Revert to Islam, click here
Isalama Al-Haq: Qur'an e Hadith
(Isalama mau)

Q.S Ar-Ra'd (اَلرَّعْد) - 43 Te numera o te mau irava

(Re'ure'u)

Qari

Murottal Audio

1

الۤمّۤرٰۗ تِلْكَ اٰيٰتُ الْكِتٰبِۗ وَالَّذِيْٓ اُنْزِلَ اِلَيْكَ مِنْ رَّبِّكَ الْحَقُّ وَلٰكِنَّ اَكْثَرَ النَّاسِ لَا يُؤْمِنُوْنَ

alif lām mīm rā, tilka āyātul-kitāb(i), wal-lażī unzila ilaika mir rabbikal-ḥaqqu wa lākinna akṡaran-nāsi lā yu'minūn(a).

Alif Lam Mim Ra. Teie te mau irava o te Buka (Al-Qur'an). E parau mau (te Buka) tei tonohia'tu ia outou (Muhammad) na roto mai i to outou Fatu; aita râ te rahiraa o te taata e ti'aturi nei ia'na.


2

اَللّٰهُ الَّذِيْ رَفَعَ السَّمٰوٰتِ بِغَيْرِ عَمَدٍ تَرَوْنَهَا ثُمَّ اسْتَوٰى عَلَى الْعَرْشِ وَسَخَّرَ الشَّمْسَ وَالْقَمَرَۗ كُلٌّ يَّجْرِيْ لِاَجَلٍ مُّسَمًّىۗ يُدَبِّرُ الْاَمْرَ يُفَصِّلُ الْاٰيٰتِ لَعَلَّكُمْ بِلِقَاۤءِ رَبِّكُمْ تُوْقِنُوْنَ

allāhul-lażī rafa‘as-samāwāti bigairi ‘amadin taraunahā ṡummastawā ‘alal-‘arsyi wa sakhkharasy-syamsa wal-qamar(a), kulluy yajrī li'ajalim musammā(n), yudabbirul-amra yufaṣṣilul-āyāti la‘allakum biliqā'i rabbikum tūqinūn(a).

Ua faateitei o Allah i te ra'i ma te pou ore (mai ta outou e ite ra), e i muri iho ua parahi Oia i ni'a i te terono. Ua faahepo oia i te mahana e te ava'e; E haaati te mau mea atoa ia au i te hoê taime i faataahia na mua ' ' e. Na'na e faanaho i te mau ohipa (Ta'na mau mea hamanihia) e e faataa i te mau tapa'o (no To'na rahi) ia nehenehe ia outou ia ti'aturi e, e farerei outou i to outou Fatu.


3

وَهُوَ الَّذِيْ مَدَّ الْاَرْضَ وَجَعَلَ فِيْهَا رَوَاسِيَ وَاَنْهٰرًا ۗوَمِنْ كُلِّ الثَّمَرٰتِ جَعَلَ فِيْهَا زَوْجَيْنِ اثْنَيْنِ يُغْشِى الَّيْلَ النَّهَارَۗ اِنَّ فِيْ ذٰلِكَ لَاٰيٰتٍ لِّقَوْمٍ يَّتَفَكَّرُوْنَ

wa huwal-lażī maddal-arḍa wa ja‘ala fīhā rawāsiya wa anhārā(n), wa min kulliṡ-ṡamarāti ja‘ala fīhā zaujainiṡnaini yugsyil-lailan-nahār(a), inna fī żālika la'āyātil liqaumiy yatafakkarūn(a).

E ua tapo'i Oia i te fenua, ua hamani i te mau mou'a e te mau anavai i ni'a i te reira. E i roto ia ' na, ua hamani oia i te mau hua atoa; E faariro oia i te po ei mahana. Oia mau, te vai ra te mau tapa'o (no te rahi o Allah) no te feia e feruri ra.


4

وَفِى الْاَرْضِ قِطَعٌ مُّتَجٰوِرٰتٌ وَّجَنّٰتٌ مِّنْ اَعْنَابٍ وَّزَرْعٌ وَّنَخِيْلٌ صِنْوَانٌ وَّغَيْرُ صِنْوَانٍ يُّسْقٰى بِمَاۤءٍ وَّاحِدٍۙ وَّنُفَضِّلُ بَعْضَهَا عَلٰى بَعْضٍ فِى الْاُكُلِۗ اِنَّ فِيْ ذٰلِكَ لَاٰيٰتٍ لِّقَوْمٍ يَّعْقِلُوْنَ

wa fil-arḍi qiṭa‘um mutajāwirātuw wa jannātum min a‘nābiw wa zar‘uw wa nakhīlun ṣinwānuw wa gairu ṣinwāniy yusqā bimā'iw wāḥid(in), wa nufaḍḍilu ba‘ḍahā ‘alā ba‘ḍin fil-ukul(i), inna fī żālika la'āyātil liqaumiy ya‘qilūn(a).

E i nia i te fenua nei, te vai ra te mau tuhaa tapiri, te mau faaapu vine, te mau tumu raau, te mau pama e amaa to ratou, e te mau tumu raau aita e amaa to ratou; tera râ, no to ' na hanahana, e mea au a'e na tatou te hoê tumu raau i te tahi atu. Oia mau, te vai ra te mau tapa'o (no te rahi o Allah) no te feia e ite ra.


5

۞ وَاِنْ تَعْجَبْ فَعَجَبٌ قَوْلُهُمْ ءَاِذَا كُنَّا تُرٰبًا ءَاِنَّا لَفِيْ خَلْقٍ جَدِيْدٍ ەۗ اُولٰۤىِٕكَ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا بِرَبِّهِمْۚ وَاُولٰۤىِٕكَ الْاَغْلٰلُ فِيْٓ اَعْنَاقِهِمْۚ وَاُولٰۤىِٕكَ اَصْحٰبُ النَّارِۚ هُمْ فِيْهَا خٰلِدُوْنَ

wa in ta‘jab fa ‘ajabun qauluhum a'iżā kunnā turāban a'innā lafī khalqin jadīd(in), ulā'ikal-lażīna kafarū birabbihim, wa ulā'ikal-aglālu fī a‘nāqihim, wa ulā'ika aṣḥābun-nār(i), hum fīhā khālidūn(a).

E mai te mea e, e maere outou, te mea e haamaerehia ra, o ta ratou ïa parau e, "Ia riro ana'e tatou ei repo, e (ho'i mai) anei tatou ei mau mea ora apî?" O ratou ïa te ore e ti'aturi i to ratou Fatu; e te vai ra te reira i ni'a i to'na arapoa (e mea taamuhia te mau mekameka). E parahi ratou i roto i te hade, e e faaea noa ratou i reira e a muri noa'tu.


6

وَيَسْتَعْجِلُوْنَكَ بِالسَّيِّئَةِ قَبْلَ الْحَسَنَةِ وَقَدْ خَلَتْ مِنْ قَبْلِهِمُ الْمَثُلٰتُۗ وَاِنَّ رَبَّكَ لَذُوْ مَغْفِرَةٍ لِّلنَّاسِ عَلٰى ظُلْمِهِمْۚ وَاِنَّ رَبَّكَ لَشَدِيْدُ الْعِقَابِ

wa yasta‘jilūnaka bis-sayyi'ati qablal-ḥasanati wa qad khalat min qablihimul-maṡulāt(u), wa inna rabbaka lażū magfiratil lin-nāsi ‘alā ẓulmihim, wa inna rabbaka lasyadīdul-‘iqāb(i).

E te ani nei ratou ia outou ia haavitiviti (te taeraa mai) o te mauiui, hou (a ani ai ratou) i te maitai, noa'tu e, e rave rahi mau hi'oraa o te mauiui i mua ia ratou. Oia mau, ua faaore mau to outou Fatu i te mau hara a te taata no to ratou parau-ti'a ore, e e faautuaraa ino roa to outou Fatu.


7

وَيَقُوْلُ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا لَوْلَآ اُنْزِلَ عَلَيْهِ اٰيَةٌ مِّنْ رَّبِّهٖۗ اِنَّمَآ اَنْتَ مُنْذِرٌ وَّلِكُلِّ قَوْمٍ هَادٍ ࣖ

wa yaqūlul-lażīna kafarū lau lā unzila ‘alaihi āyatum mir rabbih(ī), innamā anta munżiruw wa likulli qaumin hād(in).

E ua parau mai te feia ti'aturi ore e, "No te aha to'na Fatu i ore ai i tono mai i te hoê tapa'o (semeio) ia'na (Muhammad)?" Oia mau, e faaara noa outou; e te vai ra te hoê taata e horo'a i te arata'iraa no te mau taata atoa.


8

اَللّٰهُ يَعْلَمُ مَا تَحْمِلُ كُلُّ اُنْثٰى وَمَا تَغِيْضُ الْاَرْحَامُ وَمَا تَزْدَادُ ۗوَكُلُّ شَيْءٍ عِنْدَهٗ بِمِقْدَارٍ

allāhu ya‘lamu mā taḥmilu kullu unṡā wa mā tagīḍul-arḥāmu wa mā tazdād(u), wa kullu syai'in ‘indahū bimiqdār(in).

Ua ite maitai o Allah i te mau mea e vai ra i roto i te mau vahine atoa, eaha te mea iti a'e i te ti'amâ, e te mea e tupu mai i roto i te opu. E e faito to te mau mea atoa i mua Ia'na.


9

عٰلِمُ الْغَيْبِ وَالشَّهَادَةِ الْكَبِيْرُ الْمُتَعَالِ

‘alimul-gaibi wasy-syahādatil-kabīrul-muta‘āl(i).

(Allah) O vai tei ite i te mau mea atoa aita i itehia e te mau mea mau; Te Rahi Roa ' ' e, Te Teitei Roa ' ' e.


10

سَوَاۤءٌ مِّنْكُمْ مَّنْ اَسَرَّ الْقَوْلَ وَمَنْ جَهَرَ بِهٖ وَمَنْ هُوَ مُسْتَخْفٍۢ بِالَّيْلِ وَسَارِبٌۢ بِالنَّهَارِ

sawā'um minkum man asarral-qaula wa man jahara bihī wa man huwa mustakhfim bil-laili wa sāribum bin-nahār(i).

O te hoê â huru (no Allah), o vai i rotopu ia outou o te huna ra i ta'na mau parau e o te parau mau ia'na; e o vai te huna ra i te pô e o vai te haere i te avatea.


11

لَهٗ مُعَقِّبٰتٌ مِّنْۢ بَيْنِ يَدَيْهِ وَمِنْ خَلْفِهٖ يَحْفَظُوْنَهٗ مِنْ اَمْرِ اللّٰهِ ۗاِنَّ اللّٰهَ لَا يُغَيِّرُ مَا بِقَوْمٍ حَتّٰى يُغَيِّرُوْا مَا بِاَنْفُسِهِمْۗ وَاِذَآ اَرَادَ اللّٰهُ بِقَوْمٍ سُوْۤءًا فَلَا مَرَدَّ لَهٗ ۚوَمَا لَهُمْ مِّنْ دُوْنِهٖ مِنْ وَّالٍ

lahū mu‘aqqibātum mim baini yadaihi wa min khalfihī yaḥfaẓūnahū min amrillāh(i), innallāha lā yugayyiru mā biqaumin ḥattā yugayyirū mā bi'anfusihim, wa iżā arādallāhu biqaumin sū'an falā maradda lah(ū), wa mā lahum min dūnihī miw wāl(in).

No'na (taata), te vai ra te mau melahi o te tauiui no te paruru ia'na, mai mua e i muri ia'na. E paruru ratou i te reira na roto i te faaueraa a Allah. Oia mau, eita Allah e taui i te huru o te hoê nunaa e tae roa'tu i te taime ua taui ratou i te huru o ratou iho. E mai te peu e e hinaaro Allah e rave i te ino no te hoê nunaa, aita e taata ê atu e nehenehe e patoi i te reira, e aita ' tu e paruru no ratou maori râ Ia ' na.


12

هُوَ الَّذِيْ يُرِيْكُمُ الْبَرْقَ خَوْفًا وَّطَمَعًا وَّيُنْشِئُ السَّحَابَ الثِّقَالَۚ

huwal-lażī yurīkumul -barqa khaufaw wa ṭama‘aw wa yunsyi'us -saḥābaṡ-ṡiqāl(a).

O Oia te faaite nei i te uira ia outou, te faatupu nei i te mata'u e te ti'aturiraa, e te hamani nei Oia i te mau kapua.


13

وَيُسَبِّحُ الرَّعْدُ بِحَمْدِهٖ وَالْمَلٰۤىِٕكَةُ مِنْ خِيْفَتِهٖۚ وَيُرْسِلُ الصَّوَاعِقَ فَيُصِيْبُ بِهَا مَنْ يَّشَاۤءُ وَهُمْ يُجَادِلُوْنَ فِى اللّٰهِ ۚوَهُوَ شَدِيْدُ الْمِحَالِۗ

wa yusabbiḥur-ra‘du biḥamdihī wal-malā'ikatu min khīfatih(ī), wa yursiluṣ-ṣawā‘iqa fa yuṣību bihā may yasyā'u wa hum yujālidilūna fillāh(i), wa huwa syadīdul-miḥāl(i).

E ua faahanahana te reo puai Ia'na, (e mai te reira atoa) te mau melahi no te mea ua mǎta'u ratou Ia'na, e ua hapono mai o Allah i te uira, e i muri iho ua topa maira te reira i ni'a i te taata ta'na i hinaaro, a tauaparau ai ratou no ni'a ia Allah, e e mea ino roa Oia i roto i To'na faautuaraa.


14

لَهٗ دَعْوَةُ الْحَقِّۗ وَالَّذِيْنَ يَدْعُوْنَ مِنْ دُوْنِهٖ لَا يَسْتَجِيْبُوْنَ لَهُمْ بِشَيْءٍ اِلَّا كَبَاسِطِ كَفَّيْهِ اِلَى الْمَاۤءِ لِيَبْلُغَ فَاهُ وَمَا هُوَ بِبَالِغِهٖۗ وَمَا دُعَاۤءُ الْكٰفِرِيْنَ اِلَّا فِيْ ضَلٰلٍ

lahū da‘watul-ḥaqq(i), wal-lażīna yad‘ūna min dūnihī lā yastajībūna lahum bisyai'in illā kabāsiṭi kaffaihi ilal-mā'i liyabluga fāhu wa mā huwa bibāligih(ī), wa mā du‘ā'ul-kāfirīna illā fī ḍalāl(in).

Ia Allah ana'e te pure mau. Eita te mau idolo ta ratou e haamori ra e nehenehe e horo'a ia ratou i te hoê mea, e ere râ ratou i te mea taa ê i te hoê taata e tatara i to'na na rima i roto i te pape ia tae atu (te pape) i to'na vaha. Noa ' tu e aita te pape e tae atu i to ' na vaha. E e mea faufaa ore te mau pure a te feia aita e tiaturi ra


15

وَلِلّٰهِ يَسْجُدُ مَنْ فِى السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِ طَوْعًا وَّكَرْهًا وَّظِلٰلُهُمْ بِالْغُدُوِّ وَالْاٰصَالِ ۩

wa lillāhi yasjudu man fis-samāwāti wal-arḍi ṭau‘aw wa karhaw wa ẓilāluhum bil-guduwwi wal-āṣāl(i).

E te tu'ati nei ratou atoa ia ratou ia Allah, i ni'a anei i te ra'i e aore râ, i ni'a i te fenua, ma to ratou iho hinaaro e aore râ, ma te faahepohia (e te tu'ati atoa ra) i to ratou mau ô, i te poipoi e i te ahiahi.


16

قُلْ مَنْ رَّبُّ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِۗ قُلِ اللّٰهُ ۗقُلْ اَفَاتَّخَذْتُمْ مِّنْ دُوْنِهٖٓ اَوْلِيَاۤءَ لَا يَمْلِكُوْنَ لِاَنْفُسِهِمْ نَفْعًا وَّلَا ضَرًّاۗ قُلْ هَلْ يَسْتَوِى الْاَعْمٰى وَالْبَصِيْرُ ەۙ اَمْ هَلْ تَسْتَوِى الظُّلُمٰتُ وَالنُّوْرُ ەۚ اَمْ جَعَلُوْا لِلّٰهِ شُرَكَاۤءَ خَلَقُوْا كَخَلْقِهٖ فَتَشَابَهَ الْخَلْقُ عَلَيْهِمْۗ قُلِ اللّٰهُ خَالِقُ كُلِّ شَيْءٍ وَّهُوَ الْوَاحِدُ الْقَهَّارُ

qul mar rabbus-samāwāti wal-arḍ(i), qulillāh(u), qul afattakhażtum min dūnihī auliyā'a lā yamlikūna li'anfusihim naf‘aw wa lā ḍarrā(n), qul hal yastawil-a‘mā wal-baṣīr(u), am hal tastawiẓ-ẓulumātu wan-nūr(u), am ja‘alū lillāhi syurakā'a khalaqū kakhalqihī fa tasyābahal-khalqu ‘alaihim, qulillāhu khāliqu kulli syai'iw wa huwal-wāḥidul-qahhār(u).

A parau na (Muhammad) e, "O vai te Fatu o te ra'i e te fenua?" A parau e, “O te Atua.” A parau e, "E mea ti'a anei ia outou ia farii i te tahi atu mau paruru maoti râ ia Allah, ia ore ana'e ratou e nehenehe e horo'a i te maitai e aore râ, e arai i te ino ia ratou iho?" A parau e, "Ua au anei te matapo i te feia e hi'o ra? E aore râ, ua au anei te pouri i te maramarama? Te faahoa ra anei ratou e o Allah o te nehenehe e hamani mai Ta'na mau hamaniraa, ia au i te huru o na hamaniraa e piti i roto i to ratou mata?" A parau e, "O Allah te Poiete o te mau mea atoa, e o Oia te Atua Mana Hope, te Mana Hope".


17

اَنْزَلَ مِنَ السَّمَاۤءِ مَاۤءً فَسَالَتْ اَوْدِيَةٌ ۢ بِقَدَرِهَا فَاحْتَمَلَ السَّيْلُ زَبَدًا رَّابِيًا ۗوَمِمَّا يُوْقِدُوْنَ عَلَيْهِ فِى النَّارِ ابْتِغَاۤءَ حِلْيَةٍ اَوْ مَتَاعٍ زَبَدٌ مِّثْلُهٗ ۗ كَذٰلِكَ يَضْرِبُ اللّٰهُ الْحَقَّ وَالْبَاطِلَ ەۗ فَاَمَّا الزَّبَدُ فَيَذْهَبُ جُفَاۤءً ۚوَاَمَّا مَا يَنْفَعُ النَّاسَ فَيَمْكُثُ فِى الْاَرْضِۗ كَذٰلِكَ يَضْرِبُ اللّٰهُ الْاَمْثَالَ ۗ

anzala minas-samā'i mā'an fa sālat audiyatum biqadarihā faḥtamalas-sailu zabadar rābiyā(n), wa mimmā yūqidūna ‘alaihi fin-nāribtigā'a ḥilyatin au matā‘in zabadum miṡluh(ū), każālika yaḍribullāhul-ḥaqqa wal-bāṭil(a), fa ammaz-zabadu fa yażhabu jufā'ā(n), wa ammā mā yanfa‘un-nāsa fa yamkuṡu fil-arḍ(i), każālika yaḍribullāhul-amṡāl(a).

Ua tono mai o Allah i te pape (ûa) mai te ra'i mai, no reira, te tahe ra te reira (te pape) i roto i te afaa ia au i to ' na rahi, e i muri iho e hopoi mai te reira i te hu'ahu'a. Te vai ra atoa te hoê hu'ahu'a mai te reira te huru (te hu'ahu'a i teie nei) no roto mai i te mau mea (metara) ta ratou e rewa i roto i te auahi no te hamani i te mau tao'a faanehenehe aore ra te mau rave'a ohipa). No reira, te horoa ra Allah i te hoê parabole no nia i te mea o te parau mau e te mea haavare. Area te hu'ahu'a ra, e moe ê atu te reira mai te hoê mea ore; tera râ, e vai noa te mau mea e maitai ai te taata i nia i te fenua nei. No reira, ua horoa o Allah i te hoê parabole.


18

لِلَّذِيْنَ اسْتَجَابُوْا لِرَبِّهِمُ الْحُسْنٰىۗ وَالَّذِيْنَ لَمْ يَسْتَجِيْبُوْا لَهٗ لَوْ اَنَّ لَهُمْ مَّا فِى الْاَرْضِ جَمِيْعًا وَّمِثْلَهٗ مَعَهٗ لَافْتَدَوْا بِهٖ ۗ اُولٰۤىِٕكَ لَهُمْ سُوْۤءُ الْحِسَابِ ەۙ وَمَأْوٰىهُمْ جَهَنَّمُ ۗوَبِئْسَ الْمِهَادُ ࣖ

lil-lażīnastajābū lirabbihimul-ḥusnā, wal-lażīna lam yastajībū lahū lau anna lahum mā fil-arḍi jamī‘aw wa miṡlahū ma‘ahū laftadau bih(ī), ulā'ika lahum sū'ul-ḥisāb(i), wa ma'wāhum jahannam(u), wa bi'sal-mihād(u).

E fana'o te feia e pahono i te piiraa a te Atua i te hoê utua maitai. E te feia o te ore e pahono i To'na piiraa, ahiri e te vai ra ta ratou te mau mea atoa i ni'a i te fenua nei e te tahi atu mau mea mai te reira te huru, e hoo mai ïa ratou ia ratou iho na roto i te reira. E farii hoi ratou i te hoê faautuaraa riaria roa, e to ratou vahi faaearaa o te Po auahi ïa, e auê ïa vahi ino.


19

۞ اَفَمَنْ يَّعْلَمُ اَنَّمَآ اُنْزِلَ اِلَيْكَ مِنْ رَّبِّكَ الْحَقُّ كَمَنْ هُوَ اَعْمٰىۗ اِنَّمَا يَتَذَكَّرُ اُولُوا الْاَلْبَابِۙ

afamay ya‘lamu annamā unzila ilaika mir rabbikal-ḥaqqu kaman huwa a‘mā, innamā yatażakkaru ulul-albāb(i).

No reira, mai te hoê taata matapo anei te taata o te ite ra e o te parau mau ta te Atua i faaite mai ia outou? O te mau taata maramarama ana'e te haapao maitai,


20

الَّذِيْنَ يُوْفُوْنَ بِعَهْدِ اللّٰهِ وَلَا يَنْقُضُوْنَ الْمِيْثَاقَۙ

al-lażīna yūfūna bi‘ahdillāhi wa lā yanquḍūnal-mīṡāq(a).

Te feia e faatupu i te fafauraa a te Atua e aita e ofati i te fafauraa,


21

وَالَّذِيْنَ يَصِلُوْنَ مَآ اَمَرَ اللّٰهُ بِهٖٓ اَنْ يُّوْصَلَ وَيَخْشَوْنَ رَبَّهُمْ وَيَخَافُوْنَ سُوْۤءَ الْحِسَابِ ۗ

wal-lażīna yaṣilūna mā amarallāhu bihī ay yūṣala wa yakhsyauna rabbahum wa yakhāfūna sū'al-ḥisāb(i).

e te feia e apiti atu i te mea ta te Atua i faaue ia amui atu, e te mata'u nei i to ratou Fatu e te mata'u nei i te hoê faautuaraa ri'ari'a.


22

وَالَّذِيْنَ صَبَرُوا ابْتِغَاۤءَ وَجْهِ رَبِّهِمْ وَاَقَامُوا الصَّلٰوةَ وَاَنْفَقُوْا مِمَّا رَزَقْنٰهُمْ سِرًّا وَّعَلَانِيَةً وَّيَدْرَءُوْنَ بِالْحَسَنَةِ السَّيِّئَةَ اُولٰۤىِٕكَ لَهُمْ عُقْبَى الدَّارِۙ

wal-lażīna ṣabarubtigā'a wajhi rabbihim wa aqāmuṣ-ṣalāta wa anfaqū mimmā razaqnāhum sirraw wa ‘alāniyataw wa yadra'ūna bil-ḥasanatis-sayyi'ata ulā'ika lahum ‘uqbad-dār(i).

E te feia e faaoroma'i nei no te mea te ti'aturi nei ratou i te mauruuru o to ratou Fatu, te pure nei, e te faaohipa nei i te hoê tuhaa o te maa ta matou i horo'a ia ratou, ma te huna e aore râ, ma te mata'ita'i, e te pato'i nei i te ino e te maitai, o ratou ïa te taata e farii i te hopea (maitai).


23

جَنّٰتُ عَدْنٍ يَّدْخُلُوْنَهَا وَمَنْ صَلَحَ مِنْ اٰبَاۤىِٕهِمْ وَاَزْوَاجِهِمْ وَذُرِّيّٰتِهِمْ وَالْمَلٰۤىِٕكَةُ يَدْخُلُوْنَ عَلَيْهِمْ مِّنْ كُلِّ بَابٍۚ

jannātu ‘adniy yadkhulūnahā wa man ṣalaḥa min ābā'ihim wa azwājihim wa żurriyyātihim wal-malā'ikatu yadkhulūna ‘alaihim min kulli bāb(in).

(te) te ra'i no 'Adn, e tomo ratou i roto i te reira e te feia parau-ti'a no roto mai i to ratou mau tupuna, to ratou mau hoa faaipoipo, e ta ratou mau tamarii e ta ratou mau mootua tamaroa, area te mau melahi ra, e tomo ïa i roto i to ratou mau vahi na roto mai i te mau uputa atoa;


24

سَلٰمٌ عَلَيْكُمْ بِمَا صَبَرْتُمْ فَنِعْمَ عُقْبَى الدَّارِۗ

salāmun ‘alaikum bimā ṣabartum fa ni‘ma ‘uqbad-dār(i).

(Ma te parau atu), "Mauruuru ia oe no to oe faaoroma'i." Auê ïa vahi hopea arearea mau te reira.


25

وَالَّذِيْنَ يَنْقُضُوْنَ عَهْدَ اللّٰهِ مِنْ ۢ بَعْدِ مِيْثَاقِهٖ وَيَقْطَعُوْنَ مَآ اَمَرَ اللّٰهُ بِهٖٓ اَنْ يُّوْصَلَ وَيُفْسِدُوْنَ فِى الْاَرْضِۙ اُولٰۤىِٕكَ لَهُمُ اللَّعْنَةُ وَلَهُمْ سُوْۤءُ الدَّارِ

wal-lażīna yanquḍūna ‘ahdallāhi mim ba‘di mīṡāqihī wa yaqṭa‘ūna mā amarallāhu bihī ay yūṣala wa yufsidūna fil-arḍ(i), ulā'ika lahumul-la‘natu wa lahum sū'ud-dār(i).

E te feia e ofati i te fafauraa a Allah i muri a'e i to'na fafauraahia, e e ofati i te mea ta Allah i faaue ia amui atu e ia rave i te ohipa ino i ni'a i te fenua nei; ua farii ratou i te hoê ana'iraa e te hoê vahi ino no te ora (Jahanam).


26

اَللّٰهُ يَبْسُطُ الرِّزْقَ لِمَنْ يَّشَاۤءُ وَيَقْدِرُ ۗوَفَرِحُوْا بِالْحَيٰوةِ الدُّنْيَاۗ وَمَا الْحَيٰوةُ الدُّنْيَا فِى الْاٰخِرَةِ اِلَّا مَتَاعٌ ࣖ

allāhu yabsuṭur-rizqa limay yasyā'u wa yaqdir(u), wa fariḥū bil-ḥayātid-dun-yā, wa mal-ḥayātud-dun-yā fil-ākhirati illā matā‘(un).

E faarahi o Allah i te maa no ta'na e hinaaro e e taoti'a i te reira (no ta'na e hinaaro). E oaoa ratou i te oraraa o teie nei ao, noa'tu e, e mea arearea noa te oraraa o teie nei ao ia faaauhia i te oraraa i muri mai i te poheraa.


27

وَيَقُوْلُ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا لَوْلَآ اُنْزِلَ عَلَيْهِ اٰيَةٌ مِّنْ رَّبِّهٖۗ قُلْ اِنَّ اللّٰهَ يُضِلُّ مَنْ يَّشَاۤءُ وَيَهْدِيْٓ اِلَيْهِ مَنْ اَنَابَۖ

wa yaqūlul-lażīna kafarū lau lā unzila ‘alaihi āyatum mir rabbih(ī), qul innallāha yuḍillu may yasyā'u wa yahdī ilaihi man anāb(a).

E te parau nei te feia aita e tiaturi ra e, "No te aha to'na Fatu i ore ai i tono mai i te hoê tapa'o (semeio) ia'na (Muhammad)?" A parau (Muhammad) e, "Oia mau, e arata'i Allah i te feia ta'na e hinaaro e e arata'i oia i te feia e tatarahapa ia'na",


28

الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَتَطْمَىِٕنُّ قُلُوْبُهُمْ بِذِكْرِ اللّٰهِ ۗ اَلَا بِذِكْرِ اللّٰهِ تَطْمَىِٕنُّ الْقُلُوْبُ ۗ

al-lażīna āmanū wa taṭma'innu qulūbuhum biżikrillāh(i), alā biżikrillāhi taṭma'innul-qulūb(u).

(te feia e ti'aturi nei e e farii to ratou aau i te hau na roto i te haamana'oraa ia Allah. A haamana'o na e, na roto ana'e i te haamana'oraa ia Allah, e nehenehe to outou aau e vai hau.


29

اَلَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَعَمِلُوا الصّٰلِحٰتِ طُوْبٰى لَهُمْ وَحُسْنُ مَاٰبٍ

allażīna āmanū wa ‘amiluṣ-ṣāliḥāti ṭūbā lahum wa ḥusnu ma'āb(in).

E ite te feia e ti'aturi nei e e rave nei i te mau ohipa maitai i te oaoa e te hoê faaho'iraa maitai.


30

كَذٰلِكَ اَرْسَلْنٰكَ فِيْٓ اُمَّةٍ قَدْ خَلَتْ مِنْ قَبْلِهَآ اُمَمٌ لِّتَتْلُوَا۟ عَلَيْهِمُ الَّذِيْٓ اَوْحَيْنَآ اِلَيْكَ وَهُمْ يَكْفُرُوْنَ بِالرَّحْمٰنِۗ قُلْ هُوَ رَبِّيْ لَآ اِلٰهَ اِلَّا هُوَۚ عَلَيْهِ تَوَكَّلْتُ وَاِلَيْهِ مَتَابِ

każālika arsalnāka fī ummatin qad khalat min qablihā umamul litatluwa ‘alaihimul-lażī auḥainā ilaika wa hum yakfurūna bir-raḥmān(i), qul huwa rabbī lā ilāha illā huw(a), ‘alaihi tawakkaltu wa ilaihi matāb(i).

No reira, ua tono matou ia outou (Muhammad) i te hoê nunaa e rave rahi taata tei pohe, ia nehenehe ia outou ia tai'o ia ratou (te Qur'an) ta matou i faaite mai ia outou, noa'tu e, aita ratou e ti'aturi nei i te Atua, te Aroha Roa a'e. A parau e, "O Oia to'u Fatu, aita e atua maori râ Ia'na; ia'na ana'e ta'u e ti'aturi nei e ia'na ana'e ta'u e tatarahapa nei".


31

وَلَوْ اَنَّ قُرْاٰنًا سُيِّرَتْ بِهِ الْجِبَالُ اَوْ قُطِّعَتْ بِهِ الْاَرْضُ اَوْ كُلِّمَ بِهِ الْمَوْتٰىۗ بَلْ لِّلّٰهِ الْاَمْرُ جَمِيْعًاۗ اَفَلَمْ يَا۟يْـَٔسِ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْٓا اَنْ لَّوْ يَشَاۤءُ اللّٰهُ لَهَدَى النَّاسَ جَمِيْعًاۗ وَلَا يَزَالُ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا تُصِيْبُهُمْ بِمَا صَنَعُوْا قَارِعَةٌ اَوْ تَحُلُّ قَرِيْبًا مِّنْ دَارِهِمْ حَتّٰى يَأْتِيَ وَعْدُ اللّٰهِ ۗاِنَّ اللّٰهَ لَا يُخْلِفُ الْمِيْعَادَ ࣖ

wa lau anna qur'ānan suyyirat bihil-jibālu au quṭṭi‘at bihil-arḍu au kullima bihil-mautā, bal lillāhil-amru jamī‘ā(n), afalam yai'asil-lażīna āmanū allau yasyā'ullāhu lahadan-nāsa jamī‘ā(n), wa lā yazālul-lażīna kafarū tuṣībuhum bimā ṣana‘ū qāri‘atun au taḥullu qarībam min dārihim ḥattā ya'tiya wa‘dullāh(i), innallāha lā yukhliful-mī‘ād(a).

E mai te mea e, te vai ra te hoê tai'oraa (Buka Mo'a) o te nehenehe e aueue i te mau mou'a, e amahamaha te fenua, e aore râ, e nehenehe te feia pohe e paraparau (o te Qur'an ïa). Te parau mau, no Allah te mau mea atoa. No reira, aita te feia faaroo i ite e, mai te mea e, e hinaaro Allah (te feia faaroo atoa), e horo'a mau Allah i te arata'iraa i te mau taata atoa. E ua tairi noa te feia ti'aturi ore i te mau ati tei tupu mai na roto i ta ratou iho mau ohipa aore ra te mau ati tei tupu i piha'i iho i to ratou vahi nohoraa, e tae roa'tu i te taeraa mai te fafauraa a Allah (te haruraa ia Mecca). Oia mau, aita Allah e ofati i te mau fafauraa.


32

وَلَقَدِ اسْتُهْزِئَ بِرُسُلٍ مِّنْ قَبْلِكَ فَاَمْلَيْتُ لِلَّذِيْنَ كَفَرُوْا ثُمَّ اَخَذْتُهُمْ فَكَيْفَ كَانَ عِقَابِ

wa laqadistuhzi'a birusulim min qablika fa amlaitu lil-lażīna kafarū ṡumma akhażtuhum fa kaifa kāna ‘iqāb(i).

Ua faaooohia te tahi o te mau ve'a i mua ia outou (Muhammad), no reira, ua horo'a vau i te feia ti'aturi ore i te hoê tau, e i muri iho ua haamou vau ia ratou. Auê ïa to ' u mamae rahi!


33

اَفَمَنْ هُوَ قَاۤىِٕمٌ عَلٰى كُلِّ نَفْسٍۢ بِمَا كَسَبَتْۚ وَجَعَلُوْا لِلّٰهِ شُرَكَاۤءَ ۗ قُلْ سَمُّوْهُمْۗ اَمْ تُنَبِّـُٔوْنَهٗ بِمَا لَا يَعْلَمُ فِى الْاَرْضِ اَمْ بِظَاهِرٍ مِّنَ الْقَوْلِ ۗبَلْ زُيِّنَ لِلَّذِيْنَ كَفَرُوْا مَكْرُهُمْ وَصُدُّوْا عَنِ السَّبِيْلِ ۗوَمَنْ يُّضْلِلِ اللّٰهُ فَمَا لَهٗ مِنْ هَادٍ

afaman huwa qā'imun ‘alā kulli nafsim bimā kasabat, wa ja‘alū lillāhi syurakā'(a), qul sammūhum, am tunabbi'ūnahū bimā lā ya‘lamu fil-arḍi am biẓāhirim minal-qaul(i), bal zuyyina lil-lażīna kafarū makruhum wa ṣuddū ‘anis-sabīl(i), wa may yuḍlilillāhu famā lahū min hād(in).

No reira, o te Atua anei te paruru nei i te mau varua atoa i ta ratou e rave ra (mai te tahi atu mau taata)? E mau hoa ratou no Allah. A parau e, "A faaite i to ratou mau huru maitatai." E aore râ, te hinaaro ra anei outou e faaite ia Allah i te mea ta'na i ore i ite i ni'a i te fenua nei, e aore râ, (te parauraa no ni'a i te reira) e parau noa ïa i roto i te fanauraa. Te parau mau, no te feia ti'aturi ore, e riro to ratou haavare ei mea nehenehe roa e e tape'ahia ratou i ni'a i te e'a (atau). E o te taata atoa ta Allah e hape ra, aita e taata no te arata'i ia'na.


34

لَهُمْ عَذَابٌ فِى الْحَيٰوةِ الدُّنْيَا وَلَعَذَابُ الْاٰخِرَةِ اَشَقُّۚ وَمَا لَهُمْ مِّنَ اللّٰهِ مِنْ وَّاقٍ

lahum ‘ażābun fil-ḥayātid-dun-yā wa la‘ażābul-ākhirati asyaqq(u), wa mā lahum minallāhi miw wāq(in).

E hamani - ino - hia ratou i roto i teie oraraa o te ao nei, e e mea papû maitai e, e mea fifi roa'tu te faautuaraa i muri mai i te poheraa. Aita e taata no te paruru ia ratou i (te faautuaraa a) Allah


35

۞ مَثَلُ الْجَنَّةِ الَّتِيْ وُعِدَ الْمُتَّقُوْنَۗ تَجْرِيْ مِنْ تَحْتِهَا الْاَنْهٰرُۗ اُكُلُهَا دَاۤىِٕمٌ وَّظِلُّهَاۗ تِلْكَ عُقْبَى الَّذِيْنَ اتَّقَوْا ۖوَّعُقْبَى الْكٰفِرِيْنَ النَّارُ

maṡalul-jannatil-latī wu‘idal-muttaqūn(a), tajrī min taḥtihal-anhār(u), ukuluhā dā'imuw wa ẓilluhā, tilka ‘uqbal-lażīnattaqau, wa ‘uqbal-kāfirīnan-nār(u).

Te parabole no ni'a i te ra'i tei fafauhia i te feia haapa'o maitai (e au ïa i te hoê faaapu), e te tahe ra te mau anavai i raro iho; e mea hotu e e mea mǎrû noa. O te vahi hopea ïa no te feia paieti; area te vahi hopea no te feia o te ore e tiaturi i te Atua, o te hade ïa.


36

وَالَّذِيْنَ اٰتَيْنٰهُمُ الْكِتٰبَ يَفْرَحُوْنَ بِمَآ اُنْزِلَ اِلَيْكَ وَمِنَ الْاَحْزَابِ مَنْ يُّنْكِرُ بَعْضَهٗ ۗ قُلْ اِنَّمَآ اُمِرْتُ اَنْ اَعْبُدَ اللّٰهَ وَلَآ اُشْرِكَ بِهٖ ۗاِلَيْهِ اَدْعُوْا وَاِلَيْهِ مَاٰبِ

wal-lażīna ātaināhumul-kitāba yafraḥūna bimā unzila ilaika wa minal-aḥzābi may yunkiru ba‘ḍah(ū), qul innamā umirtu an a‘budallāha wa lā usyrika bih(ī), ilaihi ad‘ū wa ilaihi ma'āb(i).

E te feia ta matou i horo'a i te buka, te oaoa nei ratou i te mea (te buka) tei heheuhia ia outou (Muhammad), e te vai ra te mau pŭpŭ (te mau ati Iuda e te mau Kerisetiano) o te pato'i nei i te hoê tuhaa o te reira. A parau e, "Ua faauehia vau ia haamori ia Allah e eiaha e amui atu Ia'na. Ia'na ana'e ta'u e pii nei (te mau taata), e Ia'na ana'e ta'u e ho'i atu".


37

وَكَذٰلِكَ اَنْزَلْنٰهُ حُكْمًا عَرَبِيًّاۗ وَلَىِٕنِ اتَّبَعْتَ اَهْوَاۤءَهُمْ بَعْدَمَا جَاۤءَكَ مِنَ الْعِلْمِۙ مَا لَكَ مِنَ اللّٰهِ مِنْ وَّلِيٍّ وَّلَا وَاقٍ ࣖ

wa każālika anzalnāhu ḥukman ‘arabiyyā(n), wa la'inittaba‘ta ahwā'ahum ba‘da mā jā'aka minal-‘ilm(i), mā laka minallāhi miw waliyyiw wa lā wāq(in).

E no reira, ua hapono matou i te reira (te Qur'an) ei ture (mau) na roto i te reo Arabic. Mai te mea e, e pee outou i ta ratou mau hinaaro i muri a'e i te taeraa mai te ite ia outou, aita ïa e taata no te paruru ia outou e aore râ, no te tauturu ia outou i te mauiui a Allah.


38

وَلَقَدْ اَرْسَلْنَا رُسُلًا مِّنْ قَبْلِكَ وَجَعَلْنَا لَهُمْ اَزْوَاجًا وَّذُرِّيَّةً ۗوَمَا كَانَ لِرَسُوْلٍ اَنْ يَّأْتِيَ بِاٰيَةٍ اِلَّا بِاِذْنِ اللّٰهِ ۗلِكُلِّ اَجَلٍ كِتَابٌ

wa laqad arsalnā rusulam min qablika wa ja‘alnā lahum azwājaw wa żurriyyah(tan), wa mā kāna lirasūlin ay ya'tiya bi'āyatin illā bi'iżnillāh(i), likulli ajalin kitāb(un).

E ua tono matou e rave rahi mau ve'a i mua ia outou (Muhammad), e ua horo'a matou i te mau vahine e te mau tamarii ia ratou. Aita e ti'araa to te hoê aposetolo no te horo'a i te mau haapapûraa (mau semeio) mai te mea e, ua farii Allah. Te vai ra te hoê Buka (papu) no te mau tau atoa.


39

يَمْحُوا اللّٰهُ مَا يَشَاۤءُ وَيُثْبِتُ ۚوَعِنْدَهٗٓ اُمُّ الْكِتٰبِ

yamḥullāhu mā yasyā'u wa yuṡbit(u), wa ‘indahū ummul-kitāb(i).

E tatara e e faataa o Allah i ta ' na e hinaaro. E te vai ra te Ummul-Kitab (Lauh Mahfuzh) i piha'i iho ia'na.


40

وَاِنْ مَّا نُرِيَنَّكَ بَعْضَ الَّذِيْ نَعِدُهُمْ اَوْ نَتَوَفَّيَنَّكَ فَاِنَّمَا عَلَيْكَ الْبَلٰغُ وَعَلَيْنَا الْحِسَابُ

wa immā nuriyannaka ba‘ḍal-lażī na‘iduhum au natawaffayannaka fa innamā ‘alaikal-balāgu wa ‘alainal-ḥisāb(u).

E mai te mea e, e faaite matou ia outou (Muhammad) i te tahi o te mau (ma'i-raa) ta matou i haamǎta'u ia ratou, e aore râ, ua haapohe matou ia outou, o ta outou hopoi'a ïa no te faaite i te reira, e o matou te feia e hi'opo'a (ta ratou mau ohipa).


41

اَوَلَمْ يَرَوْا اَنَّا نَأْتِى الْاَرْضَ نَنْقُصُهَا مِنْ اَطْرَافِهَاۗ وَاللّٰهُ يَحْكُمُ لَا مُعَقِّبَ لِحُكْمِهٖۗ وَهُوَ سَرِيْعُ الْحِسَابِ

awa lam yarau annā na'til-arḍa nanquṣuhā min aṭrāfihā, wallāhu yaḥkumu lā mu‘aqqiba liḥukmih(ī), wa huwa sarī‘ul-ḥisāb(i).

E aita anei ratou e ite ra e, e haere mai tatou i te mau vahi (o te feia o te ore e ti'aturi ia Allah), e i muri iho e faaiti tatou (i te mau vahi) (ri'iri noa) mai to ratou mau hiti? Eita te hoê taata e nehenehe e pato'i i Ta'na faaotiraa, e te haamau nei Allah i te ture (ia au i To'na hinaaro); E mea vitiviti roa oia i roto i ta ' na mau tata'uraa.


42

وَقَدْ مَكَرَ الَّذِيْنَ مِنْ قَبْلِهِمْ فَلِلّٰهِ الْمَكْرُ جَمِيْعًا ۗيَعْلَمُ مَا تَكْسِبُ كُلُّ نَفْسٍۗ وَسَيَعْلَمُ الْكُفّٰرُ لِمَنْ عُقْبَى الدَّارِ

wa qad makaral-lażīna min qablihim fa lillāhil-makru jamī‘ā(n), ya‘lamu mā taksibu kullu nafs(in), wa saya‘lamul-kuffāru liman ‘uqbad-dār(i).

Ua haavare te feia na mua ' tu ia ratou (te feia faaroo ore no Mecca), tera râ, tei roto te mana o Allah i te mau haavare atoa. Ua ite oia eaha ta te mau taata atoa e tamata nei, e te feia o te ore e ti'aturi i te Atua, e ite ïa ratou e, no vai te vahi hopea (maitai).


43

وَيَقُوْلُ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا لَسْتَ مُرْسَلًا ۗ قُلْ كَفٰى بِاللّٰهِ شَهِيْدًاۢ بَيْنِيْ وَبَيْنَكُمْۙ وَمَنْ عِنْدَهٗ عِلْمُ الْكِتٰبِ ࣖ

wa yaqūlul-lażīna kafarū lasta mursalā(n), qul kafā billāhi syahīdam bainī wa bainakum, wa man ‘indahū ‘ilmul-kitāb(i).

E te parau nei te feia aita e ti'aturi ra e, "E ere oe (Muhammad) i te ve'a". A parau e, "Ua navai o Allah e te feia e ite ra i te ite o te Buka ei ite i rotopu ia'u e oe".