Q.S Та-Ха (طه) - 135 Стихты нымæц

طٰهٰ ۚ

Ṭāhā.

Thaha

مَآ اَنْزَلْنَا عَلَيْكَ الْقُرْاٰنَ لِتَشْقٰٓى ۙ

mā anzalnā ‘alaikal-qur'āna litasyqā.

Ацы Хъуыран дын (Мæхæмæт) афтæ нæ рарвыстам, цæмæй дæ фыдбылыз бахауай;

اِلَّا تَذْكِرَةً لِّمَنْ يَّخْشٰى ۙ

illā tażkiratal limay yakhsyā.

фæлæ куыд фæдзæхст, чи тæрсы (Аллахæй), уыдонæн,

تَنْزِيْلًا مِّمَّنْ خَلَقَ الْاَرْضَ وَالسَّمٰوٰتِ الْعُلٰى ۗ

tanzīlam mimman khalaqal-arḍa was-samāwātil-‘ulā.

равзæрд (Аллахæй), кæцы сфæлдыста зæхх æмæ бæрзонд арв,

اَلرَّحْمٰنُ عَلَى الْعَرْشِ اسْتَوٰى

ar- raḥmānu ‘alal-‘arsyistawā.

(ома) Æппæты Тæригъæддаг, кæцы цæры Паддзахбадæныл.

لَهٗ مَا فِى السَّمٰوٰتِ وَمَا فِى الْاَرْضِ وَمَا بَيْنَهُمَا وَمَا تَحْتَ الثَّرٰى

lahū mā fis-samāwāti wa mā fil-arḍi wa mā bainahumā wa mā taḥtaṡ-ṡarā.

Уымæн сты, уæларвыл цы ис, зæххыл цы ис, се ’хсæн цы ис æмæ зæххы бын цы ис, уыдон.

وَاِنْ تَجْهَرْ بِالْقَوْلِ فَاِنَّهٗ يَعْلَمُ السِّرَّ وَاَخْفٰى

wa in tajhar bil-qauli fa innahū ya‘lamus-sirra wa akhfā.

Æмæ дæ ныхас куы фæкарздæр кæнай, уæд æцæгæйдæр, Уый зоны сусæгдзинад æмæ æмбæхстдæр.

اَللّٰهُ لَآ اِلٰهَ اِلَّا هُوَۗ لَهُ الْاَسْمَاۤءُ الْحُسْنٰى

allāhu lā ilāha illā huw(a), lahul-asmā'ul-ḥusnā.

(Уый у) Аллах, хуыздæр нæмттæ кæмæн ис, уымæй дарддæр хуыцау нæй.

وَهَلْ اَتٰىكَ حَدِيْثُ مُوْسٰى ۘ

wa hal atāka ḥadīṡu mūsā.

Æмæ дæм Моисейы хабар бахæццæ?

اِذْ رَاٰ نَارًا فَقَالَ لِاَهْلِهِ امْكُثُوْٓا اِنِّيْٓ اٰنَسْتُ نَارًا لَّعَلِّيْٓ اٰتِيْكُمْ مِّنْهَا بِقَبَسٍ اَوْ اَجِدُ عَلَى النَّارِ هُدًى

iż ra'ā nāran fa qāla li'ahlihimkuṡū innī ānastu nāral la‘allī ātīkum minhā biqabasin au ajidu ‘alan-nāri hudā(n).

Уый (Моисей) арт куы федта, уæд загъта йæ бинонтæн: «Балæут (ам), æцæгæйдæр æз уынын арт, ныфс мæ ис, æз уын æрхæсдзынæн чысыл зынг, кæннод æз райсдзынæн фæндагамонæг артдзæсты бынаты».

فَلَمَّآ اَتٰىهَا نُوْدِيَ يٰمُوْسٰٓى ۙ

falammā atāhā nūdiya yā mūsā.

Уæдæ йæм куы æрбацыд (арты бынатмæ), уæд æм фæдзырдтой: «О Муссæ!

اِنِّيْٓ اَنَا۠ رَبُّكَ فَاخْلَعْ نَعْلَيْكَۚ اِنَّكَ بِالْوَادِ الْمُقَدَّسِ طُوًى ۗ

innī ana rabbuka fakhla‘ na‘laika innaka bil-wādil-muqaddasi ṭuwā(n).

Æцæгдæр, æз дæ Хуыцау дæн, æмæ дæ дыууæ æлгъыстæй ауадз. Уымæн æмæ æцæгæйдæр ды дæ сыгъдæг комы, Тува.

وَاَنَا اخْتَرْتُكَ فَاسْتَمِعْ لِمَا يُوْحٰى

wa anakhtartuka fastami‘ limā yūḥā.

Æмæ уæ æз равзæрстон, уæдæ байхъусут, цы раргом уыдзæн (уын).

اِنَّنِيْٓ اَنَا اللّٰهُ لَآ اِلٰهَ اِلَّآ اَنَا۠ فَاعْبُدْنِيْۙ وَاَقِمِ الصَّلٰوةَ لِذِكْرِيْ

innanī anallāhu lā ilāha illā ana fa‘budnī, wa aqimiṣ-ṣalāta liżikrī.

Æцæгæйдæр, Æз дæн Аллах, Мæнæй дарддæр хуыцау нæй, уымæ гæсгæ Мæнæн кувут æмæ Мæ мысынæн куывдтæ кæнут.

اِنَّ السَّاعَةَ اٰتِيَةٌ اَكَادُ اُخْفِيْهَا لِتُجْزٰى كُلُّ نَفْسٍۢ بِمَا تَسْعٰى

innas-sā‘ata ātiyatun akādu ukhfīhā litujzā kullu nafsim bimā tas‘ā.

Æцæгæйдæр, æрцæудзæн Тæрхоны бон, æз (рæстæг) сусæгæй дардзынæн, цæмæй алкæмæн дæр йæ хæрзиуæг уа, цæуыл бакуыста, уымæ гæсгæ.

فَلَا يَصُدَّنَّكَ عَنْهَا مَنْ لَّا يُؤْمِنُ بِهَا وَاتَّبَعَ هَوٰىهُ فَتَرْدٰى

falā yaṣuddannaka ‘anhā mal lā yu'minu bihā wattaba‘a hawāhu fa tardā.

Уæдæ дæ ма аиуварс кæн (Тæрнон бонæй), чи йыл нæ æууæнды, ахæм адæм æмæ сæ монцты фæдыл чи цæуы, уыдон, кæцытæ дæ фесафынц».

وَمَا تِلْكَ بِيَمِيْنِكَ يٰمُوْسٰى

wa mā tilka biyamīnika yā mūsā.

– Æмæ дæ рахиз къухы цы ис, Муссæ?

قَالَ هِيَ عَصَايَۚ اَتَوَكَّؤُا عَلَيْهَا وَاَهُشُّ بِهَا عَلٰى غَنَمِيْ وَلِيَ فِيْهَا مَاٰرِبُ اُخْرٰى

qāla hiya ‘aṣāy(a), atwakka'u ‘alaihā wa ahusysyu bihā ‘alā ganamī wa liya fīhā ma'āribu ukhrā.

Уый (Моисей) загъта: «Ай у мæ лæдзæг, æз ыл æнцой кæнын, æмæ дзы æз ныццæвын (сыфтæртæ) мæ куыдзтæн хæринагæн, æмæ мын ма ис æндæр пайдатæ».

قَالَ اَلْقِهَا يٰمُوْسٰى

qāla alqihā yā mūsā.

Уый (Аллах) загъта: «Фæппар æй, о Муссæ!»

فَاَلْقٰىهَا فَاِذَا هِيَ حَيَّةٌ تَسْعٰى

fa alqāhā fa iżā hiya ḥayyatun tas‘ā.

Уæд (Моисей) фæнык ныппæрста, æмæ æвиппайды калм фестади, тагъд-тагъд чи хæцы, ахæм.

قَالَ خُذْهَا وَلَا تَخَفْۗ سَنُعِيْدُهَا سِيْرَتَهَا الْاُوْلٰى

qāla khużhā wa lā takhaf, sanu‘īduhā sīratahal-ūlā.

Уый (Аллах) загъта: «Хæц æй æмæ ма тæрс, Фæстæмæ йæ раздахдзыстæм йæ фыццаг уавæрмæ,

وَاضْمُمْ يَدَكَ اِلٰى جَنَاحِكَ تَخْرُجْ بَيْضَاۤءَ مِنْ غَيْرِ سُوْۤءٍ اٰيَةً اُخْرٰىۙ

waḍmum yadaka ilā janāḥika takhruj baiḍā'a min gairi sū'in āyatan ukhrā.

æмæ дæ къух дæ риуы бын æрæвæр, рацæудзæн урс (æрттиваг) æнæ хъæндзинæдтæй, куыд æндæр диссаг,

لِنُرِيَكَ مِنْ اٰيٰتِنَا الْكُبْرٰى ۚ

linuriyaka min āyātinal-kubrā.

цæмæй уын равдисæм Нæ стырдзинады нысæнттæй (иуæй-иутæ),

اِذْهَبْ اِلٰى فِرْعَوْنَ اِنَّهٗ طَغٰى ࣖ

iżhab ilā fir‘auna innahū ṭagā.

Ацу фараонмæ; уый æцæгæйдæр ахызт арæнæй.

قَالَ رَبِّ اشْرَحْ لِيْ صَدْرِيْ ۙ

qāla rabbisyraḥ lī ṣadrī.

Уый (Моисей) загъта: «О мæ Хицау, мæ риу мын рауæрæх кæн,

وَيَسِّرْ لِيْٓ اَمْرِيْ ۙ

wa yassir lī amrī.

ӕмӕ мын фенцондӕр кӕн,

وَاحْلُلْ عُقْدَةً مِّنْ لِّسَانِيْ ۙ

waḥlul ‘uqdatam mil lisānī.

ӕмӕ ме ’взаджы хъӕдгом аиуварс кӕн,

يَفْقَهُوْا قَوْلِيْ ۖ

yafqahū qaulī.

цӕмӕй мын мӕ ныхӕстӕ бамбарой,

وَاجْعَلْ لِّيْ وَزِيْرًا مِّنْ اَهْلِيْ ۙ

waj‘al lī wazīram min ahlī.

ӕмӕ мӕ мӕ бинонтӕн лӕггадгӕнӕг скӕн,

هٰرُوْنَ اَخِى ۙ

hārūna akhī.

(ома) Аарон, ме фсымæр,

اشْدُدْ بِهٖٓ اَزْرِيْ ۙ

usydud bihī azrī.

йемæ мæ тых фидар кæн,

وَاَشْرِكْهُ فِيْٓ اَمْرِيْ ۙ

wa asyrik-hu fī amrī.

æмæ йын мæ хъуыддæгты æмбал скæн,

كَيْ نُسَبِّحَكَ كَثِيْرًا ۙ

kai nusabbiḥaka kaṡīrā(n).

цæмæй Дæ кадджын кæнæм,

وَّنَذْكُرَكَ كَثِيْرًا ۗ

wa nażkuraka kaṡīrā(n).

æмæ дæ бирæ хъуыды кæнын,

اِنَّكَ كُنْتَ بِنَا بَصِيْرًا

innaka kunta binā baṣīrā(n).

Æцæгæйдæр, Ды Æппæт дæр Уыныс (нæ уавæр)."

قَالَ قَدْ اُوْتِيْتَ سُؤْلَكَ يٰمُوْسٰى

qāla qad ūtīta su'laka yā mūsā.

Уый (Аллах) загъта: «Æцæгæйдæр, дæ курдиат æххæстгонд æрцыд, о Муссæ!

وَلَقَدْ مَنَنَّا عَلَيْكَ مَرَّةً اُخْرٰىٓ ۙ

wa laqad manannā ‘alaika marratan ukhrā.

Æмæ æцæгæйдæр, мах дын æндæр рæстæджы дæр æххуыс кодтам (уый размæ),

اِذْ اَوْحَيْنَآ اِلٰٓى اُمِّكَ مَا يُوْحٰىٓ ۙ

iż auḥainā ilā ummika mā yūḥā.

(ома) куы сразæнгард кодтам дæ мады исты æнкъарæнæй,

اَنِ اقْذِفِيْهِ فِى التَّابُوْتِ فَاقْذِفِيْهِ فِى الْيَمِّ فَلْيُلْقِهِ الْيَمُّ بِالسَّاحِلِ يَأْخُذْهُ عَدُوٌّ لِّيْ وَعَدُوٌّ لَّهٗ ۗوَاَلْقَيْتُ عَلَيْكَ مَحَبَّةً مِّنِّيْ ەۚ وَلِتُصْنَعَ عَلٰى عَيْنِيْ ۘ

aniqżifīhi fit-tābūti faqżifīhi fil-yammi falyulqihil-yammu bis-sāḥili ya'khużhu ‘aduwwul lī wa ‘aduwwul lah(ū), wa alqaitu ‘alaika maḥabbatam minnī, wa lituṣna‘a ‘alā ‘ainī.

(ома), æвæрут æй (Моисейы) чырынмæ, стæй йæ ныппарут цæугæдонмæ (Нилмæ), уæд æй цæугæдон (дон) ахæсса былмæ, ахæсдзæн æй (Фараон) Ме знаг æмæ йе знæгтæ. Æз дын радтон, Мæхицæй цы уарзондзинад цæуы, уый; æмæ цæмæй хъомыл кæнат Мæ цæстдарды бын.

اِذْ تَمْشِيْٓ اُخْتُكَ فَتَقُوْلُ هَلْ اَدُلُّكُمْ عَلٰى مَنْ يَّكْفُلُهٗ ۗفَرَجَعْنٰكَ اِلٰٓى اُمِّكَ كَيْ تَقَرَّ عَيْنُهَا وَلَا تَحْزَنَ ەۗ وَقَتَلْتَ نَفْسًا فَنَجَّيْنٰكَ مِنَ الْغَمِّ وَفَتَنّٰكَ فُتُوْنًا ەۗ فَلَبِثْتَ سِنِيْنَ فِيْٓ اَهْلِ مَدْيَنَ ەۙ ثُمَّ جِئْتَ عَلٰى قَدَرٍ يّٰمُوْسٰى

iż tamsyī ukhtuka fa taqūlu hal adullukum ‘alā may yakfuluh(ū), fa raja‘nāka ilā ummika kai taqarra ‘ainuhā wa lā taḥzan(a), wa qatalta nafsan fa najjaināka minal-gammi wa fatannāka futūnā(n), fa labiṡta sinīna fī ahli madyan(a), ṡumma ji'ta ‘alā qadariy yā mūsā.

(Ома) дæ хо куы цыд, уæд загъта (фараоны бинонтæн): «Мæ бон у уын равдисын, чи йæм кæсдзæн, уый?» Афтæмæй дæ раздахтам дæ мадмæ, цæмæй амондджын уа æмæ маст ма кæна. Æмæ ды кæддæр искæй амардтай, уæд дæ мах фервæзын кодтам (стыр) зындзинæдтæй æмæ дæ бафæлвæрдтам цалдæр (зын) фæлварæнæй; Уæд цалдæр азы баззадтæ Мадианы адæмы æхсæн, стæй ды, Моисей, æрцыдтæ нысангонд афонмæ,

وَاصْطَنَعْتُكَ لِنَفْسِيْۚ

wasṭana‘tuka linafsī.

æмæ дæ равзæрстон (минæварæй) Мæхицæн.

اِذْهَبْ اَنْتَ وَاَخُوْكَ بِاٰيٰتِيْ وَلَا تَنِيَا فِيْ ذِكْرِيْۚ

iżhab anta wa akhūka bi'āyātī wa lā taniyā fī żikrī.

Ацæут, ды æмæ де фсымæр Мæ нысæнттæй, æмæ Мæ мысынæй æнæхъусдард ма ут.

اِذْهَبَآ اِلٰى فِرْعَوْنَ اِنَّهٗ طَغٰىۚ

iżhabā ilā fir‘auna innahū ṭagā.

Ацæут уæ дыууæ дæр фараонмæ, уымæн æмæ уый æцæгæйдæр ахызт арæнтæй.

فَقُوْلَا لَهٗ قَوْلًا لَّيِّنًا لَّعَلَّهٗ يَتَذَكَّرُ اَوْ يَخْشٰى

fa qūlā lahū qaulal layyinal la‘allahū yatażakkaru au yakhsyā.

Стæй йемæ (Фараонмæ) фæлмæн ныхæстæй дзур, чи зоны, йæхиуыл æрцæуа, кæнæ та фæтæрса.

قَالَا رَبَّنَآ اِنَّنَا نَخَافُ اَنْ يَّفْرُطَ عَلَيْنَآ اَوْ اَنْ يَّطْغٰى

qālā rabbanā innanā nakhāfu ay yafruṭa ‘alainā au ay yaṭgā.

Сæ дыууæ дæр загътой: «Нæ Хицау, æцæгæйдæр, тæрсæм, тагъд нæ куы хъизæмар кæна, кæнæ арæнæй фылдæр куы фæфылдæр уа, уымæй».

قَالَ لَا تَخَافَآ اِنَّنِيْ مَعَكُمَآ اَسْمَعُ وَاَرٰى

qāla lā takhāfā innanī ma‘akumā asma‘u wa arā.

Уый (Аллах) загъта: «Ма тыхсут уæ дыууæ дæр, æцæгæйдæр æз дæн уæ дыууæимæ, хъусын æмæ уынын.

فَأْتِيٰهُ فَقُوْلَآ اِنَّا رَسُوْلَا رَبِّكَ فَاَرْسِلْ مَعَنَا بَنِيْٓ اِسْرَاۤءِيْلَ ەۙ وَلَا تُعَذِّبْهُمْۗ قَدْ جِئْنٰكَ بِاٰيَةٍ مِّنْ رَّبِّكَ ۗوَالسَّلٰمُ عَلٰى مَنِ اتَّبَعَ الْهُدٰى

fa'tiyāhu fa qūlā innā rasūlā rabbika fa arsil ma‘anā banī isrā'īl(a), wa lā tu‘ażżibhum, qad ji'nāka bi'āyatim mir rabbik(a), was-salāmu ‘alā manittaba‘al-hudā.

Уæдæ йæм (Фараонмæ) ацæут æмæ йын зæгъут: «Æцæгæйдæр, мах дыууæ дæр стæм уæ Хицауы минæвæрттæ, уæдæ Израилы фырттæ немæ ацæуæнт æмæ сæ ма хъизæмар кæнут. Æцæгæйдæр, мах уæм æрцыдыстæм уæ Хицауæй бæлвырдгæнæнтимæ (нæ апостолдзинады тыххæй). Æмæ ирвæзындзинад лæвæрд цæуы, амынддзинæдтæ чи æххæст кæны, уыдонæн».

اِنَّا قَدْ اُوْحِيَ اِلَيْنَآ اَنَّ الْعَذَابَ عَلٰى مَنْ كَذَّبَ وَتَوَلّٰى

innā qad ūḥiya ilainā annal-‘ażāba ‘alā man każżaba wa tawallā.

Æцæгæйдæр, махæн раргом ис, æфхæрд кæй цæуы, чидæриддæр нæ нымайы (мах цы дины ахуырæдтæ æрхастаиккам, уыдоныл) æмæ йæхи чи аиуварс кæны (сæм ницæмæ дары)».

قَالَ فَمَنْ رَّبُّكُمَا يٰمُوْسٰى

qāla famar rabbukumā yā mūsā.

Уый (Фараон) загъта: «Чи у уæ дыууæйы Хицау, о Муссæ?»

قَالَ رَبُّنَا الَّذِيْٓ اَعْطٰى كُلَّ شَيْءٍ خَلْقَهٗ ثُمَّ هَدٰى

qāla rabbunal-lażī a‘ṭā kulla syai'in khalqahū ṡumma hadā.

Уый (Моисей) дзуапп радта: «Нæ Хицау у (Хуыцау), кæцы алцæмæн дæр радта йæхи хуыз, стæй йын радта разамынд».

قَالَ فَمَا بَالُ الْقُرُوْنِ الْاُوْلٰى

qāla famā bālul-qurūnil-ūlā.

Уый (Фараон) загъта: «Уæдæ рагон адæм цы уавæры уыдысты?»

قَالَ عِلْمُهَا عِنْدَ رَبِّيْ فِيْ كِتٰبٍۚ لَا يَضِلُّ رَبِّيْ وَلَا يَنْسَىۖ

qāla ‘ilmuhā ‘inda rabbī fī kitāb(in), lā yaḍillu rabbī wa lā yansā.

Уый (Моисей) дзуапп радта: «Уый тыххæй зонындзинæдтæ сты мæ Хицаумæ, чиныджы (Лаух Махфуж), мæ Хицау нæ фæрæдийдзæн æмæ нæ ферох кæндзæн;

الَّذِيْ جَعَلَ لَكُمُ الْاَرْضَ مَهْدًا وَّسَلَكَ لَكُمْ فِيْهَا سُبُلًا وَّاَنْزَلَ مِنَ السَّمَاۤءِ مَاۤءًۗ فَاَخْرَجْنَا بِهٖٓ اَزْوَاجًا مِّنْ نَّبَاتٍ شَتّٰى

al-lażī ja‘ala lakumul-arḍa mahdaw wa salaka lakum fīhā subulaw wa anzala minas-samā'i mā'ā(n), fa akhrajnā bihī azwājam min nabātin syattā.

(Хуыцау), кæцы уын сарæзта зæхх уæрæхæн, æмæ уын скодта фæндæгтæ, æмæ уæларвæй дон (къæвда) чи æруадзы."

كُلُوْا وَارْعَوْا اَنْعَامَكُمْ ۗاِنَّ فِيْ ذٰلِكَ لَاٰيٰتٍ لِّاُولِى النُّهٰى ࣖ

kulū war‘au an‘āmakum, inna fī żālika la'āyātil li'ulin-nuhā.

Хæрут æмæ хизут уæ фос. Æцæгæйдæр, уым ис нысæнттæ (Аллахы стырдзинады) адæмæн, кæцытæ æмбарынц.

۞ مِنْهَا خَلَقْنٰكُمْ وَفِيْهَا نُعِيْدُكُمْ وَمِنْهَا نُخْرِجُكُمْ تَارَةً اُخْرٰى

minhā khalaqnākum wa fīhā nu‘īdukum wa minhā nukhrijukum tāratan ukhrā.

Уымæй дæ сфæлдыстам æмæ дæ уымæй æрыздахдзыстæм æмæ дæ уымæй рауадздзыстæм æндæр рæстæджы.

وَلَقَدْ اَرَيْنٰهُ اٰيٰتِنَا كُلَّهَا فَكَذَّبَ وَاَبٰى

wa laqad araināhu āyātinā kullahā fa każżaba wa abā.

Æмæ йын æцæгæйдæр равдыстам (Фараонæн) Нæ нысæнттæ иууылдæр (стырдзинады), фæлæ уый рауад мæнг æмæ нæ бафæндыд (рæстдзинад райсын).

قَالَ اَجِئْتَنَا لِتُخْرِجَنَا مِنْ اَرْضِنَا بِسِحْرِكَ يٰمُوْسٰى

qāla aji'tanā litukhrijanā min arḍinā bisiḥrika yā mūsā.

Уый (Фараон) загъта: «Ды нæм æрцыдтæ, цæмæй нæ дæ кæлæнтæй нæ зæххæй ратардтаис, о Муссæ?

فَلَنَأْتِيَنَّكَ بِسِحْرٍ مِّثْلِهٖ فَاجْعَلْ بَيْنَنَا وَبَيْنَكَ مَوْعِدًا لَّا نُخْلِفُهٗ نَحْنُ وَلَآ اَنْتَ مَكَانًا سُوًى

fa lana'tiyannaka bisiḥrim miṡlihī faj‘al bainanā wa bainaka mau‘idal lā nukhlifuhū naḥnu wa lā anta makānan suwā(n).

Уæдæ дын æнæмæнг ахæм маги æрхæсдзыстæм, уымæ гæсгæ бадзырд скæн мах æмæ сымах æхсæн фембæлды тыххæй, кæцыйы мах нæ фехæлдзыстæм æмæ нæдæр (нæдæр) сымах, гом ран».

قَالَ مَوْعِدُكُمْ يَوْمُ الزِّيْنَةِ وَاَنْ يُّحْشَرَ النَّاسُ ضُحًى

qāla mau‘idukum yaumuz-zīnati wa ay yuḥsyaran-nāsu ḍuḥā(n).

Уый (Моисей) загъта: «Бадзырды рæстæг (демæ фембæлды) у бæрæгбоны бон æмæ адæм æрæмбырд уæнт райсомæй (духа)».

فَتَوَلّٰى فِرْعَوْنُ فَجَمَعَ كَيْدَهٗ ثُمَّ اَتٰى

fa tawallā fir‘aunu fa jama‘a kaidahū ṡumma atā.

Афтæмæй фараон ацыд (уыцы бынатæй), стæй йæ фæндтæ сарæзта, стæй æрыздæхт (нысангонд бон).

قَالَ لَهُمْ مُّوْسٰى وَيْلَكُمْ لَا تَفْتَرُوْا عَلَى اللّٰهِ كَذِبًا فَيُسْحِتَكُمْ بِعَذَابٍۚ وَقَدْ خَابَ مَنِ افْتَرٰى

qāla lahum mūsā wailakum lā taftarū ‘alallāhi każiban fa yusḥitakum bi‘ażab(in), wa qad khāba maniftarā.

Муссæ сын загъта (кæлæнгæнæг адæмæн): «Уæ бон у! Аллахы ныхмæ мæнг ныхæстæ ма дзурут, цæмæй уæ æфхæрдæй ма фесафа». Æмæ цы зиан у, мæнг ныхæстæ чи æрхъуыды кæны, уыдонæн.

فَتَنَازَعُوْٓا اَمْرَهُمْ بَيْنَهُمْ وَاَسَرُّوا النَّجْوٰى

fa tanāza‘ū amrahum bainahum wa asarrun-najwā.

Афтæмæй быцæу кодтой сæ хъуыддæгтыл æмæ (сæ) ныхæстæ сусæгæй дардтой.

قَالُوْٓا اِنْ هٰذٰنِ لَسَاحِرٰنِ يُرِيْدَانِ اَنْ يُّخْرِجٰكُمْ مِّنْ اَرْضِكُمْ بِسِحْرِهِمَا وَيَذْهَبَا بِطَرِيْقَتِكُمُ الْمُثْلٰى

qālū in hāżāni lasāḥirāni yurīdāni ay yukhrijākum min arḍikum bisiḥrihimā wa yażhabā biṭarīqatikumul-muṡlā.

Уыдон (кæлæнгæнджытæ) загътой: «Æцæгæйдæр, ацы дыууæ адæймаджы кæлæнгæнджытæ сты, сæ кæлæнтæй дæу (Фараоны) дæ бæстæй фæсурынмæ чи хъавы, æмæ дын дæ сæйраг æгъдæуттæ фехалынмæ чи хъавы, ахæмтæ».

فَاَجْمِعُوْا كَيْدَكُمْ ثُمَّ ائْتُوْا صَفًّاۚ وَقَدْ اَفْلَحَ الْيَوْمَ مَنِ اسْتَعْلٰى

fa ajmi‘ū kaidakum ṡumma'tū ṣaffā(n), wa qad aflaḥal-yauma manista‘lā.

Уæдæ æрæмбырд кæнут уæ трюктæ (маги), стæй æрбацæут рæнхъæй-рæнхъмæ, æмæ æцæгæйдæр, амондджын у, абон чи фæуæлахиз уа, уый».

قَالُوْا يٰمُوْسٰٓى اِمَّآ اَنْ تُلْقِيَ وَاِمَّآ اَنْ نَّكُوْنَ اَوَّلَ مَنْ اَلْقٰى

qālū yā mūsā immā an tulqiya wa immā an nakūna awwala man alqā.

Уыдон загътой: «О Муссæ! Ды æппæрстай (фыццаг) æви мах æппæрстам раздæр?»

قَالَ بَلْ اَلْقُوْاۚ فَاِذَا حِبَالُهُمْ وَعِصِيُّهُمْ يُخَيَّلُ اِلَيْهِ مِنْ سِحْرِهِمْ اَنَّهَا تَسْعٰى

qāla bal alqū, fa iżā ḥibāluhum wa ‘iṣiyyuhum yukhayyalu ilaihi min siḥrihim annahā tas‘ā.

Уый (Моисей) загъта: «Дæ хорзæхæй, æппар!» Уæд æвиппайды сæ бæндæнтæ æмæ лæдзгуытæ йæм (Моисеймæ) фæзындысты, цыма тагъд æрзылди, сæ кæлæнгæнæджы тыххæй.

فَاَوْجَسَ فِيْ نَفْسِهٖ خِيْفَةً مُّوْسٰى

fa aujasa fī nafsihī khīfatam mūsā.

Афтæмæй Муссæ йæ зæрдæйы тас банкъардта.

قُلْنَا لَا تَخَفْ اِنَّكَ اَنْتَ الْاَعْلٰى

qulnā lā takhaf innaka antal-a‘lā.

Мах загътам: «Ма тæрс!.. Æцæгæйдæр, ды дæ уæлдæр (уæлахиздзау).

وَاَلْقِ مَا فِيْ يَمِيْنِكَ تَلْقَفْ مَا صَنَعُوْاۗ اِنَّمَا صَنَعُوْا كَيْدُ سٰحِرٍۗ وَلَا يُفْلِحُ السَّاحِرُ حَيْثُ اَتٰى

wa alqi mā fī yamīnika talqaf mā ṣana‘ū, innamā ṣana‘ū kaidu sāḥir(in), wa lā yufliḥus-sāḥiru ḥaiṡu atā.

Ӕмӕ дӕ рахиз къухы цы ис, уый ныппар, цы аразынц, уый ӕнӕмӕнг аныхъуырдзӕн. Цы сарæзтой, уый уыдис æрмæстдæр кæлæнгæнæг трюк (хуымæтæджы). Æмæ кæлæнгæнæг нæ фæуæлахиз уыдзæн, кæцæйфæнды ма уа, уæддæр».

فَاُلْقِيَ السَّحَرَةُ سُجَّدًا قَالُوْٓا اٰمَنَّا بِرَبِّ هٰرُوْنَ وَمُوْسٰى

fa ulqiyas-saḥaratu sujjadan qālū āmannā birabbi hārūna wa mūsā.

Уæд кæлæнгæнджытæ æркъул кодтой æмæ загътой: «Мах баууæндæм Аарон æмæ Моисейы Хуыцауыл».

قَالَ اٰمَنْتُمْ لَهٗ قَبْلَ اَنْ اٰذَنَ لَكُمْۗ اِنَّهٗ لَكَبِيْرُكُمُ الَّذِيْ عَلَّمَكُمُ السِّحْرَۚ فَلَاُقَطِّعَنَّ اَيْدِيَكُمْ وَاَرْجُلَكُمْ مِّنْ خِلَافٍ وَّلَاُصَلِّبَنَّكُمْ فِيْ جُذُوْعِ النَّخْلِۖ وَلَتَعْلَمُنَّ اَيُّنَآ اَشَدُّ عَذَابًا وَّاَبْقٰى

qāla āmantum lahū qabla an āżana lakum, innahū lakabīrukumul-lażī ‘allamakumus-siḥr(a), fa la'uqaṭṭi‘anna aidiyakum wa arjulakum min khilāfiw wa la'uṣallibannakum fī jużū‘in-nakhl(i), wa lata‘lamunna ayyunā asyaddu ‘ażābaw wa abqā.

Уый (Фараон) загъта: «Цалынмæ дын бар радтон, уæдмæ йæм (Моисейыл) баууæндыдтæ? Æцæгæйдæр, уый уыд дæ разамонæг, кæцы дын ахуыр кодта кæлæнтæ. Уæд дын æз дæ къухтæ æмæ дæ къæхтæ ныссæрфдзынæн, æмæ дæ æцæгæйдæр ахиздзынæн хурмæбæласы бынмæ æмæ æцæгæйдæр, æнæмæнгæй базондзынæ, махæй кæцыйæн ис тынгдæр хъизæмар æмæ æнусондæр».

قَالُوْا لَنْ نُّؤْثِرَكَ عَلٰى مَا جَاۤءَنَا مِنَ الْبَيِّنٰتِ وَالَّذِيْ فَطَرَنَا فَاقْضِ مَآ اَنْتَ قَاضٍۗ اِنَّمَا تَقْضِيْ هٰذِهِ الْحَيٰوةَ الدُّنْيَا ۗ

qālū lan nu'ṡiraka ‘alā mā jā'anā minal-bayyināti wal-lażī faṭaranā faqḍi mā anta qāḍ(in), innamā taqḍī hāżihil-ḥayātad-dun-yā.

Уыдон (кæлæнгæнджытæ) загътой: «Мах уæ нæ равзардзыстæм бæлвырд бæлвырдгæнæнтæм гæсгæ (диссæгтæм), кæцытæ æрцыдысты махмæ æмæ нæ чи сфæлдыста (Аллахмæ), уый тыххæй. Уæдæ скъуыддзаг кæнут, цы уæ фæнды аскъуыддзаг кæнын. Æцæгæй та уæ бон у æрмæстдæр аскъуыддзаг кæнын ацы дунейы цард».

اِنَّآ اٰمَنَّا بِرَبِّنَا لِيَغْفِرَ لَنَا خَطٰيٰنَا وَمَآ اَكْرَهْتَنَا عَلَيْهِ مِنَ السِّحْرِۗ وَاللّٰهُ خَيْرٌ وَّاَبْقٰى

innā āmannā birabbinā liyagfira lanā khaṭāyānā wa mā akrahtanā ‘alaihi minas-siḥr(i), wallāhu khairuw wa abqā.

Мах æцæгæйдæр баууæндыдыстæм нæ Хуыцауыл, цæмæй нын ныххатыр кæна нæ рæдыдтытæ æмæ нын цы кæлæнтæ æрæвæрдтат, уыдон. Æмæ Аллах у хуыздæр (Йæ хæрзиуæг) æмæ æнусондæр (Йæ æфхæрд).

اِنَّهٗ مَنْ يَّأْتِ رَبَّهٗ مُجْرِمًا فَاِنَّ لَهٗ جَهَنَّمَ ۗ لَا يَمُوْتُ فِيْهَا وَلَا يَحْيٰى

innahū may ya'ti rabbahū mujriman fa inna lahū jahannam(a), lā yamūtu fīhā wa lā yaḥyā.

Æцæгæйдæр, йæ Хицаумæ тæригъæды уавæры чи æрбацæуы, уый уæд æцæгæйдæр, уымæн у зындон. Уый дзы нæ амард (дарддæр æнкъары æфхæрд) æмæ нæ (нæдæр) цард (фæсмон кæнын йæ бон нæу).

وَمَنْ يَّأْتِهٖ مُؤْمِنًا قَدْ عَمِلَ الصّٰلِحٰتِ فَاُولٰۤىِٕكَ لَهُمُ الدَّرَجٰتُ الْعُلٰى ۙ

wa may ya'tihī mu'minan qad ‘amilaṣ-ṣāliḥāti fa ulā'ika lahumud-darajātul-‘ulā.

Фæлæ Йæм уырнындзинады уавæры чи æрбацæуы, æмæ хорз хъуыддæгтæ чи сарæзта, уыдон сты, бæрзонд (уæздан) рангмæ чи схызт, уыцы адæм,

جَنّٰتُ عَدْنٍ تَجْرِيْ مِنْ تَحْتِهَا الْاَنْهٰرُ خٰلِدِيْنَ فِيْهَا ۗوَذٰلِكَ جَزَاۤءُ مَنْ تَزَكّٰى ࣖ

jannātu ‘adnin tajrī min taḥtihal-anhāru khālidīna fīhā, wa żālika jazā'u man tazakkā.

(ома) Адны дзæнæттæ, кæцыты бын цæуынц цæугæдæттæ, æнустæм дзы цæрынц. Уый у, йæхи чи ссыгъдæг кæны, уыдонæн сæ хæрзиуæг.

وَلَقَدْ اَوْحَيْنَآ اِلٰى مُوْسٰٓى اَنْ اَسْرِ بِعِبَادِيْ فَاضْرِبْ لَهُمْ طَرِيْقًا فِى الْبَحْرِ يَبَسًاۙ لَّا تَخٰفُ دَرَكًا وَّلَا تَخْشٰى

wa laqad auḥainā ilā mūsā an asri bi‘ibādī faḍrib lahum ṭarīqan fil-baḥri yabasā(n), lā takhāfu darakaw wa lā takhsyā.

Æмæ æцæгæйдæр, Мах раргом кодтам Моисейæн: «Ацæут Мæ лæггадгæнджытимæ (Израилы фырттимæ) æхсæвыгон, æмæ сын денджызы хус фæндаг ныццæвут, (уæ) нæ хъæуы тæрсын, цæмæй уæ æрцахсой æмæ нæ хъæуы тыхсын (донæй аныгъуылынæй)».

فَاَتْبَعَهُمْ فِرْعَوْنُ بِجُنُوْدِهٖ فَغَشِيَهُمْ مِّنَ الْيَمِّ مَا غَشِيَهُمْ ۗ

fa atba‘ahum fir‘aunu bijunūdihī fa gasyiyahum minal-yammi mā gasyiyahum.

Уӕд фараон ӕмӕ йе ’фсад сӕ фӕдыл рацыдысты, фӕлӕ сӕ денджызы уылӕнтӕ ныццавтой ӕмӕ сӕ аныгъуылдысты.

وَاَضَلَّ فِرْعَوْنُ قَوْمَهٗ وَمَا هَدٰى

wa aḍalla fir‘aunu qaumahū wa mā hadā.

Ӕмӕ фараон йӕ адӕмы фӕсайдта ӕмӕ сын разамынд нӕ лӕвӕрдта.

يٰبَنِيْٓ اِسْرَاۤءِيْلَ قَدْ اَنْجَيْنٰكُمْ مِّنْ عَدُوِّكُمْ وَوٰعَدْنٰكُمْ جَانِبَ الطُّوْرِ الْاَيْمَنَ وَنَزَّلْنَا عَلَيْكُمُ الْمَنَّ وَالسَّلْوٰى

yā banī isrā'īla qad anjainākum min ‘aduwwikum wa wā‘adnākum jānibaṭ-ṭūril-aimana wa nazzalnā ‘alaikumul-mannā was-salwā.

Израилы фырттӕ! Æцæгæйдæр, мах уæ фервæзын кодтам уе знæгтæй, æмæ уемæ бадзырдтам (кувын) хохы рахиз фарс (Синайы хох) æмæ уæм æрвыстам манн æмæ салва.

كُلُوْا مِنْ طَيِّبٰتِ مَا رَزَقْنٰكُمْۙ وَلَا تَطْغَوْا فِيْهِ فَيَحِلَّ عَلَيْكُمْ غَضَبِيْۚ وَمَنْ يَّحْلِلْ عَلَيْهِ غَضَبِيْ فَقَدْ هَوٰى

kulū min ṭayyibāti mā razaqnākum, wa lā taṭgau fīhi fa yaḥilla ‘alaikum gaḍabī, wa may yaḥlil ‘alaihi gaḍabī faqad hawā.

Хæрут, цы хорз хæринæгтæ уын æрæвæрдтам, уыдонæй, æмæ арæнтæй ма ахизут, æмæ уыл Мæ маст æрцæуа. Мæ мастæй чи ныццæва, уый фесæфдзæн.

وَاِنِّيْ لَغَفَّارٌ لِّمَنْ تَابَ وَاٰمَنَ وَعَمِلَ صَالِحًا ثُمَّ اهْتَدٰى

wa innī lagaffārul liman tāba wa āmana wa ‘amila ṣāliḥan ṡummahtadā.

Æмæ æцæгæйдæр, æз дæн хатыргæнæг, чи æрфæсмон кæны, чи æууæнды æмæ хорз хъуыддæгтæ чи аразы, стæй баззайы разамындæй.

۞ وَمَآ اَعْجَلَكَ عَنْ قَوْمِكَ يٰمُوْسٰى

wa mā a‘jalaka ‘an qaumika yā mūsā.

– Æмæ дæ адæмæй тагъддæр цæмæн æрцыдтæ, Муссæ?

قَالَ هُمْ اُولَاۤءِ عَلٰٓى اَثَرِيْ وَعَجِلْتُ اِلَيْكَ رَبِّ لِتَرْضٰى

qāla hum ulā'i ‘alā aṡarī wa ‘ajiltu ilaika rabbi litarḍā.

Уый (Моисей) загъта: «Уыдон мæ фæдыл цæуынц æмæ æз тагъд кæнын Дæумæ, о мæ Хицау, цæмæй Дæ зæрдæмæ фæцæуа».

قَالَ فَاِنَّا قَدْ فَتَنَّا قَوْمَكَ مِنْۢ بَعْدِكَ وَاَضَلَّهُمُ السَّامِرِيُّ

qāla fa innā qad fatannā qaumaka mim ba‘dika wa aḍallahumus-sāmiriyy(u).

Уый (Аллах) загъта: «Æцæгæйдæр, мах бафæлвæрдтам дæ адæмы, дæ ацæуыны фæстæ, æмæ сæ Самиритæ рæдийын кодтой».

فَرَجَعَ مُوْسٰٓى اِلٰى قَوْمِهٖ غَضْبَانَ اَسِفًا ەۚ قَالَ يٰقَوْمِ اَلَمْ يَعِدْكُمْ رَبُّكُمْ وَعْدًا حَسَنًا ەۗ اَفَطَالَ عَلَيْكُمُ الْعَهْدُ اَمْ اَرَدْتُّمْ اَنْ يَّحِلَّ عَلَيْكُمْ غَضَبٌ مِّنْ رَّبِّكُمْ فَاَخْلَفْتُمْ مَّوْعِدِيْ

fa raja‘a mūsā ilā qaumihī gaḍbāna asifā(n), qāla yā qaumi alam ya‘idkum rabbukum wa‘dan ḥasanā(n), afaṭāla ‘alaikumul-‘ahdu am arattum ay yaḥilla ‘alaikum gaḍabum mir rabbikum fa akhlaftum mau‘idī.

Уæд Муссæ мæсты æмæ æнкъардæй раздæхт йæ адæммæ. Уый (Моисей) загъта: «О мæ адæм! Уæ Хицау уын хорз зæрдæ нæ бавæрдта? Бадзырды рæстæг уын æгæр даргъ у æви уæ фæнды, цæмæй уæм Хуыцауы маст æрцæуа, цæмæн фехæлдтат уæ бадзырд мемæ?»

قَالُوْا مَآ اَخْلَفْنَا مَوْعِدَكَ بِمَلْكِنَا وَلٰكِنَّا حُمِّلْنَآ اَوْزَارًا مِّنْ زِيْنَةِ الْقَوْمِ فَقَذَفْنٰهَا فَكَذٰلِكَ اَلْقَى السَّامِرِيُّ ۙ

qālū mā akhlafnā mau‘idaka bimalkinā wa lākinnā ḥummilnā auzāram min zīnatil-qaumi fa qażafnāhā fa każālika alqas-sāmiriyy(u).

Уыдон загътой: «Мах нæхи фæндонмæ гæсгæ дæ бадзырд нæ фехæлдтам, фæлæ нæ бахъуыд (Фараоны) адæмы згъæртæй уæззау уаргъ хæссын, стæй сæ баппæрстам (артмæ), æмæ сæ Самири дæр афтæ баппæрста.

فَاَخْرَجَ لَهُمْ عِجْلًا جَسَدًا لَّهٗ خُوَارٌ فَقَالُوْا هٰذَآ اِلٰهُكُمْ وَاِلٰهُ مُوْسٰى ەۙ فَنَسِيَ ۗ

fa akhraja lahum ‘ijlan jasadal lahū khuwārun fa qālū hāżā ilāhukum wa ilāhu mūsā, fa nasiy(a).

стæй (арты дзыхъхъæй) уый (Самири) рахаста уæрыкк буар æмæ хъæлæсимæ, уымæ гæсгæ загътой: «Ай уæ Хуыцау æмæ Моисейы Хуыцау, фæлæ уый (Моисей) ферох кодта».

اَفَلَا يَرَوْنَ اَلَّا يَرْجِعُ اِلَيْهِمْ قَوْلًا ەۙ وَّلَا يَمْلِكُ لَهُمْ ضَرًّا وَّلَا نَفْعًا ࣖ

afalā yarauna allā yarji‘u ilaihim qaulā(n), wa lā yamliku lahum ḍarraw wa lā naf‘ā(n).

Уæдæ нæ бафиппайдтой, (уæрыккæн) сын дзуапп раттын йæ бон кæй нæу, æмæ сын зиан æрхæссын кæнæ пайда хæссын йæ бон кæй нæу?

وَلَقَدْ قَالَ لَهُمْ هٰرُوْنُ مِنْ قَبْلُ يٰقَوْمِ اِنَّمَا فُتِنْتُمْ بِهٖۚ وَاِنَّ رَبَّكُمُ الرَّحْمٰنُ فَاتَّبِعُوْنِيْ وَاَطِيْعُوْٓا اَمْرِيْ

wa laqad qāla lahum hārūnu min qablu yā qaumi innamā futintum bih(ī), wa inna rabbakumur-raḥmānu fattabi‘ūnī wa aṭī‘ū amrī.

Æмæ æцæгæйдæр, раздæр сын Харун загъта: «О, мæ адæм!

قَالُوْا لَنْ نَّبْرَحَ عَلَيْهِ عٰكِفِيْنَ حَتّٰى يَرْجِعَ اِلَيْنَا مُوْسٰى

qālū lan nabraḥa ‘alaihi ‘ākifīna ḥattā yarji‘a ilainā mūsā.

Уыдон дзуапп радтой: «Мах æй нæ ныууадздзыстæм (æмæ) дарддæр кувдзыстæм (уæрыккæн), цалынмæ нæм Моисей æрыздæха, уæдмæ».

قَالَ يٰهٰرُوْنُ مَا مَنَعَكَ اِذْ رَاَيْتَهُمْ ضَلُّوْٓا ۙ

qāla yā hārūnu mā mana‘aka iż ra'aitahum ḍallū.

Уый (Моисей) загъта: «О Харун, цы дын къуылымпы кæны, куы фенай, куы фæрæдийынц, уæд?

اَلَّا تَتَّبِعَنِۗ اَفَعَصَيْتَ اَمْرِيْ

allā tattabi‘an(i), afa ‘aṣaita amrī.

(афтæмæй) мæ фæдыл нæ цæуыс? Ды (зонгæ-зонын) мæ бардзырдтæ нæ байхъуыстай?»

قَالَ يَبْنَؤُمَّ لَا تَأْخُذْ بِلِحْيَتِيْ وَلَا بِرَأْسِيْۚ اِنِّيْ خَشِيْتُ اَنْ تَقُوْلَ فَرَّقْتَ بَيْنَ بَنِيْٓ اِسْرَاۤءِيْلَ وَلَمْ تَرْقُبْ قَوْلِيْ

qāla yabna'umma lā ta'khuż biliḥyatī wa lā bira'sī, innī khasyītu an taqūla farraqta baina banī isrā'īla wa lam tarqub qaulī.

Уый (Харун) дзуапп радта: «О, мæ мады фырт! Мæ хъуырыл ма бавнал, мæ сæрмæ ма. Æз тынг тæрсын, куы зæгъай (мæнæн): «Ды дих кодтай Израилы фыртты æмæ мын мæ ныхас нæ сæххæст кодтай».

قَالَ فَمَا خَطْبُكَ يٰسَامِرِيُّ

qāla famā khaṭbuka yā sāmiriyy(u).

Уый (Моисей) загъта: «Цы дæ сразæнгард кодта, Самири?»

قَالَ بَصُرْتُ بِمَا لَمْ يَبْصُرُوْا بِهٖ فَقَبَضْتُ قَبْضَةً مِّنْ اَثَرِ الرَّسُوْلِ فَنَبَذْتُهَا وَكَذٰلِكَ سَوَّلَتْ لِيْ نَفْسِيْ

qāla baṣurtu bimā lam yabṣurū bihī fa qabaḍtu qabḍatam min aṡarir-rasūli fa nabażtuhā wa każālika sawwalat lī nafsī.

Уый (Самири) дзуапп радта: «Æз цыдæр зыдтон, уыдон цы нæ зыдтой, уымæ гæсгæ минæвары къахдзæфтæй райстон иу къух (зæхх) æмæ йæ ныппæрстон (артмæ), афтæмæй мæ мæ монц бауырнын кодта».

قَالَ فَاذْهَبْ فَاِنَّ لَكَ فِى الْحَيٰوةِ اَنْ تَقُوْلَ لَا مِسَاسَۖ وَاِنَّ لَكَ مَوْعِدًا لَّنْ تُخْلَفَهٗۚ وَانْظُرْ اِلٰٓى اِلٰهِكَ الَّذِيْ ظَلْتَ عَلَيْهِ عَاكِفًا ۗ لَنُحَرِّقَنَّهٗ ثُمَّ لَنَنْسِفَنَّهٗ فِى الْيَمِّ نَسْفًا

qāla fażhab fa inna laka fil-ḥayāti an taqūla lā misās(a), wa inna laka mau‘idal lan tukhlafah(ū), wanẓur ilā ilāhikal-lażī ẓalta ‘alaihi ‘ākifā(n), lanuḥarriqannahū ṡumma lanansifannahū fil-yammi nasfā(n).

Уый (Моисей) загъта: «Ацу! Уæдæ æцæгæйдæр царды (дунейы) дæ бон у æрмæстдæр зæгъын: «Мæнмæ ма бавнал». Æмæ æнæмæнгæй райсдзынæ (æфхæрд), кæцыйæ дын зæрдæ бавæрдтой (æндæр царды), кæцыйæ дæ бон нæ бауыдзæн хи бахизын, æмæ æркæс дæ хуыцаумæ, кæцыйæн нырма кувыс. Мах æй æнæмæнг басудздзыстæм, стæй йæ ныппырх кæндзыстæм (пырх).

اِنَّمَآ اِلٰهُكُمُ اللّٰهُ الَّذِيْ لَآ اِلٰهَ اِلَّا هُوَۗ وَسِعَ كُلَّ شَيْءٍ عِلْمًا

innamā ilāhukumullāhul-lażī lā ilāha illā huw(a), wasi‘a kulla syai'in ‘ilmā(n).

Æцæгæйдæр, уæ Хуыцау у æрмæстдæр Аллах, Уый йеддæмæ хуыцау нæй. Йæ зонындзинæдтæ æххæссынц алцæуыл дæр».

كَذٰلِكَ نَقُصُّ عَلَيْكَ مِنْ اَنْۢبَاۤءِ مَا قَدْ سَبَقَۚ وَقَدْ اٰتَيْنٰكَ مِنْ لَّدُنَّا ذِكْرًا ۚ

każālika naquṣṣu ‘alaika min ambā'i mā sabaq(a), wa qad ātaināka mil ladunnā żikrā(n).

Афтæмæй дын (Мæхæмæтæн) радзурæм, адæмы) цы хабæрттæ рацыд, уыдонæй иуæй-иутæ, æмæ дын æцæгæйдæр радтам фæдзæхст (Хъуыран) Нæхирдыгæй.

مَنْ اَعْرَضَ عَنْهُ فَاِنَّهٗ يَحْمِلُ يَوْمَ الْقِيٰمَةِ وِزْرًا

man a‘raḍa ‘anhu fa innahū yaḥmilu yaumal-qiyāmati wizrā(n).

Чи дзы (Хъуыранæй) йæхи аиуварс кæна, уый æцæгæйдæр райсдзæн уæззау уаргъ (тæригъæд) Райгасы бон,

خٰلِدِيْنَ فِيْهِ ۗوَسَاۤءَ لَهُمْ يَوْمَ الْقِيٰمَةِ حِمْلًاۙ

khālidīna fīh(i), wa sā'a lahum yaumal-qiyāmati ḥimlā(n).

уыдон баззайынц уыцы уавæры. Ӕмӕ сын райгасы бон уыдзӕн сӕ тӕригъӕдты уаргъ.

يَّوْمَ يُنْفَخُ فِى الصُّوْرِ وَنَحْشُرُ الْمُجْرِمِيْنَ يَوْمَىِٕذٍ زُرْقًا ۖ

yauma yunfakhu fiṣ-ṣūri wa naḥsyurul-mujrimīna yauma'iżin zurqā(n).

(Тæрнон бон) уадындз ныууасы (дыккаг хатт) æмæ уыцы бон Æрæмбырд кæнæм тæригъæдджынты цъæх (цæсгæмттæ) хъыгæй,

يَّتَخَافَتُوْنَ بَيْنَهُمْ اِنْ لَّبِثْتُمْ اِلَّا عَشْرًا

yatakhāfatūna bainahum il labiṡtum illā ‘asyrā(n).

кæрæдзийæн ныхъхъæр кодтой: «Сымах (дунейы) дæс бонæй фылдæр нæ баззайут».

نَحْنُ اَعْلَمُ بِمَا يَقُوْلُوْنَ اِذْ يَقُوْلُ اَمْثَلُهُمْ طَرِيْقَةً اِنْ لَّبِثْتُمْ اِلَّا يَوْمًا ࣖ

naḥnu a‘lamu bimā yaqūlūna iż yaqūlu amṡaluhum ṭarīqatan il labiṡtum illā yaumā(n).

Мах хуыздæр зонæм, цы зæгъдзысты, æппæты растдæр адæм куы зæгъой: «Ды баззай (дунейы), иу бонæй фылдæр нæ».

وَيَسْـَٔلُوْنَكَ عَنِ الْجِبَالِ فَقُلْ يَنْسِفُهَا رَبِّيْ نَسْفًا ۙ

wa yas'alūnaka ‘anil-jibāli fa qul yansifuhā rabbī nasfā(n).

Æмæ дæу (Мæхæмæты) фæрсынц хæхты тыххæй, уæдæ зæгъ: «Мæ Хицау сæ (Райгасы бон) куыд гæнæн ис, афтæ æххæстæй фесафдзæн,

فَيَذَرُهَا قَاعًا صَفْصَفًا ۙ

fa yażaruhā qā‘an ṣafṣafā(n).

уæд Уый (раздæры хæхтæ) бынтондæр æмвæз скæндзæн,

لَّا تَرٰى فِيْهَا عِوَجًا وَّلَآ اَمْتًا ۗ

lā tarā fīhā ‘iwajaw wa lā amtā(n).

(афтæмæй) уым нал фендзыстут ныллæг æмæ бæрзонд бынæттæ».

يَوْمَىِٕذٍ يَّتَّبِعُوْنَ الدَّاعِيَ لَا عِوَجَ لَهٗ ۚوَخَشَعَتِ الْاَصْوَاتُ لِلرَّحْمٰنِ فَلَا تَسْمَعُ اِلَّا هَمْسًا

yauma'iżiy yattabi‘ūnad-dā‘iya lā ‘iwaja lah(ū), wa khasya‘atil-aṣwātu lir-raḥmāni falā tasma‘u illā hamsā(n).

Уыцы бон æнæ фæстæмæ здæхгæйæ (æнæ ныхмæлæудæй) цыдысты (зæды) сидты фæдыл; æмæ æппæт хъæлæстæ дæр æркъул кæнынц Æппæты Тæригъæддаг Хуыцауæн, цæмæй æрмæстдæр фехъусат хъæлдзæг ныхæстæ.

يَوْمَىِٕذٍ لَّا تَنْفَعُ الشَّفَاعَةُ اِلَّا مَنْ اَذِنَ لَهُ الرَّحْمٰنُ وَرَضِيَ لَهٗ قَوْلًا

yauma'iżil lā tanfa‘usy-syafā‘atu illā man ażina lahur-raḥmānu wa raḍiya lahū qaulā(n).

Уыцы бон æххуысæй (æххуысæй) пайда нæй, æрмæстдæр, Хуыцау, Тæригъæддаг Хуыцау бар кæмæн радта, æмæ йæ ныхæстæ хорз кæмæн сты, уыдонæй.

يَعْلَمُ مَا بَيْنَ اَيْدِيْهِمْ وَمَا خَلْفَهُمْ وَلَا يُحِيْطُوْنَ بِهٖ عِلْمًا

ya‘lamu mā baina aidīhim wa mā khalfahum wa lā yuḥīṭūna bihī ‘ilmā(n).

Уый (Аллах) зоны, цы ис сæ разы (цы æрцæудзæн) æмæ цы ис сæ фæстæ (цы ныридæгæн æрцыд), сæ зонындзинæдтæм та йæ зонындзинæдтæ хауынц.

۞ وَعَنَتِ الْوُجُوْهُ لِلْحَيِّ الْقَيُّوْمِۗ وَقَدْ خَابَ مَنْ حَمَلَ ظُلْمًا

wa ‘anatil-wujūhu lil-ḥayyil-qayyūm(i), wa qad khāba man ḥamala ẓulmā(n).

Æмæ æппæт цæсгæмттæ дæр æркъул кодтой (Аллахы) удæгас æмæ иунæгæн. Æцæгæйдæр зиан у, æнæрастдзинад чи аразы, уыцы адæмæн.

وَمَنْ يَّعْمَلْ مِنَ الصّٰلِحٰتِ وَهُوَ مُؤْمِنٌ فَلَا يَخٰفُ ظُلْمًا وَّلَا هَضْمًا

wa may ya‘mal minaṣ-ṣāliḥāti wa huwa mu'minun falā yakhāfu ẓulmaw wa lā haḍmā(n).

Æмæ чидæриддæр хорз хъуыддæгтæ кæны, цалынмæ уырнындзинады уавæры ис, уæдмæ, уæд нæ тыхсы æнæраст ахастæй (йæ ныхмæ) æмæ нæ (уый дæр тыхсы) йæ бартæ фæкъаддæр кæнынæй.

وَكَذٰلِكَ اَنْزَلْنٰهُ قُرْاٰنًا عَرَبِيًّا وَّصَرَّفْنَا فِيْهِ مِنَ الْوَعِيْدِ لَعَلَّهُمْ يَتَّقُوْنَ اَوْ يُحْدِثُ لَهُمْ ذِكْرًا

wa każālika anzalnāhu qur'ānan ‘arabiyyaw wa ṣarrafnā fīhi minal-wa‘īdi la‘allahum yattaqūna au yuḥdiṡu lahum żikrā(n).

Æмæ афтæмæй æрвыстам Хъуыран араббаг æвзагыл, æмæ дзы бирæ хæттыты бамбарын кодтам иуæй-иу тасдзинæдтæ, цæмæй уыдон æрцæуой дингæнæгдзинадмæ, кæнæ та сæ (Хъуыран) ахуыр кæна.

فَتَعٰلَى اللّٰهُ الْمَلِكُ الْحَقُّۚ وَلَا تَعْجَلْ بِالْقُرْاٰنِ مِنْ قَبْلِ اَنْ يُّقْضٰٓى اِلَيْكَ وَحْيُهٗ ۖوَقُلْ رَّبِّ زِدْنِيْ عِلْمًا

fa ta‘ālallāhul-malikul-ḥaqq(u), wa lā ta‘jal bil-qur'āni min qabli ay yuqḍā ilaika waḥyuh(ū), wa qur rabbi zidnī ‘ilmā(n).

Уæдæ Уæлдæр у Аллах, æцæг æмæ æцæг Паддзах. Æмæ ды (Мæхæмæт) ма тагъд кæн (кæс) Хъуыраны, цалынмæ дын æй нæма æрхауд, уæдмæ, æмæ ма зæгъ: «О мæ Хицау, мын мæ зонындзинæдтæ фæфылдæр кæн».

وَلَقَدْ عَهِدْنَآ اِلٰٓى اٰدَمَ مِنْ قَبْلُ فَنَسِيَ وَلَمْ نَجِدْ لَهٗ عَزْمًا ࣖ

wa laqad ‘ahidnā ilā ādama min qablu fa nasiya wa lam najid lahū ‘azmā(n).

Æмæ æцæгæйдæр раздæр бафæдзæхстам Адамы, фæлæ йæ ферох, æмæ йæм фидар фæндон нæ ссардтам.

وَاِذْ قُلْنَا لِلْمَلٰۤىِٕكَةِ اسْجُدُوْا لِاٰدَمَ فَسَجَدُوْٓا اِلَّآ اِبْلِيْسَ اَبٰى ۗ

wa iż qulnā lil-malā'ikatisjudū li'ādama fa sajadū illā iblīsa abā.

Æмæ (хъуыды ма кæнут) зæдтæн куы загътам: «Адамæн ныллæг кувут!» Уæд æргуыбыр кодтой Сатанайæ йеддæмæ; — не сразы.

فَقُلْنَا يٰٓاٰدَمُ اِنَّ هٰذَا عَدُوٌّ لَّكَ وَلِزَوْجِكَ فَلَا يُخْرِجَنَّكُمَا مِنَ الْجَنَّةِ فَتَشْقٰى

fa qulnā yā ādamu inna hāżā ‘aduwwul laka wa lizaujika falā yukhrijannakumā minal-jannati fa tasyqā.

Уæд мах загътам: «О Адам! Ай (Иблис) æцæг знаг у дæуæн дæр æмæ дæ усæн дæр, уымæ гæсгæ уæ дыууæйы дæр дзæнæтæй макуы акæнæд, кæннод фыдбылызы бахаудзынæ».

اِنَّ لَكَ اَلَّا تَجُوْعَ فِيْهَا وَلَا تَعْرٰى ۙ

inna laka allā tajū‘a fīhā wa lā ta‘rā.

Æцæгæйдæр, уым дын ис (гаранти), æххормагæй нæ амæлдзынæ æмæ бæгънæг нæ уыдзынæ.

وَاَنَّكَ لَا تَظْمَؤُا فِيْهَا وَلَا تَضْحٰى

wa annaka lā taẓma'u fīhā wa lā taḍḥā.

Æмæ æцæгæйдæр, уым дойны нæ банкъардзынæ æмæ дæ хуры тæвд нæ ныццæвдзæн».

فَوَسْوَسَ اِلَيْهِ الشَّيْطٰنُ قَالَ يٰٓاٰدَمُ هَلْ اَدُلُّكَ عَلٰى شَجَرَةِ الْخُلْدِ وَمُلْكٍ لَّا يَبْلٰى

fa waswasa ilaihisy-syaiṭānu qāla yā ādamu hal adulluka ‘alā syajaratil-khuldi wa mulkil lā yablā.

Уæд æм Сатана ныхъхъæр кодта (æвзæр хъуыдытæ), зæгъгæ, Адам! Æз дын фенын кæнон æнæмæлгæ бæлас (хъулди) æмæ, чи нæ фесæфдзæн, уыцы паддзахад?»

فَاَكَلَا مِنْهَا فَبَدَتْ لَهُمَا سَوْءٰتُهُمَا وَطَفِقَا يَخْصِفٰنِ عَلَيْهِمَا مِنْ وَّرَقِ الْجَنَّةِۚ وَعَصٰىٓ اٰدَمُ رَبَّهٗ فَغَوٰى ۖ

fa akalā minhā fa badat lahumā sau'ātuhumā wa ṭafiqā yakhṣifāni ‘alaihimā miw waraqil-jannah(ti), wa ‘aṣā ādamu rabbahū fa gawā.

Уæд бахордтой дыууæйæ дæр, æмæ сын сæ цæсгом фæзынди, æмæ Дзæнæты сыфтæртæй сæхи æмбæрзын байдыдтой. Адам йæ Хицауы коммæ нæ байхъуыста æмæ фæцудыдта.

ثُمَّ اجْتَبٰىهُ رَبُّهٗ فَتَابَ عَلَيْهِ وَهَدٰى

Ṡummajtabāhu rabbuhū fa tāba ‘alaihi wa hadā.

Уæд æй равзæрста йæ Хицау, æмæ йын йæ фæсмон райста æмæ йæ фæндараст кодта.

قَالَ اهْبِطَا مِنْهَا جَمِيْعًاۢ بَعْضُكُمْ لِبَعْضٍ عَدُوٌّ ۚفَاِمَّا يَأْتِيَنَّكُمْ مِّنِّيْ هُدًى ەۙ فَمَنِ اتَّبَعَ هُدَايَ فَلَا يَضِلُّ وَلَا يَشْقٰى

qālahbiṭā minhā jamī‘am ba‘ḍukum liba‘ḍin ‘aduww(un), fa immā ya'tiyannakum minnī hudā(n), fa manittaba‘a hudāya falā yaḍillu wa lā yasyqā.

Уый (Аллах) загъта: "Уæ дыууæ дæр иумæ æрцæут уæларвæй, уæ иутæ иннæтæн уыдзысты знаг. Кæд уæм Мæнæй æрцæуа фæндагамонæг, уæд (зонут) Мæ фæндагамонæгыл чи цæуа, уый нæ фæрæдийдзæн æмæ йын ницы зиан æрхæсдзæн".

وَمَنْ اَعْرَضَ عَنْ ذِكْرِيْ فَاِنَّ لَهٗ مَعِيْشَةً ضَنْكًا وَّنَحْشُرُهٗ يَوْمَ الْقِيٰمَةِ اَعْمٰى

wa man a‘raḍa ‘an żikrī fa inna lahū ma‘īsyatan ḍankaw wa naḥsyuruhū yaumal-qiyāmati a‘mā.

Æмæ чи йæхи аиуварс кæна Мæ фæдзæхстæй, уæд æцæгæйдæр, уый цæрдзæн нарæг цардæй, æмæ йæ Райгасы бон куырмæй æрæмбырд кæндзыстæм».

قَالَ رَبِّ لِمَ حَشَرْتَنِيْٓ اَعْمٰى وَقَدْ كُنْتُ بَصِيْرًا

qāla rabbi lima ḥasyartanī a‘mā wa qad kuntu baṣīrā(n).

Уый загъта: «О мæ Хицау, цæмæн мæ æрæмбырд кодтай куырмæй, кæд æмæ раздæр уыдтон?»

قَالَ كَذٰلِكَ اَتَتْكَ اٰيٰتُنَا فَنَسِيْتَهَاۚ وَكَذٰلِكَ الْيَوْمَ تُنْسٰى

qāla każālika atatka āyātunā fa nasītahā, wa każālikal-yauma tunsā.

Уый (Аллах) загъта: «Уæдæ, раздæр уæм æрцыдысты Нæ стихтæ, æмæ сæ ницæмæ дардтат, афтæмæй абон дæр ницæмæ дарут».

وَكَذٰلِكَ نَجْزِيْ مَنْ اَسْرَفَ وَلَمْ يُؤْمِنْۢ بِاٰيٰتِ رَبِّهٖۗ وَلَعَذَابُ الْاٰخِرَةِ اَشَدُّ وَاَبْقٰى

wa każālika najzī man asrafa wa lam yu'mim bi'āyāti rabbih(ī), wa la‘ażābul-ākhirati asyaddu wa abqā.

Æмæ афтæмæй мах хæрзиуæг кæнæм, чи фæткхалæг у æмæ йæ Хицауы нысæнттæм чи нæ æууæнды, уыдонæн. Æцæгдæр, мæрдтыбæсты æфхæрд уæззаудæр æмæ æнусондæр у.

اَفَلَمْ يَهْدِ لَهُمْ كَمْ اَهْلَكْنَا قَبْلَهُمْ مِّنَ الْقُرُوْنِ يَمْشُوْنَ فِيْ مَسٰكِنِهِمْۗ اِنَّ فِيْ ذٰلِكَ لَاٰيٰتٍ لِّاُولِى النُّهٰى ࣖ

afalam yahdi lahum kam ahlaknā qablahum minal-qurūni yamsyūna fī masākinihim, inna fī żālika la'āyātil li'ulin nuhā.

Уæдæ сын (дзуæрттæн кувджытæн) нысан нæу, сæ размæ цал (фæлтæры) фесæфтам, кæд æмæ уыдон (адæмы) цæрæнбынаты (фæдтыл) ахызтысты, уæддæр? Æцæгæйдæр, уым ис нысæнттæ (Аллахы тыхы) æмбаргæ адæмæн.

وَلَوْلَا كَلِمَةٌ سَبَقَتْ مِنْ رَّبِّكَ لَكَانَ لِزَامًا وَّاَجَلٌ مُّسَمًّى ۗ

wa lau lā kalimatun sabaqat mir rabbika lakāna lizāmaw wa ajalum musammā(n).

Æмæ дæ Хицауæй раздæры бардзырд куы нæ уыдаид æмæ рагацау бæрæггонд арæн (мæлæты) куы нæ уыдаид, уæд сыл (хъизæмар) æрцыдаид.

فَاصْبِرْ عَلٰى مَا يَقُوْلُوْنَ وَسَبِّحْ بِحَمْدِ رَبِّكَ قَبْلَ طُلُوْعِ الشَّمْسِ وَقَبْلَ غُرُوْبِهَا ۚوَمِنْ اٰنَاۤئِ الَّيْلِ فَسَبِّحْ وَاَطْرَافَ النَّهَارِ لَعَلَّكَ تَرْضٰى

faṣbir ‘alā mā yaqūlūna wa sabbiḥ biḥamdi rabbika qabla ṭulū‘isy-syamsi wa qabla gurūbihā, wa min ānā'il-laili fa sabbiḥ wa aṭrāfan-nahāri la‘allaka tarḍā.

Уæдæ цы дзурынц, уымæн фæразон у, æмæ дæхи кадджын кæн дæ Хицауы кадджын кæнгæйæ, хурыскæсæны размæ æмæ йæ аныгуылды размæ; æмæ кув (афтæдæр) æмбисæхсæв æмæ боны кæрон, цæмæй дæхи æрсабыр кæнай.

وَلَا تَمُدَّنَّ عَيْنَيْكَ اِلٰى مَا مَتَّعْنَا بِهٖٓ اَزْوَاجًا مِّنْهُمْ زَهْرَةَ الْحَيٰوةِ الدُّنْيَا ەۙ لِنَفْتِنَهُمْ فِيْهِ ۗوَرِزْقُ رَبِّكَ خَيْرٌ وَّاَبْقٰى

wa lā tamuddanna ‘ainaika ilā mā matta‘nā bihī azwājam minhum zahratal-ḥayātid-dun-yā, linaftinahum fīh(i), wa rizqu rabbika khairuw wa abqā.

Æмæ дæ цæстытæ ма здæх, уыдонæй кæцыдæр къордтæн цы æхцондзинæдтæ радтам, уыдонмæ, (куыд) дунейы царды дидинæг, цæмæй сæ уыцы (æхцондзинадæй) бафæлварæм. Дæ Хуыцауы хорзæх хуыздæр æмæ æнусондæр у.

وَأْمُرْ اَهْلَكَ بِالصَّلٰوةِ وَاصْطَبِرْ عَلَيْهَاۗ لَا نَسْـَٔلُكَ رِزْقًاۗ نَحْنُ نَرْزُقُكَۗ وَالْعَاقِبَةُ لِلتَّقْوٰى

wa'mur ahlaka biṣ-ṣalāti waṣṭabir ‘alaihā, lā nas'aluka rizqā(n), naḥnu narzuquk(a), wal-‘āqibatu lit-taqwā.

Æмæ дæ бинонтæн бафæдзæхс, цæмæй куывдтæ кæной æмæ сæ кæнгæйæ фæразон уой. Мах дæу нæ курæм хæринаг, Мах стæм хæринаг дæттæг. Æмæ йæ фæстиуджытæ (хорз уæлæуыл) сты, дингæнæг чи у, уыдонæн.

وَقَالُوْا لَوْلَا يَأْتِيْنَا بِاٰيَةٍ مِّنْ رَّبِّهٖۗ اَوَلَمْ تَأْتِهِمْ بَيِّنَةُ مَا فِى الصُّحُفِ الْاُوْلٰى

wa qālū lau lā ya'tīnā bi'āyatim mir rabbih(ī), awalam ta'tihim bayyinatu mā fiṣ-ṣuḥufil-ūlā.

Уыдон загътой: «Цæуылнæ нын æрхаста нысан (бæлвырдгæнæн) йæ Хицауæй?» Раздæры чингуыты цы бæлвырдгæнæнтæ ис, уыдоны хуызæн (æцæг) бæлвырдгæнæнтæ сæм нæ æрбацыдысты?

وَلَوْ اَنَّآ اَهْلَكْنٰهُمْ بِعَذَابٍ مِّنْ قَبْلِهٖ لَقَالُوْا رَبَّنَا لَوْلَآ اَرْسَلْتَ اِلَيْنَا رَسُوْلًا فَنَتَّبِعَ اٰيٰتِكَ مِنْ قَبْلِ اَنْ نَّذِلَّ وَنَخْزٰى

wa lau annā ahlaknāhum bi‘ażābim min qablihī laqālū rabbanā lau lā arsalta ilainā rasūlan fa nattabi‘a āyātika min qabli an nażilla wa nakhzā.

Æмæ сæ раздæры хъизæмæрттæй куы фесæфтаиккам (Хъуыран æрцыди), уæд загътаиккой: «Нæ Хицау, цæмæн нæм рарвыстай минæвар, цæмæй Дæ стихтæм гæсгæ цæуæм, цалынмæ æгад æмæ æгад нæ фестæм, уæдмæ?»

قُلْ كُلٌّ مُّتَرَبِّصٌ فَتَرَبَّصُوْاۚ فَسَتَعْلَمُوْنَ مَنْ اَصْحٰبُ الصِّرَاطِ السَّوِيِّ وَمَنِ اهْتَدٰى ࣖ ۔

qul kullum mutarabbiṣun fa tarabbaṣū, fa sata‘lamūna man aṣḥābuṣ-ṣirāṭis-sawiyyi wa manihtadā.

Зæгъ (Мæхæмæт): «Махæй алчидæр æнхъæлмæ кæсы, уæдæ дæм æнхъæлмæ кæс! Æмæ иу бон базондзынæ, чи цæуы раст фæндагыл, æмæ чи æрцыд фæндараст».