Q.S Al-Balad (اَلْبَلَد) - 20 Te numera o te mau irava

لَآ اُقْسِمُ بِهٰذَا الْبَلَدِۙ

lā uqsimu bihāżal-balad(i).

Te fafau nei au i teie oire (Mecca),

وَاَنْتَ حِلٌّۢ بِهٰذَا الْبَلَدِۙ

wa anta ḥillum bihāżal-balad(i).

e oe (Muhammad), o te parahi ra i roto i teie oire (Mecca),

وَوَالِدٍ وَّمَا وَلَدَۙ

wa wālidiw wa mā walad(a).

e na roto i te (auraa) o te metua tane e te tamaiti.

لَقَدْ خَلَقْنَا الْاِنْسَانَ فِيْ كَبَدٍۗ

laqad khalaqnal-insāna fī kabad(in).

Ua hamani tatou i te taata i roto i te mau fifi.

اَيَحْسَبُ اَنْ لَّنْ يَّقْدِرَ عَلَيْهِ اَحَدٌ ۘ

ayaḥsabu allay yaqdira ‘alaihi aḥad(un).

Te mana'o ra anei oia (te taata) e aita e mea mana i ni'a ia'na?

يَقُوْلُ اَهْلَكْتُ مَالًا لُّبَدًاۗ

yaqūlu ahlaktu mālal lubadā(n).

Te parau ra oia e, "E mea rahi te moni ta'u i haamâu'a".

اَيَحْسَبُ اَنْ لَّمْ يَرَهٗٓ اَحَدٌۗ

ayaḥsabu allam yarahū aḥad(un).

Te mana'o ra anei oia e aita e mea e ite ra ia ' na?

اَلَمْ نَجْعَلْ لَّهٗ عَيْنَيْنِۙ

alam naj‘al lahū ‘ainain(i).

Aita anei matou i hamani e piti mata no ' na,

وَلِسَانًا وَّشَفَتَيْنِۙ

wa lisānaw wa syafatain(i).

e te hoê arero e e piti utu?

وَهَدَيْنٰهُ النَّجْدَيْنِۙ

wa hadaināhun-najdain(i).

E ua faaite matou ia'na i na e'a e piti (te parau-ti'a e te ino),

فَلَا اقْتَحَمَ الْعَقَبَةَ ۖ

falaqtaḥamal-‘aqabah(ta).

aita râ oia e pee i nia i te e'a hitimahuta e te fifi?

وَمَآ اَدْرٰىكَ مَا الْعَقَبَةُ ۗ

wa mā adrāka mal-‘aqabah(tu).

E ua ite anei oe eaha te e'a hitimahuta e te fifi?

فَكُّ رَقَبَةٍۙ

fakku raqabah(tin).

(O te) faaoraraa ïa i te hoê tavini,

اَوْ اِطْعَامٌ فِيْ يَوْمٍ ذِيْ مَسْغَبَةٍۙ

au iṭ‘āmun fī yaumin żī masgabah(tin).

e aore râ, te amuraa i te hoê mahana o'e,

يَّتِيْمًا ذَا مَقْرَبَةٍۙ

yatīman żā maqrabah(tin).

(i) te hoê tamarii otare tei î i te toto,

اَوْ مِسْكِيْنًا ذَا مَتْرَبَةٍۗ

au miskīnan żā matrabah(tin).

e aore râ, te hoê taata veve e te veve.

ثُمَّ كَانَ مِنَ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَتَوَاصَوْا بِالصَّبْرِ وَتَوَاصَوْا بِالْمَرْحَمَةِۗ

Ṡumma kāna minal-lażīna āmanū wa tawāṣau biṣ-ṣabri wa tawāṣau bil-marḥamah(ti).

I muri iho, tei rotopu oia i te feia e ti'aturi nei e e a'o te tahi i te tahi i te faaoromai e i te aroha.

اُولٰۤىِٕكَ اَصْحٰبُ الْمَيْمَنَةِۗ

ulā'ika aṣḥābul-maimanah(ti).

O ratou te pŭpŭ ti'a (te feia e ti'aturi nei e e horo'a nei i te mau poro'i te tahi i te tahi).

وَالَّذِيْنَ كَفَرُوْا بِاٰيٰتِنَا هُمْ اَصْحٰبُ الْمَشْـَٔمَةِۗ

wal-lażīna kafarū bi'āyātinā hum aṣḥābul-masy'amah(ti).

E te feia o te ore e ti'aturi i ta tatou mau irava, o ratou ïa te feia pae aui.

عَلَيْهِمْ نَارٌ مُّؤْصَدَةٌ ࣖ

‘alaihim nārum mu'ṣadah(tun).

Tei roto ratou i te hoê hade taa ê.