا لِّلْكٰفِرِيْنَ ۖ

wa mā kunta tarjū ay yulqā ilaikal-kitābu illā raḥmatam mir rabbika falā takūnanna ẓahīral lil-kāfirīn(a).

Æмæ ды (Мæхæмæт) никуы æнхъæлдтай, æмæ дæм чиныг (Хъуыран) æрвыст æрцæудзæн, фæлæ уый (раргом) дæ Хицауы хорзæхæй, уымæ гæсгæ ды никуы хъуамæ уай æххуысгæнæг кафирæн,

وَلَا يَصُدُّنَّكَ عَنْ اٰيٰتِ اللّٰهِ بَعْدَ اِذْ اُنْزِلَتْ اِلَيْكَ وَادْعُ اِلٰى رَبِّكَ وَلَا تَكُوْنَنَّ مِنَ الْمُشْرِكِيْنَ ۚ

wa lā yaṣuddunnaka ‘an āyātillāhi ba‘da iż unzilat ilaika wad‘u ilā rabbika wa lā takūnanna minal-musyrikīn(a).

æмæ ма бауадзут, цæмæй уæ (Мæхæмæты) къуылымпы кæной Аллахы стихтæ (хæццæ кæнынæй), стихтæ уын куы æрцæуой, уæд, æмæ (адæмы) æрбахонут уæ Хицауыл (баууæндынмæ), æмæ ма уæт мушрикты æхсæн.

وَلَا تَدْعُ مَعَ اللّٰهِ اِلٰهًا اٰخَرَۘ لَآ اِلٰهَ اِلَّا هُوَۗ كُلُّ شَيْءٍ هَالِكٌ اِلَّا وَجْهَهٗ ۗ لَهُ الْحُكْمُ وَاِلَيْهِ تُرْجَعُوْنَ ࣖ

wa lā tad‘u ma‘allāhi ilāhan ākhar(a), lā ilāha illā huw(a), kullu syai'in hālikun illā wajhah(ū), lahul-ḥukmu wa ilaihi turja‘ūn(a).

Æмæ ма кувут æндæр хуыцæуттæн, Аллахæй дарддæр. Уый йеддæмæ хуыцау нæй (кувыны бар кæмæн ис). Алцыдæр хъуамæ фесæфа, Аллах йеддæмæ. Æппæт уынаффæтæ сты Йæ бартæ, æмæ æрмæстдæр Уымæ æрыздæхдзынæ.