Q.S I Taghabun (اَلتَّغَابُن) - 18 Te numera o te mau irava

يُسَبِّحُ لِلّٰهِ مَا فِى السَّمٰوٰتِ وَمَا فِى الْاَرْضِۗ لَهُ الْمُلْكُ وَلَهُ الْحَمْدُۖ وَهُوَ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيْرٌ

yusabbiḥu lillāhi mā fis-samāwāti wa mā fil-arḍ(i), lahul-mulku wa lahul-ḥamdu wa huwa ‘alā kulli syai'in qadīr(un).

E faahanahana tamau noa te mau mea i ni'a i te ra'i e te mau mea i ni'a i te fenua ia Allah; No'na te mau basileia atoa, e no'na atoa te arueraa atoa; e e Puai Hope Oia i ni'a i te mau mea atoa.

هُوَ الَّذِيْ خَلَقَكُمْ فَمِنْكُمْ كَافِرٌ وَّمِنْكُمْ مُّؤْمِنٌۗ وَاللّٰهُ بِمَا تَعْمَلُوْنَ بَصِيْرٌ

huwal-lażī khalaqakum fa minkum kāfiruw wa minkum mu'min(un), wallāhu bimā ta‘malūna baṣīr(un).

Na'na i hamani ia outou, e te vai ra te feia o te ore e ti'aturi i rotopu ia outou, e te vai ra te feia faaroo i rotopu ia outou. E te ite nei Allah i te mau mea atoa ta outou e rave ra.

خَلَقَ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضَ بِالْحَقِّ وَصَوَّرَكُمْ فَاَحْسَنَ صُوَرَكُمْۚ وَاِلَيْهِ الْمَصِيْرُ

khalaqas-samāwāti wal-arḍa bil-ḥaqqi wa ṣawwarakum fa'aḥsana ṣuwarakum, wa ilaihil-maṣīr(u).

Na'na i hamani i te ra'i e te fenua ma te ti'a (faanahoraa), ua hamani Oia i to outou hoho'a, e i muri iho ua haamaitai i to outou hoho'a, e te ho'iraa mai Ia'na.

يَعْلَمُ مَا فِى السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِ وَيَعْلَمُ مَا تُسِرُّوْنَ وَمَا تُعْلِنُوْنَۗ وَاللّٰهُ عَلِيْمٌ ۢبِذَاتِ الصُّدُوْرِ

ya‘lamu mā fis-samāwāti wal-arḍi wa ya‘lamu mā tusirrūna wa mā tu‘linūn(a), wallāhu ‘alīmum biżātiṣ-ṣudūr(i).

Ua ite Oia i te mau mea i ni'a i te ra'i e te fenua, e ua ite oia i te mau mea ta outou e huna ra e te mau mea ta outou e faaite mai. E ua ite maitai o Allah i te mau mea atoa i roto i te mafatu.

اَلَمْ يَأْتِكُمْ نَبَؤُا الَّذِيْنَ كَفَرُوْا مِنْ قَبْلُ ۖفَذَاقُوْا وَبَالَ اَمْرِهِمْ وَلَهُمْ عَذَابٌ اَلِيْمٌ

alam ya'tikum naba'ul-lażīna kafarū min qabl(u), fa żāqū wabāla amrihim wa lahum ‘ażābun alīm(un).

Aita anei te parau no te feia ti'aturi ore i tae mai ia outou (te feia ti'aturi ore) na mua'tu? No reira, ua ite ratou i te mau faahopearaa ino o ta ratou mau ohipa e ua faaruru ratou i te hoê faautuaraa mauiui.

ذٰلِكَ بِاَنَّهٗ كَانَتْ تَّأْتِيْهِمْ رُسُلُهُمْ بِالْبَيِّنٰتِ فَقَالُوْٓا اَبَشَرٌ يَّهْدُوْنَنَاۖ فَكَفَرُوْا وَتَوَلَّوْا وَّاسْتَغْنَى اللّٰهُ ۗوَاللّٰهُ غَنِيٌّ حَمِيْدٌ

Żālika bi'annahū kānat ta'tīhim rusuluhum bil-bayyināti fa qālū abasyaruy yahdūnanā, fa kafarū wa tawallau wastagnallāh(u), wallāhu ganiyyun ḥamīd(un).

Te tumu o te reira, no te mea ïa e, i to te mau aposetolo taeraa mai ia ratou (ma te afa'i mai i te mau haamaramaramaraa), ua parau mai ratou, "E mea ti'a anei ia arata'i te taata ia tatou?" I muri iho ua pato'i ratou e ua fariu atura; noa'tu e, aita Allah e hinaaro ia ratou. E mea moni rahi roa ' ' e o Allah, e mea aruehia roa ' ' e.

زَعَمَ الَّذِيْنَ كَفَرُوْٓا اَنْ لَّنْ يُّبْعَثُوْاۗ قُلْ بَلٰى وَرَبِّيْ لَتُبْعَثُنَّ ثُمَّ لَتُنَبَّؤُنَّ بِمَا عَمِلْتُمْۗ وَذٰلِكَ عَلَى اللّٰهِ يَسِيْرٌ

za‘amal-lażīna kafarū allay yub‘aṡū, qul balā wa rabbī latub‘aṡunna ṡumma latunabba'unna bimā ‘amiltum, wa żālika ‘alallāhi yasīr(un).

Te mana'o nei te feia o te ore e tiaturi ra e eita ratou e ti'a faahou mai i te pohe. A parau atu (Muhammad) e, "E ere, na to'u Fatu, e ti'a-faahou-hia mai outou, e i muri iho, e faaitehia te mau mea atoa ta outou i rave". E mea ohie roa te reira no Allah.

فَاٰمِنُوْا بِاللّٰهِ وَرَسُوْلِهٖ وَالنُّوْرِ الَّذِيْٓ اَنْزَلْنَاۗ وَاللّٰهُ بِمَا تَعْمَلُوْنَ خَبِيْرٌ

fa āminū billāhi wa rasūlihī wan-nūril-lażī anzalnā, wallāhu bimā ta‘malūna khabīr(un).

No reira, a ti'aturi ia Allah e Ta'na ve'a, e i te maramarama (te Qur'an) ta matou i tono mai. E te haapao maitai nei Allah i te mau mea ta outou e rave ra.

يَوْمَ يَجْمَعُكُمْ لِيَوْمِ الْجَمْعِ ذٰلِكَ يَوْمُ التَّغَابُنِۗ وَمَنْ يُّؤْمِنْۢ بِاللّٰهِ وَيَعْمَلْ صَالِحًا يُّكَفِّرْ عَنْهُ سَيِّاٰتِهٖ وَيُدْخِلْهُ جَنّٰتٍ تَجْرِيْ مِنْ تَحْتِهَا الْاَنْهٰرُ خٰلِدِيْنَ فِيْهَآ اَبَدًاۗ ذٰلِكَ الْفَوْزُ الْعَظِيْمُ

yauma yajma‘ukum liyaumil-jam‘i żālika yaumut-tagābun(i), wa may yu'mim billāhi wa ya‘mal ṣāliḥay yukaffir ‘anhu sayyi'ātihī wa yudkhilhu jannātin tajrī min taḥtihal-anhāru khālidīna fīhā abadā(n), żālikal-fauzul-‘aẓīm(u).

(A haamana'o) i te mahana (ia) e haaputuputu ai Allah ia outou i te mahana putuputuraa, o te mahana ïa e faaitehia ' i te mau hape. E te feia atoa e ti'aturi ia Allah e e rave i te mau ohipa maitai, e iriti Allah i ta ratou mau hape e e arata'i atu ia ratou i roto i te paradaiso i reira te mau anavai e tahe ai, e e parahi ratou i reira e a muri noa'tu. E re rahi te reira.

وَالَّذِيْنَ كَفَرُوْا وَكَذَّبُوْا بِاٰيٰتِنَآ اُولٰۤىِٕكَ اَصْحٰبُ النَّارِ خٰلِدِيْنَ فِيْهَاۗ وَبِئْسَ الْمَصِيْرُ ࣖ

wal-lażīna kafarū wa każżabū bi'āyātinā ulā'ika aṣḥābun-nāri khālidīna fīhā, wa bi'sal-maṣīr(u).

E te feia o te ore e ti'aturi e o te pato'i nei i ta tatou mau tapa'o, o te feia ïa e parahi ra i roto i te hade, e parahi ïa ratou i reira e a muri noa'tu. E o te vahi ino roa ' ' e ïa e ho'i atu ai.

مَآ اَصَابَ مِنْ مُّصِيْبَةٍ اِلَّا بِاِذْنِ اللّٰهِ ۗوَمَنْ يُّؤْمِنْۢ بِاللّٰهِ يَهْدِ قَلْبَهٗ ۗوَاللّٰهُ بِكُلِّ شَيْءٍ عَلِيْمٌ

mā aṣāba mim muṣībatin illā bi'iżnillāh(i), wa may yu'mim billāhi yahdi qalbah(ū), wallāhu bikulli syai'in ‘alīm(un).

Aita e ati e tupu mai (te hoê taata) mai te mea e, ua farii Allah; e te feia atoa e ti'aturi ia Allah, e arata'i mau ïa o Allah i to'na aau. E ua ite o Allah i te mau mea atoa.

وَاَطِيْعُوا اللّٰهَ وَاَطِيْعُوا الرَّسُوْلَۚ فَاِنْ تَوَلَّيْتُمْ فَاِنَّمَا عَلٰى رَسُوْلِنَا الْبَلٰغُ الْمُبِيْنُ

wa aṭī‘ullāha wa aṭī‘ur-rasūl(a), fa'in tawallaitum fa innamā ‘alā rasūlinal-balāgul-mubīn(u).

E a haapa'o ia Allah e ia haapa'o i te ve'a. Mai te mea e, e fariu ê outou, o te hopoi'a ïa a to tatou ve'a ia faaite ma te maramarama (te faaueraa a Allah).

اَللّٰهُ لَآ اِلٰهَ اِلَّا هُوَۗ وَعَلَى اللّٰهِ فَلْيَتَوَكَّلِ الْمُؤْمِنُوْنَ

allāhu lā ilāha illā huw(a), wa ‘alallāhi falyatawakkalil-mu'minūn(a).

(Oia) Allah, aita e atua maori râ Ia'na. E ia tuu te feia faaroo i to ratou ti'aturiraa ia Allah.

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْٓا اِنَّ مِنْ اَزْوَاجِكُمْ وَاَوْلَادِكُمْ عَدُوًّا لَّكُمْ فَاحْذَرُوْهُمْۚ وَاِنْ تَعْفُوْا وَتَصْفَحُوْا وَتَغْفِرُوْا فَاِنَّ اللّٰهَ غَفُوْرٌ رَّحِيْمٌ

yā ayyuhal-lażīna āmanū inna min azwājikum wa aulādikum ‘aduwwal lakum faḥżarūhum, wa in ta‘fū wa taṣfaḥū wa tagfirū fa innallāha gafūrur raḥīm(un).

E o outou tei faaroo! Te vai ra te tahi mau enemi no outou i rotopu i ta outou mau vahine e ta outou mau tamarii, no reira, a ara ia ratou; e mai te mea e, e faaore outou i te hara, e faatura outou, e e faaore outou i te hara (ratou), o Allah ïa te Faaore Hara Roa a'e e te Aroha Roa a'e.

اِنَّمَآ اَمْوَالُكُمْ وَاَوْلَادُكُمْ فِتْنَةٌ ۗوَاللّٰهُ عِنْدَهٗٓ اَجْرٌ عَظِيْمٌ

innamā amwālukum wa aulādukum fitnah(tun), wallāhu ‘indahū ajrun ‘aẓīm(un).

Oia mau, e tamataraa noa to outou tao'a e ta outou mau tamarii (no outou), e te vai ra te hoê utu'a rahi no Allah.

فَاتَّقُوا اللّٰهَ مَا اسْتَطَعْتُمْ وَاسْمَعُوْا وَاَطِيْعُوْا وَاَنْفِقُوْا خَيْرًا لِّاَنْفُسِكُمْۗ وَمَنْ يُّوْقَ شُحَّ نَفْسِهٖ فَاُولٰۤىِٕكَ هُمُ الْمُفْلِحُوْنَ

fattaqullāha mastaṭa‘tum wasma‘ū wa aṭī‘ū wa anfiqū khairal li'anfusikum, wa may yūqa syuḥḥa nafsihī fa ulā'ika humul-mufliḥūn(a).

No reira, a mata'u ia Allah ia au i to outou aravihi, a faaroo e a haapa'o; e a tuu i te mau tao'a maitai no oe iho. E te feia e tapea ra ia ratou iho i te ino, o ratou ïa te feia fana'o.

اِنْ تُقْرِضُوا اللّٰهَ قَرْضًا حَسَنًا يُّضٰعِفْهُ لَكُمْ وَيَغْفِرْ لَكُمْۗ وَاللّٰهُ شَكُوْرٌ حَلِيْمٌۙ

in tuqriḍullāha qarḍan ḥasanay yuḍā‘ifhu lakum wa yagfir lakum, wallāhu syakūrun ḥalīm(un).

Mai te mea e, e horo'a outou i te hoê taure'a maitai ia Allah, e mea papû maitai e, e faarahi Oia (e faaho'i mai) ia outou e e faaore oia i to outou hara. E o Allah te Aroha Roa a'e e te Aroha Roa a'e.

عٰلِمُ الْغَيْبِ وَالشَّهَادَةِ الْعَزِيْزُ الْحَكِيْمُ ࣖ

‘Ālimul-gaibi wasy-syahādatil-‘azīzul-ḥakīm(u).

O vai tei ite i te mea mau e te mea mau. Te Mana Hope, te Paari Hope.