Q.S Te mau al-Qasas (اَلْقَصَص) - 88 Te numera o te mau irava

طٰسۤمّۤ

Ṭā sīm mīm.

Tha Sin Mim

تِلْكَ اٰيٰتُ الْكِتٰبِ الْمُبِيْنِ

tilka āyātul-kitābil-mubīn(i).

E mau irava maramarama teie o te Buka (Al-Qur'an) (no ǒ mai ia Allah ra).

نَتْلُوْا عَلَيْكَ مِنْ نَّبَاِ مُوْسٰى وَفِرْعَوْنَ بِالْحَقِّ لِقَوْمٍ يُّؤْمِنُوْنَ

natlū ‘alaika min naba'i mūsā wa fir‘auna bil-ḥaqqi liqaumiy yu'minūn(a).

Te tai'o nei matou ia outou i te hoê tuhaa o te aamu o Mosesa e o Pharao no te feia faaroo.

اِنَّ فِرْعَوْنَ عَلَا فِى الْاَرْضِ وَجَعَلَ اَهْلَهَا شِيَعًا يَّسْتَضْعِفُ طَاۤىِٕفَةً مِّنْهُمْ يُذَبِّحُ اَبْنَاۤءَهُمْ وَيَسْتَحْيٖ نِسَاۤءَهُمْ ۗاِنَّهٗ كَانَ مِنَ الْمُفْسِدِيْنَ

inna fir‘auna ‘alā fil-arḍi wa ja‘ala ahlahā syiya‘ay yastaḍ‘ifu ṭā'ifatam minhum yużabbiḥu abnā'ahum wa yastaḥyī nisā'ahum, innahū kāna minal-mufsidīn(a).

Ua rave o Fir'aun i te ohipa ti'a ore i ni'a i te fenua nei e ua amahamaha i to'na nunaa, ua hamani ino oia i te hoê pŭpŭ o ratou (te mau tamarii no Iseraela), ua taparahi pohe oia i ta ratou mau tamaroa e ua faaora i ta ratou mau tamahine. Oia mau, o oia (Pharao) te hoê o te feia tei faaino.

وَنُرِيْدُ اَنْ نَّمُنَّ عَلَى الَّذِيْنَ اسْتُضْعِفُوْا فِى الْاَرْضِ وَنَجْعَلَهُمْ اَىِٕمَّةً وَّنَجْعَلَهُمُ الْوٰرِثِيْنَ ۙ

wa nurīdu an namunna ‘alal-lażīnastuḍ‘ifū fil-arḍi wa naj‘alahum a'immataw wa naj‘alahumul-wāriṡīn(a).

E e horo'a tatou i te aroha i te feia e hamani-ino-hia ra i ni'a i te fenua nei (Aiphiti), e e faariro tatou ia ratou ei feia faatere e ei feia fana'o (no te fenua),

وَنُمَكِّنَ لَهُمْ فِى الْاَرْضِ وَنُرِيَ فِرْعَوْنَ وَهَامٰنَ وَجُنُوْدَهُمَا مِنْهُمْ مَّا كَانُوْا يَحْذَرُوْنَ

wa numakkina lahum fil-arḍi wa nuriya fir‘auna wa hāmāna wa junūdahumā minhum mā kānū yaḥżarūn(a).

e ua haamau matou i to ratou ti'araa i ni'a i te fenua nei, e ua faaite matou ia Pharao, ia Hamana e ta'na nuu i te mea ta ratou i mǎta'u noa ia ratou.

وَاَوْحَيْنَآ اِلٰٓى اُمِّ مُوْسٰٓى اَنْ اَرْضِعِيْهِۚ فَاِذَا خِفْتِ عَلَيْهِ فَاَلْقِيْهِ فِى الْيَمِّ وَلَا تَخَافِيْ وَلَا تَحْزَنِيْ ۚاِنَّا رَاۤدُّوْهُ اِلَيْكِ وَجَاعِلُوْهُ مِنَ الْمُرْسَلِيْنَ

wa auḥainā ilā mūsā an arḍi‘īh(i), fa'iżā khifti ‘alaihi fa'alqīhi fil yammi wa lā takhāfī wa lā taḥzanī, innā rāddūhu ilaiki wa jā‘ilūhu minal-mursalīn(a).

E ua faaûru matou i te metua vahine o Mosesa e, "A mimi ia'na (Mosesa), e mai te mea e, te pe'ape'a nei oe no ni'a ia'na, a tairi atu ia'na i roto i te anavai (Nile). Eiaha e mǎta'u, eiaha e oto, e faaho'i mau matou ia'na ia oe, e e faariro matou ia'na ei hoê o te mau ve'a ".

فَالْتَقَطَهٗٓ اٰلُ فِرْعَوْنَ لِيَكُوْنَ لَهُمْ عَدُوًّا وَّحَزَنًاۗ اِنَّ فِرْعَوْنَ وَهَامٰنَ وَجُنُوْدَهُمَا كَانُوْا خٰطِـِٕيْنَ

faltaqaṭahū ālu fir‘auna liyakūna lahum ‘aduwwaw wa ḥazanā(n), inna fir‘auna wa hāmāna wa junūdahumā kānū khāṭi'īn(a).

No reira, ua haruhia oia e te utuafare o Pharao ia riro mai oia ei enemi e ei oto no ratou (i te tau no a muri a'e). Ua faahapa mau o Pharao e o Hamana e ta raua nuu.

وَقَالَتِ امْرَاَتُ فِرْعَوْنَ قُرَّتُ عَيْنٍ لِّيْ وَلَكَۗ لَا تَقْتُلُوْهُ ۖعَسٰٓى اَنْ يَّنْفَعَنَآ اَوْ نَتَّخِذَهٗ وَلَدًا وَّهُمْ لَا يَشْعُرُوْنَ

wa qālatimra'atu fir‘auna qurratu ‘ainil lī wa lak(a), lā taqtulūh(u), ‘asā ay yanfa‘anā au nattakhiżahū waladaw wa hum lā yasy‘urūn(a).

Aita ratou i ite e, ua parau te vahine a Fir'aun e, "Ua riro oia ei tamahanahanaraa no to'u aau e no outou. Eiaha e haapohe ia'na, ma te ti'aturi e, e riro oia ei mea faufaa no tatou, e aore râ, e rave tatou ia'na ei tamarii".

وَاَصْبَحَ فُؤَادُ اُمِّ مُوْسٰى فٰرِغًاۗ اِنْ كَادَتْ لَتُبْدِيْ بِهٖ لَوْلَآ اَنْ رَّبَطْنَا عَلٰى قَلْبِهَا لِتَكُوْنَ مِنَ الْمُؤْمِنِيْنَ

wa aṣbaḥa fu'ādu ummi mūsā fārigā(n), in kādat latubdī bihī lau lā ar rabaṭnā ‘alā qalbihā litakūna minal-mu'minīn(a).

E ua vai noa te mafatu o te metua vahine o Musa. Ahiri matou i haapuai i to'na aau, ua fatata oia i te faaite mai i te reira (te mea ngaro no ni'a ia Mosesa), ia riro oia ei hoê o te feia e ti'aturi nei (i roto i te fafauraa a Allah).

وَقَالَتْ لِاُخْتِهٖ قُصِّيْهِۗ فَبَصُرَتْ بِهٖ عَنْ جُنُبٍ وَّهُمْ لَا يَشْعُرُوْنَ ۙ

wa qālat li'ukhtihī quṣṣīh(i), fabaṣurat bihī ‘an junubiw wa hum lā yasy‘urūn(a).

E ua parau atu oia (te metua vahine o Mosesa) i te mau tuahine o Mosesa, “A pee ia'na (Mosesa).” No reira, ua ite oia (Mosesa) i te reira mai te atea mai, aita râ ratou i ite i te reira.

۞ وَحَرَّمْنَا عَلَيْهِ الْمَرَاضِعَ مِنْ قَبْلُ فَقَالَتْ هَلْ اَدُلُّكُمْ عَلٰٓى اَهْلِ بَيْتٍ يَّكْفُلُوْنَهٗ لَكُمْ وَهُمْ لَهٗ نٰصِحُوْنَ

wa ḥarramnā ‘alaihil-marāḍi‘a min qablu faqālat hal adullukum ‘alā ahli baitiy yakfulūnahū lakum wa hum lahū nāṣiḥūn(a).

E ua tape'a matou ia'na (Mosesa) ia faaote i te mau vahine o tei hinaaro e faaote i te û mama (ia'na) na mua'tu; I muri iho ua parau mai oia (te taea'e o Mosesa), "E faaite anei au ia oe i te hoê utuafare o te haapa'o ia'na no oe e o te nehenehe e rave maitai ia'na?"

فَرَدَدْنٰهُ اِلٰٓى اُمِّهٖ كَيْ تَقَرَّ عَيْنُهَا وَلَا تَحْزَنَ وَلِتَعْلَمَ اَنَّ وَعْدَ اللّٰهِ حَقٌّ وَّلٰكِنَّ اَكْثَرَهُمْ لَا يَعْلَمُوْنَ ࣖ

faradadnāhu ilā ummihī kai taqarra ‘ainuhā wa lā taḥzana wa lita‘lama anna wa‘dallāhi ḥaqquw wa lākinna akṡarahum lā ya‘lamūn(a).

No reira, ua faaho'i matou ia'na (Moses) i to'na metua vahine ia oaoa to'na aau e eiaha e oto, e ia ite oia e, e parau mau te fafauraa a Allah, aita râ te rahiraa o ratou i ite.

وَلَمَّا بَلَغَ اَشُدَّهٗ وَاسْتَوٰىٓ اٰتَيْنٰهُ حُكْمًا وَّعِلْمًاۗ وَكَذٰلِكَ نَجْزِى الْمُحْسِنِيْنَ

wa lammā balaga asyuddahū wastawā ātaināhu ḥukmaw wa ‘ilmā(n), wa każālika najzil-muḥsinīn(a).

Ua horo'a matou ia'na i te paari (te parau tohu) e te ite i muri a'e i to'na (Mosesa) paariraa e to'na haamaitairaa i to'na feruriraa. E na reira tatou e horo'a nei i te feia e rave nei i te maitai.

وَدَخَلَ الْمَدِيْنَةَ عَلٰى حِيْنِ غَفْلَةٍ مِّنْ اَهْلِهَا فَوَجَدَ فِيْهَا رَجُلَيْنِ يَقْتَتِلٰنِۖ هٰذَا مِنْ شِيْعَتِهٖ وَهٰذَا مِنْ عَدُوِّهٖۚ فَاسْتَغَاثَهُ الَّذِيْ مِنْ شِيْعَتِهٖ عَلَى الَّذِيْ مِنْ عَدُوِّهٖ ۙفَوَكَزَهٗ مُوْسٰى فَقَضٰى عَلَيْهِۖ قَالَ هٰذَا مِنْ عَمَلِ الشَّيْطٰنِۗ اِنَّهٗ عَدُوٌّ مُّضِلٌّ مُّبِيْنٌ

wa dakhalal-madīnata ‘alā ḥīni gaflatim min ahlihā fawajada fīhā rajulaini yaqtatilān(i), hāżā min syī‘atihī wa hāżā min ‘aduwwih(ī), fastagāṡahul-lażī min syī‘atihī ‘alal-lażī min ‘aduwwih(ī), fawakazahū mūsā faqaḍā ‘alaih(i), qāla hāżā min ‘amalisy-syaiṭān(i), innahū ‘aduwwum muḍillum mubīn(un).

A tomo atu ai oia (Mosesa) i roto i te oire (Memphis), i te taime a haapa'o ore ai te feia e faaea ra i reira, e ua ite atura oia e piti taata e aro ra i roto i te oire; te hoê no roto mai i to ratou pŭpŭ (te mau tamarii no Iseraela), e te tahi (faahou) no roto mai i to ratou mau enemi (te mau Pharao). Ua tu'i o Musa ia'na e ua pohe to'na enemi i muri a'e i to'na aniraa i te tauturu ia'na no te (paru) i te mau taata no te pae o to'na enemi. Ua parau oia (Moses), "Teie te ohipa a te diabolo. Oia mau, e enemi oia (te diabolo) o te haavare nei".

قَالَ رَبِّ اِنِّيْ ظَلَمْتُ نَفْسِيْ فَاغْفِرْ لِيْ فَغَفَرَ لَهٗ ۗاِنَّهٗ هُوَ الْغَفُوْرُ الرَّحِيْمُ

qāla rabbi innī ẓalamtu nafsī fagfir lī fagafara lah(ū), innahū huwal-gafūrur-raḥīm(u).

Ua pure oia (Mosesa), " E to'u Fatu, ua rave au i te hara ia'u iho, no reira, a faaore mai na i to'u hara ". Na reira, ua faaore Oia (Allah) i ta'na hara. O Allah ïa te Faaore Hara Roa a'e e te Aroha Roa a'e.

قَالَ رَبِّ بِمَآ اَنْعَمْتَ عَلَيَّ فَلَنْ اَكُوْنَ ظَهِيْرًا لِّلْمُجْرِمِيْنَ

qāla rabbi bimā an‘amta ‘alayya falan akūna ẓahīral lil-mujrimīn(a).

Ua parau oia (Mosesa), " E to'u Fatu! Eita vau e tauturu i te feia hara no te mau haamaitairaa ta oe i horo'a mai ia'u ".

فَاَصْبَحَ فِى الْمَدِيْنَةِ خَاۤىِٕفًا يَّتَرَقَّبُ فَاِذَا الَّذِى اسْتَنْصَرَهٗ بِالْاَمْسِ يَسْتَصْرِخُهٗ ۗقَالَ لَهٗ مُوْسٰٓى اِنَّكَ لَغَوِيٌّ مُّبِيْنٌ

fa'aṣbaḥa fil-madīnati khā'ifay yataraqqabu fa'iżal-lażistanṣarahū bil-amsi yastaṣrikhuh(ū), qāla lahū mūsā innaka lagawiyyum mubīn(un).

No taua tumu ra, ua mata'u oia (Mosesa) i roto i te oire a tatari ai oia (no te mau faahopearaa o ta'na mau ohipa), e ua tuô oioi noa te feia o tei ani i te tauturu inanahi ia'na. Ua parau atu o Mosesa ia'na, " E taata haavare mau oe ".

فَلَمَّآ اَنْ اَرَادَ اَنْ يَّبْطِشَ بِالَّذِيْ هُوَ عَدُوٌّ لَّهُمَاۙ قَالَ يٰمُوْسٰٓى اَتُرِيْدُ اَنْ تَقْتُلَنِيْ كَمَا قَتَلْتَ نَفْسًاۢ بِالْاَمْسِۖ اِنْ تُرِيْدُ اِلَّآ اَنْ تَكُوْنَ جَبَّارًا فِى الْاَرْضِ وَمَا تُرِيْدُ اَنْ تَكُوْنَ مِنَ الْمُصْلِحِيْنَ

falammā an arāda ay yabṭisya bil-lażī huwa ‘aduwwul lahumā, qāla yā mūsā aturīdu an taqtulanī kamā qatalta nafsam bil-ams(i), in turīdu illā an takūna jabbāran fil-arḍi wa mā turīdu an takūna minal-muṣliḥīn(a).

No reira, i to'na (Mosesa) hinaaroraa e tairi puai i te taata enemi no raua toopiti, ua parau mai oia (to'na enemi), "E Mosesa! Te hinaaro ra anei oe e haapohe ia'u, mai ta oe i taparahi i te hoê taata inanahi? Te hinaaro nei oe e riro ei taata haavî u'ana i roto i teie fenua, e aita oe e hinaaro e riro ei hoê o te feia e rave nei i te hau".

وَجَاۤءَ رَجُلٌ مِّنْ اَقْصَى الْمَدِيْنَةِ يَسْعٰىۖ قَالَ يٰمُوْسٰٓى اِنَّ الْمَلَاَ يَأْتَمِرُوْنَ بِكَ لِيَقْتُلُوْكَ فَاخْرُجْ اِنِّيْ لَكَ مِنَ النّٰصِحِيْنَ

wa jā'a rajulum min aqṣal-madīnati yas‘ā, qāla yā mūsā innal-mala'a ya'tamirūna bika liyaqtulūka fakhruj innī laka minan-nāṣiḥīn(a).

E ua horo mai te hoê taata i te hiti o te oire e ua parau mai, " E Musa! Oia mau, te parau nei te mau arii o te fenua no ni'a ia oe no te haapohe ia oe, no reira, a haere ê atu (i roto i teie oire), e o vau te hoê o te feia e horo'a nei i te a'oraa ia oe ".

فَخَرَجَ مِنْهَا خَاۤىِٕفًا يَّتَرَقَّبُ ۖقَالَ رَبِّ نَجِّنِيْ مِنَ الْقَوْمِ الظّٰلِمِيْنَ ࣖ

fakharaja minhā khā'ifay yataraqqab(u), qāla rabbi najjinī minal-qaumiẓ-ẓālimīn(a).

No reira, ua haere atu oia (Mosesa) i rapae i te oire ma te mata'u, ma te ara (mai te mea e, e haru mai te hoê taata ia'na e aore râ, e hopu ia'na), e ua pure oia e, "E to'u Fatu, a faaora mai ia'u i te nunaa parau-ti'a ore".

وَلَمَّا تَوَجَّهَ تِلْقَاۤءَ مَدْيَنَ قَالَ عَسٰى رَبِّيْٓ اَنْ يَّهْدِيَنِيْ سَوَاۤءَ السَّبِيْلِ

wa lammā tawajjaha tilqā'a madyana qāla ‘asā rabbī ay yahdiyanī sawā'as-sabīl(i).

I to'na haereraa i te fenua no Madyan, ua pure faahou oia, "Ia arata'i to'u Atua ia'u i ni'a i te e'a ti'a".

وَلَمَّا وَرَدَ مَاۤءَ مَدْيَنَ وَجَدَ عَلَيْهِ اُمَّةً مِّنَ النَّاسِ يَسْقُوْنَ ەۖ وَوَجَدَ مِنْ دُوْنِهِمُ امْرَاَتَيْنِ تَذُوْدٰنِۚ قَالَ مَا خَطْبُكُمَا ۗقَالَتَا لَا نَسْقِيْ حَتّٰى يُصْدِرَ الرِّعَاۤءُ وَاَبُوْنَا شَيْخٌ كَبِيْرٌ

wa lammā warada mā'a madyana wajada ‘alaihi ummatam minan-nāsi yasqūn(a), wa wajada min dūnihimumra'ataini tażūdān(i), qāla mā khaṭbukumā, qālatā lā nasqī ḥattā yuṣdirar-ri‘ā'u wa abūnā syaikhun kabīr(un).

I to'na taeraa'tu i te pu pape no Madyan, ua ite atu oia i te hoê pŭpŭ taata e horo'a ra i te pape (ta ratou mau animala), e ua ite atu oia e piti vahine i muri mai i te nahoa taata e tape'a ra (ta ratou mau animala). Ua parau mai oia (Mosesa), "Eaha ta oe mana'o (na roto i te raveraa i te reira)?" Ua pahono mai na vahine e piti, "Eita ta matou e nehenehe e horo'a i te pape (ta matou mau animala) e tae roa'tu i te taime ua tono atu te mau tiai mamoe (i te mau animala) i te fare, area to matou metua tane ra, e taata ruhiruhia ïa ".

فَسَقٰى لَهُمَا ثُمَّ تَوَلّٰىٓ اِلَى الظِّلِّ فَقَالَ رَبِّ اِنِّيْ لِمَآ اَنْزَلْتَ اِلَيَّ مِنْ خَيْرٍ فَقِيْرٌ

fasaqā lahumā ṡumma tawallā ilaẓ-ẓilli faqāla rabbi innī limā anzalta ilayya min khairin faqīr(un).

No reira, ua horo'a'tu oia (Mosesa) i te pape i na vahine e piti (te mau puaatoro), i muri iho ua ho'i atu oia i te hoê vahi mǎrû e ua pure, " E to'u Fatu, te hinaaro mau nei au i te hoê mea maitai (te maa) ta Oe i tono mai ia'u ".

فَجَاۤءَتْهُ اِحْدٰىهُمَا تَمْشِيْ عَلَى اسْتِحْيَاۤءٍ ۖقَالَتْ اِنَّ اَبِيْ يَدْعُوْكَ لِيَجْزِيَكَ اَجْرَ مَا سَقَيْتَ لَنَاۗ فَلَمَّا جَاۤءَهٗ وَقَصَّ عَلَيْهِ الْقَصَصَۙ قَالَ لَا تَخَفْۗ نَجَوْتَ مِنَ الْقَوْمِ الظّٰلِمِيْنَ

fajā'athu iḥdāhumā tamsyī ‘alastiḥyā'(in), qālat inna abī yad‘ūka liyajziyaka ajra mā saqaita lanā, falammā jā'ahū wa qaṣṣa ‘alaihil-qaṣaṣ(a), qāla lā takhaf, najauta minal-qaumiẓ-ẓālimīn(a).

I muri iho, ua haere mai te hoê o na vahine e piti e haere ma te haamâ ia Musa e ua parau atu, "Oia mau, te titau nei to'u metua tane ia oe ia horo'a i te hoê mea ei faaho'iraa no to oe (maitai) i te horo'araa i te pape i ta matou (mau puaatoro)". I to'na taeraa mai (Mosesa) i to'na metua tane e to'na faaiteraa ia'na i te aamu (no ni'a ia'na iho), ua parau mai oia, " Eiaha e mǎta'u! Ua faaorahia oe i te taata parau-ti'a ore ".

قَالَتْ اِحْدٰىهُمَا يٰٓاَبَتِ اسْتَأْجِرْهُ ۖاِنَّ خَيْرَ مَنِ اسْتَأْجَرْتَ الْقَوِيُّ الْاَمِيْنُ

qālat iḥdāhumā yā abatista'jirh(u), inna khaira manista'jartal-qawiyyul-amīn(u).

E ua parau mai te hoê o na vahine e piti, " E to'u metua tane! A faariro ia'na ei rave ohipa (no matou), te taata maitai roa a'e ta outou e nehenehe e rave ei rave ohipa (no matou), o te hoê ïa taata puai e te ti'aturihia ".

قَالَ اِنِّيْٓ اُرِيْدُ اَنْ اُنْكِحَكَ اِحْدَى ابْنَتَيَّ هٰتَيْنِ عَلٰٓى اَنْ تَأْجُرَنِيْ ثَمٰنِيَ حِجَجٍۚ فَاِنْ اَتْمَمْتَ عَشْرًا فَمِنْ عِنْدِكَۚ وَمَآ اُرِيْدُ اَنْ اَشُقَّ عَلَيْكَۗ سَتَجِدُنِيْٓ اِنْ شَاۤءَ اللّٰهُ مِنَ الصّٰلِحِيْنَ

qāla innī urīdu an unkiḥaka iḥdabnatayya hātaini ‘alā an ta'juranī ṡamāniya ḥijaj(in), fa'in atmamta ‘asyran famin ‘indik(a), wa mā urīdu an asyuqqa ‘alaik(a), satajidunī in syā'allāhu minaṣ-ṣāliḥīn(a).

Ua parau oia (Sheikh Madyan), "Oia mau, te hinaaro nei au e faaipoipo ia oe i te hoê o ta'u na tamahine e piti, mai te mea e, e tavini oe ia'u e va'u matahiti te maoro. Mai te mea e, e hoê ahuru matahiti to oe, e riro te reira ei haamaitairaa no oe, e aita vau e hinaaro e faahepo ia oe. Mai te mea e, te Atua e hinaaro, e ite oe ia'u i rotopu i te feia maitai ".

قَالَ ذٰلِكَ بَيْنِيْ وَبَيْنَكَۗ اَيَّمَا الْاَجَلَيْنِ قَضَيْتُ فَلَا عُدْوَانَ عَلَيَّ ۗوَاللّٰهُ عَلٰى مَا نَقُوْلُ وَكِيْلٌ ࣖ

qāla żālika bainī wa bainak(a), ayyamal-ajalaini qaḍaitu falā ‘udwāna ‘alayy(a), wallāhu ‘alā mā naqūlu wakīl(un).

Ua parau oia (Mosesa) e, "Te vai ra taua (faufaa ra) i rotopu ia'u e oe. Noa'tu e, eaha te tahi o teie na taime e piti ta'u e faaoti, aita ' tu e titauhia ia'u. E ite o Allah i te mau mea ta tatou e parau ra ".

۞ فَلَمَّا قَضٰى مُوْسَى الْاَجَلَ وَسَارَ بِاَهْلِهٖٓ اٰنَسَ مِنْ جَانِبِ الطُّوْرِ نَارًاۗ قَالَ لِاَهْلِهِ امْكُثُوْٓا اِنِّيْٓ اٰنَسْتُ نَارًا لَّعَلِّيْٓ اٰتِيْكُمْ مِّنْهَا بِخَبَرٍ اَوْ جَذْوَةٍ مِّنَ النَّارِ لَعَلَّكُمْ تَصْطَلُوْنَ

falammā qaḍā mūsal-ajala wa sāra bi'ahlihī ānasa min jānibiṭ-ṭūri nārā(n), qāla li'ahlihimkuṡū innī ānastu nāral la‘allī ātīkum minhā bikhabarin au jażwatim minan-nāri la‘allakum taṣṭalūn(a).

No reira, i to Mosesa faaotiraa i te taime i faataahia e to ' na haereraa e to ' na utuafare, ua ite atura oia i te hoê auahi i nia i te hanere o te mou'a. Ua parau atu oia i to'na utuafare, " A tia'i (i ô nei). Oia mau, te ite nei au i te hoê auahi. Peneia'e e nehenehe ta'u e horo'a ia outou i te tahi mau parau apî no roto mai i te reira, e aore râ, te hoê ura ia nehenehe ia outou ia mahanahana ia outou iho ".

فَلَمَّآ اَتٰىهَا نُوْدِيَ مِنْ شَاطِئِ الْوَادِ الْاَيْمَنِ فِى الْبُقْعَةِ الْمُبٰرَكَةِ مِنَ الشَّجَرَةِ اَنْ يّٰمُوْسٰىٓ اِنِّيْٓ اَنَا اللّٰهُ رَبُّ الْعٰلَمِيْنَ ۙ

falammā atāhā nūdiya min syāṭi'il wādil aimani fil buq‘atil mubārakati minasy syajarati ay yā mūsā innī anallāhu rabbul-‘ālamīn(a).

No reira, i to'na (Mosesa) taeraa'tu i te auahi, ua piihia oia mai (i te pae atau) o te afaa, ni'a mai i te hoê tumu raau, i ni'a i te hoê tuhaa fenua haamaitaihia, " E Musa! O vau ihoa o Allah, te Fatu o te mau ao atoa!

وَاَنْ اَلْقِ عَصَاكَ ۗفَلَمَّا رَاٰهَا تَهْتَزُّ كَاَنَّهَا جَاۤنٌّ وَّلّٰى مُدْبِرًا وَّلَمْ يُعَقِّبْۗ يٰمُوْسٰىٓ اَقْبِلْ وَلَا تَخَفْۗ اِنَّكَ مِنَ الْاٰمِنِيْنَ

wa alqi ‘aṣāk(a), falammā ra'āhā tahtazzu ka'annahā jānnuw wallā mudbiraw wa lam yu‘aqqib, yā mūsā aqbil wa lā takhaf, innaka minal-āminīn(a).

E a tuu i ta oe raau i raro." No reira, i to'na (Mosesa) iteraa ia'na i te tereraa mai te hoê ophi, ua horo atu oia ma te hi'o ore i muri (ua parau o Allah), "E Musa! Haere mai i ô nei e eiaha e mǎta'u. Oia mau, e taata paruru outou.

اُسْلُكْ يَدَكَ فِيْ جَيْبِكَ تَخْرُجْ بَيْضَاۤءَ مِنْ غَيْرِ سُوْۤءٍ ۖوَّاضْمُمْ اِلَيْكَ جَنَاحَكَ مِنَ الرَّهْبِ فَذٰنِكَ بُرْهَانٰنِ مِنْ رَّبِّكَ اِلٰى فِرْعَوْنَ وَمَلَا۟ىِٕهٖۗ اِنَّهُمْ كَانُوْا قَوْمًا فٰسِقِيْنَ

usluk yadaka fī jaibika takhruj baiḍā'a min gairi sū'(in), waḍmum ilaika janāḥaka minar-rahbi fażānika burhānāni mir rabbika ilā fir‘auna wa mala'ih(ī), innahum kānū qauman fāsiqīn(a).

A tuu i to outou rima i roto i te arapoa o to outou ahu, e uouo mai te reira (te anaana) ma te hapa ore, e a tape'a i to outou mau rima i ni'a i to outou mafatu mai te mea e, te mata'u ra outou. E piti semeio teie no roto mai i to outou Fatu (ta outou e faaite) ia Pharao e ta'na mau ti'a faatere. Oia mau, e feia ino ratou.”

قَالَ رَبِّ اِنِّيْ قَتَلْتُ مِنْهُمْ نَفْسًا فَاَخَافُ اَنْ يَّقْتُلُوْنِ

qāla rabbi innī qataltu minhum nafsan fa'akhāfu ay yaqtulūn(i).

Ua parau oia (Mosesa), “E to'u Fatu, ua haapohe mau vau i te hoê taata i roto i to ratou pŭpŭ, no reira, te mǎta'u nei au e, e haapohe ratou ia'u.

وَاَخِيْ هٰرُوْنُ هُوَ اَفْصَحُ مِنِّيْ لِسَانًا فَاَرْسِلْهُ مَعِيَ رِدْءًا يُّصَدِّقُنِيْٓ ۖاِنِّيْٓ اَخَافُ اَنْ يُّكَذِّبُوْنِ

wa akhī hārūnu huwa afṣaḥu minnī lisānan fa'arsilhu ma‘iya rid'ay yuṣaddiqunī, innī akhāfu ay yukażżibūn(i).

E to'u taea'e o Harun, e mea aravihi a'e to'na arero ia'u, no reira, ua tono mai oia ia'na ei tauturu no'u no te haapapû i to'u mau (parau); Te mǎta'u nei au e, e haavare ratou ia'u.”

قَالَ سَنَشُدُّ عَضُدَكَ بِاَخِيْكَ وَنَجْعَلُ لَكُمَا سُلْطٰنًا فَلَا يَصِلُوْنَ اِلَيْكُمَا ۛبِاٰيٰتِنَا ۛ اَنْتُمَا وَمَنِ اتَّبَعَكُمَا الْغٰلِبُوْنَ

qāla sanasyuddu ‘aḍudaka bi'akhīka wa naj‘alu lakumā sulṭānan falā yaṣilūna ilaikumā - bi'āyātinā - antumā wa manittaba‘akumal-gālibūn(a).

Ua parau oia (Allah), "E haapuai matou ia outou (e tauturu ia outou) e to outou taea'e, e e horo'a matou ia outou i te mana rahi, no reira, eita raua e nehenehe e tape'a ia outou;

فَلَمَّا جَاۤءَهُمْ مُّوْسٰى بِاٰيٰتِنَا بَيِّنٰتٍ قَالُوْا مَا هٰذَآ اِلَّا سِحْرٌ مُّفْتَرًىۙ وَّمَا سَمِعْنَا بِهٰذَا فِيْٓ اٰبَاۤىِٕنَا الْاَوَّلِيْنَ

falammā jā'ahum mūsā bi'āyātinā bayyinātin qālū mā hāżā illā siḥrum muftarā(n), wa mā sami‘nā bihāżā fī ābā'inal-awwalīn(a).

No reira, i te taeraa mai o Mosesa ia ratou e (ma te afa'i mai) i ta tatou semeio mau, ua parau mai ratou e, " E ohipa maere noa teie, e aita roa'tu matou i faaroo a'enei i te reira i rotopu i to matou mau tupuna ".

وَقَالَ مُوْسٰى رَبِّيْٓ اَعْلَمُ بِمَنْ جَاۤءَ بِالْهُدٰى مِنْ عِنْدِهٖ وَمَنْ تَكُوْنُ لَهٗ عَاقِبَةُ الدَّارِۗ اِنَّهٗ لَا يُفْلِحُ الظّٰلِمُوْنَ

wa qāla mūsā rabbī a‘lamu biman jā'a bil-hudā min ‘indihī wa man takūnu lahū ‘āqibatud-dār(i), innahū lā yufliḥuẓ-ẓālimūn(a).

E ua pahono mai oia (Mosesa) e, "Ua ite maitai a'e to'u Fatu e, o vai tei (ti'a) ia arata'i ia'na, e o vai te farii i te hoê faahopearaa (maitai) i te oraraa i muri mai i te poheraa. Oia mau, eita te feia hara e upooti'a".

وَقَالَ فِرْعَوْنُ يٰٓاَيُّهَا الْمَلَاُ مَا عَلِمْتُ لَكُمْ مِّنْ اِلٰهٍ غَيْرِيْۚ فَاَوْقِدْ لِيْ يٰهَامٰنُ عَلَى الطِّيْنِ فَاجْعَلْ لِّيْ صَرْحًا لَّعَلِّيْٓ اَطَّلِعُ اِلٰٓى اِلٰهِ مُوْسٰىۙ وَاِنِّيْ لَاَظُنُّهٗ مِنَ الْكٰذِبِيْنَ

wa qāla fir‘aunu yā ayyuhal-mala'u mā ‘alimtu lakum min ilāhin gairī, fa'auqid lī yā hāmānu ‘alaṭ-ṭīni faj‘al lī ṣarḥal la‘allī aṭṭali‘u ilā ilāhi mūsā, wa innī la'aẓunnuhū minal-kāżibīn(a).

Ua parau mai o Fir'aun, " E te mau arii o to'u nunaa! Aita vau i ite e, te vai ra te tahi atu atua no outou maori râ ia'u. No reira, a tutui i te repo no'u, e Hamana (no te hamani i te mau pereoo auahi), e i muri iho a patu i te hoê fare teitei no'u ia nehenehe ia'u ia pii e hi'o i te Atua o Mosesa, e ua ti'aturi au e, e taata haavare oia ".

وَاسْتَكْبَرَ هُوَ وَجُنُوْدُهٗ فِى الْاَرْضِ بِغَيْرِ الْحَقِّ وَظَنُّوْٓا اَنَّهُمْ اِلَيْنَا لَا يُرْجَعُوْنَ

wastakbara huwa wa judūduhū fil-arḍi bigairil-ḥaqqi wa ẓannū annahum ilainā lā yurja‘ūn(a).

E ua haere oia (Pharao) e ta'na nuu ma te faateitei i ni'a i te fenua nei ma te tumu maitai ore, e ua mana'o ratou e, eita ratou e ho'i mai ia tatou nei.

فَاَخَذْنٰهُ وَجُنُوْدَهٗ فَنَبَذْنٰهُمْ فِى الْيَمِّ ۚفَانْظُرْ كَيْفَ كَانَ عَاقِبَةُ الظّٰلِمِيْنَ

fa'akhażnāhu wa junūdahū fanabażnāhum fil-yamm(i), fanẓur kaifa kāna ‘āqibatuẓ-ẓālimīn(a).

Ua hamani ino matou ia'na (Pharao) e ta'na nuu, e i muri iho ua tairi matou ia ratou i roto i te miti. No reira, a haapao maitai i te hopea o te taata parau - tia ore ra.

وَجَعَلْنٰهُمْ اَىِٕمَّةً يَّدْعُوْنَ اِلَى النَّارِۚ وَيَوْمَ الْقِيٰمَةِ لَا يُنْصَرُوْنَ

wa ja‘alnāhum a'immatay yad‘ūna ilan-nār(i), wa yaumal-qiyāmati lā yunṣarūn(a).

E ua faariro matou ia ratou ei mau ti'a faatere o te titau manihini (i te mau taata) i te hade, e eita ratou e tauturuhia i te Mahana o te Ti'a-faahou-raa.

وَاَتْبَعْنٰهُمْ فِيْ هٰذِهِ الدُّنْيَا لَعْنَةً ۚوَيَوْمَ الْقِيٰمَةِ هُمْ مِّنَ الْمَقْبُوْحِيْنَ ࣖ

wa atba‘nāhum fī hāżihid-dun-yā la‘nah(tan), wa yaumal-qiyāmati hum minal-maqbūḥīn(a).

E ua faaino matou ia ratou i teie nei ao; i te Mahana râ o te Ti'a-faahou-raa, e riro ïa ratou ei hoê o te feia e faaatea êhia (i te aroha o Allah).

وَلَقَدْ اٰتَيْنَا مُوْسَى الْكِتٰبَ مِنْۢ بَعْدِ مَآ اَهْلَكْنَا الْقُرُوْنَ الْاُوْلٰى بَصَاۤىِٕرَ لِلنَّاسِ وَهُدًى وَّرَحْمَةً لَّعَلَّهُمْ يَتَذَكَّرُوْنَ

wa laqad ātainā mūsal-kitāba mim ba‘di mā ahlaknal-qurūnal ūlā baṣā'ira lin-nāsi wa hudaw wa raḥmatal la‘allahum yatażakkarūn(a).

Ua horo'a matou i te Buka (Torah) ia Mosesa i muri a'e i to matou haamouraa i te mau nunaa na mua'tu, ei mori no te huitaata nei, ei arata'iraa e ei aroha, ia nehenehe ia ratou ia farii i te hoê haapiiraa.

وَمَا كُنْتَ بِجَانِبِ الْغَرْبِيِّ اِذْ قَضَيْنَآ اِلٰى مُوْسَى الْاَمْرَ وَمَا كُنْتَ مِنَ الشّٰهِدِيْنَ ۙ

wa mā kunta bijānibil-garbiyyi iż qaḍainā ilā mūsal-amra wa mā kunta minasy-syāhidīn(a).

I te taime a faaite ai matou i te faaueraa ia Mosesa, aita oe (Muhammad) i te pae tooa o te râ (o te afaa mo'a no Tuwa), e aita oe i rotopu i te mau taata tei ite (i taua ohipa ra).

وَلٰكِنَّآ اَنْشَأْنَا قُرُوْنًا فَتَطَاوَلَ عَلَيْهِمُ الْعُمُرُۚ وَمَا كُنْتَ ثَاوِيًا فِيْٓ اَهْلِ مَدْيَنَ تَتْلُوْا عَلَيْهِمْ اٰيٰتِنَاۙ وَلٰكِنَّا كُنَّا مُرْسِلِيْنَ

wa lākinnā ansya'nā qurūnan fataṭāwala ‘alaihimul-‘umur(u), wa mā kunta ṡāwiyan fī ahli madyana tatlū ‘alaihim āyātinā, wa lākinnā kunnā mursilīn(a).

Tera râ, ua hamani matou i te tahi mau taata, e ua roa te tau i ni'a ia ratou, e aita oe (Muhammad) i faaea i piha'i iho i te nunaa no Madyan no te tai'o i ta matou mau irava ia ratou, ua tono râ matou i te mau ve'a.

وَمَا كُنْتَ بِجَانِبِ الطُّوْرِ اِذْ نَادَيْنَا وَلٰكِنْ رَّحْمَةً مِّنْ رَّبِّكَ لِتُنْذِرَ قَوْمًا مَّآ اَتٰىهُمْ مِّنْ نَّذِيْرٍ مِّنْ قَبْلِكَ لَعَلَّهُمْ يَتَذَكَّرُوْنَ

wa mā kunta bijānibiṭ-ṭūri iż nādainā wa lākir raḥmatam mir rabbika litunżira qaumam mā atāhum min nażīrim min qablika la‘allahum yatażakkarūn(a).

E aita oe (Muhammad) i piha'i iho ia Tur (mou'a) i to matou piiraa ia (Mosesa), (Ua tono atu matou ia oe) ei aroha no ǒ mai i to oe Fatu ra, ia nehenehe ia oe ia faaara i te nunaa (Quraish) o tei ore i farereihia e te feia faaara i mua ia oe, ia nehenehe ia ratou ia farii i te hoê haapiiraa.

وَلَوْلَآ اَنْ تُصِيْبَهُمْ مُّصِيْبَةٌ ۢبِمَا قَدَّمَتْ اَيْدِيْهِمْ فَيَقُوْلُوْا رَبَّنَا لَوْلَآ اَرْسَلْتَ اِلَيْنَا رَسُوْلًا فَنَتَّبِعَ اٰيٰتِكَ وَنَكُوْنَ مِنَ الْمُؤْمِنِيْنَ

wa lau lā an tuṣībahum muṣībatum bimā qaddamat aidīhim fayaqūlū rabbanā lau lā arsalta ilainā rasūlan fanattabi‘a āyātika wa nakūna minal-mu'minīn(a).

E ia ore ratou ia parau ia faautuahia ratou no te ohipa ta ratou e rave ra, "E to matou Fatu, no te aha oe i ore ai i tono mai i te hoê ve'a ia matou ia pee matou i ta oe mau irava e ia amui atu i te feia faaroo".

فَلَمَّا جَاۤءَهُمُ الْحَقُّ مِنْ عِنْدِنَا قَالُوْا لَوْلَآ اُوْتِيَ مِثْلَ مَآ اُوْتِيَ مُوْسٰىۗ اَوَلَمْ يَكْفُرُوْا بِمَآ اُوْتِيَ مُوْسٰى مِنْ قَبْلُۚ قَالُوْا سِحْرٰنِ تَظٰهَرَاۗ وَقَالُوْٓا اِنَّا بِكُلٍّ كٰفِرُوْنَ

falammā jā'ahumul-ḥaqqu min ‘indinā qālū lau lā ūtiya miṡla mā ūtiya mūsā, awalam yakfurū bimā ūtiya mūsā min qabl(u), qālū siḥrāni taẓāharā, wa qālū innā bikullin kāfirūn(a).

No reira, i te taeraa mai te parau mau (te Qur'an) ia ratou mai ia tatou mai, ua parau mai ratou e, "No te aha te reira i ore ai i horo'ahia ia'na (Muhammad) mai tei horo'ahia mai ia Mosesa na mua'tu?" Aita anei ratou i pato'i (aita atoa) i te mea tei horo'ahia ia Mosesa na mua'tu? E parau pinepine ratou e, "(O Mosesa e o Aarona) e piti taata maere tei tauturu". E ua parau atoa ratou e, "Aita roa'tu matou e ti'aturi nei i te hoê a'e o ratou".

قُلْ فَأْتُوْا بِكِتٰبٍ مِّنْ عِنْدِ اللّٰهِ هُوَ اَهْدٰى مِنْهُمَآ اَتَّبِعْهُ اِنْ كُنْتُمْ صٰدِقِيْنَ

qul fa'tū bikitābim min ‘indillāhi huwa ahdā minhumā attabi‘hu in kuntum ṣādiqīn(a).

A parau atu (Muhammad) e, "A afa'i mai ia oe i te hoê buka no ǒ mai ia Allah ra, o te arata'i rahi a'e ia raua e piti (te Torah e te Qur'an), e pee vau i te reira mai te mea e, e taata parau mau oe".

فَاِنْ لَّمْ يَسْتَجِيْبُوْا لَكَ فَاعْلَمْ اَنَّمَا يَتَّبِعُوْنَ اَهْوَاۤءَهُمْۗ وَمَنْ اَضَلُّ مِمَّنِ اتَّبَعَ هَوٰىهُ بِغَيْرِ هُدًى مِّنَ اللّٰهِ ۗاِنَّ اللّٰهَ لَا يَهْدِى الْقَوْمَ الظّٰلِمِيْنَ ࣖ

fa illam yastajībū laka fa‘lam annamā yattabi‘ūna ahwā'ahum, wa man aḍallu mimmanittaba‘a hawāhu bigairi hudam minallāh(i), innallāha lā yahdil-qaumaẓ-ẓālimīn(a).

Mai te mea râ e, aita ratou e pahono mai (ta outou fifi), a ite e, te pee noa ra ratou i ta ratou mau hinaaro. E o vai tei hape a'e i te hoê taata e pee ra i to ' na mau hinaaro ma te ore e farii i te aratairaa nainai roa ' ' e no ǒ mai ia Allah ra? Oia mau, aita Allah e aratai ra i te feia rave hara.

۞ وَلَقَدْ وَصَّلْنَا لَهُمُ الْقَوْلَ لَعَلَّهُمْ يَتَذَكَّرُوْنَ ۗ

wa laqad waṣṣalnā lahumul-qaula la‘allahum yatażakkarūn(a).

E ua faaite atu matou ia ratou i teie mau parau (te Qur'an) ia haamana'o noa ratou i te reira.

اَلَّذِيْنَ اٰتَيْنٰهُمُ الْكِتٰبَ مِنْ قَبْلِهٖ هُمْ بِهٖ يُؤْمِنُوْنَ

allażīna ātaināhumul-kitāba min qablihī hum bihī yu'minūn(a).

Te feia ta matou i horo'a ia ratou i te Buka na mua a'e i te Qur'an, ua ti'aturi ïa ratou i te reira (te Qur'an).

وَاِذَا يُتْلٰى عَلَيْهِمْ قَالُوْٓا اٰمَنَّا بِهٖٓ اِنَّهُ الْحَقُّ مِنْ رَّبِّنَآ اِنَّا كُنَّا مِنْ قَبْلِهٖ مُسْلِمِيْنَ

wa iżā yutlā ‘alaihim qālū āmannā bihī innahul-ḥaqqu mir rabbinā innā kunnā min qablihī muslimīn(a).

E i te taime a tai'ohia ai (te Qur'an) ia ratou, ua parau mai ratou, " Te ti'aturi nei matou i te reira, e (te Qur'an) o te parau mau ïa no ǒ mai i to tatou Fatu ra. Oia mau, hou matou a riro ai ei mau Mahometa ".

اُولٰۤىِٕكَ يُؤْتَوْنَ اَجْرَهُمْ مَّرَّتَيْنِ بِمَا صَبَرُوْا وَيَدْرَءُوْنَ بِالْحَسَنَةِ السَّيِّئَةَ وَمِمَّا رَزَقْنٰهُمْ يُنْفِقُوْنَ

ulā'ika yu'tauna ajrahum marrataini bimā ṣabarū wa yadra'ūna bil-ḥasanatis-sayyi'ata wa mimmā razaqnāhum yunfiqūn(a).

Ua tata'i piti to ratou utu'a (no to ratou ti'aturiraa i te Torah e te Qur'an) no to ratou faaoromai, ua pato'i ratou i te ino e te maitai, e ua haamau'a i te hoê tuhaa o te maa ta matou i horo'a ia ratou.

وَاِذَا سَمِعُوا اللَّغْوَ اَعْرَضُوْا عَنْهُ وَقَالُوْا لَنَآ اَعْمَالُنَا وَلَكُمْ اَعْمَالُكُمْ ۖسَلٰمٌ عَلَيْكُمْ ۖ لَا نَبْتَغِى الْجٰهِلِيْنَ

wa iżā sami‘ul-lagwa a‘raḍū ‘anhu wa qālū lanā a‘mālunā wa lakum a‘mālukum, salāmun ‘alaikum, lā nabtagil-jāhilīn(a).

E ia faaroo ana'e ratou i te mau parau ino, e fariu ê atu ratou i te reira e e parau e, " Ia paruruhia outou i ta matou mau ohipa, e i ta outou mau ohipa, aita matou e hinaaro (e amui atu) i te feia ite ore ".

اِنَّكَ لَا تَهْدِيْ مَنْ اَحْبَبْتَ وَلٰكِنَّ اللّٰهَ يَهْدِيْ مَنْ يَّشَاۤءُ ۚوَهُوَ اَعْلَمُ بِالْمُهْتَدِيْنَ

innaka lā tahdī man aḥbabta wa lākinnallāha yahdī may yasyā'(u), wa huwa a‘lamu bil-muhtadīn(a).

Oia mau, eita ta outou (Muhammad) e nehenehe e arata'i i te feia ta outou e here ra, tera râ, te arata'i nei Allah i te feia ta'na e hinaaro, e ua ite maitai a'e Oia i te feia e hinaaro nei e farii i te arata'iraa.

وَقَالُوْٓا اِنْ نَّتَّبِعِ الْهُدٰى مَعَكَ نُتَخَطَّفْ مِنْ اَرْضِنَاۗ اَوَلَمْ نُمَكِّنْ لَّهُمْ حَرَمًا اٰمِنًا يُّجْبٰٓى اِلَيْهِ ثَمَرٰتُ كُلِّ شَيْءٍ رِّزْقًا مِّنْ لَّدُنَّا وَلٰكِنَّ اَكْثَرَهُمْ لَا يَعْلَمُوْنَ

wa qālū in natabi‘il-hudā ma‘aka nutakhaṭṭaf min arḍinā, awalam numakkil lahum ḥaraman āminay yujbā ilaihi ṡamarātu kulli syai'ir rizqam mil ladunnā wa lākinna akṡarahum lā ya‘lamūn(a).

Ua parau mai ratou e, " Mai te mea e, e pee matou i ta oe mau faaueraa, e tiavaru-maitai-hia matou i to matou fenua ". (Ua parau o Allah) Aita anei matou i haapapû i to ratou ti'araa i roto i te fenua paruru e te vai maitai o Haram (fenua mo'a), i reira ratou e hopoi mai ai i te mau huaai no roto mai i te mau huru tumu raau atoa ei maa (no outou) mai To matou pae? Tera râ, aita te rahiraa o ratou i ite.

وَكَمْ اَهْلَكْنَا مِنْ قَرْيَةٍ ۢ بَطِرَتْ مَعِيْشَتَهَا ۚفَتِلْكَ مَسٰكِنُهُمْ لَمْ تُسْكَنْ مِّنْۢ بَعْدِهِمْ اِلَّا قَلِيْلًاۗ وَكُنَّا نَحْنُ الْوٰرِثِيْنَ

wa kam ahlaknā min qaryatim baṭirat ma‘īsyatahā, fatilka masākinuhum lam tuskam mim ba‘dihim illā qalīlā(n), wa kunnā naḥnul-wāriṡīn(a).

E ehia rahiraa (taata no te mau fenua) o tei oaoa i te oraraa ta matou i vavahi, o te reira ïa to ratou vahi faaearaa aita i parahihia (faahou) i muri mai ia ratou, maori râ te hoê tuhaa iti. E o tatou tei farii i te reira.”

وَمَا كَانَ رَبُّكَ مُهْلِكَ الْقُرٰى حَتّٰى يَبْعَثَ فِيْٓ اُمِّهَا رَسُوْلًا يَّتْلُوْا عَلَيْهِمْ اٰيٰتِنَاۚ وَمَا كُنَّا مُهْلِكِى الْقُرٰىٓ اِلَّا وَاَهْلُهَا ظٰلِمُوْنَ

wa mā kāna rabbuka muhlikal-qurā ḥattā yab‘aṡa fī ummihā rasūlay yatlū ‘alaihim āyātinā, wa mā kunnā muhlikil-qurā illā wa ahluhā ẓālimūn(a).

E eita to outou Fatu e haamou i te mau fenua e tae roa'tu i te taime ua tono mai Oia i te hoê ve'a i roto i to ratou mau oire pû no te tai'o i ta tatou mau irava ia ratou; e aita roa'tu matou i haamou i te fenua; mai te mea e, e rave te nunaa i te parau-ti'a ore.

وَمَآ اُوْتِيْتُمْ مِّنْ شَيْءٍ فَمَتَاعُ الْحَيٰوةِ الدُّنْيَا وَزِيْنَتُهَا ۚوَمَا عِنْدَ اللّٰهِ خَيْرٌ وَّاَبْقٰىۗ اَفَلَا تَعْقِلُوْنَ ࣖ

wa mā ūtītum min syai'in famatā‘ul-ḥayātid-dun-yā wa zīnatuhā, wa mā ‘indallāhi khairuw wa abqā, afalā ta‘qilūn(a).

E noa'tu eaha te mea (te moni, te ti'araa, te huaai) e horo'ahia mai ia outou, o te oaoa ïa o te oraraa o te ao nei e to'na mau faaneheneheraa; area te mea i mua ia Allah, e mea maitai a'e ïa e e mea mure ore. Aita anei outou i taa?

اَفَمَنْ وَّعَدْنٰهُ وَعْدًا حَسَنًا فَهُوَ لَاقِيْهِ كَمَنْ مَّتَّعْنٰهُ مَتَاعَ الْحَيٰوةِ الدُّنْيَا ثُمَّ هُوَ يَوْمَ الْقِيٰمَةِ مِنَ الْمُحْضَرِيْنَ

afamaw wa‘adnāhu wa‘dan ḥasanan fahuwa lāqīhi kamam matta‘nāhu matā‘al-ḥayātid-dun-yā ṡumma huwa yaumal-qiyāmati minal-muḥḍarīn(a).

No reira, ua au anei te reira i te taata ta tatou i fafau ia'na i te hoê fafauraa maitai (te paradaiso) e ua farii oia i te reira, e te taata ta tatou i horo'a ia'na i te mau oaoaraa o te oraraa o te ao nei? e i muri iho, i te Mahana o te Ti'a-faahou-raa, e riro anei oia ei hoê o te feia e hutihia (i roto i te hade)?

وَيَوْمَ يُنَادِيْهِمْ فَيَقُوْلُ اَيْنَ شُرَكَاۤءِيَ الَّذِيْنَ كُنْتُمْ تَزْعُمُوْنَ

wa yauma yunādīhim fayaqūlu aina syurakā'iyal-lażīna kuntum taz‘umūn(a).

E (a haamana'o na) i te mahana a pii ai Oia (Allah) ia ratou e a parau atu ai, "Ihea to'u mau hoa ta outou i mana'o na?"

قَالَ الَّذِيْنَ حَقَّ عَلَيْهِمُ الْقَوْلُ رَبَّنَا هٰٓؤُلَاۤءِ الَّذِيْنَ اَغْوَيْنَاۚ اَغْوَيْنٰهُمْ كَمَا غَوَيْنَاۚ تَبَرَّأْنَآ اِلَيْكَ مَا كَانُوْٓا اِيَّانَا يَعْبُدُوْنَ

wa qālal-lażīna ḥaqqa ‘alaihimul-qaulu rabbanā hā'ulā'il-lażīna agwainā, agwaināhum kamā gawainā, tabarra'nā ilaika mā kānū iyyānā ya‘budūn(a).

Ua parau te feia tei mana'o e, e faautuahia ratou e, "E to matou Fatu, teie te mau taata ta matou i haavare; ua arata'i matou ia ratou a hape ai matou, te parau atu nei matou ia Oe e, ua ti'amâ matou (ia ratou), e eita roa'tu ratou e haamori ia matou".

وَقِيْلَ ادْعُوْا شُرَكَاۤءَكُمْ فَدَعَوْهُمْ فَلَمْ يَسْتَجِيْبُوْا لَهُمْ ۗوَرَاَوُا الْعَذَابَۚ لَوْ اَنَّهُمْ كَانُوْا يَهْتَدُوْنَ

wa qīlad‘ū syurakā'akum fada‘auhum falam yastajībū lahum wa ra'awul-‘ażāb(a), lau annahum kānū yahtadūn(a).

E ua parauhia (ia ratou) e, "A pii i to outou mau hoa", no reira, ua pii ratou, aita râ te feia tei pii mai i pahono mai, e ua ite ratou i te faautuaraa. (Te hinaaro nei ratou) ahiri e ua farii na mua ratou i te aratairaa.

وَيَوْمَ يُنَادِيْهِمْ فَيَقُوْلُ مَاذَآ اَجَبْتُمُ الْمُرْسَلِيْنَ

wa yauma yunādīhim fayaqūlu māżā ajabtumul-mursalīn(a).

E (a haamana'o na) i te mahana a pii ai Oia (Allah) ia ratou, ma te parau e, "Eaha ta outou pahonoraa i te mau ve'a?"

فَعَمِيَتْ عَلَيْهِمُ الْاَنْۢبَاۤءُ يَوْمَىِٕذٍ فَهُمْ لَا يَتَسَاۤءَلُوْنَ

fa ‘amiyat ‘alaihimul-ambā'u yauma'iżin fahum lā yatasā'alūn(a).

No reira, aita ratou i uiui te tahi i te tahi i te mau uiraa no te mau huru tumu atoa i taua mahana ra.

فَاَمَّا مَنْ تَابَ وَاٰمَنَ وَعَمِلَ صَالِحًا فَعَسٰٓى اَنْ يَّكُوْنَ مِنَ الْمُفْلِحِيْنَ

fa ammā man tāba wa āmana wa ‘amila ṣāliḥan fa‘asā ay yakūna minal-mufliḥīn(a).

Te ti'aturi nei tatou e, te taata e tatarahapa nei, e ti'aturi, e e rave i te mau ohipa maitai, e riro ïa oia ei hoê o te feia fana'o.

وَرَبُّكَ يَخْلُقُ مَا يَشَاۤءُ وَيَخْتَارُ ۗمَا كَانَ لَهُمُ الْخِيَرَةُ ۗسُبْحٰنَ اللّٰهِ وَتَعٰلٰى عَمَّا يُشْرِكُوْنَ

wa rabbuka yakhluqu mā yasyā'u wa yakhtār(u), mā kāna lahumul-khiyarah(tu), subḥānallāhi wa ta‘ālā ‘ammā yusyrikūn(a).

E na to outou Fatu e hamani e e ma'iti i te mea ta'na e hinaaro. Aita e ma'itiraa no ratou (te taata). Ia hanahana o Allah e ua faateiteihia Oia i ni'a a'e i te mau mea atoa ta ratou e rave nei.

وَرَبُّكَ يَعْلَمُ مَا تُكِنُّ صُدُوْرُهُمْ وَمَا يُعْلِنُوْنَ

wa rabbuka ya‘lamu mā tukinnu ṣudūruhum wa mā yu‘linūn(a).

E ua ite to outou Fatu i te mau mea huna i roto i to ratou mafatu e te mau mea ta ratou e faaite mai.

وَهُوَ اللّٰهُ لَآ اِلٰهَ اِلَّا هُوَ ۗ لَهُ الْحَمْدُ فِى الْاُوْلٰى وَالْاٰخِرَةِ ۖوَلَهُ الْحُكْمُ وَاِلَيْهِ تُرْجَعُوْنَ

wa huwallāhu lā ilāha illā huw(a), lahul-ḥamdu fil-ūlā wal-ākhirah(ti), wa lahul-ḥukmu wa ilaihi turja‘ūn(a).

E o Allah Oia, aita e atua (e ti'araa to'na ia haamorihia) maori râ Ia'na, e mea ti'a ia'na ia arue i teie nei ao e i te ao nei, e te vai ra te faaotiraa atoa Ia'na, e e ho'i mai outou Ia'na.

قُلْ اَرَءَيْتُمْ اِنْ جَعَلَ اللّٰهُ عَلَيْكُمُ الَّيْلَ سَرْمَدًا اِلٰى يَوْمِ الْقِيٰمَةِ مَنْ اِلٰهٌ غَيْرُ اللّٰهِ يَأْتِيْكُمْ بِضِيَاۤءٍ ۗ اَفَلَا تَسْمَعُوْنَ

qul ara'aitum in ja‘alallāhu ‘alaikumul-laila sarmadan ilā yaumil-qiyāmati man ilāhun gairullāhi ya'tīkum biḍiyā'(in), afalā tasma‘ūn(a).

A parau atu (Muhammad) e, "Eaha to oe mana'o mai te mea e, e horo'a mai o Allah i te pô no oe e tae roa'tu i te mahana o te ti'a-faahou-raa. O vai te atua maori râ o Allah o te horo'a mai i te maramarama ia oe? Aita anei oe e faaroo ra?"

قُلْ اَرَءَيْتُمْ اِنْ جَعَلَ اللّٰهُ عَلَيْكُمُ النَّهَارَ سَرْمَدًا اِلٰى يَوْمِ الْقِيٰمَةِ مَنْ اِلٰهٌ غَيْرُ اللّٰهِ يَأْتِيْكُمْ بِلَيْلٍ تَسْكُنُوْنَ فِيْهِ ۗ اَفَلَا تُبْصِرُوْنَ

qul ara'aitum in ja‘alallāhu ‘alaikumun-nahāra sarmadan ilā yaumil-qiyāmati man ilāhun gairullāhi ya'tīkum bilailin taskunūna fīh(i), afalā tubṣirūn(a).

A parau atu (Muhammad) e, "Eaha to oe mana'o mai te mea e, ua haamau tamau Allah i te mahana no oe e tae roa'tu i te Mahana o te Ti'a-faahou-raa. O vai te atua maori râ o Allah o te afa'i mai i te pô ia oe ei taime no to oe faaearaa? Aita anei oe e haapa'o maitai ra?"

وَمِنْ رَّحْمَتِهٖ جَعَلَ لَكُمُ الَّيْلَ وَالنَّهَارَ لِتَسْكُنُوْا فِيْهِ وَلِتَبْتَغُوْا مِنْ فَضْلِهٖ وَلَعَلَّكُمْ تَشْكُرُوْنَ

wa mir raḥmatihī ja‘ala lakumul-laila wan-nahāra litaskunū fīhi wa litabtagū min faḍlihī wa la‘allakum tasykurūn(a).

E no To'na aroha ta'na i rave no outou i te pô e te ao, ia nehenehe ia outou ia faafaaea i te pô, ia imi i te tahi o To'na aroha (i te mahana), e ia haamauruuru Ia'na.

وَيَوْمَ يُنَادِيْهِمْ فَيَقُوْلُ اَيْنَ شُرَكَاۤءِيَ الَّذِيْنَ كُنْتُمْ تَزْعُمُوْنَ

wa yauma yunādīhim fayaqūlu aina syurakā'iyal-lażīna kuntum taz‘umūn(a).

E (a haamana'o na) i te mahana a pii ai Oia (Allah) ia ratou e, "Ihea to'u mau hoa ta outou i mana'o na?"

وَنَزَعْنَا مِنْ كُلِّ اُمَّةٍ شَهِيْدًا فَقُلْنَا هَاتُوْا بُرْهَانَكُمْ فَعَلِمُوْٓا اَنَّ الْحَقَّ لِلّٰهِ وَضَلَّ عَنْهُمْ مَّا كَانُوْا يَفْتَرُوْنَ ࣖ

wa naza‘nā min kulli ummatin syahīdan faqulnā hātū burhānakum fa‘alimū annal-ḥaqqa lillāhi wa ḍalla ‘anhum mā kānū yaftarūn(a).

E ua afa'i mai matou i te hoê ite no roto mai i te mau nunaa atoa, e i muri iho ua parau matou e, "A horo'a mai i te mau haapapûraa no to outou parau mau", ia ite ratou e, no Allah te ti'a (parau mau) e ua mo'e ê atu te mea ta ratou i ite na mua'tu.

۞ اِنَّ قَارُوْنَ كَانَ مِنْ قَوْمِ مُوْسٰى فَبَغٰى عَلَيْهِمْ ۖوَاٰتَيْنٰهُ مِنَ الْكُنُوْزِ مَآ اِنَّ مَفَاتِحَهٗ لَتَنُوْۤاُ بِالْعُصْبَةِ اُولِى الْقُوَّةِ اِذْ قَالَ لَهٗ قَوْمُهٗ لَا تَفْرَحْ اِنَّ اللّٰهَ لَا يُحِبُّ الْفَرِحِيْنَ

inna qārūna kāna min qaumi mūsā fabagā ‘alaihim, wa ātaināhu minal-kunūzi mā inna mafātiḥahū latanū'u bil-‘uṣbati ulil-quwwah(ti), iż qāla lahū qaumuhū lā tafraḥ, innallāha lā yuḥibbul-fariḥīn(a).

Oia mau, tei roto o Karun i te nunaa o Mosesa, tera râ, ua hamani ino oia ia ratou, e ua horo'a matou ia'na i te hoê fare vairaa tao'a, e mea teimaha roa te mau taviri no te tahi mau taata puai ia amo. (A haamana'o) i to to'na nunaa parauraa ia'na e, " Eiaha e faateitei roa. Oia mau, aita Allah e au i te feia e faateitei nei ".

وَابْتَغِ فِيْمَآ اٰتٰىكَ اللّٰهُ الدَّارَ الْاٰخِرَةَ وَلَا تَنْسَ نَصِيْبَكَ مِنَ الدُّنْيَا وَاَحْسِنْ كَمَآ اَحْسَنَ اللّٰهُ اِلَيْكَ وَلَا تَبْغِ الْفَسَادَ فِى الْاَرْضِ ۗاِنَّ اللّٰهَ لَا يُحِبُّ الْمُفْسِدِيْنَ

wabtagi fīmā ātākallāhud-dāral-ākhirata wa lā tansa naṣībaka minad-dun-yā wa aḥsin kama aḥsanallāhu ilaika wa lā tabgil-fasāda fil-arḍ(i), innallāha lā yuḥibbul-mufsidīn(a).

Eiaha râ e haamo'e i to outou tuhaa i roto i teie nei ao e a rave i te maitai (i vetahi ê) mai ta Allah i rave maitai ia outou, e eiaha râ e faaino i te fenua nei. Oia mau, aita Allah e au i te feia e faaino ra.

قَالَ اِنَّمَآ اُوْتِيْتُهٗ عَلٰى عِلْمٍ عِنْدِيْۗ اَوَلَمْ يَعْلَمْ اَنَّ اللّٰهَ قَدْ اَهْلَكَ مِنْ قَبْلِهٖ مِنَ الْقُرُوْنِ مَنْ هُوَ اَشَدُّ مِنْهُ قُوَّةً وَّاَكْثَرُ جَمْعًا ۗوَلَا يُسْـَٔلُ عَنْ ذُنُوْبِهِمُ الْمُجْرِمُوْنَ

qāla innamā ūtītuhū ‘alā ‘ilmin ‘indī, awalam ya‘lam annallāha qad ahlaka min qablihī minal-qurūni man huwa asyaddu minhu quwwataw wa akṡaru jam‘ā(n), wa lā yus'alu ‘an żunūbihimul-mujrimūn(a).

Ua parau oia (Karun), "Oia mau, ua horo'ahia mai ia'u (taua tao'a) no te ite ana'e ta'u e farii nei". Aita anei oia i ite e ua haamou Allah i te mau nunaa na mua ' tu o tei puai a'e ia ' na e ua haaputuputu oia i te mau tao'a rahi a'e? E aita e titauhia ia uiuihia taua mau taata hara ra no nia i ta ratou mau hara.

فَخَرَجَ عَلٰى قَوْمِهٖ فِيْ زِيْنَتِهٖ ۗقَالَ الَّذِيْنَ يُرِيْدُوْنَ الْحَيٰوةَ الدُّنْيَا يٰلَيْتَ لَنَا مِثْلَ مَآ اُوْتِيَ قَارُوْنُۙ اِنَّهٗ لَذُوْ حَظٍّ عَظِيْمٍ

fa kharaja ‘alā qaumihī fī zīnatih(ī), qālal-lażīna yurīdūnal-ḥayātad-dun-yā yā laita lanā miṡla mā ūtiya qārūn(u), innahū lażū ḥaẓẓin ‘aẓīm(in).

No reira, ua haere atu oia (Karun) i to'na nunaa e to'na hanahana. Te parau nei te feia e hinaaro i te oraraa i te ao nei e, " Te ti'aturi nei tatou e, e tao'a ta tatou mai tei horo'ahia mai ia Karun, e mea fana'o rahi to'na ".

وَقَالَ الَّذِيْنَ اُوْتُوا الْعِلْمَ وَيْلَكُمْ ثَوَابُ اللّٰهِ خَيْرٌ لِّمَنْ اٰمَنَ وَعَمِلَ صَالِحًا ۚوَلَا يُلَقّٰىهَآ اِلَّا الصّٰبِرُوْنَ

wa qālal-lażīna ūtul-‘ilma wailakum ṡawābullāhi khairul liman āmana wa ‘amila ṣāliḥā(n), wa lā yulaqqāhā illaṣ-ṣābirūn(a).

Tera râ, te parau nei te feia tei horo'ahia i te ite e, "Auê outou! A ite e, e mea maitai a'e te utu'a a Allah no te feia e ti'aturi nei e te rave nei i te mau ohipa maitai, e te feia e faaoroma'i ana'e ïa e farii i te reira (te utu'a rahi).

فَخَسَفْنَا بِهٖ وَبِدَارِهِ الْاَرْضَ ۗفَمَا كَانَ لَهٗ مِنْ فِئَةٍ يَّنْصُرُوْنَهٗ مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ ۖوَمَا كَانَ مِنَ الْمُنْتَصِرِيْنَ

fakhasafnā bihī wa bidārihil-arḍ(a), famā kāna lahū min fi'atiy yanṣurūnahū min dūnillāh(i), wa mā kāna minal-muntaṣirīn(a).

Ua tanu matou ia'na (Karun) e to'na fare i roto i te repo. No reira, no'na, aita e pŭpŭ e tauturu ia'na maoti râ Allah, e e ere oia i te hoê o te feia e nehenehe e paruru ia'na iho.

وَاَصْبَحَ الَّذِيْنَ تَمَنَّوْا مَكَانَهٗ بِالْاَمْسِ يَقُوْلُوْنَ وَيْكَاَنَّ اللّٰهَ يَبْسُطُ الرِّزْقَ لِمَنْ يَّشَاۤءُ مِنْ عِبَادِهٖ وَيَقْدِرُۚ لَوْلَآ اَنْ مَّنَّ اللّٰهُ عَلَيْنَا لَخَسَفَ بِنَا ۗوَيْكَاَنَّهٗ لَا يُفْلِحُ الْكٰفِرُوْنَ ࣖ

wa aṣbaḥal-lażīna tamannau makānahū bil-amsi yaqūlūna waika'annallāha yabsuṭur-rizqa limay yasyā'u min ‘ibādihī wa yaqdir(u), lau lā am mannallāhu ‘alainā lakhasafa binā, waika'annahū lā yufliḥul-kāfirūn(a).

Ua parau te feia o tei feruri i to ratou ti'araa ananahi (Karun) e, "Auê, e parau mau e, te horo'a nei Allah i te maa i ta'na e hinaaro i rotopu i Ta'na mau tavini e ta'na mau oti'a (ta'na e hinaaro i rotopu i Ta'na mau tavini). ma'ohi'ohi."

تِلْكَ الدَّارُ الْاٰخِرَةُ نَجْعَلُهَا لِلَّذِيْنَ لَا يُرِيْدُوْنَ عُلُوًّا فِى الْاَرْضِ وَلَا فَسَادًا ۗوَالْعَاقِبَةُ لِلْمُتَّقِيْنَ

tilkad-dārul-ākhiratu naj‘aluhā lil-lażīna lā yurīdūna ‘uluwwan fil-arḍi wa lā fasādā(n), wal-‘āqibatu lil-muttaqīn(a).

Ua hamani tatou i te fenua no te oraraa i muri mai i te poheraa no te feia o te ore e faateitei e o te ore e rave i te ino i ni'a i te fenua nei. E no te feia haapa'o maitai te faahopearaa (maitai).

مَنْ جَاۤءَ بِالْحَسَنَةِ فَلَهٗ خَيْرٌ مِّنْهَاۚ وَمَنْ جَاۤءَ بِالسَّيِّئَةِ فَلَا يُجْزَى الَّذِيْنَ عَمِلُوا السَّيِّاٰتِ اِلَّا مَا كَانُوْا يَعْمَلُوْنَ

man jā'a bil-ḥasanati falahū khairum minhā, wa man jā'a bis-sayyi'ati falā yujzal-lażīna ‘amilus-sayyi'āti illā mā kānū ya‘malūn(a).

O te taata atoa e haere mai e te maitai, e farii ïa oia i te maitai a'e i to'na maitai; e te taata atoa o te haere mai e te ino, e faaho'ihia ïa te feia o tei rave i taua ino ra (ia au) i ta ratou i rave na mua'tu.

اِنَّ الَّذِيْ فَرَضَ عَلَيْكَ الْقُرْاٰنَ لَرَاۤدُّكَ اِلٰى مَعَادٍ ۗقُلْ رَّبِّيْٓ اَعْلَمُ مَنْ جَاۤءَ بِالْهُدٰى وَمَنْ هُوَ فِيْ ضَلٰلٍ مُّبِيْنٍ

innal-lażī faraḍa ‘alaikal-qur'āna larādduka ilā ma‘ād(in), qur rabbī a‘lamu man jā'a bil-hudā wa man huwa fī ḍalālim mubīn(in).

Oia mau, e faaho'i mau (Allah) ia outou (Muhammad) ia (faaohipa i te mau ture o te) Qur'an ia outou i to outou vahi ho'iraa. A parau (Muhammad) e, "Ua ite to'u Fatu i te feia e arata'i nei e te feia e hape ra".

وَمَا كُنْتَ تَرْجُوْٓا اَنْ يُّلْقٰٓى اِلَيْكَ الْكِتٰبُ اِلَّا رَحْمَةً مِّنْ رَّبِّكَ فَلَا تَكُوْنَنَّ ظَهِيْرًا لِّلْكٰفِرِيْنَ ۖ

wa mā kunta tarjū ay yulqā ilaikal-kitābu illā raḥmatam mir rabbika falā takūnanna ẓahīral lil-kāfirīn(a).

E aita roa'tu oe (Muhammad) i mana'o e, e tonohia'tu te Buka (Al-Qur'an) ia oe, ua (faaitehia râ) te reira ei aroha no roto mai i to oe Fatu, no reira, eita roa'tu oe e riro ei tauturu no te feia ti'aturi ore,

وَلَا يَصُدُّنَّكَ عَنْ اٰيٰتِ اللّٰهِ بَعْدَ اِذْ اُنْزِلَتْ اِلَيْكَ وَادْعُ اِلٰى رَبِّكَ وَلَا تَكُوْنَنَّ مِنَ الْمُشْرِكِيْنَ ۚ

wa lā yaṣuddunnaka ‘an āyātillāhi ba‘da iż unzilat ilaika wad‘u ilā rabbika wa lā takūnanna minal-musyrikīn(a).

Eiaha e vaiiho ia ratou ia tape'a ia outou (Muhammad) i te (faaiteraa) i te mau irava a Allah, i muri a'e i te heheuraa mai te mau irava ia outou, e a pii (i te mau taata) ia (ti'aturi) i to outou Fatu, e eiaha e amui atu i roto i te feia faaroo.

وَلَا تَدْعُ مَعَ اللّٰهِ اِلٰهًا اٰخَرَۘ لَآ اِلٰهَ اِلَّا هُوَۗ كُلُّ شَيْءٍ هَالِكٌ اِلَّا وَجْهَهٗ ۗ لَهُ الْحُكْمُ وَاِلَيْهِ تُرْجَعُوْنَ ࣖ

wa lā tad‘u ma‘allāhi ilāhan ākhar(a), lā ilāha illā huw(a), kullu syai'in hālikun illā wajhah(ū), lahul-ḥukmu wa ilaihi turja‘ūn(a).

Eiaha atoa e haamori i te tahi atu mau atua hau atu ia Allah. Aita e atua (e ti'araa to'na ia haamorihia) maori râ Ia'na. E ti'a i te mau mea atoa ia mou, maori râ o Allah. E mana to'na te mau faaotiraa atoa, e Ia'na ana'e ta outou e ho'i atu.