Q.S Al-Jinn (اَلْجِنّ) - 28 Te numera o te mau irava

قُلْ اُوْحِيَ اِلَيَّ اَنَّهُ اسْتَمَعَ نَفَرٌ مِّنَ الْجِنِّ فَقَالُوْٓا اِنَّا سَمِعْنَا قُرْاٰنًا عَجَبًاۙ

qul ūḥiya ilayya annahustama‘a nafarum minal-jinni fa qālū innā sami‘nā qur'ānan ‘ajabā(n).

A parau mai (E Muhammad) e, "Ua hehera mai ia'u e, ua faaroo mai te hoê pŭpŭ jinn", e ua parau mai ratou, "Ua faaroo matou i te hoê tai'oraa faahiahia (no te Quran),

يَّهْدِيْٓ اِلَى الرُّشْدِ فَاٰمَنَّا بِهٖۗ وَلَنْ نُّشْرِكَ بِرَبِّنَآ اَحَدًاۖ

yahdī ilar-rusydi fa'āmannā bih(ī), wa lan nusyrika birabbinā aḥadā(n).

(te) arata'i nei i ni'a i te e'a ti'a, e te ti'aturi nei tatou i te reira. E eita roa ' tu tatou e amui atu i to tatou Fatu.

وَّاَنَّهٗ تَعٰلٰى جَدُّ رَبِّنَا مَا اتَّخَذَ صَاحِبَةً وَّلَا وَلَدًاۖ

wa annahū ta‘ālā jaddu rabbinā mattakhaża ṣāḥibataw wa lā waladā(n).

E parau mau, ua faateiteihia to tatou Fatu i roto i te hanahana; Aita ta'na e vahine e aita atoa ta'na e tamarii."

وَّاَنَّهٗ كَانَ يَقُوْلُ سَفِيْهُنَا عَلَى اللّٰهِ شَطَطًاۖ

wa annahū kāna yaqūlu safīhunā ‘alallāhi syaṭaṭā(n).

E, oia mau, ua faaohipa te feia ite ore i rotopu ia tatou i te mau parau (mau parau) tei hau atu i te mau oti'a no te pato'i ia Allah,

وَّاَنَّا ظَنَنَّآ اَنْ لَّنْ تَقُوْلَ الْاِنْسُ وَالْجِنُّ عَلَى اللّٰهِ كَذِبًاۙ

wa annā ẓanannā allan taqūlal-insu wal-jinnu ‘alallāhi każibā(n).

e ua mana'o matou e eita te huitaata aore ra te mau jinn e parau i te hoê parau haavare no nia ia Allah.

وَّاَنَّهٗ كَانَ رِجَالٌ مِّنَ الْاِنْسِ يَعُوْذُوْنَ بِرِجَالٍ مِّنَ الْجِنِّ فَزَادُوْهُمْ رَهَقًاۖ

wa annahū kāna rijālum minal insi ya‘ūżūna birijālim minal-jinni fa zādūhum rahaqā(n).

E parau mau, te vai ra te mau tane i rotopu i te huitaata nei o tei imi i te vahi haapuraa i roto i te mau jinn, tera râ, ua hape ratou (te mau jinn) ia ratou (te mau taata).

وَّاَنَّهُمْ ظَنُّوْا كَمَا ظَنَنْتُمْ اَنْ لَّنْ يَّبْعَثَ اللّٰهُ اَحَدًاۖ

wa annahum ẓannū kamā ẓanantum allay yab‘aṡallāhu aḥadā(n).

E parau mau, ua mana'o ratou (te mau jinn) mai ia outou (te feia faaroo no Mecca) o te ti'aturi nei e, eita Allah e faaho'i mai i te hoê taata (i te Mahana o te Ti'a-faahou-raa).

وَّاَنَّا لَمَسْنَا السَّمَاۤءَ فَوَجَدْنٰهَا مُلِئَتْ حَرَسًا شَدِيْدًا وَّشُهُبًاۖ

wa annā lamasnas-samā'a fa wajadnāhā muli'at ḥarasan syadīdaw wa syuhubā(n).

Ua tamata matou (jinn) i te ite (te mau mea ngaro o te) ra'i, no reira, ua ite matou e, ua î te reira i te mau ti'a faatere puai e te mau ana'a auahi,

وَّاَنَّا كُنَّا نَقْعُدُ مِنْهَا مَقَاعِدَ لِلسَّمْعِۗ فَمَنْ يَّسْتَمِعِ الْاٰنَ يَجِدْ لَهٗ شِهَابًا رَّصَدًاۖ

wa annā kunnā naq‘udu minhā maqā‘ida lis-sam‘(i), famay yastami‘il-āna yajid lahū syihābar raṣadā(n).

e parau mau, ua ti'a ia matou (jinn) ia parahi i te mau vahi e rave rahi i ni'a i te ra'i no te faaroo (i te mau parau apî). I teie râ taime, te mau taata atoa (te tamata ra i te) faaroo (mai te reira te huru), e ite mau ïa ratou i te mau pana auahi e ta'oto ra (no te tutui ia'na).

وَّاَنَّا لَا نَدْرِيْٓ اَشَرٌّ اُرِيْدَ بِمَنْ فِى الْاَرْضِ اَمْ اَرَادَ بِهِمْ رَبُّهُمْ رَشَدًاۙ

wa annā lā nadrī asyarrun urīda biman fil-arḍi am arāda bihim rabbuhum rasyadā(n).

E parau mau, aita tatou (jinn) i ite (te vai - maitai - raa o teie parururaa) e te hinaaro ra anei te mau taata i ni'a i te fenua nei i te ino, e aore râ, te hinaaro ra anei to ratou Fatu i te maitai no ratou.

وَّاَنَّا مِنَّا الصّٰلِحُوْنَ وَمِنَّا دُوْنَ ذٰلِكَۗ كُنَّا طَرَاۤىِٕقَ قِدَدًاۙ

wa annā minnaṣ-ṣāliḥūna wa minnā dūna żālik(a), kunnā ṭarā'iqa qidadā(n).

Te vai ra te feia haapa'o maitai i rotopu ia tatou (jinn), e te vai ra atoa te tahi atu mau mea. Ua pee matou i te mau e'a taa ê.

وَّاَنَّا ظَنَنَّآ اَنْ لَّنْ نُّعْجِزَ اللّٰهَ فِى الْاَرْضِ وَلَنْ نُّعْجِزَهٗ هَرَبًاۖ

wa annā ẓanannā allan nu‘jizallāha fil-arḍi wa lan nu‘jizahū harabā(n).

Ua mana'o matou (te mau jinn) e, eita ta matou e nehenehe e ape (i te mana o) Allah i ni'a i te fenua nei, e eita atoa matou e nehenehe e ape (mai) Ia'na.

وَّاَنَّا لَمَّا سَمِعْنَا الْهُدٰىٓ اٰمَنَّا بِهٖۗ فَمَنْ يُّؤْمِنْۢ بِرَبِّهٖ فَلَا يَخَافُ بَخْسًا وَّلَا رَهَقًاۖ

wa annā lammā sami‘nal-hudā āmannā bih(ī), famay yu'mim birabbihī falā yakhāfu bakhsaw wa lā rahaqā(n).

Ua faaroo matou (jinn) i te arata'iraa (o te Qur'an), ua ti'aturi matou i te reira. No reira, aita e titauhia ia mǎta'u i te ereraa aore ra i te hara, noa ' tu e tiaturi ra i te Atua.

وَّاَنَّا مِنَّا الْمُسْلِمُوْنَ وَمِنَّا الْقٰسِطُوْنَۗ فَمَنْ اَسْلَمَ فَاُولٰۤىِٕكَ تَحَرَّوْا رَشَدًا

wa annā minnal-muslimūna wa minnal-qāsiṭūn(a), faman aslama fa ulā'ika taḥarrau rasyadā(n).

Te vai ra te mau Mahometa i rotopu ia tatou, e te vai ra te feia e patoi ra i te parau mau. Noa'tu e, o vai te Muslim, ua ma'iti ïa ratou i te e'a ti'a.

وَاَمَّا الْقٰسِطُوْنَ فَكَانُوْا لِجَهَنَّمَ حَطَبًاۙ

wa ammal-qāsiṭūna fa kānū lijahannama ḥaṭabā(n).

E riro mai te feia e atea ê i te parau mau ei hinu no te po auahi".

وَّاَنْ لَّوِ اسْتَقَامُوْا عَلَى الطَّرِيْقَةِ لَاَسْقَيْنٰهُمْ مَّاۤءً غَدَقًاۙ

wa allawistaqāmū ‘alaṭ-ṭarīqati la'asqaināhum mā'an gadaqā(n).

E ahiri ratou i tamau noa i te haere ti'a i ni'a i taua e'a ra (te haapa'oraa faaroo Islam), ua horo'a ïa matou i te pape navai ia ratou.

لِّنَفْتِنَهُمْ فِيْهِۗ وَمَنْ يُّعْرِضْ عَنْ ذِكْرِ رَبِّهٖ يَسْلُكْهُ عَذَابًا صَعَدًاۙ

linaftinahum fīh(i), wa may yu‘riḍ ‘an żikri rabbihī yasluk-hu ‘ażāban ṣa‘adā(n).

E tamata tatou ia ratou na roto i te reira. E o te taata atoa o te faarue i te faaararaa a to ' na Fatu, e faautuahia oia ia ' na i roto i te hoê faautuaraa rahi roa.

وَّاَنَّ الْمَسٰجِدَ لِلّٰهِ فَلَا تَدْعُوْا مَعَ اللّٰهِ اَحَدًاۖ

wa annal-masājida lillāhi falā tad‘ū ma‘allāhi aḥadā(n).

E no Allah mau te mau mosques. Eiaha râ e haamori i te tahi atu mea maori râ ia Allah.

وَّاَنَّهٗ لَمَّا قَامَ عَبْدُ اللّٰهِ يَدْعُوْهُ كَادُوْا يَكُوْنُوْنَ عَلَيْهِ لِبَدًاۗ ࣖ

wa annahū lammā qāma ‘abdullāhi yad‘ūhu kādū yakūnūna ‘alaihi libadā(n).

E i te taime a ti'a mai ai te tavini a Allah (Muhammad) no te haamori Ia'na (te pure), ua haaati maira ratou (te mau jinn) ia'na.

قُلْ اِنَّمَآ اَدْعُوْا رَبِّيْ وَلَآ اُشْرِكُ بِهٖٓ اَحَدًا

qul innamā ad‘ū rabbī wa lā usyriku bihī aḥadā(n).

A parau (Muhammad) e, "Oia mau, te haamori noa nei au i to'u Fatu, e aita vau e amui atu ia'na".

قُلْ اِنِّيْ لَآ اَمْلِكُ لَكُمْ ضَرًّا وَّلَا رَشَدًا

qul innī lā amliku lakum ḍarraw wa lā rasyadā(n).

A parau (Muhammad) e, "Aita to'u mana no te pato'i i te ino e aore râ, no te horo'a i te maitai ia oe".

قُلْ اِنِّيْ لَنْ يُّجِيْرَنِيْ مِنَ اللّٰهِ اَحَدٌ ەۙ وَّلَنْ اَجِدَ مِنْ دُوْنِهٖ مُلْتَحَدًا ۙ

qul innī lay yujīranī minallāhi aḥad(un), wa lan ajida min dūnihī multaḥadā(n).

A parau (Muhammad) e, “Oia mau, aita e mea e nehenehe e paruru ia'u i (te faautuaraa a) Allah, e aita vau e ite i te vahi haapuraa maori râ Ia'na.

اِلَّا بَلٰغًا مِّنَ اللّٰهِ وَرِسٰلٰتِهٖۗ وَمَنْ يَّعْصِ اللّٰهَ وَرَسُوْلَهٗ فَاِنَّ لَهٗ نَارَ جَهَنَّمَ خٰلِدِيْنَ فِيْهَآ اَبَدًاۗ

illā balāgam minallāhi wa risālātih(ī), wa may ya‘ṣillāha wa rasūlahū fa inna lahū nāra jahannama khālidīna fīhā abadā(n).

(Na'u ana'e) e faaite nei (te hoê faaararaa) no ǒ mai ia Allah e Ta'na poro'i. E te feia atoa o te ore e haapa'o ia Allah e i Ta'na ve'a, e farii ïa ratou i te reira (te faautuaraa no te) Po auahi, e e faaea ïa ratou i reira e a muri noa'tu ".

حَتّٰىٓ اِذَا رَاَوْا مَا يُوْعَدُوْنَ فَسَيَعْلَمُوْنَ مَنْ اَضْعَفُ نَاصِرًا وَّاَقَلُّ عَدَدًاۗ

Ḥattā iżā ra'au mā yū‘adūna fasaya‘lamūna man aḍ‘afu nāṣiraw wa aqallu ‘adadā(n).

No reira, ia ite ana'e ratou (i te faautuaraa) e haamǎta'uhia ra ia ratou, e ite ïa ratou e, o vai te feia tauturu e mea vaivai a'e e e mea iti a'e.

قُلْ اِنْ اَدْرِيْٓ اَقَرِيْبٌ مَّا تُوْعَدُوْنَ اَمْ يَجْعَلُ لَهٗ رَبِّيْٓ اَمَدًا

qul in adrī aqarībum mā tū‘adūna am yaj‘alu lahū rabbī amadā(n).

A parau atu (Muhammad) e, "Aita vau i ite e, ua fatata anei te faautuaraa tei haamǎta'uhia ia outou, e aore râ, ua faaoti anei to'u Fatu e, e mea roa noâ te taime".

عٰلِمُ الْغَيْبِ فَلَا يُظْهِرُ عَلٰى غَيْبِهٖٓ اَحَدًاۙ

‘Ālimul-gaibi falā yuẓhiru ‘alā gaibihī aḥadā(n).

Ua ite oia i te mau mea aita i itehia, aita râ oia e faaite ra i te mau mea aita i itehia.

اِلَّا مَنِ ارْتَضٰى مِنْ رَّسُوْلٍ فَاِنَّهٗ يَسْلُكُ مِنْۢ بَيْنِ يَدَيْهِ وَمِنْ خَلْفِهٖ رَصَدًاۙ

illā manirtaḍā mir rasūlin fa innahū yasluku mim baini yadaihi wa min khalfihī raṣadā(n).

Ua tono Oia i te mau ti'a faatere (te mau melahi) i mua e i muri ia ratou, maoti râ te mau aposetolo ta'na e farii nei.

لِّيَعْلَمَ اَنْ قَدْ اَبْلَغُوْا رِسٰلٰتِ رَبِّهِمْ وَاَحَاطَ بِمَا لَدَيْهِمْ وَاَحْصٰى كُلَّ شَيْءٍ عَدَدًا ࣖ

liya‘lama an qad ablagū risālāti rabbihim wa aḥāṭa bimā ladaihim wa aḥṣā kulla syai'in ‘adadā(n).

No te ite Oia e, ua faaite mau te mau ve'a i te poro'i a to ratou Fatu, e (To'na ite) tei tapo'i i te mau mea atoa i roto ia ratou, e ua ta'i Oia i te mau mea atoa tata'itahi.