Revert to Islam, click here
Isalama Al-Haq: Qur'an e Hadith
(Isalama mau)

Q.S Al-Qalam (اَلْقَلَم) - 52 Te numera o te mau irava

(Pepa)

Qari

Murottal Audio

1

نۤ ۚوَالْقَلَمِ وَمَا يَسْطُرُوْنَۙ

nūn, wal-qalami wa mā yasṭurūn(a).

Nun. Na roto i te mau pene e ta ratou e papa'i,


2

مَآ اَنْتَ بِنِعْمَةِ رَبِّكَ بِمَجْنُوْنٍ

mā anta bini‘mati rabbika bimajnūn(in).

no te aroha o to outou Fatu, e ere outou (Muhammad) i te mea maamaa.


3

وَاِنَّ لَكَ لَاَجْرًا غَيْرَ مَمْنُوْنٍۚ

wa inna laka la'ajran gaira mamnūn(in).

E e farii mau â outou i te hoê utua rahi o te ore e hope.


4

وَاِنَّكَ لَعَلٰى خُلُقٍ عَظِيْمٍ

wa innaka la‘alā khuluqin ‘aẓīm(in).

E parau mau, e huru faahiahia to outou.


5

فَسَتُبْصِرُ وَيُبْصِرُوْنَۙ

fasatubṣiru wa yubṣirūn(a).

I te hoê mahana, e ite outou, e e ite atoa ratou (te feia ti'aturi ore),


6

بِاَيِّىكُمُ الْمَفْتُوْنُ

bi'ayyikumul-maftūn(u).

O vai o outou te maamaa ra?


7

اِنَّ رَبَّكَ هُوَ اَعْلَمُ بِمَنْ ضَلَّ عَنْ سَبِيْلِهٖۖ وَهُوَ اَعْلَمُ بِالْمُهْتَدِيْنَ

inna rabbaka huwa a‘lamu biman ḍalla ‘an sabīlih(ī), wa huwa a‘lamu bil-muhtadīn(a).

Oia mau, to outou Fatu, ua ite maitai Oia e, o vai te ere i To'na e'a; e O Oia tei ite maitai e vai te mau taata e farii nei i te arata'iraa.


8

فَلَا تُطِعِ الْمُكَذِّبِيْنَ

falā tuṭi‘il-mukażżibīn(a).

Eiaha râ e haapa'o i te feia e pato'i ra (te mau irava a Allah).


9

وَدُّوْا لَوْ تُدْهِنُ فَيُدْهِنُوْنَۚ

waddū lau tudhinu fayudhinūn(a).

Te hinaaro nei ratou ia outou ia hamani maitai, no reira, e hamani maitai atoa ratou.


10

وَلَا تُطِعْ كُلَّ حَلَّافٍ مَّهِيْنٍۙ

wa lā tuṭi‘ kulla ḥallāfim mahīn(in).

E eiaha e haapa'o i te taata e hinaaro e oati e e faaino,


11

هَمَّازٍ مَّشَّاۤءٍۢ بِنَمِيْمٍۙ

hammāzim masysyā'im binamīm(in).

Te haaparare rahi noa ' tura te taata i te faahapa,


12

مَّنَّاعٍ لِّلْخَيْرِ مُعْتَدٍ اَثِيْمٍۙ

mannā‘il lil-khairi mu‘tadin aṡīm(in).

o tei haafifi i te mau mea maitai atoa, o tei hau atu i te otia, e o te hoê ïa rave rahi hara,


13

عُتُلٍّۢ بَعْدَ ذٰلِكَ زَنِيْمٍۙ

‘utullim ba‘da żālika zanīm(in).

Ua matau - maitai - hia oia no ta ' na mau taparahiraa taata, e huru haavî u'ana to ' na,


14

اَنْ كَانَ ذَا مَالٍ وَّبَنِيْنَۗ

an kāna żā māliw wa banīn(a).

no te mea ho'i e, e moni rahi to'na e e rave rahi ta'na mau tamarii.


15

اِذَا تُتْلٰى عَلَيْهِ اٰيٰتُنَا قَالَ اَسَاطِيْرُ الْاَوَّلِيْنَۗ

iżā tutlā ‘alaihi āyātunā qāla asāṭīrul-awwalīn(a).

Ua parau oia, "(Teie) te mau aamu a te feia tahito", i to te mau irava tai'oraa ia'na.


16

سَنَسِمُهٗ عَلَى الْخُرْطُوْمِ

sanasimuhū ‘alal-khurṭūm(i).

I muri mai, e tuu tatou i te hoê tapa'o i ni'a i te (to'na) afata.


17

اِنَّا بَلَوْنٰهُمْ كَمَا بَلَوْنَآ اَصْحٰبَ الْجَنَّةِۚ اِذْ اَقْسَمُوْا لَيَصْرِمُنَّهَا مُصْبِحِيْنَۙ

innā balaunāhum kamā balaunā aṣḥābal-jannah(ti), iż aqsamū layaṣrimunnahā muṣbiḥīn(a).

Oia mau, ua tamata matou ia ratou (te mau Atua rahi no Mecca), mai ta matou i tamata i te feia faatere o te mau faaapu, i to ratou horeoraa e, e ooti mau â ratou (te mau huero) i te poipoi,


18

وَلَا يَسْتَثْنُوْنَ

wa lā yastaṡnūn(a).

aita râ ratou i faaea (ma te parau e, “Insha Allah”).


19

فَطَافَ عَلَيْهَا طَاۤىِٕفٌ مِّنْ رَّبِّكَ وَهُمْ نَاۤىِٕمُوْنَ

fa ṭāfa ‘alaihā ṭā'ifum mir rabbika wa hum nā'imūn(a).

I muri iho, ua tae mai te hoê ati no ǒ mai i to outou Fatu ra i ni'a i te faaapu a taoto ai ratou.


20

فَاَصْبَحَتْ كَالصَّرِيْمِۙ

fa aṣbaḥat kaṣ-ṣarīm(i).

No reira, ua ereere te faaapu mai te hoê pô ereere,


21

فَتَنَادَوْا مُصْبِحِيْنَۙ

fa tanādau muṣbiḥīn(a).

I muri iho, ua niuniu ratou te tahi i te tahi i te poipoi.


22

اَنِ اغْدُوْا عَلٰى حَرْثِكُمْ اِنْ كُنْتُمْ صٰرِمِيْنَ

anigdū ‘alā ḥarṡikum in kuntum ṣārimīn(a).

“A haere vave i ta outou faaapu mai te mea e, e hinaaro outou e ooti.”


23

فَانْطَلَقُوْا وَهُمْ يَتَخَافَتُوْنَۙ

fanṭalaqū wa hum yatakhāfatūn(a).

Ua haere atu ratou ma te muhumuhu.


24

اَنْ لَّا يَدْخُلَنَّهَا الْيَوْمَ عَلَيْكُمْ مِّسْكِيْنٌۙ

allā yadkhulannahal-yauma ‘alaikum miskīn(un).

“I teie mahana, eiaha e vaiiho i te hoê taata veve ia tomo mai i roto i ta outou faaapu.


25

وَّغَدَوْا عَلٰى حَرْدٍ قٰدِرِيْنَ

wa gadau ‘alā ḥardin qādirīn(a).

E ua haere ratou i te po'ipo'i ma te opua e haafifi (te feia veve) noa'tu e, ua ti'a ia ratou ia (tauturu ia ratou).


26

فَلَمَّا رَاَوْهَا قَالُوْٓا اِنَّا لَضَاۤلُّوْنَۙ

falammā ra'auhā qālū innā laḍāllūn(a).

No reira, i to ratou iteraa i te faaapu, ua parau maira ratou e, E nunaa hape mau tatou,


27

بَلْ نَحْنُ مَحْرُوْمُوْنَ

bal naḥnu maḥrūmūn(a).

Aita roa'tu matou i farii i te hoê mea."


28

قَالَ اَوْسَطُهُمْ اَلَمْ اَقُلْ لَّكُمْ لَوْلَا تُسَبِّحُوْنَ

qāla ausaṭuhum alam aqul lakum lau lā tusabbiḥūn(a).

Aita anei au i parau atu ia outou no te aha outou e ore ai e faahanahana (i to outou Fatu), te parau ïa a te taata paari roa a'e i rotopu ia ratou.


29

قَالُوْا سُبْحٰنَ رَبِّنَآ اِنَّا كُنَّا ظٰلِمِيْنَ

qālū subḥāna rabbinā innā kunnā ẓālimīn(a).

Ua parau ratou e, "E hanahana to tatou Fatu, e nunaa parau-ti'a ore tatou".


30

فَاَقْبَلَ بَعْضُهُمْ عَلٰى بَعْضٍ يَّتَلَاوَمُوْنَ

fa'aqbala ba‘ḍuhum ‘alā ba‘ḍiy yatalāwamūn(a).

I muri iho, ua aro ratou e ua faahapa ratou te tahi i te tahi.


31

قَالُوْا يٰوَيْلَنَآ اِنَّا كُنَّا طٰغِيْنَ

qālū yā wailanā innā kunnā ṭāgīn(a).

Ua parau mai ratou, " Auê to tatou! Oia mau, e taata tatou e ofati i te mau oti'a.


32

عَسٰى رَبُّنَآ اَنْ يُّبْدِلَنَا خَيْرًا مِّنْهَآ اِنَّآ اِلٰى رَبِّنَا رٰغِبُوْنَ

‘asā rabbunā ay yubdilanā khairam minhā innā ilā rabbinā rāgibūn(a).

Te ti'aturi nei tatou e, e mono te Atua ia tatou i te hoê (mau faaapu) maitai a'e i teie nei. Oia mau, te ti'aturi nei tatou i te faaoreraa hara a to tatou Atua.


33

كَذٰلِكَ الْعَذَابُۗ وَلَعَذَابُ الْاٰخِرَةِ اَكْبَرُۘ لَوْ كَانُوْا يَعْلَمُوْنَ ࣖ

każālikal-‘ażāb(u), wa la‘ażābul-ākhirati akbar(u), lau kānū ya‘lamūn(a).

Te reira te faautuaraa (i roto i te ao nei). E parau mau, e rahi a'e te faautuaraa i te oraraa i muri a'e i te poheraa mai te peu e ua ite noa ratou.


34

اِنَّ لِلْمُتَّقِيْنَ عِنْدَ رَبِّهِمْ جَنّٰتِ النَّعِيْمِ

inna lil-muttaqīna ‘inda rabbihim jannātin-na‘īm(i).

Oia mau, no te feia haapa'o maitai (e horo'ahia mai) te paradaiso tei î i te mau oaoaraa i piha'i iho i to ratou Fatu.


35

اَفَنَجْعَلُ الْمُسْلِمِيْنَ كَالْمُجْرِمِيْنَۗ

afanaj‘alul-muslimīna kal-mujrimīn(a).

E ti'a anei ia tatou ia faariro i te mau Mahometa mai te feia hara (te feia faaroo ore)?


36

مَا لَكُمْۗ كَيْفَ تَحْكُمُوْنَۚ

mā lakum, kaifa taḥkumūn(a).

No te aha outou i (i rave ai i te reira)? Nafea outou ia rave i te mau faaotiraa?


37

اَمْ لَكُمْ كِتٰبٌ فِيْهِ تَدْرُسُوْنَۙ

am lakum kitābun fīhi tadrusūn(a).

E aore râ, te vai ra anei ta outou hoê buka (tei faaitehia mai e Allah) ta outou e haapii ra?


38

اِنَّ لَكُمْ فِيْهِ لَمَا تَخَيَّرُوْنَۚ

inna lakum fīhi lamā takhayyarūn(a).

Te parau mau, e nehenehe outou e maiti i te mau mea atoa i roto.


39

اَمْ لَكُمْ اَيْمَانٌ عَلَيْنَا بَالِغَةٌ اِلٰى يَوْمِ الْقِيٰمَةِۙ اِنَّ لَكُمْ لَمَا تَحْكُمُوْنَۚ

am lakum aimānun ‘alainā bāligatun ilā yaumil-qiyāmah(ti), inna lakum lamā taḥkumūn(a).

Aore râ, ua farii anei outou (te mau fafauraa i haapapûhia e) te hoê horeo no ǒ mai ia matou ra, o te vai noa ra e tae roa'tu i te Mahana o te Ti'a-faahou-raa; e nehenehe ta outou e rave i te mau faaotiraa (mai ta outou e hinaaro)?


40

سَلْهُمْ اَيُّهُمْ بِذٰلِكَ زَعِيْمٌۚ

salhum ayyuhum biżālika za‘īm(un).

A ui ia ratou e, "O vai o ratou tei faautu'a i te (ma'itiraa i ravehia)?"


41

اَمْ لَهُمْ شُرَكَاۤءُۚ فَلْيَأْتُوْا بِشُرَكَاۤىِٕهِمْ اِنْ كَانُوْا صٰدِقِيْنَ

am lahum syurakā'(u), falya'tū bisyurakā'ihim in kānū ṣādiqīn(a).

E mau hoa anei to ratou? I muri iho, a vaiiho ia ratou ia faaô mai i to ratou mau hoa mai te peu e e taata mau ratou.


42

يَوْمَ يُكْشَفُ عَنْ سَاقٍ وَّيُدْعَوْنَ اِلَى السُّجُوْدِ فَلَا يَسْتَطِيْعُوْنَۙ

yauma yuksyafu ‘an sāqiw wa yud‘auna ilas-sujūdi falā yastaṭī‘ūn(a).

(A haamana'o) i te mahana i faaitehia ' i te mau puaatoro e i piihia ' i ratou ia pi'o; eita ta ratou e nehenehe


43

خَاشِعَةً اَبْصَارُهُمْ تَرْهَقُهُمْ ذِلَّةٌ ۗوَقَدْ كَانُوْا يُدْعَوْنَ اِلَى السُّجُوْدِ وَهُمْ سٰلِمُوْنَ

khāsyi‘atan abṣāruhum tarhaquhum żillah(tun), wa qad kānū yud‘auna ilas-sujūdi wa hum sālimun(a).

ua hi'o noa to ratou mata i raro, ma te î i te haama. E parau mau, na mua'tu (i roto i te ao nei) ua piihia ratou ia pi'o i ni'a i to ratou oraora-maitai-raa (aita râ ratou i na reira).


44

فَذَرْنِيْ وَمَنْ يُّكَذِّبُ بِهٰذَا الْحَدِيْثِۗ سَنَسْتَدْرِجُهُمْ مِّنْ حَيْثُ لَا يَعْلَمُوْنَۙ

fażarnī wa may yukażżibu bihāżal-ḥadīṡi sanastadrijuhum min ḥaiṡu lā ya‘lamūn(a).

No reira, a vaiiho ia'u (ta'na mau ohipa) e te feia e pato'i nei i teie mau parau (te Qur'an). I muri mai, e faautua mǎrû noa tatou ia ratou mai te hoê e'a ta ratou i ore i ite e,


45

وَاُمْلِيْ لَهُمْۗ اِنَّ كَيْدِيْ مَتِيْنٌ

wa umlī lahum, inna kaidī matīn(un).

e ua horo'a vau ia ratou i te hoê tau aroha. Oia mau, e mea papû roa ta'u opuaraa.


46

اَمْ تَسْـَٔلُهُمْ اَجْرًا فَهُمْ مِّنْ مَّغْرَمٍ مُّثْقَلُوْنَۚ

am tas'aluhum ajran fahum mim magramim muṡqalūn(a).

Aore râ, te ani ra anei outou (Muhammad) ia ratou i te tahi mea no te faahepo ia ratou i te tarahu?


47

اَمْ عِنْدَهُمُ الْغَيْبُ فَهُمْ يَكْتُبُوْنَ

am ‘indahumul-gaibu fahum yaktubūn(a).

Aore râ, ua ite anei ratou i te mea aita i itehia, no reira, ua papai ratou i te reira?


48

فَاصْبِرْ لِحُكْمِ رَبِّكَ وَلَا تَكُنْ كَصَاحِبِ الْحُوْتِۘ اِذْ نَادٰى وَهُوَ مَكْظُوْمٌۗ

faṣbir liḥukmi rabbika wa lā takun kaṣāḥibil-ḥūt(i), iż nādā wa huwa makẓūm(un).

No reira, a faaoromai (Muhammad) i te mau faaueraa a to outou Fatu, e eiaha e riro mai (Yunus) te taata i roto i te (opu) o te hoê ika i to'na pureraa ma te oto.


49

لَوْلَآ اَنْ تَدٰرَكَهٗ نِعْمَةٌ مِّنْ رَّبِّهٖ لَنُبِذَ بِالْعَرَاۤءِ وَهُوَ مَذْمُوْمٌ

lau lā an tadārakahū ni‘matum mir rabbihī lanubiża bil-‘arā'i wa huwa mażmūm(un).

Mai te mea e aita oia e fana'o oioi noa i te mau haamaitairaa a to ' na Fatu, eita mau â oia e tairihia i roto i te hoê huru haama i roto i te fenua veve.


50

فَاجْتَبٰىهُ رَبُّهٗ فَجَعَلَهٗ مِنَ الصّٰلِحِيْنَ

fajtabāhu rabbuhū faja‘alahū minaṣ-ṣāliḥīn(a).

I muri iho, ua ma'iti to'na Fatu ia'na e ua faariro ia'na ei hoê o te mau taata haapa'o maitai.


51

وَاِنْ يَّكَادُ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا لَيُزْلِقُوْنَكَ بِاَبْصَارِهِمْ لَمَّا سَمِعُوا الذِّكْرَ وَيَقُوْلُوْنَ اِنَّهٗ لَمَجْنُوْنٌ ۘ

wa iy yakādul-lażīna kafarū layuzliqūnaka bi'abṣārihim lammā sami‘uż żikra wa yaqūlūna innahū lamajnūn(un).

Ia faaroo ana'e ratou i te Qur'an e ia parau ana'e ratou e, " E taata maamaa mau oia (Muhammad) ", e fatata teie mau taata ti'aturi ore i te haamou ia outou e to ratou mata.


52

وَمَا هُوَ اِلَّا ذِكْرٌ لِّلْعٰلَمِيْنَ ࣖ

wa mā huwa illā żikrul lil-‘ālamīn(a).

Tera râ (te Qur'an) e ere ïa i te mea ê atu i te hoê faaararaa no te mau mea atoa o te natura.