Q.S At-Takwir (اَلتَّكْوِير) - 29 Te numera o te mau irava

اِذَا الشَّمْسُ كُوِّرَتْۖ

iżasy-syamsu kuwwirat.

Ia tahe ana'e te mahana,

وَاِذَا النُّجُوْمُ انْكَدَرَتْۖ

wa iżan-nujūmunkadarat.

e ia topa ana'e te mau fetia,

وَاِذَا الْجِبَالُ سُيِّرَتْۖ

wa iżal-jibālu suyyirat.

e ia vavahi-roa-hia te mau mou'a,

وَاِذَا الْعِشَارُ عُطِّلَتْۖ

wa iżal-‘isyāru ‘uṭṭilat.

e mai te mea e, e faaru'ehia te mau kamela hapû (aita e haapa'ohia),

وَاِذَا الْوُحُوْشُ حُشِرَتْۖ

wa iżal-wuḥūsy ḥusyirat.

e ia putuputu ana'e te mau animala oviri,

وَاِذَا الْبِحَارُ سُجِّرَتْۖ

wa iżal-biḥāru sujjirat.

e ia veavea ana'e te mau moana,

وَاِذَا النُّفُوْسُ زُوِّجَتْۖ

wa iżan-nufūsu zuwwijat.

e ia tahoê ana'e te mau varua (e te tino),

وَاِذَا الْمَوْءٗدَةُ سُىِٕلَتْۖ

wa iżal-mau'ūdatu su'ilat.

e mai te peu e e uiuihia te mau aiû tamahine i tanumia ora,

بِاَيِّ ذَنْۢبٍ قُتِلَتْۚ

bi'ayyi żambin qutilat.

no te aha hara ta ' na i haapohehia ' i?

وَاِذَا الصُّحُفُ نُشِرَتْۖ

wa iżaṣ-ṣuḥufu nusyirat.

E ia matara-rahi-hia te mau api (te mau parau aroha),

وَاِذَا السَّمَاۤءُ كُشِطَتْۖ

wa iżas-samā'u kusyiṭat.

e ia topa ana'e te ra'i,

وَاِذَا الْجَحِيْمُ سُعِّرَتْۖ

wa iżal-jaḥīmu su‘‘irat.

e ia tutuihia te pohe o Jahim,

وَاِذَا الْجَنَّةُ اُزْلِفَتْۖ

wa iżal-jannatu uzlifat.

e ia haafatata mai te ra'i,

عَلِمَتْ نَفْسٌ مَّآ اَحْضَرَتْۗ

‘alimat nafsum mā aḥḍarat.

E ite te mau varua atoa i ta'na i rave.

فَلَآ اُقْسِمُ بِالْخُنَّسِۙ

falā uqsimu bil-khunnas(i).

Te fafau nei au i te mau fetia,

الْجَوَارِ الْكُنَّسِۙ

al-jawāril-kunnas(i).

o te huti e o te haamau,

وَالَّيْلِ اِذَا عَسْعَسَۙ

wal-laili iżā ‘as‘as(a).

i te pô ia topa ana'e te reira,

وَالصُّبْحِ اِذَا تَنَفَّسَۙ

waṣ-ṣubḥi iżā tanaffas(a).

e i te po'ipo'i, ia parari ana'e te reira,

اِنَّهٗ لَقَوْلُ رَسُوْلٍ كَرِيْمٍۙ

innahū laqaulu rasūlin karīm(in).

o te parau mau ïa a (Allah), tei afa'ihia e te hoê ve'a faahiahia (Gabriel),

ذِيْ قُوَّةٍ عِنْدَ ذِى الْعَرْشِ مَكِيْنٍۙ

Żī quwwatin ‘inda żil-‘arsyi makīn(in).

te taata mana, te ti'araa teitei i piha'i iho ia (Allah), te Fatu o te terono,

مُّطَاعٍ ثَمَّ اَمِيْنٍۗ

muṭā‘in ṡamma amīn(in).

o tei haapa'ohia e tei ti'aturihia (i roto i te fenua o te mau melahi).

وَمَا صَاحِبُكُمْ بِمَجْنُوْنٍۚ

wa mā ṣāḥibukum bimajnūn(in).

E e ere to outou hoa (Muhammad) i te mea maamaa.

وَلَقَدْ رَاٰهُ بِالْاُفُقِ الْمُبِيْنِۚ

wa laqad ra'āhu bil-ufuqil-mubīn(i).

E ua ite oia (Muhammad) ia'na (Gabriel) i ni'a i te fenua maramarama.

وَمَا هُوَ عَلَى الْغَيْبِ بِضَنِيْنٍۚ

wa mā huwa ‘alal-gaibi biḍanīn(in).

E e ere oia (Muhammad) i te taata ino (te pato'i) no te faataa i te mau mea aita i itehia.

وَمَا هُوَ بِقَوْلِ شَيْطٰنٍ رَّجِيْمٍۚ

wa mā huwa biqauli syaiṭānir rajīm(in).

E ere (te Quran) i te parau a te hoê Satane tei faainohia,

فَاَيْنَ تَذْهَبُوْنَۗ

fa aina tażhabūn(a).

E haere anei outou i hea?

اِنْ هُوَ اِلَّا ذِكْرٌ لِّلْعٰلَمِيْنَۙ

in huwa illā żikrul lil-‘ālamīn(a).

(Te Quran) o te hoê ïa haamana'oraa i te mau ao atoa,

لِمَنْ شَاۤءَ مِنْكُمْ اَنْ يَّسْتَقِيْمَۗ

liman syā'a minkum ay yastaqīm(a).

(aore râ) no te feia atoa i rotopu ia outou e hinaaro e pee i te hoê e'a ti'a.

وَمَا تَشَاۤءُوْنَ اِلَّآ اَنْ يَّشَاۤءَ اللّٰهُ رَبُّ الْعٰلَمِيْنَ ࣖ

wa mā tasyā'ūna illā ay yasyā'allāhu rabbul-‘ālamīn(a).

E eita ta outou e nehenehe e rave (e pee i taua e'a ra) mai te mea e, ua hinaaro o Allah, te Fatu o te mau ao atoa nei.