Q.S Al-A'raf (اَلْأَعْرَاف) - 206 Te numera o te mau irava

الۤمّۤصۤ ۚ

alif lām mīm ṣād.

Alif Lam Mim shad.

كِتٰبٌ اُنْزِلَ اِلَيْكَ فَلَا يَكُنْ فِيْ صَدْرِكَ حَرَجٌ مِّنْهُ لِتُنْذِرَ بِهٖ وَذِكْرٰى لِلْمُؤْمِنِيْنَ

kitābun unzila ilaika falā yakun fī ṣadrika ḥarajum minhu litunżira bihī wa żikrā lil-mu'minīn(a).

(Teie) te Buka tei heheuhia mai ia outou (Muhammad); No reira, eiaha e hepohepo no te reira, ia faaara outou na roto i teie (Buka), e ia riro te reira ei haapiiraa no te feia e tiaturi ra.

اِتَّبِعُوْا مَآ اُنْزِلَ اِلَيْكُمْ مِّنْ رَّبِّكُمْ وَلَا تَتَّبِعُوْا مِنْ دُوْنِهٖٓ اَوْلِيَاۤءَۗ قَلِيْلًا مَّا تَذَكَّرُوْنَ

ittabi‘ū mā unzila ilaikum mir rabbikum wa lā tattabi‘ū min dūnihī auliyā'(a), qalīlam mā tażakkarūn(a).

A pee i te mea ta to outou Fatu i tono mai ia outou, e eiaha e pee i te tahi atu taata maori râ Ia'na ei ti'a faatere no outou. E mea iti roa te mau haapiiraa ta outou e farii.

وَكَمْ مِّنْ قَرْيَةٍ اَهْلَكْنٰهَا فَجَاۤءَهَا بَأْسُنَا بَيَاتًا اَوْ هُمْ قَاۤىِٕلُوْنَ

wa kam min qaryatin ahlaknāhā fa jā'ahā ba'sunā bayātan au hum qā'ilūn(a).

Ehia rahiraa fenua ta tatou i vavahi, ua tae mai to tatou mauiui (i ni'a i te feia e parahi ra i reira) i te pô, e aore râ, i to ratou faaearaa i te avatea.

فَمَا كَانَ دَعْوٰىهُمْ اِذْ جَاۤءَهُمْ بَأْسُنَآ اِلَّآ اَنْ قَالُوْٓا اِنَّا كُنَّا ظٰلِمِيْنَ

famā kāna da‘wāhum iż jā'ahum ba'sunā illā an qālū innā kunnā ẓālimīn(a).

No reira, i te taeraa mai to tatou mauiui i ni'a ia ratou, aita ta ratou pato'iraa i hau atu i te parauraa e, " O matou te feia hara ".

فَلَنَسْـَٔلَنَّ الَّذِيْنَ اُرْسِلَ اِلَيْهِمْ وَلَنَسْـَٔلَنَّ الْمُرْسَلِيْنَۙ

fa lanas'alannal-lażīna ursila ilaihim wa lanas'alannal-mursalīn(a).

I muri iho, e ui mau tatou i te mau taata tei farii i te piiraa (na roto mai i te mau aposetolo), e e ui atoa tatou i te mau aposetolo,

فَلَنَقُصَّنَّ عَلَيْهِمْ بِعِلْمٍ وَّمَا كُنَّا غَاۤىِٕبِيْنَ

fa lanaquṣṣanna ‘alaihim bi‘ilmiw wa mā kunnā gā'ibīn(a).

e e faaite papû tatou ia ratou na roto i to tatou ite, e aita tatou i atea roa (ia ratou).

وَالْوَزْنُ يَوْمَىِٕذِ ِۨالْحَقُّۚ فَمَنْ ثَقُلَتْ مَوَازِيْنُهٗ فَاُولٰۤىِٕكَ هُمُ الْمُفْلِحُوْنَ

wal-waznu yauma'iżinil-ḥaqq(u), faman ṡaqulat mawāzīnuhū fa ulā'ika humul-mufliḥūn(a).

Ua riro te mau faito i taua mahana ra ei faito no te parau-ti'a. No reira, o te feia atoa e pauna i te faito (te maitai), o ratou ïa te feia fana'o

وَمَنْ خَفَّتْ مَوَازِيْنُهٗ فَاُولٰۤىِٕكَ الَّذِيْنَ خَسِرُوْٓا اَنْفُسَهُمْ بِمَا كَانُوْا بِاٰيٰتِنَا يَظْلِمُوْنَ

wa man khaffat mawāzīnuhū fa ulā'ikal-lażīna khasirū anfusahum bimā kānū bi'āyātinā yaẓlimūn(a).

e o te feia e haapa'o noa nei i te maitai, o ratou ïa te feia tei hamani ino ia ratou iho no te mea ua pato'i ratou i ta tatou mau tapa'o.

وَلَقَدْ مَكَّنّٰكُمْ فِى الْاَرْضِ وَجَعَلْنَا لَكُمْ فِيْهَا مَعَايِشَۗ قَلِيْلًا مَّا تَشْكُرُوْنَ ࣖ

wa laqad makkannākum fil-arḍi wa ja‘alnā lakum fīhā ma‘āyisy(a), qalīlam mā tasykurūn(a).

E, oia mau, ua tuu matou ia outou i ni'a i te fenua nei, e i reira, ua horo'a matou ia outou (te hoê puna) no te ora. (Tera râ) aita to outou mauruuru rahi.

وَلَقَدْ خَلَقْنٰكُمْ ثُمَّ صَوَّرْنٰكُمْ ثُمَّ قُلْنَا لِلْمَلٰۤىِٕكَةِ اسْجُدُوْا لِاٰدَمَ فَسَجَدُوْٓا اِلَّآ اِبْلِيْسَۗ لَمْ يَكُنْ مِّنَ السّٰجِدِيْنَ

wa laqad khalaqnākum ṡumma ṣawwarnākum ṡumma qulnā lil-malā'ikatisjudū li'ādama fa sajadū illā iblīs(a), lam yakum minas-sājidīn(a).

E ua hamani matou ia outou, ua hamani matou ia outou (te mau tino), e i muri iho ua parau matou i te mau melahi e, "A pi'o i mua ia Adamu", e ua pi'o atu ratou i raro, maori râ o Satane. Aita oia (Iblis) i rotopu i te feia e pi'o ra.

قَالَ مَا مَنَعَكَ اَلَّا تَسْجُدَ اِذْ اَمَرْتُكَ ۗقَالَ اَنَا۠ خَيْرٌ مِّنْهُۚ خَلَقْتَنِيْ مِنْ نَّارٍ وَّخَلَقْتَهٗ مِنْ طِيْنٍ

qāla mā mana‘aka allā tasjuda iż amartuk(a), qāla ana khairum minh(u), khalaqtanī min nāriw wa khalaqtahū min ṭīn(in).

Ua parau mai (Allah), "Eaha te mea i tape'a ia oe ia ore oe ia pi'o i raro (ia Adamu) i to'u parauraa ia oe?" Ua pahono mai (Iblis), "E mea maitai a'e au ia'na. Ua hamani oe ia'u no roto mai i te auahi, e ua hamani oe ia'na no roto mai i te fenua nei".

قَالَ فَاهْبِطْ مِنْهَا فَمَا يَكُوْنُ لَكَ اَنْ تَتَكَبَّرَ فِيْهَا فَاخْرُجْ اِنَّكَ مِنَ الصّٰغِرِيْنَ

qāla fahbiṭ minhā famā yakūnu laka an tatakabbara fīhā fakhruj innaka minaṣ-ṣāgirīn(a).

Ua parau mai (Allah), "E pou mai i raro mai (i te ra'i); no te mea eita e ti'a ia outou ia faateitei i te reira. A haere mai! Oia mau, o te hoê oe o te mau mea ora haehaa".

قَالَ اَنْظِرْنِيْٓ اِلٰى يَوْمِ يُبْعَثُوْنَ

qāla anẓirnī ilā yaumi yub‘aṡūn(a).

Ua pahono mai (Satani), "A horo'a mai ia'u i te hoê taime e tae roa'tu i te mahana e ti'a faahou ai ratou i te pohe".

قَالَ اِنَّكَ مِنَ الْمُنْظَرِيْنَ

qāla innaka minal-munẓarīn(a).

Ua parau o (Allah), " Parau mau, tei roto oe i te feia tei horo'ahia i te hoê taereraa o te taime ".

قَالَ فَبِمَآ اَغْوَيْتَنِيْ لَاَقْعُدَنَّ لَهُمْ صِرَاطَكَ الْمُسْتَقِيْمَۙ

qāla fabimā agwaitanī la'aq‘udanna lahum ṣirāṭakal-mustaqīm(a).

Ua pahono mai (Iblis), " No te mea ho'i e, ua hape oe ia'u, e tape'a noa vau ia ratou i to oe e'a ti'a,

ثُمَّ لَاٰتِيَنَّهُمْ مِّنْۢ بَيْنِ اَيْدِيْهِمْ وَمِنْ خَلْفِهِمْ وَعَنْ اَيْمَانِهِمْ وَعَنْ شَمَاۤىِٕلِهِمْۗ وَلَا تَجِدُ اَكْثَرَهُمْ شٰكِرِيْنَ

Ṡumma la'ātiyannahum mim baini aidīhim wa min khalfihim wa ‘an aimānihim wa ‘an syamā'ilihim, wa lā tajidu akṡarahum syākirīn(a).

e i muri iho, e haere mau vau i ni'a ia ratou mai mua mai, mai muri mai, mai to ratou atau, e mai to ratou aui. E eita te rahiraa o ratou e ite i te mauruuru.”

قَالَ اخْرُجْ مِنْهَا مَذْءُوْمًا مَّدْحُوْرًا ۗ لَمَنْ تَبِعَكَ مِنْهُمْ لَاَمْلَـَٔنَّ جَهَنَّمَ مِنْكُمْ اَجْمَعِيْنَ

qālakhruj minhā maż'ūmam madḥūrā(n), laman tabi‘aka minhum la'amla'anna jahannama minkum ajma‘īn(a).

Ua parau o Allah e, ​​"A haere mai i rapae i reira (i te ra'i) ma te faahaehaa e ma te tiavaruhia! Oia mau, o vai atoa i rotopu ia ratou e pee ia outou, e faaî mau â vau ia outou paatoa i te po auahi".

وَيٰٓاٰدَمُ اسْكُنْ اَنْتَ وَزَوْجُكَ الْجَنَّةَ فَكُلَا مِنْ حَيْثُ شِئْتُمَا وَلَا تَقْرَبَا هٰذِهِ الشَّجَرَةَ فَتَكُوْنَا مِنَ الظّٰلِمِيْنَ

wa yā ādamuskun anta wa zaujukal-jannata fa kulā min ḥaiṡu syi'tumā wa lā taqrabā hāżihisy-syajarata fa takūnā minaẓ-ẓālimīn(a).

E (ua parau o Allah), "E Adamu! A parahi e ta oe vahine i te Paradaiso e a amu i te mau mea atoa ta oe e hinaaro. Eiaha râ e haafatata ' tu i teie tumu raau.

فَوَسْوَسَ لَهُمَا الشَّيْطٰنُ لِيُبْدِيَ لَهُمَا مَا وٗرِيَ عَنْهُمَا مِنْ سَوْءٰتِهِمَا وَقَالَ مَا نَهٰىكُمَا رَبُّكُمَا عَنْ هٰذِهِ الشَّجَرَةِ اِلَّآ اَنْ تَكُوْنَا مَلَكَيْنِ اَوْ تَكُوْنَا مِنَ الْخٰلِدِيْنَ

fa waswasa lahumasy-syaiṭānu liyubdiya lahumā mā wūriya ‘anhumā min sau'ātihimā wa qāla mā nahākumā rabbukumā ‘an hāżihisy-syajarati illā an takūnā malakaini au takūnā minal-khālidīn(a).

I muri iho, ua muhumuhu o Satani ia ratou i te mau mana'o ino no te faaite i to ratou mau tuhaa huna (tei tapo'ihia na mua ' tu). E ua parau mai (Satani) e, "Ua opani noa to outou Fatu ia outou ia haere atu i piha'i iho i teie tumu raau ia ore outou ia riro ei mau melahi e aore râ, eiaha e riro mai ei taata mure ore (i roto i te Paradaiso)".

وَقَاسَمَهُمَآ اِنِّيْ لَكُمَا لَمِنَ النّٰصِحِيْنَۙ

wa qāsamahumā innī lakumā laminan-nāṣiḥīn(a).

E ua fafau oia (Satani) ia ratou e, " O vau mau te hoê o to outou mau a'oraa ".

فَدَلّٰىهُمَا بِغُرُوْرٍۚ فَلَمَّا ذَاقَا الشَّجَرَةَ بَدَتْ لَهُمَا سَوْءٰتُهُمَا وَطَفِقَا يَخْصِفٰنِ عَلَيْهِمَا مِنْ وَّرَقِ الْجَنَّةِۗ وَنَادٰىهُمَا رَبُّهُمَآ اَلَمْ اَنْهَكُمَا عَنْ تِلْكُمَا الشَّجَرَةِ وَاَقُلْ لَّكُمَآ اِنَّ الشَّيْطٰنَ لَكُمَا عَدُوٌّ مُّبِيْنٌ

fa dallāhumā bigurūr(in), falammā żāqasy-syajarata badat lahumā sau'ātuhumā wa ṭafiqā yakhṣifāni ‘alaihimā miw waraqil-jannah(ti), wa nādāhumā rabbuhumā alam anhakumā ‘an tilkumasy-syajarati wa aqul lakumā innasy-syaiṭāna lakumā ‘aduwwum mubīn(un).

Ua faahepo oia (Satani) ia ratou na roto i te haavare. Ua haamata ratou i te tapo'i ia ratou iho i te mau rau o te Paradaiso i to ratou tamataraa (i te hotu o te) tumu raau ra. Ua pii mai te Atua ia raua e, "Aita anei au i opani ia outou i taua tumu raau ra e ua parau atu ia outou e, e enemi maramarama o Satane no outou na piti?"

قَالَا رَبَّنَا ظَلَمْنَآ اَنْفُسَنَا وَاِنْ لَّمْ تَغْفِرْ لَنَا وَتَرْحَمْنَا لَنَكُوْنَنَّ مِنَ الْخٰسِرِيْنَ

qālā rabbanā ẓalamnā anfusanā wa illam tagfir lanā wa tarḥamnā lanakūnanna minal-khāsirīn(a).

Ua parau raua toopiti e, " E to matou Fatu, ua hara matou ia matou iho. Mai te mea e, aita oe e faaore i ta matou hara e e horo'a mai i te aroha ia matou, e riro mau â maua i rotopu i te feia i mo'e ".

قَالَ اهْبِطُوْا بَعْضُكُمْ لِبَعْضٍ عَدُوٌّ ۚوَلَكُمْ فِى الْاَرْضِ مُسْتَقَرٌّ وَّمَتَاعٌ اِلٰى حِيْنٍ

qālahbiṭū ba‘ḍukum liba‘ḍin ‘aduww(un), wa lakum fil-arḍi mustaqarruw wa matā‘un ilā ḥīn(in).

Ua parau mai (Allah), "A haere i raro! E enemi outou te tahi e te tahi. O te fenua to outou vahi faaearaa e to outou oaoa e tae roa'tu i te taime i faataahia ra".

قَالَ فِيْهَا تَحْيَوْنَ وَفِيْهَا تَمُوْتُوْنَ وَمِنْهَا تُخْرَجُوْنَ ࣖ

qāla fīhā taḥyauna wa fīhā tamūtūna wa minhā tukhrajūn(a).

Te parau ra o Allah e, ​​"I reira outou e ora ai, i reira outou e pohe ai, e mai reira atoa outou e ti'a faahou mai ai".

يٰبَنِيْٓ اٰدَمَ قَدْ اَنْزَلْنَا عَلَيْكُمْ لِبَاسًا يُّوَارِيْ سَوْءٰتِكُمْ وَرِيْشًاۗ وَلِبَاسُ التَّقْوٰى ذٰلِكَ خَيْرٌۗ ذٰلِكَ مِنْ اٰيٰتِ اللّٰهِ لَعَلَّهُمْ يَذَّكَّرُوْنَ

yā banī ādama qad anzalnā ‘alaikum libāsay yuwārī sau'ātikum wa rīsyā(n), wa libāsut-taqwā żālika khair(un), żālika min āyātillāhi la‘allahum yażżakkarūn(a).

E te huaai o Adamu! Oia mau, ua horo'a mai matou i te mau ahu no te tapo'i i to outou ahu e no te faanehenehe ia outou. Teie râ, e mea maitai a'e te ahu o te paieti. Te ti'aturi nei tatou e, e haamana'o ratou i teie te tahi o te mau tapa'o o te mana o Allah.

يٰبَنِيْٓ اٰدَمَ لَا يَفْتِنَنَّكُمُ الشَّيْطٰنُ كَمَآ اَخْرَجَ اَبَوَيْكُمْ مِّنَ الْجَنَّةِ يَنْزِعُ عَنْهُمَا لِبَاسَهُمَا لِيُرِيَهُمَا سَوْءٰتِهِمَا ۗاِنَّهٗ يَرٰىكُمْ هُوَ وَقَبِيْلُهٗ مِنْ حَيْثُ لَا تَرَوْنَهُمْۗ اِنَّا جَعَلْنَا الشَّيٰطِيْنَ اَوْلِيَاۤءَ لِلَّذِيْنَ لَا يُؤْمِنُوْنَ

yā banī ādama lā yaftinannakumusy-syaiṭānu kamā akhraja abawaikum minal-jannati yanzi‘u ‘anhumā libāsahumā liyuriyahumā sau'ātihimā, innahū yarākum huwa wa qabīluhū min ḥaiṡu lā taraunahum, innā ja‘alnasy-syayāṭīna auliyā'a lil-lażīna lā yu'minūn(a).

E te huaai o Adamu! Eiaha o Satani e haavare ia outou, mai ta'na (Satani) i rave i to outou mau metua mai te ra'i mai, na roto i te tatararaa i to raua ahu no te faaite i to raua taata taata ore. Te parau mau, e nehenehe oia e ta ' na mau pǐpǐ e hi'o ia outou mai te hoê vahi ta outou e ore e nehenehe e ite ia ratou. Oia mau, ua faariro matou i te mau diabolo ei raatira no te feia o te ore e ti'aturi.

وَاِذَا فَعَلُوْا فَاحِشَةً قَالُوْا وَجَدْنَا عَلَيْهَآ اٰبَاۤءَنَا وَاللّٰهُ اَمَرَنَا بِهَاۗ قُلْ اِنَّ اللّٰهَ لَا يَأْمُرُ بِالْفَحْشَاۤءِۗ اَتَقُوْلُوْنَ عَلَى اللّٰهِ مَا لَا تَعْلَمُوْنَ

wa iżā fa‘alū fāḥisyatan qālū wajadnā ‘alaihā ābā'anā wallāhu amaranā bihā, qul innallāha lā ya'muru bil-faḥsyā'(i), ataqūlūna ‘alallāhi mā lā ta‘lamūn(a).

E ia rave ana'e ratou i te hoê ohipa faufau, e parau ratou e, "Ua ite matou i to matou mau tupuna i te raveraa i te reira, e ua parau mai o Allah ia matou ia rave i te reira". A parau e, "Eita roa'tu Allah e faaue i te mau ohipa ino. No te aha outou e paraparau ai no ni'a ia Allah i te mea ta outou i ore i ite e?"

قُلْ اَمَرَ رَبِّيْ بِالْقِسْطِۗ وَاَقِيْمُوْا وُجُوْهَكُمْ عِنْدَ كُلِّ مَسْجِدٍ وَّادْعُوْهُ مُخْلِصِيْنَ لَهُ الدِّيْنَ ەۗ كَمَا بَدَاَكُمْ تَعُوْدُوْنَۗ

qul amara rabbī bil-qisṭ(i), wa aqīmū wujūhakum ‘inda kulli masjidiw wad‘ūhu mukhliṣīna lahud-dīn(a), kamā bada'akum ta‘ūdūn(a).

A parau e, "Ua parau mai to'u Fatu ia'u ia rave i te parau-ti'a. A fariu i to outou mata (ia Allah) i roto i te mau pure atoa, e a haamori Ia'na na roto i te horo'araa i to outou haamoriraa Ia'na ana'e. E ho'i mai outou Ia'na mai ta outou i hamanihia i te omuaraa.

فَرِيْقًا هَدٰى وَفَرِيْقًا حَقَّ عَلَيْهِمُ الضَّلٰلَةُ ۗاِنَّهُمُ اتَّخَذُوا الشَّيٰطِيْنَ اَوْلِيَاۤءَ مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ وَيَحْسَبُوْنَ اَنَّهُمْ مُّهْتَدُوْنَ

farīqan hadā wa farīqan ḥaqqa ‘alaihimuḍ-ḍalālah(tu), innahumuttakhażusy-syayāṭīna auliyā'a min dūnillāhi wa yaḥsabūna annahum muhtadūn(a).

Ua horoa oia i te tahi aratairaa, area vetahi ra, ua hape ïa ratou. Te faariro nei ratou i te mau diabolo ei mau paruru taa ê atu ia Allah. Ua mana'o ratou e, e hi'oraa ta ratou.

۞ يٰبَنِيْٓ اٰدَمَ خُذُوْا زِيْنَتَكُمْ عِنْدَ كُلِّ مَسْجِدٍ وَّكُلُوْا وَاشْرَبُوْا وَلَا تُسْرِفُوْاۚ اِنَّهٗ لَا يُحِبُّ الْمُسْرِفِيْنَ ࣖ

yā banī ādama khużū zīnatakum ‘inda kulli masjidiw wa kulū wasyrabū wa lā tusrifū, innahū lā yuḥibbul-musrifīn(a).

E te huaai o Adamu! I te mau taime atoa e tomo ai outou i roto i te mosque, a amu ai e a inu ai outou, a ahu i to outou mau ahu nehenehe, eiaha râ e rave rahi. Oia mau, aita Allah e au i te feia e faarahi ra i te parau.

قُلْ مَنْ حَرَّمَ زِيْنَةَ اللّٰهِ الَّتِيْٓ اَخْرَجَ لِعِبَادِهٖ وَالطَّيِّبٰتِ مِنَ الرِّزْقِۗ قُلْ هِيَ لِلَّذِيْنَ اٰمَنُوْا فِى الْحَيٰوةِ الدُّنْيَا خَالِصَةً يَّوْمَ الْقِيٰمَةِۗ كَذٰلِكَ نُفَصِّلُ الْاٰيٰتِ لِقَوْمٍ يَّعْلَمُوْنَ

qul man ḥarrama zīnatallāhil-latī akhraja li‘ibādihī waṭ-ṭayyibāti minar-rizq(i), qul hiya lil-lażīna āmanū fil-ḥayātid-dun-yā khāliṣatay yaumal-qiyāmah(ti), każālika nufaṣṣilul-āyāti liqaumiy ya‘lamūn(a).

A parau (Muhammad) e, "O vai tei opani i te mau faaneheneheraa ta Allah i horo'a mai no Ta'na mau tavini e te maa maitai? A parau e, "Te mau mea atoa no te feia e ti'aturi nei i te oraraa o teie nei ao, i te mahana ihoa râ (no ratou ana'e) i te mahana o te ti'a-faahou-raa".

قُلْ اِنَّمَا حَرَّمَ رَبِّيَ الْفَوَاحِشَ مَا ظَهَرَ مِنْهَا وَمَا بَطَنَ وَالْاِثْمَ وَالْبَغْيَ بِغَيْرِ الْحَقِّ وَاَنْ تُشْرِكُوْا بِاللّٰهِ مَا لَمْ يُنَزِّلْ بِهٖ سُلْطٰنًا وَّاَنْ تَقُوْلُوْا عَلَى اللّٰهِ مَا لَا تَعْلَمُوْنَ

qul innamā ḥarrama rabbiyal-fawāḥisya mā ẓahara minhā wa mā baṭana wal-iṡma wal-bagya bigairil-ḥaqqi wa an tusyrikū billāhi mā lam yunazzil bihī sulṭānaw wa an taqūlū ‘alallāhi mā lā ta‘lamūn(a).

A parau (Muhammad) e, "Te opani nei to'u Fatu i te mau ohipa ino atoa e itehia e te huna ra, te mau ohipa hara, te mau ohipa ti'a ore ma te mana'o ore, e (te opani) ia outou ia amui atu i te hoê mea e o Allah, aita râ Oia i faaite mai i te hoê tumu no te reira, e (te opani) ia outou ia paraparau no ni'a ia Allah i te mau mea ta outou i ore i ite e".

وَلِكُلِّ اُمَّةٍ اَجَلٌۚ فَاِذَا جَاۤءَ اَجَلُهُمْ لَا يَسْتَأْخِرُوْنَ سَاعَةً وَّلَا يَسْتَقْدِمُوْنَ

wa likulli ummatin ajal(un), fa iżā jā'a ajaluhum lā yasta'khirūna sā‘ataw wa lā yastaqdimūn(a).

E e pohe to te mau taata atoa (te otia o te tau). Ia pohe ana'e ratou, eita ta ratou e nehenehe e ani i te hoê taime taere aore ra i te vitiviti.

يٰبَنِيْٓ اٰدَمَ اِمَّا يَأْتِيَنَّكُمْ رُسُلٌ مِّنْكُمْ يَقُصُّوْنَ عَلَيْكُمْ اٰيٰتِيْۙ فَمَنِ اتَّقٰى وَاَصْلَحَ فَلَا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَلَا هُمْ يَحْزَنُوْنَ

yā banī ādama immā ya'tiyannakum rusulum minkum yaquṣṣūna ‘alaikum āyātī, famanittaqā wa aṣlaḥa falā khaufun ‘alaihim wa lā hum yaḥzanūn(a).

E te huaai o Adamu! Mai te mea e, e haere mai te mau ve'a no roto mai ia outou iho no te faaite ia outou i ta'u mau irava, aita ïa e mata'u ia ratou, e eita atoa ratou e oto.

وَالَّذِيْنَ كَذَّبُوْا بِاٰيٰتِنَا وَاسْتَكْبَرُوْا عَنْهَآ اُولٰۤىِٕكَ اَصْحٰبُ النَّارِۚ هُمْ فِيْهَا خٰلِدُوْنَ

wal-lażīna każżabū bi'āyātinā wastakbarū ‘anhā ulā'ika aṣḥābun-nār(i), hum fīhā khālidūn(a).

Tera râ, te feia e pato'i nei i ta tatou mau irava e te te'ote'o nei i te reira, o ratou ïa te feia e parahi ra i roto i te hade; E faaea ratou i roto

فَمَنْ اَظْلَمُ مِمَّنِ افْتَرٰى عَلَى اللّٰهِ كَذِبًا اَوْ كَذَّبَ بِاٰيٰتِهٖۗ اُولٰۤىِٕكَ يَنَالُهُمْ نَصِيْبُهُمْ مِّنَ الْكِتٰبِۗ حَتّٰٓى اِذَا جَاۤءَتْهُمْ رُسُلُنَا يَتَوَفَّوْنَهُمْۙ قَالُوْٓا اَيْنَ مَا كُنْتُمْ تَدْعُوْنَ مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ ۗقَالُوْا ضَلُّوْا عَنَّا وَشَهِدُوْا عَلٰٓى اَنْفُسِهِمْ اَنَّهُمْ كَانُوْا كٰفِرِيْنَ

faman aẓlamu mimmaniftarā ‘alallāhi każiban au każżaba bi'āyātih(ī), ulā'ika yanāluhum naṣībuhum minal-kitāb(i), ḥattā iżā jā'athum rusulunā yatawaffaunahum, qālū aina mā kuntum tad‘ūna min dūnillāh(i), qālū ḍallū ‘annā wa syahidū ‘alā anfusihim annahum kānū kāfirīn(a).

O vai te parau - tia ore a'e i te hoê taata o te hamani i te mau haavare no nia ia Allah aore ra o te patoi ra i Ta ' na mau irava? E farii ratou i te tuhaa i faataahia i roto i te Buka e tae roa'tu i te taime ua tae mai ta tatou mau ve'a (te mau melahi) ia ratou no te haapohe ia ratou. Ua parau mai ratou (te mau melahi), "O vai te atua ta outou e haamori pinepine nei maori râ Allah?" Ua pahono mai ratou (te mau polytheists) e, "Ua mo'e te mau mea atoa ia tatou". E te faaite papû nei ratou ia ratou iho e, e feia ti'aturi ore ratou

قَالَ ادْخُلُوْا فِيْٓ اُمَمٍ قَدْ خَلَتْ مِنْ قَبْلِكُمْ مِّنَ الْجِنِّ وَالْاِنْسِ فِى النَّارِۙ كُلَّمَا دَخَلَتْ اُمَّةٌ لَّعَنَتْ اُخْتَهَا ۗحَتّٰٓى اِذَا ادَّارَكُوْا فِيْهَا جَمِيْعًا ۙقَالَتْ اُخْرٰىهُمْ لِاُوْلٰىهُمْ رَبَّنَا هٰٓؤُلَاۤءِ اَضَلُّوْنَا فَاٰتِهِمْ عَذَابًا ضِعْفًا مِّنَ النَّارِ ەۗ قَالَ لِكُلٍّ ضِعْفٌ وَّلٰكِنْ لَّا تَعْلَمُوْنَ

qāladkhulū fī umamin qad khalat min qablikum minal-jinni wal-insi fin-nār(i), kullamā dakhalat ummatul la‘anat ukhtahā, ḥattā iżaddārakū fīhā jamī‘ā(n), qālat ukhrāhum li'ūlāhum rabbanā hā'ulā'i aḍallūnā fa ātihim ‘ażāban ḍi‘fam minan-nār(i), qāla likullin ḍi‘fuw wa lākil lā ta‘lamūn(a).

Te parau ra o Allah e, ​​"A tomo atu i roto i te auahi o te hade e te pŭpŭ jinn e te mau taata i mua ia oe. I te mau taime atoa e tomo ai te hoê nunaa, e faaino oia i to'na mau taea'e, ia tomo ana'e ratou paatoa, te taata tei (tamo) i muri mai, "E to tatou Fatu, ua arata'i ratou ia tatou. A tata'i piti i te mauiui o te auahi i ni'a ia ratou." Te parau ra o Allah e, ​​"E farii ratou tata'itahi i te mauiui, aita râ outou i ite".

وَقَالَتْ اُوْلٰىهُمْ لِاُخْرٰىهُمْ فَمَا كَانَ لَكُمْ عَلَيْنَا مِنْ فَضْلٍ فَذُوْقُوا الْعَذَابَ بِمَا كُنْتُمْ تَكْسِبُوْنَ ࣖ

wa qālat ūlāhum li'ukhrāhum famā kāna lakum ‘alainā min faḍlin fa żūqul-‘ażāba bimā kuntum taksibūn(a).

E ua parau na mua te taata (i tomo mai) i te taata (i tomo mai) i muri mai, "Aita to oe e mea iti roa a'e i ni'a ia matou. No reira, a farii i te faautuaraa no te mea ta oe i rave".

اِنَّ الَّذِيْنَ كَذَّبُوْا بِاٰيٰتِنَا وَاسْتَكْبَرُوْا عَنْهَا لَا تُفَتَّحُ لَهُمْ اَبْوَابُ السَّمَاۤءِ وَلَا يَدْخُلُوْنَ الْجَنَّةَ حَتّٰى يَلِجَ الْجَمَلُ فِيْ سَمِّ الْخِيَاطِ ۗ وَكَذٰلِكَ نَجْزِى الْمُجْرِمِيْنَ

innal-lażīna każżabū bi'āyātinā wastakbarū ‘anhā lā tufattaḥu lahum abwābus-samā'i wa lā yadkhulūnal-jannata ḥattā yalijal-jamalu fī sammil-khiyāṭ(i), wa każālika najzil-mujrimīn(a).

Oia mau, te feia o te pato'i nei i ta tatou mau tapa'o e o te te'ote'o nei i te reira, eita ïa ratou e matara i te mau uputa o te ra'i, e eita atoa ratou e tomo i roto i te Paradaiso e tae roa'tu i te taime ua haere te hoê kamela na roto i te mata o te hoê arapoa. Na roto i te reira, e pahono matou i te feia e rave ra i te ino.

لَهُمْ مِّنْ جَهَنَّمَ مِهَادٌ وَّمِنْ فَوْقِهِمْ غَوَاشٍۗ وَكَذٰلِكَ نَجْزِى الظّٰلِمِيْنَ

lahum min jahannama mihāduw wa min fauqihim gawāsy(in), wa każālika najziẓ-ẓālimīn(a).

No ratou, e mea auahi te mau moenga taotoraa, e te vai ra te mau ahu tapo'i (no te auahi). Na roto i te reira, e pahono matou i te feia hara.

وَالَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَعَمِلُوا الصّٰلِحٰتِ لَا نُكَلِّفُ نَفْسًا اِلَّا وُسْعَهَآ اُولٰۤىِٕكَ اَصْحٰبُ الْجَنَّةِۚ هُمْ فِيْهَا خٰلِدُوْنَ

wal-lażīna āmanū wa ‘amiluṣ-ṣāliḥāti lā nukallifu nafsan illā wus‘ahā, ulā'ika aṣḥābul-jannah(ti), hum fīhā khālidūn(a).

E te feia e ti'aturi nei e e rave nei i te mau ohipa maitai, eita tatou e faahepo i te taata maori râ, ia au i to'na aravihi. O ratou te feia e parahi ra i ni'a i te ra'i; e parahi ratou i reira,

وَنَزَعْنَا مَا فِيْ صُدُوْرِهِمْ مِّنْ غِلٍّ تَجْرِيْ مِنْ تَحْتِهِمُ الْاَنْهٰرُۚ وَقَالُوا الْحَمْدُ لِلّٰهِ الَّذِيْ هَدٰىنَا لِهٰذَاۗ وَمَا كُنَّا لِنَهْتَدِيَ لَوْلَآ اَنْ هَدٰىنَا اللّٰهُ ۚ لَقَدْ جَاۤءَتْ رُسُلُ رَبِّنَا بِالْحَقِّۗ وَنُوْدُوْٓا اَنْ تِلْكُمُ الْجَنَّةُ اُوْرِثْتُمُوْهَا بِمَا كُنْتُمْ تَعْمَلُوْنَ

wa naza‘nā mā fī ṣudūrihim min gillin tajrī min taḥtihimul-anhār(u), wa qālul-ḥamdu lillāhil-lażī hadānā lihāżā, wa mā kunnā linahtadiya lau lā an hadānallāh(u), laqad jā'at rusulu rabbinā bil-ḥaqq(i), wa nūdū an tilkumul-jannatu ūriṡtumūhā bimā kuntum ta‘malūn(a).

e ua iriti matou i te tahooraa i to ratou mau titi, i raro a'e i te mau anavai. Ua parau ratou e, " Ia haamaitaihia Allah tei faaite mai ia tatou i teie nei (te ra'i). Eita tatou e arata'ihia ahiri e aita Allah i faaite mai ia tatou. Oia mau, ua haere mai te mau ve'a a to tatou Fatu no te faaite mai i te parau mau ". Ua parauhia ratou e, " Teie te paradaiso tei fariihia e outou no te mea ta outou i rave ".

وَنَادٰٓى اَصْحٰبُ الْجَنَّةِ اَصْحٰبَ النَّارِ اَنْ قَدْ وَجَدْنَا مَا وَعَدَنَا رَبُّنَا حَقًّا فَهَلْ وَجَدْتُّمْ مَّا وَعَدَ رَبُّكُمْ حَقًّا ۗقَالُوْا نَعَمْۚ فَاَذَّنَ مُؤَذِّنٌۢ بَيْنَهُمْ اَنْ لَّعْنَةُ اللّٰهِ عَلَى الظّٰلِمِيْنَ

wa nādā aṣḥābul-jannati aṣḥāban-nāri an qad wajadnā mā wa‘adanā rabbunā ḥaqqan fahal wajattum mā wa‘ada rabbukum ḥaqqā(n), qālū na‘am, fa ażżana mu'ażżinum bainahum al la‘natullāhi ‘alaẓ-ẓālimīn(a).

E ua pii te feia e parahi ra i ni'a i te ra'i i te feia e parahi ra i te hade, "Oia mau, ua farii tatou i te mea ta te Atua i fafau mai ia tatou, e parau mau ïa. Ua farii anei outou i te mea ta te Atua i fafau mai ia outou?" Ua pahono mai ratou, “E parau mau.” I muri iho ua parau mai te melahi i rotopu ia ratou e, "Te vai ra te ana'iraa a Allah i ni'a i te feia rave hara,

اَلَّذِيْنَ يَصُدُّوْنَ عَنْ سَبِيْلِ اللّٰهِ وَيَبْغُوْنَهَا عِوَجًاۚ وَهُمْ بِالْاٰخِرَةِ كٰفِرُوْنَۘ

al-lażīna yaṣuddūna ‘an sabīlillāhi wa yabgūnahā ‘iwajā(n), wa hum bil-ākhirati kāfirūn(a).

(oia ho'i) te feia e tape'a nei (i te tahi atu mau taata) i te e'a o Allah e te hinaaro nei e faaatea ê ia ratou. O ratou te feia e pato'i nei i te oraraa i muri a'e i te poheraa ".

وَبَيْنَهُمَا حِجَابٌۚ وَعَلَى الْاَعْرَافِ رِجَالٌ يَّعْرِفُوْنَ كُلًّا ۢ بِسِيْمٰىهُمْۚ وَنَادَوْا اَصْحٰبَ الْجَنَّةِ اَنْ سَلٰمٌ عَلَيْكُمْۗ لَمْ يَدْخُلُوْهَا وَهُمْ يَطْمَعُوْنَ

wa bainahumā ḥijāb(un), wa ‘alal-a‘rāfi rijāluy ya‘rifūna kullam bisīmāhum, wa nādau aṣḥābal-jannati an salāmun ‘alaikum, lam yadkhulūhā wa hum yaṭma‘ūn(a).

E i rotopu i na mea e piti (te feia e parahi ra i te ra'i e te po auahi), te vai ra te hoê arapoa, e i ni'a ia A'raf (te vahi teitei roa'e), te vai ra te mau taata o tei matau ia ratou iho, e ta ratou mau tapa'o. Ua pii ratou i te feia e parahi ra i ni'a i te ra'i, "Salamun 'alaikum " (te hau i ni'a ia outou). Aita â ratou e nehenehe e tomo, te hinaaro nei râ ratou e (tomo oioi).

۞ وَاِذَا صُرِفَتْ اَبْصَارُهُمْ تِلْقَاۤءَ اَصْحٰبِ النَّارِۙ قَالُوْا رَبَّنَا لَا تَجْعَلْنَا مَعَ الْقَوْمِ الظّٰلِمِيْنَ ࣖ

wa iżā ṣurifat abṣāruhum tilqā'a aṣḥābin-nāri qālū rabbanā lā taj‘alnā ma‘al-qaumiẓ-ẓālimīn(a).

E ia fariu ana'e to ratou mata i ni'a i te feia e parahi ra i te Po auahi, e parau ïa ratou e, "E to matou Fatu, eiaha e tuu ia matou i roto i taua mau taata ino ra".

وَنَادٰٓى اَصْحٰبُ الْاَعْرَافِ رِجَالًا يَّعْرِفُوْنَهُمْ بِسِيْمٰىهُمْ قَالُوْا مَآ اَغْنٰى عَنْكُمْ جَمْعُكُمْ وَمَا كُنْتُمْ تَسْتَكْبِرُوْنَ

wa nādā aṣḥābul-a‘rāfi rijālay ya‘rifūnahum bisīmāhum qālū mā agnā ‘ankum jam‘ukum wa mā kuntum tastakbirūn(a).

E te feia i ni'a ia A'raf (te vahi teitei roa'e), ua pii ratou i te feia ta ratou i matau e te mau tapa'o, ma te parau e, "Aita e faufaa no outou te tao'a ta outou i haaputuputu e te mau mea ta outou e te'ote'o nei".

اَهٰٓؤُلَاۤءِ الَّذِيْنَ اَقْسَمْتُمْ لَا يَنَالُهُمُ اللّٰهُ بِرَحْمَةٍۗ اُدْخُلُوا الْجَنَّةَ لَا خَوْفٌ عَلَيْكُمْ وَلَآ اَنْتُمْ تَحْزَنُوْنَ

ahā'ulā'il-lażīna aqsamtum lā yanāluhumullāhu biraḥmah(tin), udkhulul-jannata lā khaufun ‘alaikum wa lā antum taḥzanūn(a).

Tera anei te mau taata ta oe i fafau e eita ratou e farii i te aroha o Allah?” (Ua parau o Allah), “A tomo atu i roto i te paradaiso! Aita e mata'u no outou, e eita atoa outou e oto.”

وَنَادٰٓى اَصْحٰبُ النَّارِ اَصْحٰبَ الْجَنَّةِ اَنْ اَفِيْضُوْا عَلَيْنَا مِنَ الْمَاۤءِ اَوْ مِمَّا رَزَقَكُمُ اللّٰهُ ۗقَالُوْٓا اِنَّ اللّٰهَ حَرَّمَهُمَا عَلَى الْكٰفِرِيْنَۙ

wa nādā aṣḥābun-nāri aṣḥābal-jannati an afīḍū ‘alainā minal-mā'i au mimmā razaqakumullāh(u), qālū innallāha ḥarramahumā ‘alal-kāfirīn(a).

Te pii nei te feia e parahi ra i te pohe i te feia e parahi ra i ni'a i te ra'i e, "A ninii mai ia matou i te pape (te hoê iti) e aore râ, te mau mea atoa ta Allah i horo'a mai ia outou". Ua pahono mai ratou e, "Oia mau, ua opani Allah ia raua toopiti i te feia ti'aturi ore,"

الَّذِيْنَ اتَّخَذُوْا دِيْنَهُمْ لَهْوًا وَّلَعِبًا وَّغَرَّتْهُمُ الْحَيٰوةُ الدُّنْيَاۚ فَالْيَوْمَ نَنْسٰىهُمْ كَمَا نَسُوْا لِقَاۤءَ يَوْمِهِمْ هٰذَاۙ وَمَا كَانُوْا بِاٰيٰتِنَا يَجْحَدُوْنَ

al-lażīnattakhażū dīnahum lahwaw wa la‘ibaw wa garrathumul-ḥayātud-dun-yā, fal-yauma nansāhum kamā nasū liqā'a yaumihim hāżā, wa mā kānū bi'āyātinā yajḥadūn(a).

(te feia e faariro ra i ta ratou haapa'oraa faaroo ei hautiraa e ei ohipa arearea, e ua haavarehia ratou e te oraraa o te ao nei. No reira, i teie mahana (te mahana hopea), e haamo'e tatou ia ratou mai ta ratou i haamo'e na mua'tu i te putuputuraa o teie mahana, e no te mea ua pato'i ratou i ta tatou mau irava.

وَلَقَدْ جِئْنٰهُمْ بِكِتٰبٍ فَصَّلْنٰهُ عَلٰى عِلْمٍ هُدًى وَّرَحْمَةً لِّقَوْمٍ يُّؤْمِنُوْنَ

wa laqad ji'nāhum bikitābin faṣṣalnāhu ‘alā ‘ilmin hudaw wa raḥmatal liqaumiy yu'minūn(a).

Oia mau, ua afa'i atu matou ia ratou i te Buka (te Qur'an), ta matou i faataa i ni'a i te niu o te ite, ei arata'iraa e ei aroha no te feia e ti'aturi nei.

هَلْ يَنْظُرُوْنَ اِلَّا تَأْوِيْلَهٗۗ يَوْمَ يَأْتِيْ تَأْوِيْلُهٗ يَقُوْلُ الَّذِيْنَ نَسُوْهُ مِنْ قَبْلُ قَدْ جَاۤءَتْ رُسُلُ رَبِّنَا بِالْحَقِّۚ فَهَلْ لَّنَا مِنْ شُفَعَاۤءَ فَيَشْفَعُوْا لَنَآ اَوْ نُرَدُّ فَنَعْمَلَ غَيْرَ الَّذِيْ كُنَّا نَعْمَلُۗ قَدْ خَسِرُوْٓا اَنْفُسَهُمْ وَضَلَّ عَنْهُمْ مَّا كَانُوْا يَفْتَرُوْنَ ࣖ

hal yanẓurūna illā ta'wīlah(ū), yauma ya'tī ta'wīluhū yaqūlul-lażīna nasūhu min qablu qad jā'at rusulu rabbinā bil-ḥaqq(i), fahal lanā min syufa‘ā'a fa yasyfa‘ū lanā au nuraddu fa na‘mala gairal-lażī kunnā na‘mal(u), qad khasirū anfusahum wa ḍalla ‘anhum mā kānū yaftarūn(a).

Aita anei ratou e tia'i noa ra i te haapapuraa o te parau mau (te Koran). I te mahana a tae mai ai te haapapuraa o te parau mau, ua parau te feia o tei haapa'o ore i te reira na mua'tu e, "Oia mau, ua haere mai te mau ve'a a to tatou Fatu no te afa'i mai i te parau mau. Te vai ra anei te hoê taata arata'i no tatou o te horo'a mai i te tauturu ia tatou, e aore râ, ia ho'i mai tatou (i te ao nei) ia rave tatou i te mau ohipa maitai mai ta tatou i rave na mua'tu?" Ua hamani ino ratou ia ratou iho, e ua moe ê atu te mau mea ta ratou i hamani na mua ' tu.

اِنَّ رَبَّكُمُ اللّٰهُ الَّذِيْ خَلَقَ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضَ فِيْ سِتَّةِ اَيَّامٍ ثُمَّ اسْتَوٰى عَلَى الْعَرْشِۗ يُغْشِى الَّيْلَ النَّهَارَ يَطْلُبُهٗ حَثِيْثًاۙ وَّالشَّمْسَ وَالْقَمَرَ وَالنُّجُوْمَ مُسَخَّرٰتٍۢ بِاَمْرِهٖٓ ۙاَلَا لَهُ الْخَلْقُ وَالْاَمْرُۗ تَبٰرَكَ اللّٰهُ رَبُّ الْعٰلَمِيْنَ

inna rabbakumullāhul-lażī khalaqas-samāwāti wal-arḍa fī sittati ayyāmin ṡummastawā ‘alal-‘arsy(i), yugsyil-lailan-nahāra yaṭlubuhū ḥaṡīṡā(n), wasy-syamsa wal-qamara wan-nujūma musakhkharātim bi'amrih(ī), alā lahul-khalqu wal-amr(u), tabārakallāhu rabbul-‘ālamīn(a).

Oia mau, to outou Fatu o Allah ïa, tei hamani i te ra'i e te fenua i roto e ono matahiti, e i muri iho ua parahi Oia i ni'a i te 'Arsh. Ua opani oioi oia i te pô i te mahana i muri iho. (Ua hamani Oia) i te mahana, te ava'e, e te mau fetia i raro a'e i Ta'na faaueraa. Haʻamanaʻo! E ti'araa to'na te mau mea atoa i hamanihia e te mau ohipa atoa. Ia hanahana ia Allah, te Fatu o te mau ao atoa.

اُدْعُوْا رَبَّكُمْ تَضَرُّعًا وَّخُفْيَةً ۗاِنَّهٗ لَا يُحِبُّ الْمُعْتَدِيْنَۚ

ud‘ū rabbakum taḍarru‘aw wa khufūyah(tan), innahū lā yuḥibbul-mu‘tadīn(a).

A pure i to outou Atua ma te aau haehaa e te reo mǎrû. Oia mau, aita Oia e au i te feia e ofati ra i te mau otia.

وَلَا تُفْسِدُوْا فِى الْاَرْضِ بَعْدَ اِصْلَاحِهَا وَادْعُوْهُ خَوْفًا وَّطَمَعًاۗ اِنَّ رَحْمَتَ اللّٰهِ قَرِيْبٌ مِّنَ الْمُحْسِنِيْنَ

wa lā tufsidū fil-arḍi ba‘da iṣlāḥihā wad‘ūhu khaufaw wa ṭama‘ā(n), inna raḥmatallāhi qarībum minal-muḥsinīn(a).

E eiaha e faatupu i te ati i ni'a i te fenua i muri a'e i to'na (hamaniraahia). A pure Ia'na ma te mata'u e te ti'aturiraa. Oia mau, e fatata roa te aroha o Allah i te feia e rave ra i te maitai.

وَهُوَ الَّذِيْ يُرْسِلُ الرِّيٰحَ بُشْرًاۢ بَيْنَ يَدَيْ رَحْمَتِهٖۗ حَتّٰٓى اِذَآ اَقَلَّتْ سَحَابًا ثِقَالًا سُقْنٰهُ لِبَلَدٍ مَّيِّتٍ فَاَنْزَلْنَا بِهِ الْمَاۤءَ فَاَخْرَجْنَا بِهٖ مِنْ كُلِّ الثَّمَرٰتِۗ كَذٰلِكَ نُخْرِجُ الْمَوْتٰى لَعَلَّكُمْ تَذَكَّرُوْنَ

wa huwal-lażī yursilur-riyāḥa busyram baina yadai raḥmatih(ī), ḥattā iżā aqallat saḥāban ṡiqālan suqnāhu libaladim mayyitin fa anzalnā bihil-mā'a fa akhrajnā bihī min kulliṡ-ṡamarāt(i), każālika nukhrijul-mautā la‘allakum tażakkarūn(a).

Na mua a'e i te taeraa mai To'na aroha (te ûa), o Oia ïa tei pupuhi i te mata'i ei taata afa'i parau apî maitai, no reira, ia afa'i mai te mata'i i te mau kapua, e faahoro tatou ia ratou i te hoê vahi veve, e i muri iho e topa tatou i te ûa i taua vahi ra. I muri iho, ua faatupu matou i te mau huru huaai atoa e taua ûa ra. Te ti'aturi nei tatou e, e ite outou i te haapiiraa mai te reira te huru no matou no te faati'araa i te feia pohe.

وَالْبَلَدُ الطَّيِّبُ يَخْرُجُ نَبَاتُهٗ بِاِذْنِ رَبِّهٖۚ وَالَّذِيْ خَبُثَ لَا يَخْرُجُ اِلَّا نَكِدًاۗ كَذٰلِكَ نُصَرِّفُ الْاٰيٰتِ لِقَوْمٍ يَّشْكُرُوْنَ ࣖ

wal-baladuṭ-ṭayyibu yakhruju nabātuhū bi'iżni rabbih(ī), wal-lażī khabuṡa lā yakhruju illā nakidā(n), każālika nuṣarriful-āyāti liqaumiy yasykurūn(a).

E mea maitai te fenua, e tupu rahi te mau tumu raau mai te peu e e farii te Atua; e te repo veve, e ino roa te mau huero e tupu ra. Na roto i te reira, e faaite pinepine matou i te mau tapa'o (no to matou rahi) i te feia e mauruuru ra.

لَقَدْ اَرْسَلْنَا نُوْحًا اِلٰى قَوْمِهٖ فَقَالَ يٰقَوْمِ اعْبُدُوا اللّٰهَ مَا لَكُمْ مِّنْ اِلٰهٍ غَيْرُهٗۗ اِنِّيْٓ اَخَافُ عَلَيْكُمْ عَذَابَ يَوْمٍ عَظِيْمٍ

laqad arsalnā nūḥan ilā qaumihī fa qāla yā qaumi‘budullāha mā lakum min ilāhin gairuh(ū), innī akhāfu ‘alaikum ‘ażāba yaumin ‘aẓīm(in).

Oia mau, ua tono matou ia Noa i to'na nunaa, e i muri iho ua parau mai oia, " E to'u nunaa! A haamori ia Allah! Aita e atua (haamori) no outou maori râ Ia'na. Oia mau, te mǎta'u nei au e, e hamani-ino-hia outou e te faautuaraa i te mahana ri'ari'a (mahana hopea).

قَالَ الْمَلَاُ مِنْ قَوْمِهٖٓ اِنَّا لَنَرٰىكَ فِيْ ضَلٰلٍ مُّبِيْنٍ

qālal mala'u min qaumihī innā lanarāka fī ḍalālim mubīn(in).

Ua parau te feia faatere o to'na nunaa e, "Oia mau, te ite nei matou e, ua hape mau outou".

قَالَ يٰقَوْمِ لَيْسَ بِيْ ضَلٰلَةٌ وَّلٰكِنِّيْ رَسُوْلٌ مِّنْ رَّبِّ الْعٰلَمِيْنَ

qāla yā qaumi laisa bī ḍalālatuw wa lākinnī rasūlum mir rabbil-‘ālamīn(a).

Ua pahono mai oia (Noa), " E to'u nunaa! Aita vau i hape; tera râ, e ve'a vau no roto mai i te Fatu o te mau ao atoa.

اُبَلِّغُكُمْ رِسٰلٰتِ رَبِّيْ وَاَنْصَحُ لَكُمْ وَاَعْلَمُ مِنَ اللّٰهِ مَا لَا تَعْلَمُوْنَ

uballigukum risālāti rabbī wa anṣaḥu lakum wa a‘lamu minallāhi mā lā ta‘lamūn(a).

Te faaite atu nei au ia outou i te parau a to'u Fatu, te horo'a nei au i te mau a'oraa, e ua ite au ia Allah i te mea ta outou i ore i ite e, ".

اَوَعَجِبْتُمْ اَنْ جَاۤءَكُمْ ذِكْرٌ مِّنْ رَّبِّكُمْ عَلٰى رَجُلٍ مِّنْكُمْ لِيُنْذِرَكُمْ وَلِتَتَّقُوْا وَلَعَلَّكُمْ تُرْحَمُوْنَ

awa‘ajibtum an jā'akum żikrum mir rabbikum ‘alā rajulim minkum liyunżirakum wa litattaqū wa la‘allakum turḥamūn(a).

E te maere ra anei outou i te mea e, ua tae mai te hoê faaararaa a to outou Fatu na roto i te hoê taata i rotopu ia outou iho, no te faaara ia outou e ia riro outou ei feia haapa'o maitai, ia farii outou i te aroha?

فَكَذَّبُوْهُ فَاَنْجَيْنٰهُ وَالَّذِيْنَ مَعَهٗ فِى الْفُلْكِ وَاَغْرَقْنَا الَّذِيْنَ كَذَّبُوْا بِاٰيٰتِنَاۗ اِنَّهُمْ كَانُوْا قَوْمًا عَمِيْنَ ࣖ

fa każżabūhu fa anjaināhu wal-lażīna ma‘ahū fil-fulki wa agraqnal-lażīna każżabū bi'āyātinā, innahum kānū qauman ‘amīn(a).

No reira, ua pato'i ratou ia'na (Noa). I muri iho ua faaora matou ia'na e te feia i piha'i iho ia'na i ni'a i te pahi. Te faaru'e nei tatou i te feia e pato'i nei i ta tatou mau irava. Oia mau, e nunaa matapo ratou (te mau mata o to ratou mafatu).

۞ وَاِلٰى عَادٍ اَخَاهُمْ هُوْدًاۗ قَالَ يٰقَوْمِ اعْبُدُوا اللّٰهَ مَا لَكُمْ مِّنْ اِلٰهٍ غَيْرُهٗۗ اَفَلَا تَتَّقُوْنَ

wa ilā ‘ādin akhāḥum hūdā(n), qāla yā qaumi‘budullāha mā lakum min ilāhin gairuh(ū), afalā tattaqūn(a).

E i te nunaa no 'Ad (Ua tono matou) o Hud, to ratou taea'e. Ua parau mai oia, " E to'u nunaa! A haamori ia Allah! Aita e atua (haamori) no outou maori râ Ia'na. No te aha ïa outou e ore ai e mǎta'u ia Allah?"

قَالَ الْمَلَاُ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا مِنْ قَوْمِهٖٓ اِنَّا لَنَرٰىكَ فِيْ سَفَاهَةٍ وَّاِنَّا لَنَظُنُّكَ مِنَ الْكٰذِبِيْنَ

qālal-mala'ul-lażīna kafarū min qaumihī innā lanarāka fī safāhatiw wa innā lanaẓunnuka minal-kāżibīn(a).

Ua parau te feia faatere o te feia ti'aturi ore no to'na nunaa e, "Oia mau, te mana'o nei matou e, e mea maamaa roa oe, e te ti'aturi nei matou e, tei roto oe i te feia e haavare ra".

قَالَ يٰقَوْمِ لَيْسَ بِيْ سَفَاهَةٌ وَّلٰكِنِّيْ رَسُوْلٌ مِّنْ رَّبِّ الْعٰلَمِيْنَ

qāla yā qaumi laisa bī safāhatuw wa lākinnī rasūlum mir rabbil-‘ālamīn(a).

Ua pahono mai oia (Hud), " E to'u nunaa! E ere vau i te mea maamaa, o vau râ te ve'a a te Fatu o te mau ao atoa.

اُبَلِّغُكُمْ رِسٰلٰتِ رَبِّيْ وَاَنَا۠ لَكُمْ نَاصِحٌ اَمِيْنٌ

uballigukum risālāti rabbī wa ana lakum nāṣiḥun amīn(un).

Te faaite atu nei au ia outou i te poroi a to'u Fatu e te horo'a nei au ia outou i te mau a'oraa papû.

اَوَعَجِبْتُمْ اَنْ جَاۤءَكُمْ ذِكْرٌ مِّنْ رَّبِّكُمْ عَلٰى رَجُلٍ مِّنْكُمْ لِيُنْذِرَكُمْۗ وَاذْكُرُوْٓا اِذْ جَعَلَكُمْ خُلَفَاۤءَ مِنْۢ بَعْدِ قَوْمِ نُوْحٍ وَّزَادَكُمْ فِى الْخَلْقِ بَصْۣطَةً ۚفَاذْكُرُوْٓا اٰلَاۤءَ اللّٰهِ لَعَلَّكُمْ تُفْلِحُوْنَ

awa‘ajibtum an jā'akum żikrum mir rabbikum ‘alā rajulim minkum liyunżirakum, ważkurū iż ja‘alakum khulafā'a mim ba‘di qaumi nūḥiw wa zādakum fil-khalqi basṭah(tan), fażkurū ālā'allāhi la‘allakum tufliḥūn(a).

E te maere ra anei outou i te mea e ua tae mai te hoê faaararaa no ǒ mai i to outou Fatu ra na roto i te hoê taata i rotopu ia outou iho no te faaara ia outou? A haamana'o na i te taime a faariro ai Oia ia outou ei mau caliphs i muri mai i te nunaa o Noa, e ua hau atu Oia i to outou puai e to outou tino. No reira, a haamana'o i te mau haamaitairaa a Allah ia fana'o outou. ”

قَالُوْٓا اَجِئْتَنَا لِنَعْبُدَ اللّٰهَ وَحْدَهٗ وَنَذَرَ مَا كَانَ يَعْبُدُ اٰبَاۤؤُنَاۚ فَأْتِنَا بِمَا تَعِدُنَآ اِنْ كُنْتَ مِنَ الصّٰدِقِيْنَ

qālū aji'tanā lina‘budallāha waḥdahū wa nażara mā kāna ya‘budu ābā'unā, fa'tinā bimā ta‘idunā in kunta minaṣ ṣādiqīn(a).

Ua parau mai ratou, "Ua haere mai anei oe ia matou ia haamori noa ia Allah e ia faaru'e i te mea ta to matou mau tupuna i haamori? I muri iho, mai te mea e, ua tano oe, a faaite mai i to oe haamǎta'uraa ia matou!"

قَالَ قَدْ وَقَعَ عَلَيْكُمْ مِّنْ رَّبِّكُمْ رِجْسٌ وَّغَضَبٌۗ اَتُجَادِلُوْنَنِيْ فِيْٓ اَسْمَاۤءٍ سَمَّيْتُمُوْهَآ اَنْتُمْ وَاٰبَاۤؤُكُمْ مَّا نَزَّلَ اللّٰهُ بِهَا مِنْ سُلْطٰنٍۗ فَانْتَظِرُوْٓا اِنِّيْ مَعَكُمْ مِّنَ الْمُنْتَظِرِيْنَ

qāla qad waqa‘a ‘alaikum mir rabbikum rijsuw wa gaḍab(un), atujādilūnanī fī asmā'in sammaitumūhā antum wa ābā'ukum mā nazzalallāhu bihā min sulṭān(in), fantaẓirū innī ma‘akum minal-muntaẓirīn(a).

Ua pahono mai oia (Hud), "Oia mau, e topa mai te riri e te riri no ǒ mai i te Atua ra i ni'a ia outou. Te hinaaro ra anei outou e tauaparau e oe no ni'a i te mau i'oa (te mau idolo) ta oe e to oe mau tupuna i hamani, noa'tu e, aita Allah i faaite mai i te mau haamaramaramaraa no ni'a i te reira? Mai te mea e, oia mau, a tatari! Oia mau, tei pihai iho vau ia oe i rotopu i te feia e tatari ra ".

فَاَنْجَيْنٰهُ وَالَّذِيْنَ مَعَهٗ بِرَحْمَةٍ مِّنَّا وَقَطَعْنَا دَابِرَ الَّذِيْنَ كَذَّبُوْا بِاٰيٰتِنَا وَمَا كَانُوْا مُؤْمِنِيْنَ ࣖ

fa anjaināhu wal-lażīna ma‘ahū biraḥmatim minnā wa qaṭa‘nā dābiral-lażīna każżabū bi'āyātinā wa mā kānū mu'minīn(a).

No reira, ua faaora matou ia'na (Hud) e te feia i piha'i iho ia'na na roto i to matou aroha, e ua haamou matou i te feia tei pato'i i ta matou mau tapa'o e tae roa'tu i to ratou mau tumu. E ere ratou i te feia faaroo.

وَاِلٰى ثَمُوْدَ اَخَاهُمْ صٰلِحًاۘ قَالَ يٰقَوْمِ اعْبُدُوا اللّٰهَ مَا لَكُمْ مِّنْ اِلٰهٍ غَيْرُهٗۗ قَدْ جَاۤءَتْكُمْ بَيِّنَةٌ مِّنْ رَّبِّكُمْۗ هٰذِهٖ نَاقَةُ اللّٰهِ لَكُمْ اٰيَةً فَذَرُوْهَا تَأْكُلْ فِيْٓ اَرْضِ اللّٰهِ وَلَا تَمَسُّوْهَا بِسُوْۤءٍ فَيَأْخُذَكُمْ عَذَابٌ اَلِيْمٌ

wa ilā ṡamūda akhāhum ṣāliḥā(n), qāla yā qaumi‘budullāha mā lakum min ilāhin gairuh(ū), qad jā'atkum bayyinatum mir rabbikum, hāżihī nāqatullāhi lakum āyatan fa żarūhā ta'kul fī arḍillāhi wa lā tamassūhā bisū'in fa ya'khużakum ‘ażābun alīm(un).

E i te nunaa no Samud (ua tono atu matou) i to ratou taea'e o Saleh. Ua parau oia, " E to'u nunaa! A haamori ia Allah! Aita e atua (haamori) no outou maori râ Ia'na. Oia mau, ua tae mai te hoê haapapuraa maramarama ia outou na roto mai i to outou Fatu. Ua riro teie (a) kamela no ǒ mai ia Allah ei tapa'o no outou. A vaiiho ia'na ia amu i ni'a i te fenua o Allah, eiaha e faaino i te reira, mai te mea e, e roohia outou i te hoê ati rahi ".

وَاذْكُرُوْٓا اِذْ جَعَلَكُمْ خُلَفَاۤءَ مِنْۢ بَعْدِ عَادٍ وَّبَوَّاَكُمْ فِى الْاَرْضِ تَتَّخِذُوْنَ مِنْ سُهُوْلِهَا قُصُوْرًا وَّتَنْحِتُوْنَ الْجِبَالَ بُيُوْتًا ۚفَاذْكُرُوْٓا اٰلَاۤءَ اللّٰهِ وَلَا تَعْثَوْا فِى الْاَرْضِ مُفْسِدِيْنَ

ważkurū iż ja‘alakum khulafā'a mim ba‘di ‘ādiw wa bawwa'akum fil-arḍi tattakhiżūna min suhūlihā quṣūraw wa tanḥitūnal-jibāla buyūtā(n), fażkurū ālā'allāhi wa lā ta‘ṡau fil-arḍi mufsidīn(a).

E a haamana'o na i te taime a faariro ai Oia ia outou ei mau caliphs i muri mai i te nunaa no 'Ad e a tuu ai oia ia outou i ni'a i te fenua nei. E patu outou i te mau fare arii i nia i te mau vahi taataahi, e e tarai outou i te reira ei mau fare i nia i te mau mou'a. No reira, a haamana'o i te mau haamaitairaa a Allah e eiaha e faatupu i te ino i ni'a i te fenua.

قَالَ الْمَلَاُ الَّذِيْنَ اسْتَكْبَرُوْا مِنْ قَوْمِهٖ لِلَّذِيْنَ اسْتُضْعِفُوْا لِمَنْ اٰمَنَ مِنْهُمْ اَتَعْلَمُوْنَ اَنَّ صٰلِحًا مُّرْسَلٌ مِّنْ رَّبِّهٖۗ قَالُوْٓا اِنَّا بِمَآ اُرْسِلَ بِهٖ مُؤْمِنُوْنَ

qālal-mala'ul-lażīnastakbarū min qaumihī lil-lażīnastuḍ‘ifū liman āmana minhum ata‘lamūna anna ṣāliḥam mursalum mir rabbih(ī), qālū innā bimā ursila bihī mu'minūn(a).

Ua parau te feia faatere teoteo i te feia tei mana'ohia e, e mea paruparu, oia ho'i te feia tei ti'aturi i roto i to ratou nunaa, "Ua ite anei oe e, o Saleh te hoê aposetolo no roto mai i to'na Fatu?" Ua pahono mai ratou, " Te ti'aturi nei matou i ta'na i parau ".

قَالَ الَّذِيْنَ اسْتَكْبَرُوْٓا اِنَّا بِالَّذِيْٓ اٰمَنْتُمْ بِهٖ كٰفِرُوْنَ

qālal-lażīnastakbarū innā bil-lażī āmantum bihī kāfirūn(a).

Te parau nei te feia e faateitei nei e, "Oia mau, te pato'i nei matou i ta outou e ti'aturi nei".

فَعَقَرُوا النَّاقَةَ وَعَتَوْا عَنْ اَمْرِ رَبِّهِمْ وَقَالُوْا يٰصٰلِحُ ائْتِنَا بِمَا تَعِدُنَآ اِنْ كُنْتَ مِنَ الْمُرْسَلِيْنَ

fa ‘aqarun-nāqata wa ‘atau ‘an amri rabbihim wa qālū yā ṣāliḥu'tinā bimā ta‘idunā in kunta minal-mursalīn(a).

I muri iho ua taparahi ratou i te kamela vahine, e ua pato'i i te faaueraa a to ratou Fatu ma te faateitei. Ua parau mai ratou, " E Saleh! A faaite mai i ta oe haamǎta'uraa ia matou, mai te mea e, e parau mau e, o oe te hoê o te mau ve'a ".

فَاَخَذَتْهُمُ الرَّجْفَةُ فَاَصْبَحُوْا فِيْ دَارِهِمْ جٰثِمِيْنَ

fa akhażathumur-rajfatu fa aṣbaḥū fī dārihim jāṡimīn(a).

Ua tairihia ratou e te hoê aueueraa fenua, e ua pohe ratou i roto i te mau toetoea o to ratou fare.

فَتَوَلّٰى عَنْهُمْ وَقَالَ يٰقَوْمِ لَقَدْ اَبْلَغْتُكُمْ رِسَالَةَ رَبِّيْ وَنَصَحْتُ لَكُمْ وَلٰكِنْ لَّا تُحِبُّوْنَ النّٰصِحِيْنَ

fa tawallā ‘anhum wa qāla yā qaumi laqad ablagtukum risālata rabbī wa naṣaḥtu lakum wa lākil lā tuḥibbūnan-nāṣiḥīn(a).

I muri iho ua faaru'e oia (Saleh) ia ratou, ma te parau e, " E to'u nunaa! Oia mau, ua faaite au ia outou i te parau a to'u Fatu, e ua a'o atu vau ia outou. Tera râ, aita outou e au i te feia e horo'a nei i te mau a'oraa ".

وَلُوْطًا اِذْ قَالَ لِقَوْمِهٖٓ اَتَأْتُوْنَ الْفَاحِشَةَ مَا سَبَقَكُمْ بِهَا مِنْ اَحَدٍ مِّنَ الْعٰلَمِيْنَ

wa lūṭan iż qāla liqaumihī ata'tūnal-fāḥisyata mā sabaqakum bihā min aḥadim minal-‘ālamīn(a).

E (ua tono atoa matou) ia Lut, i to'na parauraa i to'na nunaa, " No te aha outou e rave ai i te hoê ohipa faufau, ta te hoê taata i ore i rave na mua'tu ia outou (i teie nei ao).

اِنَّكُمْ لَتَأْتُوْنَ الرِّجَالَ شَهْوَةً مِّنْ دُوْنِ النِّسَاۤءِۗ بَلْ اَنْتُمْ قَوْمٌ مُّسْرِفُوْنَ

innakum lata'tūnar-rijāla syahwatam min dūnin-nisā'(i), bal antum qaumum musrifūn(a).

Oia mau, ua faaite outou i to outou hinaaro i te mau tane eiaha râ i te mau vahine. E nunaa ino mau outou.”

وَمَا كَانَ جَوَابَ قَوْمِهٖٓ اِلَّآ اَنْ قَالُوْٓا اَخْرِجُوْهُمْ مِّنْ قَرْيَتِكُمْۚ اِنَّهُمْ اُنَاسٌ يَّتَطَهَّرُوْنَ

wa mā kāna jawāba qaumihī illā an qālū akhrijūhum min qaryatikum, innahum unāsuy yataṭahharūn(a).

E te pahonoraa a to'na nunaa, o te parauraa ïa e, "A tiavaru ia ratou (o Lut e to'na mau pĭpĭ) i to outou fenua, e feia mo'a ratou".

فَاَنْجَيْنٰهُ وَاَهْلَهٗٓ اِلَّا امْرَاَتَهٗ كَانَتْ مِنَ الْغٰبِرِيْنَ

fa anjaināhu wa ahlahū illamra'atahū kānat minal-gābirīn(a).

I muri iho ua faaora matou ia'na e to'na mau pǐpǐ, maori râ ta'na vahine. O oia (ta'na vahine) te hoê o te feia i vaiihohia i muri.

وَاَمْطَرْنَا عَلَيْهِمْ مَّطَرًاۗ فَانْظُرْ كَيْفَ كَانَ عَاقِبَةُ الْمُجْرِمِيْنَ ࣖ

wa amṭarnā ‘alaihim maṭarā(n), fanẓur kaifa kāna ‘āqibatul-mujrimīn(a).

E ua faaî matou ia ratou i te ûa (mau ofai). No reira, a haapao maitai i te ohipa e tupu i nia i te taata e hara ra.

وَاِلٰى مَدْيَنَ اَخَاهُمْ شُعَيْبًاۗ قَالَ يٰقَوْمِ اعْبُدُوا اللّٰهَ مَا لَكُمْ مِّنْ اِلٰهٍ غَيْرُهٗۗ قَدْ جَاۤءَتْكُمْ بَيِّنَةٌ مِّنْ رَّبِّكُمْ فَاَوْفُوا الْكَيْلَ وَالْمِيْزَانَ وَلَا تَبْخَسُوا النَّاسَ اَشْيَاۤءَهُمْ وَلَا تُفْسِدُوْا فِى الْاَرْضِ بَعْدَ اِصْلَاحِهَاۗ ذٰلِكُمْ خَيْرٌ لَّكُمْ اِنْ كُنْتُمْ مُّؤْمِنِيْنَۚ

wa ilā madyana akhāhum syu‘aibā(n), qāla yā qaumi‘budullāha mā lakum min ilāhin gairuh(ū), qad jā'atkum bayyinatum mir rabbikum fa auful-kaila wal-mīzāna wa lā tabkhasun-nāsa asy-yā'ahum wa lā tufsidū fil-arḍi ba‘da iṣlāḥihā, żālikum khairul lakum in kuntum mu'minīn(a).

E i te nunaa no Madyan, ua tono atu matou ia Shuaib, to ratou iho taea'e. Ua parau oia, " E to'u nunaa! A haamori ia Allah. Aita e atua (haamori) no outou maori râ Ia'na. Oia mau, ua tae mai te mau haapapûraa maramarama ia outou na roto mai i to outou Fatu. A haamaitai i te mau faito e te mau faito, e eiaha e faaino i te taata. Eiaha e faaino i te fenua i muri a'e i to'na (hamaniraahia). E mea maitai a'e no outou mai te mea e, e ti'aturi outou ".

وَلَا تَقْعُدُوْا بِكُلِّ صِرَاطٍ تُوْعِدُوْنَ وَتَصُدُّوْنَ عَنْ سَبِيْلِ اللّٰهِ مَنْ اٰمَنَ بِهٖ وَتَبْغُوْنَهَا عِوَجًاۚ وَاذْكُرُوْٓا اِذْ كُنْتُمْ قَلِيْلًا فَكَثَّرَكُمْۖ وَانْظُرُوْا كَيْفَ كَانَ عَاقِبَةُ الْمُفْسِدِيْنَ

wa lā taq‘udū bikulli ṣirāṭin tū‘idūna wa taṣuddūna ‘an sabīlillāhi man āmana bihī wa tabgūnahā ‘iwajā(n), ważkurū iż kuntum qalīlan fa kaṡṡarakum, wanẓurū kaifa kāna ‘āqibatul-mufsidīn(a).

Eiaha e parahi i ni'a i te hoê noa'e e'a na roto i te haamǎta'uraa e te tape'araa i te feia faaroo i te e'a o Allah e te hinaaroraa e faaatea ê i te reira. A haamana'o na e ua faarahi atu â o Allah i to outou numera i te taime a iti ai outou. E a haapao maitai i te ohipa e tupu i nia i te feia e faaino ra.

وَاِنْ كَانَ طَاۤىِٕفَةٌ مِّنْكُمْ اٰمَنُوْا بِالَّذِيْٓ اُرْسِلْتُ بِهٖ وَطَاۤىِٕفَةٌ لَّمْ يُؤْمِنُوْا فَاصْبِرُوْا حَتّٰى يَحْكُمَ اللّٰهُ بَيْنَنَاۚ وَهُوَ خَيْرُ الْحٰكِمِيْنَ ۔

wa in kāna ṭā'ifatum minkum āmanū bil-lażī ursiltu bihī wa ṭā'ifatul lam tu'minū faṣbirū ḥattā yaḥkumallāhu bainanā, wa huwa khairul-ḥākimīn(a).

Mai te mea e, te vai ra te hoê pŭpŭ i rotopu ia outou o te ti'aturi nei i te (mau haapiiraa) ta'u i tono atu no te faaite i te reira, e te vai ra atoa te hoê pŭpŭ o te ore e ti'aturi, a faaoromai e tae roa'tu i te taime ua faaoti Allah i rotopu ia tatou. O oia te haava maitai roa ' ' e.

۞ قَالَ الْمَلَاُ الَّذِيْنَ اسْتَكْبَرُوْا مِنْ قَوْمِهٖ لَنُخْرِجَنَّكَ يٰشُعَيْبُ وَالَّذِيْنَ اٰمَنُوْا مَعَكَ مِنْ قَرْيَتِنَآ اَوْ لَتَعُوْدُنَّ فِيْ مِلَّتِنَاۗ قَالَ اَوَلَوْ كُنَّا كٰرِهِيْنَ

qālal-mala'ul-lażīnastakbarū min qaumihī lanukhrijannaka yā syu‘aibu wal-lażīna āmanū ma‘aka min qaryatinā au lata‘ūdunna fī millatinā, qāla awalau kunnā kārihīn(a).

Ua parau te feia faatere teoteo o te opu Shuaib e, " E Shuaib! Mai te mea e, e ho'i mai oe i roto i ta matou haapa'oraa faaroo, e tiavaru mau matou ia oe e te feia faaroo i to matou fenua ". Ua parau o Shuaib, "E tiavaru anei oe ia matou, noa'tu e, aita matou e au i te reira?

قَدِ افْتَرَيْنَا عَلَى اللّٰهِ كَذِبًا اِنْ عُدْنَا فِيْ مِلَّتِكُمْ بَعْدَ اِذْ نَجّٰىنَا اللّٰهُ مِنْهَاۗ وَمَا يَكُوْنُ لَنَآ اَنْ نَّعُوْدَ فِيْهَآ اِلَّآ اَنْ يَّشَاۤءَ اللّٰهُ رَبُّنَاۗ وَسِعَ رَبُّنَا كُلَّ شَيْءٍ عِلْمًاۗ عَلَى اللّٰهِ تَوَكَّلْنَاۗ رَبَّنَا افْتَحْ بَيْنَنَا وَبَيْنَ قَوْمِنَا بِالْحَقِّ وَاَنْتَ خَيْرُ الْفٰتِحِيْنَ

qadiftarainā ‘alallāhi każiban in ‘udnā fī millatikum ba‘da iż najjānallāhu minhā, wa mā yakūnu lanā an na‘ūda fīhā illā ay yasyā'allāhu rabbunā, wasi‘a rabbunā kulla syai'in ‘ilmā(n), ‘alallāhi tawakkalnā, rabbanaftaḥ bainanā wa baina qauminā bil-ḥaqqi wa anta khairul-fātiḥīn(a).

Ahiri matou e ho'i faahou i roto i ta outou haapaoraa, i muri a'e i to Allah faaoraraa ia matou i te reira, ua hamani matou i te hoê haavare rahi no nia ia Allah. E aita e tano ia tatou ia ho'i atu ia'na mai te mea e, aita o Allah, to tatou Fatu, e hinaaro. Ua tapo'ihia te mau mea atoa i roto i te ite o to tatou Fatu. Ia Allah ana'e ta tatou e tuu nei i to tatou ti'aturiraa. E to matou Fatu, a haava na i rotopu ia matou e to matou nunaa ma te parau-ti'a. O oe te taata rave faaotiraa maitai roa a'e."

وَقَالَ الْمَلَاُ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا مِنْ قَوْمِهٖ لَىِٕنِ اتَّبَعْتُمْ شُعَيْبًا اِنَّكُمْ اِذًا لَّخٰسِرُوْنَ

wa qālal-mala'ul-lażīna kafarū min qaumihī la'inittaba‘tum syu‘aiban innakum iżal lakhāsirūn(a).

E ua parau mai te feia faatere o to'na nunaa (Shuaib), te feia ti'aturi ore (i te tahi e te tahi) e, "Oia mau, mai te mea e, e pee outou ia Shuaib, o outou ïa te feia e mo'e".

فَاَخَذَتْهُمُ الرَّجْفَةُ فَاَصْبَحُوْا فِيْ دَارِهِمْ جٰثِمِيْنَۙ

fa akhażathumur-rajfatu fa aṣbaḥū fī dārihim jāṡimīn(a).

Ua tairihia ratou e te hoê aueueraa fenua, e ua pohe ratou i roto i te mau toetoea o to ratou fare.

الَّذِيْنَ كَذَّبُوْا شُعَيْبًا كَاَنْ لَّمْ يَغْنَوْا فِيْهَاۚ اَلَّذِيْنَ كَذَّبُوْا شُعَيْبًا كَانُوْا هُمُ الْخٰسِرِيْنَ

al-lażīna każżabū syu‘aiban ka'allam yagnau fīhā, al-lażīna każżabū syu‘aiban kānū humul-khāsirīn(a).

Mai te mea ra e, aita roa'tu te feia o tei pato'i ia Shuaib i ora a'enei i roto i taua (fenua ra). Te feia e patoi ra ia Shuaib, o ratou ïa e ere.

فَتَوَلّٰى عَنْهُمْ وَقَالَ يٰقَوْمِ لَقَدْ اَبْلَغْتُكُمْ رِسٰلٰتِ رَبِّيْ وَنَصَحْتُ لَكُمْۚ فَكَيْفَ اٰسٰى عَلٰى قَوْمٍ كٰفِرِيْنَ ࣖ

fa tawallā ‘anhum wa qāla yā qaumi laqad ablagtukum risālāti rabbī wa naṣaḥtu lakum, fa kaifa āsā ‘alā qaumin kāfirīn(a).

No reira, ua faaru'e o Shuaib ia ratou ma te parau e, "E to'u nunaa! Oia mau, ua faaite atu vau i te parau a to'u Fatu ia outou, e ua a'o atu vau ia outou. Nahea râ vau e oto ai no te feia ti'aturi ore?"

وَمَآ اَرْسَلْنَا فِيْ قَرْيَةٍ مِّنْ نَّبِيٍّ اِلَّآ اَخَذْنَآ اَهْلَهَا بِالْبَأْسَاۤءِ وَالضَّرَّاۤءِ لَعَلَّهُمْ يَضَّرَّعُوْنَ

wa mā arsalnā fī qaryatim min nabiyyin illā akhażnā ahlahā bil-ba'sā'i waḍ-ḍarrā'i la‘allahum yaḍḍarra‘ūn(a).

E aita matou i tono i te hoê peropheta i te hoê fenua (e ua pato'i te feia i parahi i taua peropheta ra), ua faatupu râ matou i te mau fifi e te mauiui i ni'a i te feia i parahi i reira ia ratou ia faahaehaa ia ratou iho.

ثُمَّ بَدَّلْنَا مَكَانَ السَّيِّئَةِ الْحَسَنَةَ حَتّٰى عَفَوْا وَّقَالُوْا قَدْ مَسَّ اٰبَاۤءَنَا الضَّرَّاۤءُ وَالسَّرَّاۤءُ فَاَخَذْنٰهُمْ بَغْتَةً وَّهُمْ لَا يَشْعُرُوْنَ

Ṡumma baddalnā makānas-sayyi'atil-ḥasanata ḥattā ‘afau wa qālū qad massa ābā'anaḍ-ḍarrā'u was-sarrā'u fa akhażnāhum bagtataw wa hum lā yasy‘urūn(a).

I muri iho ua mono matou i te mauiui i te oaoa (no te faarahi i ta ratou mau tamarii e ta ratou mau tao'a), e i muri iho ua parau mai ratou e, " Oia mau, ua ite to tatou mau tupuna i te mauiui e te oaoa ", no reira, ua faatupu oioi matou i te mauiui i ni'a ia ratou ma te ite ore i te reira.

وَلَوْ اَنَّ اَهْلَ الْقُرٰٓى اٰمَنُوْا وَاتَّقَوْا لَفَتَحْنَا عَلَيْهِمْ بَرَكٰتٍ مِّنَ السَّمَاۤءِ وَالْاَرْضِ وَلٰكِنْ كَذَّبُوْا فَاَخَذْنٰهُمْ بِمَا كَانُوْا يَكْسِبُوْنَ

wa lau anna ahlal-qurā āmanū wattaqau lafataḥnā ‘alaihim barakātim minas-samā'i wal ardḍi wa lākin każżabū fa akhażnāhum bimā kānū yaksibūn(a).

Ahiri te nunaa o te fenua i ti'aturi e i haapa'o maitai, ua horo'a ïa matou ia ratou i te mau haamaitairaa no ni'a mai i te ra'i e te fenua, tera râ, ua riro mai ratou ei mau haavare (ta tatou mau irava), no reira, ua faautu'a matou ia ratou ia au i te ohipa ta ratou i rave.

اَفَاَمِنَ اَهْلُ الْقُرٰٓى اَنْ يَّأْتِيَهُمْ بَأْسُنَا بَيَاتًا وَّهُمْ نَاۤىِٕمُوْنَۗ

afa amina ahlul-qurā ay ya'tiyahum ba'sunā bayātaw wa hum nā'imūn(a).

Te ite ra anei te nunaa o taua fenua ra e ua paruruhia ratou i to tatou mauiui o te tupu mai i te pô a taoto ai ratou?

اَوَاَمِنَ اَهْلُ الْقُرٰٓى اَنْ يَّأْتِيَهُمْ بَأْسُنَا ضُحًى وَّهُمْ يَلْعَبُوْنَ

awa amina ahlul-qurā ay ya'tiyahum ba'sunā ḍuḥaw wa hum yal‘abūn(a).

Aore râ, te paruruhia ra anei te nunaa o taua fenua ra i to tatou mauiui o te tupu mai i te po'ipo'i a hauti ai ratou?

اَفَاَمِنُوْا مَكْرَ اللّٰهِۚ فَلَا يَأْمَنُ مَكْرَ اللّٰهِ اِلَّا الْقَوْمُ الْخٰسِرُوْنَ ࣖ

afa aminū makrallāh(i), falā ya'manu makrallāhi illal-qaumul khāsirūn(a).

Te mana'o ra anei ratou e ua paruruhia ratou i te mauiui a Allah (ma te mana'o ore)? Aita e taata ê atu e ite ra i te parururaa i te mauiui a Allah maori râ te feia tei mo'e.

اَوَلَمْ يَهْدِ لِلَّذِيْنَ يَرِثُوْنَ الْاَرْضَ مِنْۢ بَعْدِ اَهْلِهَآ اَنْ لَّوْ نَشَاۤءُ اَصَبْنٰهُمْ بِذُنُوْبِهِمْۚ وَنَطْبَعُ عَلٰى قُلُوْبِهِمْ فَهُمْ لَا يَسْمَعُوْنَ

awalam yahdi lil-lażīna yariṡūnal-arḍa mim ba‘di ahlihā allau nasyā'u aṣabnāhum biżunūbihim, wa naṭba‘u ‘alā qulūbihim fahum lā yasma‘ūn(a).

Aore râ, aita anei i itehia i te feia e fana'o i te hoê fenua i muri a'e i to ' na (moeraa) te feia e parahi ra i reira? Ahiri matou i hinaaro, ua faautu'a matou ia ratou no ta ratou mau hara; e ua opani matou i to ratou mafatu ia ore ratou ia faaroo (te haapiiraa).

تِلْكَ الْقُرٰى نَقُصُّ عَلَيْكَ مِنْ اَنْۢبَاۤىِٕهَاۚ وَلَقَدْ جَاۤءَتْهُمْ رُسُلُهُمْ بِالْبَيِّنٰتِۚ فَمَا كَانُوْا لِيُؤْمِنُوْا بِمَا كَذَّبُوْا مِنْ قَبْلُۗ كَذٰلِكَ يَطْبَعُ اللّٰهُ عَلٰى قُلُوْبِ الْكٰفِرِيْنَ

tilkal-qurā naquṣṣu ‘alaika min ambā'ihā, wa laqad jā'athum rusuluhum bil-bayyināt(i), famā kānū liyu'minū bimā każżabū min qabl(u), każālika yaṭba‘ullāhu ‘alā qulūbil-kāfirīn(a).

Teie te mau fenua (ta matou i vavahi), Te faaite atu nei matou ia outou i te tahi o to ratou mau aamu. Ua haere mai ta ratou mau vea ia ratou ma te mau haapapûraa maramarama. Tera râ, aita ratou i ti'aturi (aita atoa) i te mea ta ratou i pato'i na mua'tu. Na roto i te reira, e taamu o Allah i te mafatu o te feia tiaturi ore.

وَمَا وَجَدْنَا لِاَكْثَرِهِمْ مِّنْ عَهْدٍۚ وَاِنْ وَّجَدْنَآ اَكْثَرَهُمْ لَفٰسِقِيْنَ

wa mā wajadnā li'akṡarihim min ‘ahd(in), wa iw wajadnā akṡarahum lafāsiqīn(a).

E aita tatou e ite ra i te rahiraa o ratou e faatupu ra i ta ratou mau fafauraa. Ua ite râ matou e te rahiraa o ratou e feia ino mau ïa.

ثُمَّ بَعَثْنَا مِنْۢ بَعْدِهِمْ مُّوْسٰى بِاٰيٰتِنَآ اِلٰى فِرْعَوْنَ وَمَلَا۟ىِٕهٖ فَظَلَمُوْا بِهَاۚ فَانْظُرْ كَيْفَ كَانَ عَاقِبَةُ الْمُفْسِدِيْنَ

Ṡumma ba‘aṡnā mim ba‘dihim mūsā bi'āyātinā ilā fir‘auna wa mala'ihī fa ẓalamū bihā, fanẓur kaifa kāna ‘āqibatul-mufsidīn(a).

I muri iho ia ratou, ua tono atu matou ia Mosesa e ta matou mau haapapûraa ia Pharao e te feia faatere o to'na nunaa, e i muri iho ua pato'i ratou i te mau haapapûraa. No reira, a haapao maitai i te ohipa e tupu i nia i te feia e faaino ra.

وَقَالَ مُوْسٰى يٰفِرْعَوْنُ اِنِّيْ رَسُوْلٌ مِّنْ رَّبِّ الْعٰلَمِيْنَۙ

wa qāla mūsa yā fir‘aunu innī rasūlum mir rabbil-‘ālamīn(a).

Na ô maira o Musa, E Pharao! Oia mau, e ve'a vau na roto mai i te Fatu o te mau ao atoa nei,

حَقِيْقٌ عَلٰٓى اَنْ لَّآ اَقُوْلَ عَلَى اللّٰهِ اِلَّا الْحَقَّۗ قَدْ جِئْتُكُمْ بِبَيِّنَةٍ مِّنْ رَّبِّكُمْ فَاَرْسِلْ مَعِيَ بَنِيْٓ اِسْرَاۤءِيْلَ ۗ

Ḥaqīqun ‘alā allā aqūla ‘alallāhi illal-ḥaqq(a), qad ji'tukum bibayyinatim mir rabbikum fa arsil ma‘iya banī isrā'īl(a).

E titauhia ia'u ia faaite i te parau mau no ni'a ia Allah. Ua haere mai au ia outou ma te mau haapapûraa maramarama no roto mai i to outou Fatu, no reira, a vaiiho mai i te mau tamarii no Iseraela ia (haere) i piha'i iho ia'u ".

قَالَ اِنْ كُنْتَ جِئْتَ بِاٰيَةٍ فَأْتِ بِهَآ اِنْ كُنْتَ مِنَ الصّٰدِقِيْنَ

qāla in kunta ji'ta bi'āyatin fa'ti bihā in kunta minaṣ ṣādiqīn(a).

Ua pahono mai oia (Pharaoh), " Mai te mea e, e parau mau ta oe e horo'a mai i te mau haapapûraa, a faaite atu e, o oe te hoê o te mau taata parau mau ".

فَاَلْقٰى عَصَاهُ فَاِذَا هِيَ ثُعْبَانٌ مُّبِيْنٌ ۖ

fa alqā ‘aṣāhu fa iżā hiya ṡu‘bānum mubīn(un).

I muri iho, ua tairi (Mosesa) i ta'na tokotoko, e ua riro oioi mai te tokotoko ei ophi rahi mau.

وَّنَزَعَ يَدَهٗ فَاِذَا هِيَ بَيْضَاۤءُ لِلنّٰظِرِيْنَ ࣖ

wa naza‘a yadahū fa iżā hiya baiḍā'u lin-nāẓirīn(a).

A toro atu ai oia i to'na rima, e ua uouo oioi noa te reira no te feia i ite i te reira.

قَالَ الْمَلَاُ مِنْ قَوْمِ فِرْعَوْنَ اِنَّ هٰذَا لَسٰحِرٌ عَلِيْمٌۙ

qālal-mala'u min qaumi fir‘auna inna hāżā lasāḥirum ‘alīm(un).

Ua parau te feia faatere o te nunaa o Pharao e, " E taata maere mau teie taata;

يُّرِيْدُ اَنْ يُّخْرِجَكُمْ مِّنْ اَرْضِكُمْ ۚ فَمَاذَا تَأْمُرُوْنَ

yurīdu ay yukhrijakum min arḍikum, fa māżā ta'murūn(a).

o vai te hinaaro e tiavaru ia outou i to outou fenua." (Ua parau o Pharao), "Eaha ïa ta outou e parau?"

قَالُوْآ اَرْجِهْ وَاَخَاهُ وَاَرْسِلْ فِى الْمَدَاۤىِٕنِ حٰشِرِيْنَۙ

qālū arjih wa akhāhu wa arsil fil-madā'ini ḥāsyirīn(a).

Ua pahono mai (te mau raatira), "A tape'a ia'na e to'na taea'e e a tono atu i te tahi mau taata i roto i te mau oire no te putuputu (te mau taata maere)

يَأْتُوْكَ بِكُلِّ سٰحِرٍ عَلِيْمٍ

ya'tūka bikulli sāḥirin ‘alīm(in).

ia arata'i mai ratou i te mau taata aravihi atoa ia oe.”

وَجَاۤءَ السَّحَرَةُ فِرْعَوْنَ قَالُوْٓا اِنَّ لَنَا لَاَجْرًا اِنْ كُنَّا نَحْنُ الْغٰلِبِيْنَ

wa jā'as-saḥaratu fir‘auna qālū inna lanā la'ajran in kunnā naḥnul-gālibīn(a).

A haere maira te feia maere ia Pharao. Ua parau ratou e, “(E farii anei tatou i te hoê utu'a mai te mea e, e upooti'a tatou?”

قَالَ نَعَمْ وَاِنَّكُمْ لَمِنَ الْمُقَرَّبِيْنَ

qāla na‘am wa innakum laminal-muqarrabīn(a).

Ua pahono mai oia (Pharaoh), "Oia mau, e mea ti'a ia outou ia riro ei hoê o te feia e fatata mai ia'u".

قَالُوْا يٰمُوْسٰٓى اِمَّآ اَنْ تُلْقِيَ وَاِمَّآ اَنْ نَّكُوْنَ نَحْنُ الْمُلْقِيْنَ

qālū yā mūsā immā an tulqiya wa immā an nakūna naḥnul-mulqīn(a).

Ua parau mai ratou (te feia maere), "E Musa! E tairi anei oe na mua, e aore râ, e tairi matou?"

قَالَ اَلْقُوْاۚ فَلَمَّآ اَلْقَوْا سَحَرُوْٓا اَعْيُنَ النَّاسِ وَاسْتَرْهَبُوْهُمْ وَجَاۤءُوْ بِسِحْرٍ عَظِيْمٍ

qāla alqū, falammā alqau saḥarū a‘yunan-nāsi wastarhabūhum wa jā'ū bisiḥrin ‘aẓīm(in).

Ua pahono mai oia (Mosesa), "A tuu i te reira (na mua roa)!" No reira, i muri a'e i to ratou hororaa i te reira, ua maere ratou i te mata o te taata e ua haamǎta'u ratou i te taata no te mea ua faaite ratou i te ohipa maere rahi (maere).

۞ وَاَوْحَيْنَآ اِلٰى مُوْسٰٓى اَنْ اَلْقِ عَصَاكَۚ فَاِذَا هِيَ تَلْقَفُ مَا يَأْفِكُوْنَۚ

wa auḥainā ilā mūsā an alqi ‘aṣāk(a), fa iżā hiya talqafu mā ya'fikūn(a).

E ua parau atu matou ia Mosesa, “A tuu i to tokotoko i raro!” No reira, ua homoi oioi noa oia i ta ratou mau haavare atoa.

فَوَقَعَ الْحَقُّ وَبَطَلَ مَا كَانُوْا يَعْمَلُوْنَۚ

fa waqa‘al-ḥaqqu wa baṭala mā kānū ya‘malūn(a).

I muri iho ua haapapuhia te parau mau, e ua faufaa ore te mau mea atoa ta ratou i rave.

فَغُلِبُوْا هُنَالِكَ وَانْقَلَبُوْا صٰغِرِيْنَۚ

fa gulibū hunālika wanqalabū ṣāgirīn(a).

Ua pau ïa ratou i taua vahi ra, e ua riro mai ratou ei nunaa faufau.

وَاُلْقِيَ السَّحَرَةُ سٰجِدِيْنَۙ

wa ulqiyas-saḥaratu sājidīn(a).

E ua topa oioi noa te feia maere i raro e ua pituri i raro.

قَالُوْٓا اٰمَنَّا بِرَبِّ الْعٰلَمِيْنَۙ

qālū āmannā birabbil-‘ālamīn(a).

Ua parau ratou, " Te ti'aturi nei matou i te Fatu o te mau ao atoa nei,

رَبِّ مُوْسٰى وَهٰرُوْنَ

rabbi mūsā wa hārūn(a).

(te Atua o Mosesa e o Aarona."

قَالَ فِرْعَوْنُ اٰمَنْتُمْ بِهٖ قَبْلَ اَنْ اٰذَنَ لَكُمْۚ اِنَّ هٰذَا لَمَكْرٌ مَّكَرْتُمُوْهُ فِى الْمَدِيْنَةِ لِتُخْرِجُوْا مِنْهَآ اَهْلَهَاۚ فَسَوْفَ تَعْلَمُوْنَ

qāla fir‘aunu āmantum bihī qabla an āżana lakum, inna hāżā lamakrum makartumūhu fil-madīnati litukhrijū minhā ahlahā, fa saufa ta‘lamūn(a).

Ua parau o Pharao, " No te aha oe e ti'aturi ai ia'na hou a faati'a ai au ia oe? Te parau mau, o te hoê ïa rave'a hape ta oe i opua i roto i teie oire, no te tiavaru i te feia e parahi ra i roto i te reira. E ite oe i muri mai (te mau faahopearaa o ta oe mau ohipa)

لَاُقَطِّعَنَّ اَيْدِيَكُمْ وَاَرْجُلَكُمْ مِّنْ خِلَافٍ ثُمَّ لَاُصَلِّبَنَّكُمْ اَجْمَعِيْنَ

la'uqaṭṭi‘anna aidiyakum wa arjulakum min khilāfin ṡumma la'uṣallibannakum ajma‘īn(a).

E tâpû mau vau i to outou mau rima e to outou avae (te rima atau e te avae aui, e aore râ, te tahi atu pae), e i muri iho e faasatauro vau ia outou paatoa.

قَالُوْٓا اِنَّآ اِلٰى رَبِّنَا مُنْقَلِبُوْنَۙ

qālū innā ilā rabbinā munqalibūn(a).

Ua pahono mai ratou (te feia maere), “Oia mau, e ho'i tatou i to tatou Fatu.

وَمَا تَنْقِمُ مِنَّآ اِلَّآ اَنْ اٰمَنَّا بِاٰيٰتِ رَبِّنَا لَمَّا جَاۤءَتْنَا ۗرَبَّنَآ اَفْرِغْ عَلَيْنَا صَبْرًا وَّتَوَفَّنَا مُسْلِمِيْنَ ࣖ

wa mā tanqimu minnā illā an āmannā bi'āyāti rabbinā lammā jā'atnā, rabanā afrig ‘alainā ṣabraw wa tawaffanā muslimīn(a).

E aita oe i satauro ia matou, no te mea râ ua ti'aturi matou i te mau irava a to matou Fatu i to ratou taeraa mai ia matou." (Ua pure ratou), "E to matou Fatu, a horo'a mai ia matou i te faaoroma'i e a pohe ei mau Mahometa (ma te horo'a ia Oe)".

وَقَالَ الْمَلَاُ مِنْ قَوْمِ فِرْعَوْنَ اَتَذَرُ مُوْسٰى وَقَوْمَهٗ لِيُفْسِدُوْا فِى الْاَرْضِ وَيَذَرَكَ وَاٰلِهَتَكَۗ قَالَ سَنُقَتِّلُ اَبْنَاۤءَهُمْ وَنَسْتَحْيٖ نِسَاۤءَهُمْۚ وَاِنَّا فَوْقَهُمْ قٰهِرُوْنَ

wa qālal-mala'u min qaumi fir‘auna atażaru mūsā wa qaumahū liyufsidū fil-arḍi wa yażaraka wa ālihatak(a), qāla sanuqattilu abnā'ahum wa nastaḥyī nisā'ahum, wa innā fauqahum qāhirūn(a).

E ua parau te feia faatere o te nunaa o Pharao e, "E vaiiho anei oe ia Mosesa e to'na nunaa ia haamou i teie fenua (Aiphiti) e ia faaru'e ia oe e to oe mau atua?" Ua pahono mai (Pharao), "E haapohe matou i ta ratou mau tamaroa, e e vaiiho i ta ratou mau tamahine ia ora, e e mana hope to matou i ni'a ia ratou".

قَالَ مُوْسٰى لِقَوْمِهِ اسْتَعِيْنُوْا بِاللّٰهِ وَاصْبِرُوْاۚ اِنَّ الْاَرْضَ لِلّٰهِ ۗيُوْرِثُهَا مَنْ يَّشَاۤءُ مِنْ عِبَادِهٖۗ وَالْعَاقِبَةُ لِلْمُتَّقِيْنَ

qāla mūsā liqaumihista‘īnū billāhi waṣbirū, innal-arḍa lillāh(i), yūriṡuhā may yasyā'u min ‘ibādih(ī), wal-‘āqibatu lil-muttaqīn(a).

Ua parau o Musa i to'na nunaa, "A ani i te tauturu ia Allah e a faaoroma'i. Oia mau, no Allah teie fenua; e farii oia i te reira i te mau taata atoa ta'na e hinaaro i rotopu i ta'na mau tavini. E te hopea (maitai) no te feia ïa e haapa'o maitai ra".

قَالُوْٓا اُوْذِيْنَا مِنْ قَبْلِ اَنْ تَأْتِيَنَا وَمِنْۢ بَعْدِ مَا جِئْتَنَا ۗقَالَ عَسٰى رَبُّكُمْ اَنْ يُّهْلِكَ عَدُوَّكُمْ وَيَسْتَخْلِفَكُمْ فِى الْاَرْضِ فَيَنْظُرَ كَيْفَ تَعْمَلُوْنَ ࣖ

qālū ūżīnā min qabli an ta'tiyanā wa mim ba‘di mā ji'tanā, qāla ‘asā rabbukum ay yuhlika ‘aduwwakum wa yastakhlifakum fil-arḍi fa yanẓura kaifa ta‘malūn(a).

Ua parau ratou (te nunaa o Mosesa) e, "Ua hamani-ino-hia matou (na Pharao) hou oe a haere mai ai ia matou e i muri a'e i to oe haereraa mai". Te ti'aturi nei au e, e haamou to outou Fatu i to outou mau enemi e e faariro ia outou ei kalifa i ni'a i te fenua nei, e i muri iho e hi'o Oia e mea nahea outou ia rave ", te parau ïa a (Mosesa).

وَلَقَدْ اَخَذْنَآ اٰلَ فِرْعَوْنَ بِالسِّنِيْنَ وَنَقْصٍ مِّنَ الثَّمَرٰتِ لَعَلَّهُمْ يَذَّكَّرُوْنَ

wa laqad akhażnā āla fir‘auna bis-sinīna wa naqṣim minaṡ-ṡamarāti la‘allahum yażżakkarūn(a).

E ua faautu'a matou ia Pharao e to'na nunaa na roto i te mau matahiti e rave rahi no te matevai e te ereraa i te hotu, ia nehenehe ia ratou ia farii i te hoê haapiiraa.

فَاِذَا جَاۤءَتْهُمُ الْحَسَنَةُ قَالُوْا لَنَا هٰذِهٖ ۚوَاِنْ تُصِبْهُمْ سَيِّئَةٌ يَّطَّيَّرُوْا بِمُوْسٰى وَمَنْ مَّعَهٗۗ اَلَآ اِنَّمَا طٰۤىِٕرُهُمْ عِنْدَ اللّٰهِ وَلٰكِنَّ اَكْثَرَهُمْ لَا يَعْلَمُوْنَ

fa iżā jā'athumul-ḥasanatu qālū lanā hāżihī, wa in tuṣibhum sayyi'atuy yaṭṭayyarū bimūsā wa mam ma‘ah(ū), alā innamā ṭā'iruhum ‘indallāhi wa lākinna aksṡarahum lā ya‘lamūn(a).

Ia tae ana'e te maitai (te manuïaraa) i ni'a ia ratou, e parau ïa ratou e, "No ta tatou (tato'eraa) te reira". E mai te peu e e fifi ratou, ua faahapa ratou ia Mosesa e ta ' na mau pǐpǐ i te ati. Aita râ te rahiraa o ratou i ite e, tei roto ïa i te rima o Allah to ratou oraraa.

وَقَالُوْا مَهْمَا تَأْتِنَا بِهٖ مِنْ اٰيَةٍ لِّتَسْحَرَنَا بِهَاۙ فَمَا نَحْنُ لَكَ بِمُؤْمِنِيْنَ

wa qālū mahmā ta'tinā bihī min āyatil litasḥaranā bihā, famā naḥnu laka bimu'minīn(a).

E ua parau mai ratou (ia Mosesa) e, “Te mau haapapûraa atoa ta oe e horo'a mai ia matou no te maere ia matou, eita matou e ti'aturi ia oe.”

فَاَرْسَلْنَا عَلَيْهِمُ الطُّوْفَانَ وَالْجَرَادَ وَالْقُمَّلَ وَالضَّفَادِعَ وَالدَّمَ اٰيٰتٍ مُّفَصَّلٰتٍۗ فَاسْتَكْبَرُوْا وَكَانُوْا قَوْمًا مُّجْرِمِيْنَ

fa arsalnā ‘alaihimuṭ-ṭūfāna wal-jarāda wal-qummala waḍ-ḍafādi‘a wad-dama āyātim mufaṣṣalāt(in), fastakbarū wa kānū qaumam mujrimīn(a).

No reira, ua hapono atu matou ia ratou i te mau mata'i rorofai, te mau ruru, te mau puaahorofenua, te mau poro, e te toto (ua riro te pape inu ei toto) ei mau haapapûraa maramarama, tera râ, ua faateitei noa ratou e e nunaa hara ratou.

وَلَمَّا وَقَعَ عَلَيْهِمُ الرِّجْزُ قَالُوْا يٰمُوْسَى ادْعُ لَنَا رَبَّكَ بِمَا عَهِدَ عِنْدَكَۚ لَىِٕنْ كَشَفْتَ عَنَّا الرِّجْزَ لَنُؤْمِنَنَّ لَكَ وَلَنُرْسِلَنَّ مَعَكَ بَنِيْٓ اِسْرَاۤءِيْلَ ۚ

wa lammā waqa‘a ‘alihimur-rijzu qālū yā mūsad‘u lanā rabbaka bimā ‘ahida ‘indak(a), la'in kasyafta ‘annar-rijza lanu'minanna laka wa lanursilanna ma‘aka banī isrā'īl(a).

E i to ratou roohia i te faautuaraa (tei faataahia mai), ua parau mai ratou, " E Musa! A ani ia matou i to Fatu mai ta'na fafauraa ia oe. Mai te mea e, e nehenehe ta oe e tatara i teie faautuaraa ia matou, e ti'aturi mau matou ia oe, e e vaiiho mau â matou i te mau tamarii no Iseraela ia haere e oe ".

فَلَمَّا كَشَفْنَا عَنْهُمُ الرِّجْزَ اِلٰٓى اَجَلٍ هُمْ بَالِغُوْهُ اِذَا هُمْ يَنْكُثُوْنَ

falammā kasyafnā ‘anhumur-rijza ilā ajalin hum bāligūhu iżā hum yankuṡūn(a).

Tera râ, ua ofati ratou i ta ratou fafauraa i muri a'e i to matou faaoreraa i te faautuaraa ia ratou e tae roa'tu i te taime e ti'a ia ratou ia faaoti.

فَانْتَقَمْنَا مِنْهُمْ فَاَغْرَقْنٰهُمْ فِى الْيَمِّ بِاَنَّهُمْ كَذَّبُوْا بِاٰيٰتِنَا وَكَانُوْا عَنْهَا غٰفِلِيْنَ

fantaqamnā minhum fa agraqnāhum fil-yammi bi'annahum każżabū bi'āyātinā wa kānū ‘anhā gāfilīn(a).

No reira, ua faautu'a matou i te tahi o ratou, e ua totomo matou ia ratou i roto i te miti no te mea ua pato'i ratou i ta matou mau irava e ua haapa'o ore i ta matou mau irava.

وَاَوْرَثْنَا الْقَوْمَ الَّذِيْنَ كَانُوْا يُسْتَضْعَفُوْنَ مَشَارِقَ الْاَرْضِ وَمَغَارِبَهَا الَّتِيْ بٰرَكْنَا فِيْهَاۗ وَتَمَّتْ كَلِمَتُ رَبِّكَ الْحُسْنٰى عَلٰى بَنِيْٓ اِسْرَاۤءِيْلَۙ بِمَا صَبَرُوْاۗ وَدَمَّرْنَا مَا كَانَ يَصْنَعُ فِرْعَوْنُ وَقَوْمُهٗ وَمَا كَانُوْا يَعْرِشُوْنَ

wa auraṡnal-qaumal-lażīna kānū yustaḍ‘afūna masyāriqal-arḍi wa magāribahal-latī bāraknā fīhā, wa tammat kalimatu rabbikal-ḥusnā ‘alā banī isrā'īl(a), bimā ṣabarū, wa dammarnā mā kāna yaṣna‘u fir‘aunu wa qaumuhū wa mā kānū ya‘risyūn(a).

E ua horo'a matou i te mau tuhaa hitia o te râ e te pae tooa o te râ o te fenua ta matou i haamaitai i te nunaa tei hamani-ino-hia. E ua haamaitaihia te parau a to outou Fatu maitai (mai te hoê fafauraa) no te mau tamarii no Iseraela no to ratou faaoromai. E ua vavahi matou i te mau mea ta Pharao e to'na nunaa i hamani e ta ratou i patu.

وَجَاوَزْنَا بِبَنِيْٓ اِسْرَاۤءِيْلَ الْبَحْرَ فَاَتَوْا عَلٰى قَوْمٍ يَّعْكُفُوْنَ عَلٰٓى اَصْنَامٍ لَّهُمْ ۚقَالُوْا يٰمُوْسَى اجْعَلْ لَّنَآ اِلٰهًا كَمَا لَهُمْ اٰلِهَةٌ ۗقَالَ اِنَّكُمْ قَوْمٌ تَجْهَلُوْنَ

wa jāwaznā bibanī isrā'īlal-baḥra fa atau ‘alā qaumiy ya‘kufūna ‘alā aṣnāmil lahum, qālū yā mūsaj‘al lanā ilāhan kamā lahum ālihah(tun), qāla innakum qaumun tajhalūn(a).

E ua faaora matou i te mau tamarii no Iseraela na te tahi atu pae o taua moana ra (te tuhaa apatoerau o te Moana Uteute). I to ratou taeraa mai i te hoê nunaa o tei tamau noa i te haamori i te mau idolo, ua parau mai ratou (te mau tamarii no Iseraela) e, "E Musa! A hamani i te hoê atua (idolo) no matou, no te mea e rave rahi ta ratou mau atua (idolo)". Ua pahono mai (Mosesa), “Oia mau, e taata maamaa outou.”

اِنَّ هٰٓؤُلَاۤءِ مُتَبَّرٌ مَّا هُمْ فِيْهِ وَبٰطِلٌ مَّا كَانُوْا يَعْمَلُوْنَ

inna hā'ulā'i mutabbarum mā hum fīhi wa bāṭilum mā kānū ya‘malūn(a).

Oia mau, e haamouhia ratou (na roto i te mau ti'aturiraa) ta ratou e tape'a nei, e e riro te mau mea ta ratou i rave ei faufaa ore.

قَالَ اَغَيْرَ اللّٰهِ اَبْغِيْكُمْ اِلٰهًا وَّهُوَ فَضَّلَكُمْ عَلَى الْعٰلَمِيْنَ

qāla agairallāhi abgīkum ilāhaw wa huwa faḍḍalakum ‘alal-‘ālamīn(a).

Ua parau oia (Mosesa), "E mea ti'a anei ia'u ia imi i te tahi atu atua no outou taa ê atu ia Allah, noa'tu e, o Oia tei haamau ia outou i ni'a i te mau taata atoa (i taua taime ra)".

وَاِذْ اَنْجَيْنٰكُمْ مِّنْ اٰلِ فِرْعَوْنَ يَسُوْمُوْنَكُمْ سُوْۤءَ الْعَذَابِۚ يُقَتِّلُوْنَ اَبْنَاۤءَكُمْ وَيَسْتَحْيُوْنَ نِسَاۤءَكُمْۗ وَفِيْ ذٰلِكُمْ بَلَاۤءٌ مِّنْ رَّبِّكُمْ عَظِيْمٌ ࣖ

wa iż anjainākum min āli fir‘auna yasūmūnakum sū'al-‘ażāb(i), yuqattilūna abnā'akum wa yastaḥyūna nisā'akum wa fī żālikum balā'um mir rabbikum ‘aẓīm(un).

E (a haamana'o na, e te mau tamarii no Iseraela) i to matou faaoraraa ia outou ia (Pharao) e to'na nunaa, o tei faatupu i te mauiui rahi ia outou, ua haapohe ratou i ta outou mau tamaroa e ua faaora i te ora o ta outou mau tamahine. E i roto i taua huru tupuraa ra, e tamataraa rahi te reira no ǒ mai i to outou Fatu ra.

۞ وَوٰعَدْنَا مُوْسٰى ثَلٰثِيْنَ لَيْلَةً وَّاَتْمَمْنٰهَا بِعَشْرٍ فَتَمَّ مِيْقَاتُ رَبِّهٖٓ اَرْبَعِيْنَ لَيْلَةً ۚوَقَالَ مُوْسٰى لِاَخِيْهِ هٰرُوْنَ اخْلُفْنِيْ فِيْ قَوْمِيْ وَاَصْلِحْ وَلَا تَتَّبِعْ سَبِيْلَ الْمُفْسِدِيْنَ

wa wā‘adnā mūsā ṡalāṡīna lailataw wa atmamnāhā bi‘asyrin fa tamma mīqātu rabbihī arba‘īna lailah(tan), wa qāla mūsā li'akhīhi hārūnakhlufnī fī qaumī wa aṣliḥ wa lā tattabi‘ sabīlal-mufsidīn(a).

E ua fafau matou ia Mosesa (ma te horo'a i te Torah) e toru ahuru pô, e ua faaoti matou i te mau pô e hoê ahuru (hau atu â mau pô), no reira, ua ti'a roa te taime ta te Atua i faataa e maha ahuru pô. E ua parau o Musa i to'na taea'e o Harun e, "A mono ia'u i roto i te arata'iraa i to'u nunaa, a haamaitai (oe iho e to oe nunaa), e eiaha e pee i te e'a o te feia e rave nei i te ino".

وَلَمَّا جَاۤءَ مُوْسٰى لِمِيْقَاتِنَا وَكَلَّمَهٗ رَبُّهٗۙ قَالَ رَبِّ اَرِنِيْٓ اَنْظُرْ اِلَيْكَۗ قَالَ لَنْ تَرٰىنِيْ وَلٰكِنِ انْظُرْ اِلَى الْجَبَلِ فَاِنِ اسْتَقَرَّ مَكَانَهٗ فَسَوْفَ تَرٰىنِيْۚ فَلَمَّا تَجَلّٰى رَبُّهٗ لِلْجَبَلِ جَعَلَهٗ دَكًّا وَّخَرَّ مُوْسٰى صَعِقًاۚ فَلَمَّآ اَفَاقَ قَالَ سُبْحٰنَكَ تُبْتُ اِلَيْكَ وَاَنَا۠ اَوَّلُ الْمُؤْمِنِيْنَ

wa lammā jā'a mūsā limīqātinā wa kallamahū rabbuh(ū), qāla rabbi arinī anẓur ilaik(a), qāla lan tarānī wa lākininẓur ilal-jabali fa inistaqarra makānahū fa saufa tarānī, falammā tajallā rabbuhū lil-jabali ja‘alahū dakkaw wa kharra mūsā ṣa‘iqā(n), falammā afāqa qāla subḥānaka tubtu ilaika wa ana awwalul-mu'minīn(a).

E i te taeraa mai o Mosesa i (munajat) i te taime ta matou i faataa e ua parau atu te Atua ia'na, ua parau maira (Mosesa), " E to'u Fatu, a faaite mai ia'u ia nehenehe ia'u ia hi'o ia Oe ". Ua parau mai (Allah), "Eita outou e ite ia'u, tera râ, a hi'o na i te mou'a, mai te mea e, e vai noa te reira i to'na vahi (mai tei matauhia), e nehenehe mau ïa outou e ite ia'u". No reira, i te taime a faaite ai to'na Fatu (To'na hanahana) i ni'a i te mou'a, ua vavahi-roa-hia te mou'a, e ua topa o Musa ma te ite ore. Ua parau o Mosesa i muri a'e i to'na ite-maitai-raa mai, " Ia hanahana ia oe, ua tatarahapa vau ia oe, e o vau te taata matamua tei ti'aturi ".

قَالَ يٰمُوْسٰٓى اِنِّى اصْطَفَيْتُكَ عَلَى النَّاسِ بِرِسٰلٰتِيْ وَبِكَلَامِيْ ۖفَخُذْ مَآ اٰتَيْتُكَ وَكُنْ مِّنَ الشّٰكِرِيْنَ

qāla yā mūsā inniṣṭafaituka ‘alan-nāsi birisālātī wa bikalāmī, fa khuż mā ātaituka wa kum minasy-syākirīn(a).

Ua parau (Allah), " E Musa! Oia mau, ua ma'iti au ia oe i roto i te tahi atu mau taata (i to oe anotau) no te afa'i i ta'u poro'i e ta'u mau parau, no reira, a tape'a mau i te mea ta'u i horo'a ia oe e a riro ei hoê o te feia e mauruuru ra ".

وَكَتَبْنَا لَهٗ فِى الْاَلْوَاحِ مِنْ كُلِّ شَيْءٍ مَّوْعِظَةً وَّتَفْصِيْلًا لِّكُلِّ شَيْءٍۚ فَخُذْهَا بِقُوَّةٍ وَّأْمُرْ قَوْمَكَ يَأْخُذُوْا بِاَحْسَنِهَا ۗسَاُورِيْكُمْ دَارَ الْفٰسِقِيْنَ

wa katabnā lahū fil-alwāḥi min kulli syai'im mau‘iẓataw wa tafṣīlal likulli syai'(in), fa khużhā biquwwatiw wa'mur qaumaka ya'khużū bi'aḥsanihā, sa'urīkum dāral-fāsiqīn(a).

E ua papa'i matou i te mau mea atoa no Mosesa i ni'a i te mau papa'i (Torah) ei haapiiraa e ei faataaraa no te mau mea atoa; no reira (ua parau matou), "A tape'a mau i te reira e a parau atu i to oe nunaa ia tape'a i te reira mai ta ratou e nehenehe e rave, e faaite atu vau ia outou i te fenua o te feia ino".

سَاَصْرِفُ عَنْ اٰيٰتِيَ الَّذِيْنَ يَتَكَبَّرُوْنَ فِى الْاَرْضِ بِغَيْرِ الْحَقِّۗ وَاِنْ يَّرَوْا كُلَّ اٰيَةٍ لَّا يُؤْمِنُوْا بِهَاۚ وَاِنْ يَّرَوْا سَبِيْلَ الرُّشْدِ لَا يَتَّخِذُوْهُ سَبِيْلًاۚ وَاِنْ يَّرَوْا سَبِيْلَ الْغَيِّ يَتَّخِذُوْهُ سَبِيْلًاۗ ذٰلِكَ بِاَنَّهُمْ كَذَّبُوْا بِاٰيٰتِنَا وَكَانُوْا عَنْهَا غٰفِلِيْنَ

sa'aṣrifu ‘an āyātiyal-lażīna yatakabbarūna fil-arḍi bigairil-ḥaqq(i), wa iy yarau kulla āyatil lā yu'minū bihā, wa iy yarau sabīlar-rusydi lā yattakhiżūhu sabīlā(n), wa iy yarau sabīlal-gayyi yattakhiżūhu sabīlā(n), żālika bi'annahum każżabū bi'āyātinā wa kānū ‘anhā gāfilīn(a).

E faaru'e vau i te mau tapa'o (no to'u mana) i te feia e faateitei nei i ni'a i te fenua nei ma te mana'o ore. Eita ratou e ti'aturi i te reira noa'tu e, ua ite ratou i te mau tapa'o atoa (no to'u mana). Eita ratou e pee i te hoê e'a e aratai atu ai i te aratairaa, mai te peu râ e ite ratou i te hoê e'a hape, e pee ïa ratou i te reira. Te tumu no te mea ïa ua pato'i ratou i ta tatou mau tapa'o e ua haapa'o ore ratou i te reira.

وَالَّذِيْنَ كَذَّبُوْا بِاٰيٰتِنَا وَلِقَاۤءِ الْاٰخِرَةِ حَبِطَتْ اَعْمَالُهُمْۗ هَلْ يُجْزَوْنَ اِلَّا مَا كَانُوْا يَعْمَلُوْنَ ࣖ

wal-lażīna każżabū bi'āyātinā wa liqā'il-ākhirati ḥabiṭat a‘māluhum, hal yujzauna illā mā kānū ya‘malūn(a).

E te feia e pato'i nei i ta tatou mau tapa'o (mana) e (te pato'i nei) i te oraraa i muri mai, e mea faufaa ore ta ratou mau ohipa. E faaho'ihia mai ratou ia au i te ohipa ta ratou i rave.

وَاتَّخَذَ قَوْمُ مُوْسٰى مِنْۢ بَعْدِهٖ مِنْ حُلِيِّهِمْ عِجْلًا جَسَدًا لَّهٗ خُوَارٌۗ اَلَمْ يَرَوْا اَنَّهٗ لَا يُكَلِّمُهُمْ وَلَا يَهْدِيْهِمْ سَبِيْلًاۘ اِتَّخَذُوْهُ وَكَانُوْا ظٰلِمِيْنَ

wattakhaża mūsā mim ba‘dihī min ḥuliyyihim ‘ijlan jasadal lahū khuwār(un), alam yarau annahū lā yukallimuhum wa lā yahdīhim sabīlā(n), ittakhażūhu wa kānū ẓālimīn(a).

E i muri a'e i te (haereraa o Mosesa i ni'a i te mou'a Sinai), ua hamani te nunaa o Mosesa i te hoê tii o te hoê puaatoro e te hoê tino e ua ti'a ia ratou ia faaoromai i te mau tao'a faanehenehe (auro). Aita anei ratou i ite e eita ta te puaatoro e nehenehe e paraparau ia ratou e eita atoa e nehenehe e faaite ia ratou i te e'a? Ua horo'a ratou i te reira (ei ô). E taata parau-ti'a ore ratou.

وَلَمَّا سُقِطَ فِيْٓ اَيْدِيْهِمْ وَرَاَوْا اَنَّهُمْ قَدْ ضَلُّوْاۙ قَالُوْا لَىِٕنْ لَّمْ يَرْحَمْنَا رَبُّنَا وَيَغْفِرْ لَنَا لَنَكُوْنَنَّ مِنَ الْخٰسِرِيْنَ

wa lammā suqiṭa fī aidīhim wa ra'au annahum qad ḍallū, qālū la'il lam yarḥamnā rabbunā wa yagfir lanā lanakūnanna minal-khāsirīn(a).

E i muri a'e i to ratou tatarahapa i ta ratou mau ohipa e to ratou iteraa e, ua hape ratou, ua parau ratou e, "Oia mau, mai te mea e, aita to tatou Fatu e aroha ia tatou e aore râ, aita oia e faaore i te hara ia tatou, e ere ïa tatou i te mea ino roa".

وَلَمَّا رَجَعَ مُوْسٰٓى اِلٰى قَوْمِهٖ غَضْبَانَ اَسِفًاۙ قَالَ بِئْسَمَا خَلَفْتُمُوْنِيْ مِنْۢ بَعْدِيْۚ اَعَجِلْتُمْ اَمْرَ رَبِّكُمْۚ وَاَلْقَى الْاَلْوَاحَ وَاَخَذَ بِرَأْسِ اَخِيْهِ يَجُرُّهٗٓ اِلَيْهِ ۗقَالَ ابْنَ اُمَّ اِنَّ الْقَوْمَ اسْتَضْعَفُوْنِيْ وَكَادُوْا يَقْتُلُوْنَنِيْۖ فَلَا تُشْمِتْ بِيَ الْاَعْدَاۤءَ وَلَا تَجْعَلْنِيْ مَعَ الْقَوْمِ الظّٰلِمِيْنَ

wa lammā raja‘a mūsā ilā qaumihī gaḍbāna asifā(n), qāla bi'samā khalaftumūnī mim ba‘dī, a‘ajiltum amra rabbikum, wa alqal-alwāḥa wa akhaża bira'si akhīhi yajurruhū ilaih(i), qālabna umma innal-qaumastaḍ‘afūnī wa kādū yaqtulūnanī, falā tusymit biyal-a‘dā'a wa lā taj‘alnī ma‘al-qaumiẓ-ẓālimīn(a).

E i to Mosesa ho'iraa mai i to'na nunaa, ua riri oia e ua peapea, e ua parau mai oia, "Eaha te mau ohipa ri'ari'a ta oe i rave i to'u atearaa! Te hinaaro ra anei oe e pato'i i te fafauraa a to oe Fatu?" Ua tuu o Mosesa i te papa'i (Torah) i raro, ua haru mai i te upoo o to'na taea'e (Harun), ma te huti mai i te reira ia'na. Ua parau o (Harun), " E tamaiti a to'u metua vahine! Ua faariro teie nunaa ia'u ei mea paruparu, e ua fatata ratou i te haapohe ia'u, no reira, eiaha e faatupu i to outou mau enemi i to'u ati, e eiaha e faariro ia'u ei taata parau-ti'a ore ".

قَالَ رَبِّ اغْفِرْ لِيْ وَلِاَخِيْ وَاَدْخِلْنَا فِيْ رَحْمَتِكَ ۖوَاَنْتَ اَرْحَمُ الرّٰحِمِيْنَ ࣖ

qāla rabbigfirlī wa li'akhī wa adkhilnā fī raḥmatik(a), wa anta arḥamur-rāḥimīn(a).

Ua pure oia (Mosesa), " E to'u Fatu, a faaore mai ia'u e to'u taea'e, e a faaô mai ia matou i roto i To aroha, e o Oe te Aroha Roa a'e o te mau taata aroha atoa ".

اِنَّ الَّذِيْنَ اتَّخَذُوا الْعِجْلَ سَيَنَالُهُمْ غَضَبٌ مِّنْ رَّبِّهِمْ وَذِلَّةٌ فِى الْحَيٰوةِ الدُّنْيَاۗ وَكَذٰلِكَ نَجْزِى الْمُفْتَرِيْنَ

innal-lażīnattakhażul-‘ijla sayanāluhum gaḍabum mir rabbihim wa żillatun fil-ḥayātid-dun-yā, wa każālika najzil-muftarīn(a).

Oia mau, te feia o te hamani i te hoê puaatoro (ei haamoriraa) i te hoê mahana, e farii ïa ratou i te riri no ǒ mai i to ratou Fatu e te haama i roto i te oraraa i teie nei ao. Na roto i te reira, e haamauruuru matou i te feia e haavare ra.

وَالَّذِيْنَ عَمِلُوا السَّيِّاٰتِ ثُمَّ تَابُوْا مِنْۢ بَعْدِهَا وَاٰمَنُوْٓا اِنَّ رَبَّكَ مِنْۢ بَعْدِهَا لَغَفُوْرٌ رَّحِيْمٌ

wal-lażīna ‘amilus-sayyi'āti ṡumma tābū mim ba‘dihā wa āmanū inna rabbaka mim ba‘dihā lagafūrur raḥīm(un).

E te feia o tei rave i te ino, ia tatarahapa ratou e ia ti'aturi, ma te papu maitai, o to outou Fatu te Faaore Hara Roa a'e e te Aroha Roa a'e.

وَلَمَّا سَكَتَ عَنْ مُّوْسَى الْغَضَبُ اَخَذَ الْاَلْوَاحَۖ وَفِيْ نُسْخَتِهَا هُدًى وَّرَحْمَةٌ لِّلَّذِيْنَ هُمْ لِرَبِّهِمْ يَرْهَبُوْنَ

wa lammā sakata ‘am mūsal-gaḍabu akhażal-alwāḥ(a), wa fī nuskhatihā hudaw wa raḥmatul lil-lażīna hum lirabbihim yarhabūn(a).

E i muri a'e i te riri o Mosesa, ua rave oia i te mau papa'i parau (Torah); Te vai ra i roto i ta ' na mau papai te aratairaa e te aroha no te feia e mǎta'u ra i to ratou Fatu.

وَاخْتَارَ مُوْسٰى قَوْمَهٗ سَبْعِيْنَ رَجُلًا لِّمِيْقَاتِنَا ۚفَلَمَّآ اَخَذَتْهُمُ الرَّجْفَةُ قَالَ رَبِّ لَوْ شِئْتَ اَهْلَكْتَهُمْ مِّنْ قَبْلُ وَاِيَّايَۗ اَتُهْلِكُنَا بِمَا فَعَلَ السُّفَهَاۤءُ مِنَّاۚ اِنْ هِيَ اِلَّا فِتْنَتُكَۗ تُضِلُّ بِهَا مَنْ تَشَاۤءُ وَتَهْدِيْ مَنْ تَشَاۤءُۗ اَنْتَ وَلِيُّنَا فَاغْفِرْ لَنَا وَارْحَمْنَا وَاَنْتَ خَيْرُ الْغٰفِرِيْنَ

wakhtāra mūsā qaumahū sab‘īna rajulal limīqātinā, falammā akhażathumur-rajfatu qāla rabbi lau syi'ta ahlaktahum min qablu wa iyyāy(a), atuhlikunā bimā fa‘alas-sufahā'u minnā, in hiya illā fitnatuk(a), tuḍillu bihā man tasyā'u wa tahdī man tasyā'(u), anta waliyyunā fagfir lanā warḥamnā wa anta khairul-gāfirīn(a).

E ua ma'iti o Mosesa e hitu ahuru taata no roto mai i to'na nunaa no te ( ani ia matou ia tatarahapa) i te taime ta matou i faataa. I to ratou tairiraahia e te hoê aueueraa fenua, ua parau o Mosesa e, " E to'u Fatu, ahiri oe i hinaaro, ua haamou ïa oe ia ratou e ia'u na mua'tu i te reira. E haamou anei oe ia matou no te mau ohipa a te feia aita i ite i rotopu ia matou? E tamataraa noa te reira no ǒ mai ia oe ra, te horo'a nei oe i teie tamataraa ia oe e hinaaro, e e arata'i oe ia matou, o Oe te ti'a faatere, e o oe to matou ti'a faatere. taata faaore hara."

۞ وَاكْتُبْ لَنَا فِيْ هٰذِهِ الدُّنْيَا حَسَنَةً وَّفِى الْاٰخِرَةِ اِنَّا هُدْنَآ اِلَيْكَۗ قَالَ عَذَابِيْٓ اُصِيْبُ بِهٖ مَنْ اَشَاۤءُۚ وَرَحْمَتِيْ وَسِعَتْ كُلَّ شَيْءٍۗ فَسَاَكْتُبُهَا لِلَّذِيْنَ يَتَّقُوْنَ وَيُؤْتُوْنَ الزَّكٰوةَ وَالَّذِيْنَ هُمْ بِاٰيٰتِنَا يُؤْمِنُوْنَۚ

waktub lanā fī hāżihid-dun-yā ḥasanataw wa fil-ākhirati innā hudnā ilaik(a), qāla ‘ażābī uṣību bihī man asyā'(u), wa raḥmatī wasi‘at kulla syai'(in), fa sa'aktubuhā lil-lażīna yattaqūna wa yu'tūnaz-zakāta wal-lażīna hum bi'āyātinā yu'minūn(a).

E a haamau i te maitai no tatou i teie nei ao e i muri mai. Oia mau, te ho'i nei matou (te tatarahapa) ia Oe. Te parau ra o Allah e, ​​"E faautu'a vau i te taata ta'u e hinaaro, e e tapo'i to'u aroha i te mau mea atoa. No reira, e horo'a vau i to'u aroha i te feia haapa'o maitai, te aufau nei i te zakat, e te feia e ti'aturi nei i ta tatou mau irava".

اَلَّذِيْنَ يَتَّبِعُوْنَ الرَّسُوْلَ النَّبِيَّ الْاُمِّيَّ الَّذِيْ يَجِدُوْنَهٗ مَكْتُوْبًا عِنْدَهُمْ فِى التَّوْرٰىةِ وَالْاِنْجِيْلِ يَأْمُرُهُمْ بِالْمَعْرُوْفِ وَيَنْهٰىهُمْ عَنِ الْمُنْكَرِ وَيُحِلُّ لَهُمُ الطَّيِّبٰتِ وَيُحَرِّمُ عَلَيْهِمُ الْخَبٰۤىِٕثَ وَيَضَعُ عَنْهُمْ اِصْرَهُمْ وَالْاَغْلٰلَ الَّتِيْ كَانَتْ عَلَيْهِمْۗ فَالَّذِيْنَ اٰمَنُوْا بِهٖ وَعَزَّرُوْهُ وَنَصَرُوْهُ وَاتَّبَعُوا النُّوْرَ الَّذِيْٓ اُنْزِلَ مَعَهٗٓ ۙاُولٰۤىِٕكَ هُمُ الْمُفْلِحُوْنَ ࣖ

al-lażīna yattabi‘ūnar-rasūlan nabiyyal-ummiyyal-lażī yajidūnahū maktūban ‘indahum fit-taurāti wal-injīli ya'muruhum bil-ma‘rūfi wa yanhāhum ‘anil-munkari wa yuḥillu lahumuṭ-ṭayyibāti wa yuḥarrimu ‘alaihimul-khabā'iṡa wa yaḍa‘u ‘anhum iṣrahum wal-aglālal-latī kānat ‘alaihim, fal-lażīna āmanū bihī wa ‘azzarūhu wa naṣarūhu wattaba‘un nūral-lażī unzila ma‘ah(ū), ulā'ika humul-mufliḥūn(a).

(Oia ho'i) te feia e pee nei i te ve'a, te peropheta o te ummi (eita ta'na e nehenehe e tai'o e e papa'i), o to'na (i'oa) i papa'ihia i roto i te Torah e te Evanelia ta ratou i farii, o te faaue ia ratou ia rave i te mea maitai e te opani i te mea ino, e te farii nei i te mau mea atoa e mea maitai no ratou, e te faaore nei ia ratou i te mau mea atoa, rātou. Te feia e tiaturi ia'na, e faahanahana ia'na, e tauturu ia'na, e e pee i te maramarama anaana tei heheuhia mai ia'na (te Qur'an), o ratou ïa te feia manuïa.

قُلْ يٰٓاَيُّهَا النَّاسُ اِنِّيْ رَسُوْلُ اللّٰهِ اِلَيْكُمْ جَمِيْعًا ۨالَّذِيْ لَهٗ مُلْكُ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِۚ لَآ اِلٰهَ اِلَّا هُوَ يُحْيٖ وَيُمِيْتُۖ فَاٰمِنُوْا بِاللّٰهِ وَرَسُوْلِهِ النَّبِيِّ الْاُمِّيِّ الَّذِيْ يُؤْمِنُ بِاللّٰهِ وَكَلِمٰتِهٖ وَاتَّبِعُوْهُ لَعَلَّكُمْ تَهْتَدُوْنَ

qul yā ayyuhan-nāsu innī rasūlullāhi ilaikum jamī‘anil-lażī lahū mulkus-samāwāti wal-arḍ(i), lā ilāha illā huwa yuḥyī wa yumīt(u), fa āminū billāhi wa rasūlihin-nabiyyil-ummiyyil-lażī yu'minu billāhi wa kalimatihī wattabi‘ūhu la‘allakum tahtadūn(a).

A parau na (Muhammad) e, " E te mau taata! Oia mau, o vau te ve'a a Allah ia outou paatoa, o tei fatu i te basileia o te ra'i e te fenua ; aita e atua (te ti'araa ia haamorihia) maori râ Ia'na, O te horo'a nei i te ora e o te faatupu i te pohe, no reira, te ti'aturi nei outou ia Allah e Ta'na ve'a A pee ia'na ia arata'ihia outou."

وَمِنْ قَوْمِ مُوْسٰٓى اُمَّةٌ يَّهْدُوْنَ بِالْحَقِّ وَبِهٖ يَعْدِلُوْنَ

wa min qaumi mūsā ummatuy yahdūna bil-ḥaqqi wa bihī ya‘dilūn(a).

Te vai ra te hoê nunaa i rotopu i te nunaa o Mosesa o tei arata'i (i te mau taata) na roto i te parau mau (te niu no te) e ua rave ratou i te ohipa ma te parau-ti'a e ua faatupu i te parau-ti'a.

وَقَطَّعْنٰهُمُ اثْنَتَيْ عَشْرَةَ اَسْبَاطًا اُمَمًاۗ وَاَوْحَيْنَآ اِلٰى مُوْسٰٓى اِذِ اسْتَسْقٰىهُ قَوْمُهٗٓ اَنِ اضْرِبْ بِّعَصَاكَ الْحَجَرَۚ فَانْۢبَجَسَتْ مِنْهُ اثْنَتَا عَشْرَةَ عَيْنًاۗ قَدْ عَلِمَ كُلُّ اُنَاسٍ مَّشْرَبَهُمْۗ وَظَلَّلْنَا عَلَيْهِمُ الْغَمَامَ وَاَنْزَلْنَا عَلَيْهِمُ الْمَنَّ وَالسَّلْوٰىۗ كُلُوْا مِنْ طَيِّبٰتِ مَا رَزَقْنٰكُمْۗ وَمَا ظَلَمُوْنَا وَلٰكِنْ كَانُوْٓا اَنْفُسَهُمْ يَظْلِمُوْنَ

wa qaṭṭa‘nāhumuṡnatai ‘asyrata asbāṭan umamā(n), wa auḥainā ilā mūsā iżistasqāhu qaumuhū aniḍrib bi‘aṣākal-ḥajar(a), fambajasat minhuṡnatā ‘asyrata ‘ainā(n), qad ‘alima kullu unāsim masyrabahum, wa ẓallalnā ‘alaihimul-gamāma wa anzalnā ‘alaihimul-manna was-salwā, kulū min ṭayyibāti mā razaqnākum, wa mā ẓalamūnā wa lākin kānū anfusahum yaẓlimūn(a).

E ua faataa matou ia ratou e ahuru ma piti opu, e rave rahi ratou tata'itahi, e ua parau atu matou ia Mosesa i to'na nunaa aniraa ia'na i te pape, "A tairi i te ofai e to tokoto'i!" No reira, ua tahe mai te hoê ahuru ma piti puna pape mai roto mai i taua (ofa'i ra). Ua ite te mau opu atoa i to ratou iho vahi inu. E ua faaûru matou ia ratou i te mau kapua, e ua tono atu matou i te mann e te salwa ia ratou. (Ua parau matou), "A amu maitai i te maa ta matou i horo'a mai no outou". Aita ratou i hamani ino ia tatou, o ratou râ tei hamani ino tamau ia ratou iho.

وَاِذْ قِيْلَ لَهُمُ اسْكُنُوْا هٰذِهِ الْقَرْيَةَ وَكُلُوْا مِنْهَا حَيْثُ شِئْتُمْ وَقُوْلُوْا حِطَّةٌ وَّادْخُلُوا الْبَابَ سُجَّدًا نَّغْفِرْ لَكُمْ خَطِيْۤـٰٔتِكُمْۗ سَنَزِيْدُ الْمُحْسِنِيْنَ

wa iżā qīla lahumuskunū hāżihil-qaryata wa kulū minhā ḥaiṡu syi'tum wa qūlū ḥiṭṭatuw wadkhulul-bāba sujjadan nagfir lakum khaṭī'ātikum, sanazīdul-muḥsinīn(a).

E (a haamana'o na), i te taime a parauhia ' i ratou (te mau tamarii no Iseraela) e, "A parahi i teie fenua (Baitulmaqdis) e a amu i te mau vahi atoa ta outou e hinaaro". E parau atu, "A faaora ia matou i ta matou mau hara, a tomo atu i roto i te uputa ma te pi'o, e e faaore matou i ta outou mau hape". I muri mai, e faarahi tatou (te mau utu'a) i te feia e rave i te maitai.

فَبَدَّلَ الَّذِيْنَ ظَلَمُوْا مِنْهُمْ قَوْلًا غَيْرَ الَّذِيْ قِيْلَ لَهُمْ فَاَرْسَلْنَا عَلَيْهِمْ رِجْزًا مِّنَ السَّمَاۤءِ بِمَا كَانُوْا يَظْلِمُوْنَ ࣖ

fa baddalal-lażīna ẓalamū minhum qaulan gairal-lażī qīla lahum fa arsalnā ‘alaihim rijzam minas-samā'i bimā kānū yaẓlimūn(a).

No reira, ua mono te feia rave hara i rotopu ia ratou (taua mau parau) i te mau parau aita i parauhia ia ratou, e no reira, ua faautuahia ratou no te ra'i mai no to ratou parau-ti'a ore.

وَسْـَٔلْهُمْ عَنِ الْقَرْيَةِ الَّتِيْ كَانَتْ حَاضِرَةَ الْبَحْرِۘ اِذْ يَعْدُوْنَ فِى السَّبْتِ اِذْ تَأْتِيْهِمْ حِيْتَانُهُمْ يَوْمَ سَبْتِهِمْ شُرَّعًا وَّيَوْمَ لَا يَسْبِتُوْنَۙ لَا تَأْتِيْهِمْ ۛ كَذٰلِكَ ۛنَبْلُوْهُمْ بِمَا كَانُوْا يَفْسُقُوْنَ

was'alhum ‘anil-qaryatil-latī kānat ḥāḍiratal-baḥr(i), iż ya‘dūna fis-sabti iż ta'tīhim ḥītānuhum yauma sabtihim syurra‘aw wa yauma lā yasbitūn(a), lā ta'tīhim - każālika - nablūhum bimā kānū yafsuqūn(a).

E a ui atu i te mau tamarii no Iseraela no ni'a i te fenua i piha'i iho i te moana i to ratou ofatiraa i te mau ture i te mahana maa, (i te taime a tae mai ai te mau ika ia ratou (i pihai iho mai), ua tere atu ratou i ni'a i te pape, noa'tu e, aita te mau ika i tae mai ia ratou i te mau mahana e ere i te Sabati. Ua tamata matou ia ratou no te mea ua rave ratou i te ohipa ino.

وَاِذْ قَالَتْ اُمَّةٌ مِّنْهُمْ لِمَ تَعِظُوْنَ قَوْمًاۙ ۨاللّٰهُ مُهْلِكُهُمْ اَوْ مُعَذِّبُهُمْ عَذَابًا شَدِيْدًاۗ قَالُوْا مَعْذِرَةً اِلٰى رَبِّكُمْ وَلَعَلَّهُمْ يَتَّقُوْنَ

wa iż qālat ummatum minhum lima ta‘iẓūna qaumā(n), allāhu muhlikuhum au mu‘ażżibuhum ‘ażāban syadīdā(n), qālū ma‘żiratan ilā rabbikum wa la‘allahum yattaqūn(a).

E (a haamana'o na) i te taime a parau ai te hoê nunaa i rotopu ia ratou e, "No te aha oe e a'o ai i te hoê nunaa o te haamouhia e aore râ, o te faautuahia e Allah na roto i te hoê faautuaraa fifi roa?" Ua pahono mai ratou, " Ia nehenehe ia tatou ia farii i te hoê tapo'iraa (ma te ore e hopoi'a) i to outou Fatu, e ia riro ratou ei feia haapa'o maitai ".

فَلَمَّا نَسُوْا مَا ذُكِّرُوْا بِهٖٓ اَنْجَيْنَا الَّذِيْنَ يَنْهَوْنَ عَنِ السُّوْۤءِ وَاَخَذْنَا الَّذِيْنَ ظَلَمُوْا بِعَذَابٍۢ بَـِٔيْسٍۢ بِمَا كَانُوْا يَفْسُقُوْنَ

falammā nasū mā żukkirū bihī anjainal-lażīna yanhauna ‘anis-sū'i wa akhażnal-lażīna ẓalamū bi‘ażābim ba'īsim bimā kānū yafsuqūn(a).

No reira, i muri a'e i to ratou haamo'eraa i te mau mea ta ratou i faaarahia, ua faaora matou i te feia o tei pato'i i te mau taata ia rave i te ino, e ua faautu'a matou i te feia rave ino no te mea ua rave noa ratou i te ino.

فَلَمَّا عَتَوْا عَنْ مَّا نُهُوْا عَنْهُ قُلْنَا لَهُمْ كُوْنُوْا قِرَدَةً خٰسِـِٕيْنَ

falammā ‘atau ‘am mā nuhū ‘anhu qulnā lahum kūnū qiradatan khāsi'īn(a).

No reira, i muri a'e i to ratou faateiteiraa i te mau mea atoa i opanihia. Ua parau matou ia ratou e, “A riro mai outou ei mau manu haehaa.”

وَاِذْ تَاَذَّنَ رَبُّكَ لَيَبْعَثَنَّ عَلَيْهِمْ اِلٰى يَوْمِ الْقِيٰمَةِ مَنْ يَّسُوْمُهُمْ سُوْۤءَ الْعَذَابِۗ اِنَّ رَبَّكَ لَسَرِيْعُ الْعِقَابِۖ وَاِنَّهٗ لَغَفُوْرٌ رَّحِيْمٌ

wa iż ta'ażżana rabbuka layab‘aṡanna ‘alaihim ilā yaumil-qiyāmati may yasūmuhum sū'al-‘ażāb(i), inna rabbaka lasarī‘ul-‘iqāb(i), wa innahū lagafūrur raḥīm(un).

E (a haamana'o na) i te taime a parau ai to outou Fatu e, e tono Oia i te mau taata o te faautu'a ino roa'e ia ratou (te mau ati Iuda) e tae roa'tu i te Mahana o te Ti'a-faahou-raa. Oia mau, e mea vitiviti roa to outou Fatu i te faautu'a, e e taata faaore hara roa'e Oia, e te aroha rahi roa'e.

وَقَطَّعْنٰهُمْ فِى الْاَرْضِ اُمَمًاۚ مِنْهُمُ الصّٰلِحُوْنَ وَمِنْهُمْ دُوْنَ ذٰلِكَ ۖوَبَلَوْنٰهُمْ بِالْحَسَنٰتِ وَالسَّيِّاٰتِ لَعَلَّهُمْ يَرْجِعُوْنَ

wa qaṭṭa‘nāhum fil-arḍi umamā(n), minhumuṣ-ṣāliḥūna wa minhum dūna żālik(a), wa balaunāhum bil-ḥasanāti was-sayyi'āti la‘allahum yarji‘ūn(a).

E ua tata'i matou ia ratou i roto i teie nei ao i roto i te mau pŭpŭ e rave rahi; Te vai ra te feia haapa'o maitai i rotopu ia ratou, e te vai ra te feia e ere. E ua tamata matou ia ratou na roto i te maitai (te mau maitai) e te ino (te mau ati), ia ho'i mai ratou (i te parau mau).

فَخَلَفَ مِنْۢ بَعْدِهِمْ خَلْفٌ وَّرِثُوا الْكِتٰبَ يَأْخُذُوْنَ عَرَضَ هٰذَا الْاَدْنٰى وَيَقُوْلُوْنَ سَيُغْفَرُ لَنَاۚ وَاِنْ يَّأْتِهِمْ عَرَضٌ مِّثْلُهٗ يَأْخُذُوْهُۗ اَلَمْ يُؤْخَذْ عَلَيْهِمْ مِّيْثَاقُ الْكِتٰبِ اَنْ لَّا يَقُوْلُوْا عَلَى اللّٰهِ اِلَّا الْحَقَّ وَدَرَسُوْا مَا فِيْهِۗ وَالدَّارُ الْاٰخِرَةُ خَيْرٌ لِّلَّذِيْنَ يَتَّقُوْنَۗ اَفَلَا تَعْقِلُوْنَ

fa khalafa mim ba‘dihim khalfuw wariṡul-kitāba ya'khużūna ‘araḍa hāżal-adnā wa yaqūlūna sayugfaru lanā, wa iy ya'tihim ‘araḍum miṡluhū ya'khużūh(u), alam yu'khaż ‘alaihim mīṡāqul-kitābi allā yaqūlū ‘alallāhi illal-ḥaqqa wa darasū mā fīh(i), wad-dārul-ākhiratu khairul lil-lażīna yattaqūn(a), afalā ta‘qilūn(a).

No reira, i muri mai ia ratou, ua tae mai te u'i (ino) o tei farii i te Torah, o tei haru i te mau tao'a o teie ao haehaa. I muri iho ua parau mai ratou, "E faaorehia ta tatou hara." E i te tau no a muri a'e, mai te mea e, e tae mai taua mau tao'a rahi ra o te ao nei i ni'a ia ratou, e farii mau â ratou i te reira. Aita anei ratou i herehia e te hoê faaauraa i roto i te Buka (Torah) e, eita ratou e parau i te tahi mea no ni'a ia Allah maori râ te parau mau, noa'tu e, ua tai'o ratou i te mau mea i parauhia i roto? No te feia haapa'o maitai, e mea maitai a'e te fenua o te oraraa i muri mai i te poheraa. Aita anei outou i ite?

وَالَّذِيْنَ يُمَسِّكُوْنَ بِالْكِتٰبِ وَاَقَامُوا الصَّلٰوةَۗ اِنَّا لَا نُضِيْعُ اَجْرَ الْمُصْلِحِيْنَ

wal-lażīna yumassikūna bil-kitābi wa aqāmuṣ-ṣalāh(ta), innā lā nuḍī‘u ajral-muṣliḥīn(a).

E te feia e pee nei i te Buka (Torah) e e pure, (e farii ïa ratou i te mau haamaitairaa). Oia mau, eita tatou e faaru'e i te feia parau-ti'a i ta ratou utu'a.

۞ وَاِذْ نَتَقْنَا الْجَبَلَ فَوْقَهُمْ كَاَنَّهٗ ظُلَّةٌ وَّظَنُّوْٓا اَنَّهٗ وَاقِعٌۢ بِهِمْۚ خُذُوْا مَآ اٰتَيْنٰكُمْ بِقُوَّةٍ وَّاذْكُرُوْا مَا فِيْهِ لَعَلَّكُمْ تَتَّقُوْنَ ࣖ

wa iż nataqnal-jabala fauqahum ka'annahum ẓullatuw wa ẓannū annahū wāqi‘um bihim, khużū mā ātainākum biquwwatiw ważkurū mā fīhi la‘allakum tattaqūn(a).

E (a haamana'o na) i to matou faateiteiraa i te mou'a i ni'a ia ratou, mai te mea ra e, ua tapo'ihia te mou'a e te hoê kapua, e ua ti'aturi ratou e, e topa mai (te mou'a) i ni'a ia ratou. (E ua parau matou ia ratou) "A tape'a mau i te mau mea ta matou i horo'a ia outou, e a haamana'o noa i te mau mea i roto i te reira, ia riro outou ei taata haapa'o maitai".

وَاِذْ اَخَذَ رَبُّكَ مِنْۢ بَنِيْٓ اٰدَمَ مِنْ ظُهُوْرِهِمْ ذُرِّيَّتَهُمْ وَاَشْهَدَهُمْ عَلٰٓى اَنْفُسِهِمْۚ اَلَسْتُ بِرَبِّكُمْۗ قَالُوْا بَلٰىۛ شَهِدْنَا ۛاَنْ تَقُوْلُوْا يَوْمَ الْقِيٰمَةِ اِنَّا كُنَّا عَنْ هٰذَا غٰفِلِيْنَۙ

wa iż akhaża rabbuka mim banī ādama min ẓuhūrihim żurriyyatahum wa asyhadahum ‘alā anfusihim, alastu birabbikum, qālū balā - syahidnā - an taqūlū yaumal-qiyāmati innā kunnā ‘an hāżā gāfilīn(a).

E (a haamana'o na) i to to outou Fatu faaora-faahou-raa mai i te mau huaai o Adamu i to ratou mau huaai, e ua faaite papû o Allah i to ratou mau varua (ma te parau e), "E ere anei vau i to outou Fatu?" Ua pahono mai ratou, "Oia mau (o oe to matou Fatu), te faaite papû nei matou". (Ua rave matou i te reira) ia ore outou ia parau i te Mahana o te Ti'a-faahou-raa, "Oia mau, aita matou i haapa'o i te reira i taua taime ra".

اَوْ تَقُوْلُوْٓا اِنَّمَآ اَشْرَكَ اٰبَاۤؤُنَا مِنْ قَبْلُ وَكُنَّا ذُرِّيَّةً مِّنْۢ بَعْدِهِمْۚ اَفَتُهْلِكُنَا بِمَا فَعَلَ الْمُبْطِلُوْنَ

au taqūlū innamā asyraka ābā'unā min qablu wa kunnā żurriyyatam mim ba‘dihim, afatuhlikunā bimā fa‘alal-mubṭilūn(a).

Aore râ, ia ore outou ia parau e, "Oia mau, ua amui atu to tatou mau tupuna i te Atua a tahi ra, e huaai matou i muri mai ia ratou. E haamou anei outou ia matou no te mau ohipa a te feia tei hape (na mua'tu)?"

وَكَذٰلِكَ نُفَصِّلُ الْاٰيٰتِ وَلَعَلَّهُمْ يَرْجِعُوْنَ

wa każālika nufaṣṣilul-āyāti wa la‘allahum yarji‘ūn(a).

E ua faataa matou i te mau irava ia ho'i mai ratou (i te parau mau).

وَاتْلُ عَلَيْهِمْ نَبَاَ الَّذِيْٓ اٰتَيْنٰهُ اٰيٰتِنَا فَانْسَلَخَ مِنْهَا فَاَتْبَعَهُ الشَّيْطٰنُ فَكَانَ مِنَ الْغَاوِيْنَ

watlu ‘alaihim naba'al-lażī ātaināhu āyātinā fansalakha minhā fa atba‘ahusy-syaiṭānu fa kāna minal-gāwīn(a).

E a tai'o atu (Muhammad) ia ratou, te parau no te taata ta tatou i horo'a i ta tatou mau irava, i muri iho, e faataa ê oia ia'na iho i te mau irava, e i muri iho e pee mai o Satane ia'na (e tae roa'tu i te taime ua faahemahia oia), e i muri iho e riro mai oia ei hoê o te feia hape.

وَلَوْ شِئْنَا لَرَفَعْنٰهُ بِهَا وَلٰكِنَّهٗٓ اَخْلَدَ اِلَى الْاَرْضِ وَاتَّبَعَ هَوٰىهُۚ فَمَثَلُهٗ كَمَثَلِ الْكَلْبِۚ اِنْ تَحْمِلْ عَلَيْهِ يَلْهَثْ اَوْ تَتْرُكْهُ يَلْهَثْۗ ذٰلِكَ مَثَلُ الْقَوْمِ الَّذِيْنَ كَذَّبُوْا بِاٰيٰتِنَاۚ فَاقْصُصِ الْقَصَصَ لَعَلَّهُمْ يَتَفَكَّرُوْنَ

wa lau syi'nā larafa‘nāhu bihā wa lākinnahū akhlada ilal-arḍi wattaba‘a hawāh(u), fa maṡaluhū kamaṡalil-kalb(i), in taḥmil ‘alaihi yalhaṡ au tatrukūhu yalhaṡ, żālika maṡalul-qaumil-lażīna każżabū bi'āyātinā, faqṣuṣil-qaṣaṣa la‘allahum yatafakkarūn(a).

Ahiri matou i hinaaro, ua faateitei ïa matou (to'na faito) na roto i taua (irava ra), tera râ, ua hi'opo'a oia i te ao nei e ua pee i to'na mau hinaaro (i raro mai), e ua riro to'na hi'oraa mai te hoê uri, mai te mea e, e tiavaru outou ia'na, e tono atu outou i to'na arero, e mai te mea e, e vaiiho outou ia'na, e tono atu oia i to'na arero. Te reira te parabole no te feia e pato'i nei i ta tatou mau irava. No reira, a faaite i taua mau aamu ra no te faaitoito ia ratou ia feruri.

سَاۤءَ مَثَلًا ۨالْقَوْمُ الَّذِيْنَ كَذَّبُوْا بِاٰيٰتِنَا وَاَنْفُسَهُمْ كَانُوْا يَظْلِمُوْنَ

sā'a maṡalanil-qaumul-lażīna każżabū bi'āyātinā wa anfusahum kānū yaẓlimūn(a).

E mea ino roa te hi'oraa o te feia e pato'i ra i ta tatou mau irava; te hape nei ratou ia ratou iho.

مَنْ يَّهْدِ اللّٰهُ فَهُوَ الْمُهْتَدِيْۚ وَمَنْ يُّضْلِلْ فَاُولٰۤىِٕكَ هُمُ الْخٰسِرُوْنَ

may yahdillāhu fa huwal-muhtadī, wa may yuḍlil fa ulā'ika humul-khāsirūn(a).

O te taata atoa tei arata'ihia e Allah, o oia ïa tei arata'ihia; e te feia atoa ta Allah e arata'i hape, o ratou ïa te feia e mo'e

وَلَقَدْ ذَرَأْنَا لِجَهَنَّمَ كَثِيْرًا مِّنَ الْجِنِّ وَالْاِنْسِۖ لَهُمْ قُلُوْبٌ لَّا يَفْقَهُوْنَ بِهَاۖ وَلَهُمْ اَعْيُنٌ لَّا يُبْصِرُوْنَ بِهَاۖ وَلَهُمْ اٰذَانٌ لَّا يَسْمَعُوْنَ بِهَاۗ اُولٰۤىِٕكَ كَالْاَنْعَامِ بَلْ هُمْ اَضَلُّ ۗ اُولٰۤىِٕكَ هُمُ الْغٰفِلُوْنَ

wa laqad żara'nā lijahannama kaṡīram minal-jinni wal-ins(i), lahum qulūbul lā yafqahūna bihā wa lahum a‘yunul lā yabṣirūna bihā wa lahum āżānul lā yasma‘ūna bihā, ulā'ika kal-an‘āmi bal hum aḍall(u), ulā'ika humul-gāfilūn(a).

E, oia mau, e faaî tatou i te hade i te hade, ma te faautu'a i te mau jinn e te mau taata e rave rahi. E mafatu to ratou, aita râ ratou e faaohipa nei i te reira no te ite (te mau irava a Allah), e mata to ratou (tera râ) aita ratou e faaohipa nei i te reira no te hi'o (te mau tapa'o o te mana o Allah), e tari'a to ratou (te mau irava râ a Allah). E au ratou i te mau animala, e mea ino roa ' tu â ratou. O ratou te feia haapa'o ore.

وَلِلّٰهِ الْاَسْمَاۤءُ الْحُسْنٰى فَادْعُوْهُ بِهَاۖ وَذَرُوا الَّذِيْنَ يُلْحِدُوْنَ فِيْٓ اَسْمَاۤىِٕهٖۗ سَيُجْزَوْنَ مَا كَانُوْا يَعْمَلُوْنَ ۖ

wa lillāhil-asmā'ul-ḥusnā fad‘ūhu bihā, wa żarul-lażīna yulḥidūna fī asmā'ih(ī), sayujzauna mā kānū ya‘malūn(a).

E o Asma'ul-husna (te i'oa maitai roa a'e) to Allah, no reira, a ani Ia'na na roto i te piiraa i te reira o Asma'ul husna e a faaru'e i te feia e faataa ra i To'na mau i'oa. E farii ratou i muri iho i te hoê utua no te ohipa ta ratou i rave.

وَمِمَّنْ خَلَقْنَآ اُمَّةٌ يَّهْدُوْنَ بِالْحَقِّ وَبِهٖ يَعْدِلُوْنَ ࣖ

wa mimman khalaqnā ummatuy yahdūna bil-ḥaqqi wa bihī ya‘dilūn(a).

E i rotopu i te feia ta tatou i hamani, te vai ra te mau taata o te arata'i ia ratou na roto i te parau mau (te niu no te reira), e no reira, e rave ratou i te ohipa ma te parau-ti'a.

وَالَّذِيْنَ كَذَّبُوْا بِاٰيٰتِنَا سَنَسْتَدْرِجُهُمْ مِّنْ حَيْثُ لَا يَعْلَمُوْنَ

wal-lażīna każżabū bi'āyātinā sanastadrijuhum min ḥaiṡu lā ya‘lamūn(a).

E te feia o te pato'i nei i ta tatou mau irava, e vaiiho mǎrû noa tatou ia ratou (i te haamouraa) i roto i te hoê rave'a ta ratou i ore i ite e.

وَاُمْلِيْ لَهُمْ ۗاِنَّ كَيْدِيْ مَتِيْنٌ

wa umlī lahum, inna kaidī matīn(un).

E e horo'a vau ia ratou i te hoê tau aroha. Oia mau, e mea papû roa ta'u opuaraa

اَوَلَمْ يَتَفَكَّرُوْا مَا بِصَاحِبِهِمْ مِّنْ جِنَّةٍۗ اِنْ هُوَ اِلَّا نَذِيْرٌ مُّبِيْنٌ

awalam yatafakkarū mā biṣāḥibihim min jinnah(tin), in huwa illā nażīrum mubīn(un).

E aita anei ratou i mana'o e, e ere to ratou hoa (Muhammad) i te mea maamaa. Ua riro oia (Muhammad) ei mea faaara maramarama.

اَوَلَمْ يَنْظُرُوْا فِيْ مَلَكُوْتِ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِ وَمَا خَلَقَ اللّٰهُ مِنْ شَيْءٍ وَّاَنْ عَسٰٓى اَنْ يَّكُوْنَ قَدِ اقْتَرَبَ اَجَلُهُمْۖ فَبِاَيِّ حَدِيْثٍۢ بَعْدَهٗ يُؤْمِنُوْنَ

awalam yanẓurū fī malakūtis-samāwāti wal-arḍi wa mā khalaqallāhu min syai'iw wa an ‘asā ay yakūna qadiqtaraba ajaluhum, fa bi'ayyi ḥadīṡim ba‘dahū yu'minūn(a).

E aita anei ratou e ite ra i te basileia o te ra'i e te fenua, e te mau mea atoa ta Allah i hamani, e te mana'o e ua fatata to ratou taime (no te haamouraa)? Eaha ' tu â te parau apî ta ratou e tiaturi i muri a'e i te reira?

مَنْ يُّضْلِلِ اللّٰهُ فَلَا هَادِيَ لَهٗ ۖوَيَذَرُهُمْ فِيْ طُغْيَانِهِمْ يَعْمَهُوْنَ

may yuḍlilillāhu falā hādiya lah(ū), wa yażaruhum fī ṭugyānihim ya‘mahūn(a).

Aita ta te hoê taata e nehenehe e arata'i ia'na mai te mea e, e farii Allah ia'na ia hape. Ua vaiiho o Allah ia ' na ia topa i roto i te hape.

يَسْـَٔلُوْنَكَ عَنِ السَّاعَةِ اَيَّانَ مُرْسٰىهَاۗ قُلْ اِنَّمَا عِلْمُهَا عِنْدَ رَبِّيْۚ لَا يُجَلِّيْهَا لِوَقْتِهَآ اِلَّا هُوَۘ ثَقُلَتْ فِى السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِۗ لَا تَأْتِيْكُمْ اِلَّا بَغْتَةً ۗيَسْـَٔلُوْنَكَ كَاَنَّكَ حَفِيٌّ عَنْهَاۗ قُلْ اِنَّمَا عِلْمُهَا عِنْدَ اللّٰهِ وَلٰكِنَّ اَكْثَرَ النَّاسِ لَا يَعْلَمُوْنَ

yas'alūnaka ‘anis-sā‘ati ayyāna mursāhā, qul innamā ‘ilmuhā ‘inda rabbī, lā yujallīhā liwaqtihā illā huw(a), ṡaqulat fis-samāwāti wal-arḍ(i), lā ta'tīkum illā bagtah(tan), yas'alūnaka ka'annaka ḥafiyyun ‘anhā, qul innamā ‘ilmuhā ‘indallāhi wa lākinna akṡaran nāsi lā ya‘lamūn(a).

Te ui nei ratou ia outou (Muhammad) no ni'a i te hora, "Afea te reira e tupu ai?" A parau e, "Oia mau, tei pihai iho to'u Fatu te ite no ni'a i te Apocalypse; aita e taata (taata ê) e nehenehe e faataa i te taime no te reira maori râ Ia'na. Te ui nei ratou ia outou mai te mea ra e, ua ite outou. A parau (Muhammad) e, "Oia mau, te vai ra te ite no ni'a i te (mahana haavaraa) ia Allah, aita râ te rahiraa o te taata i ite i te reira".

قُلْ لَّآ اَمْلِكُ لِنَفْسِيْ نَفْعًا وَّلَا ضَرًّا اِلَّا مَا شَاۤءَ اللّٰهُ ۗوَلَوْ كُنْتُ اَعْلَمُ الْغَيْبَ لَاسْتَكْثَرْتُ مِنَ الْخَيْرِۛ وَمَا مَسَّنِيَ السُّوْۤءُ ۛاِنْ اَنَا۠ اِلَّا نَذِيْرٌ وَّبَشِيْرٌ لِّقَوْمٍ يُّؤْمِنُوْنَ ࣖ

qul lā amliku linafsī naf‘aw wa lā ḍarran illā mā syā'allāh(u), wa lau kuntu a‘lamul gaiba-lastakṡartu minal-khair(i) - wa mā massaniyas-sū'(u) - in ana illā nażīruw wa basyīrul liqaumiy yu'minūn(a).

E, oia mau, e faaî tatou i te hade i te hade, ma te faautu'a i te mau jinn e te mau taata e rave rahi. E mafatu to ratou, aita râ ratou e faaohipa nei i te reira no te ite (te mau irava a Allah), e mata to ratou (tera râ) aita ratou e faaohipa nei i te reira no te hi'o (te mau tapa'o o te mana o Allah), e tari'a to ratou (te mau irava râ a Allah). E au ratou i te mau animala, e mea ino roa ' tu â ratou. O ratou te feia haapa'o ore.

۞ هُوَ الَّذِيْ خَلَقَكُمْ مِّنْ نَّفْسٍ وَّاحِدَةٍ وَّجَعَلَ مِنْهَا زَوْجَهَا لِيَسْكُنَ اِلَيْهَاۚ فَلَمَّا تَغَشّٰىهَا حَمَلَتْ حَمْلًا خَفِيْفًا فَمَرَّتْ بِهٖ ۚفَلَمَّآ اَثْقَلَتْ دَّعَوَا اللّٰهَ رَبَّهُمَا لَىِٕنْ اٰتَيْتَنَا صَالِحًا لَّنَكُوْنَنَّ مِنَ الشّٰكِرِيْنَ

huwal-lażī khalaqakum min nafsiw wāḥidatiw waja‘ala minhā zaujahā liyaskuna ilaihā, falammā tagasysyāhā ḥamalat ḥamlan khafīfan fa marrat bih(ī), falammā aṡqalad da‘awallāha rabbahumā la'in ātaitanā ṣāliḥan lanakūnanna minasy-syākirīn(a).

E o Asma'ul-husna (te i'oa maitai roa a'e) to Allah, no reira, a ani Ia'na na roto i te piiraa i te reira o Asma'ul husna e a faaru'e i te feia e faataa ra i To'na mau i'oa. E farii ratou i muri iho i te hoê utua no te ohipa ta ratou i rave.

فَلَمَّآ اٰتٰىهُمَا صَالِحًا جَعَلَا لَهٗ شُرَكَاۤءَ فِيْمَآ اٰتٰىهُمَا ۚفَتَعٰلَى اللّٰهُ عَمَّا يُشْرِكُوْنَ

falammā ātāhumā ṣāliḥan ja‘alā lahū syurakā'a fīmā ātāhumā, fa ta‘ālallāhu ‘ammā yusyrikūn(a).

E i rotopu i te feia ta tatou i hamani, te vai ra te mau taata o te arata'i ia ratou na roto i te parau mau (te niu no te reira), e no reira, e rave ratou i te ohipa ma te parau-ti'a.

اَيُشْرِكُوْنَ مَا لَا يَخْلُقُ شَيْـًٔا وَّهُمْ يُخْلَقُوْنَۖ

ayusyrikūna mā lā yakhluqu syai'aw wa hum yukhlaqūn(a).

E te feia o te pato'i nei i ta tatou mau irava, e vaiiho mǎrû noa tatou ia ratou (i te haamouraa) i roto i te hoê rave'a ta ratou i ore i ite e.

وَلَا يَسْتَطِيْعُوْنَ لَهُمْ نَصْرًا وَّلَآ اَنْفُسَهُمْ يَنْصُرُوْنَ

wa lā yastaṭī‘ūna lahum naṣraw wa lā anfusahum yanṣurūn(a).

E e horo'a vau ia ratou i te hoê tau aroha. Oia mau, e mea papû roa ta'u opuaraa

وَاِنْ تَدْعُوْهُمْ اِلَى الْهُدٰى لَا يَتَّبِعُوْكُمْۗ سَوَۤاءٌ عَلَيْكُمْ اَدَعَوْتُمُوْهُمْ اَمْ اَنْتُمْ صٰمِتُوْنَ

wa in tad‘ūhum ilal-hudā lā yattabi‘ūkum, sawā'un ‘alaikum ada‘autumūhum am antum ṣāmitūn(a).

E aita anei ratou i mana'o e, e ere to ratou hoa (Muhammad) i te mea maamaa. Ua riro oia (Muhammad) ei mea faaara maramarama.

اِنَّ الَّذِيْنَ تَدْعُوْنَ مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ عِبَادٌ اَمْثَالُكُمْ فَادْعُوْهُمْ فَلْيَسْتَجِيْبُوْا لَكُمْ اِنْ كُنْتُمْ صٰدِقِيْنَ

innal-lażīna tad‘ūna min dūnillāhi ‘ibādun amṡālukum fad‘ūhum falyastajībū lakum in kuntum ṣādiqīn(a).

E aita anei ratou e ite ra i te basileia o te ra'i e te fenua, e te mau mea atoa ta Allah i hamani, e te mana'o e ua fatata to ratou taime (no te haamouraa)? Eaha ' tu â te parau apî ta ratou e tiaturi i muri a'e i te reira?

اَلَهُمْ اَرْجُلٌ يَّمْشُوْنَ بِهَآ ۖ اَمْ لَهُمْ اَيْدٍ يَّبْطِشُوْنَ بِهَآ ۖ اَمْ لَهُمْ اَعْيُنٌ يُّبْصِرُوْنَ بِهَآ ۖ اَمْ لَهُمْ اٰذَانٌ يَّسْمَعُوْنَ بِهَاۗ قُلِ ادْعُوْا شُرَكَاۤءَكُمْ ثُمَّ كِيْدُوْنِ فَلَا تُنْظِرُوْنِ

alahum arjuluy yamsyūna bihā am lahum aidiy yabṭisyūna bihā am lahum a‘yunuy yubṣirūna bihā am lahum āżānuy yasma‘ūna bihā, qulid‘ū syurakā'akum ṡumma kīdūni falā tunẓirūn(i).

Aita ta te hoê taata e nehenehe e arata'i ia'na mai te mea e, e farii Allah ia'na ia hape. Ua vaiiho o Allah ia ' na ia topa i roto i te hape.

اِنَّ وَلِيِّ َۧ اللّٰهُ الَّذِيْ نَزَّلَ الْكِتٰبَۖ وَهُوَ يَتَوَلَّى الصّٰلِحِيْنَ

inna waliyyiyallāhul-lażī nazzalal-kitāb(a), wa huwa yatawallaṣ-ṣāliḥīn(a).

Te ui nei ratou ia outou (Muhammad) no ni'a i te hora, "Afea te reira e tupu ai?" A parau e, "Oia mau, tei pihai iho to'u Fatu te ite no ni'a i te Apocalypse; aita e taata (taata ê) e nehenehe e faataa i te taime no te reira maori râ Ia'na. Te ui nei ratou ia outou mai te mea ra e, ua ite outou. A parau (Muhammad) e, "Oia mau, te vai ra te ite no ni'a i te (mahana haavaraa) ia Allah, aita râ te rahiraa o te taata i ite i te reira".

وَالَّذِيْنَ تَدْعُوْنَ مِنْ دُوْنِهٖ لَا يَسْتَطِيْعُوْنَ نَصْرَكُمْ وَلَآ اَنْفُسَهُمْ يَنْصُرُوْنَ

wal-lażīna tad‘ūna min dūnihī lā yastaṭī‘ūna naṣrakum wa lā anfusahum yanṣurūn(a).

E aita te mau idolo ta outou e pure atu ra ia Allah e nehenehe e tauturu ia outou, eita atoa ratou e nehenehe e tauturu ia ratou iho".

وَاِنْ تَدْعُوْهُمْ اِلَى الْهُدٰى لَا يَسْمَعُوْاۗ وَتَرٰىهُمْ يَنْظُرُوْنَ اِلَيْكَ وَهُمْ لَا يُبْصِرُوْنَ

wa in tad‘ūhum ilal-hudā lā yasma‘ū, wa tarāhum yanẓurūna ilaika wa hum lā yubṣirūn(a).

Eita ratou e nehenehe e faaroo mai te mea e, e pii outou ia ratou (te mau idolo) no te horo'a ia outou i te arata'iraa. E te ite ra outou ia ratou e hi'o noa ra ia outou noa ' tu e aita ratou e hi'o ra.

خُذِ الْعَفْوَ وَأْمُرْ بِالْعُرْفِ وَاَعْرِضْ عَنِ الْجٰهِلِيْنَ

khużil-‘afwa wa'mur bil-‘urfi wa a‘riḍ ‘anil-jāhilīn(a).

A faaore i te hara e a faaitoito i te mau taata ia rave i te mea paari, eiaha râ e haapa'o i te feia maamaa.

وَاِمَّا يَنْزَغَنَّكَ مِنَ الشَّيْطٰنِ نَزْغٌ فَاسْتَعِذْ بِاللّٰهِ ۗاِنَّهٗ سَمِيْعٌ عَلِيْمٌ

wa immā yanzagannaka minasy-syaiṭāni nazgun fasta‘iż billāh(i), innahū samī‘un ‘alīm(un).

E mai te mea e, e haere mai o Satane no te faahema ia outou, a haapuraa ia Allah. Oia mau, e Faaroo Oia, e Ite Hope.

اِنَّ الَّذِيْنَ اتَّقَوْا اِذَا مَسَّهُمْ طٰۤىِٕفٌ مِّنَ الشَّيْطٰنِ تَذَكَّرُوْا فَاِذَا هُمْ مُّبْصِرُوْنَۚ

innal-lażīnattaqau iżā massahum ṭā'ifum minasy-syaiṭāni tażakkarū fa iżā hum mubṣirūn(a).

Oia mau, te feia haapao maitai, ia haruhia ratou e te mau mana'o ino (no te raveraa i te mau hara) no ǒ mai ia Satani ra, e haamana'o oioi noa ratou ia Allah, e i taua taime ra, e ite ratou (te hape o ta ratou mau hape).

وَاِخْوَانُهُمْ يَمُدُّوْنَهُمْ فِى الْغَيِّ ثُمَّ لَا يُقْصِرُوْنَ

wa ikhwānuhum yamuddūnahum fil-gayyi ṡumma lā yuqṣirūn(a).

E aita roa'tu to ratou mau hoa (te feia faaroo ore e te feia ino) e tauturu i te mau diabolo ia arata'i ia ratou i te e'a hape, e aita roa'tu ratou e tape'a (i te haavare ia ratou).

وَاِذَا لَمْ تَأْتِهِمْ بِاٰيَةٍ قَالُوْا لَوْلَا اجْتَبَيْتَهَاۗ قُلْ اِنَّمَآ اَتَّبِعُ مَا يُوْحٰٓى اِلَيَّ مِنْ رَّبِّيْۗ هٰذَا بَصَاۤىِٕرُ مِنْ رَّبِّكُمْ وَهُدًى وَّرَحْمَةٌ لِّقَوْمٍ يُّؤْمِنُوْنَ

wa iżā lam ta'tihim bi'āyatin qālū lau lajtabaitahā, qul inamā attabi‘u mā yūḥā ilayya mir rabbī, hāżā baṣā'iru mir rabbikum wa hudaw wa raḥmatul liqaumiy yu'minūn(a).

E mai te mea e, aita oe (Muhammad) e tai'o i te hoê irava ia ratou, e parau mai ratou e, "No te aha oe e ore ai e papa'i i te irava?" A parau (Muhammad) e, "Oia mau, te pee noa nei au i te mea ta to'u Fatu i faaite mai ia'u. (Al-Qur'an) E mau haapapûraa maramarama teie no roto mai i to outou Fatu, te arata'iraa e te aroha no te feia e ti'aturi nei".

وَاِذَا قُرِئَ الْقُرْاٰنُ فَاسْتَمِعُوْا لَهٗ وَاَنْصِتُوْا لَعَلَّكُمْ تُرْحَمُوْنَ

wa iżā quri'al-qur'ānu fastami‘ū lahū wa anṣitū la‘allakum turḥamūn(a).

Ia taiohia te Koran, a faaroo e a mamû noa ia farii outou i te aroha.

وَاذْكُرْ رَّبَّكَ فِيْ نَفْسِكَ تَضَرُّعًا وَّخِيْفَةً وَّدُوْنَ الْجَهْرِ مِنَ الْقَوْلِ بِالْغُدُوِّ وَالْاٰصَالِ وَلَا تَكُنْ مِّنَ الْغٰفِلِيْنَ

ważkur rabbaka fī nafsika taḍarru‘aw wa khīfataw wa dūnal-jahri minal-qauli bil-guduwwi wal-āṣāli wa lā takum minal-gāfilīn(a).

E a haamana'o i to outou Fatu i roto i to outou aau ma te haehaa e te mata'u, ma te faateitei ore i to outou reo, i te poipoi e i te ahiahi, e eiaha e riro ei feia haapa'o ore.

اِنَّ الَّذِيْنَ عِنْدَ رَبِّكَ لَا يَسْتَكْبِرُوْنَ عَنْ عِبَادَتِهٖ وَيُسَبِّحُوْنَهٗ وَلَهٗ يَسْجُدُوْنَ ࣖ ۩

innal-lażīna ‘inda rabbika lā yastakbirūna ‘an ‘ibādatihī wa yusabbiḥūnahū wa lahū yasjudūn(a).

Oia mau, te feia e parahi ra i piha'i iho i to outou Fatu, eita ïa ratou e feaa faahou i te haamori ia Allah, e tamâ ratou Ia'na, e Ia'na ana'e ta ratou e tu'ati ra.