Q.S I Talaq (اَلطَّلَاق) - 12 Te numera o te mau irava

يٰٓاَيُّهَا النَّبِيُّ اِذَا طَلَّقْتُمُ النِّسَاۤءَ فَطَلِّقُوْهُنَّ لِعِدَّتِهِنَّ وَاَحْصُوا الْعِدَّةَۚ وَاتَّقُوا اللّٰهَ رَبَّكُمْۚ لَا تُخْرِجُوْهُنَّ مِنْۢ بُيُوْتِهِنَّ وَلَا يَخْرُجْنَ اِلَّآ اَنْ يَّأْتِيْنَ بِفَاحِشَةٍ مُّبَيِّنَةٍۗ وَتِلْكَ حُدُوْدُ اللّٰهِ ۗوَمَنْ يَّتَعَدَّ حُدُوْدَ اللّٰهِ فَقَدْ ظَلَمَ نَفْسَهٗ ۗ لَا تَدْرِيْ لَعَلَّ اللّٰهَ يُحْدِثُ بَعْدَ ذٰلِكَ اَمْرًا

yā ayyuhan-nabiyyu iżā ṭallaqtumun-nisā'a fa ṭalliqūhunna li‘iddatihinna wa aḥṣul-‘iddah(ta), wattaqullāha rabbakum, lā tukhrijūhunna mim buyūtihinna wa lā yakhrujna illā ay ya'tīna bifāḥisyatim mubayyinah(tin), wa tilka ḥudūdullāh(i), wa may yata‘adda ḥudūdallāhi faqad ẓalama nafsah(ū), lā tadrī la‘allallāha yuḥdiṡu ba‘da żālika amrā(n).

E te peropheta! Ia faataa ê ana'e outou i ta outou mau vahine, e ti'a ia outou ia faataa ê ia ratou i te hoê taime e nehenehe ai ratou e (faaruru) i ta ratou idah, e ia tai'o i te taime o taua idah ra, e ia mata'u ia Allah, to outou Fatu. Eiaha e faaru'e ia ratou i rapae i to ratou fare e aore râ, eiaha e (faati'a) ia ratou ia haere atu mai te mea e, aita ratou e rave i te hoê ohipa faufau ore. Teie te mau ture a Allah, e te taata atoa o te ofati i te mau ture a Allah, ua rave ïa oia i te hape ia ' na iho. Aita outou i ite e peneia'e e rave te Atua i te hoê faanahoraa apî i muri iho.

فَاِذَا بَلَغْنَ اَجَلَهُنَّ فَاَمْسِكُوْهُنَّ بِمَعْرُوْفٍ اَوْ فَارِقُوْهُنَّ بِمَعْرُوْفٍ وَّاَشْهِدُوْا ذَوَيْ عَدْلٍ مِّنْكُمْ وَاَقِيْمُوا الشَّهَادَةَ لِلّٰهِ ۗذٰلِكُمْ يُوْعَظُ بِهٖ مَنْ كَانَ يُؤْمِنُ بِاللّٰهِ وَالْيَوْمِ الْاٰخِرِ ەۗ وَمَنْ يَّتَّقِ اللّٰهَ يَجْعَلْ لَّهٗ مَخْرَجًا ۙ

fa iżā balagna ajalahunna fa amsikūhunna bima‘rūfin au fāriqūhunna bima‘rūfiw wa asyhidū żawai ‘adlim minkum wa aqīmusy-syahādata lillāh(i), żālikum yū‘aẓu bihī man kāna yu'minu billāhi wal-yaumil-ākhir(i), wa may yattaqillāha yaj‘al lahū makhrajā(n).

No reira, ia fatata ana'e ratou i te hopea o ta ratou pure, a faaapî maitai ia ratou, e aore râ, a vaiiho ia ratou ia haere maitai e ia faaite papû e piti ite maitai i rotopu ia outou, e ia haamauhia to outou iteraa papû no Allah. Teie te haapiiraa e horo'ahia ra i te feia e ti'aturi nei ia Allah e te oraraa i muri mai. O te taata atoa o te mata'u ia Allah, e iriti mau oia i te hoê e'a no'na,

وَّيَرْزُقْهُ مِنْ حَيْثُ لَا يَحْتَسِبُۗ وَمَنْ يَّتَوَكَّلْ عَلَى اللّٰهِ فَهُوَ حَسْبُهٗ ۗاِنَّ اللّٰهَ بَالِغُ اَمْرِهٖۗ قَدْ جَعَلَ اللّٰهُ لِكُلِّ شَيْءٍ قَدْرًا

wa yarzuqhu min ḥaiṡu lā yaḥtasib(u), wa may yatawakkal ‘alallāhi fa huwa ḥasbuh(ū), innallāha bāligu amrih(ī), qad ja‘alallāhu likulli syai'in qadrā(n).

e ua horo'a Oia ia'na i te maa no roto mai i te hoê e'a ta'na i ore i mana'o. E te taata atoa o te ti'aturi ia Allah, e haapa'o mau ïa o Allah i to'na (mau hinaaro). Oia mau, e rave Allah i Ta ' na mau ohipa. Oia mau, ua faaineine Allah i te mau mea atoa.

وَالّٰۤـِٔيْ يَىِٕسْنَ مِنَ الْمَحِيْضِ مِنْ نِّسَاۤىِٕكُمْ اِنِ ارْتَبْتُمْ فَعِدَّتُهُنَّ ثَلٰثَةُ اَشْهُرٍۙ وَّالّٰۤـِٔيْ لَمْ يَحِضْنَۗ وَاُولٰتُ الْاَحْمَالِ اَجَلُهُنَّ اَنْ يَّضَعْنَ حَمْلَهُنَّۗ وَمَنْ يَّتَّقِ اللّٰهَ يَجْعَلْ لَّهٗ مِنْ اَمْرِهٖ يُسْرًا

wal-lā'ī ya'isna minal-maḥīḍi min nisā'ikum inirtabtum fa ‘iddatuhunna ṡalāṡatu asyhur(in), wal-lā'ī lam yaḥiḍn(a), wa ulātul-aḥmāli ajaluhunna ay yaḍa‘na ḥamlahunn(a), wa may yattaqillāha yaj‘al lahū min amrihī yusrā(n).

Mai te mea e, te feaa ra outou (no ni'a i te tau o te iddah), e toru ava'e te iddah, mai te mea e, te mau vahine o te ore faahou e tae i te ava'e (menopausal); e tae noa'tu i te mau vahine o te ore e tae i te ava'e. I roto i taua area taime ra, no te mau vahine hapû, to ratou tau iddah e tae roa ' tu i te taime a fanau ai ratou. E o te mata'u ra ia Allah, e mea papû maitai e, e faaafaro Oia i te mau mea no'na i roto i ta'na mau ohipa.

ذٰلِكَ اَمْرُ اللّٰهِ اَنْزَلَهٗٓ اِلَيْكُمْۗ وَمَنْ يَّتَّقِ اللّٰهَ يُكَفِّرْ عَنْهُ سَيِّاٰتِهٖ وَيُعْظِمْ لَهٗٓ اَجْرًا

Żālika amrullāhi anzalahū ilaikum, wa may yattaqillāha yukaffir ‘anhu sayyi'ātihī wa yu‘ẓim lahū ajrā(n).

O te faaueraa ïa a Allah ta'na i faaite mai ia outou; Te taata atoa o te mata'u ia Allah, e iriti mau ïa o Allah i ta ' na mau hape e e faarahi atu â oia i ta ' na utua.

اَسْكِنُوْهُنَّ مِنْ حَيْثُ سَكَنْتُمْ مِّنْ وُّجْدِكُمْ وَلَا تُضَاۤرُّوْهُنَّ لِتُضَيِّقُوْا عَلَيْهِنَّۗ وَاِنْ كُنَّ اُولٰتِ حَمْلٍ فَاَنْفِقُوْا عَلَيْهِنَّ حَتّٰى يَضَعْنَ حَمْلَهُنَّۚ فَاِنْ اَرْضَعْنَ لَكُمْ فَاٰتُوْهُنَّ اُجُوْرَهُنَّۚ وَأْتَمِرُوْا بَيْنَكُمْ بِمَعْرُوْفٍۚ وَاِنْ تَعَاسَرْتُمْ فَسَتُرْضِعُ لَهٗٓ اُخْرٰىۗ

askinūhunna min ḥaiṡu sakantum miw wujdikum wa lā tuḍārrūhunna lituḍayyiqū ‘alaihinn(a), wa in kunna ulāti ḥamlin fa anfiqū ‘alaihinna ḥattā yaḍa‘na ḥamlahunn(a), fa in arḍa‘na lakum fa ātūhunna ujūrahunn(a), wa'tamirū bainakum bima‘rūf(in), wa in ta‘āsartum fasaturḍi‘u lahū ukhrā.

A tuu ia ratou (te mau vahine) i te vahi ta outou e ora ra ia au i to outou aravihi, e eiaha e haafifi ia ratou ia haafifi i to ratou (mafatu). E mai te mea e, ua hapu ratou (te mau vahine i faataa êhia), a horo'a ia ratou i ta ratou oraraa e tae roa'tu i te taime ua fanau ratou, e mai te mea e, ua faaotehia ratou i ta outou (mau tamarii), a horo'a ia ratou i te utu'a; e ia feruri maitai (te mau mea atoa) i rotopu ia outou; e mai te mea e, e farerei outou i te mau fifi, e nehenehe te tahi atu vahine e faaotehia (te tamarii) no'na.

لِيُنْفِقْ ذُوْ سَعَةٍ مِّنْ سَعَتِهٖۗ وَمَنْ قُدِرَ عَلَيْهِ رِزْقُهٗ فَلْيُنْفِقْ مِمَّآ اٰتٰىهُ اللّٰهُ ۗ لَا يُكَلِّفُ اللّٰهُ نَفْسًا اِلَّا مَآ اٰتٰىهَاۗ سَيَجْعَلُ اللّٰهُ بَعْدَ عُسْرٍ يُّسْرًا ࣖ

liyunfiq żū sa‘atim min sa‘atih(ī), wa man qudira ‘alaihi rizquhū falyunfiq mimmā ātāhullāh(u), lā yukallifullāhu nafsan illā mā ātāhā, sayaj‘alullāhu ba‘da ‘usriy yusrā(n).

Ia ora te taata e ti'amâraa to'na ia ora ia au i to'na aravihi, e te taata e mea iti roa to'na maa, ia ora na roto i te mau tao'a ta Allah i horo'a ia'na. Eita Allah e faahepo i te hoê taata maori râ (ia au i te) mea ta Allah e horo'a ia'na. I te hoê mahana, e horoa mai o Allah i te vahi atea i muri a'e i te vahi iti.

وَكَاَيِّنْ مِّنْ قَرْيَةٍ عَتَتْ عَنْ اَمْرِ رَبِّهَا وَرُسُلِهٖ فَحَاسَبْنٰهَا حِسَابًا شَدِيْدًاۙ وَّعَذَّبْنٰهَا عَذَابًا نُّكْرًا

wa ka'ayyim min qaryatin ‘atat ‘an amri rabbihā wa rusulihī fa ḥāsabnāhā ḥisāban syadīdā(n), wa ‘ażżabnāhā ‘ażāban nukrā(n).

E ehia rahiraa (taata no te fenua) o te ore e haapa'o i te mau faaueraa a to ratou Fatu e Ta'na mau ve'a, no reira, ua tata'u matou i te feia e parahi ra i taua fenua ra na roto i te hoê tata'uraa etaeta, e ua faautu'a matou ia ratou e te hoê faautuaraa ri'ari'a (i te oraraa i muri mai i te poheraa),

فَذَاقَتْ وَبَالَ اَمْرِهَا وَكَانَ عَاقِبَةُ اَمْرِهَا خُسْرًا

fa żāqat wabāla amrihā wa kāna ‘āqibatu amrihā khusrā(n).

Ua riro te reira ei ereraa rahi ia ite ratou i te mau faahopearaa ino o ta ratou mau ohipa e te mau faahopearaa o ta ratou mau ohipa.

اَعَدَّ اللّٰهُ لَهُمْ عَذَابًا شَدِيْدًا فَاتَّقُوا اللّٰهَ يٰٓاُولِى الْاَلْبَابِۛ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا ۛ قَدْ اَنْزَلَ اللّٰهُ اِلَيْكُمْ ذِكْرًاۙ

a‘addallāhu lahum ‘ażāban syadīdan fattaqullāha yā ulil-albāb(i) - allażīna āmanū - qad anzalallāhu ilaikum żikrā(n).

E te mau taata maramarama, ua faaineine Allah i te hoê faautuaraa etaeta no ratou, no reira, a mǎta'u ia Allah! (Oia ho'i) te feia e ti'aturi ra. Oia mau, ua horoa mai o Allah i te hoê faaararaa ia outou,

رَّسُوْلًا يَّتْلُوْا عَلَيْكُمْ اٰيٰتِ اللّٰهِ مُبَيِّنٰتٍ لِّيُخْرِجَ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَعَمِلُوا الصّٰلِحٰتِ مِنَ الظُّلُمٰتِ اِلَى النُّوْرِۗ وَمَنْ يُّؤْمِنْۢ بِاللّٰهِ وَيَعْمَلْ صَالِحًا يُّدْخِلْهُ جَنّٰتٍ تَجْرِيْ مِنْ تَحْتِهَا الْاَنْهٰرُ خٰلِدِيْنَ فِيْهَآ اَبَدًاۗ قَدْ اَحْسَنَ اللّٰهُ لَهٗ رِزْقًا

rasūlay yatlū ‘alaikum āyātillāhi mubayyinātil liyukhrijal-lażīna āmanū wa ‘amiluṣ-ṣāliḥāti minaẓ-ẓulumāti ilan-nūr(i), wa may yu'mim billāhi wa ya‘mal ṣāliḥay yudkhilhu jannātin tajrī min taḥtihal-anhāru khālidīna fīhā abadā(n), qad aḥsanallāhu lahū rizqā(n).

(na roto i te tonoraa) i te hoê ve'a o te faaite mai i te mau irava a Allah ia outou (te mau ture e rave rahi), ia nehenehe ia'na ia faaora mai i te feia e ti'aturi nei e e rave nei i te mau ohipa maitai, mai te pouri e tae atu i te maramarama. E o te ti'aturi ia Allah e te rave i te mau ohipa maitai, e faati'a mau oia ia'na i roto i te mau faaapu e tahe ra te mau anavai i raro mai; E parahi ratou i reira e a muri noa'tu. Oia mau, ua horoa mai o Allah ia ' na i te maa maitai.

اَللّٰهُ الَّذِيْ خَلَقَ سَبْعَ سَمٰوٰتٍ وَّمِنَ الْاَرْضِ مِثْلَهُنَّۗ يَتَنَزَّلُ الْاَمْرُ بَيْنَهُنَّ لِتَعْلَمُوْٓا اَنَّ اللّٰهَ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيْرٌ ەۙ وَّاَنَّ اللّٰهَ قَدْ اَحَاطَ بِكُلِّ شَيْءٍ عِلْمًا ࣖ

allāhul-lażī khalaqa sab‘a samāwātiw wa minal-arḍi miṡlahunn(a), yatanazzalul-amru bainahunna lita‘lamū annallāha ‘alā kulli syai'in qadīr(un), wa annallāha qad aḥāṭa bikulli syai'in ‘ilmā(n).

E mea huru ê atoa o Allah, o tei hamani i na ra'i e hitu e no roto mai i te fenua (te hamaniraa o te fenua). E faaohipahia te faaueraa a Allah no'na ia ite outou e, o Allah te Mana Hope i ni'a i te mau mea atoa, e te tapo'i nei te ite o Allah i te mau mea atoa.