Q.S Fatir (فَاطِر) - 45 Te numera o te mau irava

اَلْحَمْدُ لِلّٰهِ فَاطِرِ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِ جَاعِلِ الْمَلٰۤىِٕكَةِ رُسُلًاۙ اُولِيْٓ اَجْنِحَةٍ مَّثْنٰى وَثُلٰثَ وَرُبٰعَۗ يَزِيْدُ فِى الْخَلْقِ مَا يَشَاۤءُۗ اِنَّ اللّٰهَ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيْرٌ

al-ḥamdu lillāhi fāṭiris-samāwāti wal-arḍi jā‘ilil-malāikati rusulā(n), ulī ajniḥatim maṡnā wa ṡulāṡa wa rubā‘(a), yazīdu fil-khalqi mā yasyā'(u), innallāha ‘alā kulli syai'in qadīr(un).

Ia haamaitaihia Allah, te Taata Hamani i te ra'i e te fenua, o tei hamani i te mau melahi ei ve'a (no te haapa'o i te mau ohipa e rave rahi), e piti, e toru, e e maha pererau to vetahi. E faarahi atu â Allah i ta'na mau mea atoa ta'na e hinaaro. O Allah ïa te Mana Hope i nia i te mau mea atoa.

مَا يَفْتَحِ اللّٰهُ لِلنَّاسِ مِنْ رَّحْمَةٍ فَلَا مُمْسِكَ لَهَا ۚوَمَا يُمْسِكْۙ فَلَا مُرْسِلَ لَهٗ مِنْۢ بَعْدِهٖۗ وَهُوَ الْعَزِيْزُ الْحَكِيْمُ

mā yaftaḥillāhu lin-nāsi mir raḥmatin falā mumsika lahā, wa mā yumsik falā mursila lahū mim ba‘dih(ī), wa huwal-‘azīzul-ḥakīm(u).

Noa ' tu eaha te aroha ta te Atua e horoa mai i te taata, aita e taata e nehenehe e tapea i te reira; e noa'tu eaha ta'na e tape'a nei, aita e taata e nehenehe e faaore i te reira i muri iho. E O Oia te Puai Roa a'e e te Paari Roa a'e.

يٰٓاَيُّهَا النَّاسُ اذْكُرُوْا نِعْمَتَ اللّٰهِ عَلَيْكُمْۗ هَلْ مِنْ خَالِقٍ غَيْرُ اللّٰهِ يَرْزُقُكُمْ مِّنَ السَّمَاۤءِ وَالْاَرْضِۗ لَآ اِلٰهَ اِلَّا هُوَۖ فَاَنّٰى تُؤْفَكُوْنَ

yā ayyuhan-nāsużkurū ni‘matallāhi ‘alaikum, hal min khāliqin gairullāhi yarzuqukum minas-samā'i wal-arḍ(i), lā ilāha illā huw(a), fa'annā tu'fakūn(a).

E te taata nei! A haamana'o i te maitai o Allah i ni'a ia outou. Te vai ra anei te tahi atu Poiete taa ê atu ia Allah o te nehenehe e horoa ia outou i te maa no roto mai i te ra'i e te fenua? Aita e atua maori râ Ia'na; no te aha râ outou i faaru'e ai (i te monotheism)?

وَاِنْ يُّكَذِّبُوْكَ فَقَدْ كُذِّبَتْ رُسُلٌ مِّنْ قَبْلِكَۗ وَاِلَى اللّٰهِ تُرْجَعُ الْاُمُوْرُ

wa iy yukażżibūka faqad kużżibat rusulum min qablik(a), wa ilallāhi turja‘ul-umūr(u).

E mai te mea e, e haavare ratou ia outou (i muri a'e i to outou faaararaa ia ratou), ua haavare atoa ïa te mau ve'a i mua ia outou. E ia Allah ana'e te mau mea atoa e faaho'ihia mai.

يٰٓاَيُّهَا النَّاسُ اِنَّ وَعْدَ اللّٰهِ حَقٌّ فَلَا تَغُرَّنَّكُمُ الْحَيٰوةُ الدُّنْيَاۗ وَلَا يَغُرَّنَّكُمْ بِاللّٰهِ الْغَرُوْرُ

yā ayyuhan-nāsu inna wa‘dallāhi ḥaqqun falā tagurrannakumul-ḥayātud-dun-yā, wa lā yagurrannakum billāhil-garūr(u).

E te taata nei! Oia mau, e parau mau te fafauraa a Allah, no reira, eiaha e vaiiho ia haavare te oraraa o te ao nei ia outou e eiaha râ (Satani), o tei aravihi i te haavare, ia haavare ia outou no ni'a ia Allah.

اِنَّ الشَّيْطٰنَ لَكُمْ عَدُوٌّ فَاتَّخِذُوْهُ عَدُوًّاۗ اِنَّمَا يَدْعُوْا حِزْبَهٗ لِيَكُوْنُوْا مِنْ اَصْحٰبِ السَّعِيْرِۗ

innasy-syaiṭāna lakum ‘aduwwun fattakhiżūhu ‘aduwwā(n), innamā yad‘ū ḥizbahū liyakūnū min aṣḥābis-sa‘īr(i).

Oia mau, e enemi o Satane no outou, no reira, a rave ia ' na mai te hoê enemi, no te mea, te titau manihini noa ra o Satane i ta ' na pǔpǔ ia riro ratou ei feia noho i roto i te hoê hade veavea.

اَلَّذِيْنَ كَفَرُوْا لَهُمْ عَذَابٌ شَدِيْدٌ ەۗ وَالَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَعَمِلُوا الصّٰلِحٰتِ لَهُمْ مَّغْفِرَةٌ وَّاَجْرٌ كَبِيْرٌ ࣖ

allażīna kafarū lahum ‘ażābun syadīd(un), wal-lażīna āmanū wa ‘amiluṣ-ṣāliḥāti lahum magfiratuw wa ajrun kabīr(un).

E faautuahia te feia o te ore e tiaturi ra i te hoê faautuaraa u'ana roa. E te feia e ti'aturi nei e e rave i te mau ohipa maitai, e farii ïa ratou i te faaoreraa hara e te hoê utu'a rahi.

اَفَمَنْ زُيِّنَ لَهٗ سُوْۤءُ عَمَلِهٖ فَرَاٰهُ حَسَنًاۗ فَاِنَّ اللّٰهَ يُضِلُّ مَنْ يَّشَاۤءُ وَيَهْدِيْ مَنْ يَّشَاۤءُۖ فَلَا تَذْهَبْ نَفْسُكَ عَلَيْهِمْ حَسَرٰتٍۗ اِنَّ اللّٰهَ عَلِيْمٌ ۢبِمَا يَصْنَعُوْنَ

afaman zuyyina lahū sū'u ‘amalihī fara'āhu ḥasanā(n), fa'innallāha yuḍillu may yasyā'u wa yahdī may yasyā'(u), falā tażhab nafsuka ‘alaihim ḥasarāt(in), innallāha ‘alīmum bimā yaṣna‘ūn(a).

No reira, e mea tano anei ia mana'o te hoê taata o te faatupu i te mana'o nehenehe no nia i ta ' na mau ohipa ino, ia mana'o i ta ' na mau ohipa maitai? Oia mau, e arata'i Allah i te taata ta'na e hinaaro e e arata'i oia i ta'na e hinaaro. Eiaha râ outou (Muhammad) e vaiiho ia outou ia pohe no to outou oto i ni'a ia ratou. Oia mau, ua ite maitai o Allah i te mau mea atoa ta ratou e rave ra.

وَاللّٰهُ الَّذِيْٓ اَرْسَلَ الرِّيٰحَ فَتُثِيْرُ سَحَابًا فَسُقْنٰهُ اِلٰى بَلَدٍ مَّيِّتٍ فَاَحْيَيْنَا بِهِ الْاَرْضَ بَعْدَ مَوْتِهَاۗ كَذٰلِكَ النُّشُوْرُ

wallāhul-lażī arsalar-riyāḥa fatuṡīru saḥāban fasuqnāhu ilā baladim mayyitin fa'aḥyainā bihil-arḍa ba‘da mautihā, każālikan-nusyūr(u).

E o Allah tei tono mai i te mata'i; I muri iho, ua faaûru (te mata'i) i te mau kapua, e no reira, ua arata'i matou i te mau kapua i ni'a i te hoê fenua pohe (maere), e i muri iho ua faaora matou i te fenua i muri a'e i to'na poheraa (maro) na roto i te ûa. E huru te araraa mai te reira te huru.

مَنْ كَانَ يُرِيْدُ الْعِزَّةَ فَلِلّٰهِ الْعِزَّةُ جَمِيْعًاۗ اِلَيْهِ يَصْعَدُ الْكَلِمُ الطَّيِّبُ وَالْعَمَلُ الصَّالِحُ يَرْفَعُهٗ ۗوَالَّذِيْنَ يَمْكُرُوْنَ السَّيِّاٰتِ لَهُمْ عَذَابٌ شَدِيْدٌ ۗوَمَكْرُ اُولٰۤىِٕكَ هُوَ يَبُوْرُ

man kāna yurīdul-‘izzata falillāhil-‘izzatu jamī‘ā(n), ilaihi yaṣ‘adul-kalimuṭ-ṭayyibu wal-‘amaluṣ-ṣāliḥu yarfa‘uh(ū), wal-lażīna yamkurūnas-sayyi'āti lahum ‘ażābun syadīd(un), wa makru ulā'ika huwa yabūr(u).

Te taata atoa o te hinaaro i te hanahana, no Allah ïa te hanahana atoa. E ti'a mai te mau parau maitai no'na, e e faateitei Oia i te mau ohipa maitai. Te feia e opua ra i te ino, e faautuahia ïa ratou i te hoê faautuaraa etaeta roa, e e haamouhia ta ratou mau opuaraa ino.

وَاللّٰهُ خَلَقَكُمْ مِّنْ تُرَابٍ ثُمَّ مِنْ نُّطْفَةٍ ثُمَّ جَعَلَكُمْ اَزْوَاجًاۗ وَمَا تَحْمِلُ مِنْ اُنْثٰى وَلَا تَضَعُ اِلَّا بِعِلْمِهٖۗ وَمَا يُعَمَّرُ مِنْ مُّعَمَّرٍ وَّلَا يُنْقَصُ مِنْ عُمُرِهٖٓ اِلَّا فِيْ كِتٰبٍۗ اِنَّ ذٰلِكَ عَلَى اللّٰهِ يَسِيْرٌ

wallāhu khalaqakum min turābin ṡumma min nuṭfatin ṡumma ja‘alakum azwājā(n), wa mā taḥmilu min unṡā wa lā taḍa‘u illā bi‘ilmih(ī), wa mā yu‘ammaru mim mu‘ammariw wa lā yunqaṣu min ‘umurihī illā fī kitāb(in), inna żālika ‘alallāhi yasīr(un).

E ua hamani o Allah ia outou no roto mai i te repo, e i muri iho no roto mai i te huero, e i muri iho ua hamani Oia ia outou ei taata piti (tane e vahine). Aita e vahine e hapu e e fanau maori râ To'na ite. I roto i te Buka (Lauh Mahfuzh), aita râ te oraraa o te hoê taata e faaroahia e aita atoa to'na matahiti e faaitihia. Oia mau, e mea ohie roa te reira no Allah.

وَمَا يَسْتَوِى الْبَحْرٰنِۖ هٰذَا عَذْبٌ فُرَاتٌ سَاۤىِٕغٌ شَرَابُهٗ وَهٰذَا مِلْحٌ اُجَاجٌۗ وَمِنْ كُلٍّ تَأْكُلُوْنَ لَحْمًا طَرِيًّا وَّتَسْتَخْرِجُوْنَ حِلْيَةً تَلْبَسُوْنَهَا ۚوَتَرَى الْفُلْكَ فِيْهِ مَوَاخِرَ لِتَبْتَغُوْا مِنْ فَضْلِهٖ وَلَعَلَّكُمْ تَشْكُرُوْنَ

wa mā yastawil-baḥrān(i), hāżā ‘ażbun furātun sā'igun syarābuhū wa hāżā milḥun ujāj(un), wa min kullin ta'kulūna laḥman ṭariyyaw wa tastakhrijūna ḥilyatan talbasūnahā, wa taral-fulka fīhi mawākhira litabtagū min faḍlihī wa la‘allakum tasykurūn(a).

E ere hoê â (i rotopu) i na miti e piti; E mea arearea teie hoê, e mea au, e mea monamona ia inu, area te tahi ra, e mea tote ïa e te maramara. E mai roto mai i te (moana tata'itahi) e nehenehe ta outou e amu i te i'a mata, e nehenehe ta outou e tatara i te mau tao'a faahiahia ta outou e oomo ra, e i reira, e ite outou i te mau pahi tama'i e tere ra na ni'a i te miti ia nehenehe ia outou ia imi i To'na aroha e ia faaite i to outou mauruuru.

يُوْلِجُ الَّيْلَ فِى النَّهَارِ وَيُوْلِجُ النَّهَارَ فِى الَّيْلِۚ وَسَخَّرَ الشَّمْسَ وَالْقَمَرَ كُلٌّ يَّجْرِيْ لِاَجَلٍ مُّسَمًّىۗ ذٰلِكُمُ اللّٰهُ رَبُّكُمْ لَهُ الْمُلْكُۗ وَالَّذِيْنَ تَدْعُوْنَ مِنْ دُوْنِهٖ مَا يَمْلِكُوْنَ مِنْ قِطْمِيْرٍۗ

yūlijul-laila fin-nahāri wa yūlijun-nahāra fil-lail(i), wa sakhkharasy-syamsa wal-qamara kulluy yajrī li'ajalim musammā(n), żālikumullāhu rabbukum lahul-mulk(u), wal-lażīna tad‘ūna min dūnihī mā yamlikūna min qiṭmīr(in).

Ua tuu oia i te pô i roto i te mahana, e te mahana i roto i te pô, e ua haamou oia i te mahana e te ava'e, ma te haaati i te mau mea atoa ia au i te hoê taime i faataahia. Teie ïa o Allah, to outou Fatu, no'na te mau basileia atoa. E te feia ta outou e pii ra (haamori) maoti râ ia Allah, aita ta ratou e mea rahi mai te hoê epidermis.

اِنْ تَدْعُوْهُمْ لَا يَسْمَعُوْا دُعَاۤءَكُمْۚ وَلَوْ سَمِعُوْا مَا اسْتَجَابُوْا لَكُمْۗ وَيَوْمَ الْقِيٰمَةِ يَكْفُرُوْنَ بِشِرْكِكُمْۗ وَلَا يُنَبِّئُكَ مِثْلُ خَبِيْرٍ ࣖ

in tad‘ūhum lā yasma‘ū du‘ā'akum, wa lau sami‘ū mastajābū lakum, wa yaumal-qiyāmati yakfurūna bisyirkikum, wa lā yunabbi'uka miṡlu khabīr(in).

Mai te mea e, e pii outou ia ratou, eita ratou e faaroo i ta outou piiraa, e mai te mea e, e farii ratou i ta outou aniraa. E i te Mahana o te Ti'a-faahou-raa, e pato'i ratou i ta outou mau atua rahi, e aita e taata e nehenehe e horo'a ia outou i te mau haamaramaramaraa mai ta (Allah) i horo'a mai.

۞ يٰٓاَيُّهَا النَّاسُ اَنْتُمُ الْفُقَرَاۤءُ اِلَى اللّٰهِ ۚوَاللّٰهُ هُوَ الْغَنِيُّ الْحَمِيْدُ

yā ayyuhan-nāsu antumul-fuqarā'u ilallāh(i), wallāhu huwal-ganiyyul-ḥamīd(u).

E te taata nei! O outou te hinaaro i te Atua; e o Allah te Taata Mo'a Roa a'e (aita oia e hinaaro i te hoê mea), te Taata arue roa a'e.

اِنْ يَّشَأْ يُذْهِبْكُمْ وَيَأْتِ بِخَلْقٍ جَدِيْدٍۚ

iy yasya' yużhibkum wa ya'ti bikhalqin jadīd(in).

Mai te mea e, ua hinaaro Oia, e haamou mau Oia ia outou e e afa'i mai Oia i te mau mea ora apî (no te mono ia outou).

وَمَا ذٰلِكَ عَلَى اللّٰهِ بِعَزِيْزٍ

wa mā żālika ‘alallāhi bi‘azīz(in).

E e ere te reira i te mea fifi roa no Allah.

وَلَا تَزِرُ وَازِرَةٌ وِّزْرَ اُخْرٰى ۗوَاِنْ تَدْعُ مُثْقَلَةٌ اِلٰى حِمْلِهَا لَا يُحْمَلْ مِنْهُ شَيْءٌ وَّلَوْ كَانَ ذَا قُرْبٰىۗ اِنَّمَا تُنْذِرُ الَّذِيْنَ يَخْشَوْنَ رَبَّهُمْ بِالْغَيْبِ وَاَقَامُوا الصَّلٰوةَ ۗوَمَنْ تَزَكّٰى فَاِنَّمَا يَتَزَكّٰى لِنَفْسِهٖ ۗوَاِلَى اللّٰهِ الْمَصِيْرُ

wa lā taziru wāziratuw wizra ukhrā, wa in tad‘u muṡqalatun ilā ḥimlihā lā yuḥmal minhu syai'uw wa lau kāna żā qurbā, innamā tunżirul-lażīna yakhsyauna rabbahum bil-gaibi wa aqāmuṣ-ṣalāh(ta), wa man tazakkā fa innamā yatazakkā linafsih(ī), wa ilallāhil-maṣīr(u).

E eita te hoê taata hara e amo i te mau hara a vetahi ê. E mai te mea e, e ani te hoê taata tei teimaha roa i ta'na mau hara (te tahi atu taata) ia amo i ta'na hopoi'a, eita roa'tu te reira e amohia, noa'tu e, (o te feia ta'na e pii ra) o to'na ïa mau fetii. Oia mau, e nehenehe noa ta outou e faaara i te feia e mata'u nei (i te faautuaraa) i to ratou Fatu (noa'tu e, aita ratou e ite nei Ia'na e te feia e pure ra). E o te taata atoa e tamâ ia ' na iho, e tamâ oia ia ' na iho no to ' na maitai. E ia Allah te vahi no te ho'iraa.

وَمَا يَسْتَوِى الْاَعْمٰى وَالْبَصِيْرُ ۙ

wa mā yastawil-a‘mā wal-baṣīr(u).

E ere te matapo i te mea hoê â e te feia e ite ra,

وَلَا الظُّلُمٰتُ وَلَا النُّوْرُۙ

wa laẓ-ẓulumātu wa lan-nūr(u).

e e ere te reira i te hoê â huru e te pouri taatoa e te maramarama,

وَلَا الظِّلُّ وَلَا الْحَرُوْرُۚ

wa laẓ-ẓillu wa lal-ḥarūr(u).

e e ere te mau mea mǎrû i te mea veavea,

وَمَا يَسْتَوِى الْاَحْيَاۤءُ وَلَا الْاَمْوَاتُۗ اِنَّ اللّٰهَ يُسْمِعُ مَنْ يَّشَاۤءُ ۚوَمَآ اَنْتَ بِمُسْمِعٍ مَّنْ فِى الْقُبُوْرِ

wa mā yastawil-aḥyā'u wa lal-amwāt(u), innallāha yusmi‘u may yasyā'(u), wa mā anta bimusmi‘im man fil-qubūr(i).

e ere atoa te feia ora i te mea hoê â e te feia pohe. Oia mau, e faaroo o Allah i te taata ta'na e hinaaro, e eita outou (Muhammad) e nehenehe e faaroo i te mau taata i roto i te menema.

اِنْ اَنْتَ اِلَّا نَذِيْرٌ

in anta illā nażīr(un).

E ere outou i te mea ê atu maori râ te hoê faaararaa.

اِنَّآ اَرْسَلْنٰكَ بِالْحَقِّ بَشِيْرًا وَّنَذِيْرًا ۗوَاِنْ مِّنْ اُمَّةٍ اِلَّا خَلَا فِيْهَا نَذِيْرٌ

innā arsalnāka bil-ḥaqqi basyīraw wa nażīrā(n), wa im min ummatin illā khalā fīhā nażīr(un).

Oia mau, ua tono mai matou ia outou ei taata afa'i i te parau apî maitai e ei taata faaara. E aita hoê a'e amuiraa i tae mai, tera râ, ua tae mai te hoê faaararaa.

وَاِنْ يُّكَذِّبُوْكَ فَقَدْ كَذَّبَ الَّذِيْنَ مِنْ قَبْلِهِمْ ۚجَاۤءَتْهُمْ رُسُلُهُمْ بِالْبَيِّنٰتِ وَبِالزُّبُرِ وَبِالْكِتٰبِ الْمُنِيْرِ

wa iy yukażżibūka faqad każżabal-lażīna min qablihim, jā'athum rusuluhum bil-bayyināti wa biz-zuburi wa bil-kitābil-munīr(i).

E mai te mea e, e haavare ratou ia outou, ua haavare atoa ïa te feia i mua ia ratou (te mau ve'a); i te taime a haere mai ai ta ' na mau aposetolo e te mau haamaramaramaraa mau (te mau semeio), te mau zubur, e te mau buka o te horoa ra i te mau tatararaa tia roa.

ثُمَّ اَخَذْتُ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا فَكَيْفَ كَانَ نَكِيْرِ ࣖ

Ṡumma akhażtul-lażīna kafarū fakaifa kāna nakīr(i).

I muri iho, e faautu'a vau i te feia o te ore e ti'aturi, e i muri iho (a hi'o) i te faahopearaa o to'u riri.

اَلَمْ تَرَ اَنَّ اللّٰهَ اَنْزَلَ مِنَ السَّمَاۤءِ مَاۤءًۚ فَاَخْرَجْنَا بِهٖ ثَمَرٰتٍ مُّخْتَلِفًا اَلْوَانُهَا ۗوَمِنَ الْجِبَالِ جُدَدٌ ۢبِيْضٌ وَّحُمْرٌ مُّخْتَلِفٌ اَلْوَانُهَا وَغَرَابِيْبُ سُوْدٌ

alam tara annallāha anzala minas-samā'i mā'ā(n), fa'akhrajnā bihī ṡamarātim mukhtalifan alwānuhā, wa minal-jibāli judadum bīḍuw wa khumrum mukhtalifun alwānuhā wa garābību sūd(un).

Aita anei outou i ite e, ua tono mai o Allah i te pape mai te ra'i mai, e ua faatupu matou i te mau huru huaai atoa na roto i taua pape ra. Te vai ra te mau arapoa uouo e te uteute e te mau huru huru rau i rotopu i te mau mou'a, e te vai ra atoa ra te mau arapoa ereere rahi.

وَمِنَ النَّاسِ وَالدَّوَاۤبِّ وَالْاَنْعَامِ مُخْتَلِفٌ اَلْوَانُهٗ كَذٰلِكَۗ اِنَّمَا يَخْشَى اللّٰهَ مِنْ عِبَادِهِ الْعُلَمٰۤؤُاۗ اِنَّ اللّٰهَ عَزِيْزٌ غَفُوْرٌ

wa minan-nāsi wad-dawābbi wal-an‘āmi mukhtalifun alwānuhū każālik(a), innamā yakhsyallāha min ‘ibādihil-ulamā'(u), innallāha ‘azīzun gafūr(un).

E no reira, e rave rahi mau huru (e te mau huru) i rotopu i te taata, te mau mea ora e te mau animala. Te mau ulama ana'e tei rotopu i te mau tavini a Allah o te mata'u nei Ia'na. Oia mau, e mea Puai o Allah, e e Faaora Hara Roa a'e.

اِنَّ الَّذِيْنَ يَتْلُوْنَ كِتٰبَ اللّٰهِ وَاَقَامُوا الصَّلٰوةَ وَاَنْفَقُوْا مِمَّا رَزَقْنٰهُمْ سِرًّا وَّعَلَانِيَةً يَّرْجُوْنَ تِجَارَةً لَّنْ تَبُوْرَۙ

innal-lażīna yatlūna kitāballāhi wa aqāmuṣ-ṣalāta wa anfaqū mimmā razaqnāhum sirraw wa ‘alāniyatay yarjūna tijāratal lan tabūr(a).

Oia mau, te feia e tai'o tamau nei i te Buka a Allah (Al-Qur'an), e pure, e e faaohipa i te hoê tuhaa o te maa ta matou i horo'a ia ratou ma te huna e ma te mata'ita'i, te ti'aturi nei ratou i te hoê tapihooraa o te ore e ere i te moni,

لِيُوَفِّيَهُمْ اُجُوْرَهُمْ وَيَزِيْدَهُمْ مِّنْ فَضْلِهٖۗ اِنَّهٗ غَفُوْرٌ شَكُوْرٌ

liyuwaffiyahum ujūrahum wa yazīdahum min faḍlih(ī), innahū gafūrun syakūr(un).

ia nehenehe ia Allah ia faaoti i Ta'na utu'a i ni'a ia ratou e ia faarahi i Ta'na horo'araa. Oia mau, o Allah te Faahapa rahi roa ' ' e e te mauruuru rahi roa ' ' e.

وَالَّذِيْٓ اَوْحَيْنَآ اِلَيْكَ مِنَ الْكِتٰبِ هُوَ الْحَقُّ مُصَدِّقًا لِّمَا بَيْنَ يَدَيْهِۗ اِنَّ اللّٰهَ بِعِبَادِهٖ لَخَبِيْرٌۢ بَصِيْرٌ

wal-lażī auḥainā ilaika minal-kitābi huwal-ḥaqqu muṣaddiqal limā baina yadaih(i), innallāha bi‘ibādihī lakhabīrum baṣīr(un).

E te mea ta matou i faaite atu ia outou (Muhammad), oia ho'i, te Buka (Al Qur'an), o te buka mau ïa, o te haapapu ra i te mau buka na mua'tu. Oia mau, o Allah te taata ite i te mau mea atoa e te ite i te mau mea atoa (te huru o) Ta'na mau tavini.

ثُمَّ اَوْرَثْنَا الْكِتٰبَ الَّذِيْنَ اصْطَفَيْنَا مِنْ عِبَادِنَاۚ فَمِنْهُمْ ظَالِمٌ لِّنَفْسِهٖ ۚوَمِنْهُمْ مُّقْتَصِدٌ ۚوَمِنْهُمْ سَابِقٌۢ بِالْخَيْرٰتِ بِاِذْنِ اللّٰهِ ۗذٰلِكَ هُوَ الْفَضْلُ الْكَبِيْرُۗ

Ṡumma auraṡnal-kitābal-lażīnaṣṭafainā min ‘ibādinā, fa minhum ẓālimul linafsih(ī), wa minhum muqtaṣid(un), wa minhum sābiqum bil-khairāti bi'iżnillāh(i), żālika huwal-faḍlul-kabīr(u).

I muri iho ua horo'a'tu matou i te Buka i te feia ta matou i ma'iti i rotopu i ta matou mau tavini, i muri iho, te vai ra te feia tei hara ia ratou iho, te vai ra te feia i ropu, e te vai ra (e tae noa'tu i te feia tei rave i te maitai na mua roa ma te faati'a mai i te Allah). E ô rahi te reira.

جَنّٰتُ عَدْنٍ يَّدْخُلُوْنَهَا يُحَلَّوْنَ فِيْهَا مِنْ اَسَاوِرَ مِنْ ذَهَبٍ وَّلُؤْلُؤًا ۚوَلِبَاسُهُمْ فِيْهَا حَرِيْرٌ

jannātu ‘adniy yadkhulūnahā yuḥallauna fīhā min asāwira min żahabiw wa lu'lu'ā(n), wa libāsuhum fīhā ḥarīr(un).

(E farii ratou) i te paradaiso 'Adn, e tomo ratou i roto, i reira ratou e faanehenehehia'i i te mau taupo'o auro e te mau mata'i rorofa'i, e to ratou ahu i roto i te reira, e ere ïa i te are.

وَقَالُوا الْحَمْدُ لِلّٰهِ الَّذِيْٓ اَذْهَبَ عَنَّا الْحَزَنَۗ اِنَّ رَبَّنَا لَغَفُوْرٌ شَكُوْرٌۙ

wa qālul-ḥamdu lillāhil-lażī ażhaba ‘annal-ḥazan(a), inna rabbanā lagafūrun syakūr(un).

E ua parau mai ratou, " Ia haamaitaihia Allah, o tei iriti ê i te oto ia tatou.

ۨالَّذِيْٓ اَحَلَّنَا دَارَ الْمُقَامَةِ مِنْ فَضْلِهٖۚ لَا يَمَسُّنَا فِيْهَا نَصَبٌ وَّلَا يَمَسُّنَا فِيْهَا لُغُوْبٌ

allażī aḥallanā dāral-muqāmati min faḍlih(ī), lā yamassunā fīhā naṣabuw wa lā yamassunā fīhā lugūb(un).

tei tuu ia tatou i roto i te hoê vahi mure ore (i te ra'i) na roto i To'na aroha; aita tatou e rohirohi e aore râ, e rohirohi i roto i te reira.”

وَالَّذِيْنَ كَفَرُوْا لَهُمْ نَارُ جَهَنَّمَۚ لَا يُقْضٰى عَلَيْهِمْ فَيَمُوْتُوْا وَلَا يُخَفَّفُ عَنْهُمْ مِّنْ عَذَابِهَاۗ كَذٰلِكَ نَجْزِيْ كُلَّ كَفُوْرٍ ۚ

wal-lażīna kafarū lahum nāru jahannam(a), lā yuqḍā ‘alaihim fayamūtū wa lā yukhaffafu ‘anhum min ‘ażābihā, każālika najzī kulla kafūr(in).

E te feia o te ore e ti'aturi, no ratou ïa te po auahi. Eita ratou e haamouhia e tae roa ' tu i te taime a pohe ai ratou, e eita atoa to ratou faautuaraa e tamǎrûhia. Na roto i te reira, e haamauruuru rahi matou i te mau taata atoa o te ore e ti'aturi.

وَهُمْ يَصْطَرِخُوْنَ فِيْهَاۚ رَبَّنَآ اَخْرِجْنَا نَعْمَلْ صَالِحًا غَيْرَ الَّذِيْ كُنَّا نَعْمَلُۗ اَوَلَمْ نُعَمِّرْكُمْ مَّا يَتَذَكَّرُ فِيْهِ مَنْ تَذَكَّرَ وَجَاۤءَكُمُ النَّذِيْرُۗ فَذُوْقُوْا فَمَا لِلظّٰلِمِيْنَ مِنْ نَّصِيْرٍ ࣖ

wa hum yaṣṭarikhūna fīhā, rabbanā akhirjnā na‘mal ṣāliḥan gairal-lażī kunnā na‘mal(u), awalam nu‘ammirkum mā yatażakkaru fīhi man tażakkara wa jā'akumun nażīr(u), fa żūqū famā liẓ-ẓālimīna min naṣīr(in).

E ua tuô ratou i roto i te hade, "E to matou Fatu, a afa'i mai ia matou (mai roto mai i te hade), e e rave mau matou i te mau ohipa maitai, o te taa ê ïa i ta matou i rave na mua'tu". (Ua parauhia'tu ia ratou) "Aita anei matou i faaroa i to outou oraraa ia nehenehe ia outou ia feruri no te feia e hinaaro ra e feruri, noa'tu e, ua tae mai te hoê faaararaa ia outou? No reira, a tamata na (to tatou faautuaraa), e aita e tauturu no te feia hara ".

اِنَّ اللّٰهَ عَالِمُ غَيْبِ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِۗ اِنَّهٗ عَلِيْمٌ ۢبِذَاتِ الصُّدُوْرِ

innallāha ‘ālimu gaibis-samāwāti wal-arḍ(i), innahū ‘alīmum biżātiṣ-ṣudūr(i).

Oia mau, ua ite o Allah i te mau mea huna i ni'a i te ra'i e te fenua. Oia mau, e Ite Hope Oia i te mau mafatu atoa.

هُوَ الَّذِيْ جَعَلَكُمْ خَلٰۤىِٕفَ فِى الْاَرْضِۗ فَمَنْ كَفَرَ فَعَلَيْهِ كُفْرُهٗۗ وَلَا يَزِيْدُ الْكٰفِرِيْنَ كُفْرُهُمْ عِنْدَ رَبِّهِمْ اِلَّا مَقْتًا ۚوَلَا يَزِيْدُ الْكٰفِرِيْنَ كُفْرُهُمْ اِلَّا خَسَارًا

huwal-lażī ja‘alakum khalā'ifa fil-arḍ(i), faman kafara fa‘alaihi kufruh(ū), wa lā yazīdul-kāfirīna kufruhum ‘inda rabbihim illā maqtā(n), wa lā yazīdul-kāfirīna kufruhum illā khasārā(n).

Na'na i faariro ia outou ei mau caliphs i ni'a i te fenua nei. Te taata atoa o te ore e ti'aturi, e topa ïa i ni'a ia'na iho (te mau faahopearaa o to'na ti'aturi ore). E e faarahi noa te feia o te ore e tiaturi ra i te riri o to ratou Fatu. E e faarahi noa te tiaturi ore o te feia tiaturi ore i ta ratou mau ereraa.

قُلْ اَرَاَيْتُمْ شُرَكَاۤءَكُمُ الَّذِيْنَ تَدْعُوْنَ مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ ۗاَرُوْنِيْ مَاذَا خَلَقُوْا مِنَ الْاَرْضِ اَمْ لَهُمْ شِرْكٌ فِى السَّمٰوٰتِۚ اَمْ اٰتَيْنٰهُمْ كِتٰبًا فَهُمْ عَلٰى بَيِّنَتٍ مِّنْهُۚ بَلْ اِنْ يَّعِدُ الظّٰلِمُوْنَ بَعْضُهُمْ بَعْضًا اِلَّا غُرُوْرًا

qul ara'aitum syurakā'akumul-lażīna tad‘ūna min dūnillāh(i), arūnī māżā khalaqū minal-arḍi am lahum syirkun fis-samāwāt(i), am ātaināhum kitāban fahum ‘alā bayyinatim minh(u), bal iy ya‘iduẓ-ẓālimūna ba‘ḍuhum ba‘ḍan illā gurūrā(n).

A parau mai, "A faaite mai ia'u no ni'a i to outou mau hoa o ta outou e pii ra ma te taa ê atu ia Allah". A faaite mai ia'u eaha te (tuhaa) o teie fenua ta ratou i hamani; e aore râ, e tuhaa to ratou i roto i te (hamaniraa o te) ra'i; Ua horoa anei matou ia ratou i te hoê buka ia nehenehe ratou e farii i te mau haamaramaramaraa maramarama no roto mai i te reira? Te parau mau, te fafau noa ra vetahi o taua mau taata parau - tia ore ra i te mau haavare i vetahi ê.

۞ اِنَّ اللّٰهَ يُمْسِكُ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضَ اَنْ تَزُوْلَا ەۚ وَلَىِٕنْ زَالَتَآ اِنْ اَمْسَكَهُمَا مِنْ اَحَدٍ مِّنْۢ بَعْدِهٖ ۗاِنَّهٗ كَانَ حَلِيْمًا غَفُوْرًا

innallāha yumsikus-samāwāti wal-arḍa an tazūlā, wa la'in zālatā in amsakahumā min aḥadim mim ba‘dih(ī), innahū kāna ḥalīman gafūrā(n).

Oia mau, o Allah tei tapea i te ra'i e te fenua ia ore ratou ia moe; e mai te mea e, e moe raua toopiti, aita e taata ê atu e nehenehe e tape'a ia raua maori râ o Allah. Oia mau, e mea maitai roa Oia e te faaore hara roa a'e.

وَاَقْسَمُوْا بِاللّٰهِ جَهْدَ اَيْمَانِهِمْ لَىِٕنْ جَاۤءَهُمْ نَذِيْرٌ لَّيَكُوْنُنَّ اَهْدٰى مِنْ اِحْدَى الْاُمَمِۚ فَلَمَّا جَاۤءَهُمْ نَذِيْرٌ مَّا زَادَهُمْ اِلَّا نُفُوْرًاۙ

wa aqsamū billāhi jahda aimānihim la'in jā'ahum nażīrul layakūnunna ahdā min iḥdal-umam(i), falammā jā'ahum nażīrum mā zādahum illā nufūrā(n).

E te fafau nei ratou ma te haavare ore ia Allah e, ​​mai te mea e, e tae mai te hoê faaararaa ia ratou, e arata'ihia ratou maitai a'e i te tahi atu mau nunaa. Tera râ, i te taeraa mai te hoê faaararaa ia ratou, aita te reira i faarahi ia ratou, ua atea râ ratou i (te parau mau),

ۨاسْتِكْبَارًا فِى الْاَرْضِ وَمَكْرَ السَّيِّئِۗ وَلَا يَحِيْقُ الْمَكْرُ السَّيِّئُ اِلَّا بِاَهْلِهٖ ۗفَهَلْ يَنْظُرُوْنَ اِلَّا سُنَّتَ الْاَوَّلِيْنَۚ فَلَنْ تَجِدَ لِسُنَّتِ اللّٰهِ تَبْدِيْلًا ەۚ وَلَنْ تَجِدَ لِسُنَّتِ اللّٰهِ تَحْوِيْلًا

istikbāran fil-arḍi wa makras-sayyi'(i), wa lā yaḥīqul-makrus-sayyi'u illā bi'ahlih(ī), fahal yanẓurūna illā sunnatal-awwalīn(a), falan tajida lisunnatillāhi tabdīlā(n), wa lan tajida lisunnatillāhi taḥwīlā(n).

no to ratou teoteo i nia i te fenua nei e ta ratou mau opuaraa ino. E ohipa noa te opuaraa ino i nia i te feia e opua ra i te reira. Te tiai noa ra ratou i te faaotiraa a te feia i haere mai na mua ia ratou. No reira, eita outou e ite i te hoê tauiraa no Allah, e eita atoa outou e ite i te hoê taa-ê-raa i te ture a Allah.

اَوَلَمْ يَسِيْرُوْا فِى الْاَرْضِ فَيَنْظُرُوْا كَيْفَ كَانَ عَاقِبَةُ الَّذِيْنَ مِنْ قَبْلِهِمْ وَكَانُوْٓا اَشَدَّ مِنْهُمْ قُوَّةً ۗوَمَا كَانَ اللّٰهُ لِيُعْجِزَهٗ مِنْ شَيْءٍ فِى السَّمٰوٰتِ وَلَا فِى الْاَرْضِۗ اِنَّهٗ كَانَ عَلِيْمًا قَدِيْرًا

awalam yasīrū fil-arḍi fa yanẓurū kaifa kāna ‘āqibatul-lażīna min qablihim wa kānū asyadda minhum quwwah(tan), wa mā kānallāhu liyu‘jizahū min syai'in fis-samāwāti wa lā fil-arḍ(i), innahū kāna ‘alīman qadīrā(n).

Aita anei ratou i tere na nia i te fenua nei no te ite i te hopea o te feia i mua ia ratou, noa ' tu e ua puai a'e ratou i to ratou puai? E aita e mea e nehenehe e faaino ia Allah i nia i te ra'i aore ra i nia i te fenua. Oia mau, e Taata Hope Oia, e Mana Hope Oia.

وَلَوْ يُؤَاخِذُ اللّٰهُ النَّاسَ بِمَا كَسَبُوْا مَا تَرَكَ عَلٰى ظَهْرِهَا مِنْ دَاۤبَّةٍ وَّلٰكِنْ يُّؤَخِّرُهُمْ اِلٰٓى اَجَلٍ مُّسَمًّىۚ فَاِذَا جَاۤءَ اَجَلُهُمْ فَاِنَّ اللّٰهَ كَانَ بِعِبَادِهٖ بَصِيْرًا ࣖ

wa lau yu'ākhiżullāhun-nāsa bimā kasabū mā taraka ‘alā ẓahrihā min dābbatiw wa lākiy yu'akhkhiruhum ilā ajalim musammā(n), fa iżā jā'a ajaluhum fa innallāha kāna bi‘ibādihī baṣīrā(n).

E mai te mea e, e faautua o Allah i te mau taata no te mea ta ratou i rave, eita mau â Oia e vaiiho i te hoê noa'e mea ora i ni'a i te fenua nei, e faataime râ Oia (te faautuaraa) e tae roa'tu i te hoê taime i faataahia. I muri mai, ia pohe ana'e ratou, o Allah te ite i te mau mea atoa (te huru o) Ta'na mau tavini.