Q.S Аль-Хашр (اَلْحَشْر) - 24 Стихты нымæц

سَبَّحَ لِلّٰهِ مَا فِى السَّمٰوٰتِ وَمَا فِى الْاَرْضِۚ وَهُوَ الْعَزِيْزُ الْحَكِيْمُ

sabbaḥa lillāhi mā fis-samāwāti wa mā fil-arḍ(i), wa huwal-‘azīzul-ḥakīm(u).

Уæларвы цы ис æмæ зæххыл цы ис, уый кадджын кæны Аллахы; æмæ Уый у Æппæты Тыхджындæр, Æппæты Зондджындæр.

هُوَ الَّذِيْٓ اَخْرَجَ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا مِنْ اَهْلِ الْكِتٰبِ مِنْ دِيَارِهِمْ لِاَوَّلِ الْحَشْرِۗ مَا ظَنَنْتُمْ اَنْ يَّخْرُجُوْا وَظَنُّوْٓا اَنَّهُمْ مَّانِعَتُهُمْ حُصُوْنُهُمْ مِّنَ اللّٰهِ فَاَتٰىهُمُ اللّٰهُ مِنْ حَيْثُ لَمْ يَحْتَسِبُوْا وَقَذَفَ فِيْ قُلُوْبِهِمُ الرُّعْبَ يُخْرِبُوْنَ بُيُوْتَهُمْ بِاَيْدِيْهِمْ وَاَيْدِى الْمُؤْمِنِيْنَۙ فَاعْتَبِرُوْا يٰٓاُولِى الْاَبْصَارِ

huwal-lażī akhrajal-lażīna kafarū min ahlil-kitābi min diyārihim li'awwalil-ḥasyr(i), mā ẓanantum ay yakhrujū wa ẓannū annahum māni‘atuhum ḥuṣūnuhum minallāhi fa atāhumullāhu min ḥaiṡu lam yaḥtasibū wa qażafa fī qulūbihimur-ru‘ba yukhribūna buyūtahum bi'aidīhim wa aidil-mu'minīn(a), fa‘tabirū yā ulil-abṣār(i).

Чиныджы адæмы æхсæн æнæуырнæг адæмы фыццаг ссæрибар кæныны рæстæджы сæ райгуырæн горæттæй чи ратардта, уый уыди. Ды нæ хъуыды кодтай, æмæ рацæудзысты æмæ уыдон æууæндыдысты, сæ фидæрттæ сæ кæй бахъахъхъæндзысты Аллахы хъизæмарæй; Уæдæ сыл Аллах æрхаста (хъизæмар), æнхъæл кæмæ нæ уыдысты, ахæм ранæй. Æмæ Аллах сæ зæрдæты æрæвæрдта тас; афтæмæй сын сæ хæдзæрттæ ныппырх кодта йæхи къухтæй æмæ уырнæг адæмы къухæй. Уæдæ (уыцы цау) райсут урокæн, о æмбаргæ адæм!

وَلَوْلَآ اَنْ كَتَبَ اللّٰهُ عَلَيْهِمُ الْجَلَاۤءَ لَعَذَّبَهُمْ فِى الدُّنْيَاۗ وَلَهُمْ فِى الْاٰخِرَةِ عَذَابُ النَّارِ

wa lau lā an kataballāhu ‘alaihimul-jalā'a la‘ażżabahum fid-dun-yā, wa lahum fil-ākhirati ‘ażābun-nār(i).

Æмæ сæ ратард куы нæ рахастаид Аллах, уæд сæ Аллах æнæмæнгæй бафхæрдтаид ацы дунейы. Æмæ мæрдтыбæсты та баййафдзысты зындоны æфхæрд.

ذٰلِكَ بِاَنَّهُمْ شَاۤقُّوا اللّٰهَ وَرَسُوْلَهٗ ۖوَمَنْ يُّشَاۤقِّ اللّٰهَ فَاِنَّ اللّٰهَ شَدِيْدُ الْعِقَابِ

Żālika bi'annahum syāqqullāha wa rasūlah(ū), wa may yusyāqqillāha fa'innallāha syadīdul-‘iqāb(i).

Уый уымæн, æмæ уыдон æцæгæйдæр сты Аллах æмæ Йæ минæвары ныхмæ. Аллахы ныхмæ чи лæууа, уый йæ Аллах æнæмæнгæй тынг карзæй бафхæрдзæн.

مَا قَطَعْتُمْ مِّنْ لِّيْنَةٍ اَوْ تَرَكْتُمُوْهَا قَاۤىِٕمَةً عَلٰٓى اُصُوْلِهَا فَبِاِذْنِ اللّٰهِ وَلِيُخْزِيَ الْفٰسِقِيْنَ

mā qaṭa‘tum mil līnatin au taraktumūhā qā'imatan ‘alā uṣūlihā fa bi'iżnillāhi wa liyukhziyal-fāsiqīn(a).

Цы ныккæнай пальмæбæлæсты æхсæн (кафирты) кæнæ цы ныууадзай йæ бæлæстыл лæууын, уæд (уый æрцæуы) Аллахы барлæвæрдæй; æмæ уымæн æмæ йæ фæнды фыдгæнджытæн худинаг кæнын.

وَمَآ اَفَاۤءَ اللّٰهُ عَلٰى رَسُوْلِهٖ مِنْهُمْ فَمَآ اَوْجَفْتُمْ عَلَيْهِ مِنْ خَيْلٍ وَّلَا رِكَابٍ وَّلٰكِنَّ اللّٰهَ يُسَلِّطُ رُسُلَهٗ عَلٰى مَنْ يَّشَاۤءُۗ وَاللّٰهُ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيْرٌ

wa mā afā'allāhu ‘alā rasūlihī minhum famā aujaftum ‘alaihi min khailiw wa lā rikābiw wa lākinnallāha yusalliṭu rusulahū ‘alā may yasyā'(u), wallāhu ‘alā kulli syai'in qadīr(un).

Æмæ Аллах йæ минæварæн цы æфтиæгтæ радта, уыдон райсынæн нæ хъæуы бæхтæ æмæ теуатæ, фæлæ Аллах радта тых йæ минæвæрттæн, кæцытыл æй бафæндыд. Æмæ Аллах у Æппæтхъомысджын алцæуыл дæр.

مَآ اَفَاۤءَ اللّٰهُ عَلٰى رَسُوْلِهٖ مِنْ اَهْلِ الْقُرٰى فَلِلّٰهِ وَلِلرَّسُوْلِ وَلِذِى الْقُرْبٰى وَالْيَتٰمٰى وَالْمَسٰكِيْنِ وَابْنِ السَّبِيْلِۙ كَيْ لَا يَكُوْنَ دُوْلَةً ۢ بَيْنَ الْاَغْنِيَاۤءِ مِنْكُمْۗ وَمَآ اٰتٰىكُمُ الرَّسُوْلُ فَخُذُوْهُ وَمَا نَهٰىكُمْ عَنْهُ فَانْتَهُوْاۚ وَاتَّقُوا اللّٰهَ ۗاِنَّ اللّٰهَ شَدِيْدُ الْعِقَابِۘ

mā afā'allāhu ‘alā rasūlihī min ahlil-qurā fa lillāhi wa lir-rasūli wa liżil-qurbā wal-yatāmā wal-masākīni wabnis-sabīl(i), kailā yakūna dūlatam bainal-agniyā'i minkum, wa mā ātākumur-rasūlu fa khużūhu wa mā nahākum ‘anhu fantahū, wattaqullāh(a), innallāha syadīdul-‘iqāb(i).

Аллах йæ минæварæн (кæцы æрцыд) цалдæр бæстæйы цæрæг адæмæн цы давд хъæздыгдзинæдтæ радта, уыдон уыдысты Аллахæн, минæварæн, хиуæттæн (Расулæн), сидзæртæн, мæгуыр адæмæн æмæ балцы чи уыд, уыцы адæмæн, цæмæй хæзна æрмæст уæ æхсæн хъæздыгты æхсæн ма зила. Минæвар дын цы ратта, уый райс. Æмæ дын цы тобæ кæны, уый ныууадз. Æмæ тæрсут Аллахæй. Æцæгæйдæр, Аллах у тынг карз æфхæрд.

لِلْفُقَرَاۤءِ الْمُهٰجِرِيْنَ الَّذِيْنَ اُخْرِجُوْا مِنْ دِيَارِهِمْ وَاَمْوَالِهِمْ يَبْتَغُوْنَ فَضْلًا مِّنَ اللّٰهِ وَرِضْوَانًا وَّيَنْصُرُوْنَ اللّٰهَ وَرَسُوْلَهٗ ۗ اُولٰۤىِٕكَ هُمُ الصّٰدِقُوْنَۚ

lil-fuqarā'il-muhājirīnal-lażīna ukhrijū min diyārihim wa amwālihim yabtagūna faḍlam minallāhi wa riḍwānaw wa yanṣurūnallāha wa rasūlah(ū), ulā'ika humuṣ-ṣādiqūn(a).

(Æфтиæгтæ ма сты) мæгуыр адæмæн, кæцытæ ралыгъдысты, кæцытæ ратардтой сæ райгуырæн горæттæй æмæ ныууагътой сæ мулк, цæмæй агурой хорзæх Аллахæй æмæ (Йæ) æхцондзинад æмæ (уый тыххæй) æххуыс кæной (динæн) Аллах æмæ Йæ минæварæн. Уыдон сты æцæг адæм.

وَالَّذِيْنَ تَبَوَّءُو الدَّارَ وَالْاِيْمَانَ مِنْ قَبْلِهِمْ يُحِبُّوْنَ مَنْ هَاجَرَ اِلَيْهِمْ وَلَا يَجِدُوْنَ فِيْ صُدُوْرِهِمْ حَاجَةً مِّمَّآ اُوْتُوْا وَيُؤْثِرُوْنَ عَلٰٓى اَنْفُسِهِمْ وَلَوْ كَانَ بِهِمْ خَصَاصَةٌ ۗوَمَنْ يُّوْقَ شُحَّ نَفْسِهٖ فَاُولٰۤىِٕكَ هُمُ الْمُفْلِحُوْنَۚ

wal-lażīna tabawwa'ud-dāra wal-īmāna min qablihim yuḥibbūna man hājara ilaihim wa lā yajidūna fī ṣudūrihim ḥājatam mimmā ūtū wa yu'ṡirūna ‘alā anfusihim wa lau kāna bihim khaṣāṣah(tun), wa may yūqa syuḥḥa nafsihī fa ulā'ika humul-mufliḥūn(a).

Æмæ адæм (Ансар), кæцытæ бацахстой горæт Мæдинæ æмæ баууæндыдысты уыдон (Мухаджиринты) размæ, уыдон уарзтой, сæ бынатмæ чи ралыгъд, уыдоны. Æмæ сын цы лæвæрд æрцыд, уымæн сæ зæрдæты бæллицтæ нæ æвæрдтой (Мухаджирин); æмæ уыдон (Мухаджирин) сæхицæй уæлдæр æвæрынц, кæд æмæ уыдон дæр æххуысхъуаг сты, уæддæр. Æмæ йæхи æнæфсармæй чи хъахъхъæны, уæд уыдон сты амондджын адæм.

وَالَّذِيْنَ جَاۤءُوْ مِنْۢ بَعْدِهِمْ يَقُوْلُوْنَ رَبَّنَا اغْفِرْ لَنَا وَلِاِخْوَانِنَا الَّذِيْنَ سَبَقُوْنَا بِالْاِيْمَانِ وَلَا تَجْعَلْ فِيْ قُلُوْبِنَا غِلًّا لِّلَّذِيْنَ اٰمَنُوْا رَبَّنَآ اِنَّكَ رَءُوْفٌ رَّحِيْمٌ ࣖ

wal-lażīna jā'ū mim ba‘dihim yaqūlūna rabbanagfir lanā wa li'ikhwāninal-lażīna sabaqūnā bil-īmāni wa lā taj‘al fī qulūbinā gillal lil-lażīna āmanū rabbanā innaka ra'ūfur raḥīm(un).

Æмæ сæ фæстæ чи æрцыд (Мухаджирин æмæ Ансар), уыдон куывтой: «О нæ Хицау, ныббар махæн дæр æмæ нæ размæ чи баууæндыд, уыцы æфсымæртæн дæр, æмæ нын нæ зæрдæты æвзæрдзинад ма æвзæрын кæн, чи уырны, уыдонмæ. О нæ Хицау, Æцæгæйдæр, Ды дæ Æппæты Хæларзæрдæ, Тæригъæддаг».

۞ اَلَمْ تَرَ اِلَى الَّذِيْنَ نَافَقُوْا يَقُوْلُوْنَ لِاِخْوَانِهِمُ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا مِنْ اَهْلِ الْكِتٰبِ لَىِٕنْ اُخْرِجْتُمْ لَنَخْرُجَنَّ مَعَكُمْ وَلَا نُطِيْعُ فِيْكُمْ اَحَدًا اَبَدًاۙ وَّاِنْ قُوْتِلْتُمْ لَنَنْصُرَنَّكُمْۗ وَاللّٰهُ يَشْهَدُ اِنَّهُمْ لَكٰذِبُوْنَ

alam tara ilal-lażīna nāfaqū yaqūlūna li'ikhwānihimul-lażīna kafarū min ahlil-kitābi la'in ukhrijtum lanakhrujanna ma‘akum wa lā nuṭī‘u fīkum aḥadan abadā(n), wa in qūtiltum lananṣurannakum, wallāhu yasyhadu innahum lakāżibūn(a).

Нæ бафиппайдтай уыцы мæнгард адæмы, кæцытæ дзурынц сæ æнæуырнæг æфсымæртæн Чиныджы адæмы æхсæн: «Æцæгæйдæр, кæд уæ ратардтаиккой, уæд мах æнæмæнг рацæудзыстæм уемæ; æмæ уæ тыххæй никуы никæй коммæ кæсдзыстæм, æмæ уæ куы хæцой, уæд уын æнæмæнг баххуыс кæндзыстæм». Æмæ Аллах æвдисæн уыд, æцæг мæнгæвдисæг кæй уыдысты, уымæн.

لَىِٕنْ اُخْرِجُوْا لَا يَخْرُجُوْنَ مَعَهُمْۚ وَلَىِٕنْ قُوْتِلُوْا لَا يَنْصُرُوْنَهُمْۚ وَلَىِٕنْ نَّصَرُوْهُمْ لَيُوَلُّنَّ الْاَدْبَارَۙ ثُمَّ لَا يُنْصَرُوْنَ

la'in ukhrijū lā yakhrujūna ma‘ahum, wa la'in qūtilū lā yanṣurūnahum, wa la'in naṣarūhum layuwallunnal-adbār(a), ṡumma lā yunṣarūn(a).

Æцæгдæр, сæ куы ратардой, уæд семæ мæнгард адæм нæ рацæудзысты, æмæ семæ куы хæцой, уæд; уыдон (нæдæр) ын баххуыс кæндзысты; æмæ йын куы баххуыс кæной, уæддæр æнæмæнг фæстæмæ аздæхдзысты æмæ фæйнæрдæм алидздзысты, уæд сын æххуыс нæ уыдзæн.

لَاَنْتُمْ اَشَدُّ رَهْبَةً فِيْ صُدُوْرِهِمْ مِّنَ اللّٰهِ ۗذٰلِكَ بِاَنَّهُمْ قَوْمٌ لَّا يَفْقَهُوْنَ

la'antum asyaddu rahbatan fī ṣudūrihim minallāh(i), żālika bi'annahum qaumul lā yafqahūn(a).

Æцæгæйдæр, сæ зæрдæты сымахæй (пысылмæттæй) тынгдæр тæрсынц Аллахæй. Уый та уымæн, æмæ уыдон сты æнæмбаргæ адæм.

لَا يُقَاتِلُوْنَكُمْ جَمِيْعًا اِلَّا فِيْ قُرًى مُّحَصَّنَةٍ اَوْ مِنْ وَّرَاۤءِ جُدُرٍۗ بَأْسُهُمْ بَيْنَهُمْ شَدِيْدٌ ۗ تَحْسَبُهُمْ جَمِيْعًا وَّقُلُوْبُهُمْ شَتّٰىۗ ذٰلِكَ بِاَنَّهُمْ قَوْمٌ لَّا يَعْقِلُوْنَۚ

lā tuqātilūnakum jamī‘an illā fī quram muḥaṣṣanatin au miw warā'i judur(in), ba'suhum bainahum syadīd(un), taḥsabuhum jamī‘aw wa qulūbuhum syattā, żālika bi'annahum qaumul lā ya‘qilūn(a).

Уыдон демæ нæ хæцдзысты (иумæ), фидаргонд бæстæты кæнæ къулты фæстæ йеддæмæ. Се ‘хсæн знаггад тынг стыр уыд. Ды афтæ хъуыды кæныс, æмæ иу сты, кæд сæ зæрдæтæ дих сты, уæддæр. Уый та уымæн, æмæ уыдон сты æнæмбаргæ адæм.

كَمَثَلِ الَّذِيْنَ مِنْ قَبْلِهِمْ قَرِيْبًا ذَاقُوْا وَبَالَ اَمْرِهِمْۚ وَلَهُمْ عَذَابٌ اَلِيْمٌۚ

kamaṡalil-lażīna min qablihim qarīban żāqū wabāla amrihim, wa lahum ‘ażābun alīm(un).

(Уыдон) куыд сæ размæйы адæм (дзуттæгтæ) æрæджы, бавзæрстой æвзæр фæстиуджытæ (æддæмæ ацæуыны) сæхи митæй. Ӕмӕ уыдон баййафдзысты карз ӕфхӕрд.

كَمَثَلِ الشَّيْطٰنِ اِذْ قَالَ لِلْاِنْسَانِ اكْفُرْۚ فَلَمَّا كَفَرَ قَالَ اِنِّيْ بَرِيْۤءٌ مِّنْكَ اِنِّيْٓ اَخَافُ اللّٰهَ رَبَّ الْعٰلَمِيْنَ

kamaṡalisy-syaiṭāni iż qāla lil-insānikfur, falammā kafara qāla innī barī'um minka innī akhāfullāha rabbal-‘ālamīn(a).

(Мæнгард адæмы æууæндындзинад) у (Сайтаны æууæнкдзинады) хуызæн, адæмæн куы зæгъы: «Сымах æнæууæнк стут!» Уæд лæг æнæуырнæг куы сси, уæд загъта: «Æцæгæйдæр, æз дæуæй ацæуын, уымæн æмæ æцæгæйдæр тæрсын Аллахæй, æппæт дунейы Хицауæй».

فَكَانَ عَاقِبَتَهُمَآ اَنَّهُمَا فِى النَّارِ خٰلِدَيْنِ فِيْهَاۗ وَذٰلِكَ جَزٰۤؤُا الظّٰلِمِيْنَ ࣖ

fa kāna ‘āqibatahumā annahumā fin-nāri khālidaini fīhā, wa żālika jazā'uẓ-ẓālimīn(a).

Уæдæ сæ дыууæйæн дæр фæстиуæг уый у, æмæ сæ дыууæ дæр зындонмæ бацæудзысты, æнустæм уым. Ахæм хæрзиуæг ис фыдгæнджытæн.

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوا اتَّقُوا اللّٰهَ وَلْتَنْظُرْ نَفْسٌ مَّا قَدَّمَتْ لِغَدٍۚ وَاتَّقُوا اللّٰهَ ۗاِنَّ اللّٰهَ خَبِيْرٌ ۢبِمَا تَعْمَلُوْنَ

yā ayyuhal-lażīna āmanuttaqullāha waltanẓur nafsum mā qaddamat ligad(in), wattaqullāh(a), innallāha khabīrum bimā ta‘malūn(a).

Уырнджытæ! Тæрсут Аллахæй æмæ алчидæр йæ хъус дарæд, райсомæн (фæстаг цардæн) цы сарæзта, уымæ, æмæ тæрсут Аллахæй.

وَلَا تَكُوْنُوْا كَالَّذِيْنَ نَسُوا اللّٰهَ فَاَنْسٰىهُمْ اَنْفُسَهُمْۗ اُولٰۤىِٕكَ هُمُ الْفٰسِقُوْنَ

wa lā takūnū kal-lażīna nasullāha fa'ansāhum anfusahum, ulā'ika humul-fāsiqūn(a).

Æмæ ма ут, Аллахы чи ферох кæны, уыдоны хуызæн, цæмæй сæ Аллах сæхи ферох кæна. Уыдон сты фыдгæнæг адæм.

لَا يَسْتَوِيْٓ اَصْحٰبُ النَّارِ وَاَصْحٰبُ الْجَنَّةِۗ اَصْحٰبُ الْجَنَّةِ هُمُ الْفَاۤىِٕزُوْنَ

lā yastawī aṣḥābun-nāri wa aṣḥābul-jannah(ti), aṣḥābul-jannati humul-fā'izūn(a).

Зындоны цæрджытæ æмæ дзæнæты цæрджытæ иу не сты; уæларвон цæрджытæ сты, уæлахиз кæмæн бахæццæ вæййы, уыдон.

لَوْ اَنْزَلْنَا هٰذَا الْقُرْاٰنَ عَلٰى جَبَلٍ لَّرَاَيْتَهٗ خَاشِعًا مُّتَصَدِّعًا مِّنْ خَشْيَةِ اللّٰهِ ۗوَتِلْكَ الْاَمْثَالُ نَضْرِبُهَا لِلنَّاسِ لَعَلَّهُمْ يَتَفَكَّرُوْنَ

lau anzalnā hāżal-qur'āna ‘alā jabalil lara'aitahū khāsyi‘am mutaṣaddi‘am min khasy-yatillāh(i), wa tilkal-amṡālu naḍribuhā lin-nāsi la‘allahum yatafakkarūn(a).

Ацы Хъуыран хохмæ куы æрвыстаиккам, уæд æй æнæмæнгæй фендзыстут æркъул кæнгæйæ æмæ дихгондæй Аллахæй тæрсгæйæ. Æмæ мах сфæлдыстам ацы æмбисæндтæ адæмæн, цæмæй хъуыды кæной.

هُوَ اللّٰهُ الَّذِيْ لَآ اِلٰهَ اِلَّا هُوَۚ عَالِمُ الْغَيْبِ وَالشَّهَادَةِۚ هُوَ الرَّحْمٰنُ الرَّحِيْمُ

huwallāhul-lażī lā ilāha illā huw(a), ‘ālimul-gaibi wasy-syahādah(ti), huwar-raḥmānur-raḥīm(u).

Уый у Аллах æмæ йеддæмæ хуыцау нæй. Æнæуынгæ æмæ æцæг чи зоны, Уый у Æппæты Хæларзæрдæ, Æппæты Тæригъæддаг.

هُوَ اللّٰهُ الَّذِيْ لَآ اِلٰهَ اِلَّا هُوَ ۚ اَلْمَلِكُ الْقُدُّوْسُ السَّلٰمُ الْمُؤْمِنُ الْمُهَيْمِنُ الْعَزِيْزُ الْجَبَّارُ الْمُتَكَبِّرُۗ سُبْحٰنَ اللّٰهِ عَمَّا يُشْرِكُوْنَ

huwallāhul-lażī lā ilāha illā huw(a), al-malikul-quddūsus-salāmul-mu'minul-muhaiminul-‘azīzul-jabbārul-mutakabbir(u), subḥānallāhi ‘ammā yusyrikūn(a).

Уый у Аллах æмæ йеддæмæ хуыцау нæй. Махараджа, Æппæты Сыгъдæгдæр, Æппæты Дидинæфтыддæр, Æдасдзинад хъахъхъæнæг, Æдасдзинад хъахъхъæнæг, Æппæты Тыхджындæр, Æппæтхъомысджын, Æппæт Кад Кæмæн ис, Кад Аллахæн, кæрæдзийæн цы æмдзу кæнынц, уымæй.

هُوَ اللّٰهُ الْخَالِقُ الْبَارِئُ الْمُصَوِّرُ لَهُ الْاَسْمَاۤءُ الْحُسْنٰىۗ يُسَبِّحُ لَهٗ مَا فِى السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِۚ وَهُوَ الْعَزِيْزُ الْحَكِيْمُ ࣖ

huwallāhul-khāliqul-bāri'ul-muṣawwiru lahul-asmā'ul-ḥusnā, yusabbiḥu lahū mā fis-samāwāti wal-arḍ(i), wa huwal-‘azīzul-ḥakīm(u).

Уый у Аллах, кæцы сфæлдыста, кæцы сфæлдыста, кæцы сарæзта формæтæ, ис ын рæсугъд нæмттæ. Уæларв æмæ зæххыл цыдæриддæр ис, уыдон Йæ кадджын кæнынц. Æмæ Уый у Æппæты Тыхджындæр, Æппæты Зондджындæр.