Q.S Ас-Сафф (اَلصَّفّ) - 14 Стихты нымæц

سَبَّحَ لِلّٰهِ مَا فِى السَّمٰوٰتِ وَمَا فِى الْاَرْضِۚ وَهُوَ الْعَزِيْزُ الْحَكِيْمُ

sabbaḥa lillāhi mā fis-samāwāti wa mā fil-arḍ(i), wa huwal-‘azīzul-ḥakīm(u).

Уæларвы цы ис æмæ зæххыл цы ис, уый кадджын кæны Аллахы; æмæ Уый у Æппæты Тыхджындæр, Æппæты Зондджындæр.

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا لِمَ تَقُوْلُوْنَ مَا لَا تَفْعَلُوْنَ

yā ayyuhal-lażīna āmanū lima taqūlūna mā lā taf‘alūn(a).

Уырнджытæ! Цы нæ кæныс, уый цæмæн дзурыс?

كَبُرَ مَقْتًا عِنْدَ اللّٰهِ اَنْ تَقُوْلُوْا مَا لَا تَفْعَلُوْنَ

kabura maqtan ‘indallāhi an taqūlū mā lā taf‘alūn(a).

(Уый у) тынг æнæуынон Аллахы цæсты, кæд æмæ дзурыс, цы нæ кæныс, уый.

اِنَّ اللّٰهَ يُحِبُّ الَّذِيْنَ يُقَاتِلُوْنَ فِيْ سَبِيْلِهٖ صَفًّا كَاَنَّهُمْ بُنْيَانٌ مَّرْصُوْصٌ

innallāha yuḥibbul-lażīna yuqātilūna fī sabīlihī ṣaffan ka'annahum bun-yānum marṣūṣ(un).

Æцæгæйдæр, Аллах уарзы, Йæ фæндагыл æгъдауджын рæнхъытæй чи тох кæны, уыдоны, уыдон сты фидар бæстыхайы хуызæн.

وَاِذْ قَالَ مُوْسٰى لِقَوْمِهٖ يٰقَوْمِ لِمَ تُؤْذُوْنَنِيْ وَقَدْ تَّعْلَمُوْنَ اَنِّيْ رَسُوْلُ اللّٰهِ اِلَيْكُمْۗ فَلَمَّا زَاغُوْٓا اَزَاغَ اللّٰهُ قُلُوْبَهُمْۗ وَاللّٰهُ لَا يَهْدِى الْقَوْمَ الْفٰسِقِيْنَ

wa iż qāla mūsā liqaumihī yā qaumi lima tu'żūnanī wa qad ta‘lamūna annī rasūlullāhi ilaikum, falammā zāgū azāgallāhu qulūbahum, wallāhu lā yahdil-qaumal-fāsiqīn(a).

Æмæ (хъуыды ма кæнут) Муссæ йæ адæмæн куы загъта: «О мæ адæм! Уæдæ куы фæиппæрд сты (рæстдзинадæй), уæд сын Аллах сæ зæрдæтæ фæиппæрд кодта. Æмæ Аллах фыдгæнджыты фæндараст нæ кæны.

وَاِذْ قَالَ عِيْسَى ابْنُ مَرْيَمَ يٰبَنِيْٓ اِسْرَاۤءِيْلَ اِنِّيْ رَسُوْلُ اللّٰهِ اِلَيْكُمْ مُّصَدِّقًا لِّمَا بَيْنَ يَدَيَّ مِنَ التَّوْرٰىةِ وَمُبَشِّرًاۢ بِرَسُوْلٍ يَّأْتِيْ مِنْۢ بَعْدِى اسْمُهٗٓ اَحْمَدُۗ فَلَمَّا جَاۤءَهُمْ بِالْبَيِّنٰتِ قَالُوْا هٰذَا سِحْرٌ مُّبِيْنٌ

wa iż qāla ‘īsabnu maryama yā banī isrā'īla innī rasūlullāhi ilaikum muṣaddiqal limā baina yadayya minat-taurāti wa mubasysyiram birasūliy ya'tī mim ba‘dismuhū aḥmad(u), falammā jā'ahum bil-bayyināti qālū hāżā siḥrum mubīn(un).

Æмæ (хъуыды ма кæнут) Йесо, Марийæйы фырт, куы загъта: «О Израилы сывæллæттæ! Æцæгæйдæр, æз дæн Аллахы минæвар уæм, фидар кæнын чиныг (кæцы æрцыд) мæ размæ, ома Торæ æмæ хорз хабар дæттын минæвары тыххæй, кæцы æрцæудзæн мæ фæстæ, кæцыйы ном у Ахмад (Мухаммад)». Фæлæ сæм Минæвар бæлвырд бæлвырдгæнæнтимæ куы æрбацыд, уæд загътой: «Ай у æцæг кæлæнгæнæг».

وَمَنْ اَظْلَمُ مِمَّنِ افْتَرٰى عَلَى اللّٰهِ الْكَذِبَ وَهُوَ يُدْعٰىٓ اِلَى الْاِسْلَامِۗ وَاللّٰهُ لَا يَهْدِى الْقَوْمَ الظّٰلِمِيْنَ

wa man aẓlamu mimmaniftarā ‘alallāhil-każiba wa huwa yud‘ā ilal-islām(i), wallāhu lā yahdil-qaumaẓ-ẓālimīn(a).

Æмæ чи у æнæрастдæр, Аллахы ныхмæ мæнг ныхæстæ чи æрхъуыды кæны, кæд æмæ пысылмон дины динмæ хуынд уыд, уæддæр? Æмæ Аллах фыдгæнджыты фæндараст нæ кæны.

يُرِيْدُوْنَ لِيُطْفِـُٔوْا نُوْرَ اللّٰهِ بِاَفْوَاهِهِمْۗ وَاللّٰهُ مُتِمُّ نُوْرِهٖ وَلَوْ كَرِهَ الْكٰفِرُوْنَ

yurīdūna liyuṭfi'ū nūrallāhi bi'afwāhihim, wallāhu mutimmu nūrihī wa lau karihal-kāfirūn(a).

Фæндыд сæ дзыхæй (ныхасæй) ахуыссын кæнын Аллахы рухс (дин), фæлæ Аллах дарддæр кодта йæ рухс æххæст кæнын, кæд æмæ йæ æнæуырнæг адæм æнæуынон кодтой, уæддæр.

هُوَ الَّذِيْٓ اَرْسَلَ رَسُوْلَهٗ بِالْهُدٰى وَدِيْنِ الْحَقِّ لِيُظْهِرَهٗ عَلَى الدِّيْنِ كُلِّهٖۙ وَلَوْ كَرِهَ الْمُشْرِكُوْنَ ࣖ

wa huwal-lażī arsala rasūlahū bil-hudā wa dīnil-ḥaqqi liyuẓhirahū ‘alad-dīni kullih(ī), wa lau karihal-musyrikūn(a).

Уый рарвыста Йæ минæвары разамынд æмæ æцæг динимæ, цæмæй йæ рамбула æппæт динтæй уæлдæр, кæд æмæ йæ бирæхуыцæуттæ æнæуынон кодтой, уæддæр.

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا هَلْ اَدُلُّكُمْ عَلٰى تِجَارَةٍ تُنْجِيْكُمْ مِّنْ عَذَابٍ اَلِيْمٍ

yā ayyuhal-lażīna āmanū hal adullukum ‘alā tijāratin tunjīkum min ‘ażābin alīm(in).

Уырнджытæ! Фæнды дæ, цæмæй дын равдисон, риссаг æфхæрдæй дæ чи фервæзын кæна, ахæм дæсныйад?

تُؤْمِنُوْنَ بِاللّٰهِ وَرَسُوْلِهٖ وَتُجَاهِدُوْنَ فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ بِاَمْوَالِكُمْ وَاَنْفُسِكُمْۗ ذٰلِكُمْ خَيْرٌ لَّكُمْ اِنْ كُنْتُمْ تَعْلَمُوْنَۙ

tu'minūna billāhi wa rasūlihī wa tujāhidūna fī sabīlillāhi bi'amwālikum wa anfusikum, żālikum khairul lakum in kuntum ta‘lamūn(a).

Ома, ды æууæндыс Аллах æмæ Йæ минæварыл æмæ архайыс Аллахы фæндагыл дæ хъæздыгдзинад æмæ дæ удæй. Уый дын хуыздæр уаид, куы йæ зонис,

يَغْفِرْ لَكُمْ ذُنُوْبَكُمْ وَيُدْخِلْكُمْ جَنّٰتٍ تَجْرِيْ مِنْ تَحْتِهَا الْاَنْهٰرُ وَمَسٰكِنَ طَيِّبَةً فِيْ جَنّٰتِ عَدْنٍۗ ذٰلِكَ الْفَوْزُ الْعَظِيْمُۙ

yagfir lakum żunūbakum wa yudkhilkum jannātin tajrī min taḥtihal-anhāru wa masākina ṭayyibatan fī jannāti ‘adn(in), żālikal-fauzul-‘aẓīm(u).

Аллах дын æнæмæнг ныххатыр кæндзæн дæ тæригъæдтæ æмæ дæ бакæндзæн дзæнæтмæ, кæцыйы бын цæуынц цæугæдæттæ, æмæ хорз цæрæн бынæттæм дзæнæты. Уый у стыр уæлахиз.

وَاُخْرٰى تُحِبُّوْنَهَاۗ نَصْرٌ مِّنَ اللّٰهِ وَفَتْحٌ قَرِيْبٌۗ وَبَشِّرِ الْمُؤْمِنِيْنَ

wa ukhrā tuḥibbūnahā, naṣrum minallāhi wa fatḥun qarīb(un), wa basysyiril-mu'minīn(a).

Æмæ (ис) æндæр лæвæрттæ, кæцытæ дæ зæрдæмæ цæуынц (ома) æххуыс Аллахæй æмæ уæлахиз, кæцы у хæстæг (рæстæг). Æмæ хорз хабар фæхæццæ кæнут уырнджытæм.

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا كُوْنُوْٓا اَنْصَارَ اللّٰهِ كَمَا قَالَ عِيْسَى ابْنُ مَرْيَمَ لِلْحَوَارِيّٖنَ مَنْ اَنْصَارِيْٓ اِلَى اللّٰهِ ۗقَالَ الْحَوَارِيُّوْنَ نَحْنُ اَنْصَارُ اللّٰهِ فَاٰمَنَتْ طَّاۤىِٕفَةٌ مِّنْۢ بَنِيْٓ اِسْرَاۤءِيْلَ وَكَفَرَتْ طَّاۤىِٕفَةٌ ۚفَاَيَّدْنَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا عَلٰى عَدُوِّهِمْ فَاَصْبَحُوْا ظٰهِرِيْنَ ࣖ

yā ayyuhal-lażīna āmanū kūnū anṣārallāhi kamā qāla ‘īsabnu maryama lil-ḥawāriyyīna man anṣārī ilallāh(i), qālal-ḥawāriyyūna naḥnu anṣārullāhi fa'āmanaṭ-ṭā'ifatum mim banī isrā'īla wa kafaraṭ-ṭā'ifah(tun), fa'ayyadnal-lażīna āmanū ‘alā ‘aduwwihim fa'aṣbaḥū ẓāhirīn(a).

Уырнджытæ! Уæд Аллахы æххуысгæнджытæ, куыд Йесо, Марийæйы фырт, загъта йæ иузæрдион фæдонтæн: «Чи уыдзæн мæ æххуысгæнæг (Аллахы дин бахъахъхъæнынæн)?» Йæ иузæрдион фæдонтæ дзырдтой: «Мах стæм Аллахы æххуысгæнджытæ», уæд Израилы сывæллæтты къорд баууæндыдысты, иннæтæ та æнæууæндыдысты; уæд Уырнæг адæмæн сæ знæгты ныхмæ тых радтам, цæмæй уæлахиздзаутæ систы.