Q.S Al-Ahqaf (اَلْأَحْقَاف) - 35 Te numera o te mau irava

حٰمۤ ۚ

Ḥā mīm.

Ha Mim

تَنْزِيْلُ الْكِتٰبِ مِنَ اللّٰهِ الْعَزِيْزِ الْحَكِيْمِ

tanzīlul-kitābi minallāhil ‘azīzil-ḥakīm(i).

Ua faaite mai teie buka ia Allah, te Mana Hope e te Paari Roa a'e.

مَا خَلَقْنَا السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضَ وَمَا بَيْنَهُمَآ اِلَّا بِالْحَقِّ وَاَجَلٍ مُّسَمًّىۗ وَالَّذِيْنَ كَفَرُوْا عَمَّآ اُنْذِرُوْا مُعْرِضُوْنَ

mā khalaqnas-samāwāti wal-arḍa wa mā bainahumā illā bil-ḥaqqi wa ajalim musammā(n), wal-lażīna kafarū ‘ammā unżirū mu‘riḍūn(a).

Aita tatou i hamani i te ra'i e te fenua e te mau mea atoa i rotopu ia raua, ma te ti'a râ (te fâ) e i roto i te taime i faataahia. Teie râ, ua fariu ê te feia o tei ore i tiaturi i te faaararaa i horoahia ia ratou.

قُلْ اَرَءَيْتُمْ مَّا تَدْعُوْنَ مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ اَرُوْنِيْ مَاذَا خَلَقُوْا مِنَ الْاَرْضِ اَمْ لَهُمْ شِرْكٌ فِى السَّمٰوٰتِ ۖائْتُوْنِيْ بِكِتٰبٍ مِّنْ قَبْلِ هٰذَآ اَوْ اَثٰرَةٍ مِّنْ عِلْمٍ اِنْ كُنْتُمْ صٰدِقِيْنَ

qul ara'aitum mā tad‘ūna min dūnillāhi arūnī māżā khalaqū minal-arḍi am lahum syirkun fis-samāwāt(i), i'tūnī bikitābim min qabli hāżā au aṡāratim min ‘ilmin in kuntum ṣādiqīn(a).

A parau mai (Muhammad) e, "A faaite mai na (ia'u) no ni'a i te mea ta outou e haamori ra atu ia Allah; a faaite mai ia'u eaha ta ratou i hamani i ni'a i te fenua nei, e aore râ, ua amui atu anei ratou i roto i te (hamaniraa o te) ra'i? Mai te mea e, e parau mau outou, a afa'i mai ia'u i te buka na mua'tu i te reira (te Qur'an), e aore râ, te hoê tohu no te ite (te feia tahito).

وَمَنْ اَضَلُّ مِمَّنْ يَّدْعُوْا مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ مَنْ لَّا يَسْتَجِيْبُ لَهٗٓ اِلٰى يَوْمِ الْقِيٰمَةِ وَهُمْ عَنْ دُعَاۤىِٕهِمْ غٰفِلُوْنَ

wa man aḍallu mimmay yad‘ū min dūnillāhi mal lā yastajību lahū ilā yaumil-qiyāmati wa hum ‘an du‘ā'ihim gāfilūn(a).

E o vai tei hape a'e i te feia e haamori ra ia Allah, o te ore e nehenehe e farii i ta ratou pure e tae roa'tu i te Mahana o te Ti'a-faahou-raa, e o te haapa'o ore nei i ta ratou pure?

وَاِذَا حُشِرَ النَّاسُ كَانُوْا لَهُمْ اَعْدَاۤءً وَّكَانُوْا بِعِبَادَتِهِمْ كٰفِرِيْنَ

wa iżā ḥusyiran-nāsu kānū lahum a‘dā'aw wa kānū bi‘ibādatihim kāfirīn(a).

E ia putuputu ana'e te taata (i te Mahana o te Ti'a-faahou-raa), e riro mai te atua ei enemi no ratou e e pato'i i te haamoriraa ta ratou e rave ra ia'na.

وَاِذَا تُتْلٰى عَلَيْهِمْ اٰيٰتُنَا بَيِّنٰتٍ قَالَ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا لِلْحَقِّ لَمَّا جَاۤءَهُمْۙ هٰذَا سِحْرٌ مُّبِيْنٌۗ

wa iżā tutlā ‘alaihim āyātunā bayyinātin qālal-lażīna kafarū lil-ḥaqqi lammā jā'ahum, hāżā siḥrum mubīn(un).

I te taime a tae mai ai te parau mau ia ratou, ua parau mai te feia o tei ore i ti'aturi i ta tatou mau irava maramarama, " E ohipa maere mau teie ".

اَمْ يَقُوْلُوْنَ افْتَرٰىهُ ۗ قُلْ اِنِ افْتَرَيْتُهٗ فَلَا تَمْلِكُوْنَ لِيْ مِنَ اللّٰهِ شَيْـًٔا ۗهُوَ اَعْلَمُ بِمَا تُفِيْضُوْنَ فِيْهِۗ كَفٰى بِهٖ شَهِيْدًا ۢ بَيْنِيْ وَبَيْنَكُمْ ۗ وَهُوَ الْغَفُوْرُ الرَّحِيْمُ

am yaqūlūnaftarāh(u), qul iniftaraituh(ū), falā tamlikūna lī minallāhi syai'ā(n), huwa a‘lamu bimā tufīḍūna fīh(i), kafā bihī syahīdam bainī wa bainakum, wa huwal-gafūrur-raḥīm(u).

Ua parau atoa ratou e, "Na'na (Muhammad) i hamani i te reira (te Koran)". A parau e, " Mai te mea e, e faaoti au i te reira, aita ïa outou e mana no te tape'a ia'u i te (faautuaraa a) Allah. Ua ite maitai a'e Oia i te mea ta outou e parau nei no ni'a i te Qur'an. Ua navai oia ei ite i rotopu ia'u e o outou. O Oia te Faaore Hara Roa a'e e te Aroha Roa a'e ".

قُلْ مَا كُنْتُ بِدْعًا مِّنَ الرُّسُلِ وَمَآ اَدْرِيْ مَا يُفْعَلُ بِيْ وَلَا بِكُمْۗ اِنْ اَتَّبِعُ اِلَّا مَا يُوْحٰٓى اِلَيَّ وَمَآ اَنَا۠ اِلَّا نَذِيْرٌ مُّبِيْنٌ

qul mā kuntu bid‘am minar-rusuli wa mā adrī mā yuf‘alu bī wa lā bikum, in attabi‘u illā mā yūḥā ilayya wa mā ana illā nażīrum mubīn(un).

A parau atu (Muhammad) e, "E ere vau te ve'a matamua i rotopu i te mau ve'a, e aita vau i ite eaha te ohipa e ravehia i ni'a ia'u e aore râ, ia outou. Te pee noa nei au i te mau mea tei heheuhia mai ia'u, e e taata faaara noa vau no te faataa mai".

قُلْ اَرَءَيْتُمْ اِنْ كَانَ مِنْ عِنْدِ اللّٰهِ وَكَفَرْتُمْ بِهٖ وَشَهِدَ شَاهِدٌ مِّنْۢ بَنِيْٓ اِسْرَاۤءِيْلَ عَلٰى مِثْلِهٖ فَاٰمَنَ وَاسْتَكْبَرْتُمْۗ اِنَّ اللّٰهَ لَا يَهْدِى الْقَوْمَ الظّٰلِمِيْنَ ࣖ

qul ara'aitum in kāna min ‘indillāhi wa kafartum bihī wa syahida syāhidum mim banī isrā'īla ‘alā miṡlihī fa āmana wastakbartum, innallāha lā yahdil-qaumaẓ-ẓālimīn(a).

A parau mai e, "A faaite mai ia'u e, eaha to outou mana'o mai te mea e, ua haere mai teie (Al Qur'an) mai ia Allah mai, e ua pato'i outou i te reira, noa'tu e, te vai ra te hoê ite no roto mai i te mau tamarii no Iseraela o tei farii (te parau mau) mai te (te mea i faahitihia i roto i te) Qur'an, e i muri iho ua ti'aturi oia e, aita outou e faateitei ra i te nunaa ".

وَقَالَ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا لِلَّذِيْنَ اٰمَنُوْا لَوْ كَانَ خَيْرًا مَّا سَبَقُوْنَآ اِلَيْهِۗ وَاِذْ لَمْ يَهْتَدُوْا بِهٖ فَسَيَقُوْلُوْنَ هٰذَآ اِفْكٌ قَدِيْمٌ

wa qālal-lażīna kafarū lil-lażīna āmanū lau kāna khairam mā sabaqūnā ilaih(i), wa iż lam yahtadū bihī fasayaqūlūna hāżā ifkun qadīm(un).

E te parau nei te feia aita e ti'aturi ra i te feia e ti'aturi nei e, "Ahiri te Qur'an i te hoê mea maitai, eita ïa ratou e ti'a ia arata'i ia tatou (te ti'aturi) i te reira". Tera râ, no te mea ho'i e, aita ratou e arata'ihia ra e te reira, e parau ïa ratou e, " E haavare tahito teie ".

وَمِنْ قَبْلِهٖ كِتٰبُ مُوْسٰٓى اِمَامًا وَّرَحْمَةً ۗوَهٰذَا كِتٰبٌ مُّصَدِّقٌ لِّسَانًا عَرَبِيًّا لِّيُنْذِرَ الَّذِيْنَ ظَلَمُوْا ۖوَبُشْرٰى لِلْمُحْسِنِيْنَ

wa min qablihī kitābu mūsā imāmaw wa raḥmah(tan), wa hāżā kitābum muṣaddiqul lisānan ‘arabiyyal liyunżiral-lażīna ẓalamū, wa busyrā lil-muḥsinīn(a).

E na mua'tu (te Qur'an), te vai ra te Buka a Mosesa ei arata'iraa e ei aroha. E teie buka (Al Qur'an) o te haapapu ra i te reira na roto i te reo Arabic no te faaara i te feia e rave ra i te ohipa ino e no te horoa i te parau apî maitai i te feia e rave ra i te maitai.

اِنَّ الَّذِيْنَ قَالُوْا رَبُّنَا اللّٰهُ ثُمَّ اسْتَقَامُوْا فَلَا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَلَا هُمْ يَحْزَنُوْنَۚ

innal-lażīna qālū rabbunallāhu ṡummastaqāmū falā khaufun ‘alaihim wa lā hum yaḥzanūn(a).

Oia mau, te feia e parau ra e, "O Allah to tatou Fatu", e vai tamau noa ratou, aita e haape'ape'araa no ratou, e aita ratou e oto nei.

اُولٰۤىِٕكَ اَصْحٰبُ الْجَنَّةِ خٰلِدِيْنَ فِيْهَاۚ جَزَاۤءً ۢبِمَا كَانُوْا يَعْمَلُوْنَ

ulā'ika aṣḥābul-jannati khālidīna fīhā, jazā'am bimā kānū ya‘malūn(a).

Teie te feia e parahi ra i ni'a i te ra'i, e mure ore ratou i roto; ei utu'a no te ohipa ta ratou i rave.

وَوَصَّيْنَا الْاِنْسَانَ بِوَالِدَيْهِ اِحْسَانًا ۗحَمَلَتْهُ اُمُّهٗ كُرْهًا وَّوَضَعَتْهُ كُرْهًا ۗوَحَمْلُهٗ وَفِصٰلُهٗ ثَلٰثُوْنَ شَهْرًا ۗحَتّٰىٓ اِذَا بَلَغَ اَشُدَّهٗ وَبَلَغَ اَرْبَعِيْنَ سَنَةًۙ قَالَ رَبِّ اَوْزِعْنِيْٓ اَنْ اَشْكُرَ نِعْمَتَكَ الَّتِيْٓ اَنْعَمْتَ عَلَيَّ وَعَلٰى وَالِدَيَّ وَاَنْ اَعْمَلَ صَالِحًا تَرْضٰىهُ وَاَصْلِحْ لِيْ فِيْ ذُرِّيَّتِيْۗ اِنِّيْ تُبْتُ اِلَيْكَ وَاِنِّيْ مِنَ الْمُسْلِمِيْنَ

wa waṣṣainal-insāna biwālidaihi iḥsānā(n), ḥamalathu ummuhū kurhaw wa waḍa‘athu kurhā(n), wa ḥamluhū wa fiṣāluhū ṡalāṡūna syahrā(n), ḥattā iżā balaga asyuddahū wa balaga arba‘īna sanah(tan), qāla rabbi auzi‘nī an asykura ni‘matakal-latī an‘amta ‘alayya wa ‘alā wālidayya wa an a‘mala ṣāliḥan tarḍāhu wa aṣliḥ lī fī żurriyyatī, innī tubtu ilaika wa innī minal-muslimīn(a).

E ua faaue matou i te taata ia rave i te maitai i to ratou mau metua. Ua hapu to'na metua vahine ia'na ma te fifi e ua fanau oia ia'na ma te fifi. E toru ahuru ava'e te maoro o te hapūraa e tae roa'tu i te faate'eraa i te û, no reira, ia paari mai oia (te tamarii) e e maha ahuru matahiti to'na, e pure oia e, " E to'u Fatu, a horo'a mai i te aratairaa ia'u ia nehenehe ia'u ia faaite i to'u mauruuru no to oe mau haamaitairaa ta oe i horo'a mai ia'u e to'u na metua, e ia nehenehe ia'u ia rave i te mau ohipa maitai ta oe e horo'a mai ia'u e ta'u mau tamarii ; Te mau mootua, te tatarahapa nei au ia Oe, e o te hoê vau o te mau Mahometa."

اُولٰۤىِٕكَ الَّذِيْنَ نَتَقَبَّلُ عَنْهُمْ اَحْسَنَ مَا عَمِلُوْا وَنَتَجَاوَزُ عَنْ سَيِّاٰتِهِمْ فِيْٓ اَصْحٰبِ الْجَنَّةِۗ وَعْدَ الصِّدْقِ الَّذِيْ كَانُوْا يُوْعَدُوْنَ

ulā'ikal-lażīna nataqabbalu ‘anhum aḥsana mā ‘amilū wa natajāwazu ‘an sayyi'atihim fī aṣḥābil-jannah(ti), wa‘daṣ-ṣidqil-lażī kānū yū‘adūn(a).

O te feia ïa ta tatou e farii i te mau ohipa maitai ta ratou i rave e (te feia) ta tatou e faaore i ta ratou mau hape, (e riro mai ratou) ei feia parahi i roto i te Paradaiso. O te fafauraa mau ïa i fafauhia ia ratou.

وَالَّذِيْ قَالَ لِوَالِدَيْهِ اُفٍّ لَّكُمَآ اَتَعِدَانِنِيْٓ اَنْ اُخْرَجَ وَقَدْ خَلَتِ الْقُرُوْنُ مِنْ قَبْلِيْۚ وَهُمَا يَسْتَغِيْثٰنِ اللّٰهَ وَيْلَكَ اٰمِنْ ۖاِنَّ وَعْدَ اللّٰهِ حَقٌّۚ فَيَقُوْلُ مَا هٰذَآ اِلَّآ اَسَاطِيْرُ الْاَوَّلِيْنَ

wal-lażī qāla liwālidaihi uffil lakumā ata‘idāninī an ukhraja wa qad khalatil qurūnu min qablī, wa humā yastagīṡānillāha wailaka āmin, inna wa‘dallāhi ḥaqq(un), fayaqūlu mā hāżā illā asāṭīrul-awwalīn(a).

E te taata o tei parau i to'na na metua, “Ah.” Ua faaara anei outou e piti ia'u e, e ti'a faahou mai au (mai roto mai i te menema), noa'tu e, e rave rahi taata tei pohe na mua'tu ia'u? I muri iho ua ani te mau metua i te tauturu ia Allah (ma te parau e), " Auê oe, a ti'aturi! Oia mau, e parau mau te fafauraa a Allah ". Ua parau mai oia (te tamarii) e, " E aamu noa teie no te feia tahito ".

اُولٰۤىِٕكَ الَّذِيْنَ حَقَّ عَلَيْهِمُ الْقَوْلُ فِيْٓ اُمَمٍ قَدْ خَلَتْ مِنْ قَبْلِهِمْ مِّنَ الْجِنِّ وَالْاِنْسِ ۗاِنَّهُمْ كَانُوْا خٰسِرِيْنَ

ulā'ikal-lażīna ḥaqqa ‘alaihimul-qaulu fī umamin qad khalat min qablihim minal-jinni wal-ins(i), innahum kānū khāsirīn(a).

Ua faautuahia ratou (te haamouraa) e te mau taata i mua ia ratou, no roto mai i te mau jinn e te mau taata. O ratou te feia e mo'e.

وَلِكُلٍّ دَرَجٰتٌ مِّمَّا عَمِلُوْاۚ وَلِيُوَفِّيَهُمْ اَعْمَالَهُمْ وَهُمْ لَا يُظْلَمُوْنَ

wa likullin darajātum mimmā ‘amilū, wa liyuwaffiyahum a‘mālahum wa hum lā yuẓlamūn(a).

E e fana'o te mau taata atoa i te hoê faito ia au i te ohipa ta ratou i rave, ia navai Allah i te utua no ta ratou mau ohipa e eiaha ratou e faainohia.

وَيَوْمَ يُعْرَضُ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا عَلَى النَّارِۗ اَذْهَبْتُمْ طَيِّبٰتِكُمْ فِيْ حَيَاتِكُمُ الدُّنْيَا وَاسْتَمْتَعْتُمْ بِهَاۚ فَالْيَوْمَ تُجْزَوْنَ عَذَابَ الْهُوْنِ بِمَا كُنْتُمْ تَسْتَكْبِرُوْنَ فِى الْاَرْضِ بِغَيْرِ الْحَقِّ وَبِمَا كُنْتُمْ تَفْسُقُوْنَ ࣖ

wa yauma yu‘raḍul-lażīna kafarū ‘alan-nār(i), ażhabtum ṭayyibātikum fī ḥayātikumud-dun-yā wastamta‘tum bihā, fal-yauma tujzauna ‘ażābal-hūni bimā kuntum tastakbirūna fil-arḍi bigairil-ḥaqqi wa bimā kuntum tafsuqūn(a).

E (a haamana'o) i te mahana (i te taime a afa'ihia'i te feia ti'aturi ore i te hade) (ua parauhia'tu ia ratou), "Ua faaohipa outou i te maitai (te maitai) no to outou oraraa i te ao nei, e ua fana'o outou i te reira, no reira, i teie mahana, e faautuahia outou i te hoê faautuaraa haama no te mea ua faateitei outou i ni'a i te fenua nei e aita outou i haapa'o i te parau mau ( Allah)."

۞ وَاذْكُرْ اَخَا عَادٍۗ اِذْ اَنْذَرَ قَوْمَهٗ بِالْاَحْقَافِ وَقَدْ خَلَتِ النُّذُرُ مِنْۢ بَيْنِ يَدَيْهِ وَمِنْ خَلْفِهٖٓ اَلَّا تَعْبُدُوْٓا اِلَّا اللّٰهَ ۗاِنِّيْٓ اَخَافُ عَلَيْكُمْ عَذَابَ يَوْمٍ عَظِيْمٍ

ważkur akhā ‘ād(in), iż anżara qaumahū bil-aḥqāfi wa qad khalatin-nużuru mim baini yadaihi wa min khalfihī allā ta‘budū illallāh(a), innī akhāfu ‘alaikum ‘ażāba yaumin ‘aẓīm(in).

E a haamana'o na (Hud) te taea'e o te nunaa no 'Ad, i to'na faaararaa i to'na nunaa no ni'a i te mau mou'a one, e e rave rahi taata tei faaara ia'na na mua'tu e i muri mai ia'na (ma te parau e), " Eiaha e haamori ia Allah, te mǎta'u nei au e, e tupu te faautuaraa i ni'a ia outou i te mahana rahi ".

قَالُوْٓا اَجِئْتَنَا لِتَأْفِكَنَا عَنْ اٰلِهَتِنَاۚ فَأْتِنَا بِمَا تَعِدُنَآ اِنْ كُنْتَ مِنَ الصّٰدِقِيْنَ

qālū aji'tanā lita'fikanā ‘an ālihatinā fa'tinā bimā ta‘idunā in kunta minaṣ-ṣādiqīn(a).

Ua pahono mai ratou, "Ua haere mai anei oe ia matou no te faaru'e ia matou i to matou mau atua? I muri iho, a faautuahia mai ia matou mai te mea e, tei roto oe i te feia parau mau".

قَالَ اِنَّمَا الْعِلْمُ عِنْدَ اللّٰهِ ۖوَاُبَلِّغُكُمْ مَّآ اُرْسِلْتُ بِهٖ وَلٰكِنِّيْٓ اَرٰىكُمْ قَوْمًا تَجْهَلُوْنَ

qāla innamal ‘ilmu ‘indallāh(i), wa uballigukum mā ursiltu bihī wa lākinnī arākum qauman tajhalūn(a).

Ua parau oia (Hud), "Oia mau, no Allah ana'e te ite (no ni'a i te reira), e na'u ana'e e faaite atu ia outou i te mea tei heheuhia mai ia'u, tera râ, te ite nei au e, e nunaa maamaa outou".

فَلَمَّا رَاَوْهُ عَارِضًا مُّسْتَقْبِلَ اَوْدِيَتِهِمْ قَالُوْا هٰذَا عَارِضٌ مُّمْطِرُنَا ۗبَلْ هُوَ مَا اسْتَعْجَلْتُمْ بِهٖ ۗرِيْحٌ فِيْهَا عَذَابٌ اَلِيْمٌۙ

falammā ra'auhu ‘āriḍam mustaqbila audiyatihim, qālū hāżā ‘āriḍum mumṭirunā, bal huwa masta‘jaltum bih(ī), rīḥun fīhā ‘ażābun alīm(un).

No reira, i to ratou iteraa i te faautuaraa mai te hoê kapua e haere ra i ni'a i to ratou afaa, ua parau mai ratou, " Teie te kapua e topa mai i ni'a ia tatou ". (Aita!) Tera râ, o te faautuaraa ïa ta outou e ani ia tae mai oioi mai (te mata'i e faautuaraa mauiui to'na,

تُدَمِّرُ كُلَّ شَيْءٍۢ بِاَمْرِ رَبِّهَا فَاَصْبَحُوْا لَا يُرٰىٓ اِلَّا مَسٰكِنُهُمْۗ كَذٰلِكَ نَجْزِى الْقَوْمَ الْمُجْرِمِيْنَ

tudammiru kulla syai'im bi'amri rabbihā fa'aṣbaḥū lā yurā illā masākinuhum, każālika najzil-qaumal-mujrimīn(a).

Ua haamou ratou i te mau mea atoa na roto i te faaueraa a to ratou Fatu, no reira, aita ratou (te nunaa no 'Ad) e itehia (i ni'a i te fenua nei), maori râ (te mau tapa'o o to ratou vahi nohoraa). Na roto i te reira, e faaho'i matou i te feia hara.

وَلَقَدْ مَكَّنّٰهُمْ فِيْمَآ اِنْ مَّكَّنّٰكُمْ فِيْهِ وَجَعَلْنَا لَهُمْ سَمْعًا وَّاَبْصَارًا وَّاَفْـِٕدَةًۖ فَمَآ اَغْنٰى عَنْهُمْ سَمْعُهُمْ وَلَآ اَبْصَارُهُمْ وَلَآ اَفْـِٕدَتُهُمْ مِّنْ شَيْءٍ اِذْ كَانُوْا يَجْحَدُوْنَ بِاٰيٰتِ اللّٰهِ وَحَاقَ بِهِمْ مَّا كَانُوْا بِهٖ يَسْتَهْزِءُوْنَ ࣖ

wa laqad makkannāhum fīmā im makkannākum fīhi wa ja‘alnā lahum sam‘aw wa abṣāraw wa af'idah(tan), famā agnā ‘anhum sam‘uhum wa lā abṣāruhum wa lā af'idatuhum min syai'in iż kānū yajḥadūna bi'āyātillāhi wa ḥāqa bihim mā kānū bihī yastahzi'ūn(a).

Ua haapapû matou i to ratou ti'araa (ma te manuïa e te puai), ta matou i ore roa'tu i horo'a ia outou, e ua horo'a matou ia ratou i te faaroo, te hi'oraa, e te mafatu, tera râ, aita to ratou faaroo, te ite, e te mafatu e faufaa no ratou, no te mea ho'i e, te pato'i nei ratou i te mau irava a Allah e te (haamǎta'uraa i te) faautuaraa ia ratou.

وَلَقَدْ اَهْلَكْنَا مَا حَوْلَكُمْ مِّنَ الْقُرٰى وَصَرَّفْنَا الْاٰيٰتِ لَعَلَّهُمْ يَرْجِعُوْنَ

wa laqad ahlaknā mā ḥaulakum minal-qurā wa ṣarrafnal-āyāti la‘allahum yarji‘ūn(a).

E ua haamou matou i te mau fenua e haaati ra ia outou, e ua faaite pinepine matou i te mau tapa'o (no To matou rahi) ia ho'i mai ratou (ia tatarahapa).

فَلَوْلَا نَصَرَهُمُ الَّذِيْنَ اتَّخَذُوْا مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ قُرْبَانًا اٰلِهَةً ۗبَلْ ضَلُّوْا عَنْهُمْۚ وَذٰلِكَ اِفْكُهُمْ وَمَا كَانُوْا يَفْتَرُوْنَ

falau lā naṣarahumul-lażīnattakhażū min dūnillāhi qurbānan ālihah(tan), bal ḍallū ‘anhum, wa żālika ifkuhum wa mā kānū yaftarūn(a).

No te aha râ te mau (idolo e te mau atua) ta ratou e haamori ra ia Allah e ore ai e nehenehe e tauturu ia ratou? Ua moe atoa anei te mau atua ia ratou? E o te faahopearaa ïa o ta ratou mau haavare e te mau mea ta ratou i faaohipa na.

وَاِذْ صَرَفْنَآ اِلَيْكَ نَفَرًا مِّنَ الْجِنِّ يَسْتَمِعُوْنَ الْقُرْاٰنَۚ فَلَمَّا حَضَرُوْهُ قَالُوْٓا اَنْصِتُوْاۚ فَلَمَّا قُضِيَ وَلَّوْا اِلٰى قَوْمِهِمْ مُّنْذِرِيْنَ

wa iż ṣarafnā ilaika nafaram minal-jinni yastami‘ūnal-qur'ān(a), falammā ḥaḍarūhu qālū anṣitū, falammā quḍiya wallau ilā qaumihim munżirīn(a).

E (a haamana'o na) i to matou faaiteraa ia outou (Muhammad) i te hoê pŭpŭ jinn e faaroo ra i te (tai'oraa) i te Qur'an, i to ratou haereraa mai (i te tai'oraa), ua parau mai ratou, "A mamû noa (no te faaroo i te reira)!" No reira, ua ho'i atu ratou i to ratou nunaa (no te horo'a i te hoê faaararaa) i muri a'e i to ratou hoperaa.

قَالُوْا يٰقَوْمَنَآ اِنَّا سَمِعْنَا كِتٰبًا اُنْزِلَ مِنْۢ بَعْدِ مُوْسٰى مُصَدِّقًا لِّمَا بَيْنَ يَدَيْهِ يَهْدِيْٓ اِلَى الْحَقِّ وَاِلٰى طَرِيْقٍ مُّسْتَقِيْمٍ

qālū yā qaumanā innā sami‘nā kitāban unzila mim ba‘di mūsā muṣaddiqal limā baina yadaihi yahdī ilal-ḥaqqi wa ilā ṭarīqim mustaqīm(in).

Ua parau ratou e, " E to matou nunaa! Oia mau, ua faaroo matou i te Buka (Al-Qur'an) tei tonohia i muri mai ia Mosesa, ma te haapapû (te mau buka) i tae mai na mua'tu, ma te arata'i i te parau mau e i ni'a i te e'a ti'a.

يٰقَوْمَنَآ اَجِيْبُوْا دَاعِيَ اللّٰهِ وَاٰمِنُوْا بِهٖ يَغْفِرْ لَكُمْ مِّنْ ذُنُوْبِكُمْ وَيُجِرْكُمْ مِّنْ عَذَابٍ اَلِيْمٍ

yā qaumanā ajībū dā‘iyallāhi wa āminū bihī yagfir lakum min żunūbikum wa yujirkum min ‘ażābin alīm(in).

E to tatou nunaa! A farii (te piiraa a) te taata (Muhammad) o te pii ia Allah. E ia faaroo outou Ia'na, e faaore mau Oia i ta outou mau hara e e faaora Oia ia outou i te faautuaraa mauiui.

وَمَنْ لَّا يُجِبْ دَاعِيَ اللّٰهِ فَلَيْسَ بِمُعْجِزٍ فِى الْاَرْضِ وَلَيْسَ لَهٗ مِنْ دُوْنِهٖٓ اَوْلِيَاۤءُ ۗ اُولٰۤىِٕكَ فِيْ ضَلٰلٍ مُّبِيْنٍ

wa mal lā yujib dā‘iyallāhi falaisa bimu‘jizin fil-arḍi wa laisa lahū min dūnihī auliyā'(u), ulā'ika fī ḍalālim mubīn(in).

E o te ore e farii i te feia e pii ra ia Allah (Muhammad), eita ïa oia e nehenehe e ape i te faautuaraa a Allah i ni'a i te fenua nei, noa'tu e, aita e paruru no'na maori râ o Allah. Tei roto ratou i te hoê hape papu.”

اَوَلَمْ يَرَوْا اَنَّ اللّٰهَ الَّذِيْ خَلَقَ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضَ وَلَمْ يَعْيَ بِخَلْقِهِنَّ بِقٰدِرٍ عَلٰٓى اَنْ يُّحْيِ َۧ الْمَوْتٰى ۗبَلٰٓى اِنَّهٗ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيْرٌ

awalam yarau annallāhal-lażī khalaqas-samāwāti wal-arḍa wa lam ya‘ya bikhalqihinna biqādirin ‘alā ay yuḥyiyal-mautā, balā innahū ‘alā kulli syai'in qadīr(un).

E aita anei ratou e ite ra e o Allah tei hamani i te ra'i e te fenua, e aita O'na e mana'o ino no to'na hamaniraa i te reira, e e mana to'na no te horo'a i te ora i te feia pohe? O te reira ïa; oia mau, e Mana Hope Oia i ni'a i te mau mea atoa.

وَيَوْمَ يُعْرَضُ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا عَلَى النَّارِۗ اَلَيْسَ هٰذَا بِالْحَقِّ ۗ قَالُوْا بَلٰى وَرَبِّنَا ۗقَالَ فَذُوْقُوا الْعَذَابَ بِمَا كُنْتُمْ تَكْفُرُوْنَ

wa yauma yu‘raḍul-lażīna kafarū ‘alan-nār(i), alaisa hāżā bil-ḥaqq(i), qālū balā wa rabbinā, qāla fażūqul-‘ażāba bimā kuntum takfurūn(a).

E (a haamana'o) i te mahana (ia) te feia aita e ti'aturi ra e faaruru ai i te hade, (e uiuihia ratou), "E ere anei i te mea parau mau teie (adzab)?" Ua pahono mai ratou, "Oia mau, na to tatou Fatu." Te parau ra o Allah e, ​​"I muri iho, a tamata i teie faautuaraa no te mea ua pato'i oe i te reira na mua'tu".

فَاصْبِرْ كَمَا صَبَرَ اُولُوا الْعَزْمِ مِنَ الرُّسُلِ وَلَا تَسْتَعْجِلْ لَّهُمْ ۗ كَاَنَّهُمْ يَوْمَ يَرَوْنَ مَا يُوْعَدُوْنَۙ لَمْ يَلْبَثُوْٓا اِلَّا سَاعَةً مِّنْ نَّهَارٍ ۗ بَلٰغٌ ۚفَهَلْ يُهْلَكُ اِلَّا الْقَوْمُ الْفٰسِقُوْنَ ࣖ

faṣbir kamā ṣabara ulul-‘azmi minar-rusuli wa lā tasta‘jil lahum, ka'annahum yauma yarauna mā yū‘adūn(a), lam yalbaṡū illā sā‘atam min nahār(in), balāg(un), fahal yuhlaku illal-qaumul-fāsiqūn(a).

No reira, a faaoromai (Muhammad) mai te faaoromai o te mau aposetolo e mafatu papû to ratou e eiaha e ani i te faautuaraa ia vitivitihia no ratou. I te mahana a ite ai ratou i te faautuaraa i fafauhia, e mana'o ratou e, ua ora ratou (i roto i te ao nei) no te hoê noa taime i roto i te mahana. E faaite noa ta outou ohipa. No reira, eita te tahi atu taata e haamouhia maori râ te feia ino (o te ore e auraro ia Allah).