Q.S Al-Inshiqaq (اَلْإِنْشِقَاق) - 25 Te numera o te mau irava

اِذَا السَّمَاۤءُ انْشَقَّتْۙ

iżas-samā'unsyaqqat.

Ia matara te ra'i,

وَاَذِنَتْ لِرَبِّهَا وَحُقَّتْۙ

wa ażinat lirabbihā wa ḥuqqat.

e ia haapa'o i to ratou Fatu, mai te mea e ti'a ia haapa'o,

وَاِذَا الْاَرْضُ مُدَّتْۙ

wa iẓal-arḍu muddat.

e ia parari ana'e te fenua,

وَاَلْقَتْ مَا فِيْهَا وَتَخَلَّتْۙ

wa alqat mā fīhā wa takhallat.

e e ruai oia i rapae i te mau mea atoa i roto, e e vai noa,

وَاَذِنَتْ لِرَبِّهَا وَحُقَّتْۗ

wa ażinat lirabbihā wa ḥuqqat.

e te haapa'o nei i to'na Fatu, mai ta'na e ti'a ia haapa'o.

يٰٓاَيُّهَا الْاِنْسَانُ اِنَّكَ كَادِحٌ اِلٰى رَبِّكَ كَدْحًا فَمُلٰقِيْهِۚ

yā ayyuhal-insānu innaka kādiḥun ilā rabbika kadḥan fa mulāqīh(i).

E te huitaata nei! Ua rave outou i te ohipa no to outou Fatu, e e farerei outou Ia'na.

فَاَمَّا مَنْ اُوْتِيَ كِتٰبَهٗ بِيَمِيْنِهٖۙ

fa ammā man ūtiya kitābahū biyamīnih(ī).

O tei horoahia mai to ' na aamu mai to ' na rima atau mai,

فَسَوْفَ يُحَاسَبُ حِسَابًا يَّسِيْرًاۙ

fa saufa yuḥāsabu ḥisābay yasīrā(n).

E faautuahia oia na roto i te hoê aamu ohie,

وَّيَنْقَلِبُ اِلٰٓى اَهْلِهٖ مَسْرُوْرًاۗ

wa yanqalibu ilā ahlihī masrūrā(n).

e e ho'i oia i to'na utuafare (o tei faaroo atoa) ma te oaoa.

وَاَمَّا مَنْ اُوْتِيَ كِتٰبَهٗ وَرَاۤءَ ظَهْرِهٖۙ

wa ammā man ūtiya kitābahū warā'a ẓahrih(ī).

E no nia i te taata o tei horoahia mai to ' na aamu i muri mai,

فَسَوْفَ يَدْعُوْا ثُبُوْرًاۙ

fa saufa yad‘ū ṡubūrā(n).

E tuô oia, " Auê vau !"

وَّيَصْلٰى سَعِيْرًاۗ

wa yaṣlā sa‘īrā(n).

E e tomo oia i roto i te auahi veavea.

اِنَّهٗ كَانَ فِيْٓ اَهْلِهٖ مَسْرُوْرًاۗ

innahū kāna fī ahlihī masrūrā(n).

Ua oaoa roa oia i rotopu i to ' na utuafare (o tei ore atoa i tiaturi).

اِنَّهٗ ظَنَّ اَنْ لَّنْ يَّحُوْرَ ۛ

innahū ẓanna allay yaḥūr(a).

Ua mana'o oia e, eita roa'tu oia e ho'i faahou (i to'na Fatu).

بَلٰىۛ اِنَّ رَبَّهٗ كَانَ بِهٖ بَصِيْرًاۗ

balā, inna rabbahū kāna bihī baṣīrā(n).

Aita, te hi'o noa ra to ' na Fatu ia ' na.

فَلَآ اُقْسِمُ بِالشَّفَقِۙ

falā uqsimu bisy-syafaq(i).

Te fafau nei au i te maramarama uteute o te ahiahi,

وَالَّيْلِ وَمَا وَسَقَۙ

wal-laili wa mā wasaq(a).

i te pô e te mau mea ta te reira e faaite ra,

وَالْقَمَرِ اِذَا اتَّسَقَۙ

wal-qamari iżattasaq(a).

ia î ana'e te ava'e,

لَتَرْكَبُنَّ طَبَقًا عَنْ طَبَقٍۗ

latarkabunna ṭabaqan ‘an ṭabaq(in).

E haere outou na roto i te mau faito atoa (i roto i te oraraa).

فَمَا لَهُمْ لَا يُؤْمِنُوْنَۙ

famā lahum lā yu'minūn(a).

No te aha ïa ratou e ore ai e hinaaro e tiaturi?

وَاِذَا قُرِئَ عَلَيْهِمُ الْقُرْاٰنُ لَا يَسْجُدُوْنَ ۗ ۩

wa iżā quri'a ‘alaihimul-qur'ānu lā yasjudūn(a).

E ia tai'ohia te Qur'an ia ratou, eita ratou e tu'u i raro,

بَلِ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا يُكَذِّبُوْنَۖ

balil-lażīna kafarū yukażżibūn(a).

e tae noa'tu i te feia o te ore e ti'aturi ra, te pato'i nei ratou.

وَاللّٰهُ اَعْلَمُ بِمَا يُوْعُوْنَۖ

wallāhu a‘lamu bimā yū‘ūn(a).

E ua ite maitai o Allah i te mea ta ratou e huna ra (i roto i to ratou mafatu).

فَبَشِّرْهُمْ بِعَذَابٍ اَلِيْمٍۙ

fa basysyirhum bi‘ażābin alīm(in).

No reira, a faaite ia ratou (te haamǎta'uraa) i te faautuaraa mauiui,

اِلَّا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَعَمِلُوا الصّٰلِحٰتِ لَهُمْ اَجْرٌ غَيْرُ مَمْنُوْنٍ ࣖ

illal-lażīna āmanū wa ‘amiluṣ-ṣāliḥāti lahum ajrun gairu mamnūn(in).

E farii ratou i te mau haamaitairaa hope ore maoti râ te feia e ti'aturi nei e e rave nei i te mau ohipa maitai.