Q.S Al-Anbiya (اَلْأَنْبِيَاء) - 112 Te numera o te mau irava

اِقْتَرَبَ لِلنَّاسِ حِسَابُهُمْ وَهُمْ فِيْ غَفْلَةٍ مُّعْرِضُوْنَ ۚ

iqtaraba lin-nāsi ḥisābuhum wa hum fī gaflatim mu‘riḍūn(a).

Ua haafatata ' tu â te taata i te tata'uraa o ta ratou mau ohipa i roto i te hoê huru haapa'o ore (no teie nei ao), ma te faaru'e (mai te ao nei).

مَا يَأْتِيْهِمْ مِّنْ ذِكْرٍ مِّنْ رَّبِّهِمْ مُّحْدَثٍ اِلَّا اسْتَمَعُوْهُ وَهُمْ يَلْعَبُوْنَ ۙ

mā ya'tīhim min żikrim mir rabbihim muḥdaṡin illastama‘ūhu wa hum yal‘abūn(a).

I te mau taime atoa e heheuhia ' i ratou i te hoê irava apî no ǒ mai i te Atua ra, e faaroo ratou i te reira a hauti ai ratou.

لَاهِيَةً قُلُوْبُهُمْۗ وَاَسَرُّوا النَّجْوَىۖ الَّذِيْنَ ظَلَمُوْاۖ هَلْ هٰذَآ اِلَّا بَشَرٌ مِّثْلُكُمْۚ اَفَتَأْتُوْنَ السِّحْرَ وَاَنْتُمْ تُبْصِرُوْنَ

lāhiyatan qulūbuhum, wa asarrun-najwal-lażīna ẓalamū, hal hāżā illā basyarum miṡlukum, afa ta'tūnas-siḥra wa antum tubṣirūn(a).

Ua haapao - ore - hia to ratou mafatu. E ua huna te feia parau-ti'a ore i ta ratou aparauraa, "E ere teie (taata) (Muhammad) i te mea ê atu maori râ te hoê taata mai ia oe atoa. Ua farii anei oe i teie ohipa maere noa'tu e, ua ite oe i te reira?"

قٰلَ رَبِّيْ يَعْلَمُ الْقَوْلَ فِى السَّمَاۤءِ وَالْاَرْضِۖ وَهُوَ السَّمِيْعُ الْعَلِيْمُ

qāla rabbī ya‘lamul-qaula fis-samā'i wal-arḍ(i), wa huwas-samī‘ul-‘alīm(u).

Ua parau oia (Muhammad), "Ua ite to'u Fatu i te mau parau atoa i ni'a i te ra'i e i ni'a i te fenua nei, e e Faaroo Oia, e Ite Taatoa!"

بَلْ قَالُوْٓا اَضْغَاثُ اَحْلَامٍۢ بَلِ افْتَرٰىهُ بَلْ هُوَ شَاعِرٌۚ فَلْيَأْتِنَا بِاٰيَةٍ كَمَآ اُرْسِلَ الْاَوَّلُوْنَ

bal qālū aḍgāṡu aḥlāmim baliftarāhu bal huwa syā‘ir(un), falya'tinā bi'āyatin kamā ursilal-awwalūn(a).

Ua parau atoa ratou e, "(O te Qur'an te hotu no) te mau moemoeâ arepurepuraa, e aore râ, te faahopearaa o ta'na (Muhammad), e aore râ, e taata papa'i pehe noa oia, a tamata i te horo'a mai ia tatou i te hoê tapa'o (haapapuraa), mai te mau ve'a i tonohia na mua'tu".

مَآ اٰمَنَتْ قَبْلَهُمْ مِّنْ قَرْيَةٍ اَهْلَكْنٰهَاۚ اَفَهُمْ يُؤْمِنُوْنَ

mā āmanat qablahum min qaryatin ahlaknāhā, afahum yu'minūn(a).

Aita te feia e parahi ra i te hoê fenua i mua ia ratou, ta matou i vavahi, i ti'aturi (noa'tu e, ua hapono matou i te mau haapapuraa). E tiaturi anei ratou?

وَمَآ اَرْسَلْنَا قَبْلَكَ اِلَّا رِجَالًا نُّوْحِيْٓ اِلَيْهِمْ فَسْـَٔلُوْٓا اَهْلَ الذِّكْرِ اِنْ كُنْتُمْ لَا تَعْلَمُوْنَ

wa mā arsalnā qablaka illā rijālan nūḥī ilaihim fas'alū ahlaż-żikri in kuntum lā ta‘lamūn(a).

E aita matou i tono mai (te mau aposetolo) i mua ia outou (Muhammad), te tahi râ mau taata ta matou i horo'a i te mau heheuraa ia ratou, no reira, a ui atu i te hoê taata e ite to'na, mai te mea e, aita outou i ite.

وَمَا جَعَلْنٰهُمْ جَسَدًا لَّا يَأْكُلُوْنَ الطَّعَامَ وَمَا كَانُوْا خٰلِدِيْنَ

wa mā ja‘alnāhum jasadal lā ya'kulūnaṭ-ṭa‘āma wa mā kānū khālidīn(a).

E aita matou i faariro ia ratou (te mau ve'a) ei tino o te ore e amu i te maa e o te ore e ora mure ore.

ثُمَّ صَدَقْنٰهُمُ الْوَعْدَ فَاَنْجَيْنٰهُمْ وَمَنْ نَّشَاۤءُ وَاَهْلَكْنَا الْمُسْرِفِيْنَ

Ṡumma ṣadaqnāhumul-wa‘da fa anjaināhum wa man nasyā'u wa ahlaknal-musrifīn(a).

I muri iho ua faatupu matou i te fafauraa (ta matou i fafau) ia ratou. No reira, ua faaora matou ia ratou e te feia ta matou i hinaaro, e ua haamou matou i te feia i ofati i te ture.

لَقَدْ اَنْزَلْنَآ اِلَيْكُمْ كِتٰبًا فِيْهِ ذِكْرُكُمْۗ اَفَلَا تَعْقِلُوْنَ ࣖ

laqad anzalnā ilaikum kitāban fīhi żikrukum, afalā ta‘qilūn(a).

Oia mau, ua tono atu matou ia outou i te hoê Buka (te Qur'an) e te vai ra te hoê faaararaa no outou. Aita anei outou i ite?

وَكَمْ قَصَمْنَا مِنْ قَرْيَةٍ كَانَتْ ظَالِمَةً وَّاَنْشَأْنَا بَعْدَهَا قَوْمًا اٰخَرِيْنَ

wa kam qaṣamnā min qaryatin kānat ẓālimataw wa ansya'nā ba‘dahā qauman ākharīn(a).

E ehia rahiraa (taata no te) mau nunaa parau-ti'a ore ta matou i vavahi, e ua hamani matou i te tahi atu u'i i muri mai ia ratou (ei mono ia ratou).

فَلَمَّآ اَحَسُّوْا بَأْسَنَآ اِذَا هُمْ مِّنْهَا يَرْكُضُوْنَ ۗ

falammā aḥassū ba'sanā iżā hum minhā yarkuḍūn(a).

No reira, i to ratou iteraa i ta tatou faautuaraa, ua horo oioi noa ratou (to ratou fenua).

لَا تَرْكُضُوْا وَارْجِعُوْٓا اِلٰى مَآ اُتْرِفْتُمْ فِيْهِ وَمَسٰكِنِكُمْ لَعَلَّكُمْ تُسْـَٔلُوْنَ

lā tarkuḍū warji‘ū ilā mā utriftum fīhi wa masākinikum la‘allakum tus'alūn(a).

Eiaha e horo oioi; A ho'i atu i roto i te mau mea arearea o to outou oraraa e to outou mau vahi faaearaa (maitai) ia nehenehe ia outou ia uiuihia.

قَالُوْا يٰوَيْلَنَآ اِنَّا كُنَّا ظٰلِمِيْنَ

qālū yā wailanā innā kunnā ẓālimīn(a).

Ua parau ratou e, “Auê to tatou oto, o tatou ïa te feia rave hara.”

فَمَا زَالَتْ تِّلْكَ دَعْوٰىهُمْ حَتّٰى جَعَلْنٰهُمْ حَصِيْدًا خٰمِدِيْنَ

famā zālat tilka da‘wāhum ḥattā ja‘alnāhum ḥaṣīdan khāmidīn(a).

No reira, ua tamau noa ta ratou mau amuamu, e ua faariro matou ia ratou ei mau tumu raau ootihia, o te ore e nehenehe faahou e ora.

وَمَا خَلَقْنَا السَّمَاۤءَ وَالْاَرْضَ وَمَا بَيْنَهُمَا لٰعِبِيْنَ

wa mā khalaqnas-samā'a wal-arḍa wa mā bainahumā lā‘ibīn(a).

E aita matou i hamani i te ra'i e te fenua e te mau mea atoa i rotopu ia ratou no te arearea noa.

لَوْ اَرَدْنَآ اَنْ نَّتَّخِذَ لَهْوًا لَّاتَّخَذْنٰهُ مِنْ لَّدُنَّآ ۖاِنْ كُنَّا فٰعِلِيْنَ

lau aradnā an nattakhiża lahwal lattakhażnāhum mil ladunnā, in kunnā fā‘ilīn(a).

Ahiri tatou i hinaaro e hamani i te hoê ha'utiraa (te mau vahine e te mau tamarii), ua rave ïa tatou i te reira mai to tatou iho pae, mai te mea e, ua hinaaro mau tatou e rave i te reira.

بَلْ نَقْذِفُ بِالْحَقِّ عَلَى الْبَاطِلِ فَيَدْمَغُهٗ فَاِذَا هُوَ زَاهِقٌۗ وَلَكُمُ الْوَيْلُ مِمَّا تَصِفُوْنَ

bal naqżifu bil-ḥaqqi ‘alal-bāṭili fa yadmaguhū fa iżā huwa zāhiq(un), wa lakumul-wailu mimmā taṣifūn(a).

Te parau mau, ua tuu tatou i te mea parau-ti'a (te parau mau) i ni'a i te mea haavare (e ere i te mea parau mau), e i muri iho, ua haamou te mea parau mau i te reira, e i muri iho ua mo'e oioi noa te reira (te haavare). E auê outou no te mea te horo'a nei outou (Allah) i te mau huru maitatai o te ore e tano ia'na.

وَلَهٗ مَنْ فِى السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِۗ وَمَنْ عِنْدَهٗ لَا يَسْتَكْبِرُوْنَ عَنْ عِبَادَتِهٖ وَلَا يَسْتَحْسِرُوْنَ ۚ

wa lahū man fis-samāwāti wal-arḍ(i), wa man ‘indahū lā yastakbirūna ‘an ‘ibādatihī wa lā yastaḥsirūn(a).

E no'na ïa te feia i ni'a i te ra'i e i ni'a i te fenua nei. E (te mau melahi) tei pihai iho Ia'na, aita to ratou e te'ote'o no te haamori Ia'na e aita atoa ratou e rohirohi.

يُسَبِّحُوْنَ الَّيْلَ وَالنَّهَارَ لَا يَفْتُرُوْنَ

yusabbiḥūnal-laila wan-nahāra wa lā yafturūn(a).

E faahanahana tamau ratou (te mau melahi) i te pô e te ao.

اَمِ اتَّخَذُوْٓا اٰلِهَةً مِّنَ الْاَرْضِ هُمْ يُنْشِرُوْنَ

amittakhażū ālihatam minal-arḍi hum yunsyirūn(a).

Ua rave anei ratou i te mau atua no ni'a i te fenua nei, o te nehenehe e faati'a (te feia pohe)?

لَوْ كَانَ فِيْهِمَآ اٰلِهَةٌ اِلَّا اللّٰهُ لَفَسَدَتَاۚ فَسُبْحٰنَ اللّٰهِ رَبِّ الْعَرْشِ عَمَّا يَصِفُوْنَ

lau kāna fīhimā ālihatun illallāhu lafasadatā, fa subḥānallāhi rabbil-‘arsyi ‘ammā yaṣifūn(a).

Ahiri raua toopiti (i te ra'i e i ni'a i te fenua) e atua taa ê atu ia Allah, ua pohe ïa raua toopiti. Ia haamaitaihia o Allah, te fatu o te terono, mai ta ratou e faaite ra.

لَا يُسْـَٔلُ عَمَّا يَفْعَلُ وَهُمْ يُسْـَٔلُوْنَ

lā yus'alu ‘ammā yaf‘alu wa hum yus'alūn(a).

Eita oia (Allah) e uiuihia no ni'a i te ohipa ta'na e rave ra, o ratou râ te feia e uiuihia.

اَمِ اتَّخَذُوْا مِنْ دُوْنِهٖٓ اٰلِهَةً ۗقُلْ هَاتُوْا بُرْهَانَكُمْۚ هٰذَا ذِكْرُ مَنْ مَّعِيَ وَذِكْرُ مَنْ قَبْلِيْۗ بَلْ اَكْثَرُهُمْ لَا يَعْلَمُوْنَۙ الْحَقَّ فَهُمْ مُّعْرِضُوْنَ

amittakhażū min dūnihī ālihah(tan), qul hātū burhānakum, hāżā żikru mam ma‘iya wa żikru man qablī, bal akṡaruhum lā ya‘lamūnal-ḥaqqa fahum mu‘riḍūn(a).

Aore râ, te farii ra anei ratou i te tahi atu mau atua maori râ Ia'na? A parau atu (Muhammad) e, "A parau i ta outou mau tumu! Ua riro teie (Qur'an) ei faaararaa i te feia e piha'i iho ia'u, e ei faaararaa i te feia i mua ia'u". Tera râ, te rahiraa o ratou aita ratou i ite i te parau mau (te parau mau), no reira ratou e fariu atu ai.

وَمَآ اَرْسَلْنَا مِنْ قَبْلِكَ مِنْ رَّسُوْلٍ اِلَّا نُوْحِيْٓ اِلَيْهِ اَنَّهٗ لَآ اِلٰهَ اِلَّآ اَنَا۠ فَاعْبُدُوْنِ

wa mā arsalnā min qablika mir rasūlin illā nūḥī ilaihi annahū lā ilāha illā ana fa‘budūn(i).

E aita matou i tono i te hoê ve'a i mua ia outou (Muhammad), ua faaite râ matou ia'na e, aita e atua (o tei ti'a ia haamorihia) maori râ ia'u, no reira, a haamori mai ia'u.

وَقَالُوا اتَّخَذَ الرَّحْمٰنُ وَلَدًا سُبْحٰنَهٗ ۗبَلْ عِبَادٌ مُّكْرَمُوْنَ ۙ

wa qāluttakhażar-raḥmānu waladan subḥānah(ū), bal ‘ibādum mukramūn(a).

E ua parau mai ratou, "Ua faariro te Atua Aroha Roa a'e (te melahi) ei tamaiti". Ia hanahana Ia'na. Te parau mau, e mau tavini faahanahanahia ratou (te mau melahi),

لَا يَسْبِقُوْنَهٗ بِالْقَوْلِ وَهُمْ بِاَمْرِهٖ يَعْمَلُوْنَ

lā yasbiqūnahū bil-qauli wa hum bi'amrihī ya‘malūn(a).

aita ratou i paraparau i mua Ia'na e ua rave ratou i Ta'na mau faaueraa.

يَعْلَمُ مَا بَيْنَ اَيْدِيْهِمْ وَمَا خَلْفَهُمْ وَلَا يَشْفَعُوْنَۙ اِلَّا لِمَنِ ارْتَضٰى وَهُمْ مِّنْ خَشْيَتِهٖ مُشْفِقُوْنَ

ya‘lamū mā baina aidīhim wa mā khalfahum wa lā yasyfa‘ūna illā limanirtaḍā wa hum min khasy-yatihī musyfiqūn(a).

Ua ite Oia (Allah) i te mau mea atoa i mua ia ratou (te mau melahi) e i muri ia ratou, e aita ratou e aro mai maori râ te feia ta (Allah) e au a'e, e e haapa'o maitai noa ratou no te mea te mǎta'u nei ratou Ia'na.

۞ وَمَنْ يَّقُلْ مِنْهُمْ اِنِّيْٓ اِلٰهٌ مِّنْ دُوْنِهٖ فَذٰلِكَ نَجْزِيْهِ جَهَنَّمَۗ كَذٰلِكَ نَجْزِى الظّٰلِمِيْنَ ࣖ

wa may yaqul minhum innī ilāhun min dūnihī fa żālika najzīhi jahannam(a), każālika najziẓ-ẓālimīn(a).

E mai te mea e, o te taata i rotopu ia ratou e parau e, "Oia mau, e atua vau hau atu ia Allah", e horo'a tatou i taua taata ra i te auahi. Na roto i te reira, e pahono matou i te feia hara.

اَوَلَمْ يَرَ الَّذِيْنَ كَفَرُوْٓا اَنَّ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضَ كَانَتَا رَتْقًا فَفَتَقْنٰهُمَاۗ وَجَعَلْنَا مِنَ الْمَاۤءِ كُلَّ شَيْءٍ حَيٍّۗ اَفَلَا يُؤْمِنُوْنَ

awalam yaral-lażīna kafarū annas-samāwāti wal-arḍa kānatā ratqan fa fataqnāhumā, wa ja‘alnā minal-mā'i kulla syai'in ḥayy(in), afalā yu'minūn(a).

E aita anei te feia ti'aturi ore i ite e, ua tahoêhia te ra'i e te fenua i te hoê taime, e i muri iho ua tata'i matou ia raua; e ua hamani matou i te mau mea ora atoa no roto mai i te pape; no te aha ïa ratou e ore ai e tiaturi?

وَجَعَلْنَا فِى الْاَرْضِ رَوَاسِيَ اَنْ تَمِيْدَ بِهِمْۖ وَجَعَلْنَا فِيْهَا فِجَاجًا سُبُلًا لَّعَلَّهُمْ يَهْتَدُوْنَ

wa ja‘alnā fil-arḍi rawāsiya an tamīda bihim, wa ja‘anā fīhā fijājan subulal la‘allahum yahtadūn(a).

E ua hamani matou i te mau mou'a paari i ni'a i teie fenua ia ore te reira ia aueuehia e ratou, e ua hamani matou i te mau purumu atea roa ia arata'ihia ratou.

وَجَعَلْنَا السَّمَاۤءَ سَقْفًا مَّحْفُوْظًاۚ وَهُمْ عَنْ اٰيٰتِهَا مُعْرِضُوْنَ

wa ja‘alnas-samā'a saqfam maḥfūẓā(n), wa hum ‘an āyātihā mu‘riḍūn(a).

E ua faariro matou i te ra'i ei fare paruruhia, tera râ, te faaru'e noa ra â ratou i te mau tapa'o (no te rahi o Allah) (te mahana, te ava'e, te mata'i, te mau kapua, e te tahi atu mau mea).

وَهُوَ الَّذِيْ خَلَقَ الَّيْلَ وَالنَّهَارَ وَالشَّمْسَ وَالْقَمَرَۗ كُلٌّ فِيْ فَلَكٍ يَّسْبَحُوْنَ

wa huwal-lażī khalaqal-laila wan-nahāra wasy-syamsa wal-qamar(a), kullun fī falakiy yasbaḥūn(a).

E Oia tei hamani i te po e te mahana, te mahana e te ava'e. E haaati te mau mea atoa i roto i to ' na orbit.

وَمَا جَعَلْنَا لِبَشَرٍ مِّنْ قَبْلِكَ الْخُلْدَۗ اَفَا۟ىِٕنْ مِّتَّ فَهُمُ الْخٰلِدُوْنَ

wa mā ja‘alnā libasyarim min qablikal-khuld(a), afa'im mitta fahumul-khālidūn(a).

E aita matou i hamani i te ora mure ore no te hoê taata i mua ia outou (Muhammad); E ora anei ratou mai te peu e e pohe outou?

كُلُّ نَفْسٍ ذَاۤىِٕقَةُ الْمَوْتِۗ وَنَبْلُوْكُمْ بِالشَّرِّ وَالْخَيْرِ فِتْنَةً ۗوَاِلَيْنَا تُرْجَعُوْنَ

kullu nafsin żā'iqatul-maut(i), wa nablūkum bisy-syarri wal-khairi fitnah(tan), wa ilainā turja‘ūn(a).

E tamata te mau nephe ora atoa i te pohe. E tamata matou ia outou ei tamataraa i te ino e te maitai. E e ho'i mai outou ia matou ana'e.

وَاِذَا رَاٰكَ الَّذِيْنَ كَفَرُوْٓا اِنْ يَّتَّخِذُوْنَكَ اِلَّا هُزُوًاۗ اَهٰذَا الَّذِيْ يَذْكُرُ اٰلِهَتَكُمْۚ وَهُمْ بِذِكْرِ الرَّحْمٰنِ هُمْ كٰفِرُوْنَ

wa iżā ra'ākal-lażīna kafarū iy yattakhiżūnaka illā huzuwā(n), ahāżal-lażī yażkuru ālihatakum, wa hum biżikrir-raḥmāni hum kāfirūn(a).

E ia ite ana'e te feia ti'aturi ore ia outou (Muhammad), e faariro noa ratou ia outou ei mea maamaa. (Ua parau mai ratou), “O teie anei tei pato'i i to outou mau atua?” Noa'tu e, e mau taata ratou o te pato'i nei i te haamana'o ia Allah, te Aroha Roa a'e.

خُلِقَ الْاِنْسَانُ مِنْ عَجَلٍۗ سَاُورِيْكُمْ اٰيٰتِيْ فَلَا تَسْتَعْجِلُوْنِ

khuliqal-insānu min ‘ajal(in), sa'urīkum āyātī falā tasta‘jilūn(i).

Ua hamanihia te taata ma te vitiviti. I muri mai, e faaite atu vau ia outou i to'u mau tapa'o (mana). Eiaha râ e ani ia'u ia haavitiviti i te reira.

وَيَقُوْلُوْنَ مَتٰى هٰذَا الْوَعْدُ اِنْ كُنْتُمْ صٰدِقِيْنَ

wa yaqūlūna matā hāżal-wa‘du in kuntum ṣādiqīn(a).

E ua parau mai ratou, "Afea te fafauraa (e tae mai ai) mai te mea e, e parau mau outou?"

لَوْ يَعْلَمُ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا حِيْنَ لَا يَكُفُّوْنَ عَنْ وُّجُوْهِهِمُ النَّارَ وَلَا عَنْ ظُهُوْرِهِمْ وَلَا هُمْ يُنْصَرُوْنَ

lau ya‘lamul-lażīna kafarū ḥīna lā yakuffūna ‘aw wujūhihimun nāra wa lā ‘an ẓuhūrihim wa lā hum yunṣarūn(a).

Mai te mea e, ua ite te feia pato'i e, aita ratou i farii i te tauturu (parau mau, aita ratou i ani ia haavitivitihia te reira) i te mea e, aita ratou i nehenehe e ape i te auahi o te hade i ni'a i to ratou mata e to ratou tua.

بَلْ تَأْتِيْهِمْ بَغْتَةً فَتَبْهَتُهُمْ فَلَا يَسْتَطِيْعُوْنَ رَدَّهَا وَلَا هُمْ يُنْظَرُوْنَ

bal ta'tīhim bagtatan fa tabhatuhum falā yastaṭī‘ūna raddahā wa lā hum yunẓarūn(a).

Te parau mau (te Mahana Haavaraa) e tae mai te reira i nia ia ratou, e i muri iho e riaria ratou; eita ta ratou e nehenehe e pato'i i te reira e eita (atoa) e horo'ahia ia ratou te hoê taereraa (taime).

وَلَقَدِ اسْتُهْزِئَ بِرُسُلٍ مِّنْ قَبْلِكَ فَحَاقَ بِالَّذِيْنَ سَخِرُوْا مِنْهُمْ مَّا كَانُوْا بِهٖ يَسْتَهْزِءُوْنَ ࣖ

wa laqadistuhzi'a birusulim min qablika fa ḥāqa bil-lażīna sakhirū minhum mā kānū bihī yastahzi'ūn(a).

E parau mau, ua faaooo-atoa-hia te mau ve'a i mua ia outou (Muhammad), no reira, ua topa te (hamani-manii-raa) i ni'a i te feia o tei faaooo i te mea (te mau ve'a) ta ratou i faaooo tamau.

قُلْ مَنْ يَّكْلَؤُكُمْ بِالَّيْلِ وَالنَّهَارِ مِنَ الرَّحْمٰنِۗ بَلْ هُمْ عَنْ ذِكْرِ رَبِّهِمْ مُّعْرِضُوْنَ

qul may yakla'ukum bil-laili wan-nahāri minar-raḥmān(i), bal hum ‘an żikrihim mu‘riḍūn(a).

A parau atu e, "O vai te paruru ia outou i te pô e te ao i (te mauiui a) Allah, te Aroha Roa a'e?" Teie râ, aita ratou e hinaaro e haamana'o i to ratou Fatu.

اَمْ لَهُمْ اٰلِهَةٌ تَمْنَعُهُمْ مِّنْ دُوْنِنَاۗ لَا يَسْتَطِيْعُوْنَ نَصْرَ اَنْفُسِهِمْ وَلَا هُمْ مِّنَّا يُصْحَبُوْنَ

am lahum ālihatun tamna‘uhum min dūninā, lā yastaṭī‘ūna naṣra anfusihim wa lā hum minnā yuṣḥabūn(a).

E mau atua anei ta ratou o te nehenehe e paruru ia ratou ia tatou? Aita to ratou mau atua e nehenehe e tauturu ia ratou iho, e aita atoa ratou e paruruhia ia tatou nei.

بَلْ مَتَّعْنَا هٰٓؤُلَاۤءِ وَاٰبَاۤءَهُمْ حَتّٰى طَالَ عَلَيْهِمُ الْعُمُرُۗ اَفَلَا يَرَوْنَ اَنَّا نَأْتِى الْاَرْضَ نَنْقُصُهَا مِنْ اَطْرَافِهَاۗ اَفَهُمُ الْغٰلِبُوْنَ

bal matta‘nā hā'ulā'i wa ābā'ahum ḥattā ṭāla ‘alaihimul-‘umur(u), afalā yarauna annā na'til-arḍa nanquṣuhā min aṭrāfihā, afahumul-gālibūn(a).

Ua horoa matou ia ratou e to ratou mau tupuna i te oaoa e tae roa ' tu i to ratou oraraa roa. Aita anei ratou e ite ra e te haere mai nei tatou i te hoê fenua (i raro a'e i te faatereraa a te feia pato'i) e te faaiti nei tatou i to'na rahi mai to'na mau hopea mai? O ratou anei te feia manuïa?

قُلْ اِنَّمَآ اُنْذِرُكُمْ بِالْوَحْيِۖ وَلَا يَسْمَعُ الصُّمُّ الدُّعَاۤءَ اِذَا مَا يُنْذَرُوْنَ

qul innamā unżirukum bil-waḥy(i), wa lā yasma‘uṣ-ṣummud-du‘ā'a iżā mā yunżarūn(a).

A parau (E Muhammad) e, "Te faaara noa nei au ia oe ia au i te heheuraa". Teie râ, aita te feia turi e faaroo ra i te piiraa ia faaarahia ratou.

وَلَىِٕنْ مَّسَّتْهُمْ نَفْحَةٌ مِّنْ عَذَابِ رَبِّكَ لَيَقُوْلُنَّ يٰوَيْلَنَآ اِنَّا كُنَّا ظٰلِمِيْنَ

wa la'im massathum nafḥatum min ‘ażābi rabbika layaqūlunna yā wailanā innā kunnā ẓālimīn(a).

E mai te mea e, e tupu te hoê vahi iti o te faautuaraa a to outou Fatu i ni'a ia ratou, e parau mau ïa ratou e, " Auê ïa tatou! Tei rotopu tatou i te feia tei rave ino ia tatou iho ".

وَنَضَعُ الْمَوَازِيْنَ الْقِسْطَ لِيَوْمِ الْقِيٰمَةِ فَلَا تُظْلَمُ نَفْسٌ شَيْـًٔاۗ وَاِنْ كَانَ مِثْقَالَ حَبَّةٍ مِّنْ خَرْدَلٍ اَتَيْنَا بِهَاۗ وَكَفٰى بِنَا حٰسِبِيْنَ

wa naḍa‘ul-mawāzīnal-qisṭa liyaumil-qiyāmati falā tuẓlamu nafsun syai'ā(n), wa in kāna miṡqāla ḥabbatim min khardalin atainā bihā, wa kafā binā ḥāsibīn(a).

E e haamau matou i te faito o te parau-ti'a i te Mahana o te Ti'a-faahou-raa, no reira, aita hoê a'e varua e rave-ino-hia; noa'tu e, o te poihâ ïa o te hoê huero sinapi, e horo'a mau tatou i te reira (te utu'a). E ua navai ia tatou ia hi'opo'a.

وَلَقَدْ اٰتَيْنَا مُوْسٰى وَهٰرُوْنَ الْفُرْقَانَ وَضِيَاۤءً وَّذِكْرًا لِّلْمُتَّقِيْنَ ۙ

wa laqad ātainā mūsā wa hārūnal-furqāna wa ḍiyā'aw wa żikral lil-muttaqīn(a).

E oia mau, ua horo'a matou ia Mosesa e o Harun i te Furqan (Buka a te Torah), te maramarama e te haapiiraa no te feia paieti.

الَّذِيْنَ يَخْشَوْنَ رَبَّهُمْ بِالْغَيْبِ وَهُمْ مِّنَ السَّاعَةِ مُشْفِقُوْنَ

allażīna yakhsyauna rabbahum bil-gaibi wa hum minas-sā‘ati musyfiqūn(a).

Te feia e mǎta'u nei (i te faautuaraa a) to ratou Fatu, noa'tu e, aita ratou e ite ra Ia'na, e te mǎta'u nei ratou i te (taeraa mai) te Mahana Haavaraa.

وَهٰذَا ذِكْرٌ مُّبٰرَكٌ اَنْزَلْنٰهُۗ اَفَاَنْتُمْ لَهٗ مُنْكِرُوْنَ ࣖ

wa hāżā żikrum mubārakun anzalnāh(u), afa antum lahū munkirūn(a).

E teie (te Qur'an) o te hoê ïa faaararaa e te mau haamaitairaa ta tatou i tono mai. Te patoi ra anei outou i te reira?

۞ وَلَقَدْ اٰتَيْنَآ اِبْرٰهِيْمَ رُشْدَهٗ مِنْ قَبْلُ وَكُنَّا بِهٖ عٰلِمِيْنَ

wa laqad ātainā ibrāhīma rusydahū min qablu wa kunnā bihī ‘ālimīn(a).

Ua horo'a matou i te arata'iraa ia Aberahama i mua ia'na (Mosesa e o Haruna), e ua matau a'ena matou ia'na.

اِذْ قَالَ لِاَبِيْهِ وَقَوْمِهٖ مَا هٰذِهِ التَّمَاثِيْلُ الَّتِيْٓ اَنْتُمْ لَهَا عٰكِفُوْنَ

iż qāla li'abīhi wa qaumihī mā hāżihit-tamāṡīlul-latī antum lahā ‘ākifūn(a).

(A haamana'o na), i to'na (Ibrahim) parauraa i to'na metua tane e to'na nunaa, "Eaha teie tii ta outou e haamori ma te itoito?"

قَالُوْا وَجَدْنَآ اٰبَاۤءَنَا لَهَا عٰبِدِيْنَ

qālū wajadnā ābā'anā lahā ‘ābidīn(a).

Ua pahono mai ratou, “Ua ite matou i to matou mau tupuna i te haamori ra ia'na.”

قَالَ لَقَدْ كُنْتُمْ اَنْتُمْ وَاٰبَاۤؤُكُمْ فِيْ ضَلٰلٍ مُّبِيْنٍ

qāla laqad kuntum antum wa ābā'ukum fī ḍalālim mubīn(in).

Ua parau oia (Ibrahim), "Oia mau, ua hape outou e to outou mau tupuna".

قَالُوْٓا اَجِئْتَنَا بِالْحَقِّ اَمْ اَنْتَ مِنَ اللّٰعِبِيْنَ

qālū aji'tanā bil-ḥaqqi am anta minal-lā‘ibīn(a).

Ua parau mai ratou, "Ua haere mai anei oe ia matou e te parau mau, e aore râ, te ha'uti ra anei oe?"

قَالَ بَلْ رَّبُّكُمْ رَبُّ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِ الَّذِيْ فَطَرَهُنَّۖ وَاَنَا۠ عَلٰى ذٰلِكُمْ مِّنَ الشّٰهِدِيْنَ

qāla bar rabbukum rabbus-samāwāti wal-arḍil-lażī faṭarahunn(a), wa ana ‘alā żālikum minasy-syāhidīn(a).

Ua pahono mai oia (Ibrahim), "O to outou Fatu te Fatu (te fatu) o te ra'i e te fenua ;

وَتَاللّٰهِ لَاَكِيْدَنَّ اَصْنَامَكُمْ بَعْدَ اَنْ تُوَلُّوْا مُدْبِرِيْنَ

wa tallāhi la'akīdanna aṣnāmakum ba‘da an tuwallū mudbirīn(a).

E na Allah, e haavare vau i ta outou mau idolo i muri a'e i to outou faarueraa ia ratou.

فَجَعَلَهُمْ جُذٰذًا اِلَّا كَبِيْرًا لَّهُمْ لَعَلَّهُمْ اِلَيْهِ يَرْجِعُوْنَ

fa ja‘alahum jużāżan illā kabīral lahum la‘allahum ilaihi yarji‘ūn(a).

No reira, ua vavahi oia (Ibrahim) i te mau idolo, maoti noa te mea rahi roa'e (to'na metua tane); no reira, ua ho'i mai ratou (no te ui) ia'na.

قَالُوْا مَنْ فَعَلَ هٰذَا بِاٰلِهَتِنَآ اِنَّهٗ لَمِنَ الظّٰلِمِيْنَ

qālū man fa‘ala hāżā bi'ālihatinā innahū laminaẓ-ẓālimīn(a).

Ua parau mai ratou, "O vai tei rave i teie (ohipa) no te pato'i i to tatou mau atua? Oia mau, o te hoê ïa o te feia hara".

قَالُوْا سَمِعْنَا فَتًى يَّذْكُرُهُمْ يُقَالُ لَهٗٓ اِبْرٰهِيْمُ ۗ

qālū sami‘nā fatay yażkuruhum yuqālu lahū ibrāhīm(u).

Ua parau ratou (te tahi atu mau taata) e, "Ua faaroo matou e, te vai ra te hoê taure'are'a tei pato'i (i teie mau idolo), o Ibrahim to'na i'oa".

قَالُوْا فَأْتُوْا بِهٖ عَلٰٓى اَعْيُنِ النَّاسِ لَعَلَّهُمْ يَشْهَدُوْنَ

qālū fa'tū bihī ‘alā a‘yunin-nāsi la‘allahum yasyhadūn(a).

Ua parau mai ratou, "A arata'i ia'na i rapae, a faaite i te taata, ia hi'o ratou."

قَالُوْٓا ءَاَنْتَ فَعَلْتَ هٰذَا بِاٰلِهَتِنَا يٰٓاِبْرٰهِيْمُ ۗ

qālū a'anta fa‘alta hāżā bi'ālihatinā yā ibrāhīm(u).

Ua ui atu ratou, "O oe anei tei rave i teie (ohipa) no te pato'i i to tatou atua, e Aberahama?"

قَالَ بَلْ فَعَلَهٗ كَبِيْرُهُمْ هٰذَا فَسْـَٔلُوْهُمْ اِنْ كَانُوْا يَنْطِقُوْنَ

qāla bal fa‘alahū kabīruhum hāżā fas'alūhum in kānū yanṭiqūn(a).

Ua pahono mai oia (Ibrahim), "Na te ti'a rahi i rave i te reira, no reira, a ui atu ia ratou e, e nehenehe anei ta ratou e paraparau".

فَرَجَعُوْٓا اِلٰٓى اَنْفُسِهِمْ فَقَالُوْٓا اِنَّكُمْ اَنْتُمُ الظّٰلِمُوْنَ ۙ

fa raja‘ū ilā anfusihim fa qālū innakum antumuẓ-ẓālimūn(a).

No reira, ua ho'i mai ratou i to ratou mana'o e ua parau maira, "O outou iho tei hara (ia outou iho)".

ثُمَّ نُكِسُوْا عَلٰى رُءُوْسِهِمْۚ لَقَدْ عَلِمْتَ مَا هٰٓؤُلَاۤءِ يَنْطِقُوْنَ

Ṡumma nukisū ‘alā ru'ūsihim, laqad ‘alimta mā hā'ulā'i yanṭiqūn(a).

I muri iho ua piko ratou i to ratou upoo (e ua parau maira), "Ua ite maitai oe (Ibrahim) e, eita (te mau idolo) e nehenehe e paraparau".

قَالَ اَفَتَعْبُدُوْنَ مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ مَا لَا يَنْفَعُكُمْ شَيْـًٔا وَّلَا يَضُرُّكُمْ ۗ

qāla afata‘budūna min dūnillāhi mā lā yanfa‘ukum syai'aw wa lā yaḍurrukum.

Ua parau oia (Ibrahim) e, “No te aha outou e haamori ai ia Allah, te hoê mea o te ore e nehenehe e tauturu ia oe e o te ore atoa e faaino ia oe?

اُفٍّ لَّكُمْ وَلِمَا تَعْبُدُوْنَ مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ ۗاَفَلَا تَعْقِلُوْنَ

uffil lakum wa limā ta‘budūna min dūnillāh(i), afalā ta‘qilūn(a).

Auê outou e te mau mea ta outou e haamori ra atu ia Allah! Aita anei oe i matau?”

قَالُوْا حَرِّقُوْهُ وَانْصُرُوْٓا اٰلِهَتَكُمْ اِنْ كُنْتُمْ فٰعِلِيْنَ

qālū ḥarriqūhu wanṣurū ālihatakum in kuntum fā‘ilīn(a).

Ua parau mai ratou, " Mai te mea e, e hinaaro mau outou e rave i te reira, a tahu ia'na e a tauturu i to outou mau atua ".

قُلْنَا يٰنَارُ كُوْنِيْ بَرْدًا وَّسَلٰمًا عَلٰٓى اِبْرٰهِيْمَ ۙ

qulnā yā nāru kūnī bardaw wa salāman ‘alā ibrāhīm(a).

Ua parau matou (Allah) e, "E auahi! A to'eto'e e a faaora no Ibrahim!"

وَاَرَادُوْا بِهٖ كَيْدًا فَجَعَلْنٰهُمُ الْاَخْسَرِيْنَ ۚ

wa arādū bihī kaidan fa ja‘alnāhumul-akhsarīn(a).

E ua hinaaro ratou e rave i te ino ia Aberahama, no reira, ua faariro matou ia ratou ei feia e roohia i te mau ereraa rahi roa ' ' e.

وَنَجَّيْنٰهُ وَلُوْطًا اِلَى الْاَرْضِ الَّتِيْ بٰرَكْناَ فِيْهَا لِلْعٰلَمِيْنَ

wa najjaināhu wa lūṭan ilal-arḍil-latī bāraknā fīhā lil-‘ālamīn(a).

E ua faaora matou ia'na (Ibrahim) e o Lut i te hoê fenua ta matou i haamaitai no te ao taatoa nei.

وَوَهَبْنَا لَهٗٓ اِسْحٰقَ وَيَعْقُوْبَ نَافِلَةً ۗوَكُلًّا جَعَلْنَا صٰلِحِيْنَ

wa wahabnā lahū isḥāqa wa ya‘qūba nāfilah(tan), wa kullan ja‘alnā ṣāliḥīn(a).

E ua horo'a matou ia'na (Ibrahim) ia Isaaka e ia Iakoba ei ô. E ua faariro matou ia ratou tata'itahi ei taata parau-ti'a.

وَجَعَلْنٰهُمْ اَىِٕمَّةً يَّهْدُوْنَ بِاَمْرِنَا وَاَوْحَيْنَآ اِلَيْهِمْ فِعْلَ الْخَيْرٰتِ وَاِقَامَ الصَّلٰوةِ وَاِيْتَاۤءَ الزَّكٰوةِۚ وَكَانُوْا لَنَا عٰبِدِيْنَ ۙ

wa ja‘alnāhum a'immatay yahdūna bi'amrinā wa auḥainā ilaihim fi‘lal-khairāti wa iqāmaṣ-ṣalāti wa ītā'az-zakāh(ti), wa kānū lanā ‘ābidīn(a).

E ua faariro matou ia ratou ei mau ti'a faatere o te arata'i ia matou na roto i ta matou mau faaueraa, e ua faaite matou ia ratou e, e mea ti'a ia ratou ia rave i te maitai, ia pure, ia aufau i te zakat, e e mea ti'a ia tatou ana'e ia haamori ia ratou.

وَلُوْطًا اٰتَيْنٰهُ حُكْمًا وَّعِلْمًا وَّنَجَّيْنٰهُ مِنَ الْقَرْيَةِ الَّتِيْ كَانَتْ تَّعْمَلُ الْخَبٰۤىِٕثَ ۗاِنَّهُمْ كَانُوْا قَوْمَ سَوْءٍ فٰسِقِيْنَۙ

wa lūṭan ātaināhu ḥumkaw wa ‘ilmaw wa najjaināhu minal-qaryatil-latī kānat ta‘malul-khabā'iṡ(a), innahum kānū qauma sau'in fāsiqīn(a).

Ua horo'a matou ia Lut i te paari e te ite, e ua faaora matou ia'na i (te faautuaraa tei tae mai i ni'a i te feia e parahi ra i roto i te reira) te hoê oire tei rave i te mau ohipa faufau. Oia mau, e taata ino e te ino ratou.

وَاَدْخَلْنٰهُ فِيْ رَحْمَتِنَاۗ اِنَّهٗ مِنَ الصّٰلِحِيْنَ ࣖ

wa adkhalnāhu fī raḥmatinā, innahū minaṣ-ṣāliḥīn(a).

E ua farii matou ia'na i roto i to matou aroha; O oia mau te hoê o te mau taata haapao maitai.

وَنُوْحًا اِذْ نَادٰى مِنْ قَبْلُ فَاسْتَجَبْنَا لَهٗ فَنَجَّيْنٰهُ وَاَهْلَهٗ مِنَ الْكَرْبِ الْعَظِيْمِ ۚ

wa nūḥan iż nādā min qablu fastajabnā lahū fa najjaināhu wa ahlahū minal-karbil-‘aẓīm(i).

E (a haamana'o na i te aamu o) Noa, i to'na pureraa na mua'tu. Ua farii matou i ta'na (pure), e i muri iho ua faaora matou ia'na e to'na mau pǐpǐ i te hoê ati rahi.

وَنَصَرْنٰهُ مِنَ الْقَوْمِ الَّذِيْنَ كَذَّبُوْا بِاٰيٰتِنَاۗ اِنَّهُمْ كَانُوْا قَوْمَ سَوْءٍ فَاَغْرَقْنٰهُمْ اَجْمَعِيْنَ

wa naṣarnāhu minal-qaumil-lażīna każżabū bi'āyātinā, innahum kānū qauma sau'in fa agraqnāhum ajma‘īn(a).

E ua tauturu matou ia'na i te feia o tei pato'i i ta matou mau tapa'o. Oia mau, e taata ino ratou, no reira, ua moe matou ia ratou paatoa.

وَدَاوٗدَ وَسُلَيْمٰنَ اِذْ يَحْكُمٰنِ فِى الْحَرْثِ اِذْ نَفَشَتْ فِيْهِ غَنَمُ الْقَوْمِۚ وَكُنَّا لِحُكْمِهِمْ شٰهِدِيْنَ ۖ

wa dāwūda wa sulaimāna iż yaḥkumāni fil-ḥarṡi iż nafasyat fīhi ganamul-qaum(i), wa kunnā liḥukmihim syāhidīn(a).

E (a haamana'o na i te aamu o) Dawud e o Sulayman, i to raua toopiti raveraa i te hoê faaotiraa no ni'a i te faaapu no te mea ua ino (te faaapu) e te mau puaatoro no to raua nunaa. E ua ite matou i ta ratou faaotiraa (i horo'ahia mai).

فَفَهَّمْنٰهَا سُلَيْمٰنَۚ وَكُلًّا اٰتَيْنَا حُكْمًا وَّعِلْمًاۖ وَّسَخَّرْنَا مَعَ دَاوٗدَ الْجِبَالَ يُسَبِّحْنَ وَالطَّيْرَۗ وَكُنَّا فٰعِلِيْنَ

fa fahhamnāhā sulaimān(a), wa kullan ātainā ḥukmaw wa ‘ilmā(n), wa sakhkharnā ma‘a dāwūdal-jibāla yusabbiḥna waṭ-ṭair(a), wa kunnā fā‘ilīn(a).

E ua horo'a matou ia Sulayman i te ite (no te hoê ture papû a'e); e ua horo'a matou i te paari e te ite ia ratou tata'itahi, e ua haamou matou i te mau mou'a e te mau manu, ma te faahanahanahia paatoa e o Dawud. E o tatou te feia e rave ra i te reira.

وَعَلَّمْنٰهُ صَنْعَةَ لَبُوْسٍ لَّكُمْ لِتُحْصِنَكُمْ مِّنْۢ بَأْسِكُمْۚ فَهَلْ اَنْتُمْ شٰكِرُوْنَ

wa ‘allamnāhu ṣan‘ata labūsil lakum lituḥṣinakum mim ba'sikum, fahal antum syākirūn(a).

E ua haapii matou ia Dawud nahea ia hamani i te mauhaa tama'i no outou no te paruru ia outou i roto i te aroraa. Te mauruuru ra anei outou (ia Allah)?

وَلِسُلَيْمٰنَ الرِّيْحَ عَاصِفَةً تَجْرِيْ بِاَمْرِهٖٓ اِلَى الْاَرْضِ الَّتِيْ بٰرَكْنَا فِيْهَاۗ وَكُنَّا بِكُلِّ شَيْءٍ عٰلِمِيْنَ

wa lisulaimānar-rīḥa ‘āṣifatan tajrī bi'amrihī ilal-arḍil-latī bāraknā fīhā, wa kunnā bikulli syai'in ‘ālimīn(a).

E (ua tuu matou) ia Sulaiman i te hoê mata'i puai roa o tei puhipuhi i ni'a i te fenua ta matou i haamaitai ia'na i ni'a i ta'na faaueraa. E ua ite tatou i te mau mea atoa.

وَمِنَ الشَّيٰطِيْنِ مَنْ يَّغُوْصُوْنَ لَهٗ وَيَعْمَلُوْنَ عَمَلًا دُوْنَ ذٰلِكَۚ وَكُنَّا لَهُمْ حٰفِظِيْنَ ۙ

wa minasy-syayāṭīna may yagūṣūna lahū wa ya‘malūna ‘amalan dūna żālik(a), wa kunnā lahum ḥāfiẓīn(a).

E (ua auraro atoa matou ia Solomona) te hoê pŭpŭ diabolo o tei hopu (i roto i te miti) no'na, e ua rave ratou i te tahi atu ohipa hau atu i te reira; e o tatou te feia e hi'opo'a nei ia ratou.

۞ وَاَيُّوْبَ اِذْ نَادٰى رَبَّهٗٓ اَنِّيْ مَسَّنِيَ الضُّرُّ وَاَنْتَ اَرْحَمُ الرّٰحِمِيْنَ ۚ

wa ayyūba iż nādā rabbahū annī massaniyaḍ-ḍurru wa anta arḥamur-rāḥimīn(a).

E (a haamana'o na i te aamu o) Ioba, i to'na pureraa i to'na Fatu, "(E to'u Fatu), ua roohia vau i te ma'i, noa'tu e, o Oe te Fatu aroha roa a'e o te feia aroha atoa".

فَاسْتَجَبْنَا لَهٗ فَكَشَفْنَا مَا بِهٖ مِنْ ضُرٍّ وَّاٰتَيْنٰهُ اَهْلَهٗ وَمِثْلَهُمْ مَّعَهُمْ رَحْمَةً مِّنْ عِنْدِنَا وَذِكْرٰى لِلْعٰبِدِيْنَ ۚ

fastajabnā lahū fa kasyafnā mā bihī min ḍurriw wa ātaināhu ahlahū wa miṡlahum ma‘ahum raḥmatam min ‘indinā wa żikrā lil-‘ābidīn(a).

No reira, ua pahono mai matou (ta'na pure), i muri iho ua iriti matou i te ma'i i ni'a ia'na, ua faaho'i matou i to'na utuafare ia'na, e (ua faarahi matou i to ratou numera) ei aroha no ǒ mai ia matou ra, e ei faaararaa i te mau taata atoa e haamori ra ia matou.

وَاِسْمٰعِيْلَ وَاِدْرِيْسَ وَذَا الْكِفْلِۗ كُلٌّ مِّنَ الصّٰبِرِيْنَ ۙ

wa ismā‘īla wa idrīsa wa żal-kifl(i), kullum minaṣ-ṣābirīn(a).

E (a haamana'o i te aamu) o Ismail, o Idris, e o Zulkifli. E feia faaoromai ratou paatoa.

وَاَدْخَلْنٰهُمْ فِيْ رَحْمَتِنَاۗ اِنَّهُمْ مِّنَ الصّٰلِحِيْنَ

wa adkhalnāhum fī raḥmatinā, innahum minaṣ-ṣāliḥīn(a).

E ua farii matou ia ratou i roto i to matou aroha. Oia mau, tei roto ratou i te feia haapao maitai.

وَذَا النُّوْنِ اِذْ ذَّهَبَ مُغَاضِبًا فَظَنَّ اَنْ لَّنْ نَّقْدِرَ عَلَيْهِ فَنَادٰى فِى الظُّلُمٰتِ اَنْ لَّآ اِلٰهَ اِلَّآ اَنْتَ سُبْحٰنَكَ اِنِّيْ كُنْتُ مِنَ الظّٰلِمِيْنَ ۚ

wa żan-nūni iż żahaba mugāḍiban fa ẓanna allan naqdira ‘alaihi fa nādā fiẓ-ẓulumāti allā ilāha illā anta subḥānaka innī kuntu minaẓ-ẓālimīn(a).

E (a haamana'o na i te aamu o) Zun Nun (Jonah), i to'na haereraa ' tu i roto i te hoê huru riri, ua mana'o oia e, eita tatou e haafifi i te mau mea no'na, no reira, ua pure oia i roto i te hoê huru oto roa, "Aita e atua maori râ Oe, ia hanahana ia oe. Oia mau, o te hoê vau o te feia rave hara ".

فَاسْتَجَبْنَا لَهٗۙ وَنَجَّيْنٰهُ مِنَ الْغَمِّۗ وَكَذٰلِكَ نُـْۨجِى الْمُؤْمِنِيْنَ

fastajabnā lahū wa najjaināhu minal-gamm(i), wa każālika nunjil-mu'minīn(a).

Ua pahono matou i ta'na (pure) e ua faaora matou ia'na i te oto. E na reira tatou e faaora ai i te feia faaroo.

وَزَكَرِيَّآ اِذْ نَادٰى رَبَّهٗ رَبِّ لَا تَذَرْنِيْ فَرْدًا وَّاَنْتَ خَيْرُ الْوٰرِثِيْنَ ۚ

wa zakariyyā iż nādā rabbahū rabbi lā tażarnī fardaw wa anta khairul-wāriṡīn(a).

E (a haamana'o na i te aamu o) Zakaria, i to'na pureraa i to'na Atua, " E to'u Atua, eiaha e vaiiho ia'u ia ora o vau ana'e (ma te tamarii ore), e o oe te taata farii faufaa maitai roa a'e.

فَاسْتَجَبْنَا لَهٗ ۖوَوَهَبْنَا لَهٗ يَحْيٰى وَاَصْلَحْنَا لَهٗ زَوْجَهٗۗ اِنَّهُمْ كَانُوْا يُسٰرِعُوْنَ فِى الْخَيْرٰتِ وَيَدْعُوْنَنَا رَغَبًا وَّرَهَبًاۗ وَكَانُوْا لَنَا خٰشِعِيْنَ

fastajabnā lah(ū), wa wahabnā lahū yaḥyā wa aṣlaḥnā lahū zaujah(ū), innahum kānū yusāri‘ūna fil-khairāti wa yad‘ūnanā ragabaw wa rahabā(n), wa kānū lanā khāsyi‘īn(a).

No reira, ua pahono matou i ta'na (pure), ua horo'a'tu matou ia'na ia Yahya, e ua faariro matou i ta'na vahine (ia fanau). Oia mau, e mea oioi noa ratou i te (rave) i te maitai, e e pure ratou ia tatou ma te ti'aturiraa rahi e te ahoaho. E o ratou ïa te feia e horo'a nei ia tatou.

وَالَّتِيْٓ اَحْصَنَتْ فَرْجَهَا فَنَفَخْنَا فِيْهَا مِنْ رُّوْحِنَا وَجَعَلْنٰهَا وَابْنَهَآ اٰيَةً لِّلْعٰلَمِيْنَ

wal-latī aḥṣanat farjahā fa nafakhnā fīhā mir rūḥinā wa ja‘alnāhā wabnahā āyatal lil-‘ālamīn(a).

E (a haamana'o na i te aamu o Maryam), o tei tape'a i to'na faatura, ua huti matou (to'na varua) mai roto mai ia matou i roto ia'na (tino); Ua faariro matou ia'na e ta'na mau tamarii ei tapa'o (no te rahi o Allah) no te mau ao atoa.

اِنَّ هٰذِهٖٓ اُمَّتُكُمْ اُمَّةً وَّاحِدَةًۖ وَّاَنَا۠ رَبُّكُمْ فَاعْبُدُوْنِ

inna hāżihī ummatukum ummataw wāḥidah(tan), wa ana rabbukum fa‘budūn(i).

Oia mau, teie (haapa'oraa tawheed) o ta outou ïa haapa'oraa faaroo, hoê noa haapa'oraa faaroo, e o vau to outou Atua, no reira, a haamori mai ia'u.

وَتَقَطَّعُوْٓا اَمْرَهُمْ بَيْنَهُمْۗ كُلٌّ اِلَيْنَا رٰجِعُوْنَ ࣖ

wa taqaṭṭa‘ū amrahum bainahum, kullun ilainā rāji‘ūn(a).

Tera râ, ua amahamaha ratou i roto i ta ratou mau ohipa (faaroo). E ho'i mai ratou tata'itahi (te mau pŭpŭ atoa) ia tatou nei.

فَمَنْ يَّعْمَلْ مِنَ الصّٰلِحٰتِ وَهُوَ مُؤْمِنٌ فَلَا كُفْرَانَ لِسَعْيِهٖۚ وَاِنَّا لَهٗ كٰتِبُوْنَ

famay ya‘mal minaṣ-ṣāliḥāti wa huwa mu'minun falā kufrāna lisa‘yih(ī), wa innā lahū kātibūn(a).

O te taata atoa o te rave i te mau ohipa maitai e o te ti'aturi, eita ta'na mau tautooraa e pato'ihia (e maumau), e ua papa'i matou i te reira no'na.

وَحَرٰمٌ عَلٰى قَرْيَةٍ اَهْلَكْنٰهَآ اَنَّهُمْ لَا يَرْجِعُوْنَ

wa ḥarāmun ‘alā qaryatin ahlaknāhā, innahum lā yarji‘ūn(a).

E eita roa'tu te feia e parahi ra i te hoê fenua ta tatou i vavahi e ore e ho'i mai (ia tatou).

حَتّٰىٓ اِذَا فُتِحَتْ يَأْجُوْجُ وَمَأْجُوْجُ وَهُمْ مِّنْ كُلِّ حَدَبٍ يَّنْسِلُوْنَ

Ḥattā iżā futiḥat ya'jūju wa ma'jūju wa hum min kulli ḥadabiy yansilūn(a).

E tae roa'tu i te taime ua matara te Yakjuj e te Makjuj (te mau patu) e ua he'e oioi mai raua mai te mau vahi teitei atoa.

وَاقْتَرَبَ الْوَعْدُ الْحَقُّ فَاِذَا هِيَ شَاخِصَةٌ اَبْصَارُ الَّذِيْنَ كَفَرُوْاۗ يٰوَيْلَنَا قَدْ كُنَّا فِيْ غَفْلَةٍ مِّنْ هٰذَا بَلْ كُنَّا ظٰلِمِيْنَ

waqtarabal-wa‘dul-ḥaqqu fa iżā hiya syākhiṣatun abṣārul-lażīna kafarū, yā wailanā qad kunnā fī gaflatim min hāżā bal kunnā ẓālimīn(a).

E (ia fatata ana'e) te fafauraa mau (te mahana o te ti'a-faahou-raa), e matara oioi mai te mata o te feia aita e ti'aturi ra. (Ua parau mai ratou), " Auê to tatou oto! Te haapa'o ore nei tatou i te reira, e te parau mau, e taata parau-ti'a ore tatou ".

اِنَّكُمْ وَمَا تَعْبُدُوْنَ مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ حَصَبُ جَهَنَّمَۗ اَنْتُمْ لَهَا وٰرِدُوْنَ

innakum wa mā ta‘budūna min dūnillāhi ḥaṣabu jahannam(a), antum lahā wāridūn(a).

O outou (te feia ti'aturi ore) e te mau mea ta outou e haamori ra maoti râ ia Allah, o te hinu ïa no te auahi. E tomo outou i roto i te reira.

لَوْ كَانَ هٰٓؤُلَاۤءِ اٰلِهَةً مَّا وَرَدُوْهَاۗ وَكُلٌّ فِيْهَا خٰلِدُوْنَ

lau kāna hā'ulā'i ālihatam mā waradūhā, wa kullun fīhā khālidūn(a).

Ahiri (te mau idolo) e mau atua ïa, eita ïa ratou e tomo i roto i te reira (te hade). Teie râ, e vai noa te mau mea atoa i roto e a muri noa ' tu.

لَهُمْ فِيْهَا زَفِيْرٌ وَّهُمْ فِيْهَا لَا يَسْمَعُوْنَ

lahum fīhā zafīruw wa hum fīhā lā yasma‘ūn(a).

Te auê nei ratou e te tuô nei i roto i te reira (te hade), e aita te feia i roto i te reira e nehenehe e faaroo.

اِنَّ الَّذِيْنَ سَبَقَتْ لَهُمْ مِّنَّا الْحُسْنٰىٓۙ اُولٰۤىِٕكَ عَنْهَا مُبْعَدُوْنَ ۙ

innal-lażīna sabaqat lahum minnal-ḥusnā, ulā'ika ‘anhā mub‘adūn(a).

Oia mau, no te feia e farii nei ratou i te maitai (te faaotiraa papu) no ratou, e faaatea êhia ïa ratou (i te hade) mai te tau i ma'iri mai â.

لَا يَسْمَعُوْنَ حَسِيْسَهَاۚ وَهُمْ فِيْ مَا اشْتَهَتْ اَنْفُسُهُمْ خٰلِدُوْنَ ۚ

lā yasma‘ūna ḥasīsahā, wa hum fīmasytahat anfusuhum khālidūn(a).

Aita ratou e faaroo nei i te reo (o te auahi), e e vai noa ratou e a muri noa'tu i roto i te mau mea atoa ta ratou e hinaaro.

لَا يَحْزُنُهُمُ الْفَزَعُ الْاَكْبَرُ وَتَتَلَقّٰىهُمُ الْمَلٰۤىِٕكَةُۗ هٰذَا يَوْمُكُمُ الَّذِيْ كُنْتُمْ تُوْعَدُوْنَ

lā yaḥzunuhumul-faza‘ul-akbaru wa tatalaqqāhumul-malā'ikah(tu), hāżā yaumukumul-lażī kuntum tū‘adūn(a).

Eita te huru huru ê ri'ari'a e faatupu i te oto ia ratou, e e farii te mau melahi ia ratou (ma te parau e), " Teie to outou mahana tei fafauhia ia outou ".

يَوْمَ نَطْوِى السَّمَاۤءَ كَطَيِّ السِّجِلِّ لِلْكُتُبِۗ كَمَا بَدَأْنَآ اَوَّلَ خَلْقٍ نُّعِيْدُهٗۗ وَعْدًا عَلَيْنَاۗ اِنَّا كُنَّا فٰعِلِيْنَ

yauma naṭwis-samā'a kaṭayyis-sijilli lil-kutib(i), kamā bada'nā awwala khalqin nu‘īduh(ū), wa‘dan ‘alainā, innā kunnā fā‘ilīn(a).

(A haamana'o) i te mahana a tapo'i ai tatou i te ra'i mai te mau api parau. E faahiti faahou tatou i te reira mai ta tatou i haamata i te hamaniraa matamua. (A) te fafauraa e, e faatupu papû tatou i te reira; E rave tatou i te reira.

وَلَقَدْ كَتَبْنَا فِى الزَّبُوْرِ مِنْۢ بَعْدِ الذِّكْرِ اَنَّ الْاَرْضَ يَرِثُهَا عِبَادِيَ الصّٰلِحُوْنَ

wa laqad katabnā fiz-zabūri mim ba‘diż-żikri annal-arḍa yariṡuhā ‘ibādiyaṣ-ṣāliḥūn(a).

E parau mau, ua papa'i matou i roto i te Zabur i muri a'e i te (papa'iraa) i Az-Zikr (Lauh Mahfuzh), e, e farii to'u mau tavini parau-ti'a i teie fenua.

اِنَّ فِيْ هٰذَا لَبَلٰغًا لِّقَوْمٍ عٰبِدِيْنَ ۗ

inna fī hāżā labalāgal liqaumin ‘ābidīn(a).

Oia mau, (te mea i faahitihia) i roto i teie (Al-Qur'an), o te arata'iraa mau ïa (hope) no te feia e haamori ra (Allah).

وَمَآ اَرْسَلْنٰكَ اِلَّا رَحْمَةً لِّلْعٰلَمِيْنَ

wa mā arsalnāka illā raḥmatal lil-‘ālamīn(a).

E aita matou i tono ia oe (Muhammad) no te (faariro râ) ei aroha i te mau ao atoa nei.

قُلْ اِنَّمَا يُوْحٰىٓ اِلَيَّ اَنَّمَآ اِلٰهُكُمْ اِلٰهٌ وَّاحِدٌۚ فَهَلْ اَنْتُمْ مُّسْلِمُوْنَ

qul innamā yūḥā ilayya annamā ilāhukum ilāhuw wāḥid(un), fahal antum muslimūn(a).

A parau (Muhammad) e, "Oia mau, te mea tei heheuhia mai ia'u, oia ho'i, o to outou Fatu te Atua Hoê, no reira, ua auraro anei outou (Ia'na)?"

فَاِنْ تَوَلَّوْا فَقُلْ اٰذَنْتُكُمْ عَلٰى سَوَاۤءٍۗ وَاِنْ اَدْرِيْٓ اَقَرِيْبٌ اَمْ بَعِيْدٌ مَّا تُوْعَدُوْنَ

fa in tawallau fa qul āżantukum ‘alā sawā'(in), wa in adrī aqarībun am ba‘īdum mā tū‘adūn(a).

No reira, mai te mea e, e fariu ê ratou, a parau ïa (Muhammad) e, "Ua faaite atu vau ia outou i te hoê â (haapiiraa) (i rotopu ia tatou), e aita vau i ite e, te fatata ra anei te mea e haamǎta'uhia ra ia outou, e mea atea roa anei".

اِنَّهٗ يَعْلَمُ الْجَهْرَ مِنَ الْقَوْلِ وَيَعْلَمُ مَا تَكْتُمُوْنَ

innahū ya‘lamul-jahra minal-qauli wa ya‘lamu mā taktumūn(a).

Oia mau, ua ite maitai Oia (Allah) i te mau parau (ta outou e parau nei) e ua ite (atoa) i te mau mea ta outou e huna ra.

وَاِنْ اَدْرِيْ لَعَلَّهٗ فِتْنَةٌ لَّكُمْ وَمَتَاعٌ اِلٰى حِيْنٍ

wa in adrī la‘allahū fitnatul lakum wa matā‘un ilā ḥīn(in).

Aita vau i ite e, e nehenehe te reira e riro ei tamataraa e ei oaoa no outou e tae roa'tu i te taime i faataahia.

قٰلَ رَبِّ احْكُمْ بِالْحَقِّۗ وَرَبُّنَا الرَّحْمٰنُ الْمُسْتَعَانُ عَلٰى مَا تَصِفُوْنَ ࣖ

qāla rabbiḥkum bil-ḥaqq(i), wa rabbunar-raḥmānul-musta‘ānu ‘alā mā taṣifūn(a).

Ua parau oia (Muhammad), " E to'u Fatu, a rave i te mau faaotiraa ma te parau-ti'a. E te aroha rahi to tatou Fatu, e te ani nei matou i te tauturu no te mau mea atoa ta oe e parau mai ".