Q.S Аль-Джумуа (اَلْجُمُعَة) - 11 Стихты нымæц

يُسَبِّحُ لِلّٰهِ مَا فِى السَّمٰوٰتِ وَمَا فِى الْاَرْضِ الْمَلِكِ الْقُدُّوْسِ الْعَزِيْزِ الْحَكِيْمِ

yusabbiḥu lillāhi mā fis-samāwāti wa mā fil-arḍil-malikil-quddūsil-‘azīzil-ḥakīm(i).

Арвыл æмæ зæххыл цы ис, уый æдзухдæр кадджын кæны Аллахы. Махараджа, Æппæты Сыгъдæгдæр, Æппæты Тыхджындæр, Æппæты Зондджындæр.

هُوَ الَّذِيْ بَعَثَ فِى الْاُمِّيّٖنَ رَسُوْلًا مِّنْهُمْ يَتْلُوْا عَلَيْهِمْ اٰيٰتِهٖ وَيُزَكِّيْهِمْ وَيُعَلِّمُهُمُ الْكِتٰبَ وَالْحِكْمَةَ وَاِنْ كَانُوْا مِنْ قَبْلُ لَفِيْ ضَلٰلٍ مُّبِيْنٍۙ

huwal-lażī ba‘aṡa fil-ummiyyīna rasūlam minhum yatlū ‘alaihim āyātihī wa yuzakkīhim wa yu‘allimuhumul-kitāba wal-ḥikmata wa in kānū min qablu lafī ḍalālim mubīn(in).

Уый уыд, æнæахуыр адæмæн сæхи æхсæнæй Минæвары чи рарвыста, кæцы сын каст Йæ стихтæ, сыгъдæг сын кодта сæ (удтæ) æмæ сын амыдта Чиныг æмæ Зонд (Суннат), кæд æмæ раздæр уыдысты бæрæг рæдыды, уæддæр.

وَّاٰخَرِيْنَ مِنْهُمْ لَمَّا يَلْحَقُوْا بِهِمْۗ وَهُوَ الْعَزِيْزُ الْحَكِيْمُۙ

wa ākharīna minhum lammā yalḥaqū bihim, wa huwal-‘azīzul-ḥakīm(u).

Æмæ (уый дæр) æндæр адæмæн, семæ контакты чи нæ уыд, уыдонæй. Æмæ Уый у Æппæты Тыхджындæр, Æппæты Зондджындæр.

ذٰلِكَ فَضْلُ اللّٰهِ يُؤْتِيْهِ مَنْ يَّشَاۤءُۗ وَاللّٰهُ ذُو الْفَضْلِ الْعَظِيْمِ

Żālika faḍlullāhi yu'tīhi may yasyā'(u), wallāhu żul-faḍlil-‘aẓīm(i).

Ахæм у Аллахы лæвар, кæмæн æй фæнды, уымæн лæвæрд цæуы; æмæ Аллахæн ис стыр хорзæх.

مَثَلُ الَّذِيْنَ حُمِّلُوا التَّوْرٰىةَ ثُمَّ لَمْ يَحْمِلُوْهَا كَمَثَلِ الْحِمَارِ يَحْمِلُ اَسْفَارًاۗ بِئْسَ مَثَلُ الْقَوْمِ الَّذِيْنَ كَذَّبُوْا بِاٰيٰتِ اللّٰهِ ۗوَاللّٰهُ لَا يَهْدِى الْقَوْمَ الظّٰلِمِيْنَ

maṡalul-lażīna ḥummilut-taurāta ṡumma lam yaḥmilūhā kamaṡalil-ḥimāri yaḥmilu asfārā(n), bi'sa maṡalul-qaumil-lażīna każżabū bi'āyātillāh(i), wallāhu lā yahdil-qaumaẓ-ẓālimīn(a).

Адæмы тыххæй æмбисонд, кæцытæн лæвæрд цæуы хæс Торæ хæссын, фæлæ йæ стæй нæ хæссынц (ма йæ æххæст кæнынц), уый у, хæрæг бæзджын чиныг куыд хæссы, уый хуызæн. Тынг æвзæр у, Аллахы стихтæ чи нæ нымайы, уыцы адæмы æмбисонд. Æмæ Аллах фыдгæнджыты фæндараст нæ кæны.

قُلْ يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ هَادُوْٓا اِنْ زَعَمْتُمْ اَنَّكُمْ اَوْلِيَاۤءُ لِلّٰهِ مِنْ دُوْنِ النَّاسِ فَتَمَنَّوُا الْمَوْتَ اِنْ كُنْتُمْ صٰدِقِيْنَ

qul yā ayyuhal-lażīna hādū in za‘amtum annakum auliyā'u lillāhi min dūnin-nāsi fa tamannawul-mauta in kuntum ṣādiqīn(a).

Зæгъ (Мæхæмæт): «О дзуттæгтæ! Кæд афтæ хъуыды кæнут, æмæ сымах стут Аллахы уарзон, æндæр адæм нæ, уæд æнхъæлмæ кæсут уæ мæлæтмæ, кæд рæстаг стут».

وَلَا يَتَمَنَّوْنَهٗٓ اَبَدًاۢ بِمَا قَدَّمَتْ اَيْدِيْهِمْۗ وَاللّٰهُ عَلِيْمٌۢ بِالظّٰلِمِيْنَ

wa lā yatamannaunahū abadam bimā qaddamat aidīhim, wallāhu ‘alīmum biẓ-ẓālimīn(a).

Æмæ æнхъæл нæ уыдзысты, мæлæт æнустæм кæй уыдзæн, сæхи къухæй цы фыдбылыз сарæзтой, уый аххосæй. Æмæ Аллах æппæтæй дæр зоны фыдгæнджыты.

قُلْ اِنَّ الْمَوْتَ الَّذِيْ تَفِرُّوْنَ مِنْهُ فَاِنَّهٗ مُلٰقِيْكُمْ ثُمَّ تُرَدُّوْنَ اِلٰى عَالِمِ الْغَيْبِ وَالشَّهَادَةِ فَيُنَبِّئُكُمْ بِمَا كُنْتُمْ تَعْمَلُوْنَ ࣖ

qul innal-mautal-lażī tafirrūna minhu fa innahū mulāqīkum ṡumma turaddūna ilā ‘ālimil-gaibi wasy-syahādati fa yunabbi'ukum bimā kuntum ta‘malūn(a).

Зæгъ: «Æцæгæйдæр, цы мæлæтæй лидзыс, уый дыл æнæмæнг æмбæлдзæн, уæд æрыздæхдзынæ (Аллахмæ), кæцы зоны æнæуынгæ æмæ æцæг, уæд дын зæгъдзæн, цы сарæзтай, уый».

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْٓا اِذَا نُوْدِيَ لِلصَّلٰوةِ مِنْ يَّوْمِ الْجُمُعَةِ فَاسْعَوْا اِلٰى ذِكْرِ اللّٰهِ وَذَرُوا الْبَيْعَۗ ذٰلِكُمْ خَيْرٌ لَّكُمْ اِنْ كُنْتُمْ تَعْلَمُوْنَ

yā ayyuhal-lażīna āmanū iżā nūdiya liṣ-ṣalāti miy yaumil-jumu‘ati fas‘au ilā żikrillāhi wa żarul-bai‘(a), żālikum khairul lakum in kuntum ta‘lamūn(a).

Уырнджытæ! Кæд дæ æрбахуыдтой кувынмæ цыппæрæмы, уæд æвæстиатæй æрымыс Аллахы æмæ ныууадз æлхæнын æмæ уæй кæнын. Уый дын хуыздæр уаид, куы йæ зонис.

فَاِذَا قُضِيَتِ الصَّلٰوةُ فَانْتَشِرُوْا فِى الْاَرْضِ وَابْتَغُوْا مِنْ فَضْلِ اللّٰهِ وَاذْكُرُوا اللّٰهَ كَثِيْرًا لَّعَلَّكُمْ تُفْلِحُوْنَ

fa iżā quḍiyatiṣ-ṣalātu fantasyirū fil-arḍi wabtagū min faḍlillāhi ważkurullāha kaṡīral la‘allakum tufliḥūn(a).

Куывд куы æрцæуа, уæд ныппырх ут зæххыл, агурут Аллахы хорзæх æмæ арæх хъуыды кæнут Аллахы, цæмæй уын æнтыст уа.

وَاِذَا رَاَوْا تِجَارَةً اَوْ لَهْوًا ۨانْفَضُّوْٓا اِلَيْهَا وَتَرَكُوْكَ قَاۤىِٕمًاۗ قُلْ مَا عِنْدَ اللّٰهِ خَيْرٌ مِّنَ اللَّهْوِ وَمِنَ التِّجَارَةِۗ وَاللّٰهُ خَيْرُ الرّٰزِقِيْنَ ࣖ

wa iżā ra'au tijāratan au lahwaninfaḍḍū ilaihā wa tarakūka qā'imā(n), qul mā ‘indallāhi khairum minal-lahwi wa minat-tijārah(ti), wallāhu khairur-rāziqīn(a).

Æмæ исты куыст кæнæ хъазт куы фенынц, уæд æм уайтагъд бацæуынц æмæ дæ (Мæхæмæты) ныууадзынц лæугæйæ (уацамонгæйæ). Зæгъ: «Аллахмæ цы ис, уый хъазт æмæ базарадæй хуыздæр у», æмæ Аллах у хæринагæн хуыздæр дæттæг.