Q.S Noa (نُوح) - 28 Te numera o te mau irava

اِنَّآ اَرْسَلْنَا نُوْحًا اِلٰى قَوْمِهٖٓ اَنْ اَنْذِرْ قَوْمَكَ مِنْ قَبْلِ اَنْ يَّأْتِيَهُمْ عَذَابٌ اَلِيْمٌ

innā arsalnā nūḥan ilā qaumihī an anżir qaumaka min qabli ay ya'tiyahum ‘ażābun alīm(un).

Ua tono matou ia Noa i to'na nunaa (ma te faaue), "A faaara i to oe nunaa hou a tae mai ai te faautuaraa mauiui ia ratou".

قَالَ يٰقَوْمِ اِنِّيْ لَكُمْ نَذِيْرٌ مُّبِيْنٌۙ

qāla yā qaumi innī lakum nażīrum mubīn(un).

Ua parau oia (Noa), " E to'u nunaa! Oia mau, o vau te hoê taata faaara o te faaite atu ia outou e,

اَنِ اعْبُدُوا اللّٰهَ وَاتَّقُوْهُ وَاَطِيْعُوْنِۙ

ani‘budullāha wattaqūhu wa aṭī‘ūn(i).

A haamori ia Allah, a mata'u Ia'na e a haapa'o ia'u,

يَغْفِرْ لَكُمْ مِّنْ ذُنُوْبِكُمْ وَيُؤَخِّرْكُمْ اِلٰٓى اَجَلٍ مُّسَمًّىۗ اِنَّ اَجَلَ اللّٰهِ اِذَا جَاۤءَ لَا يُؤَخَّرُۘ لَوْ كُنْتُمْ تَعْلَمُوْنَ

yagfir lakum min żunūbikum wa yu'akhkhirkum ilā ajalim musammā(n), inna ajalallāhi iżā jā'a lā yu'akhkhar(u), lau kuntum ta‘lamūn(a).

E faaore mau oia i te tahi o ta outou mau hara e e faataere oia ia outou (e faaroaroa i to outou oraraa) e tae roa'tu i te taime i faataahia. Ia tae ana'e te faaotiraa a Allah, eita ïa e nehenehe e faataimehia, mai te mea e, ua ite outou ".

قَالَ رَبِّ اِنِّيْ دَعَوْتُ قَوْمِيْ لَيْلًا وَّنَهَارًاۙ

qāla rabbi innī da‘atu qaumī lailaw wa nahārā(n).

Ua parau oia (Noa), " E to'u Fatu, ua pii au i to'u nunaa i te mahana e te pô,

فَلَمْ يَزِدْهُمْ دُعَاۤءِيْٓ اِلَّا فِرَارًا

falam yazidhum du‘ā'ī illā firārā(n).

aita râ to'u piiraa i faarahi i to ratou (faaroo), ua horo râ ratou (i te parau mau).

وَاِنِّيْ كُلَّمَا دَعَوْتُهُمْ لِتَغْفِرَ لَهُمْ جَعَلُوْٓا اَصَابِعَهُمْ فِيْٓ اٰذَانِهِمْ وَاسْتَغْشَوْا ثِيَابَهُمْ وَاَصَرُّوْا وَاسْتَكْبَرُوا اسْتِكْبَارًاۚ

wa innī kullamā da‘autuhum litagfira lahum ja‘alū aṣābi‘ahum fī āżānihim wastagsyau ṡiyābahum wa aṣarrū wastakbarustikbārā(n).

E, i te mau taime atoa e pii ai au ia ratou (ia ti'aturi) ia faaore outou i ta ratou hara, e tuu ratou i to ratou mau rima i roto i to ratou tari'a, e e tapo'i ratou i to ratou ahu (i ni'a i to ratou mata), e te vai noa ra â ratou (te pato'i) e te te'ote'o nei ratou ia ratou iho.

ثُمَّ اِنِّيْ دَعَوْتُهُمْ جِهَارًاۙ

Ṡumma innī da‘autuhum jihārā(n).

I muri iho, ua pii au ia ratou ma te aueue ore.

ثُمَّ اِنِّيْٓ اَعْلَنْتُ لَهُمْ وَاَسْرَرْتُ لَهُمْ اِسْرَارًاۙ

Ṡumma innī a‘lantu lahum wa asrartu lahum isrārā(n).

I muri iho ua pii atu vau ia ratou ma te mataitai e te huna ra,

فَقُلْتُ اسْتَغْفِرُوْا رَبَّكُمْ اِنَّهٗ كَانَ غَفَّارًاۙ

faqultustagfirū rabbakum innahū kāna gaffārā(n).

no reira, ua parau vau ia ratou e, "A ani i to outou Fatu i te faaoreraa hara, O Oia ïa e Faaora Hara Rahi A'e,

يُّرْسِلِ السَّمَاۤءَ عَلَيْكُمْ مِّدْرَارًاۙ

yursilis-samā'a ‘alaikum midrārā(n).

e faaue mau oia i te ûa puai mai te ra'i mai i ni'a ia outou,

وَّيُمْدِدْكُمْ بِاَمْوَالٍ وَّبَنِيْنَ وَيَجْعَلْ لَّكُمْ جَنّٰتٍ وَّيَجْعَلْ لَّكُمْ اَنْهٰرًاۗ

wa yumdidkum bi'amwāliw wa banīna wa yaj‘al lakum jannātiw wa yaj‘al lakum anhārā(n).

e ua faarahi Oia i ta outou mau tao'a e ta outou mau tamarii, ua hamani i te mau faaapu no outou, e ua hamani i te mau anavai no outou.”

مَا لَكُمْ لَا تَرْجُوْنَ لِلّٰهِ وَقَارًاۚ

mā lakum lā tarjūna lillāhi waqārā(n).

No te aha outou e ore ai e mǎta'u i te rahi o Allah?

وَقَدْ خَلَقَكُمْ اَطْوَارًا

wa qad khalaqakum aṭwārā(n).

E, oia mau, ua hamani Oia ia outou i roto i te mau taahiraa.

اَلَمْ تَرَوْا كَيْفَ خَلَقَ اللّٰهُ سَبْعَ سَمٰوٰتٍ طِبَاقًاۙ

alam tara kaifa khalaqallāhu sab‘a samāwātin ṭibāqā(n).

Aita anei oe e ite ra e mea nafea to Allah hamaniraa e hitu ra'i i roto i te mau apa?

وَّجَعَلَ الْقَمَرَ فِيْهِنَّ نُوْرًا وَّجَعَلَ الشَّمْسَ سِرَاجًا

wa ja‘alal-qamara fīhinna nūraw wa ja‘alasy-syamsa sirājā(n).

E ua tuu anei Oia i te ava'e ei maramarama i roto ia ratou e ua faariro anei oia i te mahana ei mori?

وَاللّٰهُ اَنْۢبَتَكُمْ مِّنَ الْاَرْضِ نَبَاتًاۙ

wallāhu ambatakum minal-arḍi nabātā(n).

E na Allah e faatupu ia outou mai te repo mai, ia tupu (mǎrû noa),

ثُمَّ يُعِيْدُكُمْ فِيْهَا وَيُخْرِجُكُمْ اِخْرَاجًا

Ṡumma yu‘īdukum fīhā wa yukhrijukum ikhrājā(n).

E faaho'i mai Oia ia outou i reira (te fenua) e e arata'i mai Oia ia outou i rapae (i te Mahana o te Ti'a-faahou-raa).

وَاللّٰهُ جَعَلَ لَكُمُ الْاَرْضَ بِسَاطًاۙ

wallāhu ja‘ala lakumul-arḍa bisāṭā(n).

E ua hamani o Allah i te fenua ei vahi atea no outou,

لِّتَسْلُكُوْا مِنْهَا سُبُلًا فِجَاجًا ࣖ

litaslukū minhā subulan fijājā(n).

ia nehenehe outou e haere i ô nei e i reira na nia i te mau purumu atea roa.

قَالَ نُوْحٌ رَّبِّ اِنَّهُمْ عَصَوْنِيْ وَاتَّبَعُوْا مَنْ لَّمْ يَزِدْهُ مَالُهٗ وَوَلَدُهٗٓ اِلَّا خَسَارًاۚ

qāla nūḥur rabbi innahum ‘aṣaunī wattaba‘ū mal lam yazidhu māluhū wa waladuhū illā khasārā(n).

Ua parau o Noa e, " E to'u Fatu, aita ratou i haapa'o maitai ia'u, e ua pee ratou i te feia tei faarahi noa i to ratou moni e to ratou mau tamarii i to ratou mau ereraa,

وَمَكَرُوْا مَكْرًا كُبَّارًاۚ

wa makarū makran kubbārā(n).

e ua rave ratou i te hoê haavare rahi.”

وَقَالُوْا لَا تَذَرُنَّ اٰلِهَتَكُمْ وَلَا تَذَرُنَّ وَدًّا وَّلَا سُوَاعًا ەۙ وَّلَا يَغُوْثَ وَيَعُوْقَ وَنَسْرًاۚ

wa qālū lā tażarunna ālihatakum wa lā tażarunna waddaw wa lā suwā‘ā(n), wa lā yagūṡa wa ya‘ūqa wa nasrā(n).

Ua parau mai ratou e, " Eiaha roa'tu e faaru'e i to outou atua, e eiaha roa'tu e faaru'e ia Wadd, e tae noa'tu ia Suwa', Yagus, Ya'uq, e Nasr ".

وَقَدْ اَضَلُّوْا كَثِيْرًا ەۚ وَلَا تَزِدِ الظّٰلِمِيْنَ اِلَّا ضَلٰلًا

wa qad aḍallū kaṡīrā(n), wa lā tazidiẓ-ẓālimīna illā ḍalālā(n).

E, oia mau, ua hape ratou e rave rahi; e eiaha e tuu i te tahi atu mea i ni'a i te taata parau-ti'a ore maori râ te hape.

مِمَّا خَطِيْۤـٰٔتِهِمْ اُغْرِقُوْا فَاُدْخِلُوْا نَارًا ەۙ فَلَمْ يَجِدُوْا لَهُمْ مِّنْ دُوْنِ اللّٰهِ اَنْصَارًا

mimmā khaṭī'ātihim ugriqū fa'udkhilū nārā(n), falam yajidū lahum min dūnillāhi anṣārā(n).

Ua topa ratou i roto i te pape e ua tuuhia i roto i te hade no ta ratou mau hape, no reira aita ta ratou e tauturu maori râ ia Allah.

وَقَالَ نُوْحٌ رَّبِّ لَا تَذَرْ عَلَى الْاَرْضِ مِنَ الْكٰفِرِيْنَ دَيَّارًا

wa qāla nūḥur rabbi lā tażar ‘alal-arḍi minal-kāfirīna dayyārā(n).

E ua parau o Noa, “E to'u Fatu, eiaha e vaiiho i te hoê noa'e o te feia ti'aturi ore ia ora i ni'a i te fenua nei.

اِنَّكَ اِنْ تَذَرْهُمْ يُضِلُّوْا عِبَادَكَ وَلَا يَلِدُوْٓا اِلَّا فَاجِرًا كَفَّارًا

innaka in tażarhum yuḍillū ‘ibādaka wa lā yalidū illā fājiran kaffārā(n).

Oia mau, mai te mea e, e vaiiho oe ia ratou ia faaea noa, e hape ratou i ta oe mau tavini, e e fanau noa ratou i te mau tamarii ino e te mauruuru ore.

رَبِّ اغْفِرْ لِيْ وَلِوَالِدَيَّ وَلِمَنْ دَخَلَ بَيْتِيَ مُؤْمِنًا وَّلِلْمُؤْمِنِيْنَ وَالْمُؤْمِنٰتِۗ وَلَا تَزِدِ الظّٰلِمِيْنَ اِلَّا تَبَارًا ࣖ

rabbigfir lī wa liwālidayya wa liman dakhala baitiya mu'minaw wa lil-mu'minīna wal-mu'mināt(i), wa lā tazidiẓ-ẓālimīna illā tabārā(n).

E to'u Fatu, a faaore mai ia'u, to'u na metua, e te mau taata atoa o te tomo mai i roto i to'u fare ma te faaroo, e te feia faaroo atoa, te mau tane e te mau vahine. E eiaha e horo'a i te tahi atu mea i ni'a i te taata parau-ti'a ore maori râ te haamouraa".