Q.S Аль-Кахф (اَلْكَهْف) - 110 Стихты нымæц

اَلْحَمْدُ لِلّٰهِ الَّذِيْٓ اَنْزَلَ عَلٰى عَبْدِهِ الْكِتٰبَ وَلَمْ يَجْعَلْ لَّهٗ عِوَجًا ۜ

al-ḥamdu lillāhil-lażī anzala ‘alā ‘abdihil-kitāba wa lam yaj‘al lahū ‘iwajā(n).

Табу Аллахæн, кæцы йæ ​​лæггадгæнæгмæ рарвыста чиныг (Хъуыран) æмæ йæ нæ сарæзта къæйных;

قَيِّمًا لِّيُنْذِرَ بَأْسًا شَدِيْدًا مِّنْ لَّدُنْهُ وَيُبَشِّرَ الْمُؤْمِنِيْنَ الَّذِيْنَ يَعْمَلُوْنَ الصّٰلِحٰتِ اَنَّ لَهُمْ اَجْرًا حَسَنًاۙ

qayyimal liyunżira ba'san syadīdam mil ladunhu wa yubasysyiral-mu'minīnal-lażīna ya‘malūnaṣ-ṣāliḥāti anna lahum ajran ḥasanā(n).

куыд комкоммæ фæндагамонæг, цæмæй фæдзæхсæм Йæ риссаг æфхæрдæй, æмæ хорз хабар хъусын кæнæм уырнæг адæмæн, хорз хъуыддæгтæ чи кæны, уыдонæн, хорз хæрзиуæг кæй райсдзысты, уый тыххæй,

مّٰكِثِيْنَ فِيْهِ اَبَدًاۙ

mākiṡīna fīhi abadā(n).

уыдон дзы баззайдзысты æнустæм.

وَّيُنْذِرَ الَّذِيْنَ قَالُوا اتَّخَذَ اللّٰهُ وَلَدًاۖ

wa yunżiral-lażīna qāluttakhażallāhu waladā(n).

Æмæ бафæдзæхсын, «Аллах фырт райста», зæгъгæ, чи зæгъы, уыдоны.

مَّا لَهُمْ بِهٖ مِنْ عِلْمٍ وَّلَا لِاٰبَاۤىِٕهِمْۗ كَبُرَتْ كَلِمَةً تَخْرُجُ مِنْ اَفْوَاهِهِمْۗ اِنْ يَّقُوْلُوْنَ اِلَّا كَذِبًا

mā lahum bihī min ‘ilmiw wa lā li'ābā'ihim, kaburat kalimatan takhruju min afwāhihim, iy yaqūlūna illā każibā(n).

Уый тыххæй уыдон ницы зонынц, нæдæр сæ фыдæлтæ. Куыд фыдбылыз у, сæ дзыхæй цы дзырд цæуы, уый; мæнг ныхæстæ йеддæмæ ницы дзурынц.

فَلَعَلَّكَ بَاخِعٌ نَّفْسَكَ عَلٰٓى اٰثَارِهِمْ اِنْ لَّمْ يُؤْمِنُوْا بِهٰذَا الْحَدِيْثِ اَسَفًا

fa la‘allaka bākhi‘un nafsaka ‘alā āṡārihim illam yu'minū bihāżal-ḥadīṡi asafā(n).

Уæд, чи зоны, ды (о Мæхæмæт) дæхи хъыгæй бахъыгдардзынæ, уыдон куы аздæхой, уый фæстæ, кæд æмæ уыцы бæлвырдгæнæныл (Хъуыраныл) не ’ууæндынц, уæд.

اِنَّا جَعَلْنَا مَا عَلَى الْاَرْضِ زِيْنَةً لَّهَا لِنَبْلُوَهُمْ اَيُّهُمْ اَحْسَنُ عَمَلًا

innā ja‘alnā mā ‘alal-arḍi zīnatal lahā linabluwahum ayyuhum aḥsanu ‘amalā(n).

Æцæгæйдæр, зæххыл цыдæриддæр ис, уыдон ын сарæзтам рæсугъддзинад, цæмæй сæ бафæлварæм, кæцы дзы у хуыздæр хъуыддæгты.

وَاِنَّا لَجٰعِلُوْنَ مَا عَلَيْهَا صَعِيْدًا جُرُزًاۗ

wa innā lajā‘ilūna mā ‘alaihā ṣa‘īdan juruzā(n).

Æмæ йыл цы ис, уый æнæмæнгæй скæндзыстæм æдзæрæг, хус зæхх.

اَمْ حَسِبْتَ اَنَّ اَصْحٰبَ الْكَهْفِ وَالرَّقِيْمِ كَانُوْا مِنْ اٰيٰتِنَا عَجَبًا

am ḥasibta anna aṣḥābal-kahfi war-raqīmi kānū min āyātinā ‘ajabā(n).

Куыд уæм кæсы, лæгæтты чи цæры, æмæ (кæмæ ис) раким, уыдон сты нæ диссаджы нысæнттæй (стырдзинады)?

اِذْ اَوَى الْفِتْيَةُ اِلَى الْكَهْفِ فَقَالُوْا رَبَّنَآ اٰتِنَا مِنْ لَّدُنْكَ رَحْمَةً وَّهَيِّئْ لَنَا مِنْ اَمْرِنَا رَشَدًا

iż awal-fityatu ilal-kahfi fa qālū rabbanā ātinā mil ladunka raḥmataw wa hayyi' lanā min amrinā rasyadā(n).

(Хъуыды ма кæнут) лæппутæ лæгæты куы æмбæхстысты, уæд куывтой: «Нæ Хицау. Ратт нын дæ хорзæх æмæ нын нæ хъуыддæгты æххæст раст разамынд ратт».

فَضَرَبْنَا عَلٰٓى اٰذَانِهِمْ فِى الْكَهْفِ سِنِيْنَ عَدَدًاۙ

faḍarabnā ‘alā āżānihim fil-kahfi sinīna ‘adadā(n).

Афтæмæй сын сæ хъустæ æрæхгæдтам лæгæты цалдæр азы.

ثُمَّ بَعَثْنٰهُمْ لِنَعْلَمَ اَيُّ الْحِزْبَيْنِ اَحْصٰى لِمَا لَبِثُوْٓا اَمَدًا ࣖ

Ṡumma ba‘aṡnāhum lina‘lama ayyul-ḥizbaini aḥṣā limā labiṡū amadā(n).

Уый фæстæ сæ райхъал кодтам, цæмæй базонæм, дыууæ къордæй растдæр кæцы у, цас рæстæг баззадысты (лæгæты), уый нымайгæйæ.

نَحْنُ نَقُصُّ عَلَيْكَ نَبَاَهُمْ بِالْحَقِّۗ اِنَّهُمْ فِتْيَةٌ اٰمَنُوْا بِرَبِّهِمْ وَزِدْنٰهُمْ هُدًىۖ

naḥnu naquṣṣu ‘alaika naba'ahum bil-ḥaqq(i), innahum fityatun āmanū birabbihim wa zidnāhum hudā(n).

Мах дын (Мæхæмæтæн) сæ хабар æцæгæй дзурæм. Æцæгæйдæр, уыдон сты æрыгон лæппутæ, кæцытæ æууæндынц сæ Хицауыл, æмæ сын мах бафтыдтам фæндагамонæг.

وَّرَبَطْنَا عَلٰى قُلُوْبِهِمْ اِذْ قَامُوْا فَقَالُوْا رَبُّنَا رَبُّ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِ لَنْ نَّدْعُوَا۟ مِنْ دُوْنِهٖٓ اِلٰهًا لَّقَدْ قُلْنَآ اِذًا شَطَطًا

wa rabaṭnā ‘alā qulūbihim iż qāmū fa qālū rabbunā rabbus-samāwāti wal-arḍi lan nad‘uwa min dūnihī ilāhal laqad qulnā iżan syaṭaṭā(n).

Æмæ сын сæ зæрдæтæ фидар кодтам, куы сыстадысты æмæ куы загътой: «Нæ Хицау у арв æмæ зæххы Хицау, мах æрмæстдæр Уымæ нæ кувæм хуыцаумæ.

هٰٓؤُلَاۤءِ قَوْمُنَا اتَّخَذُوْا مِنْ دُوْنِهٖٓ اٰلِهَةًۗ لَوْلَا يَأْتُوْنَ عَلَيْهِمْ بِسُلْطٰنٍۢ بَيِّنٍۗ فَمَنْ اَظْلَمُ مِمَّنِ افْتَرٰى عَلَى اللّٰهِ كَذِبًاۗ

hā'ulā'i qaumunattakhażū min dūnihī ālihah(tan), lau lā ya'tūna ‘alaihim bisulṭānim bayyin(in), faman aẓlamu mimmaniftarā ‘alallāhi każibā(n).

Уыдон сты нæ адæм, кæцытæ Йæхицæй уæлдай сарæзтой хуыцæуттæ (кувинаг). Цæуылнæ æрхъуыды кæнынц бæлвырд аххосæгтæ (сæ уырнындзинæдтæн)? Уæдæ чи у æнæрастдæр, Аллахы ныхмæ мæнг ныхæстæ чи кæны, уымæй?

وَاِذِ اعْتَزَلْتُمُوْهُمْ وَمَا يَعْبُدُوْنَ اِلَّا اللّٰهَ فَأْوٗٓا اِلَى الْكَهْفِ يَنْشُرْ لَكُمْ رَبُّكُمْ مِّنْ رَّحْمَتِهٖ وَيُهَيِّئْ لَكُمْ مِّنْ اَمْرِكُمْ مِّرْفَقًا

wa iżi‘tazaltumūhum wa mā ya‘budūna illallāha fa'wū ilal-kahfi yansyur lakum rabbukum mir raḥmatihī wa yuhayyi' lakum min amrikum mirfaqā(n).

Æмæ сæ куы ныууадзай æмæ Аллахæй дарддæр цы кувынц, уый, уæд лæгæты æмбæхсæн куы агурай, уæд дын дæ Хицау йæ хорзæхæй исты ратдзæн æмæ дын дæ хъуыддæгты исты пайда ратдзæн.

۞ وَتَرَى الشَّمْسَ اِذَا طَلَعَتْ تَّزٰوَرُ عَنْ كَهْفِهِمْ ذَاتَ الْيَمِيْنِ وَاِذَا غَرَبَتْ تَّقْرِضُهُمْ ذَاتَ الشِّمَالِ وَهُمْ فِيْ فَجْوَةٍ مِّنْهُۗ ذٰلِكَ مِنْ اٰيٰتِ اللّٰهِ ۗمَنْ يَّهْدِ اللّٰهُ فَهُوَ الْمُهْتَدِ وَمَنْ يُّضْلِلْ فَلَنْ تَجِدَ لَهٗ وَلِيًّا مُّرْشِدًا ࣖ

wa tarasy-syamsa iżā ṭala‘at tazāwaru ‘an kahfihim żātal-yamīni wa iżā garabat taqriḍuhum żātasy-syimāli wa hum fī fajwatim minh(u), żālika min āyātillāh(i), may yahdillāhu fa huwal-muhtadi wa may yuḍlil falan tajida lahū waliyyam mursyidā(n).

Æмæ фендзыстут хуры, куы скæса, уæд, сæ лæгæтæй рахизырдæм æркъул кæнгæйæ, æмæ куы аныгуыла, уæд сæ дард галиуырдыгæй, цалынмæ мидæгæй (лæгæты) уæрæх бынат сты, уæдмæ. Адон сты (Аллахы стырдзинады) нысæнттæй цалдæр. Аллахæй фæндагамонæг чи у, уый у фæндагамонæг; æмæ кæй фæрæдийын кæна, уымæн æххуысгæнæг нæ ссардзынæ, кæцы йын фæндараст кæна.

وَتَحْسَبُهُمْ اَيْقَاظًا وَّهُمْ رُقُوْدٌ ۖوَّنُقَلِّبُهُمْ ذَاتَ الْيَمِيْنِ وَذَاتَ الشِّمَالِ ۖوَكَلْبُهُمْ بَاسِطٌ ذِرَاعَيْهِ بِالْوَصِيْدِۗ لَوِ اطَّلَعْتَ عَلَيْهِمْ لَوَلَّيْتَ مِنْهُمْ فِرَارًا وَّلَمُلِئْتَ مِنْهُمْ رُعْبًا

wa taḥsabuhum aiqāẓaw wa hum ruqūd(un), wa nuqallibuhum żātal-yamīni wa żātasy-syimāl(i), wa kalbuhum bāsiṭun żirā‘aihi bil-waṣīd(i), lawiṭṭala‘ta ‘alaihim lawallaita minhum firāraw wa lamuli'ta minhum ru‘bā(n).

Æмæ ды афтæ æнхъæл дæ, æмæ нæ фынæй кæнынц, фæлæ фынæй кæнынц; æмæ сæ размæ-фæстæмæ рахизырдæм æмæ галиуæрдæм æрзылдыстæм, сæ саг та лæгæты дуары раз йæ армытъæпæнтæ æруагъта. Æмæ сæ куы федтаис, уæд сæм, кæй зæгъын æй хъæуы, дæхи аиуварс кодтаис æмæ сæ æнæмæнгæй тасæй байдзаг уыдаис.

وَكَذٰلِكَ بَعَثْنٰهُمْ لِيَتَسَاۤءَلُوْا بَيْنَهُمْۗ قَالَ قَاۤىِٕلٌ مِّنْهُمْ كَمْ لَبِثْتُمْۗ قَالُوْا لَبِثْنَا يَوْمًا اَوْ بَعْضَ يَوْمٍۗ قَالُوْا رَبُّكُمْ اَعْلَمُ بِمَا لَبِثْتُمْۗ فَابْعَثُوْٓا اَحَدَكُمْ بِوَرِقِكُمْ هٰذِهٖٓ اِلَى الْمَدِيْنَةِ فَلْيَنْظُرْ اَيُّهَآ اَزْكٰى طَعَامًا فَلْيَأْتِكُمْ بِرِزْقٍ مِّنْهُ وَلْيَتَلَطَّفْ وَلَا يُشْعِرَنَّ بِكُمْ اَحَدًا

wa każālika ba‘aṡnāhum liyatasā'alū bainahum, qāla qā'ilum minhum kam labiṡtum, qālū labiṡnā yauman au ba‘ḍa yaum(in), qālū rabbukum a‘lamu bimā labiṡtum, fab‘aṡū aḥadakum biwariqikum hāżihī ilal-madīnati falyanẓur ayyuhā azkā ṭa‘āman falya'tikum birizqim minhu walyatalaṭṭaf wa lā yusy‘iranna bikum aḥadā(n).

Æмæ сæ афтæмæй райхъал кодтам, цæмæй кæрæдзийы фарстаиккой. Сæ иу загъта: «Цас рæстæг дæ (ам)?» Уыдон загътой: «Мах уыдыстæм (ам) иу бон кæнæ иу боны хай». Иннæ загъта: «Уæ Хицау хуыздæр зоны, цас рæстæг стут (ам). Уæдæ уæ искæй ацы æвзист æхцаимæ горæтмæ арвитут, æмæ фенæд, кæцы хæринаг у хуыздæр, æмæ дзы исты ахæссут, æмæ уæхи фæлмæнæй æмæ уæхи тыххæй макæмæн дзурут.

اِنَّهُمْ اِنْ يَّظْهَرُوْا عَلَيْكُمْ يَرْجُمُوْكُمْ اَوْ يُعِيْدُوْكُمْ فِيْ مِلَّتِهِمْ وَلَنْ تُفْلِحُوْٓا اِذًا اَبَدًا

innahum iy yaẓharū ‘alaikum yarjumūkum au yu‘īdūkum fī millatihim wa lan tufliḥū iżan abadā(n).

Кæм дæ, уый куы базониккой, уæд дæ дуртæй ныццæвдзысты йе та дæ тыхæй фæстæмæ сæ динмæ æркæндзысты, æмæ уæд дын æнтыст никуы уыдзæн».

وَكَذٰلِكَ اَعْثَرْنَا عَلَيْهِمْ لِيَعْلَمُوْٓا اَنَّ وَعْدَ اللّٰهِ حَقٌّ وَّاَنَّ السَّاعَةَ لَا رَيْبَ فِيْهَاۚ اِذْ يَتَنَازَعُوْنَ بَيْنَهُمْ اَمْرَهُمْ فَقَالُوا ابْنُوْا عَلَيْهِمْ بُنْيَانًاۗ رَبُّهُمْ اَعْلَمُ بِهِمْۗ قَالَ الَّذِيْنَ غَلَبُوْا عَلٰٓى اَمْرِهِمْ لَنَتَّخِذَنَّ عَلَيْهِمْ مَّسْجِدًا

wa każālika a‘ṡarnā ‘alaihim liya‘lamū anna wa‘dallāhi ḥaqquw wa annas-sā‘ata lā raiba fīhā, iż yatanāza‘ūna bainahum amrahum fa qālubnū ‘alaihim bun-yānā(n), rabbuhum a‘lamu bihim, qālal-lażīna galabū ‘alā amrihim lanattakhiżanna ‘alaihim masjidā(n).

Æмæ афтæмæй сæ равдыстам (адæмæн), цæмæй зоной, Аллахы зæрдæвæрд æцæг кæй у, æмæ сахаты тыххæй дызæрдыггаг кæй нæу. Сæ хъуыддæгтыл куы быцæу кодтой, уæд загътой: «Сæ (лæгæты) сæрмæ бæстыхай саразут, сæ Хицау сæ хуыздæр зоны». Сæ хъуыддæгты бар кæмæ уыд, уый загъта: «Æнæмæнг йыл кувæн хæдзар сараздзыстæм».

سَيَقُوْلُوْنَ ثَلٰثَةٌ رَّابِعُهُمْ كَلْبُهُمْۚ وَيَقُوْلُوْنَ خَمْسَةٌ سَادِسُهُمْ كَلْبُهُمْ رَجْمًاۢ بِالْغَيْبِۚ وَيَقُوْلُوْنَ سَبْعَةٌ وَّثَامِنُهُمْ كَلْبُهُمْ ۗقُلْ رَّبِّيْٓ اَعْلَمُ بِعِدَّتِهِمْ مَّا يَعْلَمُهُمْ اِلَّا قَلِيْلٌ ەۗ فَلَا تُمَارِ فِيْهِمْ اِلَّا مِرَاۤءً ظَاهِرًا ۖوَّلَا تَسْتَفْتِ فِيْهِمْ مِّنْهُمْ اَحَدًا ࣖ

sayaqūlūna ṡalāṡatur rābi‘uhum kalbuhum, wa yaqūlūna khamsatun sādisuhum kalbuhum rajmam bil-gaib(i), wa yaqūlūna sab‘atuw wa ṡāminuhum kalbuhum, qur rabbī a‘lamu bi‘iddatihim mā ya‘lamuhum illā qalīl(un), falā tumāri fīhim illā mirā'an ẓāhirā(n), wa lā tastafti fīhim minhum aḥadā(n).

Фæстæдæр (иуæй-иутæ) зæгъдзысты, «(Сæ нымæц у) æртæ (адæймаджы), цыппæрæм у саг», æмæ (иннæтæ) зæгъдзысты, «(Сæ нымæц у) фондз (адæймаджы), æхсæзæм у саг», куыд æрхъуыды уæлæрвты тыххæй; æмæ (иннæ) загъта: «(Сæ нымæц) у авд (адæймаджы), æстæм у саг». Зæгъ (Мæхæмæт): «Мæ Хицау хуыздæр зоны сæ нымæц; цалдæрæй дарддæр ничи зоны сæ нымæц». Уæдæ сыл сымах (Мæхæмæт) ма быцæу кæнут, æддаг быцæутæ йеддæмæ æмæ сæ (фæсивæды) тыххæй макæй фæрсут.

وَلَا تَقُوْلَنَّ لِشَا۟يْءٍ اِنِّيْ فَاعِلٌ ذٰلِكَ غَدًاۙ

wa lā taqūlanna lisyai'in innī fā‘ilun żālika gadā(n).

Æмæ макуы зæгъ искæмæн: «Æз æй æнæмæнг сараздзынæн райсом райсомæй»,

اِلَّآ اَنْ يَّشَاۤءَ اللّٰهُ ۖوَاذْكُرْ رَّبَّكَ اِذَا نَسِيْتَ وَقُلْ عَسٰٓى اَنْ يَّهْدِيَنِ رَبِّيْ لِاَقْرَبَ مِنْ هٰذَا رَشَدًا

illā ay yasyā'allāh(u), ważkur rabbaka iżā nasīta wa qul ‘asā ay yahdiyani rabbī li'aqraba min hāżā rasyadā(n).

æрмæст (зæгъгæйæ), «Хуыцау куы фæнда». Æмæ дæ Хицауы зæрдыл дар, кæд æмæ ферох кæнай æмæ зæгъай: «Ныфс мæ ис, мæ Хицау мæ фæндараст кæндзæн, цæмæй æз уон хæстæгдæр (рæстдзинадмæ) ацы хъуыддагæй».

وَلَبِثُوْا فِيْ كَهْفِهِمْ ثَلٰثَ مِائَةٍ سِنِيْنَ وَازْدَادُوْا تِسْعًا

wa labiṡū fī kahfihim ṡalāṡa mi'atin sinīna wazdādū tis‘ā(n).

Æмæ лæгæты фæцардысты æртæсæдæ азы æмæ ма 9 азы.

قُلِ اللّٰهُ اَعْلَمُ بِمَا لَبِثُوْا ۚ لَهٗ غَيْبُ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِۗ اَبْصِرْ بِهٖ وَاَسْمِعْۗ مَا لَهُمْ مِّنْ دُوْنِهٖ مِنْ وَّلِيٍّۗ وَلَا يُشْرِكُ فِيْ حُكْمِهٖٓ اَحَدًا

qulillāhu a‘lamu bimā labiṡū, lahū gaibus-samāwāti wal-arḍ(i), abṣir bihī wa asmi‘, mā lahum min dūnihī miw waliyy(in), wa lā yusyriku fī ḥukmihī aḥadā(n).

Зæгъ: «Аллах хуыздæр зоны, цас рæстæг баззадысты (лæгæты), уымæн у æппæт æмбæхст арвыл æмæ зæххыл. Куыд рухс у йæ цæстæнгас æмæ куыд карз у йæ хъус; нæй сын хъахъхъæнæг йеддæмæ; æмæ никæй исы йе ’мбал уынаффæтæ рахæссыны хъуыддаджы».

وَاتْلُ مَآ اُوْحِيَ اِلَيْكَ مِنْ كِتَابِ رَبِّكَۗ لَا مُبَدِّلَ لِكَلِمٰتِهٖۗ وَلَنْ تَجِدَ مِنْ دُوْنِهٖ مُلْتَحَدًا

watlu mā ūḥiya ilaika min kitābi rabbik(a), lā mubaddila likalimātih(ī), wa lan tajida min dūnihī multaḥadā(n).

Æмæ кæс (Мæхæмæт), цы дын æрхауд, уый, ома дæ Хицауы чиныг (Хъуыран). Йæ хъуыдыйæдтæ йын ницы аивдзæн. Æмæ уымæй дарддæр æмбæхсæн нæ ссардзыстут

وَاصْبِرْ نَفْسَكَ مَعَ الَّذِيْنَ يَدْعُوْنَ رَبَّهُمْ بِالْغَدٰوةِ وَالْعَشِيِّ يُرِيْدُوْنَ وَجْهَهٗ وَلَا تَعْدُ عَيْنٰكَ عَنْهُمْۚ تُرِيْدُ زِيْنَةَ الْحَيٰوةِ الدُّنْيَاۚ وَلَا تُطِعْ مَنْ اَغْفَلْنَا قَلْبَهٗ عَنْ ذِكْرِنَا وَاتَّبَعَ هَوٰىهُ وَكَانَ اَمْرُهٗ فُرُطًا

waṣbir nafsaka ma‘al-lażīna yad‘ūna rabbahum bil-gadāti wal-‘asyiyyi yurīdūna wajhahū wa lā ta‘du ‘aināka ‘anhum, turīdu zīnatal-ḥayātid-dun-yā, wa lā tuṭi‘ man agfalnā qalbahū ‘an żikrinā wattaba‘a hawāhu wa kāna amruhū furuṭā(n).

Æмæ фæразон у, ды (Мæхæмæт), райсомæй изæрæй йæ Хицаумæ чи сиды, йæ хорзæхмæ йæ зæрдæ чи дардта, уыдонæн; æмæ сæм дæ цæст ма ахиз (уымæн æмæ) уыдон ныфс дарынц дунеон царды згъæртæй; æмæ ма цæут, кæй зæрдæтæ нæ æрымысыдыстæм, уыдоны фæдыл, æмæ сæ монцты фæдыл цæут æмæ сæ уавæртæ арæнæй кæй ахызтысты.

وَقُلِ الْحَقُّ مِنْ رَّبِّكُمْۗ فَمَنْ شَاۤءَ فَلْيُؤْمِنْ وَّمَنْ شَاۤءَ فَلْيَكْفُرْۚ اِنَّآ اَعْتَدْنَا لِلظّٰلِمِيْنَ نَارًاۙ اَحَاطَ بِهِمْ سُرَادِقُهَاۗ وَاِنْ يَّسْتَغِيْثُوْا يُغَاثُوْا بِمَاۤءٍ كَالْمُهْلِ يَشْوِى الْوُجُوْهَۗ بِئْسَ الشَّرَابُۗ وَسَاۤءَتْ مُرْتَفَقًا

wa qulil-ḥaqqu mir rabbikum, faman syā'a falyu'miw wa man syā'a falyakfur, innā a‘tadnā liẓ-ẓālimīna nārā(n), aḥāṭa bihim surādiquhā, wa iy yastagīṡū yugāṡū bimā'in kal-muhli yasywil-wujūh(a), bi'sasy-syarāb(u), wa sā'at murtafaqā(n).

Æмæ зæгъ (Мæхæмæт): «Рæстдзинад дæ Хицауæй цæуы, кæй фæнды (уырнын), уый баууæндæд, æмæ кæй фæнды (æнæууæндын), уый æнæууæндæд». Æцæгæйдæр, мах бацæттæ кодтам зындон фыдгæнджытæн, кæцыты змæстытæ сæ алыварс сты. Куы ракурой æххуыс (нуазгæйæ), уæд сын ратдзысты фыцгæ æфсæйнагау, сæ цæсгæмттæ сын чи судзы, ахæм дон. (Уый у) æппæты æвзæрдæр нозт æмæ æппæты æвзæрдæр улæфæн бынат.

اِنَّ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَعَمِلُوا الصّٰلِحٰتِ اِنَّا لَا نُضِيْعُ اَجْرَ مَنْ اَحْسَنَ عَمَلًاۚ

innal-lażīna āmanū wa ‘amiluṣ-ṣāliḥāti innā lā nuḍī‘u ajra man aḥsana ‘amalā(n).

Æцæгдæр, чи уырны æмæ хорз хъуыддæгтæ чи кæны, Хорз хъуыддæгтæ чи кæны, уыдоны хæрзиуæг нæ сафдзыстæм.

اُولٰۤىِٕكَ لَهُمْ جَنّٰتُ عَدْنٍ تَجْرِيْ مِنْ تَحْتِهِمُ الْاَنْهٰرُ يُحَلَّوْنَ فِيْهَا مِنْ اَسَاوِرَ مِنْ ذَهَبٍ وَّيَلْبَسُوْنَ ثِيَابًا خُضْرًا مِّنْ سُنْدُسٍ وَّاِسْتَبْرَقٍ مُّتَّكِـِٕيْنَ فِيْهَا عَلَى الْاَرَاۤىِٕكِۗ نِعْمَ الثَّوَابُۗ وَحَسُنَتْ مُرْتَفَقًا ࣖ

ulā'ika lahum jannātu ‘adnin tajrī min taḥtihimul-anhāru yuḥallauna fīhā min asāwira min żahabiw wa yalbasūna ṡiyāban khuḍram min sundusiw wa istabraqim muttaki'īna fīhā ‘alal-arā'ik(i), ni‘maṡ-ṡawāb(u), wa ḥasunat murtafaqā(n).

Уыдон райсынц Адны Дзæнæт, кæцыйы бын цæуынц цæугæдæттæ; (уыцы дзæнæты) сты сызгъæрин æрфгуытæй æфснайд æмæ сæ уæлæ дарынц лыстæг æфсæйнаг æмæ бæзджын æфсæйнагæй конд урс дарæс, рæсугъд дивантыл æнцойгæнгæйæ бадынц. (Уый у) хуыздæр хæрзиуæг æмæ рæсугъд улæфæн бынат.

۞ وَاضْرِبْ لَهُمْ مَّثَلًا رَّجُلَيْنِ جَعَلْنَا لِاَحَدِهِمَا جَنَّتَيْنِ مِنْ اَعْنَابٍ وَّحَفَفْنٰهُمَا بِنَخْلٍ وَّجَعَلْنَا بَيْنَهُمَا زَرْعًاۗ

waḍrib lahum maṡalar rajulaini ja‘alnā li'aḥadihimā jannataini min a‘nābiw wa ḥafafnāhumā binakhliw wa ja‘alnā bainahumā zar‘ā(n).

Æмæ сын (Мæхæмæт) дæнцæг ратт, дыууæ лæджы, кæцытæй иу (кафир) радтам сын дыууæ сæнæфсирдоны æмæ дыууæ цæхæрадоны дæр æрæмбæрзтам пальмæбæлæстæй æмæ се ’хсæн (цæхæрадæттæ) сарæзтам быдыр.

كِلْتَا الْجَنَّتَيْنِ اٰتَتْ اُكُلَهَا وَلَمْ تَظْلِمْ مِّنْهُ شَيْـًٔاۙ وَّفَجَّرْنَا خِلٰلَهُمَا نَهَرًاۙ

kiltal-jannataini ātat ukulahā wa lam taẓlim minhu syai'ā(n), wa fajjarnā khilālahumā naharā(n).

Дыууæ цæхæрадоны дæр радтой сæ дыргътæ, æмæ сæ дыргътæ лыстæг дæр нæ фæкъаддæр сты, æмæ дыууæ цæхæрадоны ’хсæн цы дзыхъхъытæ уыд, уыдоны Мах калдысты цæугæдæттæ,

وَّكَانَ لَهٗ ثَمَرٌۚ فَقَالَ لِصَاحِبِهٖ وَهُوَ يُحَاوِرُهٗٓ اَنَا۠ اَكْثَرُ مِنْكَ مَالًا وَّاَعَزُّ نَفَرًا

wa kāna lahū ṡamar(un), fa qāla liṣāḥibihī wa huwa yuḥāwiruhū ana akṡaru minka mālaw wa a‘azzu nafarā(n).

æмæ йæм уыдис стыр хъæздыгдзинад, æмæ йе ’мбалæн (уырнæг) йемæ ныхас кæнгæйæ загъта: «Мæ хъæздыгдзинад дæуæй фылдæр у æмæ мæ фæдонтæ сты тыхджындæр».

وَدَخَلَ جَنَّتَهٗ وَهُوَ ظَالِمٌ لِّنَفْسِهٖۚ قَالَ مَآ اَظُنُّ اَنْ تَبِيْدَ هٰذِهٖٓ اَبَدًاۙ

wa dakhala jannatahū wa huwa ẓālimul linafsih(ī), qāla mā aẓunnu an tabīda hāżihī abadā(n).

Æмæ йæ цæхæрадонмæ бацыд йæхицæн зианхæссæг ахастæй (уымæн æмæ уыд сæрыстыр æмæ æнæууæнк); загъта: «Мæнмæ гæсгæ ацы цæхæрадон æнустæм нæ фесæфдзæн,

وَّمَآ اَظُنُّ السَّاعَةَ قَاۤىِٕمَةً وَّلَىِٕنْ رُّدِدْتُّ اِلٰى رَبِّيْ لَاَجِدَنَّ خَيْرًا مِّنْهَا مُنْقَلَبًا

wa mā aẓunnus-sā‘ata qā'imataw wa la'ir rudittu ilā rabbī la'ajidanna khairam minhā munqalabā(n).

æмæ æз афтæ хъуыды кæнын, æмæ Райгасы бон нæ æрцæудзæн, æмæ мæ Хицаумæ куы æрыздæхтаин, уæд æнæмæнгæй ссардзынæн амæй хуыздæр бынат».

قَالَ لَهٗ صَاحِبُهٗ وَهُوَ يُحَاوِرُهٗٓ اَكَفَرْتَ بِالَّذِيْ خَلَقَكَ مِنْ تُرَابٍ ثُمَّ مِنْ نُّطْفَةٍ ثُمَّ سَوّٰىكَ رَجُلًاۗ

qāla lahū ṣāḥibuhū wa huwa yuḥāwiruhū akafarta bil-lażī khalaqaka min turābin ṡumma min nuṭfatin ṡumma sawwāka rajulā(n).

Йе 'мбал (уырнæг) ын йемæ ныхас кæнгæйæ загъта: «Æнæууæнк дæ (Хуыцауыл), кæцы дæ сфæлдыста рыгæй, стæй æртæхæй, стæй дæ скодта æххæст адæймаг?

لٰكِنَّا۠ هُوَ اللّٰهُ رَبِّيْ وَلَآ اُشْرِكُ بِرَبِّيْٓ اَحَدًا

lākinna huwallāhu rabbī wa lā usyriku birabbī aḥadā(n).

Фæлæ æз (уырны, уый у Аллах, мæ Хицау, æмæ æз ницы æмбаст кæнын мæ Хицауимæ.

وَلَوْلَآ اِذْ دَخَلْتَ جَنَّتَكَ قُلْتَ مَا شَاۤءَ اللّٰهُ ۙ لَا قُوَّةَ اِلَّا بِاللّٰهِ ۚاِنْ تَرَنِ اَنَا۠ اَقَلَّ مِنْكَ مَالًا وَّوَلَدًاۚ

wa lau lā iż dakhalta jannataka qulta mā syā'allāh(u), lā quwwata illā billāh(i), in tarani ana aqalla minka mālaw wa waladā(n).

Æмæ дæ цæхæрадонмæ куы бацæуай, уæд цæмæн нæ зæгъыс «Мася Аллах, ла къувата илла биллах» (Æцæгæйдæр, Аллахы фæндонæй æппæт уыдæттæ сæххæст сты), ницы тых ис, Аллахы (æххуыс) йеддæмæ, кæд æмæ дæм афтæ кæсы, æмæ мæ хъæздыгдзинад æмæ мæ байзæддæгтæ дæуæй къаддæр сты, уæддæр.

فَعَسٰى رَبِّيْٓ اَنْ يُّؤْتِيَنِ خَيْرًا مِّنْ جَنَّتِكَ وَيُرْسِلَ عَلَيْهَا حُسْبَانًا مِّنَ السَّمَاۤءِ فَتُصْبِحَ صَعِيْدًا زَلَقًاۙ

fa ‘asā rabbī ay yu'tiyani khairam min jannatika wa yursila ‘alaihā ḥusbānam minas-samā'i fa tuṣbiḥa ṣa‘īdan zalaqā(n).

Уæдæ мæ ныфс ис, мæ Хицау мын дæ (ацы) цæхæрадонæй хуыздæр (цæхæрадон) кæй ратдзæн; æмæ дын дæ цæхæрадонмæ арвæй æрбарвыста мигъы æрттывд, æмæ (цæхæрадон) сси лыстæг зæхх,

اَوْ يُصْبِحَ مَاۤؤُهَا غَوْرًا فَلَنْ تَسْتَطِيْعَ لَهٗ طَلَبًا

au yuṣbiḥa mā'uhā gauran falan tastaṭī‘a lahū ṭalabā(n).

кæнæ дон зæхмæ ныккæла, уæд æй нал ссардзынæ».

وَاُحِيْطَ بِثَمَرِهٖ فَاَصْبَحَ يُقَلِّبُ كَفَّيْهِ عَلٰى مَآ اَنْفَقَ فِيْهَا وَهِيَ خَاوِيَةٌ عَلٰى عُرُوْشِهَا وَيَقُوْلُ يٰلَيْتَنِيْ لَمْ اُشْرِكْ بِرَبِّيْٓ اَحَدًا

wa uḥīṭa biṡamarihī fa aṣbaḥa yuqallibu kaffaihi ‘alā mā anfaqa fīhā wa hiya khāwiyatun ‘alā ‘urūsyihā wa yaqūlu yā laitanī lam usyrik birabbī aḥadā(n).

Æмæ йæ хъæздыгдзинад фесæфт, уæд йæ къухты æфсæнттæ æрзылдта (фæсмон кæныны нысан), цы йыл бахардз кодта, уый тыххæй, сæнæфсир та йæ æнцойадимæ æрхауд (пара-пара) уæд загъта: «Цы уаид, æз мæ Хицауимæ куы ницы баиу кодтаин».

وَلَمْ تَكُنْ لَّهٗ فِئَةٌ يَّنْصُرُوْنَهٗ مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ وَمَا كَانَ مُنْتَصِرًاۗ

wa lam takul lahū fi'atuy yanṣurūnahū min dūnillāhi wa mā kāna muntaṣirā(n).

Æмæ йын æххуысгæнæг къорд нæй, Аллахæй дарддæр; æмæ йæхи бахъахъхъæнын йæ бон нæ бауыдзæн.

هُنَالِكَ الْوَلَايَةُ لِلّٰهِ الْحَقِّۗ هُوَ خَيْرٌ ثَوَابًا وَّخَيْرٌ عُقْبًا ࣖ

hunālikal-walāyatu lillāhil-ḥaqq(i), huwa khairun ṡawābaw wa khairun ‘uqbā(n).

Уым æххуыс цæуы æрмæстдæр Аллахæй, Æппæты Æцæгæй. Уый у хуыздæр хæрзиуæг æмæ хуыздæр хæрзиуæг дæттæг.

وَاضْرِبْ لَهُمْ مَّثَلَ الْحَيٰوةِ الدُّنْيَا كَمَاۤءٍ اَنْزَلْنٰهُ مِنَ السَّمَاۤءِ فَاخْتَلَطَ بِهٖ نَبَاتُ الْاَرْضِ فَاَصْبَحَ هَشِيْمًا تَذْرُوْهُ الرِّيٰحُ ۗوَكَانَ اللّٰهُ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ مُّقْتَدِرًا

waḍrib lahum maṡalal-ḥayātid-dun-yā kamā'in anzalnāhu minas-samā'i fakhtalaṭa bihī nabātul-arḍi fa aṣbaḥa hasyīman tażrūhur-riyāḥ(u), wa kānallāhu ‘alā kulli syai'im muqtadirā(n).

Æмæ сын (адæмæн) скæн фæсномыг ацы дунейы царды тыххæй, арвæй цы дон (къæвда) æрвитæм, уый хуызæн, цæмæй зæххыл зайæгойтæ æфсæст кæна, стæй (зайæгойтæ) дымгæ куыд ныссæлы, афтæ хус кæнынц. Æмæ Аллах у Æппæтхъомысджын алцæуыл дæр.

اَلْمَالُ وَالْبَنُوْنَ زِيْنَةُ الْحَيٰوةِ الدُّنْيَاۚ وَالْبٰقِيٰتُ الصّٰلِحٰتُ خَيْرٌ عِنْدَ رَبِّكَ ثَوَابًا وَّخَيْرٌ اَمَلًا

al-mālu wal-banūna zīnatul-ḥayātid-dun-yā, wal-bāqiyātuṣ-ṣāliḥātu khairun ‘inda rabbika ṡawābaw wa khairun amalā(n).

Хъæздыгдзинад æмæ сывæллæттæ сты дунеон царды рæсугъддзинæдтæ, фæлæ æнæрлæугæ хорз хъуыддæгтæ сты хуыздæр хæрзиуæг дæ Хицаумæ æмæ хуыздæр ныфс.

وَيَوْمَ نُسَيِّرُ الْجِبَالَ وَتَرَى الْاَرْضَ بَارِزَةًۙ وَّحَشَرْنٰهُمْ فَلَمْ نُغَادِرْ مِنْهُمْ اَحَدًاۚ

wa yauma nusayyirul-jibāla wa taral-arḍa bārizah(tan), wa ḥasyarnāhum falam nugādir minhum aḥadā(n).

Æмæ (уæ зæрдыл дарут) уыцы бон, кæд (куы) ахиздзыстæм хæхты æхсæнты æмæ фендзыстут зæхх æрфгуыты æмæ сæ æрæмбырд кæндзыстæм (æппæт адæмы), æмæ дзы иу дæр нæ ныууадздзыстæм.

وَعُرِضُوْا عَلٰى رَبِّكَ صَفًّاۗ لَقَدْ جِئْتُمُوْنَا كَمَا خَلَقْنٰكُمْ اَوَّلَ مَرَّةٍۢ ۖبَلْ زَعَمْتُمْ اَلَّنْ نَّجْعَلَ لَكُمْ مَّوْعِدًا

wa ‘uriḍū ‘alā rabbika ṣaffā(n), laqad ji'tumūnā kamā khalaqnākum awwala marratim bal za‘amtum allan naj‘ala lakum mau‘idā(n).

Æмæ сæ дæ Хицауы размæ æрбакæндзысты рæнхъæй-рæнхъмæ. (Аллах зæгъы): «Æцæгæйдæр, æрцыдыстут махмæ, куыд уæ сфæлдыстам фыццаг хатт; афтæ дæр хъуыды кæнут, æмæ уын рæстæг нæ снысан кæндзыстæм (бадзырд сæххæст кæнынмæ сыстынæн».

وَوُضِعَ الْكِتٰبُ فَتَرَى الْمُجْرِمِيْنَ مُشْفِقِيْنَ مِمَّا فِيْهِ وَيَقُوْلُوْنَ يٰوَيْلَتَنَا مَالِ هٰذَا الْكِتٰبِ لَا يُغَادِرُ صَغِيْرَةً وَّلَا كَبِيْرَةً اِلَّآ اَحْصٰىهَاۚ وَوَجَدُوْا مَا عَمِلُوْا حَاضِرًاۗ وَلَا يَظْلِمُ رَبُّكَ اَحَدًا ࣖ

wa wuḍi‘al-kitābu fa taral-mujrimīna musyfiqīna mimmā fīhi wa yaqūlūna yā wailatanā mā lihāżal-kitābi lā yugādiru ṣagīrataw wa lā kabīratan illā aḥṣāhā, wa wajadū mā ‘amilū ḥaḍirā(n), wa lā yaẓlimu rabbuka aḥadā(n).

Æмæ чиныг (хъуыддæгты фыст) æвæрд у, уæд фендзыстут тæригъæдджынты, цы дзы ис (фыст), уымæй тæрсгæйæ, æмæ зæгъынц: «Куыд æнамонд стæм, цы у ацы чиныг, ницыуал баззад, чысыл æмæ стыр фæлæ алцыдæр фыст у», æмæ ссарынц (æппæт) цы сарæзтой (фыст). Æмæ дæ Хицау никæмæн фыдбылыз кæны.

وَاِذْ قُلْنَا لِلْمَلٰۤىِٕكَةِ اسْجُدُوْا لِاٰدَمَ فَسَجَدُوْٓا اِلَّآ اِبْلِيْسَۗ كَانَ مِنَ الْجِنِّ فَفَسَقَ عَنْ اَمْرِ رَبِّهٖۗ اَفَتَتَّخِذُوْنَهٗ وَذُرِّيَّتَهٗٓ اَوْلِيَاۤءَ مِنْ دُوْنِيْ وَهُمْ لَكُمْ عَدُوٌّۗ بِئْسَ لِلظّٰلِمِيْنَ بَدَلًا

wa iż qulnā lil-malā'ikatisjudū li'ādama fa sajadū illā iblīs(a), kāna minal-jinni fa fasaqa ‘an amri rabbih(ī), afa tattakhiżūnahū wa żurriyyatahū auliyā'a min dūnī wa hum lakum ‘aduww(un), bi'sa liẓ-ẓālimīna badalā(n).

Æмæ (хъуыды ма кæнут) зæдтæн куы загътам: «Адамæн ныллæг кувут!» Афтæмæй Сатанайæ йеддæмæ сæ сæр ныллæг акуывтой. Уый у джинты къордæй, уымæ гæсгæ йæ Хицауы фæдзæхст нæ æххæст кæны. Уый æмæ йæ байзæддæгты Мæнæй дарддæр хицæуттæй скæнын дын æмбæлы, кæд де знæгтæ сты, уæддæр? Уый у тынг æвзæр (хæйрæг) куыд фыдгæнæджы бæсты (Аллах).

۞ مَآ اَشْهَدْتُّهُمْ خَلْقَ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِ وَلَا خَلْقَ اَنْفُسِهِمْۖ وَمَا كُنْتُ مُتَّخِذَ الْمُضِلِّيْنَ عَضُدًا

mā asyhattuhum khalqas-samāwāti wal-arḍi wa lā khalqa anfusihim, wa mā kuntu muttakhiżal-muḍillīna ‘aḍudā(n).

Æз сæ (Хæйрæджы æмæ йæ байзæддæгты) нæ æрбакодтон, цæмæй феной арв æмæ зæххы сфæлдыстад, æмæ сæхи сфæлдыстад дæр нæ; æмæ фæндагыл чи цæуы, уыдоны æххуысгæнæг нæ кæнын.

وَيَوْمَ يَقُوْلُ نَادُوْا شُرَكَاۤءِيَ الَّذِيْنَ زَعَمْتُمْ فَدَعَوْهُمْ فَلَمْ يَسْتَجِيْبُوْا لَهُمْ وَجَعَلْنَا بَيْنَهُمْ مَّوْبِقًا

wa yauma yaqūlu nādū syurakā'iyal-lażīna za‘amtum fa da‘auhum falam yastajībū lahum wa ja‘alnā bainahum maubiqā(n).

Æмæ (уæ зæрдыл дарут) уыцы бон (куы) Уый загъта: «Фæдзурут мæм уæ æмцæдисонты, кæцыты нымайут». Уыдон æм уæд фæдзырдтой, фæлæ уыдон (æмцæдисон æмцæдисонтæ) дзуапп нæ радтой (сæ сидтытæн) æмæ сын сарæзтам сæфты бынат (зындон).

وَرَاَ الْمُجْرِمُوْنَ النَّارَ فَظَنُّوْٓا اَنَّهُمْ مُّوَاقِعُوْهَا وَلَمْ يَجِدُوْا عَنْهَا مَصْرِفًا ࣖ

wa ra'al-mujrimūnan nāra fa ẓannū annahum muwāqi‘ūhā wa lam yajidū ‘anhā maṣrifā(n).

Æмæ тæригъæдджынтæ зындон уынынц, æмæ йæм бахаудзысты, ууыл дызæрдыг кæнынц, æмæ дзы фервæзæн нæ ссарынц.

وَلَقَدْ صَرَّفْنَا فِيْ هٰذَا الْقُرْاٰنِ لِلنَّاسِ مِنْ كُلِّ مَثَلٍۗ وَكَانَ الْاِنْسَانُ اَكْثَرَ شَيْءٍ جَدَلًا

wa laqad ṣarrafnā fī hāżal-qur'āni lin-nāsi min kulli maṡal(in), wa kānal-insānu akṡara syai'in jadalā(n).

Æмæ æцæгæйдæр, мах æй адæмæн ногæй æмæ ногæй бамбарын кодтам ацы Хъуыраны алыхуызон æмбисæндтæй. Фæлæ фылдæр быцæу кæнынц адæймæгтæ.

وَمَا مَنَعَ النَّاسَ اَنْ يُّؤْمِنُوْٓا اِذْ جَاۤءَهُمُ الْهُدٰى وَيَسْتَغْفِرُوْا رَبَّهُمْ اِلَّآ اَنْ تَأْتِيَهُمْ سُنَّةُ الْاَوَّلِيْنَ اَوْ يَأْتِيَهُمُ الْعَذَابُ قُبُلًا

wa mā mana‘an-nāsa ay yu'minū iż jā'ahumul-hudā wa yastagfirū rabbahum illā an ta'tiyahum sunnatul-awwalīna au ya'tiyahumul-‘ażābu qubulā(n).

Æмæ ницы ис, кæцы хъыгдары адæмы уырнынæй, куы æрцæуы разамынд сæм æмæ куы курой хатыр сæ Хицауæй, æрмæстдæр (æнхъæлмæ кæсыны фæндон) (Аллахы закъон, кæцы йæ ​​тыхы уыд) раздæры адæмы æрцыдмæ кæнæ сыл æцæг æфхæрд æрцæуынмæ.

وَمَا نُرْسِلُ الْمُرْسَلِيْنَ اِلَّا مُبَشِّرِيْنَ وَمُنْذِرِيْنَۚ وَيُجَادِلُ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا بِالْبَاطِلِ لِيُدْحِضُوْا بِهِ الْحَقَّ وَاتَّخَذُوْٓا اٰيٰتِيْ وَمَآ اُنْذِرُوْا هُزُوًا

wa mā nursilul-mursalīna illā mubasysyirīna wa munżirīn(a), wa yujādilul-lażīna kafarū bil-bāṭili liyudḥiḍū bihil-ḥaqqa wattakhażū āyātī wa mā unżirū huzuwā(n).

Æмæ мах нæ арвыстам минæвæртты, фæлæ куыд хорз хабар хæссæг æмæ фæдзæхсæг; фæлæ чи нæ уырны, уыдон быцæу кæнынц мæнгæй, цæмæй рæстдзинад (рæстдзинад) фесафой, æмæ хынджылæг кæнынц Мæ стихтæй æмæ сæ ныхмæ цы фæдзæхст цæуы, уымæй.

وَمَنْ اَظْلَمُ مِمَّنْ ذُكِّرَ بِاٰيٰتِ رَبِّهٖ فَاَعْرَضَ عَنْهَا وَنَسِيَ مَا قَدَّمَتْ يَدَاهُۗ اِنَّا جَعَلْنَا عَلٰى قُلُوْبِهِمْ اَكِنَّةً اَنْ يَّفْقَهُوْهُ وَفِيْٓ اٰذَانِهِمْ وَقْرًاۗ وَاِنْ تَدْعُهُمْ اِلَى الْهُدٰى فَلَنْ يَّهْتَدُوْٓا اِذًا اَبَدًا

wa man aẓlamu mimman żukkira bi'āyāti rabbihī fa a‘raḍa ‘anhā wa nasiya mā qaddamat yadāh(u), innā ja‘alnā ‘alā qulūbihim akinnatan ay yafqahūhu wa fī āżānihim waqrā(n), wa in tad‘uhum ilal-hudā falay yahtadū iżan abadā(n).

Æмæ чи у æнæрастдæр, йæ Хицауы стихтæй кæй фæдзæхстой, стæй сæ йæхи айсы æмæ йæ дыууæ къухы цы сарæзтой, уый ферох кæны? Æцæгæйдæр, мах сын сæ зæрдæтæ æхгæдтам, (цæмæй йæ ма) бамбарой, æмæ сын сæ хъусты æхгæнæнтæ дæр сæвæрдтам. Кæд сæ ды (Мæхæмæт) æрбахоныс фæндагамонæгмæ, уæддæр æнæмæнгæй нæ райсдзысты фæндагамонæг æнустæм.

وَرَبُّكَ الْغَفُوْرُ ذُو الرَّحْمَةِۗ لَوْ يُؤَاخِذُهُمْ بِمَا كَسَبُوْا لَعَجَّلَ لَهُمُ الْعَذَابَۗ بَلْ لَّهُمْ مَّوْعِدٌ لَّنْ يَّجِدُوْا مِنْ دُوْنِهٖ مَوْىِٕلًا

wa rabbukal-gafūru żur-raḥmah(ti), lau yu'ākhiżuhum bimā kasabū la‘ajjala lahumul-‘ażāb(a), bal lahum mau‘idul lay yajidū min dūnihī mau'ilā(n).

Æмæ дæ Хицау у Хатыргæнæг, тæригъæд кæны. Сæ митæй сæ бафхæрын куы бафæндыд, уæд сын сæ æфхæрд фæтагъддæр кодтаид. Фæлæ уыдонæн ис бæлвырд рæстæг (хъизæмар), кæцыйы дæргъы Уымæй æмбæхсæн нæ ссардзысты.

وَتِلْكَ الْقُرٰٓى اَهْلَكْنٰهُمْ لَمَّا ظَلَمُوْا وَجَعَلْنَا لِمَهْلِكِهِمْ مَّوْعِدًا ࣖ

wa tilkal-qurā ahlaknāhum lammā ẓalamū wa ja‘alnā limahlikihim mau‘idā(n).

Æмæ уыцы зæххы цæрджыты фесæфтам, æнæрастдзинад куы сарæзтой, уæд, æмæ сын снысан кодтам бæлвырд рæстæг сæ фесафынæн.

وَاِذْ قَالَ مُوْسٰى لِفَتٰىهُ لَآ اَبْرَحُ حَتّٰٓى اَبْلُغَ مَجْمَعَ الْبَحْرَيْنِ اَوْ اَمْضِيَ حُقُبًا

wa iż qāla mūsā lifatāhu lā abraḥu ḥattā abluga majma‘al-baḥraini au amḍiya ḥuqubā(n).

Æмæ (хъуыды ма кæнут), Муссæ йæ лæггадгæнæгæн куы загъта: «Дыууæ денджызы фембæлдмæ нæ бахæццæ уыдзынæн, кæннод цæудзынæн бирæ азты».

فَلَمَّا بَلَغَا مَجْمَعَ بَيْنِهِمَا نَسِيَا حُوْتَهُمَا فَاتَّخَذَ سَبِيْلَهٗ فِى الْبَحْرِ سَرَبًا

falammā balagā majma‘a bainihimā nasiyā ḥūtahumā fattakhaża sabīlahū fil-baḥri sarabā(n).

Афтæмæй дыууæ денджызы фембæлдмæ куы бахæццæ сты, уæд сæ кæсаг ферох, афтæмæй (кæсаг) рагæпп кодта æмæ денджызы йæ фæндаг акодта.

فَلَمَّا جَاوَزَا قَالَ لِفَتٰىهُ اٰتِنَا غَدَاۤءَنَاۖ لَقَدْ لَقِيْنَا مِنْ سَفَرِنَا هٰذَا نَصَبًا

falammā jāwazā qāla lifatāhu ātinā gadā'anā laqad laqīnā min safarinā hāżā naṣabā(n).

Уæдæ (уыцы бынатæй) куы ахызтысты, уæд Муссæ йæ лæггадгæнæгæн загъта: «Æрхæсс ардæм нæ хæринæгтæ, æцæгæйдæр, нæ балцæй бафæлладыстæм».

قَالَ اَرَاَيْتَ اِذْ اَوَيْنَآ اِلَى الصَّخْرَةِ فَاِنِّيْ نَسِيْتُ الْحُوْتَۖ وَمَآ اَنْسٰىنِيْهُ اِلَّا الشَّيْطٰنُ اَنْ اَذْكُرَهٗۚ وَاتَّخَذَ سَبِيْلَهٗ فِى الْبَحْرِ عَجَبًا

qāla ara'aita iż awainā ilaṣ-ṣakhrati fa innī nasītul-ḥūt(a), wa mā ansānīhu illasy-syaiṭanu an ażkurah(ū), wattakhaża sabīlahū fil-baḥri ‘ajabā(n).

Уый (æххуысгæнæг) дзуапп радта: «Зыдтай æй, раздæр къæдзæхыл æмбæхсæн куы агуырдтам, уæд мæ ферох (радзырдтон) кæсаг æмæ мæ ницы ферох кодта йæ зæрдыл æрлæууын кæнын, хæйрæг йеддæмæ, æмæ (кæсаг) йæ фæндаг денджызмæ тынг æнахуыр хуызы акодта».

قَالَ ذٰلِكَ مَا كُنَّا نَبْغِۖ فَارْتَدَّا عَلٰٓى اٰثَارِهِمَا قَصَصًاۙ

qāla żālika mā kunnā nabg(i), fartaddā ‘alā āṡārihimā qaṣaṣā(n).

Уый (Моисей) загъта: «Уый у (бынат), кæцыйы мах агурæм». Уый фæстæ дыууæйæ дæр æрыздæхтысты, сæ фыццаг фæдтыл цæугæйæ.

فَوَجَدَا عَبْدًا مِّنْ عِبَادِنَآ اٰتَيْنٰهُ رَحْمَةً مِّنْ عِنْدِنَا وَعَلَّمْنٰهُ مِنْ لَّدُنَّا عِلْمًا

fa wajadā ‘abdam min ‘ibādinā ātaināhu raḥmatam min ‘indinā wa ‘allamnāhu mil ladunnā ‘ilmā(n).

Уæд сæ дыууæйæ дæр сæмбæлдысты Нæ лæггадгæнджытæй иу лæггадгæнæгыл, кæцыйæн бахай кодтам Нæ фарсæй, æмæ йын Нæ фарсæй зонындзинæдтæ кæмæн бацамыдтам.

قَالَ لَهٗ مُوْسٰى هَلْ اَتَّبِعُكَ عَلٰٓى اَنْ تُعَلِّمَنِ مِمَّا عُلِّمْتَ رُشْدًا

qāla lahū mūsā hal attabi‘uka ‘alā an tu‘allimani mimmā ‘ullimta rusydā(n).

Муссæ йын загъта: «Цæмæй дæ фæдыл ацæуон, цæмæй мын (æцæг зонындзинæдтæ) бацамонай, кæцытæ мын бацамыдтай (уæвын) фæндагамонæгæн?»

قَالَ اِنَّكَ لَنْ تَسْتَطِيْعَ مَعِيَ صَبْرًا

qāla innaka lan tastaṭī‘a ma‘iya ṣabrā(n).

Уый дзуапп радта: «Æцæгæйдæр, дæ бон нæ бауыдзæн мæнæн быхсын.

وَكَيْفَ تَصْبِرُ عَلٰى مَا لَمْ تُحِطْ بِهٖ خُبْرًا

wa kaifa taṣbiru ‘alā mā lam tuḥiṭ bihī khubrā(n).

Æмæ исты хъуыддагæн фæразон куыд уыдзынæ, зонындзинæдтæ дæм уый тыххæй фаг куы нæ уа, уæд?»

قَالَ سَتَجِدُنِيْٓ اِنْ شَاۤءَ اللّٰهُ صَابِرًا وَّلَآ اَعْصِيْ لَكَ اَمْرًا

qāla satajidunī in syā'allāhu ṣābiraw wa lā a‘ṣī laka amrā(n).

Уый (Моисей) загъта: «Хуыцау куы фæнда, уæд мын ссардзынæ фæразон адæймаг, æмæ дын æз ницы хъуыддаджы ныхмæ лæудзынæн».

قَالَ فَاِنِ اتَّبَعْتَنِيْ فَلَا تَسْـَٔلْنِيْ عَنْ شَيْءٍ حَتّٰٓى اُحْدِثَ لَكَ مِنْهُ ذِكْرًا ࣖ

qāla fa inittaba‘tanī falā tas'alnī ‘an syai'in ḥattā uḥdiṡa laka minhu żikrā(n).

Уый загъта: «Кæд мæ фæдыл цæуыс, уæд мæ мацы бафæрс, цалынмæ дын æй бамбарын кæнон, уæдмæ.

فَانْطَلَقَاۗ حَتّٰٓى اِذَا رَكِبَا فِى السَّفِيْنَةِ خَرَقَهَاۗ قَالَ اَخَرَقْتَهَا لِتُغْرِقَ اَهْلَهَاۚ لَقَدْ جِئْتَ شَيْـًٔا اِمْرًا

fanṭalaqā, ḥattā iżā rakibā fis-safīnati khara ahā, qāla akharaqtahā litugriqa ahlahā, laqad ji'ta syai'an imrā(n).

Афтæмæй цыдысты дыууæйæ дæр, цалынмæ дыууæ дæр бæлæгъмæ куы бахызтысты, уæд дзы дзыхъхъ нæ сарæзта. Уый (Моисей) загъта: «Цæмæн сарæзтат бæлæгъы дзыхъхъ, цæмæй бæлццæтты аныгъуылой?» Æцæгæйдæр, стыр рæдыд сарæзтай.

قَالَ اَلَمْ اَقُلْ اِنَّكَ لَنْ تَسْتَطِيْعَ مَعِيَ صَبْرًا

qāla alam aqul innaka lan tastaṭī‘a ma‘iya ṣabrā(n).

Уый загъта: «Æз дын нæ загътон, æцæгæйдæр мын быхсын кæй нæ бафæраздзынæ?»

قَالَ لَا تُؤَاخِذْنِيْ بِمَا نَسِيْتُ وَلَا تُرْهِقْنِيْ مِنْ اَمْرِيْ عُسْرًا

qāla lā tu'ākhiżnī bimā nasītu wa lā turhiqnī min amrī ‘usrā(n).

Уый (Моисей) загъта: «Мæ рохдзинады тыххæй мæ ма бафхæр æмæ мын мæ хъуыддæгты зындзинæдтæ ма æвæр».

فَانْطَلَقَا ۗحَتّٰٓى اِذَا لَقِيَا غُلٰمًا فَقَتَلَهٗ ۙقَالَ اَقَتَلْتَ نَفْسًا زَكِيَّةً؈ۢبِغَيْرِ نَفْسٍۗ لَقَدْ جِئْتَ شَيْـًٔا نُّكْرًا ۔

fanṭalaqā, ḥattā iżā laqiyā gulāman fa qatalah(ū), qāla aqatalta nafsan zakiyyatam bigairi nafs(in), laqad ji'ta syai'an nukrā(n).

Афтæмæй сæ дыууæ дæр цыдысты; цалынмæ дыууæ лæппуйыл нæ сæмбæлдысты, уæдмæ йæ амардта. Уый (Моисей) загъта: «Цæмæн марыс сыгъдæг уды, æндæр адæймаджы кæй амардта, уый тыххæй нæ? Æцæгæйдæр, тынг æвзæр сарæзтай».

۞ قَالَ اَلَمْ اَقُلْ لَّكَ اِنَّكَ لَنْ تَسْتَطِيْعَ مَعِيَ صَبْرًا

qāla alam aqul laka innaka lan tastaṭī‘a ma‘iya ṣabrā(n).

Загъта: «Нӕ дын загътон, дӕ бон мын кӕй нӕу быхсын?»

قَالَ اِنْ سَاَلْتُكَ عَنْ شَيْءٍۢ بَعْدَهَا فَلَا تُصٰحِبْنِيْۚ قَدْ بَلَغْتَ مِنْ لَّدُنِّيْ عُذْرًا

qāla in sa'altuka ‘an syai'im ba‘dahā falā tuṣāḥibnī, qad balagta mil ladunnī ‘użrā(n).

Уый (Моисей) загъта: «Кæд дæ ацы хъуыддаджы фæстæ исты тыххæй бафæрсон, уæд мæ мауал бауадз демæ цæуын, æцæгæй та дын фаг уыд (фæразондзинад) мæ аххосæгтæ райсынæн».

فَانْطَلَقَا ۗحَتّٰىٓ اِذَآ اَتَيَآ اَهْلَ قَرْيَةِ ِۨاسْتَطْعَمَآ اَهْلَهَا فَاَبَوْا اَنْ يُّضَيِّفُوْهُمَا فَوَجَدَا فِيْهَا جِدَارًا يُّرِيْدُ اَنْ يَّنْقَضَّ فَاَقَامَهٗ ۗقَالَ لَوْ شِئْتَ لَتَّخَذْتَ عَلَيْهِ اَجْرًا

fanṭalaqā, ḥattā iżā atayā ahla qaryatinistaṭ‘amā ahlahā fa abau ay yuḍayyifūhumā fa wajadā fīhā jidāray yurīdu ay yaqaḍḍa fa aqāmah(ū), qāla lau syi'ta lattakhażta ‘alaihi ajrā(n).

Афтæмæй дыууæ цыдысты дарддæр; афтæмæй дыууæйæ иу бæстæйы адæммæ куы бахæццæ сты, уæд сæ дыууæ дæр куырдтой адæмæй суазæг кæнын, фæлæ сæ (уыцы бæстæйы адæм) суазæг кæнын нæ фæндыд, уæд дыууæйæ дæр ссардтой, зæгъæн ис, æмæ ныккæлынмæ чи хъавыд, уыцы хæдзæртты къултæ (уыцы бæстæйы), стæй сæ уый сраст кодта. Уый (Моисей) загъта: «Кæд дæ фæнды, уæд дзы хæрзиуæг ракур».

قَالَ هٰذَا فِرَاقُ بَيْنِيْ وَبَيْنِكَۚ سَاُنَبِّئُكَ بِتَأْوِيْلِ مَا لَمْ تَسْتَطِعْ عَّلَيْهِ صَبْرًا

qāla hāżā firāqu bainī wa bainik(a), sa'unabbi'uka bita'wīli mā lam tastaṭī‘ ‘alaihi ṣabrā(n).

Уый загъта: «Уый у мæнæй дæуæй хицæндзинад: æз дын бамбарын кæндзынæн, цы хъуыддагæн нæ бафæрæзтай, уый.

اَمَّا السَّفِيْنَةُ فَكَانَتْ لِمَسٰكِيْنَ يَعْمَلُوْنَ فِى الْبَحْرِ فَاَرَدْتُّ اَنْ اَعِيْبَهَاۗ وَكَانَ وَرَاۤءَهُمْ مَّلِكٌ يَّأْخُذُ كُلَّ سَفِيْنَةٍ غَصْبًا

ammas-safīnatu fa kānat limasākīna ya‘malūna fil-baḥri fa arattu an a‘ībahā, wa kāna warā'ahum malikuy ya'khużu kulla safīnatin gaṣbā(n).

Бæлæгъмæ та цы хауы, уый уыдис денджызы кусæг мæгуыр адæмы; Æз æй ныппырх кæнынмæ хъавыдтæн, уымæн æмæ сæ размæ уыд паддзах, æмæ алы нау дæр байстаид.

وَاَمَّا الْغُلٰمُ فَكَانَ اَبَوَاهُ مُؤْمِنَيْنِ فَخَشِيْنَآ اَنْ يُّرْهِقَهُمَا طُغْيَانًا وَّكُفْرًا ۚ

wa ammal-gulāmu fa kāna abawāhu mu'minaini fa khasyīnā ay yurhiqahumā ṭugyānaw wa kufrā(n).

Æмæ лæппуйы тыххæй та (æнæуырнæг), йæ ныййарджытæ уыдысты уырнæг, æмæ тарстæм, тыхæй сæ куы æркæна рæдыд фæндагыл æмæ æнæууæнкдзинадмæ.

فَاَرَدْنَآ اَنْ يُّبْدِلَهُمَا رَبُّهُمَا خَيْرًا مِّنْهُ زَكٰوةً وَّاَقْرَبَ رُحْمًا

fa aradnā ay yubdilahumā rabbuhumā khairam minhu zakātaw wa aqraba ruḥmā(n).

Уæд нæ фæндыд, цæмæй йæ сæ Хицау баивтаид æндæрæй, йæхицæй хуыздæр сыгъдæгдзинадæй æмæ тæригъæддагдæрæй (йæ ныййарджытæм).

وَاَمَّا الْجِدَارُ فَكَانَ لِغُلٰمَيْنِ يَتِيْمَيْنِ فِى الْمَدِيْنَةِ وَكَانَ تَحْتَهٗ كَنْزٌ لَّهُمَا وَكَانَ اَبُوْهُمَا صَالِحًا ۚفَاَرَادَ رَبُّكَ اَنْ يَّبْلُغَآ اَشُدَّهُمَا وَيَسْتَخْرِجَا كَنْزَهُمَا رَحْمَةً مِّنْ رَّبِّكَۚ وَمَا فَعَلْتُهٗ عَنْ اَمْرِيْۗ ذٰلِكَ تَأْوِيْلُ مَا لَمْ تَسْطِعْ عَّلَيْهِ صَبْرًاۗ ࣖ

wa ammal-jidāru fa kāna ligulāmaini yatīmaini fil-madīnati wa kāna taḥtahū kanzul lahumā wa kāna abūhumā ṣāliḥā(n), fa arāda rabbuka ay yablugā asyuddahumā wa yastakhrijā kanzahumā raḥmatam mir rabbik(a), wa mā fa‘altuhū ‘an amrī, żālika ta'wīlu mā lam tasṭī‘ ‘alaihi ṣabrā(n).

Æмæ къулы тыххæй та уый уыд горæты дыууæ сидзæр лæппуйы, йæ бынмæ уыд сæхи хæзна, сæ фыд та уыд рæстаг лæг. Уæдæ дæ Хицауы фæндыд, цæмæй уыдон æххæст кæной æмæ сæ хæзна рахастаиккой дæ Хицауы æххуысæн. Цы сарæзтон, уый мæхи фæндонæй нæ уыд. Уый у, цы митæн нæ бафæрæзтай, уыдоны æмбарынгæнæн».

وَيَسْـَٔلُوْنَكَ عَنْ ذِى الْقَرْنَيْنِۗ قُلْ سَاَتْلُوْا عَلَيْكُمْ مِّنْهُ ذِكْرًا ۗ

wa yas'alūnaka ‘an żil qarnain(i), qul sa'atlū ‘alaikum minhu żikrā(n).

Æмæ дæ (Мæхæмæты) фæрсынц Зулкъарнаинæй. Зæгъ: «Æз дын бакæсдзынæн радзырд».

اِنَّا مَكَّنَّا لَهٗ فِى الْاَرْضِ وَاٰتَيْنٰهُ مِنْ كُلِّ شَيْءٍ سَبَبًا ۙ

innā makkannā lahū fil-arḍi wa ātaināhu min kulli syai'in sababā(n).

Æцæгæйдæр, мах ын радтам бынат зæххыл, æмæ йын мах сарæзтам фæндаг (цæмæй йæ къухы бафта) алцыдæр,

فَاَتْبَعَ سَبَبًا

fa atba‘a sababā(n).

Афтæмæй фæндаг акодта.

حَتّٰىٓ اِذَا بَلَغَ مَغْرِبَ الشَّمْسِ وَجَدَهَا تَغْرُبُ فِيْ عَيْنٍ حَمِئَةٍ وَّوَجَدَ عِنْدَهَا قَوْمًا ەۗ قُلْنَا يٰذَا الْقَرْنَيْنِ اِمَّآ اَنْ تُعَذِّبَ وَاِمَّآ اَنْ تَتَّخِذَ فِيْهِمْ حُسْنًا

Ḥattā iżā balaga magribasy-syamsi wajadahā tagrubu fī ‘ainin ḥami'atiw wa wajada ‘indahā qaumā(n), qulnā yā żal-qarnaini immā an tu‘ażżiba wa immā an tattakhiża fīhim ḥusnā(n).

Цалынмæ хур кæм аныгуылд, уырдæм куы бахæццæ, уæдмæ йæ (хур) ауыдта сау цъыфы денджызы, æмæ уым ссардта адæмы (дин кæмæн нæ уыд). Мах загътам: «О Зулкарнаин! Дæ бон у сæ бафхæрын, кæнæ хорздзинад саразын (баууæндынмæ сæ æрбахон)».

قَالَ اَمَّا مَنْ ظَلَمَ فَسَوْفَ نُعَذِّبُهٗ ثُمَّ يُرَدُّ اِلٰى رَبِّهٖ فَيُعَذِّبُهٗ عَذَابًا نُّكْرًا

qāla ammā man ẓalama fa saufa nu‘ażżibuhū ṡumma yuraddu ilā rabbihī fa yu‘ażżibuhū ‘ażāban nukrā(n).

Уый (Зулкарнаин) загъта: «Чи æнæрастдзинад бакæна, уый бафхæрдзыстæм, стæй йæ Хицаумæ раздахдзæн, уæд æй Аллах тынг карз æфхæрдæй бафхæрдзæн».

وَاَمَّا مَنْ اٰمَنَ وَعَمِلَ صَالِحًا فَلَهٗ جَزَاۤءً ۨالْحُسْنٰىۚ وَسَنَقُوْلُ لَهٗ مِنْ اَمْرِنَا يُسْرًا ۗ

wa ammā man āmana wa ‘amila ṣāliḥan fa lahū jazā'anil-ḥusnā, wa sanaqūlu lahū min amrinā yusrā(n).

Чи æууæнды æмæ хорз хъуыддæгтæ чи кæны, уый тыххæй та уый тыххæй райсдзæн хуыздæр (хæрзиуæг), æмæ йæм фæхæццæ кæндзыстæм нæ æнцон фæдзæхстытæ».

ثُمَّ اَتْبَعَ سَبَبًا

Ṡumma atba‘a sababā(n).

Уый фæстæ ацыд (æндæр) фæндагыл.

حَتّٰىٓ اِذَا بَلَغَ مَطْلِعَ الشَّمْسِ وَجَدَهَا تَطْلُعُ عَلٰى قَوْمٍ لَّمْ نَجْعَلْ لَّهُمْ مِّنْ دُوْنِهَا سِتْرًا ۙ

Ḥattā iżā balaga maṭli‘asy-syamsi wajadahā taṭlu‘u ‘alā qaumil lam naj‘al lahum min dūnihā sitrā(n).

Цалынмæ хур кæм скæсы, уырдæм куы бахæццæ (скæсæны), уæдмæ ссардта (хур) æрттивгæ адæмыл, кæцытæн сын нæ сарæзтам хъахъхъæнæн (хуры рухсæй),

كَذٰلِكَۗ وَقَدْ اَحَطْنَا بِمَا لَدَيْهِ خُبْرًا

każālik(a), wa qad aḥaṭnā bimā ladaihi khubrā(n).

афтæмæй, æмæ æцæгæйдæр Мах зонæм, цы йæ ​​мидæг ис, уый иууылдæр (Зулкарнаин).

ثُمَّ اَتْبَعَ سَبَبًا

Ṡumma atba‘a sababā(n).

Уый фæстæ рацыд иу фæндагыл (ноджы æндæр).

حَتّٰىٓ اِذَا بَلَغَ بَيْنَ السَّدَّيْنِ وَجَدَ مِنْ دُوْنِهِمَا قَوْمًاۙ لَّا يَكَادُوْنَ يَفْقَهُوْنَ قَوْلًا

Ḥattā iżā balaga bainas-saddaini wajada min dūnihimā qaumal lā yakādūna yafqahūna qaulā(n).

Цалынмæ дыууæ хохы æхсæнмæ куы бахæццæ, уæдмæ (дыууæ хохы) фæстæ ссардта, ныхас зынтæй чи бамбæрста, ахæм адæмы.

قَالُوْا يٰذَا الْقَرْنَيْنِ اِنَّ يَأْجُوْجَ وَمَأْجُوْجَ مُفْسِدُوْنَ فِى الْاَرْضِ فَهَلْ نَجْعَلُ لَكَ خَرْجًا عَلٰٓى اَنْ تَجْعَلَ بَيْنَنَا وَبَيْنَهُمْ سَدًّا

qālū yā żal-qarnaini inna ya'jūja wa ma'jūja mufsidūna fil-arḍi fahal naj‘alu laka kharjan ‘alā an taj‘alā bainanā wa bainahum saddā(n).

Уыдон загътой: «О Зулкарнаин! Æцæгæйдæр, Ягджудж æмæ Макджудж (цæрæгойтæ, кæцытæ) зиан хæссынц зæххыл, уæдæ дын мах бафидæм хæрзиуæг, цæмæй мах æмæ уыдоны æхсæн барьер саразай?»

قَالَ مَا مَكَّنِّيْ فِيْهِ رَبِّيْ خَيْرٌ فَاَعِيْنُوْنِيْ بِقُوَّةٍ اَجْعَلْ بَيْنَكُمْ وَبَيْنَهُمْ رَدْمًا ۙ

qāla mā makkannī fīhi rabbī fa a‘īnūnī biquwwatin aj‘al bainakum wa bainahum radmā(n).

Уый (Зулкарнайн) загъта: «Хуыцау мын цы радта, уый хуыздæр у (дæ хæрзиуæгæй), уымæ гæсгæ мын тыхæй баххуыс кæн, цæмæй дæу æмæ уыдоны хсæн барьер саразон

اٰتُوْنِيْ زُبَرَ الْحَدِيْدِۗ حَتّٰىٓ اِذَا سَاوٰى بَيْنَ الصَّدَفَيْنِ قَالَ انْفُخُوْا ۗحَتّٰىٓ اِذَا جَعَلَهٗ نَارًاۙ قَالَ اٰتُوْنِيْٓ اُفْرِغْ عَلَيْهِ قِطْرًا ۗ

Ātūnī zubaral-ḥadīd(i), ḥattā iżā sāwā bainaṣ-ṣadafaini qālanfukhū, ḥattā iżā ja‘alahū nārā(n), qāla ātūnī ufrig ‘alaihi qiṭrā(n).

Æфсæйнаг скъуыдтæ мын ратт!» Цалынмæ æфсæйнаг скъуыддзаг хохы дыууæ цъуппыл æмхуызонæй нæ бафидар, уæдмæ уый (Зулкарнаин) загъта: «Артæй æхсын!»

فَمَا اسْطَاعُوْٓا اَنْ يَّظْهَرُوْهُ وَمَا اسْتَطَاعُوْا لَهٗ نَقْبًا

famasṭā‘ū ay yaẓharūhu wa mastaṭā‘ū lahū naqbā(n).

Уæдæ уыдонæн (Якджудж æмæ Макджуджæн) сæ бон нæ уыд схизын æмæ дзы дзыхъхъ дæр нæ сарæзтой.

قَالَ هٰذَا رَحْمَةٌ مِّنْ رَّبِّيْۚ فَاِذَا جَاۤءَ وَعْدُ رَبِّيْ جَعَلَهٗ دَكَّاۤءَۚ وَكَانَ وَعْدُ رَبِّيْ حَقًّا ۗ

qāla hāżā raḥmatum mir rabbī, fa iżā jā'a wa‘du rabbī ja‘alahū dakkā'(a), wa kāna wa‘du rabbī ḥaqqā(n).

Уый (Зулкарнайн) загъта: «Ацы (къул) у мæ Хицауы арфæ, уымæ гæсгæ мæ Хицауы зæрдæвæрд куы æрцæуа, уæд æй ныппырх кæндзæн; æмæ мæ Хицауы зæрдæвæрд у æцæг».

۞ وَتَرَكْنَا بَعْضَهُمْ يَوْمَىِٕذٍ يَّمُوْجُ فِيْ بَعْضٍ وَّنُفِخَ فِى الصُّوْرِ فَجَمَعْنٰهُمْ جَمْعًا ۙ

wa taraknā ba‘ḍahum yauma'iżiy yamūju fī ba‘ḍiw wa nufikha fiṣ-ṣūri fa jama‘nāhum jam‘ā(n).

Æмæ уыцы бон сæ (Якджудж æмæ Макджудж) кæрæдзиимæ æмхæццæ кæндзыстæм, æмæ (ногæй) уадындз куы ныууаса, уæд сæ иууылдæр æрæмбырд кæндзыстæм.

وَّعَرَضْنَا جَهَنَّمَ يَوْمَىِٕذٍ لِّلْكٰفِرِيْنَ عَرْضًا ۙ

wa ‘araḍnā jahannama yauma'iżil lil-kāfirīna ‘arḍā(n).

Æмæ уыцы бон бæлвырдæй равдисдзыстæм Зындон æнæуырнæг адæмæн,

ۨالَّذِيْنَ كَانَتْ اَعْيُنُهُمْ فِيْ غِطَاۤءٍ عَنْ ذِكْرِيْ وَكَانُوْا لَا يَسْتَطِيْعُوْنَ سَمْعًا ࣖ

allażīna kānat a‘yunuhum fī giṭā'in ‘an żikrī wa kānū lā yastaṭī‘ūna sam‘ā(n).

(ома) адæм, кæцыты цæстытæ (зæрдæтæ) сты æхгæд (нæ бон) бафиппайын Мæ нысæнттæ (стырдзинад), æмæ уыдонæн сæ бон нæу фехъусын.

اَفَحَسِبَ الَّذِيْنَ كَفَرُوْٓا اَنْ يَّتَّخِذُوْا عِبَادِيْ مِنْ دُوْنِيْٓ اَوْلِيَاۤءَ ۗاِنَّآ اَعْتَدْنَا جَهَنَّمَ لِلْكٰفِرِيْنَ نُزُلًا

afaḥasibal-lażīna kafarū ay yattakhiżū ‘ibādī min dūnī auliyā'(a), innā a‘tadnā jahannama lil-kāfirīna nuzulā(n).

Уæдæ æнæуырнæг адæм афтæ хъуыды кæнынц, æмæ Мæ лæггадгæнджыты Мæнæй уæлдай æххуысгæнæгæй райсын сæ бон у? Æцæгæйдæр, мах бацæттæ кодтам зындон æнæуырнæг адæмæн цæрæн бынатæн.

قُلْ هَلْ نُنَبِّئُكُمْ بِالْاَخْسَرِيْنَ اَعْمَالًا ۗ

qul hal nunabbi'ukum bil-akhsarīna a‘mālā(n).

Зæгъ (о, Мæхæмæт), «Сæ хъуыддæгты стырдæр зиан чи баййæфта, уыдоны тыххæй дын фехъусын кæнæм?»

اَلَّذِيْنَ ضَلَّ سَعْيُهُمْ فِى الْحَيٰوةِ الدُّنْيَا وَهُمْ يَحْسَبُوْنَ اَنَّهُمْ يُحْسِنُوْنَ صُنْعًا

al-lażīna ḍalla sa‘yuhum fil-ḥayātid-dun-yā wa hum yaḥsabūna annahum yuḥsinūna ṣun‘ā(n).

(Номæй) ацы дунейы царды йæ фыдæбон дзæгъæлы кæмæн вæййы, йæхæдæг та хорздзинад кæй æнхъæлы, ахæмтæ.

اُولٰۤىِٕكَ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا بِاٰيٰتِ رَبِّهِمْ وَلِقَاۤىِٕهٖ فَحَبِطَتْ اَعْمَالُهُمْ فَلَا نُقِيْمُ لَهُمْ يَوْمَ الْقِيٰمَةِ وَزْنًا

ulā'ikal-lażīna kafarū bi'āyāti rabbihim wa liqā'ihī fa ḥabiṭat a‘māluhum falā nuqīma lahum yaumal-qiyāmati waznā(n).

Уыдон сты, сæ Хицауы нысæнттæ чи нæ нымайы æмæ (нæ уырны) Йемæ фембæлд. Уæдæ сæ хъуыддæгтæ дæр дзæгъæлы сты, æмæ сын Райгасы бон ницы уæз ратдзыстæм.

ذٰلِكَ جَزَاۤؤُهُمْ جَهَنَّمُ بِمَا كَفَرُوْا وَاتَّخَذُوْٓا اٰيٰتِيْ وَرُسُلِيْ هُزُوًا

Żālika jazā'uhum jahannamu bimā kafarū wattakhażū āyātī wa rusulī huzuwā(n).

Афтæмæй сæ хæрзиуæг уыдзæн Зындон сæ æнæууæнкдзинады тыххæй, æмæ Мæ нысæнттæ æмæ Мæ минæвæртты хынджылæгæн кæй райстой, уый тыххæй.

اِنَّ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَعَمِلُوا الصّٰلِحٰتِ كَانَتْ لَهُمْ جَنّٰتُ الْفِرْدَوْسِ نُزُلًا ۙ

innal-lażīna āmanū wa ‘amiluṣ-ṣāliḥāti kānat lahum jannātul-firdausi nuzulā(n).

Æцæгæйдæр, чи æууæнды æмæ рæстаг хъуыддæгтæ чи кæны, уыдонæн сты Дзæнæты цæхæрадæттæ цæрæнбынатæн цæттæгонд,

خٰلِدِيْنَ فِيْهَا لَا يَبْغُوْنَ عَنْهَا حِوَلًا

khālidīna fīhā lā yabgūna ‘anhā ḥiwalā(n).

уыдон дзы баззайдзысты æнустæм, никуы сæ бафæнддзæн уырдыгæй ацæуын.

قُلْ لَّوْ كَانَ الْبَحْرُ مِدَادًا لِّكَلِمٰتِ رَبِّيْ لَنَفِدَ الْبَحْرُ قَبْلَ اَنْ تَنْفَدَ كَلِمٰتُ رَبِّيْ وَلَوْ جِئْنَا بِمِثْلِهٖ مَدَدًا

qul lau kānal-baḥru midādal likalimāti rabbī lanafidal-baḥru qabla an tanfada kalimāṭu rabbī wa lau ji'nā bimiṡlihī madadā(n).

Зæгъ (о Мæхæмæт): «Денджыз куы уаид мæ Хицауы ныхæстæ фыссынæн, уæд æнæмæнгæй фæллад уыдаид, цалынмæ мæ Хицауы ныхæстæ нæ фæцис, уæдмæ, кæд æмæ йæ хуызæн æрбахастаиккам æфтауцæн».

قُلْ اِنَّمَآ اَنَا۠ بَشَرٌ مِّثْلُكُمْ يُوْحٰٓى اِلَيَّ اَنَّمَآ اِلٰهُكُمْ اِلٰهٌ وَّاحِدٌۚ فَمَنْ كَانَ يَرْجُوْا لِقَاۤءَ رَبِّهٖ فَلْيَعْمَلْ عَمَلًا صَالِحًا وَّلَا يُشْرِكْ بِعِبَادَةِ رَبِّهٖٓ اَحَدًا ࣖ

qul innamā ana basyarum miṡlukum yūḥā ilayya annamā ilāhukum ilāhuw wāḥid(un), faman kāna yarjū liqā'a rabbihī falya‘mal ‘amalan ṣāliḥaw wa lā yusyrik bi‘ibādati rabbihī aḥadā(n).

Зæгъ (Мæхæмæт): «Æцæгæйдæр, æз дæн æрмæстдæр дæу хуызæн адæймаг, кæцы райста раргомад, æцæгæйдæр дæ Хуыцау кæй у Æппæтхъомысджын Хуыцау». Уæдæ йæ Хицауимæ фембæлдмæ чи æнхъæлмæ кæсы, уый кæнæд хорз хъуыддæгтæ æмæ йæ Хицауæн табу кæныны хъуыддаджы йæхи никæимæ баст кæнæд».