Q.S Аль-Араф (اَلْأَعْرَاف) - 206 Стихты нымæц

الۤمّۤصۤ ۚ

alif lām mīm ṣād.

Alif Lam Mim shad.

كِتٰبٌ اُنْزِلَ اِلَيْكَ فَلَا يَكُنْ فِيْ صَدْرِكَ حَرَجٌ مِّنْهُ لِتُنْذِرَ بِهٖ وَذِكْرٰى لِلْمُؤْمِنِيْنَ

kitābun unzila ilaika falā yakun fī ṣadrika ḥarajum minhu litunżira bihī wa żikrā lil-mu'minīn(a).

(Уый у) чиныг, кæцы дын раргом (Мæхæмæт); Уæдæ йæ тыххæй ма ныффæлурс ут, цæмæй ацы чиныгæй фæдзæхсат æмæ уырнæг адæмæн уа урок.

اِتَّبِعُوْا مَآ اُنْزِلَ اِلَيْكُمْ مِّنْ رَّبِّكُمْ وَلَا تَتَّبِعُوْا مِنْ دُوْنِهٖٓ اَوْلِيَاۤءَۗ قَلِيْلًا مَّا تَذَكَّرُوْنَ

ittabi‘ū mā unzila ilaikum mir rabbikum wa lā tattabi‘ū min dūnihī auliyā'(a), qalīlam mā tażakkarūn(a).

Дæ Хицауæй дын цы æрвыст æрцыд, уый фæдыл цæу, æмæ дæ разамонæгæй Уый йеддæмæ æндæр искæй фæдыл ма цæу. Хæрз чысыл уроктæ исыс.

وَكَمْ مِّنْ قَرْيَةٍ اَهْلَكْنٰهَا فَجَاۤءَهَا بَأْسُنَا بَيَاتًا اَوْ هُمْ قَاۤىِٕلُوْنَ

wa kam min qaryatin ahlaknāhā fa jā'ahā ba'sunā bayātan au hum qā'ilūn(a).

Цал æмæ цал зæххы ныппырх кодтам, Нæ хъизæмар æрцыд (йæ цæрджытыл) æхсæвыгон, кæнæ боныгъæд куы улæфыдысты, уæд.

فَمَا كَانَ دَعْوٰىهُمْ اِذْ جَاۤءَهُمْ بَأْسُنَآ اِلَّآ اَنْ قَالُوْٓا اِنَّا كُنَّا ظٰلِمِيْنَ

famā kāna da‘wāhum iż jā'ahum ba'sunā illā an qālū innā kunnā ẓālimīn(a).

Уæдæ сыл Нæ хъизæмар куы æрцыд, уæд сæ хъаст æрмæстдæр афтæ нæ уыд: «Æцæгæйдæр, мах уыдыстæм фыдгæнджытæ».

فَلَنَسْـَٔلَنَّ الَّذِيْنَ اُرْسِلَ اِلَيْهِمْ وَلَنَسْـَٔلَنَّ الْمُرْسَلِيْنَۙ

fa lanas'alannal-lażīna ursila ilaihim wa lanas'alannal-mursalīn(a).

Уæд мах æнæмæнгæй бафæрсдзыстæм, апостолтæй сидт чи райста, уыцы адæмы æмæ апостолтæй дæр бафæрсдзыстæм,

فَلَنَقُصَّنَّ عَلَيْهِمْ بِعِلْمٍ وَّمَا كُنَّا غَاۤىِٕبِيْنَ

fa lanaquṣṣanna ‘alaihim bi‘ilmiw wa mā kunnā gā'ibīn(a).

æмæ сын æнæмæнгæй фехъусын кæндзыстæм (Нæ) зонындзинæдтæй æмæ мах дард нæ стæм (уыдонæй).

وَالْوَزْنُ يَوْمَىِٕذِ ِۨالْحَقُّۚ فَمَنْ ثَقُلَتْ مَوَازِيْنُهٗ فَاُولٰۤىِٕكَ هُمُ الْمُفْلِحُوْنَ

wal-waznu yauma'iżinil-ḥaqq(u), faman ṡaqulat mawāzīnuhū fa ulā'ika humul-mufliḥūn(a).

Уыцы бон барæнтæ свæййынц рæстдзинады барæн. Уæдæ тæрæнтæ (хорздзинад) чи уæз кæна, уыдон сты амондджынтæ

وَمَنْ خَفَّتْ مَوَازِيْنُهٗ فَاُولٰۤىِٕكَ الَّذِيْنَ خَسِرُوْٓا اَنْفُسَهُمْ بِمَا كَانُوْا بِاٰيٰتِنَا يَظْلِمُوْنَ

wa man khaffat mawāzīnuhū fa ulā'ikal-lażīna khasirū anfusahum bimā kānū bi'āyātinā yaẓlimūn(a).

æмæ чи нымайы (хорздзинад) æнцонæй, уæд уыдон сты, йæхи чи бахъыгдардта, уыцы адæм, уымæн æмæ Нæ нысæнттæ нæ райстой.

وَلَقَدْ مَكَّنّٰكُمْ فِى الْاَرْضِ وَجَعَلْنَا لَكُمْ فِيْهَا مَعَايِشَۗ قَلِيْلًا مَّا تَشْكُرُوْنَ ࣖ

wa laqad makkannākum fil-arḍi wa ja‘alnā lakum fīhā ma‘āyisy(a), qalīlam mā tasykurūn(a).

Æмæ æцæгæйдæр, Мах уæ æрæвæрдтам зæххыл æмæ уын уым æрæвæрдтам (царды гуырæн). (Фæлæ) ды тынг чысыл бузныг дæ.

وَلَقَدْ خَلَقْنٰكُمْ ثُمَّ صَوَّرْنٰكُمْ ثُمَّ قُلْنَا لِلْمَلٰۤىِٕكَةِ اسْجُدُوْا لِاٰدَمَ فَسَجَدُوْٓا اِلَّآ اِبْلِيْسَۗ لَمْ يَكُنْ مِّنَ السّٰجِدِيْنَ

wa laqad khalaqnākum ṡumma ṣawwarnākum ṡumma qulnā lil-malā'ikatisjudū li'ādama fa sajadū illā iblīs(a), lam yakum minas-sājidīn(a).

Æмæ æцæгæйдæр, Мах уæ сфæлдыстам, уый фæстæ уæ сарæзтам (буæрттæ), уæд зæдтæн загътам: «Адамæн æркъул кæнут», æмæ Сатанайы йеддæмæ æркъул кодтой. Уый (Иблис) нæй, йæхи чи ныллæууын кæны, уыдонæй.

قَالَ مَا مَنَعَكَ اَلَّا تَسْجُدَ اِذْ اَمَرْتُكَ ۗقَالَ اَنَا۠ خَيْرٌ مِّنْهُۚ خَلَقْتَنِيْ مِنْ نَّارٍ وَّخَلَقْتَهٗ مِنْ طِيْنٍ

qāla mā mana‘aka allā tasjuda iż amartuk(a), qāla ana khairum minh(u), khalaqtanī min nāriw wa khalaqtahū min ṭīn(in).

(Аллах) загъта: «Цы дæ бахъыгдардта (цæмæй) куы нæ ныллæууай (Адамæн), куы дын загътон?» (Иблис) дзуапп радта: «Æз дзы хуыздæр дæн, ды мæ артæй сфæлдыстай, ды та йæ зæххæй сфæлдыстай».

قَالَ فَاهْبِطْ مِنْهَا فَمَا يَكُوْنُ لَكَ اَنْ تَتَكَبَّرَ فِيْهَا فَاخْرُجْ اِنَّكَ مِنَ الصّٰغِرِيْنَ

qāla fahbiṭ minhā famā yakūnu laka an tatakabbara fīhā fakhruj innaka minaṣ-ṣāgirīn(a).

(Аллах) загъта: «Уæдæ дзы æрцу (уæларвæй), уымæн æмæ дзы æппæлын нæ хъæуы. Рацу! Æцæгæйдæр, ды дæ дæлдзиныг цæрæгойтæй иу».

قَالَ اَنْظِرْنِيْٓ اِلٰى يَوْمِ يُبْعَثُوْنَ

qāla anẓirnī ilā yaumi yub‘aṡūn(a).

(Сатана) дзуапп радта: «Радт мын рæстæг, цалынмæ райгас уой, уæдмæ».

قَالَ اِنَّكَ مِنَ الْمُنْظَرِيْنَ

qāla innaka minal-munẓarīn(a).

(Аллах) загъта: «Æцæг у, ды дæ, рæстæджы æрлæууæн кæмæн лæвæрд æрцыд, уыдоны нымæцы».

قَالَ فَبِمَآ اَغْوَيْتَنِيْ لَاَقْعُدَنَّ لَهُمْ صِرَاطَكَ الْمُسْتَقِيْمَۙ

qāla fabimā agwaitanī la'aq‘udanna lahum ṣirāṭakal-mustaqīm(a).

(Иблис) дзуапп радта: «Ды мæ кæй фæрæдийын кодтай, уый тыххæй сæ æдзухдæр хъыгдардзынæн Дæ раст фæндагæй,

ثُمَّ لَاٰتِيَنَّهُمْ مِّنْۢ بَيْنِ اَيْدِيْهِمْ وَمِنْ خَلْفِهِمْ وَعَنْ اَيْمَانِهِمْ وَعَنْ شَمَاۤىِٕلِهِمْۗ وَلَا تَجِدُ اَكْثَرَهُمْ شٰكِرِيْنَ

Ṡumma la'ātiyannahum mim baini aidīhim wa min khalfihim wa ‘an aimānihim wa ‘an syamā'ilihim, wa lā tajidu akṡarahum syākirīn(a).

уæд сæм æз æнæмæнг æрбабырсдзынæн разæй, фæстейæ, сæ рахизæй æмæ сæ галиуырдыгæй. Æмæ сæ фылдæр бузныг нæ уыдзынæ».

قَالَ اخْرُجْ مِنْهَا مَذْءُوْمًا مَّدْحُوْرًا ۗ لَمَنْ تَبِعَكَ مِنْهُمْ لَاَمْلَـَٔنَّ جَهَنَّمَ مِنْكُمْ اَجْمَعِيْنَ

qālakhruj minhā maż'ūmam madḥūrā(n), laman tabi‘aka minhum la'amla'anna jahannama minkum ajma‘īn(a).

(Аллах) загъта: "Рацæут уырдыгæй (арвæй) æгад æмæ æддæмæ! Æцæгæйдæр, уыдонæй уæ фæдыл чи ацæуа, уый æз æнæмæнгæй байдзаг кæндзынæн зындон уе 'ппæтæй дæр".

وَيٰٓاٰدَمُ اسْكُنْ اَنْتَ وَزَوْجُكَ الْجَنَّةَ فَكُلَا مِنْ حَيْثُ شِئْتُمَا وَلَا تَقْرَبَا هٰذِهِ الشَّجَرَةَ فَتَكُوْنَا مِنَ الظّٰلِمِيْنَ

wa yā ādamuskun anta wa zaujukal-jannata fa kulā min ḥaiṡu syi'tumā wa lā taqrabā hāżihisy-syajarata fa takūnā minaẓ-ẓālimīn(a).

Æмæ (Аллах загъта): «О Адам! Дæ усимæ баззай дзæнæты æмæ хæр, уæ дыууæйæн дæр цы фæнды, уый. Фæлæ ацы бæласмæ ма баввахс уат.

فَوَسْوَسَ لَهُمَا الشَّيْطٰنُ لِيُبْدِيَ لَهُمَا مَا وٗرِيَ عَنْهُمَا مِنْ سَوْءٰتِهِمَا وَقَالَ مَا نَهٰىكُمَا رَبُّكُمَا عَنْ هٰذِهِ الشَّجَرَةِ اِلَّآ اَنْ تَكُوْنَا مَلَكَيْنِ اَوْ تَكُوْنَا مِنَ الْخٰلِدِيْنَ

fa waswasa lahumasy-syaiṭānu liyubdiya lahumā mā wūriya ‘anhumā min sau'ātihimā wa qāla mā nahākumā rabbukumā ‘an hāżihisy-syajarati illā an takūnā malakaini au takūnā minal-khālidīn(a).

Уæд сын Сатана æвзæр хъуыдытæ ныхъхъæр кодта, цæмæй раргом уой сæ сæрмагонд уæнгтæ (кæцытæ уыдысты) æмбæрзт. Æмæ (Сатана) загъта: «Уæ Хуыцау æрмæстдæр уæ дыууæйы дæр нæ бауагъта ацы бæласмæ бацæуын, цæмæй уæ дыууæ дæр ма суат зæдтæ кæнæ æнусон адæм (уæларвы)».

وَقَاسَمَهُمَآ اِنِّيْ لَكُمَا لَمِنَ النّٰصِحِيْنَۙ

wa qāsamahumā innī lakumā laminan-nāṣiḥīn(a).

Æмæ уый (Сатана) дыууæйæн дæр ард бахордта: «Æз æцæгæйдæр дæн уæ уынаффæгæнджытæй иу».

فَدَلّٰىهُمَا بِغُرُوْرٍۚ فَلَمَّا ذَاقَا الشَّجَرَةَ بَدَتْ لَهُمَا سَوْءٰتُهُمَا وَطَفِقَا يَخْصِفٰنِ عَلَيْهِمَا مِنْ وَّرَقِ الْجَنَّةِۗ وَنَادٰىهُمَا رَبُّهُمَآ اَلَمْ اَنْهَكُمَا عَنْ تِلْكُمَا الشَّجَرَةِ وَاَقُلْ لَّكُمَآ اِنَّ الشَّيْطٰنَ لَكُمَا عَدُوٌّ مُّبِيْنٌ

fa dallāhumā bigurūr(in), falammā żāqasy-syajarata badat lahumā sau'ātuhumā wa ṭafiqā yakhṣifāni ‘alaihimā miw waraqil-jannah(ti), wa nādāhumā rabbuhumā alam anhakumā ‘an tilkumasy-syajarati wa aqul lakumā innasy-syaiṭāna lakumā ‘aduwwum mubīn(un).

уый (хæйрæг) сæ фæлвары мæнгардæй. Бæласы дыргъ куы бавзæрстой, уæд ын федтой йæ сæрмагонд хæйттæ, æмæ йæ райдыдтой дзæнæты сыфтæртæй æмбæрзын. Хуыцау сæм фæдзырдта: «Уыцы бæласæй уæ нæ баурæдтон æмæ загътон, Сатана уæ дыууæйæн дæр æцæг знаг у, зæгъгæ?»

قَالَا رَبَّنَا ظَلَمْنَآ اَنْفُسَنَا وَاِنْ لَّمْ تَغْفِرْ لَنَا وَتَرْحَمْنَا لَنَكُوْنَنَّ مِنَ الْخٰسِرِيْنَ

qālā rabbanā ẓalamnā anfusanā wa illam tagfir lanā wa tarḥamnā lanakūnanna minal-khāsirīn(a).

Дыууæйæ дæр загътой: «Нæ Хицау, мах нæхи фæфыдæнхъæл кодтам, Ды нын куы нæ ныххатыр кæнай æмæ нын фæлмæнзæрдæдзинад куы нæ раттай, уæд æнæмæнг зианджынты ’хсæн уыдзыстæм».

قَالَ اهْبِطُوْا بَعْضُكُمْ لِبَعْضٍ عَدُوٌّ ۚوَلَكُمْ فِى الْاَرْضِ مُسْتَقَرٌّ وَّمَتَاعٌ اِلٰى حِيْنٍ

qālahbiṭū ba‘ḍukum liba‘ḍin ‘aduww(un), wa lakum fil-arḍi mustaqarruw wa matā‘un ilā ḥīn(in).

(Аллах) загъта: «Дæлæмæ ацæут! Кæрæдзийæн знаггад кæндзыстут. Зæхх у уæ цæрæнбынат æмæ уæ æхцондзинад нысангонд рæстæгмæ».

قَالَ فِيْهَا تَحْيَوْنَ وَفِيْهَا تَمُوْتُوْنَ وَمِنْهَا تُخْرَجُوْنَ ࣖ

qāla fīhā taḥyauna wa fīhā tamūtūna wa minhā tukhrajūn(a).

(Аллах) зæгъы: «Уым цæрыс, уым мæлыс, æмæ уырдыгæй дæр райгас уыдзынæ».

يٰبَنِيْٓ اٰدَمَ قَدْ اَنْزَلْنَا عَلَيْكُمْ لِبَاسًا يُّوَارِيْ سَوْءٰتِكُمْ وَرِيْشًاۗ وَلِبَاسُ التَّقْوٰى ذٰلِكَ خَيْرٌۗ ذٰلِكَ مِنْ اٰيٰتِ اللّٰهِ لَعَلَّهُمْ يَذَّكَّرُوْنَ

yā banī ādama qad anzalnā ‘alaikum libāsay yuwārī sau'ātikum wa rīsyā(n), wa libāsut-taqwā żālika khair(un), żālika min āyātillāhi la‘allahum yażżakkarūn(a).

Адамы байзӕддӕгтӕ! Æцæгæйдæр, мах æрæвæрдтам уæлæдарæс, цæмæй дын дæ бæгънæгдзинад æмбæрзой æмæ дын æфснайдæй. Фæлæ дингæнæджы дарæс, уый хуыздæр у. Ахæмтæ сты Аллахы тыхы нысæнттæй иуæй-иутæ; чи зоны, æмæ сæ зæрдыл æрлæууа.

يٰبَنِيْٓ اٰدَمَ لَا يَفْتِنَنَّكُمُ الشَّيْطٰنُ كَمَآ اَخْرَجَ اَبَوَيْكُمْ مِّنَ الْجَنَّةِ يَنْزِعُ عَنْهُمَا لِبَاسَهُمَا لِيُرِيَهُمَا سَوْءٰتِهِمَا ۗاِنَّهٗ يَرٰىكُمْ هُوَ وَقَبِيْلُهٗ مِنْ حَيْثُ لَا تَرَوْنَهُمْۗ اِنَّا جَعَلْنَا الشَّيٰطِيْنَ اَوْلِيَاۤءَ لِلَّذِيْنَ لَا يُؤْمِنُوْنَ

yā banī ādama lā yaftinannakumusy-syaiṭānu kamā akhraja abawaikum minal-jannati yanzi‘u ‘anhumā libāsahumā liyuriyahumā sau'ātihimā, innahū yarākum huwa wa qabīluhū min ḥaiṡu lā taraunahum, innā ja‘alnasy-syayāṭīna auliyā'a lil-lażīna lā yu'minūn(a).

Адамы хъæбултæ! Ма бауадз, цæмæй дæ Сайтан фæсайа, дæ ныййарджыты дын Дзæнæтæй куыд ратардта, афтæ, сæ дарæс сын ралыг кодта, цæмæй сын сæ буар раргом уа. Æцæгæйдæр, уый æмæ йæ фæдонтæ дæм кæсынц, ды сæ кæцæй нæ уыныс, уырдыгæй. Æцæгæйдæр сæ скодтам кафирты разамонджытæ.

وَاِذَا فَعَلُوْا فَاحِشَةً قَالُوْا وَجَدْنَا عَلَيْهَآ اٰبَاۤءَنَا وَاللّٰهُ اَمَرَنَا بِهَاۗ قُلْ اِنَّ اللّٰهَ لَا يَأْمُرُ بِالْفَحْشَاۤءِۗ اَتَقُوْلُوْنَ عَلَى اللّٰهِ مَا لَا تَعْلَمُوْنَ

wa iżā fa‘alū fāḥisyatan qālū wajadnā ‘alaihā ābā'anā wallāhu amaranā bihā, qul innallāha lā ya'muru bil-faḥsyā'(i), ataqūlūna ‘alallāhi mā lā ta‘lamūn(a).

Æмæ æлгъаг хъуыддаг куы сарæзтой, уæд фæзæгъынц: «Мах ссардтам нæ фыдæлты афтæ кæнгæйæ, æмæ нын уый бафæдзæхста Аллах». Зæгъ: «Æцæгæйдæр, Аллах никуы фæдзæхсы æлгъагдзинад. Цæмæн дзурыс Аллахы тыххæй, цы нæ зоныс, уый?»

قُلْ اَمَرَ رَبِّيْ بِالْقِسْطِۗ وَاَقِيْمُوْا وُجُوْهَكُمْ عِنْدَ كُلِّ مَسْجِدٍ وَّادْعُوْهُ مُخْلِصِيْنَ لَهُ الدِّيْنَ ەۗ كَمَا بَدَاَكُمْ تَعُوْدُوْنَۗ

qul amara rabbī bil-qisṭ(i), wa aqīmū wujūhakum ‘inda kulli masjidiw wad‘ūhu mukhliṣīna lahud-dīn(a), kamā bada'akum ta‘ūdūn(a).

Зæгъ: «Мæ Хицау мын загъта, цæмæй раст архайон. Алы куывды дæр дæ цæсгом æрдар (Аллахмæ), æмæ йын кув, æрмæстдæр Уымæн дæ кувгæйæ. Ды йæм æрыздæхдзынæ, фыццаг куыд сфæлдыстæ, афтæ».

فَرِيْقًا هَدٰى وَفَرِيْقًا حَقَّ عَلَيْهِمُ الضَّلٰلَةُ ۗاِنَّهُمُ اتَّخَذُوا الشَّيٰطِيْنَ اَوْلِيَاۤءَ مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ وَيَحْسَبُوْنَ اَنَّهُمْ مُّهْتَدُوْنَ

farīqan hadā wa farīqan ḥaqqa ‘alaihimuḍ-ḍalālah(tu), innahumuttakhażusy-syayāṭīna auliyā'a min dūnillāhi wa yaḥsabūna annahum muhtadūn(a).

Уый радта цавæрдæр амынддзинæдтæ æмæ иннæтæ хъуамæ фæрæдийиккой. Хæйрæджыты хъахъхъæнæгæй аразынц Аллахæй дарддæр. Æнхъæлдтой, æмæ сын исты æрхъуыды ис.

۞ يٰبَنِيْٓ اٰدَمَ خُذُوْا زِيْنَتَكُمْ عِنْدَ كُلِّ مَسْجِدٍ وَّكُلُوْا وَاشْرَبُوْا وَلَا تُسْرِفُوْاۚ اِنَّهٗ لَا يُحِبُّ الْمُسْرِفِيْنَ ࣖ

yā banī ādama khużū zīnatakum ‘inda kulli masjidiw wa kulū wasyrabū wa lā tusrifū, innahū lā yuḥibbul-musrifīn(a).

Адамы байзӕддӕгтӕ! Дæ рæсугъд дарæс алы хатт дæр, мæзджыдмæ куы бацæуай, уæд, хæр æмæ нуаз, фæлæ æгæр ма кæн. Æцæгæйдæр, Аллах нæ уарзы, æгæр чи дзуры, ахæм адæмы.

قُلْ مَنْ حَرَّمَ زِيْنَةَ اللّٰهِ الَّتِيْٓ اَخْرَجَ لِعِبَادِهٖ وَالطَّيِّبٰتِ مِنَ الرِّزْقِۗ قُلْ هِيَ لِلَّذِيْنَ اٰمَنُوْا فِى الْحَيٰوةِ الدُّنْيَا خَالِصَةً يَّوْمَ الْقِيٰمَةِۗ كَذٰلِكَ نُفَصِّلُ الْاٰيٰتِ لِقَوْمٍ يَّعْلَمُوْنَ

qul man ḥarrama zīnatallāhil-latī akhraja li‘ibādihī waṭ-ṭayyibāti minar-rizq(i), qul hiya lil-lażīna āmanū fil-ḥayātid-dun-yā khāliṣatay yaumal-qiyāmah(ti), każālika nufaṣṣilul-āyāti liqaumiy ya‘lamūn(a).

Зæгъ (Мæхæмæт): «Чи æрæхгæдта, Аллах йæ лæггадгæнджытæн цы рæсугъддзинæдтæ æмæ хорз хæринаг радта, уыдон? Зæгъ: «Æппæт уыдæттæ сты, ацы дунейы цардыл чи æууæнды, уыдонæн, æмæ сæрмагондæй (æрмæстдæр уыдонæн) Райгасы бон». Афтæмæй æмбарын кæнæм стихтæ, чи зоны, уыдонæн.

قُلْ اِنَّمَا حَرَّمَ رَبِّيَ الْفَوَاحِشَ مَا ظَهَرَ مِنْهَا وَمَا بَطَنَ وَالْاِثْمَ وَالْبَغْيَ بِغَيْرِ الْحَقِّ وَاَنْ تُشْرِكُوْا بِاللّٰهِ مَا لَمْ يُنَزِّلْ بِهٖ سُلْطٰنًا وَّاَنْ تَقُوْلُوْا عَلَى اللّٰهِ مَا لَا تَعْلَمُوْنَ

qul innamā ḥarrama rabbiyal-fawāḥisya mā ẓahara minhā wa mā baṭana wal-iṡma wal-bagya bigairil-ḥaqqi wa an tusyrikū billāhi mā lam yunazzil bihī sulṭānaw wa an taqūlū ‘alallāhi mā lā ta‘lamūn(a).

Зæгъ (Мæхæмæт): «Мæ Хицау æрмæстдæр тобæ кæны æппæт уынгæг æмæ æмбæхст æгад митæ, тæригъæдджын митæ, æнæраст митæ æнæ æмбæлон аххосагæй, æмæ дын (тобæ кæны) исты æмбал кæнын Аллахимæ, кæд æмæ уый нæ раргом кодта аххосаг, æмæ (тобæ кæны) дзурын Аллахы тыххæй, цы нæ зоныс, уый».

وَلِكُلِّ اُمَّةٍ اَجَلٌۚ فَاِذَا جَاۤءَ اَجَلُهُمْ لَا يَسْتَأْخِرُوْنَ سَاعَةً وَّلَا يَسْتَقْدِمُوْنَ

wa likulli ummatin ajal(un), fa iżā jā'a ajaluhum lā yasta'khirūna sā‘ataw wa lā yastaqdimūn(a).

Æмæ алы адæмæн дæр ис мæлæт (рæстæджы арæн). Сæ мæлæт куы æрцæуы, уæд сæ бон нæу иу рæстæг фæстиат кæнын кæнæ тагъддæр кæнын ракурын.

يٰبَنِيْٓ اٰدَمَ اِمَّا يَأْتِيَنَّكُمْ رُسُلٌ مِّنْكُمْ يَقُصُّوْنَ عَلَيْكُمْ اٰيٰتِيْۙ فَمَنِ اتَّقٰى وَاَصْلَحَ فَلَا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَلَا هُمْ يَحْزَنُوْنَ

yā banī ādama immā ya'tiyannakum rusulum minkum yaquṣṣūna ‘alaikum āyātī, famanittaqā wa aṣlaḥa falā khaufun ‘alaihim wa lā hum yaḥzanūn(a).

Адамы байзӕддӕгтӕ! Уе ’хсæнæй уæм минæвæрттæ куы æрцæуой, Мæ стихтæ уын чи радзурой, уæд раст чи у æмæ чи æрбæстон кæна, уый сын тас нæй, нæдæр хъыг кæндзысты.

وَالَّذِيْنَ كَذَّبُوْا بِاٰيٰتِنَا وَاسْتَكْبَرُوْا عَنْهَآ اُولٰۤىِٕكَ اَصْحٰبُ النَّارِۚ هُمْ فِيْهَا خٰلِدُوْنَ

wal-lażīna każżabū bi'āyātinā wastakbarū ‘anhā ulā'ika aṣḥābun-nār(i), hum fīhā khālidūn(a).

Фæлæ Нæ стихтæ чи нæ нымайы æмæ сæ сæрыстыр чи кæны, уыдон сты зындоны цæрджытæ; уым баззайдзысты

فَمَنْ اَظْلَمُ مِمَّنِ افْتَرٰى عَلَى اللّٰهِ كَذِبًا اَوْ كَذَّبَ بِاٰيٰتِهٖۗ اُولٰۤىِٕكَ يَنَالُهُمْ نَصِيْبُهُمْ مِّنَ الْكِتٰبِۗ حَتّٰٓى اِذَا جَاۤءَتْهُمْ رُسُلُنَا يَتَوَفَّوْنَهُمْۙ قَالُوْٓا اَيْنَ مَا كُنْتُمْ تَدْعُوْنَ مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ ۗقَالُوْا ضَلُّوْا عَنَّا وَشَهِدُوْا عَلٰٓى اَنْفُسِهِمْ اَنَّهُمْ كَانُوْا كٰفِرِيْنَ

faman aẓlamu mimmaniftarā ‘alallāhi każiban au każżaba bi'āyātih(ī), ulā'ika yanāluhum naṣībuhum minal-kitāb(i), ḥattā iżā jā'athum rusulunā yatawaffaunahum, qālū aina mā kuntum tad‘ūna min dūnillāh(i), qālū ḍallū ‘annā wa syahidū ‘alā anfusihim annahum kānū kāfirīn(a).

Чи у æнæрастдæр, Аллахы ныхмæ мæнг ныхæстæ чи æрхъуыды кæны, кæнæ йын йæ стихтæ чи нæ нымайы, уымæй? Уыдон райсдзысты, Чиныджы цы хай нысангонд у, уый, цалынмæ сæм Нæ минæвæрттæ (зæдтæ) æрцæуой сæ цард райсынмæ. Уыдон (зæдтæ) загътой: «Аллахæй дарддæр фылдæр хатт кæцы хуыцауæн кувут?» Уыдон (мусриктæ) дзуапп радтой: «Махæй алцыдæр фесæфт». Æмæ сæхицæн æвдисæн лæууынц, æнæуырнджытæ кæй сты, уымæн

قَالَ ادْخُلُوْا فِيْٓ اُمَمٍ قَدْ خَلَتْ مِنْ قَبْلِكُمْ مِّنَ الْجِنِّ وَالْاِنْسِ فِى النَّارِۙ كُلَّمَا دَخَلَتْ اُمَّةٌ لَّعَنَتْ اُخْتَهَا ۗحَتّٰٓى اِذَا ادَّارَكُوْا فِيْهَا جَمِيْعًا ۙقَالَتْ اُخْرٰىهُمْ لِاُوْلٰىهُمْ رَبَّنَا هٰٓؤُلَاۤءِ اَضَلُّوْنَا فَاٰتِهِمْ عَذَابًا ضِعْفًا مِّنَ النَّارِ ەۗ قَالَ لِكُلٍّ ضِعْفٌ وَّلٰكِنْ لَّا تَعْلَمُوْنَ

qāladkhulū fī umamin qad khalat min qablikum minal-jinni wal-insi fin-nār(i), kullamā dakhalat ummatul la‘anat ukhtahā, ḥattā iżaddārakū fīhā jamī‘ā(n), qālat ukhrāhum li'ūlāhum rabbanā hā'ulā'i aḍallūnā fa ātihim ‘ażāban ḍi‘fam minan-nār(i), qāla likullin ḍi‘fuw wa lākil lā ta‘lamūn(a).

Аллах зæгъы: «Бацæут зындоны артмæ, уæ размæ цы джинтæ æмæ адæймæгтæ уыд, уыдонимæ. Алы хатт дæр адæм куы бацæуынц, уæд æлгъыст кæны йе ’фсымæрты, цæмæй се ’ппæт дæр куы бацæуой, уæд фыццаг чи бацыд, уымæ чи бацыд, уый зæгъы: «О нæ Хицау, уыдон нæ фæрæдийын кодтой. Дыууæ хатты фылдæр сын æрхæссут зындоны артдзæсты хъизæмар».

وَقَالَتْ اُوْلٰىهُمْ لِاُخْرٰىهُمْ فَمَا كَانَ لَكُمْ عَلَيْنَا مِنْ فَضْلٍ فَذُوْقُوا الْعَذَابَ بِمَا كُنْتُمْ تَكْسِبُوْنَ ࣖ

wa qālat ūlāhum li'ukhrāhum famā kāna lakum ‘alainā min faḍlin fa żūqul-‘ażāba bimā kuntum taksibūn(a).

Æмæ фыццаг чи бацыд, уый фæстæдæр чи бацыд, уымæн загъта: «Дæуæн махæй иу чысыл уæлдæр дæр нæй. Уæдæ цы сарæзтай, уый тыххæй æфхæрд æнкъар».

اِنَّ الَّذِيْنَ كَذَّبُوْا بِاٰيٰتِنَا وَاسْتَكْبَرُوْا عَنْهَا لَا تُفَتَّحُ لَهُمْ اَبْوَابُ السَّمَاۤءِ وَلَا يَدْخُلُوْنَ الْجَنَّةَ حَتّٰى يَلِجَ الْجَمَلُ فِيْ سَمِّ الْخِيَاطِ ۗ وَكَذٰلِكَ نَجْزِى الْمُجْرِمِيْنَ

innal-lażīna każżabū bi'āyātinā wastakbarū ‘anhā lā tufattaḥu lahum abwābus-samā'i wa lā yadkhulūnal-jannata ḥattā yalijal-jamalu fī sammil-khiyāṭ(i), wa każālika najzil-mujrimīn(a).

Æцæгдæр, Нæ нысæнттæй чи нæ сæтты æмæ сæ сæрыстыр чи у, уыдонæн дзæнæты дуæрттæ дæр нæ байгом уыдзысты, нæдæр дзæнæтмæ бацæудзысты, цалынмæ теуа нæмыджы цæстæй ахиза, уæдмæ. Афтæмæй хæрзиуæг кæнæм, фыдбылыз чи кæны, уыдонæн.

لَهُمْ مِّنْ جَهَنَّمَ مِهَادٌ وَّمِنْ فَوْقِهِمْ غَوَاشٍۗ وَكَذٰلِكَ نَجْزِى الظّٰلِمِيْنَ

lahum min jahannama mihāduw wa min fauqihim gawāsy(in), wa każālika najziẓ-ẓālimīn(a).

Уыдонæн хуыссæн æмбæрзæнтæ сты зындоны артæй, сæ уæлæ та сты æмбæрзæнтæ (зындоны артæй). Афтæмæй хæрзиуæг кæнæм фыдгæнджытæн.

وَالَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَعَمِلُوا الصّٰلِحٰتِ لَا نُكَلِّفُ نَفْسًا اِلَّا وُسْعَهَآ اُولٰۤىِٕكَ اَصْحٰبُ الْجَنَّةِۚ هُمْ فِيْهَا خٰلِدُوْنَ

wal-lażīna āmanū wa ‘amiluṣ-ṣāliḥāti lā nukallifu nafsan illā wus‘ahā, ulā'ika aṣḥābul-jannah(ti), hum fīhā khālidūn(a).

Æмæ чи уырны æмæ хорз хъуыддæгтæ чи кæны, Уый никæмæн уæз кæндзыстæм, йæ бон куыд у, афтæ йеддæмæ. Уыдон сты уæларвон цæрджытæ; уым баззайынц,

وَنَزَعْنَا مَا فِيْ صُدُوْرِهِمْ مِّنْ غِلٍّ تَجْرِيْ مِنْ تَحْتِهِمُ الْاَنْهٰرُۚ وَقَالُوا الْحَمْدُ لِلّٰهِ الَّذِيْ هَدٰىنَا لِهٰذَاۗ وَمَا كُنَّا لِنَهْتَدِيَ لَوْلَآ اَنْ هَدٰىنَا اللّٰهُ ۚ لَقَدْ جَاۤءَتْ رُسُلُ رَبِّنَا بِالْحَقِّۗ وَنُوْدُوْٓا اَنْ تِلْكُمُ الْجَنَّةُ اُوْرِثْتُمُوْهَا بِمَا كُنْتُمْ تَعْمَلُوْنَ

wa naza‘nā mā fī ṣudūrihim min gillin tajrī min taḥtihimul-anhār(u), wa qālul-ḥamdu lillāhil-lażī hadānā lihāżā, wa mā kunnā linahtadiya lau lā an hadānallāh(u), laqad jā'at rusulu rabbinā bil-ḥaqq(i), wa nūdū an tilkumul-jannatu ūriṡtumūhā bimā kuntum ta‘malūn(a).

æмæ сын сæ дзыккутæй ралыг кодтам маст, кæцыты бын цыдысты цæугæдæттæ. Уыдон загътой: «Табу Аллахæн, кæцы нын равдыста ацы (арв). Мах нæ фæндараст кодтаиккам, Аллах нын куы нæ равдыстаид, уæд. Æцæгæйдæр, нæ Хицауы минæвæрттæ æрцыдысты рæстдзинад хæсгæйæ». Загътой сын: «Ай у дзæнæт, кæцы уын лæвæрд æрцыд, цы сарæзтат, уый тыххæй».

وَنَادٰٓى اَصْحٰبُ الْجَنَّةِ اَصْحٰبَ النَّارِ اَنْ قَدْ وَجَدْنَا مَا وَعَدَنَا رَبُّنَا حَقًّا فَهَلْ وَجَدْتُّمْ مَّا وَعَدَ رَبُّكُمْ حَقًّا ۗقَالُوْا نَعَمْۚ فَاَذَّنَ مُؤَذِّنٌۢ بَيْنَهُمْ اَنْ لَّعْنَةُ اللّٰهِ عَلَى الظّٰلِمِيْنَ

wa nādā aṣḥābul-jannati aṣḥāban-nāri an qad wajadnā mā wa‘adanā rabbunā ḥaqqan fahal wajattum mā wa‘ada rabbukum ḥaqqā(n), qālū na‘am, fa ażżana mu'ażżinum bainahum al la‘natullāhi ‘alaẓ-ẓālimīn(a).

Æмæ дзæнæты цæрджытæ дзырдтой зындоны цæрджытæм: «Æцæгæйдæр, Хуыцау нын цы зæрдæ бавæрдта, уый æцæг у. Уыдон дзуапп радтой: «Раст у». Уæд сидæг (зæд) се хсæн фехъусын кодта: «Аллахы æлгъыст у фыдгæнджытыл,

اَلَّذِيْنَ يَصُدُّوْنَ عَنْ سَبِيْلِ اللّٰهِ وَيَبْغُوْنَهَا عِوَجًاۚ وَهُمْ بِالْاٰخِرَةِ كٰفِرُوْنَۘ

al-lażīna yaṣuddūna ‘an sabīlillāhi wa yabgūnahā ‘iwajā(n), wa hum bil-ākhirati kāfirūn(a).

(ома) чи хъыгдары (иннæты) Аллахы фæндагæй æмæ сæ фæнды æндæр ранмæ ахизын. Уыдон сты, мæрдтыбæстæ чи нæ нымайы, уыдон».

وَبَيْنَهُمَا حِجَابٌۚ وَعَلَى الْاَعْرَافِ رِجَالٌ يَّعْرِفُوْنَ كُلًّا ۢ بِسِيْمٰىهُمْۚ وَنَادَوْا اَصْحٰبَ الْجَنَّةِ اَنْ سَلٰمٌ عَلَيْكُمْۗ لَمْ يَدْخُلُوْهَا وَهُمْ يَطْمَعُوْنَ

wa bainahumā ḥijāb(un), wa ‘alal-a‘rāfi rijāluy ya‘rifūna kullam bisīmāhum, wa nādau aṣḥābal-jannati an salāmun ‘alaikum, lam yadkhulūhā wa hum yaṭma‘ūn(a).

Æмæ дыууæйы (дзæнæты æмæ зындоны цæрджыты) æхсæн ис æмбæрзæн æмæ Аърафы (бæрзонддæр бынат) сæрмæ ис, кæрæдзи чи зоны, ахæм адæм, алкæмæн дæр йæ нысæнттæ. Уæларвон цæрджытæм фæдзырдтой: «Саламун алейкум» (фарн уæ уæд). Нырма сæ бон бацæуын нæу, фæлæ сæ фæнды (бахизын) тагъд.

۞ وَاِذَا صُرِفَتْ اَبْصَارُهُمْ تِلْقَاۤءَ اَصْحٰبِ النَّارِۙ قَالُوْا رَبَّنَا لَا تَجْعَلْنَا مَعَ الْقَوْمِ الظّٰلِمِيْنَ ࣖ

wa iżā ṣurifat abṣāruhum tilqā'a aṣḥābin-nāri qālū rabbanā lā taj‘alnā ma‘al-qaumiẓ-ẓālimīn(a).

Æмæ сæ цæстæнгас Зындоны цæрджытæм куы уа, уæд зæгъдзысты: «Нæ Хицау, уыцы фыдгæнджыты æхсæн нæ ма бакæн».

وَنَادٰٓى اَصْحٰبُ الْاَعْرَافِ رِجَالًا يَّعْرِفُوْنَهُمْ بِسِيْمٰىهُمْ قَالُوْا مَآ اَغْنٰى عَنْكُمْ جَمْعُكُمْ وَمَا كُنْتُمْ تَسْتَكْبِرُوْنَ

wa nādā aṣḥābul-a‘rāfi rijālay ya‘rifūnahum bisīmāhum qālū mā agnā ‘ankum jam‘ukum wa mā kuntum tastakbirūn(a).

Æмæ А’рæфæй уæлæмæ (уæлдæр бынат) чи зыдта, уыдонмæ дзырдтой нысæнттæй, зæгъгæ, цы хъæздыгдзинæдтæ æрæмбырд кодтат æмæ цæмæй сæрыстыр стут, уыдон уын ницы пайда сты.

اَهٰٓؤُلَاۤءِ الَّذِيْنَ اَقْسَمْتُمْ لَا يَنَالُهُمُ اللّٰهُ بِرَحْمَةٍۗ اُدْخُلُوا الْجَنَّةَ لَا خَوْفٌ عَلَيْكُمْ وَلَآ اَنْتُمْ تَحْزَنُوْنَ

ahā'ulā'il-lażīna aqsamtum lā yanāluhumullāhu biraḥmah(tin), udkhulul-jannata lā khaufun ‘alaikum wa lā antum taḥzanūn(a).

Уыдон сты уыцы адæм, кæцытæн ард бахордтай, Аллахы хорзæх кæй нæ райсдзысты?» (Аллах загъта): «Бацæут дзæнæтмæ! Нæй дын тас, нæдæр маст кæндзынæ».

وَنَادٰٓى اَصْحٰبُ النَّارِ اَصْحٰبَ الْجَنَّةِ اَنْ اَفِيْضُوْا عَلَيْنَا مِنَ الْمَاۤءِ اَوْ مِمَّا رَزَقَكُمُ اللّٰهُ ۗقَالُوْٓا اِنَّ اللّٰهَ حَرَّمَهُمَا عَلَى الْكٰفِرِيْنَۙ

wa nādā aṣḥābun-nāri aṣḥābal-jannati an afīḍū ‘alainā minal-mā'i au mimmā razaqakumullāh(u), qālū innallāha ḥarramahumā ‘alal-kāfirīn(a).

Зындоны цæрджытæ сидынц дзæнæты цæрджытæм, «ныккæнут нын (чысыл) дон кæнæ Аллах уын цы хæринаг радта, уый». Уыдон дзуапп радтой: «Æцæгæйдæр, Аллах сæ дыууæйы дæр æнæуырнæг адæмæн нæ радта».

الَّذِيْنَ اتَّخَذُوْا دِيْنَهُمْ لَهْوًا وَّلَعِبًا وَّغَرَّتْهُمُ الْحَيٰوةُ الدُّنْيَاۚ فَالْيَوْمَ نَنْسٰىهُمْ كَمَا نَسُوْا لِقَاۤءَ يَوْمِهِمْ هٰذَاۙ وَمَا كَانُوْا بِاٰيٰتِنَا يَجْحَدُوْنَ

al-lażīnattakhażū dīnahum lahwaw wa la‘ibaw wa garrathumul-ḥayātud-dun-yā, fal-yauma nansāhum kamā nasū liqā'a yaumihim hāżā, wa mā kānū bi'āyātinā yajḥadūn(a).

(ома) йæ динæй хъазт æмæ хынджылæг чи кæны, æмæ сæ дунейы цард фæсайдта. Уæдæ ацы бон (Тæрнон бон) сæ ферох кæнæм, абоны фембæлд раздæр куыд ферох кодтой, æмæ Нæ стихтæ кæй нæ райстой, уый тыххæй.

وَلَقَدْ جِئْنٰهُمْ بِكِتٰبٍ فَصَّلْنٰهُ عَلٰى عِلْمٍ هُدًى وَّرَحْمَةً لِّقَوْمٍ يُّؤْمِنُوْنَ

wa laqad ji'nāhum bikitābin faṣṣalnāhu ‘alā ‘ilmin hudaw wa raḥmatal liqaumiy yu'minūn(a).

Æцæгдæр сын æрхастам, зонындзинæдты бындурыл кæй бамбарын кодтам, уыцы чиныг (Хъуыран), уырнæг адæмæн фæндагамонæг æмæ тæригъæдæн.

هَلْ يَنْظُرُوْنَ اِلَّا تَأْوِيْلَهٗۗ يَوْمَ يَأْتِيْ تَأْوِيْلُهٗ يَقُوْلُ الَّذِيْنَ نَسُوْهُ مِنْ قَبْلُ قَدْ جَاۤءَتْ رُسُلُ رَبِّنَا بِالْحَقِّۚ فَهَلْ لَّنَا مِنْ شُفَعَاۤءَ فَيَشْفَعُوْا لَنَآ اَوْ نُرَدُّ فَنَعْمَلَ غَيْرَ الَّذِيْ كُنَّا نَعْمَلُۗ قَدْ خَسِرُوْٓا اَنْفُسَهُمْ وَضَلَّ عَنْهُمْ مَّا كَانُوْا يَفْتَرُوْنَ ࣖ

hal yanẓurūna illā ta'wīlah(ū), yauma ya'tī ta'wīluhū yaqūlul-lażīna nasūhu min qablu qad jā'at rusulu rabbinā bil-ḥaqq(i), fahal lanā min syufa‘ā'a fa yasyfa‘ū lanā au nuraddu fa na‘mala gairal-lażī kunnā na‘mal(u), qad khasirū anfusahum wa ḍalla ‘anhum mā kānū yaftarūn(a).

Æрмæст рæстдзинады бæлвырдгæнæнмæ (Коранмæ) нæ æнхъæлмæ кæсынц. Рæстдзинады бæлвырдгæнæн куы æрцыд, уыцы бон, раздæр æй чи ницæмæ дардта, уыцы адæм загътой: «Æцæгæйдæр, нæ Хицауы минæвæрттæ æрцыдысты рæстдзинад хæсгæйæ. Уæдæ нын ис ахæм æххуысгæнæг, кæцы нын баххуыс кæндзæн, кæнæ та нæ фæстæмæ æрбаздахæм (дунемæ), цæмæй раздæр цы кодтам, уымæй хицæн кæнæм хорз хъуыддæгтæ?» Уыдон æцæгæйдæр сæхи бахъыгдардтой æмæ раздæр цы сарæзтой, уый сæм фесæфт.

اِنَّ رَبَّكُمُ اللّٰهُ الَّذِيْ خَلَقَ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضَ فِيْ سِتَّةِ اَيَّامٍ ثُمَّ اسْتَوٰى عَلَى الْعَرْشِۗ يُغْشِى الَّيْلَ النَّهَارَ يَطْلُبُهٗ حَثِيْثًاۙ وَّالشَّمْسَ وَالْقَمَرَ وَالنُّجُوْمَ مُسَخَّرٰتٍۢ بِاَمْرِهٖٓ ۙاَلَا لَهُ الْخَلْقُ وَالْاَمْرُۗ تَبٰرَكَ اللّٰهُ رَبُّ الْعٰلَمِيْنَ

inna rabbakumullāhul-lażī khalaqas-samāwāti wal-arḍa fī sittati ayyāmin ṡummastawā ‘alal-‘arsy(i), yugsyil-lailan-nahāra yaṭlubuhū ḥaṡīṡā(n), wasy-syamsa wal-qamara wan-nujūma musakhkharātim bi'amrih(ī), alā lahul-khalqu wal-amr(u), tabārakallāhu rabbul-‘ālamīn(a).

Æцæгæйдæр, уæ Хицау (у) Аллах, кæцы сфæлдыста арв æмæ зæхх æхсæз дуджы, уый фæстæ Уый æрцард Аршыл. Æхсæв æрæхгæдта, йæ фæстæ тагъд цы бон æрцыд, уымæ. (Сфæлдыста) хур, мæй æмæ стъалытæ Йæ бардзырдмæ гæсгæ. Хъуыды кæнын! Æппæт сфæлдыстад æмæ хъуыддæгтæ сты Йæ бартæ. Табу Аллахæн, æппæт дунейы Хицауæн.

اُدْعُوْا رَبَّكُمْ تَضَرُّعًا وَّخُفْيَةً ۗاِنَّهٗ لَا يُحِبُّ الْمُعْتَدِيْنَۚ

ud‘ū rabbakum taḍarru‘aw wa khufūyah(tan), innahū lā yuḥibbul-mu‘tadīn(a).

Кув дæ Хуыцаумæ сæрныллæг зæрдæйæ æмæ фæлмæн хъæлæсæй. Æцæгæйдæр, уый нæ уарзы, арæнтæ чи ахизы, уыдоны.

وَلَا تُفْسِدُوْا فِى الْاَرْضِ بَعْدَ اِصْلَاحِهَا وَادْعُوْهُ خَوْفًا وَّطَمَعًاۗ اِنَّ رَحْمَتَ اللّٰهِ قَرِيْبٌ مِّنَ الْمُحْسِنِيْنَ

wa lā tufsidū fil-arḍi ba‘da iṣlāḥihā wad‘ūhu khaufaw wa ṭama‘ā(n), inna raḥmatallāhi qarībum minal-muḥsinīn(a).

Æмæ зæххыл зиан ма хæссут, хорз куы сфæлдыста, уый фæстæ. Кувут æм тас æмæ ныфсæй. Æцæгæйдæр, Аллахы фæлмæнзæрдæдзинад тынг хæстæг у, хорздзинад чи аразы, уыдонмæ.

وَهُوَ الَّذِيْ يُرْسِلُ الرِّيٰحَ بُشْرًاۢ بَيْنَ يَدَيْ رَحْمَتِهٖۗ حَتّٰٓى اِذَآ اَقَلَّتْ سَحَابًا ثِقَالًا سُقْنٰهُ لِبَلَدٍ مَّيِّتٍ فَاَنْزَلْنَا بِهِ الْمَاۤءَ فَاَخْرَجْنَا بِهٖ مِنْ كُلِّ الثَّمَرٰتِۗ كَذٰلِكَ نُخْرِجُ الْمَوْتٰى لَعَلَّكُمْ تَذَكَّرُوْنَ

wa huwal-lażī yursilur-riyāḥa busyram baina yadai raḥmatih(ī), ḥattā iżā aqallat saḥāban ṡiqālan suqnāhu libaladim mayyitin fa anzalnā bihil-mā'a fa akhrajnā bihī min kulliṡ-ṡamarāt(i), każālika nukhrijul-mautā la‘allakum tażakkarūn(a).

Уый у, дымгæ чи æхсы, куыд хорз хабар хæссæг, Йæ фæлмæнзæрдæдзинады (къæвдайы) æрцыдæй раздæр, цæмæй дымгæ мигътæ куы æрбахæсса, уæд сæ æдзæрæг ранмæ æркæнæм, уæд уыцы ранмæ мит æрвитæм. Уæд уыцы къæвдаимæ зайын кодтам алыхуызон дыргътæ. Афтæ райгас кæнæм мæрдты, ныфс æвæрæм, æмæ ахуыр райсдзыстут.

وَالْبَلَدُ الطَّيِّبُ يَخْرُجُ نَبَاتُهٗ بِاِذْنِ رَبِّهٖۚ وَالَّذِيْ خَبُثَ لَا يَخْرُجُ اِلَّا نَكِدًاۗ كَذٰلِكَ نُصَرِّفُ الْاٰيٰتِ لِقَوْمٍ يَّشْكُرُوْنَ ࣖ

wal-baladuṭ-ṭayyibu yakhruju nabātuhū bi'iżni rabbih(ī), wal-lażī khabuṡa lā yakhruju illā nakidā(n), każālika nuṣarriful-āyāti liqaumiy yasykurūn(a).

Æмæ зæхх хорз у, зайæгойтæ Хуыцауы барлæвæрдæй бирæ зайы; æмæ мæгуыр зæхх, цы тыллæг зайы, уый æрмынæг вæййы. Афтæмæй мах ногæй æмæ ногæй æмбарын кæнæм (Нæ стырдзинады) нысæнттæ, бузныг чи у, уыдонæн.

لَقَدْ اَرْسَلْنَا نُوْحًا اِلٰى قَوْمِهٖ فَقَالَ يٰقَوْمِ اعْبُدُوا اللّٰهَ مَا لَكُمْ مِّنْ اِلٰهٍ غَيْرُهٗۗ اِنِّيْٓ اَخَافُ عَلَيْكُمْ عَذَابَ يَوْمٍ عَظِيْمٍ

laqad arsalnā nūḥan ilā qaumihī fa qāla yā qaumi‘budullāha mā lakum min ilāhin gairuh(ū), innī akhāfu ‘alaikum ‘ażāba yaumin ‘aẓīm(in).

Æцæгæйдæр, Мах æцæгæйдæр арвыстам Нойы йæ адæммæ, уæд уый загъта: «О мæ адæм! Кувут Аллахæн! Уый йеддæмæ уын хуыцау нæй. Æцæгæйдæр, æз тæрсын, æвирхъау бон (тæрхоны бон) æфхæрдæй куы хъизæмар кæнат, уымæй».

قَالَ الْمَلَاُ مِنْ قَوْمِهٖٓ اِنَّا لَنَرٰىكَ فِيْ ضَلٰلٍ مُّبِيْنٍ

qālal mala'u min qaumihī innā lanarāka fī ḍalālim mubīn(in).

Йæ адæмы разамонджытæ загътой: «Æцæгæйдæр, мах уынæм, ды æцæгæйдæр кæй рæдийут».

قَالَ يٰقَوْمِ لَيْسَ بِيْ ضَلٰلَةٌ وَّلٰكِنِّيْ رَسُوْلٌ مِّنْ رَّبِّ الْعٰلَمِيْنَ

qāla yā qaumi laisa bī ḍalālatuw wa lākinnī rasūlum mir rabbil-‘ālamīn(a).

Уый (Ной) дзуапп радта: «О мæ адæм! Æз нæ фæрæдийын дæн, фæлæ æз дæн минæвар æппæт дунейы Хицауæй».

اُبَلِّغُكُمْ رِسٰلٰتِ رَبِّيْ وَاَنْصَحُ لَكُمْ وَاَعْلَمُ مِنَ اللّٰهِ مَا لَا تَعْلَمُوْنَ

uballigukum risālāti rabbī wa anṣaḥu lakum wa a‘lamu minallāhi mā lā ta‘lamūn(a).

Æз дын хæссын мæ Хицауы ныхас, дæттын дын уынаффæ, æмæ зонын Аллахæй, цы нæ зоныс, уый».

اَوَعَجِبْتُمْ اَنْ جَاۤءَكُمْ ذِكْرٌ مِّنْ رَّبِّكُمْ عَلٰى رَجُلٍ مِّنْكُمْ لِيُنْذِرَكُمْ وَلِتَتَّقُوْا وَلَعَلَّكُمْ تُرْحَمُوْنَ

awa‘ajibtum an jā'akum żikrum mir rabbikum ‘alā rajulim minkum liyunżirakum wa litattaqū wa la‘allakum turḥamūn(a).

Æмæ уæ дис кæны, уæ Хицауæй уæхи æхсæнæй иу лæджы уылты фæдзæхст кæй æрцыд, цæмæй уæ бафæдзæхса æмæ уæ дингæнæг суат, цæмæй райсат тæригъæд?

فَكَذَّبُوْهُ فَاَنْجَيْنٰهُ وَالَّذِيْنَ مَعَهٗ فِى الْفُلْكِ وَاَغْرَقْنَا الَّذِيْنَ كَذَّبُوْا بِاٰيٰتِنَاۗ اِنَّهُمْ كَانُوْا قَوْمًا عَمِيْنَ ࣖ

fa każżabūhu fa anjaināhu wal-lażīna ma‘ahū fil-fulki wa agraqnal-lażīna każżabū bi'āyātinā, innahum kānū qauman ‘amīn(a).

Уымæ гæсгæ йæ (Нойы) нæ радтой. Уæд æй æмæ йемæ науыл чи уыд, уыдоны фервæзын кодтам. Нæ стихтæ чи нæ нымайы, уыдоны аныгъуылын кæнæм. Æцæгдæр, куырм адæм сты (сæ зæрдæйы цæстытæ).

۞ وَاِلٰى عَادٍ اَخَاهُمْ هُوْدًاۗ قَالَ يٰقَوْمِ اعْبُدُوا اللّٰهَ مَا لَكُمْ مِّنْ اِلٰهٍ غَيْرُهٗۗ اَفَلَا تَتَّقُوْنَ

wa ilā ‘ādin akhāḥum hūdā(n), qāla yā qaumi‘budullāha mā lakum min ilāhin gairuh(ū), afalā tattaqūn(a).

Æмæ Ады адæмæн (Мах арвыстам) Худ, се фсымæр. Уый загъта: «О мæ адæм!

قَالَ الْمَلَاُ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا مِنْ قَوْمِهٖٓ اِنَّا لَنَرٰىكَ فِيْ سَفَاهَةٍ وَّاِنَّا لَنَظُنُّكَ مِنَ الْكٰذِبِيْنَ

qālal-mala'ul-lażīna kafarū min qaumihī innā lanarāka fī safāhatiw wa innā lanaẓunnuka minal-kāżibīn(a).

Йæ адæмæй кафирты разамонджытæ загътой: «Æцæг дæ мах нымайæм бынтон æнæзонд адæмыл æмæ дæ нымайæм сайæг адæмы æхсæн».

قَالَ يٰقَوْمِ لَيْسَ بِيْ سَفَاهَةٌ وَّلٰكِنِّيْ رَسُوْلٌ مِّنْ رَّبِّ الْعٰلَمِيْنَ

qāla yā qaumi laisa bī safāhatuw wa lākinnī rasūlum mir rabbil-‘ālamīn(a).

Уый (Худ) дзуапп радта: «О мæ адæм! Уый афтæ нæу, æмæ æз æнæзонд дæн, фæлæ æз дæн æппæт дунейы Хицауы Минæвар».

اُبَلِّغُكُمْ رِسٰلٰتِ رَبِّيْ وَاَنَا۠ لَكُمْ نَاصِحٌ اَمِيْنٌ

uballigukum risālāti rabbī wa ana lakum nāṣiḥun amīn(un).

Æз дын хæссын мæ Хицауы ныхас æмæ дын дæттын æууæнкджын уынаффæтæ.

اَوَعَجِبْتُمْ اَنْ جَاۤءَكُمْ ذِكْرٌ مِّنْ رَّبِّكُمْ عَلٰى رَجُلٍ مِّنْكُمْ لِيُنْذِرَكُمْۗ وَاذْكُرُوْٓا اِذْ جَعَلَكُمْ خُلَفَاۤءَ مِنْۢ بَعْدِ قَوْمِ نُوْحٍ وَّزَادَكُمْ فِى الْخَلْقِ بَصْۣطَةً ۚفَاذْكُرُوْٓا اٰلَاۤءَ اللّٰهِ لَعَلَّكُمْ تُفْلِحُوْنَ

awa‘ajibtum an jā'akum żikrum mir rabbikum ‘alā rajulim minkum liyunżirakum, ważkurū iż ja‘alakum khulafā'a mim ba‘di qaumi nūḥiw wa zādakum fil-khalqi basṭah(tan), fażkurū ālā'allāhi la‘allakum tufliḥūn(a).

Æмæ уæ дис кæны, уæ Хицауæй уæхи æхсæн лæджы уылты фæдзæхст кæй æрцыд, цæмæй уæ бафæдзæхса? Хъуыды ма кæнут, Нойы адæмы фæстæ уæ халифтæ куы скодта, æмæ уæ буары хъару æмæ бæрзæндæй уæлдæр куы скодта, уæд. Уæдæ дæ зæрдыл дар Аллахы арфæтæ, цæмæй амондджын уай. ”

قَالُوْٓا اَجِئْتَنَا لِنَعْبُدَ اللّٰهَ وَحْدَهٗ وَنَذَرَ مَا كَانَ يَعْبُدُ اٰبَاۤؤُنَاۚ فَأْتِنَا بِمَا تَعِدُنَآ اِنْ كُنْتَ مِنَ الصّٰدِقِيْنَ

qālū aji'tanā lina‘budallāha waḥdahū wa nażara mā kāna ya‘budu ābā'unā, fa'tinā bimā ta‘idunā in kunta minaṣ ṣādiqīn(a).

Уыдон загътой: «Ды нæм æрцыдтæ, цæмæй æрмæстдæр Аллахæн кувæм æмæ нæ фыдæлтæ цы куывтой, уый ныууадзæм? Уæд нын дæ тас сбæлвырд кæн, кæд раст дæ!»

قَالَ قَدْ وَقَعَ عَلَيْكُمْ مِّنْ رَّبِّكُمْ رِجْسٌ وَّغَضَبٌۗ اَتُجَادِلُوْنَنِيْ فِيْٓ اَسْمَاۤءٍ سَمَّيْتُمُوْهَآ اَنْتُمْ وَاٰبَاۤؤُكُمْ مَّا نَزَّلَ اللّٰهُ بِهَا مِنْ سُلْطٰنٍۗ فَانْتَظِرُوْٓا اِنِّيْ مَعَكُمْ مِّنَ الْمُنْتَظِرِيْنَ

qāla qad waqa‘a ‘alaikum mir rabbikum rijsuw wa gaḍab(un), atujādilūnanī fī asmā'in sammaitumūhā antum wa ābā'ukum mā nazzalallāhu bihā min sulṭān(in), fantaẓirū innī ma‘akum minal-muntaẓirīn(a).

Уый (Худ) дзуапп радта: «Æцæгæйдæр, æнæуынондзинад æмæ маст уæм æрцæудзæн Хуыцауæй. Фæнды уæ мемæ быцæу кæнын, сымах æмæ уæ фыдæлтæ уæхæдæг цы нæмттæ (дзуæрттæ) сарæзтат, уыдоны тыххæй, кæд æмæ Аллах уый тыххæй информаци нæ раргом кодта, уæддæр?

فَاَنْجَيْنٰهُ وَالَّذِيْنَ مَعَهٗ بِرَحْمَةٍ مِّنَّا وَقَطَعْنَا دَابِرَ الَّذِيْنَ كَذَّبُوْا بِاٰيٰتِنَا وَمَا كَانُوْا مُؤْمِنِيْنَ ࣖ

fa anjaināhu wal-lażīna ma‘ahū biraḥmatim minnā wa qaṭa‘nā dābiral-lażīna każżabū bi'āyātinā wa mā kānū mu'minīn(a).

Уæдæ йæ фервæзын кодтам (Худ) æмæ йемæ чи уыд, уыдоны Нæ фæлмæнзæрдæйæ æмæ фесæфтам сæ уидæгтæм, Нæ нысæнттæ чи нæ равдыста, уыдоны. Уыдон уырнджытæ не сты.

وَاِلٰى ثَمُوْدَ اَخَاهُمْ صٰلِحًاۘ قَالَ يٰقَوْمِ اعْبُدُوا اللّٰهَ مَا لَكُمْ مِّنْ اِلٰهٍ غَيْرُهٗۗ قَدْ جَاۤءَتْكُمْ بَيِّنَةٌ مِّنْ رَّبِّكُمْۗ هٰذِهٖ نَاقَةُ اللّٰهِ لَكُمْ اٰيَةً فَذَرُوْهَا تَأْكُلْ فِيْٓ اَرْضِ اللّٰهِ وَلَا تَمَسُّوْهَا بِسُوْۤءٍ فَيَأْخُذَكُمْ عَذَابٌ اَلِيْمٌ

wa ilā ṡamūda akhāhum ṣāliḥā(n), qāla yā qaumi‘budullāha mā lakum min ilāhin gairuh(ū), qad jā'atkum bayyinatum mir rabbikum, hāżihī nāqatullāhi lakum āyatan fa żarūhā ta'kul fī arḍillāhi wa lā tamassūhā bisū'in fa ya'khużakum ‘ażābun alīm(un).

Æмæ Самуды адæммæ (Мах арвыстам) се фсымæр Салехы. Уый загъта: «О мæ адæм!

وَاذْكُرُوْٓا اِذْ جَعَلَكُمْ خُلَفَاۤءَ مِنْۢ بَعْدِ عَادٍ وَّبَوَّاَكُمْ فِى الْاَرْضِ تَتَّخِذُوْنَ مِنْ سُهُوْلِهَا قُصُوْرًا وَّتَنْحِتُوْنَ الْجِبَالَ بُيُوْتًا ۚفَاذْكُرُوْٓا اٰلَاۤءَ اللّٰهِ وَلَا تَعْثَوْا فِى الْاَرْضِ مُفْسِدِيْنَ

ważkurū iż ja‘alakum khulafā'a mim ba‘di ‘ādiw wa bawwa'akum fil-arḍi tattakhiżūna min suhūlihā quṣūraw wa tanḥitūnal-jibāla buyūtā(n), fażkurū ālā'allāhi wa lā ta‘ṡau fil-arḍi mufsidīn(a).

Æмæ уæ зæрдыл дарут, Ады адæмы фæстæ уæ халифтæ куы скодта æмæ уæ зæххыл куы æрæвæрдта, уæд. Лæгъз бынæтты аразыс галуантæ, къуылдымтыл та сæ нывæндыс хæдзæрттæ. Уæдæ уæ зæрдыл дарут Аллахы арфæтæ æмæ зæххыл фыдбылыз ма кæнут.

قَالَ الْمَلَاُ الَّذِيْنَ اسْتَكْبَرُوْا مِنْ قَوْمِهٖ لِلَّذِيْنَ اسْتُضْعِفُوْا لِمَنْ اٰمَنَ مِنْهُمْ اَتَعْلَمُوْنَ اَنَّ صٰلِحًا مُّرْسَلٌ مِّنْ رَّبِّهٖۗ قَالُوْٓا اِنَّا بِمَآ اُرْسِلَ بِهٖ مُؤْمِنُوْنَ

qālal-mala'ul-lażīnastakbarū min qaumihī lil-lażīnastuḍ‘ifū liman āmana minhum ata‘lamūna anna ṣāliḥam mursalum mir rabbih(ī), qālū innā bimā ursila bihī mu'minūn(a).

Сæрыстыр разамонджытæ загътой, лæмæгъыл нымад чи уыд, уыдонæн, ома сæ адæмы æхсæн уырнæг чи уыд, уыдонæн: «Зыдтат æй, Салех йæ Хицауы апостол кæй уыд?» Уыдон ын дзуапп радтой: «Мах ӕууӕндӕм, цы загъта, ууыл».

قَالَ الَّذِيْنَ اسْتَكْبَرُوْٓا اِنَّا بِالَّذِيْٓ اٰمَنْتُمْ بِهٖ كٰفِرُوْنَ

qālal-lażīnastakbarū innā bil-lażī āmantum bihī kāfirūn(a).

Чи йæхицæй æппæлы, уыдон дзурынц: «Æцæгæйдæр, мах нæ нымайæм, цы уырны, ууыл».

فَعَقَرُوا النَّاقَةَ وَعَتَوْا عَنْ اَمْرِ رَبِّهِمْ وَقَالُوْا يٰصٰلِحُ ائْتِنَا بِمَا تَعِدُنَآ اِنْ كُنْتَ مِنَ الْمُرْسَلِيْنَ

fa ‘aqarun-nāqata wa ‘atau ‘an amri rabbihim wa qālū yā ṣāliḥu'tinā bimā ta‘idunā in kunta minal-mursalīn(a).

Уый фæстæ ныццагътой сылгоймаг теуайы æмæ сæ Хицауы фæдзæхсты ныхмæ сæрыстырæй архайдтой. Уыдон загътой: «О Салех! Дæ тас нын сбæлвырд кæн, кæд æцæг у, æмæ ды минæвæрттæй дæ».

فَاَخَذَتْهُمُ الرَّجْفَةُ فَاَصْبَحُوْا فِيْ دَارِهِمْ جٰثِمِيْنَ

fa akhażathumur-rajfatu fa aṣbaḥū fī dārihim jāṡimīn(a).

Уæд сæ зæххæнкъуыст æрцыд, æмæ сæ хæдзары пырхæнты хуысгæйæ амардысты.

فَتَوَلّٰى عَنْهُمْ وَقَالَ يٰقَوْمِ لَقَدْ اَبْلَغْتُكُمْ رِسَالَةَ رَبِّيْ وَنَصَحْتُ لَكُمْ وَلٰكِنْ لَّا تُحِبُّوْنَ النّٰصِحِيْنَ

fa tawallā ‘anhum wa qāla yā qaumi laqad ablagtukum risālata rabbī wa naṣaḥtu lakum wa lākil lā tuḥibbūnan-nāṣiḥīn(a).

Уый фæстæ сæ ныууагъта, зæгъгæ, мæ адæм! Æцæгæйдæр, æз уын фехъусын кодтон мæ Хицауы ныхас æмæ уын бафæдзæхстон. Фæлæ сымах нæ уарзут, уынаффæ чи дæтты, уыцы адæмы.

وَلُوْطًا اِذْ قَالَ لِقَوْمِهٖٓ اَتَأْتُوْنَ الْفَاحِشَةَ مَا سَبَقَكُمْ بِهَا مِنْ اَحَدٍ مِّنَ الْعٰلَمِيْنَ

wa lūṭan iż qāla liqaumihī ata'tūnal-fāḥisyata mā sabaqakum bihā min aḥadim minal-‘ālamīn(a).

Æмæ (Мах дæр арвыстам) Луты, йæ адæмæн куы загъта: «Цæмæн кæнут æлгъаг хъуыддаг, кæцы уæ размæ ничи сарæзта (ацы дунейы).

اِنَّكُمْ لَتَأْتُوْنَ الرِّجَالَ شَهْوَةً مِّنْ دُوْنِ النِّسَاۤءِۗ بَلْ اَنْتُمْ قَوْمٌ مُّسْرِفُوْنَ

innakum lata'tūnar-rijāla syahwatam min dūnin-nisā'(i), bal antum qaumum musrifūn(a).

Æцæгæйдæр, ды равдыстай дæ монц нæлгоймæгтæм, сылгоймæгтæм нæ. Сымах æцæгæйдæр стут æнæфæцудгæ адæм.

وَمَا كَانَ جَوَابَ قَوْمِهٖٓ اِلَّآ اَنْ قَالُوْٓا اَخْرِجُوْهُمْ مِّنْ قَرْيَتِكُمْۚ اِنَّهُمْ اُنَاسٌ يَّتَطَهَّرُوْنَ

wa mā kāna jawāba qaumihī illā an qālū akhrijūhum min qaryatikum, innahum unāsuy yataṭahharūn(a).

Æмæ йæ адæмы дзуапп æндæр ничи уыд, æрмæстдæр ахæм ныхæстæй: «Фæтарут сæ (Луты æмæ йæ фæдонты) уæ бæстæйæ, уыдон сты, сыгъдæгыл сæхи чи нымайы, ахæм адæм».

فَاَنْجَيْنٰهُ وَاَهْلَهٗٓ اِلَّا امْرَاَتَهٗ كَانَتْ مِنَ الْغٰبِرِيْنَ

fa anjaināhu wa ahlahū illamra'atahū kānat minal-gābirīn(a).

Уæд æй æмæ йæ фæдонты фервæзын кодтам, йæ усы йеддæмæ. Уый (йæ бинойнаг) уыдис, фæсте чи баззад, уыдонæй иу.

وَاَمْطَرْنَا عَلَيْهِمْ مَّطَرًاۗ فَانْظُرْ كَيْفَ كَانَ عَاقِبَةُ الْمُجْرِمِيْنَ ࣖ

wa amṭarnā ‘alaihim maṭarā(n), fanẓur kaifa kāna ‘āqibatul-mujrimīn(a).

Æмæ сæ митæй (дуртæй) æрæппæрстам. Уӕдӕ дӕ хъус дар, тӕригъӕд чи саразы, ууыл цы ’рцӕуы, уымӕ.

وَاِلٰى مَدْيَنَ اَخَاهُمْ شُعَيْبًاۗ قَالَ يٰقَوْمِ اعْبُدُوا اللّٰهَ مَا لَكُمْ مِّنْ اِلٰهٍ غَيْرُهٗۗ قَدْ جَاۤءَتْكُمْ بَيِّنَةٌ مِّنْ رَّبِّكُمْ فَاَوْفُوا الْكَيْلَ وَالْمِيْزَانَ وَلَا تَبْخَسُوا النَّاسَ اَشْيَاۤءَهُمْ وَلَا تُفْسِدُوْا فِى الْاَرْضِ بَعْدَ اِصْلَاحِهَاۗ ذٰلِكُمْ خَيْرٌ لَّكُمْ اِنْ كُنْتُمْ مُّؤْمِنِيْنَۚ

wa ilā madyana akhāhum syu‘aibā(n), qāla yā qaumi‘budullāha mā lakum min ilāhin gairuh(ū), qad jā'atkum bayyinatum mir rabbikum fa auful-kaila wal-mīzāna wa lā tabkhasun-nāsa asy-yā'ahum wa lā tufsidū fil-arḍi ba‘da iṣlāḥihā, żālikum khairul lakum in kuntum mu'minīn(a).

Æмæ Мадианы адæмæн, мах (арвыстам) Шуаибы, сæхи æфсымæры. Уый загъта: «О мæ адæм!

وَلَا تَقْعُدُوْا بِكُلِّ صِرَاطٍ تُوْعِدُوْنَ وَتَصُدُّوْنَ عَنْ سَبِيْلِ اللّٰهِ مَنْ اٰمَنَ بِهٖ وَتَبْغُوْنَهَا عِوَجًاۚ وَاذْكُرُوْٓا اِذْ كُنْتُمْ قَلِيْلًا فَكَثَّرَكُمْۖ وَانْظُرُوْا كَيْفَ كَانَ عَاقِبَةُ الْمُفْسِدِيْنَ

wa lā taq‘udū bikulli ṣirāṭin tū‘idūna wa taṣuddūna ‘an sabīlillāhi man āmana bihī wa tabgūnahā ‘iwajā(n), ważkurū iż kuntum qalīlan fa kaṡṡarakum, wanẓurū kaifa kāna ‘āqibatul-mufsidīn(a).

Æмæ иу фæндагыл дæр ма бадут, уырнæг адæмы Аллахы фæндагæй тæрсын кæнгæйæ æмæ сæ къуылымпы кæнгæйæ æмæ сæ æндæр ранмæ ахизын кæнгæйæ. Хъуыды ма кæнут, гыццыл куы уыдыстут, уæд уын Аллах фæфылдæр кодта. Æмæ хъус дарут, зиан чи хæссы, уыдоныл цы æрцæуы, уымæ.

وَاِنْ كَانَ طَاۤىِٕفَةٌ مِّنْكُمْ اٰمَنُوْا بِالَّذِيْٓ اُرْسِلْتُ بِهٖ وَطَاۤىِٕفَةٌ لَّمْ يُؤْمِنُوْا فَاصْبِرُوْا حَتّٰى يَحْكُمَ اللّٰهُ بَيْنَنَاۚ وَهُوَ خَيْرُ الْحٰكِمِيْنَ ۔

wa in kāna ṭā'ifatum minkum āmanū bil-lażī ursiltu bihī wa ṭā'ifatul lam tu'minū faṣbirū ḥattā yaḥkumallāhu bainanā, wa huwa khairul-ḥākimīn(a).

Кæд уæ æхсæн ис ахæм къорд, кæцытæ æууæндынц (ахуырæдтыл), кæцытæ æз æрвыстон, цæмæй йæ фехъусын кæной, æмæ ис ахæм къорд, кæцытæ нæ уырны, уæд фæразон ут, цалынмæ не ’хсæн Аллах нæ уынаффæ рахæсса, уæдмæ. Уый у хуыздæр тæрхонгæнæг.

۞ قَالَ الْمَلَاُ الَّذِيْنَ اسْتَكْبَرُوْا مِنْ قَوْمِهٖ لَنُخْرِجَنَّكَ يٰشُعَيْبُ وَالَّذِيْنَ اٰمَنُوْا مَعَكَ مِنْ قَرْيَتِنَآ اَوْ لَتَعُوْدُنَّ فِيْ مِلَّتِنَاۗ قَالَ اَوَلَوْ كُنَّا كٰرِهِيْنَ

qālal-mala'ul-lażīnastakbarū min qaumihī lanukhrijannaka yā syu‘aibu wal-lażīna āmanū ma‘aka min qaryatinā au lata‘ūdunna fī millatinā, qāla awalau kunnā kārihīn(a).

Шуайбты мыггаджы сæрыстыр разамонджытæ загътой: «О Шуайб! Æнæмæнгæй дæу æмæ уырнæг адæмы нæ бæстæйæ ратарддзыстæм, кæд æмæ нæ динмæ нæ æрыздæхай». Шуайб загъта: «(Сымах нæ ратарддзыстут), кæд нæ зæрдæмæ нæ цæуы, уæддæр?

قَدِ افْتَرَيْنَا عَلَى اللّٰهِ كَذِبًا اِنْ عُدْنَا فِيْ مِلَّتِكُمْ بَعْدَ اِذْ نَجّٰىنَا اللّٰهُ مِنْهَاۗ وَمَا يَكُوْنُ لَنَآ اَنْ نَّعُوْدَ فِيْهَآ اِلَّآ اَنْ يَّشَاۤءَ اللّٰهُ رَبُّنَاۗ وَسِعَ رَبُّنَا كُلَّ شَيْءٍ عِلْمًاۗ عَلَى اللّٰهِ تَوَكَّلْنَاۗ رَبَّنَا افْتَحْ بَيْنَنَا وَبَيْنَ قَوْمِنَا بِالْحَقِّ وَاَنْتَ خَيْرُ الْفٰتِحِيْنَ

qadiftarainā ‘alallāhi każiban in ‘udnā fī millatikum ba‘da iż najjānallāhu minhā, wa mā yakūnu lanā an na‘ūda fīhā illā ay yasyā'allāhu rabbunā, wasi‘a rabbunā kulla syai'in ‘ilmā(n), ‘alallāhi tawakkalnā, rabbanaftaḥ bainanā wa baina qauminā bil-ḥaqqi wa anta khairul-fātiḥīn(a).

Æцæгæйдæр, мах æрхъуыды кодтаиккам стыр мæнг ныхас Аллахы ныхмæ, куы æрыздæхтаиккам уæ динмæ, Аллах нæ куы фервæзын кодта, уый фæстæ. Æмæ нын нæ бæззы йæм æрыздæхын, кæд æмæ нæ Хицау Аллах нæ фæнды. Нæ Хицауы зонындзинæдтæ æххæст кæнынц алцыдæр. Æрмæстдæр Аллахыл æууæндæм. О нæ Хицау, тæрхон кæн мах æмæ нæ адæмы æхсæн рæстдзинадæй (рæстагæй). Ды дæ хуыздæр уынаффæгæнæг».

وَقَالَ الْمَلَاُ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا مِنْ قَوْمِهٖ لَىِٕنِ اتَّبَعْتُمْ شُعَيْبًا اِنَّكُمْ اِذًا لَّخٰسِرُوْنَ

wa qālal-mala'ul-lażīna kafarū min qaumihī la'inittaba‘tum syu‘aiban innakum iżal lakhāsirūn(a).

Æмæ йæ адæмы (Шуаиб) разамонджытæ, кæцытæ уыдысты кафир, загътой (кæрæдзийæн): «Æцæгæйдæр, Шуайбы фæдыл куы цæуат, уæд æнæмæнгæй сымах уыдзыстут зианхæссæг».

فَاَخَذَتْهُمُ الرَّجْفَةُ فَاَصْبَحُوْا فِيْ دَارِهِمْ جٰثِمِيْنَۙ

fa akhażathumur-rajfatu fa aṣbaḥū fī dārihim jāṡimīn(a).

Уæд сæ зæххæнкъуыст æрцыд, æмæ сæ хæдзары пырхæнты хуысгæйæ амардысты.

الَّذِيْنَ كَذَّبُوْا شُعَيْبًا كَاَنْ لَّمْ يَغْنَوْا فِيْهَاۚ اَلَّذِيْنَ كَذَّبُوْا شُعَيْبًا كَانُوْا هُمُ الْخٰسِرِيْنَ

al-lażīna każżabū syu‘aiban ka'allam yagnau fīhā, al-lażīna każżabū syu‘aiban kānū humul-khāsirīn(a).

Шуайбы чи нæ ныууагъта, уыцы адæм цыма уыцы (бæстæйы) никуы цардысты, афтæ уыдысты. Шуайбы чи нæ нымайы, уыдон фесафынц.

فَتَوَلّٰى عَنْهُمْ وَقَالَ يٰقَوْمِ لَقَدْ اَبْلَغْتُكُمْ رِسٰلٰتِ رَبِّيْ وَنَصَحْتُ لَكُمْۚ فَكَيْفَ اٰسٰى عَلٰى قَوْمٍ كٰفِرِيْنَ ࣖ

fa tawallā ‘anhum wa qāla yā qaumi laqad ablagtukum risālāti rabbī wa naṣaḥtu lakum, fa kaifa āsā ‘alā qaumin kāfirīn(a).

Уæдæ сæ Шуайб ныууагъта, зæгъгæ, мæ адæм! Æцæгæйдæр, æз уын фехъусын кодтон мæ Хицауы ныхас æмæ уын бафæдзæхстон. Уæдæ куыд хъыг кæндзынæн æз æнæуырнæг адæмыл?

وَمَآ اَرْسَلْنَا فِيْ قَرْيَةٍ مِّنْ نَّبِيٍّ اِلَّآ اَخَذْنَآ اَهْلَهَا بِالْبَأْسَاۤءِ وَالضَّرَّاۤءِ لَعَلَّهُمْ يَضَّرَّعُوْنَ

wa mā arsalnā fī qaryatim min nabiyyin illā akhażnā ahlahā bil-ba'sā'i waḍ-ḍarrā'i la‘allahum yaḍḍarra‘ūn(a).

Æмæ мах нæ арвыстам пехуымпары бæстæмæ (æмæ йæ цæрджытæ уыцы пехуымпары ныууагътой), фæлæ йын йæ цæрæг адæмæн æвзæрын кодтам зындзинæдтæ æмæ хъизæмæрттæ, цæмæй сæхи ныллæг кæнгæйæ (коммæ æркæсой).

ثُمَّ بَدَّلْنَا مَكَانَ السَّيِّئَةِ الْحَسَنَةَ حَتّٰى عَفَوْا وَّقَالُوْا قَدْ مَسَّ اٰبَاۤءَنَا الضَّرَّاۤءُ وَالسَّرَّاۤءُ فَاَخَذْنٰهُمْ بَغْتَةً وَّهُمْ لَا يَشْعُرُوْنَ

Ṡumma baddalnā makānas-sayyi'atil-ḥasanata ḥattā ‘afau wa qālū qad massa ābā'anaḍ-ḍarrā'u was-sarrā'u fa akhażnāhum bagtataw wa hum lā yasy‘urūn(a).

Уæд хъизæмæрттæ баивтам æхцондзинадæй (цæмæй сæ цот æмæ сæ хъæздыгдзинад) фылдæр кодтаиккой, уæд загътой: «Æцæгæйдæр, нæ фыдæлтæ хъизæмæрттæ æмæ æхцондзинад бавзæрстой», афтæмæй сын æвиппайды æфхæрд æрхастаиккам, уыдон æй нæ бамбæрстой.

وَلَوْ اَنَّ اَهْلَ الْقُرٰٓى اٰمَنُوْا وَاتَّقَوْا لَفَتَحْنَا عَلَيْهِمْ بَرَكٰتٍ مِّنَ السَّمَاۤءِ وَالْاَرْضِ وَلٰكِنْ كَذَّبُوْا فَاَخَذْنٰهُمْ بِمَا كَانُوْا يَكْسِبُوْنَ

wa lau anna ahlal-qurā āmanū wattaqau lafataḥnā ‘alaihim barakātim minas-samā'i wal ardḍi wa lākin każżabū fa akhażnāhum bimā kānū yaksibūn(a).

Æмæ бæстæйы адæм куы баууæндыдаиккой æмæ дингæнæг куы уыдаиккой, уæд сын арвæй æмæ зæххæй арфæтæ балæвар кодтаиккам, фæлæ уыдон разындысты мæнгдзинад (Нæ стихтæ), уымæ гæсгæ сæ бафхæрдтам, цы сарæзтой, уымæ гæсгæ.

اَفَاَمِنَ اَهْلُ الْقُرٰٓى اَنْ يَّأْتِيَهُمْ بَأْسُنَا بَيَاتًا وَّهُمْ نَاۤىِٕمُوْنَۗ

afa amina ahlul-qurā ay ya'tiyahum ba'sunā bayātaw wa hum nā'imūn(a).

Уæдæ уыцы бæстæйы адæм æдасæй æнкъарынц Нæ хъизæмарæй, кæцы æрцæуы æхсæвыгон, куы фынæй кæнынц, уæд?

اَوَاَمِنَ اَهْلُ الْقُرٰٓى اَنْ يَّأْتِيَهُمْ بَأْسُنَا ضُحًى وَّهُمْ يَلْعَبُوْنَ

awa amina ahlul-qurā ay ya'tiyahum ba'sunā ḍuḥaw wa hum yal‘abūn(a).

Æви уыцы бæстæйы адæм сæхи æдасæй æнкъарынц, райсомæй хъазгæйæ цы Нæ хъизæмар æрцæуы, уымæй?

اَفَاَمِنُوْا مَكْرَ اللّٰهِۚ فَلَا يَأْمَنُ مَكْرَ اللّٰهِ اِلَّا الْقَوْمُ الْخٰسِرُوْنَ ࣖ

afa aminū makrallāh(i), falā ya'manu makrallāhi illal-qaumul khāsirūn(a).

Æви сæхи æдасæй æнкъарынц Аллахы (æнæнхъæлæджы) хъизæмарæй? Аллахы хъизæмæрттæй йæхи æдасæй ничи æнкъары, æрмæстдæр чи фесæфт, уыдон.

اَوَلَمْ يَهْدِ لِلَّذِيْنَ يَرِثُوْنَ الْاَرْضَ مِنْۢ بَعْدِ اَهْلِهَآ اَنْ لَّوْ نَشَاۤءُ اَصَبْنٰهُمْ بِذُنُوْبِهِمْۚ وَنَطْبَعُ عَلٰى قُلُوْبِهِمْ فَهُمْ لَا يَسْمَعُوْنَ

awalam yahdi lil-lażīna yariṡūnal-arḍa mim ba‘di ahlihā allau nasyā'u aṣabnāhum biżunūbihim, wa naṭba‘u ‘alā qulūbihim fahum lā yasma‘ūn(a).

Æви бæрæг нæу, йæ цæрæг адæм куы фесæфынц, уæд зæхх бындар чи райсы, уыцы адæмæн? Куы бафæндыдаиккам, уæд сæ бафхæриккам сæ тæригъæдты тыххæй; æмæ сын сæ зæрдæтæ ныффидар кодтаиккам, цæмæй ма фехъуыстаиккой (урок).

تِلْكَ الْقُرٰى نَقُصُّ عَلَيْكَ مِنْ اَنْۢبَاۤىِٕهَاۚ وَلَقَدْ جَاۤءَتْهُمْ رُسُلُهُمْ بِالْبَيِّنٰتِۚ فَمَا كَانُوْا لِيُؤْمِنُوْا بِمَا كَذَّبُوْا مِنْ قَبْلُۗ كَذٰلِكَ يَطْبَعُ اللّٰهُ عَلٰى قُلُوْبِ الْكٰفِرِيْنَ

tilkal-qurā naquṣṣu ‘alaika min ambā'ihā, wa laqad jā'athum rusuluhum bil-bayyināt(i), famā kānū liyu'minū bimā każżabū min qabl(u), każālika yaṭba‘ullāhu ‘alā qulūbil-kāfirīn(a).

Адон сты зæххытæ (кæцыты фесæфтам), Сæ хабæрттæй дын кæцыдæртæ дзурæм. Сæ минæвæрттæ сæм æцæгæйдæр æрбацыдысты бæлвырд бæлвырдгæнæнтимæ. Фæлæ уыдон нæ баууæндыдысты, раздæр цы нæ ныууагътой, ууыл. Афтæмæй Аллах æхгæны æнæуырнæг адæмы зæрдæтæ.

وَمَا وَجَدْنَا لِاَكْثَرِهِمْ مِّنْ عَهْدٍۚ وَاِنْ وَّجَدْنَآ اَكْثَرَهُمْ لَفٰسِقِيْنَ

wa mā wajadnā li'akṡarihim min ‘ahd(in), wa iw wajadnā akṡarahum lafāsiqīn(a).

Æмæ сæ фылдæры сæ зæрдæвæрдтæ æххæстгæнгæ нæ ссарæм. Уый бæсты цы ссардтам, уый уыдис, сæ фылдæр æцæг фыдгæнæг адæм кæй уыдысты.

ثُمَّ بَعَثْنَا مِنْۢ بَعْدِهِمْ مُّوْسٰى بِاٰيٰتِنَآ اِلٰى فِرْعَوْنَ وَمَلَا۟ىِٕهٖ فَظَلَمُوْا بِهَاۚ فَانْظُرْ كَيْفَ كَانَ عَاقِبَةُ الْمُفْسِدِيْنَ

Ṡumma ba‘aṡnā mim ba‘dihim mūsā bi'āyātinā ilā fir‘auna wa mala'ihī fa ẓalamū bihā, fanẓur kaifa kāna ‘āqibatul-mufsidīn(a).

Уыдоны фæстæ мах арвыстам Моисейы нæ бæлвырдгæнæнтимæ фараонмæ æмæ йæ адæмы разамонджытæм, уый фæстæ уыдон нæ райстой бæлвырдгæнæнтæ. Уæдæ хъус дарут, зиан чи хæссы, уыдоныл цы æрцæуы, уымæ.

وَقَالَ مُوْسٰى يٰفِرْعَوْنُ اِنِّيْ رَسُوْلٌ مِّنْ رَّبِّ الْعٰلَمِيْنَۙ

wa qāla mūsa yā fir‘aunu innī rasūlum mir rabbil-‘ālamīn(a).

Ӕмӕ Муссӕ загъта: «О фараон!

حَقِيْقٌ عَلٰٓى اَنْ لَّآ اَقُوْلَ عَلَى اللّٰهِ اِلَّا الْحَقَّۗ قَدْ جِئْتُكُمْ بِبَيِّنَةٍ مِّنْ رَّبِّكُمْ فَاَرْسِلْ مَعِيَ بَنِيْٓ اِسْرَاۤءِيْلَ ۗ

Ḥaqīqun ‘alā allā aqūla ‘alallāhi illal-ḥaqq(a), qad ji'tukum bibayyinatim mir rabbikum fa arsil ma‘iya banī isrā'īl(a).

Æз хъуамæ зæгъон рæстдзинад Аллахы тыххæй. Æцæгæйдæр, æз дæм æрцыдтæн дæ Хицауæй бæлвырд бæлвырдгæнæнимæ, уæдæ Израилы фырттæ (ацæуæнт) мемæ».

قَالَ اِنْ كُنْتَ جِئْتَ بِاٰيَةٍ فَأْتِ بِهَآ اِنْ كُنْتَ مِنَ الصّٰدِقِيْنَ

qāla in kunta ji'ta bi'āyatin fa'ti bihā in kunta minaṣ ṣādiqīn(a).

Уый (Фараон) дзуапп радта: «Кæд æцæг у, бæлвырдгæнæнтæ кæй хæссыс, уæд æй равдис, æцæг адæмæй кæй дæ».

فَاَلْقٰى عَصَاهُ فَاِذَا هِيَ ثُعْبَانٌ مُّبِيْنٌ ۖ

fa alqā ‘aṣāhu fa iżā hiya ṡu‘bānum mubīn(un).

Уæд (Моисей) йæ лæдзæг аппæрста, æвиппайды лæдзæг фестади æцæг стыр калм.

وَّنَزَعَ يَدَهٗ فَاِذَا هِيَ بَيْضَاۤءُ لِلنّٰظِرِيْنَ ࣖ

wa naza‘a yadahū fa iżā hiya baiḍā'u lin-nāẓirīn(a).

Æмæ йæ къух систа, æмæ æвиппайды урс сси, чи йæ федта, уыдонæн.

قَالَ الْمَلَاُ مِنْ قَوْمِ فِرْعَوْنَ اِنَّ هٰذَا لَسٰحِرٌ عَلِيْمٌۙ

qālal-mala'u min qaumi fir‘auna inna hāżā lasāḥirum ‘alīm(un).

Фараоны адӕмы разамонджытӕ загътой: «Ацы адӕймаг ӕцӕгдӕр у арӕхстджын кӕлӕнгӕнӕг.

يُّرِيْدُ اَنْ يُّخْرِجَكُمْ مِّنْ اَرْضِكُمْ ۚ فَمَاذَا تَأْمُرُوْنَ

yurīdu ay yukhrijakum min arḍikum, fa māżā ta'murūn(a).

чи уæ фæнды уæ бæстæйæ фæсурын» (Фараон загъта) «Уæдæ цы хъуыды кæнут?»

قَالُوْآ اَرْجِهْ وَاَخَاهُ وَاَرْسِلْ فِى الْمَدَاۤىِٕنِ حٰشِرِيْنَۙ

qālū arjih wa akhāhu wa arsil fil-madā'ini ḥāsyirīn(a).

(Хистæртæ) дзуапп радтой: «Цасдæр рæстæгмæ йæ йе ’фсымæримæ æрцахсут æмæ горæттæм адæмы арвитут, цæмæй æрæмбырд кæной (кæлæнгæнджыты),

يَأْتُوْكَ بِكُلِّ سٰحِرٍ عَلِيْمٍ

ya'tūka bikulli sāḥirin ‘alīm(in).

цæмæй дæм æрбакæной æппæт æрхъуыдыджын кæлæнгæнджыты дæр».

وَجَاۤءَ السَّحَرَةُ فِرْعَوْنَ قَالُوْٓا اِنَّ لَنَا لَاَجْرًا اِنْ كُنَّا نَحْنُ الْغٰلِبِيْنَ

wa jā'as-saḥaratu fir‘auna qālū inna lanā la'ajran in kunnā naḥnul-gālibīn(a).

Ӕмӕ кӕлӕнгӕнджытӕ бацыдысты фараонмӕ. Уыдон загътой: «Кæд фæуæлахиз уæм, уæд нын хæрзиуæг уыдзæн?»

قَالَ نَعَمْ وَاِنَّكُمْ لَمِنَ الْمُقَرَّبِيْنَ

qāla na‘am wa innakum laminal-muqarrabīn(a).

Уый (Фараон) дзуапп радта: «О, æцæгæй та ды хъуамæ уай, мæнмæ хæстæг чи у, уыдоны æхсæн».

قَالُوْا يٰمُوْسٰٓى اِمَّآ اَنْ تُلْقِيَ وَاِمَّآ اَنْ نَّكُوْنَ نَحْنُ الْمُلْقِيْنَ

qālū yā mūsā immā an tulqiya wa immā an nakūna naḥnul-mulqīn(a).

Уыдон (кæлæнгæнджытæ) загътой: «О Муссæ!.. Фыццаг ды æппардзынæ, æви мах æппарæм?»

قَالَ اَلْقُوْاۚ فَلَمَّآ اَلْقَوْا سَحَرُوْٓا اَعْيُنَ النَّاسِ وَاسْتَرْهَبُوْهُمْ وَجَاۤءُوْ بِسِحْرٍ عَظِيْمٍ

qāla alqū, falammā alqau saḥarū a‘yunan-nāsi wastarhabūhum wa jā'ū bisiḥrin ‘aẓīm(in).

Уый (Моисей) дзуапп радта: «Æппар æй (фыццаг)!» Уæдæ йæ куы аппæрстой, уæд адæмы цæстытæ фæдис кодтой æмæ адæмы тас бауагътой, уымæн æмæ æвдыстой стыр (диссаджы) кæлæнтæ.

۞ وَاَوْحَيْنَآ اِلٰى مُوْسٰٓى اَنْ اَلْقِ عَصَاكَۚ فَاِذَا هِيَ تَلْقَفُ مَا يَأْفِكُوْنَۚ

wa auḥainā ilā mūsā an alqi ‘aṣāk(a), fa iżā hiya talqafu mā ya'fikūn(a).

Æмæ Моисейæн раргом кодтам: «Дæ лæдзæг æрæппар!» Афтæмæй сын æвиппайды аныхъуырдта сæ мæнгдзинæдтæ иууылдæр.

فَوَقَعَ الْحَقُّ وَبَطَلَ مَا كَانُوْا يَعْمَلُوْنَۚ

fa waqa‘al-ḥaqqu wa baṭala mā kānū ya‘malūn(a).

Уæд рæстдзинад сбæлвырд, æмæ цыдæриддæр сарæзтой, уый дзæгъæлы уыд.

فَغُلِبُوْا هُنَالِكَ وَانْقَلَبُوْا صٰغِرِيْنَۚ

fa gulibū hunālika wanqalabū ṣāgirīn(a).

Афтæмæй уыцы ран фæуæлахиз сты æмæ æлгъаг адæм фесты.

وَاُلْقِيَ السَّحَرَةُ سٰجِدِيْنَۙ

wa ulqiyas-saḥaratu sājidīn(a).

Æмæ кæлæнгæнджытæ уайтагъд æрхаудысты æмæ сæхи æруагътой.

قَالُوْٓا اٰمَنَّا بِرَبِّ الْعٰلَمِيْنَۙ

qālū āmannā birabbil-‘ālamīn(a).

Уыдон загътой: «Мах ӕууӕндӕм ӕппӕт дунейы Хицауыл.

رَبِّ مُوْسٰى وَهٰرُوْنَ

rabbi mūsā wa hārūn(a).

(ома) Моисей æмæ Аароны Хуыцау».

قَالَ فِرْعَوْنُ اٰمَنْتُمْ بِهٖ قَبْلَ اَنْ اٰذَنَ لَكُمْۚ اِنَّ هٰذَا لَمَكْرٌ مَّكَرْتُمُوْهُ فِى الْمَدِيْنَةِ لِتُخْرِجُوْا مِنْهَآ اَهْلَهَاۚ فَسَوْفَ تَعْلَمُوْنَ

qāla fir‘aunu āmantum bihī qabla an āżana lakum, inna hāżā lamakrum makartumūhu fil-madīnati litukhrijū minhā ahlahā, fa saufa ta‘lamūn(a).

Фараон загъта: "Цæмæн ыл æууæндыс, цалынмæ дын æз бар нæ радтон, уæдмæ? Æцæгæй та уый æцæгæйдæр у, ацы горæты цы хиндзинад сарæзтай, уый, цæмæй йæ цæрджыты ссæрибар кæнай. Фæстæдæр базондзынæ (дæ хъуыддæгты фæстиуджытæ)

لَاُقَطِّعَنَّ اَيْدِيَكُمْ وَاَرْجُلَكُمْ مِّنْ خِلَافٍ ثُمَّ لَاُصَلِّبَنَّكُمْ اَجْمَعِيْنَ

la'uqaṭṭi‘anna aidiyakum wa arjulakum min khilāfin ṡumma la'uṣallibannakum ajma‘īn(a).

Æз æнæмæнгæй уын уæ къухтæ æмæ уæ къæхтæ ныссæрфдзынæн (рахиз къух æмæ галиу къах кæнæ иннæрдæм), стæй уæ иууылдæр байтындздзынæн».

قَالُوْٓا اِنَّآ اِلٰى رَبِّنَا مُنْقَلِبُوْنَۙ

qālū innā ilā rabbinā munqalibūn(a).

Уыдон (кæлæнгæнджытæ) дзуапп радтой: «Æцæгæйдæр, мах æрыздæхдзыстæм нæ Хицаумæ.

وَمَا تَنْقِمُ مِنَّآ اِلَّآ اَنْ اٰمَنَّا بِاٰيٰتِ رَبِّنَا لَمَّا جَاۤءَتْنَا ۗرَبَّنَآ اَفْرِغْ عَلَيْنَا صَبْرًا وَّتَوَفَّنَا مُسْلِمِيْنَ ࣖ

wa mā tanqimu minnā illā an āmannā bi'āyāti rabbinā lammā jā'atnā, rabanā afrig ‘alainā ṣabraw wa tawaffanā muslimīn(a).

Æмæ нæ маст нæ райстай, фæлæ уымæн æмæ нæ Хицауы стихтæ баууæндыдысты, уыдон нæм куы æрцыдысты, уæд." (Куывтой), "Нæ Хицау, фæразондзинад нын ратт æмæ пысылмæттæй амæлæм (дæхи Дæуæн раттгæйæ)."

وَقَالَ الْمَلَاُ مِنْ قَوْمِ فِرْعَوْنَ اَتَذَرُ مُوْسٰى وَقَوْمَهٗ لِيُفْسِدُوْا فِى الْاَرْضِ وَيَذَرَكَ وَاٰلِهَتَكَۗ قَالَ سَنُقَتِّلُ اَبْنَاۤءَهُمْ وَنَسْتَحْيٖ نِسَاۤءَهُمْۚ وَاِنَّا فَوْقَهُمْ قٰهِرُوْنَ

wa qālal-mala'u min qaumi fir‘auna atażaru mūsā wa qaumahū liyufsidū fil-arḍi wa yażaraka wa ālihatak(a), qāla sanuqattilu abnā'ahum wa nastaḥyī nisā'ahum, wa innā fauqahum qāhirūn(a).

Ӕмӕ фараоны адӕмы разамонджытӕ загътой: «Моисейӕн ӕмӕ йӕ адӕмӕн бар ратдзынӕ, цӕмӕй ацы зӕххыл (Египеты) зиан ӕрхӕссой ӕмӕ дӕхи ӕмӕ дӕ хуыцӕутты ныууадзой?» (Фараон) дзуапп радта: «Мах сын сæ фыртты амардзыстæм, сæ чызджыты та удæгасæй ныууадздзыстæм æмæ сыл махæн ис æххæст бар».

قَالَ مُوْسٰى لِقَوْمِهِ اسْتَعِيْنُوْا بِاللّٰهِ وَاصْبِرُوْاۚ اِنَّ الْاَرْضَ لِلّٰهِ ۗيُوْرِثُهَا مَنْ يَّشَاۤءُ مِنْ عِبَادِهٖۗ وَالْعَاقِبَةُ لِلْمُتَّقِيْنَ

qāla mūsā liqaumihista‘īnū billāhi waṣbirū, innal-arḍa lillāh(i), yūriṡuhā may yasyā'u min ‘ibādih(ī), wal-‘āqibatu lil-muttaqīn(a).

Муссæ йæ адæмæн загъта: «Курут æххуыс Аллахæй æмæ фæразон ут. Æцæгæйдæр, (ацы) зæхх у Аллахы; Уый йæ бындарæй ратдзæн, кæй фæнда, уымæн йæ лæггадгæнджытæй. Æмæ (хорз) кæрон у, дингæнæг чи у, уыдонæн».

قَالُوْٓا اُوْذِيْنَا مِنْ قَبْلِ اَنْ تَأْتِيَنَا وَمِنْۢ بَعْدِ مَا جِئْتَنَا ۗقَالَ عَسٰى رَبُّكُمْ اَنْ يُّهْلِكَ عَدُوَّكُمْ وَيَسْتَخْلِفَكُمْ فِى الْاَرْضِ فَيَنْظُرَ كَيْفَ تَعْمَلُوْنَ ࣖ

qālū ūżīnā min qabli an ta'tiyanā wa mim ba‘di mā ji'tanā, qāla ‘asā rabbukum ay yuhlika ‘aduwwakum wa yastakhlifakum fil-arḍi fa yanẓura kaifa ta‘malūn(a).

Уыдон (Моисейы адæм) загътой: «Мах æфхæрдтам (фараонæй), цалынмæ нæм нæ æрбацыдтæ æмæ дæ æрцыды фæстæ дæр». (Моисей) дзуапп радта: «Ныфс мæ ис, дæ Хицау дын дæ знæгты скуынæг кæндзæн æмæ дæ зæххыл халиф кæндзæн, уæд фендзæн, куыд дæ, уый».

وَلَقَدْ اَخَذْنَآ اٰلَ فِرْعَوْنَ بِالسِّنِيْنَ وَنَقْصٍ مِّنَ الثَّمَرٰتِ لَعَلَّهُمْ يَذَّكَّرُوْنَ

wa laqad akhażnā āla fir‘auna bis-sinīna wa naqṣim minaṡ-ṡamarāti la‘allahum yażżakkarūn(a).

Æмæ æцæгæйдæр, мах бафхæрдтам фараоны æмæ йæ адæмы бирæ азты хус рæстæг æмæ дыргъты цухдзинадæй, цæмæй ахуыр кæной.

فَاِذَا جَاۤءَتْهُمُ الْحَسَنَةُ قَالُوْا لَنَا هٰذِهٖ ۚوَاِنْ تُصِبْهُمْ سَيِّئَةٌ يَّطَّيَّرُوْا بِمُوْسٰى وَمَنْ مَّعَهٗۗ اَلَآ اِنَّمَا طٰۤىِٕرُهُمْ عِنْدَ اللّٰهِ وَلٰكِنَّ اَكْثَرَهُمْ لَا يَعْلَمُوْنَ

fa iżā jā'athumul-ḥasanatu qālū lanā hāżihī, wa in tuṣibhum sayyi'atuy yaṭṭayyarū bimūsā wa mam ma‘ah(ū), alā innamā ṭā'iruhum ‘indallāhi wa lākinna aksṡarahum lā ya‘lamūn(a).

Уæд сæм хорздзинад (бæркад) куы æрцæуы, уæд фæзæгъынц: «Ай нæ (фæллойы) фæрцы у». Æмæ-иу кæд фыдбылызы бахаудысты, уæд-иу æнамонддзинады аххос кодтой Моисей æмæ йæ фæдонтыл. Зон, сæ хъысмæт Аллахы къухы кæй ис, фæлæ сæ фылдæр нæ зонынц.

وَقَالُوْا مَهْمَا تَأْتِنَا بِهٖ مِنْ اٰيَةٍ لِّتَسْحَرَنَا بِهَاۙ فَمَا نَحْنُ لَكَ بِمُؤْمِنِيْنَ

wa qālū mahmā ta'tinā bihī min āyatil litasḥaranā bihā, famā naḥnu laka bimu'minīn(a).

Æмæ уыдон загътой (Моисейæн): «Цыфæнды бæлвырдгæнæнтæ нын куы æрхæссай, цæмæй нæ дисы бафтауай, уæддæр дыл нæ баууæнддзыстæм».

فَاَرْسَلْنَا عَلَيْهِمُ الطُّوْفَانَ وَالْجَرَادَ وَالْقُمَّلَ وَالضَّفَادِعَ وَالدَّمَ اٰيٰتٍ مُّفَصَّلٰتٍۗ فَاسْتَكْبَرُوْا وَكَانُوْا قَوْمًا مُّجْرِمِيْنَ

fa arsalnā ‘alaihimuṭ-ṭūfāna wal-jarāda wal-qummala waḍ-ḍafādi‘a wad-dama āyātim mufaṣṣalāt(in), fastakbarū wa kānū qaumam mujrimīn(a).

Уæдæ сын æрвыстам тайфунтæ, æхсæртæ, æхсæртæ, æхсæртæ æмæ туг (нуазыны дон тугмæ раивта) бæлвырд бæлвырдгæнæнтæн, фæлæ уыдон уæддæр æппæлыдысты æмæ уыдысты тæригъæддаг адæм.

وَلَمَّا وَقَعَ عَلَيْهِمُ الرِّجْزُ قَالُوْا يٰمُوْسَى ادْعُ لَنَا رَبَّكَ بِمَا عَهِدَ عِنْدَكَۚ لَىِٕنْ كَشَفْتَ عَنَّا الرِّجْزَ لَنُؤْمِنَنَّ لَكَ وَلَنُرْسِلَنَّ مَعَكَ بَنِيْٓ اِسْرَاۤءِيْلَ ۚ

wa lammā waqa‘a ‘alihimur-rijzu qālū yā mūsad‘u lanā rabbaka bimā ‘ahida ‘indak(a), la'in kasyafta ‘annar-rijza lanu'minanna laka wa lanursilanna ma‘aka banī isrā'īl(a).

Æмæ сæ æфхæрд куы ныццавта (кæцы æмбарынгонд у), уæд загътой: «О Муссæ! Дæ Хицауæй нæ ракур, куыд дын зæрдæ бавæрдта, афтæ. Кæд нын ацы æфхæрд аиуварс кæнай, уæд дыл æнæмæнгæй баууæнддзыстæм æмæ Израилы сывæллæтты æнæмæнгæй демæ ацæуын кæндзыстæм».

فَلَمَّا كَشَفْنَا عَنْهُمُ الرِّجْزَ اِلٰٓى اَجَلٍ هُمْ بَالِغُوْهُ اِذَا هُمْ يَنْكُثُوْنَ

falammā kasyafnā ‘anhumur-rijza ilā ajalin hum bāligūhu iżā hum yankuṡūn(a).

Фæлæ сын куы аиуварс кодтам æфхæрд, цалынмæ сын цы æмгъуыд хъуамæ æххæст кодтаиккой, уый нæ рабæрæг, уæд сæ дзырд фехæлдтой.

فَانْتَقَمْنَا مِنْهُمْ فَاَغْرَقْنٰهُمْ فِى الْيَمِّ بِاَنَّهُمْ كَذَّبُوْا بِاٰيٰتِنَا وَكَانُوْا عَنْهَا غٰفِلِيْنَ

fantaqamnā minhum fa agraqnāhum fil-yammi bi'annahum każżabū bi'āyātinā wa kānū ‘anhā gāfilīn(a).

Уæдæ дзы иуæй-иутæ бафхæрдтам, стæй сæ денджызы аныгъуылдтам, уымæн æмæ Нæ стихтæ нæ ныууагътой æмæ Нæ стихтæ æнæхъусдардæй ныууагътой.

وَاَوْرَثْنَا الْقَوْمَ الَّذِيْنَ كَانُوْا يُسْتَضْعَفُوْنَ مَشَارِقَ الْاَرْضِ وَمَغَارِبَهَا الَّتِيْ بٰرَكْنَا فِيْهَاۗ وَتَمَّتْ كَلِمَتُ رَبِّكَ الْحُسْنٰى عَلٰى بَنِيْٓ اِسْرَاۤءِيْلَۙ بِمَا صَبَرُوْاۗ وَدَمَّرْنَا مَا كَانَ يَصْنَعُ فِرْعَوْنُ وَقَوْمُهٗ وَمَا كَانُوْا يَعْرِشُوْنَ

wa auraṡnal-qaumal-lażīna kānū yustaḍ‘afūna masyāriqal-arḍi wa magāribahal-latī bāraknā fīhā, wa tammat kalimatu rabbikal-ḥusnā ‘alā banī isrā'īl(a), bimā ṣabarū, wa dammarnā mā kāna yaṣna‘u fir‘aunu wa qaumuhū wa mā kānū ya‘risyūn(a).

Æмæ æфхæрд адæмæн ныууагътам зæххы скæсæйнаг æмæ ныгуылæн кæмттæ, кæцытæн раарфæ кодтам. Æмæ дæ хорз Хицауы ныхас æххæстгонд æрцыд (зæрдæвæрдæй) Израилы фырттæн сæ фæразондзинады тыххæй. Æмæ мах ныппырх кодтам, фараон æмæ йæ адæм цы сарæзтой æмæ цы сарæзтой, уый.

وَجَاوَزْنَا بِبَنِيْٓ اِسْرَاۤءِيْلَ الْبَحْرَ فَاَتَوْا عَلٰى قَوْمٍ يَّعْكُفُوْنَ عَلٰٓى اَصْنَامٍ لَّهُمْ ۚقَالُوْا يٰمُوْسَى اجْعَلْ لَّنَآ اِلٰهًا كَمَا لَهُمْ اٰلِهَةٌ ۗقَالَ اِنَّكُمْ قَوْمٌ تَجْهَلُوْنَ

wa jāwaznā bibanī isrā'īlal-baḥra fa atau ‘alā qaumiy ya‘kufūna ‘alā aṣnāmil lahum, qālū yā mūsaj‘al lanā ilāhan kamā lahum ālihah(tun), qāla innakum qaumun tajhalūn(a).

Æмæ мах фервæзын кодтам Израилы фыртты уыцы денджызы иннæ фарс (Сырх денджызы цæгатварс). Куы æрбацыдысты ахæм адæммæ, кæцытæ дарддæр дзуæрттæн куывтой, уæд уыдон (Израилы сывæллæттæ) загътой: «О Муссæ! (Моисей) дзуапп радта: «Æцæгæйдæр, сымах стут æнæзонд адæм».

اِنَّ هٰٓؤُلَاۤءِ مُتَبَّرٌ مَّا هُمْ فِيْهِ وَبٰطِلٌ مَّا كَانُوْا يَعْمَلُوْنَ

inna hā'ulā'i mutabbarum mā hum fīhi wa bāṭilum mā kānū ya‘malūn(a).

Æцæгæйдæр, уыдон фесæфдзысты (уырнындзинæдтæй), кæцытæ дарынц æмæ цы сарæзтой, уый уыдзæн дзæгъæлы.

قَالَ اَغَيْرَ اللّٰهِ اَبْغِيْكُمْ اِلٰهًا وَّهُوَ فَضَّلَكُمْ عَلَى الْعٰلَمِيْنَ

qāla agairallāhi abgīkum ilāhaw wa huwa faḍḍalakum ‘alal-‘ālamīn(a).

Уый (Моисей) загъта: «Æз дын æмбæлы æндæр хуыцау агурын, Аллахæй дарддæр, кæд æмæ дæ уый æппæт адæмæй уæлдæр æвæрдта (уыцы рæстæджы)».

وَاِذْ اَنْجَيْنٰكُمْ مِّنْ اٰلِ فِرْعَوْنَ يَسُوْمُوْنَكُمْ سُوْۤءَ الْعَذَابِۚ يُقَتِّلُوْنَ اَبْنَاۤءَكُمْ وَيَسْتَحْيُوْنَ نِسَاۤءَكُمْۗ وَفِيْ ذٰلِكُمْ بَلَاۤءٌ مِّنْ رَّبِّكُمْ عَظِيْمٌ ࣖ

wa iż anjainākum min āli fir‘auna yasūmūnakum sū'al-‘ażāb(i), yuqattilūna abnā'akum wa yastaḥyūna nisā'akum wa fī żālikum balā'um mir rabbikum ‘aẓīm(un).

Æмæ (уæ зæрдыл дарут, Израилы фырттæ), куы уæ фервæзын кодтам (Фараонæй) æмæ йæ адæмæй, кæцытæ уæ карз хъизæмæрттæй æфхæрдтой, уæд уæ фыртты амардтой æмæ уæ чызджыты цард фервæзын кодтой. Æмæ уыцы цауы уый у стыр фæлварæн дæ Хицауæй.

۞ وَوٰعَدْنَا مُوْسٰى ثَلٰثِيْنَ لَيْلَةً وَّاَتْمَمْنٰهَا بِعَشْرٍ فَتَمَّ مِيْقَاتُ رَبِّهٖٓ اَرْبَعِيْنَ لَيْلَةً ۚوَقَالَ مُوْسٰى لِاَخِيْهِ هٰرُوْنَ اخْلُفْنِيْ فِيْ قَوْمِيْ وَاَصْلِحْ وَلَا تَتَّبِعْ سَبِيْلَ الْمُفْسِدِيْنَ

wa wā‘adnā mūsā ṡalāṡīna lailataw wa atmamnāhā bi‘asyrin fa tamma mīqātu rabbihī arba‘īna lailah(tan), wa qāla mūsā li'akhīhi hārūnakhlufnī fī qaumī wa aṣliḥ wa lā tattabi‘ sabīlal-mufsidīn(a).

Æмæ Моисейæн зæрдæ бавæрдтам (Торæ дæтгæйæ) æртын æхсæвы, æмæ æхсæвы нымæц баххæст кодтам дæс (фылдæр æхсæвæй), уымæ гæсгæ Хуыцау цыппор æхсæвы цы рæстæг снысан кодта, уый уыд æххæст. Æмæ Муссæ загъта йе фсымæрæн (ома) Харунæн: «Мæн мæ адæмы (разамынд дæттыны) баив, æмæ (дæхи æмæ дæ адæмы) фæхуыздæр кæн, æмæ фыдбылыз чи кæны, уыдоны фæндагыл ма цæу».

وَلَمَّا جَاۤءَ مُوْسٰى لِمِيْقَاتِنَا وَكَلَّمَهٗ رَبُّهٗۙ قَالَ رَبِّ اَرِنِيْٓ اَنْظُرْ اِلَيْكَۗ قَالَ لَنْ تَرٰىنِيْ وَلٰكِنِ انْظُرْ اِلَى الْجَبَلِ فَاِنِ اسْتَقَرَّ مَكَانَهٗ فَسَوْفَ تَرٰىنِيْۚ فَلَمَّا تَجَلّٰى رَبُّهٗ لِلْجَبَلِ جَعَلَهٗ دَكًّا وَّخَرَّ مُوْسٰى صَعِقًاۚ فَلَمَّآ اَفَاقَ قَالَ سُبْحٰنَكَ تُبْتُ اِلَيْكَ وَاَنَا۠ اَوَّلُ الْمُؤْمِنِيْنَ

wa lammā jā'a mūsā limīqātinā wa kallamahū rabbuh(ū), qāla rabbi arinī anẓur ilaik(a), qāla lan tarānī wa lākininẓur ilal-jabali fa inistaqarra makānahū fa saufa tarānī, falammā tajallā rabbuhū lil-jabali ja‘alahū dakkaw wa kharra mūsā ṣa‘iqā(n), falammā afāqa qāla subḥānaka tubtu ilaika wa ana awwalul-mu'minīn(a).

Æмæ Моисей куы æрцыд (мунаджаттæм) мах цы рæстæг снысан кодтам, æмæ йемæ Хуыцау куы дзырдта (комкоммæ), уæд (Моисей) загъта: «О мæ Хицау, фæзын мæм, цæмæй Дæ фенон». (Аллах) загъта: «Нæ Мæ фендзыстут, фæлæ хохмæ акæсут, кæд йæ бынаты баззайа (куыд æрвылхатт), уæд Мæ æнæмæнгæй фендзыстут». Уæдæ йæ Хицау (Йæ бæрзонддзинад) хохæн куы раргом кодта, уæд хох ныппырх æмæ Муссæ æнæзондæй æрхауд. Моисей йæхи куы æрæмбæрста, уæд загъта: «Кад Дæуæн, æз дæ разы æрфæсмон кæнын æмæ æз фыццаг баууæндыдтæн».

قَالَ يٰمُوْسٰٓى اِنِّى اصْطَفَيْتُكَ عَلَى النَّاسِ بِرِسٰلٰتِيْ وَبِكَلَامِيْ ۖفَخُذْ مَآ اٰتَيْتُكَ وَكُنْ مِّنَ الشّٰكِرِيْنَ

qāla yā mūsā inniṣṭafaituka ‘alan-nāsi birisālātī wa bikalāmī, fa khuż mā ātaituka wa kum minasy-syākirīn(a).

(Аллах) загъта: «О Муссæ! Æцæгæйдæр, æз дæ равзæрстон æндæр адæмæй (дæ рæстæджы) Мæ ныхас æмæ Мæ ныхæстæ хæссынæн, уæдæ дын цы радтон, ууыл фидар хæц æмæ бузныг чи у, уыдоны æхсæн у».

وَكَتَبْنَا لَهٗ فِى الْاَلْوَاحِ مِنْ كُلِّ شَيْءٍ مَّوْعِظَةً وَّتَفْصِيْلًا لِّكُلِّ شَيْءٍۚ فَخُذْهَا بِقُوَّةٍ وَّأْمُرْ قَوْمَكَ يَأْخُذُوْا بِاَحْسَنِهَا ۗسَاُورِيْكُمْ دَارَ الْفٰسِقِيْنَ

wa katabnā lahū fil-alwāḥi min kulli syai'im mau‘iẓataw wa tafṣīlal likulli syai'(in), fa khużhā biquwwatiw wa'mur qaumaka ya'khużū bi'aḥsanihā, sa'urīkum dāral-fāsiqīn(a).

Æмæ мах ныффыстам Моисейæн къæйдурты (Торæйы) æппæт дæр, куыд урок æмæ æмбарынгæнæн æппæт хъуыддæгтæн; афтæмæй (Мах загътам): «Фидар ыл хæц æмæ дæ адæмæн зæгъ, цæмæй йæм куыд хуыздæр хæцой, афтæ, æз дын фенын кæндзынæн фыдгæнджыты бæстæ».

سَاَصْرِفُ عَنْ اٰيٰتِيَ الَّذِيْنَ يَتَكَبَّرُوْنَ فِى الْاَرْضِ بِغَيْرِ الْحَقِّۗ وَاِنْ يَّرَوْا كُلَّ اٰيَةٍ لَّا يُؤْمِنُوْا بِهَاۚ وَاِنْ يَّرَوْا سَبِيْلَ الرُّشْدِ لَا يَتَّخِذُوْهُ سَبِيْلًاۚ وَاِنْ يَّرَوْا سَبِيْلَ الْغَيِّ يَتَّخِذُوْهُ سَبِيْلًاۗ ذٰلِكَ بِاَنَّهُمْ كَذَّبُوْا بِاٰيٰتِنَا وَكَانُوْا عَنْهَا غٰفِلِيْنَ

sa'aṣrifu ‘an āyātiyal-lażīna yatakabbarūna fil-arḍi bigairil-ḥaqq(i), wa iy yarau kulla āyatil lā yu'minū bihā, wa iy yarau sabīlar-rusydi lā yattakhiżūhu sabīlā(n), wa iy yarau sabīlal-gayyi yattakhiżūhu sabīlā(n), żālika bi'annahum każżabū bi'āyātinā wa kānū ‘anhā gāfilīn(a).

Æз аиуварс кæндзынæн (Мæ тыхы) нысæнттæй, зæххыл æнæ аххосæй чи æппæлы, уыдоны. Кæд æмæ алы нысан дæр федтаиккой (Мæ тыхы), уæддæр сыл нæ баууæндиккой. Æмæ кæд феной, фæндагмæ цы фæндаг цæуы, уый, уæд ыл нæ ацæудзысты (цæудзысты), фæлæ рæдыды фæндаг куы феной, уæд ыл ацæуынц. Уый уымæн, æмæ нæ нысæнттæ нæ нымайынц æмæ сæм æдзухдæр æнæхъусдард сты.

وَالَّذِيْنَ كَذَّبُوْا بِاٰيٰتِنَا وَلِقَاۤءِ الْاٰخِرَةِ حَبِطَتْ اَعْمَالُهُمْۗ هَلْ يُجْزَوْنَ اِلَّا مَا كَانُوْا يَعْمَلُوْنَ ࣖ

wal-lażīna każżabū bi'āyātinā wa liqā'il-ākhirati ḥabiṭat a‘māluhum, hal yujzauna illā mā kānū ya‘malūn(a).

Æмæ нæ нысæнттæ (тых) чи нæ нымайы æмæ фæстаг цардыл чи нæ нымайы, уыдонæн сæ хъуыддæгтæ дзæгъæлы сты. Цы сарæзтой, уымæ гæсгæ сæ хæрзиуæг кæнынц.

وَاتَّخَذَ قَوْمُ مُوْسٰى مِنْۢ بَعْدِهٖ مِنْ حُلِيِّهِمْ عِجْلًا جَسَدًا لَّهٗ خُوَارٌۗ اَلَمْ يَرَوْا اَنَّهٗ لَا يُكَلِّمُهُمْ وَلَا يَهْدِيْهِمْ سَبِيْلًاۘ اِتَّخَذُوْهُ وَكَانُوْا ظٰلِمِيْنَ

wattakhaża mūsā mim ba‘dihī min ḥuliyyihim ‘ijlan jasadal lahū khuwār(un), alam yarau annahū lā yukallimuhum wa lā yahdīhim sabīlā(n), ittakhażūhu wa kānū ẓālimīn(a).

Æмæ Моисейы адæм, (Моисейы ацæуыны фæстæ Синайы хохмæ) сарæзтой уæрыччы статуя буарæй æмæ сæ бон уыдис хъæр кæнын (сызгъæрин) згъæрæй. Уæрыкк семæ дзурын йæ бон кæй нæу æмæ сын фæндаг амонын кæй нæу, уый нæ зонынц? Скодтой йæ (кувинагæн). Уыдон сты æнæраст адæм.

وَلَمَّا سُقِطَ فِيْٓ اَيْدِيْهِمْ وَرَاَوْا اَنَّهُمْ قَدْ ضَلُّوْاۙ قَالُوْا لَىِٕنْ لَّمْ يَرْحَمْنَا رَبُّنَا وَيَغْفِرْ لَنَا لَنَكُوْنَنَّ مِنَ الْخٰسِرِيْنَ

wa lammā suqiṭa fī aidīhim wa ra'au annahum qad ḍallū, qālū la'il lam yarḥamnā rabbunā wa yagfir lanā lanakūnanna minal-khāsirīn(a).

Æмæ куы фæсмон кодтой сæ хъуыддæгтыл æмæ куы бамбæрстой, кæй фæрæдыдысты, уæд загътой: «Æцæгæйдæр, нæ Хицау нын куы нæ фæтæригъæд кæна æмæ нын куы нæ ныххатыр кæна, уæд æнæмæнг зианджынтæ уыдзыстæм».

وَلَمَّا رَجَعَ مُوْسٰٓى اِلٰى قَوْمِهٖ غَضْبَانَ اَسِفًاۙ قَالَ بِئْسَمَا خَلَفْتُمُوْنِيْ مِنْۢ بَعْدِيْۚ اَعَجِلْتُمْ اَمْرَ رَبِّكُمْۚ وَاَلْقَى الْاَلْوَاحَ وَاَخَذَ بِرَأْسِ اَخِيْهِ يَجُرُّهٗٓ اِلَيْهِ ۗقَالَ ابْنَ اُمَّ اِنَّ الْقَوْمَ اسْتَضْعَفُوْنِيْ وَكَادُوْا يَقْتُلُوْنَنِيْۖ فَلَا تُشْمِتْ بِيَ الْاَعْدَاۤءَ وَلَا تَجْعَلْنِيْ مَعَ الْقَوْمِ الظّٰلِمِيْنَ

wa lammā raja‘a mūsā ilā qaumihī gaḍbāna asifā(n), qāla bi'samā khalaftumūnī mim ba‘dī, a‘ajiltum amra rabbikum, wa alqal-alwāḥa wa akhaża bira'si akhīhi yajurruhū ilaih(i), qālabna umma innal-qaumastaḍ‘afūnī wa kādū yaqtulūnanī, falā tusymit biyal-a‘dā'a wa lā taj‘alnī ma‘al-qaumiẓ-ẓālimīn(a).

Æмæ Моисей йæ адæммæ куы æрыздæхт, уæд мæсты æмæ хъыг кодта æмæ загъта: «Цы æвирхъау митæ кодтат, æз куы нæ уыдтæн, уæд уæ фæнды уæ Хицауы зæрдæвæрды ныхмæ ацæуын?» Моисей æрæппæрста къæйдур (Тора) æмæ йе ’фсымæры (Аруны) сæрыл ныххæцыд, йæхимæ йæ æлвæсгæйæ. (Харун) загъта: «О, мæ мады фырт! Ацы адæм мæ нымадтой лæмæгъыл æмæ мæ амарынмæ хъавыдысты, уæдæ де знæгтæн ме ’намонддзинадыл ма хъæлдзæг кæн, æмæ мæ æнæраст адæймаг ма скæн».

قَالَ رَبِّ اغْفِرْ لِيْ وَلِاَخِيْ وَاَدْخِلْنَا فِيْ رَحْمَتِكَ ۖوَاَنْتَ اَرْحَمُ الرّٰحِمِيْنَ ࣖ

qāla rabbigfirlī wa li'akhī wa adkhilnā fī raḥmatik(a), wa anta arḥamur-rāḥimīn(a).

Уый (Моисей) куывта: «О мæ Хицау, ныббар мын æмæ ме фсымæрæн æмæ нæ бакæн Дæ хорзæхмæ, æмæ Ды дæ æппæт тæригъæдджынтæй Æппæты Тæригъæддагдæр».

اِنَّ الَّذِيْنَ اتَّخَذُوا الْعِجْلَ سَيَنَالُهُمْ غَضَبٌ مِّنْ رَّبِّهِمْ وَذِلَّةٌ فِى الْحَيٰوةِ الدُّنْيَاۗ وَكَذٰلِكَ نَجْزِى الْمُفْتَرِيْنَ

innal-lażīnattakhażul-‘ijla sayanāluhum gaḍabum mir rabbihim wa żillatun fil-ḥayātid-dun-yā, wa każālika najzil-muftarīn(a).

Æцæгæйдæр, уæрыччы ныв чи аразы, уыдон иу бон райсдзысты сæ Хицауæй маст æмæ æгаддзинад ацы дунейы царды. Афтæмæй хæрзиуæг кæнæм, мæнг ныхас чи кæны, уыдоны.

وَالَّذِيْنَ عَمِلُوا السَّيِّاٰتِ ثُمَّ تَابُوْا مِنْۢ بَعْدِهَا وَاٰمَنُوْٓا اِنَّ رَبَّكَ مِنْۢ بَعْدِهَا لَغَفُوْرٌ رَّحِيْمٌ

wal-lażīna ‘amilus-sayyi'āti ṡumma tābū mim ba‘dihā wa āmanū inna rabbaka mim ba‘dihā lagafūrur raḥīm(un).

Æмæ фыдбылыз чи сарæзта, уыдон æрфæсмон кæнынц æмæ баууæндынц, æцæгæйдæр уый фæстæ уæ Хицау у Æппæты Хатыргæнæг, Æппæты Тæригъæддаг.

وَلَمَّا سَكَتَ عَنْ مُّوْسَى الْغَضَبُ اَخَذَ الْاَلْوَاحَۖ وَفِيْ نُسْخَتِهَا هُدًى وَّرَحْمَةٌ لِّلَّذِيْنَ هُمْ لِرَبِّهِمْ يَرْهَبُوْنَ

wa lammā sakata ‘am mūsal-gaḍabu akhażal-alwāḥ(a), wa fī nuskhatihā hudaw wa raḥmatul lil-lażīna hum lirabbihim yarhabūn(a).

Æмæ Моисейы маст куы æрсабыр, уæд райста (фæстæмæ) къæйдуртæ (Тора); Йæ фыстыты ис разамынд æмæ фæлмæнзæрдæдзинад, йæ Хицауæй чи тæрсы, уыдонæн.

وَاخْتَارَ مُوْسٰى قَوْمَهٗ سَبْعِيْنَ رَجُلًا لِّمِيْقَاتِنَا ۚفَلَمَّآ اَخَذَتْهُمُ الرَّجْفَةُ قَالَ رَبِّ لَوْ شِئْتَ اَهْلَكْتَهُمْ مِّنْ قَبْلُ وَاِيَّايَۗ اَتُهْلِكُنَا بِمَا فَعَلَ السُّفَهَاۤءُ مِنَّاۚ اِنْ هِيَ اِلَّا فِتْنَتُكَۗ تُضِلُّ بِهَا مَنْ تَشَاۤءُ وَتَهْدِيْ مَنْ تَشَاۤءُۗ اَنْتَ وَلِيُّنَا فَاغْفِرْ لَنَا وَارْحَمْنَا وَاَنْتَ خَيْرُ الْغٰفِرِيْنَ

wakhtāra mūsā qaumahū sab‘īna rajulal limīqātinā, falammā akhażathumur-rajfatu qāla rabbi lau syi'ta ahlaktahum min qablu wa iyyāy(a), atuhlikunā bimā fa‘alas-sufahā'u minnā, in hiya illā fitnatuk(a), tuḍillu bihā man tasyā'u wa tahdī man tasyā'(u), anta waliyyunā fagfir lanā warḥamnā wa anta khairul-gāfirīn(a).

Æмæ Моисей йæ адæмæй равзæрста æвдай адæймаджы, цæмæй нын æрфæсмон кæной, мах цы рæстæг снысан кодтам, уым. Зæххæнкъуыст сæ куы ныццавта, уæд Моисей загъта: «О мæ Хицау, куы бафæндаис, уæд сæ дæр æмæ мæн дæр ацы хъуыддаджы размæ фесæфтаис. Не ’хсæн æмбаргæдзинад кæмæн нæй, уыдоны митæй нæ фесафдзынæ? Уый æрмæстдæр дæуæй фæлварæн у, ацы фæлварæнæй рæдийыс, кæй фæнды, æмæ кæй фæнды, уый фæндагамонæг кæныс».

۞ وَاكْتُبْ لَنَا فِيْ هٰذِهِ الدُّنْيَا حَسَنَةً وَّفِى الْاٰخِرَةِ اِنَّا هُدْنَآ اِلَيْكَۗ قَالَ عَذَابِيْٓ اُصِيْبُ بِهٖ مَنْ اَشَاۤءُۚ وَرَحْمَتِيْ وَسِعَتْ كُلَّ شَيْءٍۗ فَسَاَكْتُبُهَا لِلَّذِيْنَ يَتَّقُوْنَ وَيُؤْتُوْنَ الزَّكٰوةَ وَالَّذِيْنَ هُمْ بِاٰيٰتِنَا يُؤْمِنُوْنَۚ

waktub lanā fī hāżihid-dun-yā ḥasanataw wa fil-ākhirati innā hudnā ilaik(a), qāla ‘ażābī uṣību bihī man asyā'(u), wa raḥmatī wasi‘at kulla syai'(in), fa sa'aktubuhā lil-lażīna yattaqūna wa yu'tūnaz-zakāta wal-lażīna hum bi'āyātinā yu'minūn(a).

Æмæ нын ацы дунейы дæр æмæ уæлæуыл дæр хорздзинад снысан кæн. Æцæгæйдæр, мах æрыздæхæм (æрфæсмон кæнæм) Дæумæ. (Аллах) зæгъы: "Æз æфхæрдзынæн, кæй фæнды, уымæн æмæ Мæ фæлмæнзæрдæдзинад æмбæрзы алцыдæр. Уæдæ æз Мæ фæлмæнзæрдæдзинад снысан кæндзынæн, дингæнæг чи у, закат чи фиды æмæ Нæ стихтыл чи æууæнды, уыдонæн".

اَلَّذِيْنَ يَتَّبِعُوْنَ الرَّسُوْلَ النَّبِيَّ الْاُمِّيَّ الَّذِيْ يَجِدُوْنَهٗ مَكْتُوْبًا عِنْدَهُمْ فِى التَّوْرٰىةِ وَالْاِنْجِيْلِ يَأْمُرُهُمْ بِالْمَعْرُوْفِ وَيَنْهٰىهُمْ عَنِ الْمُنْكَرِ وَيُحِلُّ لَهُمُ الطَّيِّبٰتِ وَيُحَرِّمُ عَلَيْهِمُ الْخَبٰۤىِٕثَ وَيَضَعُ عَنْهُمْ اِصْرَهُمْ وَالْاَغْلٰلَ الَّتِيْ كَانَتْ عَلَيْهِمْۗ فَالَّذِيْنَ اٰمَنُوْا بِهٖ وَعَزَّرُوْهُ وَنَصَرُوْهُ وَاتَّبَعُوا النُّوْرَ الَّذِيْٓ اُنْزِلَ مَعَهٗٓ ۙاُولٰۤىِٕكَ هُمُ الْمُفْلِحُوْنَ ࣖ

al-lażīna yattabi‘ūnar-rasūlan nabiyyal-ummiyyal-lażī yajidūnahū maktūban ‘indahum fit-taurāti wal-injīli ya'muruhum bil-ma‘rūfi wa yanhāhum ‘anil-munkari wa yuḥillu lahumuṭ-ṭayyibāti wa yuḥarrimu ‘alaihimul-khabā'iṡa wa yaḍa‘u ‘anhum iṣrahum wal-aglālal-latī kānat ‘alaihim, fal-lażīna āmanū bihī wa ‘azzarūhu wa naṣarūhu wattaba‘un nūral-lażī unzila ma‘ah(ū), ulā'ika humul-mufliḥūn(a).

(Омæй) минæвары фæдыл чи цæуы, уыцы Пехуымпар, кæцы у умми (кæсын æмæ фыссын нæ зоны), кæцыйы (ном) ссарынц фыст Торæйы æмæ Евангелийы, кæцытæ сæм ис, кæцы сын фæдзæхсы раст цы у, уый аразын æмæ сын чи тобæ кæны, цы сын у æвзæр, уый, æмæ сын цы æвзæр у, уый сын чи нæ дæтты, æмæ сæ ссæрибар кæны, цы уаргъ æмæ сыл æвæрд у, уыдонæй. Чи йыл æууæнды, чи йæ кадджын кæны, чи йын æххуыс кæны æмæ йæм (Хъуыраны) цы ирд рухс раргом, уый фæдыл чи цæуы, уыдон та сты амондджын адæм.

قُلْ يٰٓاَيُّهَا النَّاسُ اِنِّيْ رَسُوْلُ اللّٰهِ اِلَيْكُمْ جَمِيْعًا ۨالَّذِيْ لَهٗ مُلْكُ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِۚ لَآ اِلٰهَ اِلَّا هُوَ يُحْيٖ وَيُمِيْتُۖ فَاٰمِنُوْا بِاللّٰهِ وَرَسُوْلِهِ النَّبِيِّ الْاُمِّيِّ الَّذِيْ يُؤْمِنُ بِاللّٰهِ وَكَلِمٰتِهٖ وَاتَّبِعُوْهُ لَعَلَّكُمْ تَهْتَدُوْنَ

qul yā ayyuhan-nāsu innī rasūlullāhi ilaikum jamī‘anil-lażī lahū mulkus-samāwāti wal-arḍ(i), lā ilāha illā huwa yuḥyī wa yumīt(u), fa āminū billāhi wa rasūlihin-nabiyyil-ummiyyil-lażī yu'minu billāhi wa kalimatihī wattabi‘ūhu la‘allakum tahtadūn(a).

Зæгъ (Мæхæмæт): «О адæм! Æцæгæйдæр, æз дæн Аллахы минæвар уе ’ппæтæн дæр, кæцыйæн ис уæларв æмæ зæххы паддзахад; нæй хуыцау (кæцыйæн ис бар кувынæн), Уый йеддæмæ, Чи дæтты цард æмæ мæлæт, уымæ гæсгæ сымах æууæндут Аллах æмæ Йæ минæварыл, (ома) Пехуымпар, кæцы æууæнды Йæ ныхæстæ æмæ Аллахы чингуытыл. Цæут Йæ фæдыл, цæмæй уæ фæндагамонæг уа».

وَمِنْ قَوْمِ مُوْسٰٓى اُمَّةٌ يَّهْدُوْنَ بِالْحَقِّ وَبِهٖ يَعْدِلُوْنَ

wa min qaumi mūsā ummatuy yahdūna bil-ḥaqqi wa bihī ya‘dilūn(a).

Æмæ Моисейы адæмы æхсæн уыдис ахæм адæм, кæцытæ (адæмы) разамынд лæвæрдтой (рæстдзинады бындурыл) æмæ уыимæ дæр архайдтой рæстагæй æмæ æххæст кодтой рæстдзинад.

وَقَطَّعْنٰهُمُ اثْنَتَيْ عَشْرَةَ اَسْبَاطًا اُمَمًاۗ وَاَوْحَيْنَآ اِلٰى مُوْسٰٓى اِذِ اسْتَسْقٰىهُ قَوْمُهٗٓ اَنِ اضْرِبْ بِّعَصَاكَ الْحَجَرَۚ فَانْۢبَجَسَتْ مِنْهُ اثْنَتَا عَشْرَةَ عَيْنًاۗ قَدْ عَلِمَ كُلُّ اُنَاسٍ مَّشْرَبَهُمْۗ وَظَلَّلْنَا عَلَيْهِمُ الْغَمَامَ وَاَنْزَلْنَا عَلَيْهِمُ الْمَنَّ وَالسَّلْوٰىۗ كُلُوْا مِنْ طَيِّبٰتِ مَا رَزَقْنٰكُمْۗ وَمَا ظَلَمُوْنَا وَلٰكِنْ كَانُوْٓا اَنْفُسَهُمْ يَظْلِمُوْنَ

wa qaṭṭa‘nāhumuṡnatai ‘asyrata asbāṭan umamā(n), wa auḥainā ilā mūsā iżistasqāhu qaumuhū aniḍrib bi‘aṣākal-ḥajar(a), fambajasat minhuṡnatā ‘asyrata ‘ainā(n), qad ‘alima kullu unāsim masyrabahum, wa ẓallalnā ‘alaihimul-gamāma wa anzalnā ‘alaihimul-manna was-salwā, kulū min ṭayyibāti mā razaqnākum, wa mā ẓalamūnā wa lākin kānū anfusahum yaẓlimūn(a).

Æмæ сæ дих кодтам дыууадæс мыггагыл, алкæцы дæр дзы уыд бирæ, æмæ Моисейæн раргом кодтам, йæ адæм дзы дон куы куырдтой, уæд: «Дæ лæдзæгæй къæдзæх ныццæв!» Уæдæ уыцы (дурæй) ракалдысты дыууадæс суадоны. Алы мыггаг дæр зоны йæхи нуазæн бынат. Æмæ сæ æрæмбæрзтам мигътæй æмæ сæм æрвыстам манн æмæ салва. (Мах загътам): «Хорз хæрут, цы хæринаг уын радтам, уымæй». Уыдон махæн æвзæр нæ сарæзтой, фæлæ уыдон сты, æдзухдæр сæхи чи æвзæр кодта, уыдон.

وَاِذْ قِيْلَ لَهُمُ اسْكُنُوْا هٰذِهِ الْقَرْيَةَ وَكُلُوْا مِنْهَا حَيْثُ شِئْتُمْ وَقُوْلُوْا حِطَّةٌ وَّادْخُلُوا الْبَابَ سُجَّدًا نَّغْفِرْ لَكُمْ خَطِيْۤـٰٔتِكُمْۗ سَنَزِيْدُ الْمُحْسِنِيْنَ

wa iżā qīla lahumuskunū hāżihil-qaryata wa kulū minhā ḥaiṡu syi'tum wa qūlū ḥiṭṭatuw wadkhulul-bāba sujjadan nagfir lakum khaṭī'ātikum, sanazīdul-muḥsinīn(a).

Æмæ (уæ зæрдыл дарут), куы сын загътой (Израилы фырттæн), «Цæрут ацы зæххыл (Байтулмакдис) æмæ хæрут (йæ тыллæгæй), кæм уæ фæнды, уым». Æмæ зæгъ: «Нæ тæригъæдтæй нæ фервæзын кæн æмæ ныллæг кувгæйæ кулдуармæ бацу, æмæ дын дæ рæдыдтытæ ныххатыр кæндзыстæм». Фæстæдæр Хорздзинад чи кæны, уыдонæн фылдæр кæндзыстæм (хæрзиуджытæ).

فَبَدَّلَ الَّذِيْنَ ظَلَمُوْا مِنْهُمْ قَوْلًا غَيْرَ الَّذِيْ قِيْلَ لَهُمْ فَاَرْسَلْنَا عَلَيْهِمْ رِجْزًا مِّنَ السَّمَاۤءِ بِمَا كَانُوْا يَظْلِمُوْنَ ࣖ

fa baddalal-lażīna ẓalamū minhum qaulan gairal-lażī qīla lahum fa arsalnā ‘alaihim rijzam minas-samā'i bimā kānū yaẓlimūn(a).

Уæдæ се ‘хсæн фыдгæнджытæ (уыцы ныхæстæ) баивтой, уыдонæн дзырд чи нæ уыд, ахæм ныхæстæй, уæдæ сын сæ æнæрастдзинады тыххæй æфхæрд æрхастаиккам уæларвæй.

وَسْـَٔلْهُمْ عَنِ الْقَرْيَةِ الَّتِيْ كَانَتْ حَاضِرَةَ الْبَحْرِۘ اِذْ يَعْدُوْنَ فِى السَّبْتِ اِذْ تَأْتِيْهِمْ حِيْتَانُهُمْ يَوْمَ سَبْتِهِمْ شُرَّعًا وَّيَوْمَ لَا يَسْبِتُوْنَۙ لَا تَأْتِيْهِمْ ۛ كَذٰلِكَ ۛنَبْلُوْهُمْ بِمَا كَانُوْا يَفْسُقُوْنَ

was'alhum ‘anil-qaryatil-latī kānat ḥāḍiratal-baḥr(i), iż ya‘dūna fis-sabti iż ta'tīhim ḥītānuhum yauma sabtihim syurra‘aw wa yauma lā yasbitūn(a), lā ta'tīhim - każālika - nablūhum bimā kānū yafsuqūn(a).

Æмæ бафæрс Израилы сывæллæтты, денджызмæ хæстæг цы зæхх уыд, уый тыххæй, сабаты фæтк куы халдтой, уæд, (ома) кæсаг сæм куы æрбацыд (кæцытæ уыдысты хæстæг), уæд доны уæлцъарыл ленк кодтой, кæд æмæ сабаты бонты кæсаг нæ цыд, уæддæр. Афтæмæй сæ бафæлвæрдтам, фыдхъуыддæгтæ кæй кодтой, уый тыххæй.

وَاِذْ قَالَتْ اُمَّةٌ مِّنْهُمْ لِمَ تَعِظُوْنَ قَوْمًاۙ ۨاللّٰهُ مُهْلِكُهُمْ اَوْ مُعَذِّبُهُمْ عَذَابًا شَدِيْدًاۗ قَالُوْا مَعْذِرَةً اِلٰى رَبِّكُمْ وَلَعَلَّهُمْ يَتَّقُوْنَ

wa iż qālat ummatum minhum lima ta‘iẓūna qaumā(n), allāhu muhlikuhum au mu‘ażżibuhum ‘ażāban syadīdā(n), qālū ma‘żiratan ilā rabbikum wa la‘allahum yattaqūn(a).

Æмæ (хъуыды ма кæнут) се ’хсæн иу адæм куы загътой: «Цæмæн уынаффæ кæнут, тынг карз æфхæрдæй Аллах чи фесафдзæн, кæнæ йæ бафхæрдзæн, уыцы адæмы?» Уыдон ын дзуапп радтой: «Цæмæй нын уа æфсон (æнæ бæрндзинадæй) уæ Хицауы раз, æмæ уыдон уой дингæнæг».

فَلَمَّا نَسُوْا مَا ذُكِّرُوْا بِهٖٓ اَنْجَيْنَا الَّذِيْنَ يَنْهَوْنَ عَنِ السُّوْۤءِ وَاَخَذْنَا الَّذِيْنَ ظَلَمُوْا بِعَذَابٍۢ بَـِٔيْسٍۢ بِمَا كَانُوْا يَفْسُقُوْنَ

falammā nasū mā żukkirū bihī anjainal-lażīna yanhauna ‘anis-sū'i wa akhażnal-lażīna ẓalamū bi‘ażābim ba'īsim bimā kānū yafsuqūn(a).

Уæдæ сæ куы ферох, цæмæй сæ фæдзæхстой, уый фæстæ фервæзын кодтам, адæмы фыдбылызæй чи тобæ кодта, уыдоны æмæ фыдгæнджытæн карз æфхæрд æрхастаиккам, уымæн æмæ уыдон æдзухдæр фыдбылыз кодтой.

فَلَمَّا عَتَوْا عَنْ مَّا نُهُوْا عَنْهُ قُلْنَا لَهُمْ كُوْنُوْا قِرَدَةً خٰسِـِٕيْنَ

falammā ‘atau ‘am mā nuhū ‘anhu qulnā lahum kūnū qiradatan khāsi'īn(a).

Уæдæ цыфæнды тобæгондæй дæр сæрыстыр куы систы, уый фæстæ. Мах сын загътам: «Уæдæ сæрныллæг маймулитæ».

وَاِذْ تَاَذَّنَ رَبُّكَ لَيَبْعَثَنَّ عَلَيْهِمْ اِلٰى يَوْمِ الْقِيٰمَةِ مَنْ يَّسُوْمُهُمْ سُوْۤءَ الْعَذَابِۗ اِنَّ رَبَّكَ لَسَرِيْعُ الْعِقَابِۖ وَاِنَّهٗ لَغَفُوْرٌ رَّحِيْمٌ

wa iż ta'ażżana rabbuka layab‘aṡanna ‘alaihim ilā yaumil-qiyāmati may yasūmuhum sū'al-‘ażāb(i), inna rabbaka lasarī‘ul-‘iqāb(i), wa innahū lagafūrur raḥīm(un).

Æмæ (уæ зæрдыл дарут), уæ Хицау куы фехъусын кодта, æцæгæйдæр, æрвитдзæн адæмы, кæцытæ сын (дзуттæгтæн) æппæты фыддæр æфхæрд æрхæсдзысты Райгасы бонмæ. Æцæгæйдæр, дæ Хицау тынг тагъд æфхæры, æмæ æцæгæйдæр Уый у Æппæты Хатыргæнæг, Æппæты Тæригъæддаг.

وَقَطَّعْنٰهُمْ فِى الْاَرْضِ اُمَمًاۚ مِنْهُمُ الصّٰلِحُوْنَ وَمِنْهُمْ دُوْنَ ذٰلِكَ ۖوَبَلَوْنٰهُمْ بِالْحَسَنٰتِ وَالسَّيِّاٰتِ لَعَلَّهُمْ يَرْجِعُوْنَ

wa qaṭṭa‘nāhum fil-arḍi umamā(n), minhumuṣ-ṣāliḥūna wa minhum dūna żālik(a), wa balaunāhum bil-ḥasanāti was-sayyi'āti la‘allahum yarji‘ūn(a).

Æмæ сæ ацы дунейы адих кодтам цалдæр къордыл; се ’хсæн ис дингæнæг адæм æмæ ис ахæмтæ дæр, кæцытæ нæ сты. Æмæ сæ фæлвæрдтам хорздзинæдтæй æмæ æвзæрдзинæдтæй, цæмæй æрыздæхой (рæстдзинадмæ).

فَخَلَفَ مِنْۢ بَعْدِهِمْ خَلْفٌ وَّرِثُوا الْكِتٰبَ يَأْخُذُوْنَ عَرَضَ هٰذَا الْاَدْنٰى وَيَقُوْلُوْنَ سَيُغْفَرُ لَنَاۚ وَاِنْ يَّأْتِهِمْ عَرَضٌ مِّثْلُهٗ يَأْخُذُوْهُۗ اَلَمْ يُؤْخَذْ عَلَيْهِمْ مِّيْثَاقُ الْكِتٰبِ اَنْ لَّا يَقُوْلُوْا عَلَى اللّٰهِ اِلَّا الْحَقَّ وَدَرَسُوْا مَا فِيْهِۗ وَالدَّارُ الْاٰخِرَةُ خَيْرٌ لِّلَّذِيْنَ يَتَّقُوْنَۗ اَفَلَا تَعْقِلُوْنَ

fa khalafa mim ba‘dihim khalfuw wariṡul-kitāba ya'khużūna ‘araḍa hāżal-adnā wa yaqūlūna sayugfaru lanā, wa iy ya'tihim ‘araḍum miṡluhū ya'khużūh(u), alam yu'khaż ‘alaihim mīṡāqul-kitābi allā yaqūlū ‘alallāhi illal-ḥaqqa wa darasū mā fīh(i), wad-dārul-ākhiratu khairul lil-lażīna yattaqūn(a), afalā ta‘qilūn(a).

Уæдæ сæ фæстæ равзæрдысты (фыдбылыз) фæлтæр, кæцытæ бындарæй райстой Торæ, кæцытæ йæхицæн райстой ацы дæлдзиныг дунейы хæрзтæ. Уæд загътой: «Нæ ныххатыр кæндзыстæм». Æмæ фидæны уыдонмæ дæр уыйбæрц дунеон хъæздыгдзинæдтæ куы æрцæуа, уæд æй æнæмæнг райсдзысты (дæр). Чиныджы (Торæйы) бадзырдæй баст не сты, æцæг цы у, уый йеддæмæ Аллахы тыххæй ницы зæгъдзысты, кæд æмæ дзы цы фыст ис, уый ахуыр кодтой, уæддæр? Дингæнæгæн мæрдтыбæстæ хуыздæр у. Уæд æй не 'мбарыс?

وَالَّذِيْنَ يُمَسِّكُوْنَ بِالْكِتٰبِ وَاَقَامُوا الصَّلٰوةَۗ اِنَّا لَا نُضِيْعُ اَجْرَ الْمُصْلِحِيْنَ

wal-lażīna yumassikūna bil-kitābi wa aqāmuṣ-ṣalāh(ta), innā lā nuḍī‘u ajral-muṣliḥīn(a).

Æмæ Чиныгыл (Тора) чи хæцы æмæ куывдтытæ чи кæны, уыдонæн (хæрзиуæг уыдзæн). Æцæгæйдæр, рæстгæнджытæн сæ хæрзиуæг нæ фæцух кæндзыстæм.

۞ وَاِذْ نَتَقْنَا الْجَبَلَ فَوْقَهُمْ كَاَنَّهٗ ظُلَّةٌ وَّظَنُّوْٓا اَنَّهٗ وَاقِعٌۢ بِهِمْۚ خُذُوْا مَآ اٰتَيْنٰكُمْ بِقُوَّةٍ وَّاذْكُرُوْا مَا فِيْهِ لَعَلَّكُمْ تَتَّقُوْنَ ࣖ

wa iż nataqnal-jabala fauqahum ka'annahum ẓullatuw wa ẓannū annahū wāqi‘um bihim, khużū mā ātainākum biquwwatiw ważkurū mā fīhi la‘allakum tattaqūn(a).

Æмæ (хъуыды ма кæнут) хох сæ уæлæ куы систаиккам, уæд цыма (хох) мигъæй æмбæрзт уыд æмæ фидарæй зыдтой, (хох) сыл кæй æрхаудзæн, уый. (Æмæ сын загътам): «Цы уын радтам, ууыл фидар хæцут, æмæ дзы цы ис, уый æдзухдæр уæ зæрдыл дарут, цæмæй суат дингæнæг адæм».

وَاِذْ اَخَذَ رَبُّكَ مِنْۢ بَنِيْٓ اٰدَمَ مِنْ ظُهُوْرِهِمْ ذُرِّيَّتَهُمْ وَاَشْهَدَهُمْ عَلٰٓى اَنْفُسِهِمْۚ اَلَسْتُ بِرَبِّكُمْۗ قَالُوْا بَلٰىۛ شَهِدْنَا ۛاَنْ تَقُوْلُوْا يَوْمَ الْقِيٰمَةِ اِنَّا كُنَّا عَنْ هٰذَا غٰفِلِيْنَۙ

wa iż akhaża rabbuka mim banī ādama min ẓuhūrihim żurriyyatahum wa asyhadahum ‘alā anfusihim, alastu birabbikum, qālū balā - syahidnā - an taqūlū yaumal-qiyāmati innā kunnā ‘an hāżā gāfilīn(a).

Æмæ (хъуыды ма кæнут) уæ Хицау Адамы байзæддæгты сæ цотæй куы рахаста æмæ Аллах сæ удты ныхмæ куы æвдисæн лæууыд (зæгъгæ), «Æз уæ Хицау нæ дæн?» Уыдон дзуапп радтой: «О (Ды дæ нæ Хицау), æвдисæн дæн». (Мах афтæ кодтам), цæмæй Райгасы бон ма зæгъат: «Æцæгæйдæр, уыцы рæстæджы мах æнæхъусдард уыдыстæм».

اَوْ تَقُوْلُوْٓا اِنَّمَآ اَشْرَكَ اٰبَاۤؤُنَا مِنْ قَبْلُ وَكُنَّا ذُرِّيَّةً مِّنْۢ بَعْدِهِمْۚ اَفَتُهْلِكُنَا بِمَا فَعَلَ الْمُبْطِلُوْنَ

au taqūlū innamā asyraka ābā'unā min qablu wa kunnā żurriyyatam mim ba‘dihim, afatuhlikunā bimā fa‘alal-mubṭilūn(a).

Кæнæ цæмæй ма зæгъай: «Æцæгæйдæр, нæ фыдæлтæ раджы æмбæлдысты Хуыцауимæ, мах та стæм, сæ фæстæ чи рацыд, ахæм байзæддæгтæ. Уæдæ нæ фесафдзынæ, раздæр чи фесæфт, уыдоны митæй?»

وَكَذٰلِكَ نُفَصِّلُ الْاٰيٰتِ وَلَعَلَّهُمْ يَرْجِعُوْنَ

wa każālika nufaṣṣilul-āyāti wa la‘allahum yarji‘ūn(a).

Æмæ афтæмæй бамбарын кодтам стихтæ, цæмæй æрыздæхой (рæстдзинадмæ).

وَاتْلُ عَلَيْهِمْ نَبَاَ الَّذِيْٓ اٰتَيْنٰهُ اٰيٰتِنَا فَانْسَلَخَ مِنْهَا فَاَتْبَعَهُ الشَّيْطٰنُ فَكَانَ مِنَ الْغَاوِيْنَ

watlu ‘alaihim naba'al-lażī ātaināhu āyātinā fansalakha minhā fa atba‘ahusy-syaiṭānu fa kāna minal-gāwīn(a).

Æмæ сын бакæс (Мæхæмæт), Нæ стихтæ кæмæн радтам, уый хабар, стæй йæхи ахицæн кæны стихтæй, уый фæстæ йæ фæдыл ацæуы Сатана (цалынмæ йæ фæлварæн нæ уа), уæд свæййы рæдийæг адæмæй.

وَلَوْ شِئْنَا لَرَفَعْنٰهُ بِهَا وَلٰكِنَّهٗٓ اَخْلَدَ اِلَى الْاَرْضِ وَاتَّبَعَ هَوٰىهُۚ فَمَثَلُهٗ كَمَثَلِ الْكَلْبِۚ اِنْ تَحْمِلْ عَلَيْهِ يَلْهَثْ اَوْ تَتْرُكْهُ يَلْهَثْۗ ذٰلِكَ مَثَلُ الْقَوْمِ الَّذِيْنَ كَذَّبُوْا بِاٰيٰتِنَاۚ فَاقْصُصِ الْقَصَصَ لَعَلَّهُمْ يَتَفَكَّرُوْنَ

wa lau syi'nā larafa‘nāhu bihā wa lākinnahū akhlada ilal-arḍi wattaba‘a hawāh(u), fa maṡaluhū kamaṡalil-kalb(i), in taḥmil ‘alaihi yalhaṡ au tatrukūhu yalhaṡ, żālika maṡalul-qaumil-lażīna każżabū bi'āyātinā, faqṣuṣil-qaṣaṣa la‘allahum yatafakkarūn(a).

Æмæ мах куы бафæндыдаиккам, уæд ын йæ æмвæзад фæбæрзонддæр кодтаиккам уыцы (стихæй), фæлæ уый уыд дунемæ здæхт æмæ цыд йæ (дæлдæр) монцты фæдыл, уæд йæ дæнцæг у сагау, куы йæ ратардтай, уæд ын йе ’взаг рауадзыс æмæ йæ куы ауадзай, уæд уый дæр йе ’взаг рауадзы. Ахæм у, Нæ стихтæ чи нæ нымайы, уыдоны æмбисонд. Уæдæ уыцы хабæрттæ радзур, цæмæй ахъуыды кæной.

سَاۤءَ مَثَلًا ۨالْقَوْمُ الَّذِيْنَ كَذَّبُوْا بِاٰيٰتِنَا وَاَنْفُسَهُمْ كَانُوْا يَظْلِمُوْنَ

sā'a maṡalanil-qaumul-lażīna każżabū bi'āyātinā wa anfusahum kānū yaẓlimūn(a).

Тынг æвзæр у, Нæ стихтæ чи нæ нымайы, уыдоны дæнцæг; сæхи æвзæр кæнынц.

مَنْ يَّهْدِ اللّٰهُ فَهُوَ الْمُهْتَدِيْۚ وَمَنْ يُّضْلِلْ فَاُولٰۤىِٕكَ هُمُ الْخٰسِرُوْنَ

may yahdillāhu fa huwal-muhtadī, wa may yuḍlil fa ulā'ika humul-khāsirūn(a).

Аллахæй фæндагамонæг чи у, уый у фæндагамонæг; æмæ кæй фæрæдийын кæна Аллах, уæд уыдон фесафынц

وَلَقَدْ ذَرَأْنَا لِجَهَنَّمَ كَثِيْرًا مِّنَ الْجِنِّ وَالْاِنْسِۖ لَهُمْ قُلُوْبٌ لَّا يَفْقَهُوْنَ بِهَاۖ وَلَهُمْ اَعْيُنٌ لَّا يُبْصِرُوْنَ بِهَاۖ وَلَهُمْ اٰذَانٌ لَّا يَسْمَعُوْنَ بِهَاۗ اُولٰۤىِٕكَ كَالْاَنْعَامِ بَلْ هُمْ اَضَلُّ ۗ اُولٰۤىِٕكَ هُمُ الْغٰفِلُوْنَ

wa laqad żara'nā lijahannama kaṡīram minal-jinni wal-ins(i), lahum qulūbul lā yafqahūna bihā wa lahum a‘yunul lā yabṣirūna bihā wa lahum āżānul lā yasma‘ūna bihā, ulā'ika kal-an‘āmi bal hum aḍall(u), ulā'ika humul-gāfilūn(a).

Æмæ æцæгæйдæр, зындон байдзаг кæндзыстæм зындонæй, бирæ джинты æмæ адæймæгты бафхæргæйæ. Ис сын зæрдæтæ, фæлæ сæ нæ пайда кæнынц æмбарынæн (Аллахы стихтæ) æмæ сын ис цæстытæ (фæлæ) уыдонæй нæ пайда кæнынц уынынæн (Аллахы тыхы нысæнттæ), æмæ сын ис хъустæ (фæлæ) нæ пайда кæнынц хъусынæн (Аллахы стихтæ). Уыдон сты фосы хуызæн, ноджы хæлддæр. Уыдон сты, æнæрхъуыды чи у, уыдон.

وَلِلّٰهِ الْاَسْمَاۤءُ الْحُسْنٰى فَادْعُوْهُ بِهَاۖ وَذَرُوا الَّذِيْنَ يُلْحِدُوْنَ فِيْٓ اَسْمَاۤىِٕهٖۗ سَيُجْزَوْنَ مَا كَانُوْا يَعْمَلُوْنَ ۖ

wa lillāhil-asmā'ul-ḥusnā fad‘ūhu bihā, wa żarul-lażīna yulḥidūna fī asmā'ih(ī), sayujzauna mā kānū ya‘malūn(a).

Æмæ Аллахæн ис Асма'ул-хусна (хуыздæр ном), уымæ гæсгæ йæ бафæрсут Асма'ул-хусна йæ хонгæйæ æмæ йæ нæмттæ раст чи нæ æмбарын кæны, уыдоны ныууадзут. Цы сарæзтой, уый тыххæй фæстæдæр райсдзысты хæрзиуæг.

وَمِمَّنْ خَلَقْنَآ اُمَّةٌ يَّهْدُوْنَ بِالْحَقِّ وَبِهٖ يَعْدِلُوْنَ ࣖ

wa mimman khalaqnā ummatuy yahdūna bil-ḥaqqi wa bihī ya‘dilūn(a).

Æмæ мах кæй сфæлдыстам, уыдоны æхсæн ис, рæстдзинадæй разамынд чи дæтты æмæ рæстдзинадæй чи архайы, ахæм адæймæгтæ.

وَالَّذِيْنَ كَذَّبُوْا بِاٰيٰتِنَا سَنَسْتَدْرِجُهُمْ مِّنْ حَيْثُ لَا يَعْلَمُوْنَ

wal-lażīna każżabū bi'āyātinā sanastadrijuhum min ḥaiṡu lā ya‘lamūn(a).

Æмæ Нæ нысæнттæ чи нæ нымайы, уыдонæн сæ ныууадздзыстæм сындæггай æрхауын (сæфты ’рдæм), цы нæ зонынц, ахæм фæндæгтыл.

وَاُمْلِيْ لَهُمْ ۗاِنَّ كَيْدِيْ مَتِيْنٌ

wa umlī lahum, inna kaidī matīn(un).

Æмæ сын æз ратдзынæн рæстæг. Æцæгæйдæр, Мæ фæнд у фидар.

اَوَلَمْ يَتَفَكَّرُوْا مَا بِصَاحِبِهِمْ مِّنْ جِنَّةٍۗ اِنْ هُوَ اِلَّا نَذِيْرٌ مُّبِيْنٌ

awalam yatafakkarū mā biṣāḥibihim min jinnah(tin), in huwa illā nażīrum mubīn(un).

Æмæ нæ нымайынц, сæ хæлар (Мæхæмæт) æнæзонд кæй нæу. Уый (Мæхæмæт) у æрмæстдæр бæлвырд фæдзæхсæг.

اَوَلَمْ يَنْظُرُوْا فِيْ مَلَكُوْتِ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِ وَمَا خَلَقَ اللّٰهُ مِنْ شَيْءٍ وَّاَنْ عَسٰٓى اَنْ يَّكُوْنَ قَدِ اقْتَرَبَ اَجَلُهُمْۖ فَبِاَيِّ حَدِيْثٍۢ بَعْدَهٗ يُؤْمِنُوْنَ

awalam yanẓurū fī malakūtis-samāwāti wal-arḍi wa mā khalaqallāhu min syai'iw wa an ‘asā ay yakūna qadiqtaraba ajaluhum, fa bi'ayyi ḥadīṡim ba‘dahū yu'minūn(a).

Æмæ нæ хъуыды кæнынц уæларвты æмæ зæххы паддзахад æмæ Аллах цы сфæлдыста, уыдон иууылдæр, æмæ, чи зоны, сæ рæстæг (сæфты) æрбаввахс? Уæдæ ацы хъуыддаджы фæстæ цавæр хабæрттыл баууæнддзысты?

مَنْ يُّضْلِلِ اللّٰهُ فَلَا هَادِيَ لَهٗ ۖوَيَذَرُهُمْ فِيْ طُغْيَانِهِمْ يَعْمَهُوْنَ

may yuḍlilillāhu falā hādiya lah(ū), wa yażaruhum fī ṭugyānihim ya‘mahūn(a).

Аллах кæй ныууадза рæдыд фæндагыл, уымæн фæндарастгæнæг нæй. Аллах æй ныууадзы рæдыды.

يَسْـَٔلُوْنَكَ عَنِ السَّاعَةِ اَيَّانَ مُرْسٰىهَاۗ قُلْ اِنَّمَا عِلْمُهَا عِنْدَ رَبِّيْۚ لَا يُجَلِّيْهَا لِوَقْتِهَآ اِلَّا هُوَۘ ثَقُلَتْ فِى السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِۗ لَا تَأْتِيْكُمْ اِلَّا بَغْتَةً ۗيَسْـَٔلُوْنَكَ كَاَنَّكَ حَفِيٌّ عَنْهَاۗ قُلْ اِنَّمَا عِلْمُهَا عِنْدَ اللّٰهِ وَلٰكِنَّ اَكْثَرَ النَّاسِ لَا يَعْلَمُوْنَ

yas'alūnaka ‘anis-sā‘ati ayyāna mursāhā, qul innamā ‘ilmuhā ‘inda rabbī, lā yujallīhā liwaqtihā illā huw(a), ṡaqulat fis-samāwāti wal-arḍ(i), lā ta'tīkum illā bagtah(tan), yas'alūnaka ka'annaka ḥafiyyun ‘anhā, qul innamā ‘ilmuhā ‘indallāhi wa lākinna akṡaran nāsi lā ya‘lamūn(a).

Дæу (Мæхæмæты) фæрсынц Сахаты тыххæй, «Кæд уыдзæн?» Зæгъ: «Æцæгæйдæр, Апокалипсис зонындзинæдтæ сты мæ Хицаумæ; ничи (никæмæн) йæ бон у бамбарын кæна йæ æрцæуыны рæстæг Уый йеддæмæ. (Апокалипсис) у тынг карз (йæ змæстытæ цæрæгойтæн), кæцытæ уæлæрвты æмæ зæххыл дæм æвиппайды йеддæмæ нæ æрцæудзысты». Цыма зоныс, афтæ дæ фæрсынц. Зæгъ (Мæхæмæт), «Æцæгæйдæр (Тæрхоны бон) зонындзинæдтæ сты Аллахмæ, фæлæ адæмæн сæ фылдæр нæ зонынц».

قُلْ لَّآ اَمْلِكُ لِنَفْسِيْ نَفْعًا وَّلَا ضَرًّا اِلَّا مَا شَاۤءَ اللّٰهُ ۗوَلَوْ كُنْتُ اَعْلَمُ الْغَيْبَ لَاسْتَكْثَرْتُ مِنَ الْخَيْرِۛ وَمَا مَسَّنِيَ السُّوْۤءُ ۛاِنْ اَنَا۠ اِلَّا نَذِيْرٌ وَّبَشِيْرٌ لِّقَوْمٍ يُّؤْمِنُوْنَ ࣖ

qul lā amliku linafsī naf‘aw wa lā ḍarran illā mā syā'allāh(u), wa lau kuntu a‘lamul gaiba-lastakṡartu minal-khair(i) - wa mā massaniyas-sū'(u) - in ana illā nażīruw wa basyīrul liqaumiy yu'minūn(a).

Зæгъ (Мæхæмæт), "Мæнæн ницы тых ис, цæмæй мæхицæн пайда æрхæссон кæнæ зиан ма æрхæссон, æрмæстдæр Аллахы фæндонæй. Æз куы зонин æнæуынгæ, уæд æз сарæзтаин, куыд гæнæн ис, афтæ бирæ хорздзинад æмæ мæм ницы зиан æрцæуид. Æз дæн æрмæстдæр фæдзæхсæг æмæ хорз хабархæссæг, чи уырны, уыдонæн."

۞ هُوَ الَّذِيْ خَلَقَكُمْ مِّنْ نَّفْسٍ وَّاحِدَةٍ وَّجَعَلَ مِنْهَا زَوْجَهَا لِيَسْكُنَ اِلَيْهَاۚ فَلَمَّا تَغَشّٰىهَا حَمَلَتْ حَمْلًا خَفِيْفًا فَمَرَّتْ بِهٖ ۚفَلَمَّآ اَثْقَلَتْ دَّعَوَا اللّٰهَ رَبَّهُمَا لَىِٕنْ اٰتَيْتَنَا صَالِحًا لَّنَكُوْنَنَّ مِنَ الشّٰكِرِيْنَ

huwal-lażī khalaqakum min nafsiw wāḥidatiw waja‘ala minhā zaujahā liyaskuna ilaihā, falammā tagasysyāhā ḥamalat ḥamlan khafīfan fa marrat bih(ī), falammā aṡqalad da‘awallāha rabbahumā la'in ātaitanā ṣāliḥan lanakūnanna minasy-syākirīn(a).

Уый у, иу удæй (Адамæй) дæ чи сфæлдыста æмæ уымæй сфæлдыста йæ цардæмбалы, цæмæй йæ зæрдæмæ фæцæуа. Уæдæ йæ куы ныффæлдæхта, уæд (йæ ус) райгуырд æнцонвадат гуыбын, æмæ йæхи æнкъардта æнцонвадатæй (цасдæр рæстæг). Уый фæстæ йæхи уæззау куы банкъардта, уæд дыууæ дæр (лæг æмæ ус) ракуырдтой Аллахæй, сæ Хицауæй (зæгъгæ): «Кæд нын раттай дингæнæг сывæллон, уæд, кæй зæгъын æй хъæуы, æдзухдæр уыдзыстæм бузныг».

فَلَمَّآ اٰتٰىهُمَا صَالِحًا جَعَلَا لَهٗ شُرَكَاۤءَ فِيْمَآ اٰتٰىهُمَا ۚفَتَعٰلَى اللّٰهُ عَمَّا يُشْرِكُوْنَ

falammā ātāhumā ṣāliḥan ja‘alā lahū syurakā'a fīmā ātāhumā, fa ta‘ālallāhu ‘ammā yusyrikūn(a).

Уæдæ сын дыууæйæн дæр дингæнæг сывæллон куы радта, уæд сын цы сывæллон радта, уым скодтой Аллахæн æмбал. Уæдæ Аллах у Æппæты Уæлдæр, кæрæдзийæн цы æмдзу кæнынц, уымæй.

اَيُشْرِكُوْنَ مَا لَا يَخْلُقُ شَيْـًٔا وَّهُمْ يُخْلَقُوْنَۖ

ayusyrikūna mā lā yakhluqu syai'aw wa hum yukhlaqūn(a).

Цæмæн æмбаст кæнынц (Аллахы) цыдæр (дзуар) кæцыйæн йæ бон ницы у сфæлдисын? Кæд (дзуæрттæ) сæхæдæг арæзт æрцыдысты, уæддæр.

وَلَا يَسْتَطِيْعُوْنَ لَهُمْ نَصْرًا وَّلَآ اَنْفُسَهُمْ يَنْصُرُوْنَ

wa lā yastaṭī‘ūna lahum naṣraw wa lā anfusahum yanṣurūn(a).

Æмæ уыцы (дзуæрттæн) сæ бон нæу сæ кувæг адæмæн æххуыс кæнын, нæдæр сæхицæн æххуыс кæнын.

وَاِنْ تَدْعُوْهُمْ اِلَى الْهُدٰى لَا يَتَّبِعُوْكُمْۗ سَوَۤاءٌ عَلَيْكُمْ اَدَعَوْتُمُوْهُمْ اَمْ اَنْتُمْ صٰمِتُوْنَ

wa in tad‘ūhum ilal-hudā lā yattabi‘ūkum, sawā'un ‘alaikum ada‘autumūhum am antum ṣāmitūn(a).

Æмæ сымах (о, бирæхуыцæуттæ) уыдонмæ (дзуæрттæм) куы фæдзурат, цæмæй уæ фæндараст кæной, уæд уын дзуæрттæн сæ бон нæ бауыдзæн уæ сидт райсын; уый у иугъуызон (фæстиуæг), фæдзурай сæм æви æнæдзургæйæ.

اِنَّ الَّذِيْنَ تَدْعُوْنَ مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ عِبَادٌ اَمْثَالُكُمْ فَادْعُوْهُمْ فَلْيَسْتَجِيْبُوْا لَكُمْ اِنْ كُنْتُمْ صٰدِقِيْنَ

innal-lażīna tad‘ūna min dūnillāhi ‘ibādun amṡālukum fad‘ūhum falyastajībū lakum in kuntum ṣādiqīn(a).

Æцæгæйдæр, Аллахæй дарддæр цы (дзуæрттæм) кувут, уыдон сты (лæмæгъ) цæрæгойтæ, кæцытæ дæр сты уæ хуызæн. Уæдæ сæм фæдзур æмæ дын дæ курдиат сæххæст кæнæнт, кæд æцæг адæймаг дæ, уæд.

اَلَهُمْ اَرْجُلٌ يَّمْشُوْنَ بِهَآ ۖ اَمْ لَهُمْ اَيْدٍ يَّبْطِشُوْنَ بِهَآ ۖ اَمْ لَهُمْ اَعْيُنٌ يُّبْصِرُوْنَ بِهَآ ۖ اَمْ لَهُمْ اٰذَانٌ يَّسْمَعُوْنَ بِهَاۗ قُلِ ادْعُوْا شُرَكَاۤءَكُمْ ثُمَّ كِيْدُوْنِ فَلَا تُنْظِرُوْنِ

alahum arjuluy yamsyūna bihā am lahum aidiy yabṭisyūna bihā am lahum a‘yunuy yubṣirūna bihā am lahum āżānuy yasma‘ūna bihā, qulid‘ū syurakā'akum ṡumma kīdūni falā tunẓirūn(i).

Ис сын (дзуæрттæн) къæхтæ цæуынæн, кæнæ къухтæ фидар хæцынæн, кæнæ цæстытæ уынынæн, кæнæ хъустæ хъусынæн? Зæгъ (Мæхæмæт): «Схонут (уæ дзуæрттæ), кæцыты нымайут Аллахы æмбалыл, уæд мæнæн æрцæттæ кæнут хиндзинад, æмæ мауал фæстиат кæнут».

اِنَّ وَلِيِّ َۧ اللّٰهُ الَّذِيْ نَزَّلَ الْكِتٰبَۖ وَهُوَ يَتَوَلَّى الصّٰلِحِيْنَ

inna waliyyiyallāhul-lażī nazzalal-kitāb(a), wa huwa yatawallaṣ-ṣāliḥīn(a).

Æцæгæйдæр, мæ хъахъхъæнæг у Аллах, кæцы æруагъта Чиныг (Аль-Къуран). Уый хъахъхъæны дингæнджыты

وَالَّذِيْنَ تَدْعُوْنَ مِنْ دُوْنِهٖ لَا يَسْتَطِيْعُوْنَ نَصْرَكُمْ وَلَآ اَنْفُسَهُمْ يَنْصُرُوْنَ

wal-lażīna tad‘ūna min dūnihī lā yastaṭī‘ūna naṣrakum wa lā anfusahum yanṣurūn(a).

Æмæ Аллахæй дарддæр цы дзуæрттæм кувут, уыдон уын баххуыс кæнын сæ бон нæу, сæхицæн дæр нæ баххуыс кæндзысты».

وَاِنْ تَدْعُوْهُمْ اِلَى الْهُدٰى لَا يَسْمَعُوْاۗ وَتَرٰىهُمْ يَنْظُرُوْنَ اِلَيْكَ وَهُمْ لَا يُبْصِرُوْنَ

wa in tad‘ūhum ilal-hudā lā yasma‘ū, wa tarāhum yanẓurūna ilaika wa hum lā yubṣirūn(a).

Æмæ сæм (дзуæрттæм) куы фæдзурай, цæмæй дын фæндагамонæг раттой, уæд æй нæ фехъусдзысты. Æмæ сæ уынай, кæд дæм нæ кæсынц, уæддæр.

خُذِ الْعَفْوَ وَأْمُرْ بِالْعُرْفِ وَاَعْرِضْ عَنِ الْجٰهِلِيْنَ

khużil-‘afwa wa'mur bil-‘urfi wa a‘riḍ ‘anil-jāhilīn(a).

Хатыргæнæг у æмæ адæмæн зæгъ, цæмæй зондджын цы у, уый кæной, æдылы адæммæ та дæ хъус ма дар.

وَاِمَّا يَنْزَغَنَّكَ مِنَ الشَّيْطٰنِ نَزْغٌ فَاسْتَعِذْ بِاللّٰهِ ۗاِنَّهٗ سَمِيْعٌ عَلِيْمٌ

wa immā yanzagannaka minasy-syaiṭāni nazgun fasta‘iż billāh(i), innahū samī‘un ‘alīm(un).

Æмæ дæм Сатана куы æрцæуа фæлварынмæ, уæд æмбæхс Аллахæй. Æцæгæйдæр, Уый у Æппæтхъусæг, Æппæтзонæг.

اِنَّ الَّذِيْنَ اتَّقَوْا اِذَا مَسَّهُمْ طٰۤىِٕفٌ مِّنَ الشَّيْطٰنِ تَذَكَّرُوْا فَاِذَا هُمْ مُّبْصِرُوْنَۚ

innal-lażīnattaqau iżā massahum ṭā'ifum minasy-syaiṭāni tażakkarū fa iżā hum mubṣirūn(a).

Æцæгæйдæр, дингæнæг чи у, уыдон Сатанайæ фыдхъуыдытæ (тæригъæдтæ аразыны) куы æрцæуынц, уæд уайтагъд сæ зæрдыл æрлæууынц Аллахы, стæй уыцы минут фенынц (сæ рæдыдтыты рæдыд).

وَاِخْوَانُهُمْ يَمُدُّوْنَهُمْ فِى الْغَيِّ ثُمَّ لَا يُقْصِرُوْنَ

wa ikhwānuhum yamuddūnahum fil-gayyi ṡumma lā yuqṣirūn(a).

Æмæ сæ хæлæрттæ (æнæуырнæг æмæ фыдгæнæг адæм) æххуыс кæнынц хæйрæджытæн сæ рæдийын кæнынæн æмæ никуы æрлæууынц (рæдийын сæ кæнынц).

وَاِذَا لَمْ تَأْتِهِمْ بِاٰيَةٍ قَالُوْا لَوْلَا اجْتَبَيْتَهَاۗ قُلْ اِنَّمَآ اَتَّبِعُ مَا يُوْحٰٓى اِلَيَّ مِنْ رَّبِّيْۗ هٰذَا بَصَاۤىِٕرُ مِنْ رَّبِّكُمْ وَهُدًى وَّرَحْمَةٌ لِّقَوْمٍ يُّؤْمِنُوْنَ

wa iżā lam ta'tihim bi'āyatin qālū lau lajtabaitahā, qul inamā attabi‘u mā yūḥā ilayya mir rabbī, hāżā baṣā'iru mir rabbikum wa hudaw wa raḥmatul liqaumiy yu'minūn(a).

Æмæ сын ды (Мæхæмæт) куплет куы нæ бакæсай, уæд фæзæгъынц: «Ды дæхæдæг цæуылнæ æрхъуыды кæныс куплет?» Зæгъ (Мæхæмæт): «Æцæгæйдæр, æз æххæст кæнын æрмæстдæр, мæ Хицау мын цы раргом кодта, уый. (Аль-Коран) уыдон сты дæ Хицауæй бæлвырд бæлвырдгæнæнтæ, фæндагамонæг æмæ хорзæх, чи уырны, уыдонæн».

وَاِذَا قُرِئَ الْقُرْاٰنُ فَاسْتَمِعُوْا لَهٗ وَاَنْصِتُوْا لَعَلَّكُمْ تُرْحَمُوْنَ

wa iżā quri'al-qur'ānu fastami‘ū lahū wa anṣitū la‘allakum turḥamūn(a).

Æмæ Хъуыран куы кæсой, уæд байхъус æмæ æнæдзургæйæ баззай, цæмæй дын тæригъæд уа.

وَاذْكُرْ رَّبَّكَ فِيْ نَفْسِكَ تَضَرُّعًا وَّخِيْفَةً وَّدُوْنَ الْجَهْرِ مِنَ الْقَوْلِ بِالْغُدُوِّ وَالْاٰصَالِ وَلَا تَكُنْ مِّنَ الْغٰفِلِيْنَ

ważkur rabbaka fī nafsika taḍarru‘aw wa khīfataw wa dūnal-jahri minal-qauli bil-guduwwi wal-āṣāli wa lā takum minal-gāfilīn(a).

Æмæ уæ Хицауы мысут уæ зæрдæты сæрныллæгæй æмæ тæрсгæйæ, æнæ уæ хъæлæс хъæр кæнгæйæ, райсомæй-изæрæй, æмæ æнæхъусдард чи у, уыдонæй ма ут.

اِنَّ الَّذِيْنَ عِنْدَ رَبِّكَ لَا يَسْتَكْبِرُوْنَ عَنْ عِبَادَتِهٖ وَيُسَبِّحُوْنَهٗ وَلَهٗ يَسْجُدُوْنَ ࣖ ۩

innal-lażīna ‘inda rabbika lā yastakbirūna ‘an ‘ibādatihī wa yusabbiḥūnahū wa lahū yasjudūn(a).

Æцæгæйдæр, дæ Хицауимæ чи ис, уыдон нæ фæфæстиат вæййынц Аллахæн кувынæй æмæ йæ сыгъдæг кæнынц æмæ æрмæстдæр Уымæн сæхи ныллæг æруадзынц.