Revert to Islam, click here
Isalama Al-Haq: Qur'an e Hadith
(Isalama mau)

Q.S Fussilate (فُصِّلَت) - 54 Te numera o te mau irava

(Eaha te faataahia ra)

Qari

Murottal Audio

1

حٰمۤ ۚ

Ḥā mīm.

Ha Mim


2

تَنْزِيْلٌ مِّنَ الرَّحْمٰنِ الرَّحِيْمِ ۚ

tanzīlum minar-raḥmānir-raḥīm(i).

Ua faaite mai te Atua, te Aroha Roa a'e e te Aroha Roa a'e (teie Qur'an).


3

كِتٰبٌ فُصِّلَتْ اٰيٰتُهٗ قُرْاٰنًا عَرَبِيًّا لِّقَوْمٍ يَّعْلَمُوْنَۙ

kitābun fuṣṣilat āyātuhū qur'ānan ‘arabiyyal liqaumiy ya‘lamūn(a).

No te mau taata e ite ra, te hoê buka tei faataahia te mau irava, te tai'oraa na roto i te reo Arabic,


4

بَشِيْرًا وَّنَذِيْرًاۚ فَاَعْرَضَ اَكْثَرُهُمْ فَهُمْ لَا يَسْمَعُوْنَ

basyīraw wa nażīrā(n), fa'a‘raḍa akṡaruhum fahum lā yasma‘ūn(a).

o tei faaite mai i te mau parau apî oaoa e te mau faaararaa, tera râ, te rahiraa o ratou, ua fariu ê ïa ratou (ia'na) e aita ratou i faaroo.


5

وَقَالُوْا قُلُوْبُنَا فِيْٓ اَكِنَّةٍ مِّمَّا تَدْعُوْنَآ اِلَيْهِ وَفِيْٓ اٰذَانِنَا وَقْرٌ وَّمِنْۢ بَيْنِنَا وَبَيْنِكَ حِجَابٌ فَاعْمَلْ اِنَّنَا عٰمِلُوْنَ

wa qālū qulūbunā fī akinnatim mimmā tad‘ūnā ilaihi wa fī āżāninā waqruw wa mim baininā wa bainika ḥijābun fa‘mal innanā ‘āmilūn(a).

E ua parau mai ratou e, "Ua tapo'ihia to matou mafatu i te mea ta oe e pii mai nei ia matou, ua opanihia to matou tari'a, e te vai ra te hoê patu i rotopu ia matou e oe, no reira, a rave (mai ta oe e hinaaro), e rave mau matou (mai ta matou e hinaaro)".


6

قُلْ اِنَّمَآ اَنَا۟ بَشَرٌ مِّثْلُكُمْ يُوْحٰىٓ اِلَيَّ اَنَّمَآ اِلٰهُكُمْ اِلٰهٌ وَّاحِدٌ فَاسْتَقِيْمُوْٓا اِلَيْهِ وَاسْتَغْفِرُوْهُ ۗوَوَيْلٌ لِّلْمُشْرِكِيْنَۙ

qul innamā ana basyarum miṡlukum yūḥā ilayya annamā ilāhukum ilāhuw wāḥidun fastaqīmū ilaihi wastagfirūh(u), wa wailul lil-musyrikīn(a).

A parau atu (Muhammad) e, "E taata noa vau mai ia oe, ua hehema mai ia'u e, o to oe Atua te Atua Mana Hope, no reira, te tamau noa ra oe i te (haamori) Ia'na e ia ani Ia'na i te faaoreraa hara.


7

الَّذِيْنَ لَا يُؤْتُوْنَ الزَّكٰوةَ وَهُمْ بِالْاٰخِرَةِ هُمْ كٰفِرُوْنَ

allażīna lā yu'tūnaz-zakāta wa hum bil-ākhirati hum kāfirūn(a).

(te feia o te ore e aufau i te zakat e o te pato'i nei i te oraraa i muri a'e i te poheraa.


8

اِنَّ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَعَمِلُوا الصّٰلِحٰتِ لَهُمْ اَجْرٌ غَيْرُ مَمْنُوْنٍ ࣖ

innal-lażīna āmanū wa ‘amiluṣ-ṣāliḥāti lahum ajrun gairu mamnūn(in).

Oia mau, te feia o te ti'aturi e o te rave i te mau ohipa maitai, e farii ïa ratou i te mau haamaitairaa hope ore ".


9

۞ قُلْ اَىِٕنَّكُمْ لَتَكْفُرُوْنَ بِالَّذِيْ خَلَقَ الْاَرْضَ فِيْ يَوْمَيْنِ وَتَجْعَلُوْنَ لَهٗٓ اَنْدَادًا ۗذٰلِكَ رَبُّ الْعٰلَمِيْنَ ۚ

qul a'innakum latakfurūna bil-lażī khalaqal-arḍa fī yaumaini wa taj‘alūna lahū andādā(n), żālika rabbul-‘ālamīn(a).

A parau e, "E mea ti'a anei ia outou ia ore e ti'aturi i te Atua o tei hamani i te fenua i roto e piti tau, e ua haamau atoa outou i te mau hoa no'na? O te Atua ïa o te mau ao atoa nei".


10

وَجَعَلَ فِيْهَا رَوَاسِيَ مِنْ فَوْقِهَا وَبٰرَكَ فِيْهَا وَقَدَّرَ فِيْهَآ اَقْوَاتَهَا فِيْٓ اَرْبَعَةِ اَيَّامٍۗ سَوَاۤءً لِّلسَّاۤىِٕلِيْنَ

wa ja‘ala fīhā rawāsiya min fauqihā wa bāraka fīhā wa qaddara fīhā aqwātahā fī arba‘ati ayyām(in), sawā'al lis-sā'ilīn(a).

E ua hamani Oia i te mau mou'a papû i ni'a ia'na. E i muri iho, ua haamaitai Oia, e ua horo'a Oia i te maa (no te feia e faaea ra i reira) i roto e maha pu'e tau, ia navai no te feia e hinaaro i te reira.


11

ثُمَّ اسْتَوٰىٓ اِلَى السَّمَاۤءِ وَهِيَ دُخَانٌ فَقَالَ لَهَا وَلِلْاَرْضِ ائْتِيَا طَوْعًا اَوْ كَرْهًاۗ قَالَتَآ اَتَيْنَا طَاۤىِٕعِيْنَ

Ṡummastawā ilas-samā'i wa hiya dukhānun faqāla lahā wa lil-arḍi'tiyā ṭau‘an au karhā(n), qālatā atainā ṭā'i‘īn(a).

I muri iho ua haere atu Oia i ni'a i te ra'i, e te vai noa ra â te auahi (te ra'i), e ua parau atu Oia i te reira e i te fenua e, "A haere mai outou na piti mai ta'u faaueraa, ma te haapa'o e aore râ, ma te faaheporaa". Ua pahono raua toopiti, “Ua haere mai maua ma te haapa'o maitai.”


12

فَقَضٰىهُنَّ سَبْعَ سَمٰوَاتٍ فِيْ يَوْمَيْنِ وَاَوْحٰى فِيْ كُلِّ سَمَاۤءٍ اَمْرَهَا ۗوَزَيَّنَّا السَّمَاۤءَ الدُّنْيَا بِمَصَابِيْحَۖ وَحِفْظًا ۗذٰلِكَ تَقْدِيْرُ الْعَزِيْزِ الْعَلِيْمِ

fa qaḍāhunna sab‘a samāwātin fī yaumaini wa auḥā fī kulli samā'in amrahā, wa zayyannas-samā'ad-dun-yā bimaṣābīḥa wa ḥifẓā(n), żālika taqdīrul-‘azīzil-‘alīm(i).

I muri iho, ua hamani Oia e hitu ra'i i roto e piti tau, e ua faaite mai Oia i ta ratou mau ohipa i ni'a i te ra'i tata'itahi. I muri iho, ua faanehenehe matou i te ra'i i piha'i iho (i te fenua), e (ua hamani matou i te reira) no te tape'a. Te reira te faaueraa a (Allah) te Mana Hope, te Ite Hope.


13

فَاِنْ اَعْرَضُوْا فَقُلْ اَنْذَرْتُكُمْ صٰعِقَةً مِّثْلَ صٰعِقَةِ عَادٍ وَّثَمُوْدَ ۗ

fa in a‘raḍū faqul anżartukum ṣā‘iqatam miṡla ṣā‘iqati ‘ādiw wa ṡamūd(a).

Mai te mea e, e fariu ê ratou, a parau atu e, "Ua faaara vau ia outou no ni'a i te hoê uira (ati) mai te uira tei tairi i te nunaa no 'Ad e te nunaa no Samud".


14

اِذْ جَاۤءَتْهُمُ الرُّسُلُ مِنْۢ بَيْنِ اَيْدِيْهِمْ وَمِنْ خَلْفِهِمْ اَلَّا تَعْبُدُوْٓا اِلَّا اللّٰهَ ۗقَالُوْا لَوْ شَاۤءَ رَبُّنَا لَاَنْزَلَ مَلٰۤىِٕكَةً فَاِنَّا بِمَآ اُرْسِلْتُمْ بِهٖ كٰفِرُوْنَ

iż jā'athumur-rusulu mim baini aidīhim wa min khalfihim allā ta‘budū illallāh(a), qālū lau syā'a rabbunā la'anzala malā'ikatan fa'innā bimā ursiltum bihī kāfirūn(a).

I to te mau aposetolo taeraa mai ia ratou na mua e i muri ia ratou (ma te pii e), "Aita e haamori i te tahi atu taata maori râ ia Allah". Ua pahono mai ratou, "Ahiri to tatou Fatu i hinaaro, ua tono mai Oia i ta'na mau melahi, e pato'i ïa matou i te heheuraa ta outou i tonohia no te faaite mai".


15

فَاَمَّا عَادٌ فَاسْتَكْبَرُوْا فِى الْاَرْضِ بِغَيْرِ الْحَقِّ وَقَالُوْا مَنْ اَشَدُّ مِنَّا قُوَّةً ۗ اَوَلَمْ يَرَوْا اَنَّ اللّٰهَ الَّذِيْ خَلَقَهُمْ هُوَ اَشَدُّ مِنْهُمْ قُوَّةً ۗ وَكَانُوْا بِاٰيٰتِنَا يَجْحَدُوْنَ

fa ammā ‘ādun fastakbarū fil-arḍi bigairil-ḥaqqi wa qālū man asyaddu minnā quwwah(tan), awalam yarau annallāhal-lażī khalaqahum huwa asyaddu minhum quwwah(tan), wa kānū bi'āyātinā yajḥadūn(a).

Area te nunaa no 'Ad ra, ua faateitei ratou i ni'a i te fenua nei ma te parau mau, "O vai tei puai a'e ia tatou?" Aita anei ratou i ite e o Allah iho â tei hamani ia ratou? Ua rahi a'e anei To'na puai ia ratou? E ua pato'i ratou i ta tatou mau tapa'o (te rahi).


16

فَاَرْسَلْنَا عَلَيْهِمْ رِيْحًا صَرْصَرًا فِيْٓ اَيَّامٍ نَّحِسَاتٍ لِّنُذِيْقَهُمْ عَذَابَ الْخِزْيِ فِى الْحَيٰوةِ الدُّنْيَا ۗوَلَعَذَابُ الْاٰخِرَةِ اَخْزٰى وَهُمْ لَا يُنْصَرُوْنَ

fa arsalnā ‘alaihim rīḥan ṣarṣaran fī ayyāmin naḥisātil linużīqahum-‘ażābal khizyi fil-ḥayātid-dun-yā, wa la‘ażābul-ākhirati akhzā wa hum lā yunṣarūn(a).

No reira, ua pupuhi matou i te hoê mata'i puai roa i ni'a ia ratou i roto i te tahi mau mahana fifi no te mea ua hinaaro matou e ia ite ratou i te mauiui haehaa o te oraraa i ni'a i te fenua nei. I roto i taua area taime ra, e riro mau â te faautuaraa i muri a'e i te poheraa ei mea haama roa ' tu â e eita ratou e horoahia te tauturu.


17

وَاَمَّا ثَمُوْدُ فَهَدَيْنٰهُمْ فَاسْتَحَبُّوا الْعَمٰى عَلَى الْهُدٰى فَاَخَذَتْهُمْ صٰعِقَةُ الْعَذَابِ الْهُوْنِ بِمَا كَانُوْا يَكْسِبُوْنَ ۚ

wa ammā ṡamūdu fa hadaināhum fastaḥabbul-‘amā ‘alal-hudā fa akhażathum ṣā‘iqatul-‘ażābil-hūni bimā kānū yaksibūn(a).

E no te nunaa Samud, ua horo'a matou i te arata'iraa ia ratou, tera râ, ua hinaaro ratou i te matapo (te arata'iraa hape) i te arata'iraa, no reira, ua tairihia ratou e te uira ei faautuaraa haama no te mea ta ratou i rave.


18

وَنَجَّيْنَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَكَانُوْا يَتَّقُوْنَ ࣖ

wa najjainal-lażīna āmanū wa kānū yattaqūn(a).

E te faaora nei tatou i te feia e ti'aturi nei no te mea e taata haapa'o maitai ratou.


19

وَيَوْمَ يُحْشَرُ اَعْدَاۤءُ اللّٰهِ اِلَى النَّارِ فَهُمْ يُوْزَعُوْنَ

wa yauma yuḥsyaru a‘dā'ullāhi ilan-nāri fahum yūza‘ūn(a).

E (a haamana'o) i te mahana (i te taime a arata'ihia'i) te mau enemi o Allah i te hade e a faaatea ê ai ratou.


20

حَتّٰىٓ اِذَا مَا جَاۤءُوْهَا شَهِدَ عَلَيْهِمْ سَمْعُهُمْ وَاَبْصَارُهُمْ وَجُلُوْدُهُمْ بِمَا كَانُوْا يَعْمَلُوْنَ

Ḥattā iżā mā jā'ūhā syahida ‘alaihim sam‘uhum wa abṣāruhum wa julūduhum bimā kānū ya‘malūn(a).

Ia tae ana'e ratou i te hade, e riro to ratou tari'a, to ratou ite, e to ratou iri ei ite no te mea ta ratou i rave.


21

وَقَالُوْا لِجُلُوْدِهِمْ لِمَ شَهِدْتُّمْ عَلَيْنَا ۗقَالُوْٓا اَنْطَقَنَا اللّٰهُ الَّذِيْٓ اَنْطَقَ كُلَّ شَيْءٍ وَّهُوَ خَلَقَكُمْ اَوَّلَ مَرَّةٍۙ وَّاِلَيْهِ تُرْجَعُوْنَ

wa qālū lijulūdihim lima syahittum ‘alainā, qālū anṭaqanallāhul-lażī anṭaqa kulla syai'iw wa huwa khalaqakum awwala marrah(tin), wa ilaihi turja‘ūn(a).

E ua parau atu ratou i to ratou mau iri, “No te aha outou i riro ai ei ite no matou?” Ua pahono mai ratou e, "O Allah te taata tei horo'a ia tatou ia paraparau, o tei horo'a i te mau mea atoa ia paraparau, e Oia tei hamani ia outou i te omuaraa, e ia'na ana'e ta outou e ho'i mai".


22

وَمَا كُنْتُمْ تَسْتَتِرُوْنَ اَنْ يَّشْهَدَ عَلَيْكُمْ سَمْعُكُمْ وَلَآ اَبْصَارُكُمْ وَلَا جُلُوْدُكُمْ وَلٰكِنْ ظَنَنْتُمْ اَنَّ اللّٰهَ لَا يَعْلَمُ كَثِيْرًا مِّمَّا تَعْمَلُوْنَ

wa mā kuntum tastatirūna ay yasyhada ‘alaikum sam‘ukum wa lā abṣārukum wa lā julūdukum wa lākin ẓanantum annallāha lā ya‘lamu kaṡīram mimmā ta‘malūn(a).

E eita ta outou e nehenehe e huna i te iteraa papû o to outou faaroo, to outou ite, e to outou iri ia outou), noa'tu e, te ti'aturi nei outou e, aita o Allah i ite rahi no ni'a i te ohipa ta outou e rave ra.


23

وَذٰلِكُمْ ظَنُّكُمُ الَّذِيْ ظَنَنْتُمْ بِرَبِّكُمْ اَرْدٰىكُمْ فَاَصْبَحْتُمْ مِّنَ الْخٰسِرِيْنَ

wa żālikum ẓannukumul-lażī ẓanantum birabbikum ardākum fa aṣbaḥtum minal-khāsirīn(a).

E te reira to outou mana'o e, ua parau outou e, ua haamou to outou Fatu (taua mana'o) ia outou, e no reira, tei roto outou i te feia i mo'e.


24

فَاِنْ يَّصْبِرُوْا فَالنَّارُ مَثْوًى لَّهُمْ ۚوَاِنْ يَّسْتَعْتِبُوْا فَمَا هُمْ مِّنَ الْمُعْتَبِيْنَ

fa iy yaṣbirū fan-nāru maṡwal lahum, wa iy yasta‘tibū famā hum minal-mu‘tabīn(a).

Noa'tu e, e faaoroma'i ratou (ma te faautuaraa i te hade), o te hade ïa to ratou vahi faaearaa, e mai te mea e, e ani ratou i te aroha, aita ïa ratou i roto i te feia e ti'a ia farii i te aroha.


25

۞ وَقَيَّضْنَا لَهُمْ قُرَنَاۤءَ فَزَيَّنُوْا لَهُمْ مَّا بَيْنَ اَيْدِيْهِمْ وَمَا خَلْفَهُمْ وَحَقَّ عَلَيْهِمُ الْقَوْلُ فِيْٓ اُمَمٍ قَدْ خَلَتْ مِنْ قَبْلِهِمْ مِّنَ الْجِنِّ وَالْاِنْسِۚ اِنَّهُمْ كَانُوْا خٰسِرِيْنَ ࣖ

wa qayyaḍnā lahum quranā'a fa zayyanū lahum mā baina aidīhim wa mā khalfahum wa ḥaqqa ‘alaihimul-qaulu fī umamin qad khalat min qablihim minal-jinni wal-ins(i), innahum kānū khāsirīn(a).

E ua faatoro'a matou i te mau hoa (te mau diabolo) no ratou o te arue i te mau mea atoa i mua e i muri ia ratou, e te vai noa ra te haavaraa no te faautuaraa i ni'a ia ratou, e tae noa'tu i te mau pŭpŭ na mua'tu i mua ia ratou, no roto mai i te mau jinn e te mau taata. Oia mau, e feia mo'e ratou.


26

وَقَالَ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا لَا تَسْمَعُوْا لِهٰذَا الْقُرْاٰنِ وَالْغَوْا فِيْهِ لَعَلَّكُمْ تَغْلِبُوْنَ

wa qālal-lażīna kafarū lā tasma‘ū lihāżal-qur'āni walgau fīhi la‘allakum taglibūn(a).

E te parau nei te feia aita e ti'aturi ra e, " Eiaha e faaroo i teie Qur'an e ia faatupu i te reo puai no te pato'i ia ratou ".


27

فَلَنُذِيْقَنَّ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا عَذَابًا شَدِيْدًاۙ وَّلَنَجْزِيَنَّهُمْ اَسْوَاَ الَّذِيْ كَانُوْا يَعْمَلُوْنَ

fa lanużīqannal-lażīna kafarū ‘ażāban syadīdā(n), wa lanajziyannahum aswa'al-lażī kānū ya‘malūn(a).

No reira, e faautu'a tatou i te feia o te ore e ti'aturi, e e horo'a tatou ia ratou i te faautuaraa ino roa'e no te ohipa ta ratou i rave.


28

ذٰلِكَ جَزَاۤءُ اَعْدَاۤءِ اللّٰهِ النَّارُ لَهُمْ فِيْهَا دَارُ الْخُلْدِ ۗجَزَاۤءً ۢبِمَا كَانُوْا بِاٰيٰتِنَا يَجْحَدُوْنَ

Żālika jazā'u a‘dā'illāhin-nāru lahum fīhā dārul-khuld(i), jazā'am bimā kānū bi'āyātinā yajḥadūn(a).

Te reira te utu'a (no te pato'i) i te mau enemi o te mau enemi o Allah (te po auahi); E farii ratou i te hoê vahi faaearaa mure ore i reira ei faaho'iraa no to ratou haapa'o ore i ta tatou mau tapa'o.


29

وَقَالَ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا رَبَّنَآ اَرِنَا الَّذَيْنِ اَضَلّٰنَا مِنَ الْجِنِّ وَالْاِنْسِ نَجْعَلْهُمَا تَحْتَ اَقْدَامِنَا لِيَكُوْنَا مِنَ الْاَسْفَلِيْنَ

wa qālal-lażīna kafarū rabbanā arinal-lażaini aḍallānā minal-jinni wal-insi naj‘alhumā taḥta aqdāminā liyakūnā minal-asfalīn(a).

E te parau nei te feia aita e ti'aturi ra e, "E to tatou Fatu, a faaite mai ia matou i na pŭpŭ e piti o tei aratai ia tatou i te hape, oia ho'i te mau jinn e te taata, ia tuu tatou ia raua i raro a'e i to tatou avae, ia riro na pŭpŭ e piti ei mea ha'iha'i roa a'e".


30

اِنَّ الَّذِيْنَ قَالُوْا رَبُّنَا اللّٰهُ ثُمَّ اسْتَقَامُوْا تَتَنَزَّلُ عَلَيْهِمُ الْمَلٰۤىِٕكَةُ اَلَّا تَخَافُوْا وَلَا تَحْزَنُوْا وَاَبْشِرُوْا بِالْجَنَّةِ الَّتِيْ كُنْتُمْ تُوْعَدُوْنَ

innal-lażīna qālū rabbunallāhu ṡummastaqāmū tatanazzalu ‘alaihimul-malā'ikatu allā takhāfū wa lā taḥzanū wa absyirū bil-jannatil-latī kuntum tū‘adūn(a).

Oia mau, te feia e parau ra e, " O Allah to tatou Fatu ", e haamau ïa ratou i to ratou ti'araa, e e haere mai te mau melahi i ni'a ia ratou (ma te parau e), " Eiaha e mǎta'u, eiaha e peapea; e a oaoa i roto i te paradaiso tei fafauhia ia outou ".


31

نَحْنُ اَوْلِيَاۤؤُكُمْ فِى الْحَيٰوةِ الدُّنْيَا وَفِى الْاٰخِرَةِ ۚوَلَكُمْ فِيْهَا مَا تَشْتَهِيْٓ اَنْفُسُكُمْ وَلَكُمْ فِيْهَا مَا تَدَّعُوْنَ ۗ

naḥnu auliyā'ukum fil-ḥayātid-dun-yā wa fil-ākhirah(ti), wa lakum fīhā mā tasytahī anfusukum wa lakum fīhā mā tadda‘ūn(a).

O matou to outou mau paruru i teie nei ao e i muri mai; E farii outou i te mea ta outou e hinaaro e e farii outou i te mea ta outou e ani nei i roto i te reira (i te ra'i).


32

نُزُلًا مِّنْ غَفُوْرٍ رَّحِيْمٍ ࣖ

nuzulam min gafūrir raḥīm(in).

Ei haamaitairaa (ia outou) no ǒ mai ia (Allah) te Faaore Hara Roa a'e e te Aroha Roa a'e.


33

وَمَنْ اَحْسَنُ قَوْلًا مِّمَّنْ دَعَآ اِلَى اللّٰهِ وَعَمِلَ صَالِحًا وَّقَالَ اِنَّنِيْ مِنَ الْمُسْلِمِيْنَ

wa man aḥsanu qaulam mimman da‘ā ilallāhi wa ‘amila ṣāliḥaw wa qāla innanī minal-muslimīn(a).

E o vai tei farii i te mau parau maitai a'e i te taata e pii ra ia Allah e e rave i te mau ohipa maitai e e parau e, "Oia mau, o te hoê vau o te mau Mahometa (o te haapa'o nei)?"


34

وَلَا تَسْتَوِى الْحَسَنَةُ وَلَا السَّيِّئَةُ ۗاِدْفَعْ بِالَّتِيْ هِيَ اَحْسَنُ فَاِذَا الَّذِيْ بَيْنَكَ وَبَيْنَهٗ عَدَاوَةٌ كَاَنَّهٗ وَلِيٌّ حَمِيْمٌ

wa lā tastawil-ḥasanatu wa las-sayyi'ah(tu), idfa‘ bil-latī hiya aḥsanu fa'iżal-lażī bainaka wa bainahū ‘adāwatun ka'annahū waliyyun ḥamīm(un).

E ere te maitai i te mea hoê â e te ino. A pato'i (te ino) i roto i te hoê rave'a maitai a'e, ia riro te taata e mana'o aimârô i rotopu ia outou e oia mai te hoê hoa taiva ore.


35

وَمَا يُلَقّٰىهَآ اِلَّا الَّذِيْنَ صَبَرُوْاۚ وَمَا يُلَقّٰىهَآ اِلَّا ذُوْ حَظٍّ عَظِيْمٍ

wa mā yulaqqāhā illal-lażīna ṣabarū, wa mā yulaqqāhā illā żū ḥaẓẓin ‘aẓīm(in).

E eita (taua mau huru maitatai) e horo'ahia maori râ i te feia e faaoroma'i nei, e eita te reira e horo'ahia maori râ i te feia e fana'o rahi to ratou.


36

وَاِمَّا يَنْزَغَنَّكَ مِنَ الشَّيْطٰنِ نَزْغٌ فَاسْتَعِذْ بِاللّٰهِ ۗاِنَّهٗ هُوَ السَّمِيْعُ الْعَلِيْمُ

wa immā yanzagannaka minasy-syaiṭāni nazgun fasta‘iż billāh(i), innahū huwas-samī‘ul-‘alīm(u).

A ani i te parururaa ia Allah mai te peu e e haapeapea o Satani ia outou na roto i te faahemaraa. Oia mau, o Oia te Faaroo, te Ite.


37

وَمِنْ اٰيٰتِهِ الَّيْلُ وَالنَّهَارُ وَالشَّمْسُ وَالْقَمَرُۗ لَا تَسْجُدُوْا لِلشَّمْسِ وَلَا لِلْقَمَرِ وَاسْجُدُوْا لِلّٰهِ الَّذِيْ خَلَقَهُنَّ اِنْ كُنْتُمْ اِيَّاهُ تَعْبُدُوْنَ

wa min āyātihil-lailu wan-nahāru wasy-syamsu wal-qamar(u), lā tasjudū lisy-syamsi wa lā lil-qamari wasjudū lillāhil-lażī khalaqahunna in kuntum iyyāhu ta‘budūn(a).

E te tahi o te mau tapa'o o To'na rahi, o te pô ïa, te mahana, te mahana e te ava'e. Eiaha e piko i mua i te mahana e aore râ, i te ava'e, a piko râ ia Allah tei hamani ia ratou mai te mea e, e haamori noa outou Ia'na.


38

فَاِنِ اسْتَكْبَرُوْا فَالَّذِيْنَ عِنْدَ رَبِّكَ يُسَبِّحُوْنَ لَهٗ بِالَّيْلِ وَالنَّهَارِ وَهُمْ لَا يَسْـَٔمُوْنَ ۩

fa inistakbarū fal-lażīna ‘inda rabbika yusabbiḥūna lahū bil-laili wan-nahāri wa hum lā yas'amūn(a).

Mai te mea e, te faateitei nei ratou, e faahanahana ïa te feia (te mau melahi) i piha'i iho i to outou Fatu Ia'na i te pô e te ao, ma te ore roa'tu e rohirohi.


39

وَمِنْ اٰيٰتِهٖٓ اَنَّكَ تَرَى الْاَرْضَ خَاشِعَةً فَاِذَآ اَنْزَلْنَا عَلَيْهَا الْمَاۤءَ اهْتَزَّتْ وَرَبَتْۗ اِنَّ الَّذِيْٓ اَحْيَاهَا لَمُحْيِ الْمَوْتٰى ۗاِنَّهٗ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيْرٌ

wa min āyātihī annaka taral-arḍa khāsyi‘atan fa iżā anzalnā ‘alaihal-mā'ahtazzat wa rabat, innal-lażī aḥyāhā lamuḥyil-mautā, innahū ‘alā kulli syai'in qadīr(un).

E i rotopu i To'na mau tapa'o (te rahi), te ite nei outou e, e mea maro e e mea paari te fenua, mai te mea râ e, e tono tatou i te ûa i ni'a i te reira, e tere mau â te reira e e feruri. Oia mau, (Allah) o te faaora mai i te reira, e nehenehe mau â oia e faaora i te feia pohe; Oia mau, e Mana Hope Oia i ni'a i te mau mea atoa.


40

اِنَّ الَّذِيْنَ يُلْحِدُوْنَ فِيْٓ اٰيٰتِنَا لَا يَخْفَوْنَ عَلَيْنَاۗ اَفَمَنْ يُّلْقٰى فِى النَّارِ خَيْرٌ اَمَّنْ يَّأْتِيْٓ اٰمِنًا يَّوْمَ الْقِيٰمَةِ ۗاِعْمَلُوْا مَا شِئْتُمْ ۙاِنَّهٗ بِمَا تَعْمَلُوْنَ بَصِيْرٌ

innal-lażīna yulḥidūna fī āyātinā lā yakhfauna ‘alainā, afamay yulqā fin-nāri khairun am may ya'tī āminay yaumal-qiyāmah(ti), i‘malū mā syi'tum, innahū bimā ta‘malūna baṣīr(un).

Oia mau, e ere te feia e pato'i nei i ta tatou mau tapa'o i hunahia ia tatou. E mea maitai a'e anei te feia e tairihia i roto i te po auahi aore ra te feia e haere mai ma te oraora - maitai - hia i te Mahana Haavaraa? A rave i ta outou e hinaaro! Oia mau, te ite nei Oia i te mau mea atoa ta outou e rave ra.


41

اِنَّ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا بِالذِّكْرِ لَمَّا جَاۤءَهُمْ ۗوَاِنَّهٗ لَكِتٰبٌ عَزِيْزٌ ۙ

innal-lażīna kafarū biż-żikri lammā jā'ahum, wa innahū lakitābun ‘azīz(un).

Oia mau, te feia e pato'i ra i te Qur'an ia horo'ahia'tu te reira ia ratou (e riro mau â ratou ei mea oto), e oia mau (te Qur'an) o te hoê ïa buka faahiahia,


42

لَّا يَأْتِيْهِ الْبَاطِلُ مِنْۢ بَيْنِ يَدَيْهِ وَلَا مِنْ خَلْفِهٖ ۗتَنْزِيْلٌ مِّنْ حَكِيْمٍ حَمِيْدٍ

lā ya'tīhil-bāṭilu mim baini yadaihi wa lā min khalfih(ī), tanzīlum min ḥakīmin ḥamīd(in).

e) eita te haavare e hi'opo'ahia mai na mua'tu e aore râ, i muri mai (i te mau tau i ma'iri a'e nei e i te tau no a muri a'e), tei tonohia mai na roto mai i te Atua, te Paari Roa a'e, te Taata Haavare Roa a'e.


43

مَا يُقَالُ لَكَ اِلَّا مَا قَدْ قِيْلَ لِلرُّسُلِ مِنْ قَبْلِكَ ۗاِنَّ رَبَّكَ لَذُوْ مَغْفِرَةٍ وَّذُوْ عِقَابٍ اَلِيْمٍ

mā yuqālu laka illā mā qad qīla lir-rusuli min qablik(a), inna rabbaka lażū magfiratiw wa żū ‘iqābin alīm(in).

Te mau parau i parauhia ia outou (e te feia ti'aturi ore) e ere ïa i te mea ê atu i te parauhia i te mau ve'a i mua ia outou. Oia mau, e faaore to outou Fatu i te mau hara e te faautuaraa mauiui.


44

وَلَوْ جَعَلْنٰهُ قُرْاٰنًا اَعْجَمِيًّا لَّقَالُوْا لَوْلَا فُصِّلَتْ اٰيٰتُهٗ ۗ ءَاَ۬عْجَمِيٌّ وَّعَرَبِيٌّ ۗ قُلْ هُوَ لِلَّذِيْنَ اٰمَنُوْا هُدًى وَّشِفَاۤءٌ ۗوَالَّذِيْنَ لَا يُؤْمِنُوْنَ فِيْٓ اٰذَانِهِمْ وَقْرٌ وَّهُوَ عَلَيْهِمْ عَمًىۗ اُولٰۤىِٕكَ يُنَادَوْنَ مِنْ مَّكَانٍۢ بَعِيْدٍ ࣖ

wa lau ja‘alnāhu qur'ānan a‘jamiyyal laqālū lau lā fuṣṣilat āyātuh(ū), a'a‘jamiyyuw wa ‘arabiyy(un), qul huwa lil-lażīna āmanū hudaw wa syifā'(un), wal-lażīna lā yu'minūna fī āżānihim waqruw wa huwa ‘alaihim ‘amā(n), ulā'ika yunādauna mim makānim ba‘īd(in).

Ahiri matou i tai'o i te Qur'an na roto i te hoê reo taa ê atu i te reo Arabic, e parau ïa ratou e, "No te aha e ore ai e faataahia te mau irava?" E mea tano anei no te mau Arabs ia faaohipahia (te Qur'an) na roto i te hoê reo taa ê atu i te reo Arabic? A parau e, "O te Qur'an te arata'iraa e te faaoraraa no te feia e ti'aturi nei. E te feia o te ore e ti'aturi nei, e mau tapo'i to ratou i roto i to ratou tari'a, e (te Qur'an) e pouri ïa no ratou. E (mai) ratou te mau taata i piihia mai te hoê vahi atea mai".


45

وَلَقَدْ اٰتَيْنَا مُوْسَى الْكِتٰبَ فَاخْتُلِفَ فِيْهِ ۗوَلَوْلَا كَلِمَةٌ سَبَقَتْ مِنْ رَّبِّكَ لَقُضِيَ بَيْنَهُمْ ۗوَاِنَّهُمْ لَفِيْ شَكٍّ مِّنْهُ مُرِيْبٍ

wa laqad ātainā mūsal-kitāba fakhtulifa fīh(i), wa lau lā kalimatun sabaqat mir rabbika laquḍiya bainahum, wa innahum lafī syakkim minhu murīb(in).

E ua horo'a matou ia Mosesa i te Buka (Torah), e ua tata'uhia te reira. Ahiri aita to outou Fatu i rave i te hoê faaotiraa na mua ' tu, ua haamouhia ïa te feia tia ore. E ua feaa hohonu ratou no nia i te reira.


46

مَنْ عَمِلَ صَالِحًا فَلِنَفْسِهٖ ۙوَمَنْ اَسَاۤءَ فَعَلَيْهَا ۗوَمَا رَبُّكَ بِظَلَّامٍ لِّلْعَبِيْدِ ۔

man ‘amila ṣāliḥan fa linafsih(ī), wa man asā'a fa ‘alaihā, wa mā rabbuka biẓallāmil lil-‘abīd(i).

O te taata atoa o te rave i te mau ohipa maitai, no'na iho ïa (utu'a), area o te taata o te rave nei i te ino, o ta'na ïa hopoi'a (hara). E aita roa'tu to outou Fatu e rave ino nei i ta'na mau tavini.


47

۞ اِلَيْهِ يُرَدُّ عِلْمُ السَّاعَةِ ۗوَمَا تَخْرُجُ مِنْ ثَمَرٰتٍ مِّنْ اَكْمَامِهَا وَمَا تَحْمِلُ مِنْ اُنْثٰى وَلَا تَضَعُ اِلَّا بِعِلْمِهٖ ۗوَيَوْمَ يُنَادِيْهِمْ اَيْنَ شُرَكَاۤءِيْۙ قَالُوْٓا اٰذَنّٰكَ مَا مِنَّا مِنْ شَهِيْدٍ ۚ

ilaihi yuraddu ‘ilmus-sā‘ah(ti), wa mā takhruju min ṡamarātim min akmāmihā wa mā taḥmilu min unṡā wa lā taḍa‘u illā bi‘ilmih(ī), wa yauma yunādīhim aina syurakā'ī, qālū āżannāka mā minnā min syahīd(in).

E faaho'i-faahou-hia mai te ite no ni'a i te Mahana Haavaraa Ia'na. Aita hoê a'e hua e tupu mai i roto i to'na mau rau, e aita hoê a'e vahine e hapu aore ra e fanau, maoti râ i To'na ite. I te mahana a pii ai Oia (Allah) ia ratou, "Ihea to'u mau hoa?" Ua pahono mai ratou, " Te parau atu nei matou ia oe e, aita hoê a'e i rotopu ia matou e nehenehe e faaite papû (e hoa to oe) ".


48

وَضَلَّ عَنْهُمْ مَّا كَانُوْا يَدْعُوْنَ مِنْ قَبْلُ وَظَنُّوْا مَا لَهُمْ مِّنْ مَّحِيْصٍ

wa ḍalla ‘anhum mā kānū yad‘ūna min qablu wa ẓannū mā lahum mim maḥīṣ(in).

Ua moe ê atu te mau mea ta ratou i haamori na, e ua ite ratou e, aita e rave'a no te faaora ia ratou (i roto i te faautuaraa a Allah).


49

لَا يَسْـَٔمُ الْاِنْسَانُ مِنْ دُعَاۤءِ الْخَيْرِۖ وَاِنْ مَّسَّهُ الشَّرُّ فَيَـُٔوْسٌ قَنُوْطٌ

lā yas'amul-insānu min du‘ā'il-khair(i), wa im massahusy-syarru fa ya'ūsun qanūṭ(un).

Eita te taata e rohirohi i te ani i te maitai, e ia tupu ana'e te ati, e hepohepo ratou e e ere ratou i te tiaturiraa.


50

وَلَىِٕنْ اَذَقْنٰهُ رَحْمَةً مِّنَّا مِنْۢ بَعْدِ ضَرَّاۤءَ مَسَّتْهُ لَيَقُوْلَنَّ هٰذَا لِيْۙ وَمَآ اَظُنُّ السَّاعَةَ قَاۤىِٕمَةًۙ وَّلَىِٕنْ رُّجِعْتُ اِلٰى رَبِّيْٓ اِنَّ لِيْ عِنْدَهٗ لَلْحُسْنٰىۚ فَلَنُنَبِّئَنَّ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا بِمَا عَمِلُوْاۖ وَلَنُذِيْقَنَّهُمْ مِّنْ عَذَابٍ غَلِيْظٍ

wa la'in ażaqnāhu raḥmatam minnā mim ba‘di ḍarrā'a massathu layaqūlunna hāżā lī, wa mā aẓunnus-sā‘ata qā'imah(tan), wa la'ir ruji‘tu ilā rabbī inna lī ‘indahū lal-ḥusnā, fa lanunabbi'annal-lażīna kafarū bimā ‘amilū, wa lanużīqannahum min ‘ażābin galīẓ(in).

E mai te mea e, e horo'a tatou ia'na i te hoê aroha no ǒ mai ia tatou ra i muri a'e i to'na mauiui, e parau mau oia e, " Teie to'u ti'araa, e aita vau i papû e, e tupu mai te mahana o te ti'a-faahou-raa. E mai te mea e, e ho'i au i to'u Fatu, e ite mau â vau i te maitai i piha'i iho ia'na ". No reira, e faaite matou i te feia ti'aturi ore i te mea ta ratou i rave, e e faautu'a matou ia ratou i te hoê faautuaraa rahi.


51

وَاِذَآ اَنْعَمْنَا عَلَى الْاِنْسَانِ اَعْرَضَ وَنَاٰ بِجَانِبِهٖۚ وَاِذَا مَسَّهُ الشَّرُّ فَذُوْ دُعَاۤءٍ عَرِيْضٍ

wa iżā an‘amnā ‘alal-insāni a‘raḍa wa na'ā bijānibih(ī), wa iżā massahusy-syarru fażū du‘ā'in ‘arīḍ(in).

E ia horo'a ana'e tatou i te maitai i te taata, e fariu ê oia e e faaatea ê ia'na iho (ma te faateitei); tera râ, ia tupu ana'e te ati, e pure rahi oia.


52

قُلْ اَرَءَيْتُمْ اِنْ كَانَ مِنْ عِنْدِ اللّٰهِ ثُمَّ كَفَرْتُمْ بِهٖ مَنْ اَضَلُّ مِمَّنْ هُوَ فِيْ شِقَاقٍۢ بَعِيْدٍ

qul ara'aitum in kāna min ‘indillāhi ṡumma kafartum bihī man aḍallu mimman huwa fī syiqāqim ba‘īd(in).

A parau e, "Eaha to outou mana'o mai te mea e, ua haere mai (te Qur'an) no ǒ mai ia Allah ra, e i muri iho ua pato'i outou i te reira. O vai tei hape a'e i te hoê taata tei atea roa (i te parau mau)?"


53

سَنُرِيْهِمْ اٰيٰتِنَا فِى الْاٰفَاقِ وَفِيْٓ اَنْفُسِهِمْ حَتّٰى يَتَبَيَّنَ لَهُمْ اَنَّهُ الْحَقُّۗ اَوَلَمْ يَكْفِ بِرَبِّكَ اَنَّهٗ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ شَهِيْدٌ

sanurīhim āyātinā fil-āfāqi wa fī anfusihim ḥattā yatabayyana lahum annahul-ḥaqq(u), awalam yakfi birabbika annahū ‘alā kulli syai'in syahīd(un).

E faaite tatou ia ratou i ta tatou mau tapa'o i te mau poro atoa e i roto ia ratou iho ia ite ratou e, e parau mau te Qur'an. E ere anei i te mea navai (no outou) ia riro to outou Fatu ei ite no te mau mea atoa?


54

اَلَآ اِنَّهُمْ فِيْ مِرْيَةٍ مِّنْ لِّقَاۤءِ رَبِّهِمْ ۗ اَلَآ اِنَّهٗ بِكُلِّ شَيْءٍ مُّحِيْطٌ ࣖ

alā innahum fī miryatim mil liqā'i rabbihim, alā innahū bikulli syai'im muḥīṭ(un).

A haamana'o na e, te feaa nei ratou no ni'a i te farereiraa i to ratou Fatu. A haamana'o na e, te tapo'i nei Oia i te mau mea atoa.