Revert to Islam, click here
Isalama Al-Haq: Qur'an e Hadith
(Isalama mau)

Q.S Ar-Rum (اَلرُّوم) - 60 Te numera o te mau irava

(Roma)

Qari

Murottal Audio

1

الۤمّۤ ۚ

alif lām mīm.

Alif Lam Mim.


2

غُلِبَتِ الرُّوْمُۙ

gulibatir-rūm(u).

Ua pau te mau Roma,


3

فِيْٓ اَدْنَى الْاَرْضِ وَهُمْ مِّنْۢ بَعْدِ غَلَبِهِمْ سَيَغْلِبُوْنَۙ

fī adnal-arḍi wa hum mim ba‘di galabihim sayaglibūn(a).

i te fenua fatata roa ' ' e, e e upootia ratou i muri a'e i to ratou pau,


4

فِيْ بِضْعِ سِنِيْنَ ەۗ لِلّٰهِ الْاَمْرُ مِنْ قَبْلُ وَمِنْۢ بَعْدُ ۗوَيَوْمَىِٕذٍ يَّفْرَحُ الْمُؤْمِنُوْنَۙ

fī biḍ‘i sinīn(a), lillāhil-amru min qablu wa mim ba‘d(u), wa yauma'iżiy yafraḥul-mu'minūn(a).

i roto i te tahi mau matahiti (faahou). No Allah te ohipa na mua'tu e i muri mai (ua upooti'a ratou). E ua oaoa te feia faaroo i taua mahana ra (no te re o te mau Roma).


5

بِنَصْرِ اللّٰهِ ۗيَنْصُرُ مَنْ يَّشَاۤءُۗ وَهُوَ الْعَزِيْزُ الرَّحِيْمُ

binaṣrillāh(i), yanṣuru may yasyā'(u), wa huwal-‘azīzur-raḥīm(u).

no te tauturu a te Atua. Te tauturu nei Oia i ta'na e hinaaro. O Oia te Puai Roa a'e e te Aroha Roa a'e.


6

وَعْدَ اللّٰهِ ۗ لَا يُخْلِفُ اللّٰهُ وَعْدَهٗ وَلٰكِنَّ اَكْثَرَ النَّاسِ لَا يَعْلَمُوْنَ

wa‘dallāh(i), lā yukhlifullāhu wa‘dahū wa lākinna akṡaran-nāsi lā ya‘lamūn(a).

(Oia ho'i) te fafauraa a Allah. Eita Allah e ofati i Ta'na fafauraa, aita râ te rahiraa o te taata i ite.


7

يَعْلَمُوْنَ ظَاهِرًا مِّنَ الْحَيٰوةِ الدُّنْيَاۖ وَهُمْ عَنِ الْاٰخِرَةِ هُمْ غٰفِلُوْنَ

ya‘lamūna ẓāhiram minal-ḥayātid-dun-yā, wa hum ‘anil-ākhirati hum gāfilūn(a).

Ua ite ratou i te mea e fanauhia mai roto mai i te oraraa o te ao nei; noa'tu e, e mea haapa'o ore ratou no ni'a i te oraraa i muri mai i te poheraa.


8

اَوَلَمْ يَتَفَكَّرُوْا فِيْٓ اَنْفُسِهِمْ ۗ مَا خَلَقَ اللّٰهُ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضَ وَمَا بَيْنَهُمَآ اِلَّا بِالْحَقِّ وَاَجَلٍ مُّسَمًّىۗ وَاِنَّ كَثِيْرًا مِّنَ النَّاسِ بِلِقَاۤئِ رَبِّهِمْ لَكٰفِرُوْنَ

awalam yatafakkarū fī anfusihim, mā khalaqallāhus-samāwāti wal-arḍa wa mā bainahumā illā bil-ḥaqqi wa ajalim musammā(n), wa inna kaṡīram minan-nāsi biliqā'i rabbihim lakāfirūn(a).

E no te aha ratou e ore ai e feruri ia ratou iho (te ohipa i tupu)? Aita Allah i hamani i te ra'i e te fenua e te mau mea i rotopu ia raua, ma te ti'a râ (faanahoraa) e i roto i te taime i faataahia. E te parau mau, te rahiraa o te taata e patoi ra i te farerei i to ratou Atua.


9

اَوَلَمْ يَسِيْرُوْا فِى الْاَرْضِ فَيَنْظُرُوْا كَيْفَ كَانَ عَاقِبَةُ الَّذِيْنَ مِنْ قَبْلِهِمْۗ كَانُوْٓا اَشَدَّ مِنْهُمْ قُوَّةً وَّاَثَارُوا الْاَرْضَ وَعَمَرُوْهَآ اَكْثَرَ مِمَّا عَمَرُوْهَا وَجَاۤءَتْهُمْ رُسُلُهُمْ بِالْبَيِّنٰتِۗ فَمَا كَانَ اللّٰهُ لِيَظْلِمَهُمْ وَلٰكِنْ كَانُوْٓا اَنْفُسَهُمْ يَظْلِمُوْنَۗ

awalam yasīrū fil-arḍi fayanẓurū kaifa kāna ‘āqibatul-lażīna min qablihim, kānū asyadda minhum quwwataw wa aṡārul-arḍa wa ‘amarūhā akṡara mimmā ‘amarūhā wa jā'athum rusuluhum bil-bayyināt(i), famā kānallāhu liyaẓlimahum wa lākin kānū anfusahum yaẓlimūn(a).

E aita anei ratou i haere na ni'a i te fenua nei no te ite i te ohipa i tupu i ni'a i te feia i mua ia ratou (o tei pato'i i te aposetolo)? E mea puai a'e teie mau taata ia ratou (ia ratou iho), e ua faaapu ratou i te fenua (fenua) e ua haamaitai i te reira hau atu i ta ratou i manuïa. E ua haere mai ta ratou mau ve'a ia ratou ma te mau haapapûraa maramarama. No reira, eita Allah e rave i te ohipa ino ia ratou, o ratou râ te feia e rave nei i te ohipa ino ia ratou iho.


10

ثُمَّ كَانَ عَاقِبَةَ الَّذِيْنَ اَسَاۤءُوا السُّوْۤاٰىٓ اَنْ كَذَّبُوْا بِاٰيٰتِ اللّٰهِ وَكَانُوْا بِهَا يَسْتَهْزِءُوْنَ ࣖ

Ṡumma kāna ‘āqibatal-lażīna asā'us-sū'ā an każżabū bi'āyātillāhi wa kānū bihā yastahzi'ūn(a).

I muri iho, o te hoê ïa faautuaraa ino roa ' tu â no te feia e rave ra i te ino. No te mea te patoi nei ratou i te mau irava a Allah e te faaooo nei ratou i te reira.


11

اَللّٰهُ يَبْدَؤُا الْخَلْقَ ثُمَّ يُعِيْدُهٗ ثُمَّ اِلَيْهِ تُرْجَعُوْنَ

allāhu yabda'ul-khalqa ṡumma yu‘īduhū ṡumma ilaihi turja‘ūn(a).

O Allah tei haamata i te hamaniraa (te mau mea ora), e i muri iho ua faahiti faahou oia i te reira; e ho'i mai outou Ia'na.


12

وَيَوْمَ تَقُوْمُ السَّاعَةُ يُبْلِسُ الْمُجْرِمُوْنَ

wa yauma taqūmus-sā‘atu yublisul-mujrimūn(a).

E i te mahana (ia) e tupu ai te Hora, e mamû noa te feia hara (te mau Atua rahi) i roto i te hepohepo.


13

وَلَمْ يَكُنْ لَّهُمْ مِّنْ شُرَكَاۤىِٕهِمْ شُفَعٰۤؤُا وَكَانُوْا بِشُرَكَاۤىِٕهِمْ كٰفِرِيْنَ

wa lam yakul lahum min syurakā'ihim syufa‘ā'u wa kānū bisyurakā'ihim kāfirīn(a).

E eita ta ratou e nehenehe e ani (tauturu) i ta ratou mau idolo a patoi ai ratou i ta ratou mau idolo.


14

وَيَوْمَ تَقُوْمُ السَّاعَةُ يَوْمَىِٕذٍ يَّتَفَرَّقُوْنَ

wa yauma taqūmus-sā‘atu yauma'iżiy yatafarraqūn(a).

E i te mahana (i te taime) e tupu ai te mahana faautuaraa, e amahamaha te taata i taua mahana ra (i roto i te mau pǔpǔ).


15

فَاَمَّا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَعَمِلُوا الصّٰلِحٰتِ فَهُمْ فِيْ رَوْضَةٍ يُّحْبَرُوْنَ

fa ammal-lażīna āmanū wa ‘amiluṣ-ṣāliḥāti fahum fī rauḍatiy yuḥbarūn(a).

Te oaoa nei râ te feia e ti'aturi nei e e rave nei i te mau ohipa maitai i roto i te faaapu (i te ra'i).


16

وَاَمَّا الَّذِيْنَ كَفَرُوْا وَكَذَّبُوْا بِاٰيٰتِنَا وَلِقَاۤئِ الْاٰخِرَةِ فَاُولٰۤىِٕكَ فِى الْعَذَابِ مُحْضَرُوْنَ

wa ammal-lażīna kafarū wa każżabū bi'āyātinā wa liqā'il-ākhirati fa'ulā'ika fil-‘ażābi muḥḍarūn(a).

E no te feia o te ore e ti'aturi e o te pato'i i ta tatou mau tapa'o, e (te pato'i) i te putuputuraa o te ao nei, e vai noa ïa ratou i roto i te mauiui (te hade).


17

فَسُبْحٰنَ اللّٰهِ حِيْنَ تُمْسُوْنَ وَحِيْنَ تُصْبِحُوْنَ

fa subḥānallāhi ḥīna tumsūna wa ḥīna tuṣbiḥūn(a).

No reira, a faahanahana ia Allah i te ahiahi e i te poipoi (te poipoi),


18

وَلَهُ الْحَمْدُ فِى السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِ وَعَشِيًّا وَّحِيْنَ تُظْهِرُوْنَ

wa lahul-ḥamdu fis-samāwāti wal-arḍi wa ‘asyiyyaw wa ḥīna tuẓhirūn(a).

e ia aruehia Ia'na i ni'a i te ra'i, i ni'a i te fenua nei, i te po e i te avatea.


19

يُخْرِجُ الْحَيَّ مِنَ الْمَيِّتِ وَيُخْرِجُ الْمَيِّتَ مِنَ الْحَيِّ وَيُحْيِ الْاَرْضَ بَعْدَ مَوْتِهَا ۗوَكَذٰلِكَ تُخْرَجُوْنَ ࣖ

yukhrijul-ḥayya minal-mayyiti wa yukhrijul-mayyita minal-ḥayyi wa yuḥyil-arḍa ba‘da mautihā, wa każālika tukhrajūn(a).

Ua faaora mai oia i te feia ora mai roto mai i te feia pohe, ua faaho'i mai oia i te feia pohe mai roto mai i te feia ora, e ua faaora faahou i te fenua i muri a'e i to'na poheraa (maro). E mai te reira te huru, e afa'ihia mai outou i rapae (mai roto mai i te menema).


20

وَمِنْ اٰيٰتِهٖٓ اَنْ خَلَقَكُمْ مِّنْ تُرَابٍ ثُمَّ اِذَآ اَنْتُمْ بَشَرٌ تَنْتَشِرُوْنَ

wa min āyātihī an khalaqakum min turābin ṡumma iżā antum basyarun tantasyirūn(a).

Te tahi o To'na mau tapa'o (no To'na rahi), o te hamaniraa ïa Oia ia outou no roto mai i te repo, e i muri iho, ua riro oioi mai outou ei taata tei fanau faahou.


21

وَمِنْ اٰيٰتِهٖٓ اَنْ خَلَقَ لَكُمْ مِّنْ اَنْفُسِكُمْ اَزْوَاجًا لِّتَسْكُنُوْٓا اِلَيْهَا وَجَعَلَ بَيْنَكُمْ مَّوَدَّةً وَّرَحْمَةً ۗاِنَّ فِيْ ذٰلِكَ لَاٰيٰتٍ لِّقَوْمٍ يَّتَفَكَّرُوْنَ

wa min āyātihī an khalaqa lakum min anfusikum azwājal litaskunū ilaihā wa ja‘ala bainakum mawaddataw wa raḥmah(tan), inna fī żālika la'āyātil liqaumiy yatafakkarūn(a).

Te hoê o To'na mau tapa'o (no To'na rahi), o te hamaniraa ïa Oia i te mau hoa faaipoipo no outou mai roto mai i to outou iho huru, ia nehenehe ia outou ia anaanatae e ia farii i te tamărûraa ia ratou, e ua hamani Oia i te mau mana'o no te here e te here i rotopu ia outou. Oia mau, te vai ra te mau tapao no te hoê nunaa e feruri ra i roto i te reira.


22

وَمِنْ اٰيٰتِهٖ خَلْقُ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِ وَاخْتِلَافُ اَلْسِنَتِكُمْ وَاَلْوَانِكُمْۗ اِنَّ فِيْ ذٰلِكَ لَاٰيٰتٍ لِّلْعٰلِمِيْنَ

wa min āyātihī khalqus-samāwāti wal-arḍi wakhtilāfu alsinatikum wa alwānikum, inna fī żālika la'āyātil lil-‘ālimīn(a).

Te tahi atu o Ta'na mau tapa'o, o te hamaniraa ïa i te ra'i e te fenua, e te mau taa-ê-raa i roto i to outou mau reo e to outou mau tae. Oia mau, te vai ra te mau tapao no te hoê nunaa o tei ite.


23

وَمِنْ اٰيٰتِهٖ مَنَامُكُمْ بِالَّيْلِ وَالنَّهَارِ وَابْتِغَاۤؤُكُمْ مِّنْ فَضْلِهٖۗ اِنَّ فِيْ ذٰلِكَ لَاٰيٰتٍ لِّقَوْمٍ يَّسْمَعُوْنَ

wa min āyātihī manāmukum bil-laili wan-nahāri wabtigā'ukum min faḍlih(ī), inna fī żālika la'āyātil liqaumiy yasma‘ūn(a).

Te tahi o te mau tapa'o (no To'na rahi), o to outou taotoraa ïa i te pô e i te avatea, e ta outou mau tamataraa no te imi i te tahi o Ta'na mau ô. Te vai mau ra te mau tapao no te hoê nunaa e faaroo ra i roto i te reira.


24

وَمِنْ اٰيٰتِهٖ يُرِيْكُمُ الْبَرْقَ خَوْفًا وَّطَمَعًا وَّيُنَزِّلُ مِنَ السَّمَاۤءِ مَاۤءً فَيُحْيٖ بِهِ الْاَرْضَ بَعْدَ مَوْتِهَاۗ اِنَّ فِيْ ذٰلِكَ لَاٰيٰتٍ لِّقَوْمٍ يَّعْقِلُوْنَ

wa min āyātihī yurīkumul-barqa khaufaw wa ṭama‘aw wa yunazzilu minas-samā'i mā'an fa yuḥyī bihil-arḍa ba‘da mautihā, inna fī żālika la'āyātil liqaumiy ya‘qilūn(a).

E i roto i To'na mau tapa'o (no To'na rahi), te faaite nei Oia ia outou i te uira no te (faauru i te) mata'u e te ti'aturiraa, e te faatae nei Oia i te pape (ûa) mai te ra'i mai, e i muri iho, te faaora nei Oia i te fenua i muri a'e i to'na poheraa (maro). Te vai mau ra te mau tapao no te hoê nunaa e ite ra.


25

وَمِنْ اٰيٰتِهٖٓ اَنْ تَقُوْمَ السَّمَاۤءُ وَالْاَرْضُ بِاَمْرِهٖۗ ثُمَّ اِذَا دَعَاكُمْ دَعْوَةًۖ مِّنَ الْاَرْضِ اِذَآ اَنْتُمْ تَخْرُجُوْنَ

wa min āyātihī an taqūmas-samā'u wal-arḍu bi'amrih(ī), ṡumma iżā da‘ākum da‘watam minal-arḍi iżā antum takhrujūn(a).

E i rotopu i To'na mau tapa'o (te rahi), te vai ra te haamauraa o te ra'i e te fenua na roto i To'na hinaaro. Ia pii ana'e Oia ia outou hoê taime mai ni'a mai i te fenua nei, e haere mai outou i rapae (mai roto mai i te menema).


26

وَلَهٗ مَنْ فِى السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِۗ كُلٌّ لَّهٗ قٰنِتُوْنَ

wa lahū man fis-samāwāti wal-arḍ(i), kullul lahū qānitūn(a).

E no'na te mau mea atoa i ni'a i te ra'i e te fenua nei. E auraro ana'e te mau mea atoa ia'na ana'e.


27

وَهُوَ الَّذِيْ يَبْدَؤُا الْخَلْقَ ثُمَّ يُعِيْدُهٗ وَهُوَ اَهْوَنُ عَلَيْهِۗ وَلَهُ الْمَثَلُ الْاَعْلٰى فِى السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِۚ وَهُوَ الْعَزِيْزُ الْحَكِيْمُ ࣖ

wa huwal-lażī yabda'ul-khalqa ṡumma yu‘īduhū wa huwa ahwanu ‘alaih(i), wa lahul-maṡalul-a‘lā fis-samāwāti wal-arḍ(i), wa huwal-‘azīzul-ḥakīm(u).

E O Oia te haamata i te hamaniraa, e i muri iho e faahiti faahou i te reira, e e mea ohie a'e no'na. Te vai ra ia ' na te mau huru maitatai o te Teitei Roa ' ' e i nia i te ra'i e i nia i te fenua. E O Oia te Puai Roa a'e e te Paari Roa a'e.


28

ضَرَبَ لَكُمْ مَّثَلًا مِّنْ اَنْفُسِكُمْۗ هَلْ لَّكُمْ مِّنْ مَّا مَلَكَتْ اَيْمَانُكُمْ مِّنْ شُرَكَاۤءَ فِيْ مَا رَزَقْنٰكُمْ فَاَنْتُمْ فِيْهِ سَوَاۤءٌ تَخَافُوْنَهُمْ كَخِيْفَتِكُمْ اَنْفُسَكُمْۗ كَذٰلِكَ نُفَصِّلُ الْاٰيٰتِ لِقَوْمٍ يَّعْقِلُوْنَ

Ḍaraba lakum maṡalam min anfusikum, hal lakum mim mā malakat aimānukum min syurakā'a fī mā razaqnākum fa'antum fīhi sawā'un takhāfūnahum kakhīfatikum anfusakum, każālika nufaṣṣilul-āyāti liqaumiy ya‘qilūn(a).

Te horo'a nei Oia i te mau parabole no outou na roto mai ia outou iho. Mai te mea e, e riro mai te hoê o ta outou mau tavini ei hoa no outou i roto i te maa ta matou i horo'a ia outou, ia riro outou ei hoê â huru e ratou i roto i teie ohipa, e mǎta'u ana'e outou ia ratou mai ta outou e mǎta'u ra i to outou taata tapiri. Na roto i te reira, te faataa nei matou i te mau irava no te hoê nunaa e ite ra.


29

بَلِ اتَّبَعَ الَّذِيْنَ ظَلَمُوْٓا اَهْوَاۤءَهُمْ بِغَيْرِ عِلْمٍۗ فَمَنْ يَّهْدِيْ مَنْ اَضَلَّ اللّٰهُ ۗوَمَا لَهُمْ مِّنْ نّٰصِرِيْنَ

balittaba‘al-lażīna ẓalamū ahwā'ahum bigairi ‘ilm(in), famay yahdī man aḍallallāh(u), wa mā lahum min nāṣirīn(a).

Teie râ, te pee nei te feia parau - tia ore i to ratou mau hinaaro ma te ite ore; Na vai ïa e nehenehe e aratai i te mau taata ta Allah i hape? E aita e tauturu no ratou.


30

فَاَقِمْ وَجْهَكَ لِلدِّيْنِ حَنِيْفًاۗ فِطْرَتَ اللّٰهِ الَّتِيْ فَطَرَ النَّاسَ عَلَيْهَاۗ لَا تَبْدِيْلَ لِخَلْقِ اللّٰهِ ۗذٰلِكَ الدِّيْنُ الْقَيِّمُۙ وَلٰكِنَّ اَكْثَرَ النَّاسِ لَا يَعْلَمُوْنَۙ

fa aqim wajhaka lid-dīni ḥanīfā(n), fiṭratallāhil-latī faṭaran-nāsa ‘alaihā, lā tabdīla likhalqillāh(i), żālikad-dīnul-qayyim(u), wa lākinna akṡaran-nāsi lā ya‘lamūn(a).

No reira, a fariu atu i ni'a i te haapa'oraa faaroo (Islam); (ia au i te) natura o Allah no te mea ua hamani Oia i te taata ia au i te reira (fitrah). Aita e tauiraa i roto i te mau mea hamanihia a te Atua. (Oia ho'i) te haapa'oraa faaroo ti'a, aita râ te rahiraa o te taata i ite e,


31

۞ مُنِيْبِيْنَ اِلَيْهِ وَاتَّقُوْهُ وَاَقِيْمُوا الصَّلٰوةَ وَلَا تَكُوْنُوْا مِنَ الْمُشْرِكِيْنَۙ

munībīna ilaihi wattaqūhu wa aqīmuṣ-ṣalāta wa lā takūnū minal-musyrikīn(a).

na roto i te ho'iraa mai no te tatarahapa Ia'na, no te mata'u Ia'na, no te pure, e no te ore e riro ei hoa no Allah,


32

مِنَ الَّذِيْنَ فَرَّقُوْا دِيْنَهُمْ وَكَانُوْا شِيَعًا ۗ كُلُّ حِزْبٍۢ بِمَا لَدَيْهِمْ فَرِحُوْنَ

minal-lażīna farraqū dīnahum wa kānū syiya‘ā(n), kullu ḥizbim bimā ladaihim fariḥūn(a).

oia ho'i, te feia e faataa ê nei i ta ratou haapa'oraa faaroo e e faataa ê ia ratou i roto i te mau pŭpŭ e rave rahi. E te'ote'o nei te mau pŭpŭ tata'itahi i te mea e vai ra i roto i ta ratou pŭpŭ.


33

وَاِذَا مَسَّ النَّاسَ ضُرٌّ دَعَوْا رَبَّهُمْ مُّنِيْبِيْنَ اِلَيْهِ ثُمَّ اِذَآ اَذَاقَهُمْ مِّنْهُ رَحْمَةً اِذَا فَرِيْقٌ مِّنْهُمْ بِرَبِّهِمْ يُشْرِكُوْنَۙ

wa iżā massan-nāsa ḍurrun da‘au rabbahum munībīna ilaihi ṡumma iżā ażāqahum minhu raḥmatan iżā farīqum minhum birabbihim yusyrikūn(a).

Ia roohia ana'e te taata i te hoê atâtaraa, e titau ratou i to ratou Fatu ia ho'i mai Ia'na (ia tatarahapa), e ia horo'a ana'e Oia ia ratou i te hoê vahi iti o To'na aroha noa, e amui oioi noa te tahi o ratou ia Allah.


34

لِيَكْفُرُوْا بِمَآ اٰتَيْنٰهُمْۗ فَتَمَتَّعُوْاۗ فَسَوْفَ تَعْلَمُوْنَ

liyakfurū bimā ātaināhum, fatamatta‘ū, fasaufa ta‘lamūn(a).

Ia faaru'e ratou i te aroha ta matou i horo'a ia ratou. E a arearea, e i muri iho e ite outou (te mau faahopearaa o ta outou mau ohipa).


35

اَمْ اَنْزَلْنَا عَلَيْهِمْ سُلْطٰنًا فَهُوَ يَتَكَلَّمُ بِمَا كَانُوْا بِهٖ يُشْرِكُوْنَ

am anzalnā ‘alaihim sulṭānan fahuwa yatakallamu bimā kānū bihī yusyrikūn(a).

E aore râ, ua horo'a anei tatou ia ratou i te mau haamaramaramaraa no te faataa i te mea ta ratou e rave nei (mau) i te Atua?


36

وَاِذَآ اَذَقْنَا النَّاسَ رَحْمَةً فَرِحُوْا بِهَاۗ وَاِنْ تُصِبْهُمْ سَيِّئَةٌ ۢبِمَا قَدَّمَتْ اَيْدِيْهِمْ اِذَا هُمْ يَقْنَطُوْنَ

wa iżā ażaqnan-nāsa raḥmatan fariḥū bihā, wa in tuṣibhum sayyi'atum bimā qaddamat aidīhim iżā hum yaqnaṭūn(a).

E mai te mea e, e horo'a tatou i te aroha i te taata, e oaoa mau ratou i te reira (aroha). Teie râ, mai te peu e e roohia ratou i te hoê ati (atâtaraa) no to ratou iho hape, e hepohepo oioi ratou.


37

اَوَلَمْ يَرَوْا اَنَّ اللّٰهَ يَبْسُطُ الرِّزْقَ لِمَنْ يَّشَاۤءُ وَيَقْدِرُۗ اِنَّ فِيْ ذٰلِكَ لَاٰيٰتٍ لِّقَوْمٍ يُّؤْمِنُوْنَ

awalam yarau annallāha yabsuṭur-rizqa limay yasyā'u wa yaqdir(u), inna fī żālika la'āyātil liqaumiy yu'minūn(a).

E aita anei ratou e ite ra e, te horo'a nei Allah i te maa i te taata ta'na e hinaaro e te taotia nei Oia i te reira (no ta'na e hinaaro). Oia mau, te vai ra mau te mau tapa'o (no te rahi o Allah) no te feia faaroo.


38

فَاٰتِ ذَا الْقُرْبٰى حَقَّهٗ وَالْمِسْكِيْنَ وَابْنَ السَّبِيْلِۗ ذٰلِكَ خَيْرٌ لِّلَّذِيْنَ يُرِيْدُوْنَ وَجْهَ اللّٰهِ ۖوَاُولٰۤىِٕكَ هُمُ الْمُفْلِحُوْنَ

fa āti żal-qurbā ḥaqqahū wal-miskīna wabnas-sabīl(i), żālika khairul lil-lażīna yurīdūna wajhallāh(i), wa ulā'ika humul-mufliḥūn(a).

No reira, a horoa i ta ratou mau tiaraa i te mau fetii piri, e tae noa ' tu te feia veve e te feia e ratere ra. E mea maitai a'e te reira no te feia e imi ra i te mauruuru o Allah. E o ratou te feia fana'o.


39

وَمَآ اٰتَيْتُمْ مِّنْ رِّبًا لِّيَرْبُوَا۟ فِيْٓ اَمْوَالِ النَّاسِ فَلَا يَرْبُوْا عِنْدَ اللّٰهِ ۚوَمَآ اٰتَيْتُمْ مِّنْ زَكٰوةٍ تُرِيْدُوْنَ وَجْهَ اللّٰهِ فَاُولٰۤىِٕكَ هُمُ الْمُضْعِفُوْنَ

wa mā ātaitum mir ribal liyarbuwa fī amwālin-nāsi falā yarbū ‘indallāh(i), wa mā ātaitum min zakātin turīdūna wajhallāhi fa'ulā'ika humul-muḍ‘ifūn(a).

E eita te mau riba atoa ta outou e horo'a no te faarahi i te tao'a o te taata, e maraa ïa i mua ia Allah. E te mea ta outou e horo'a nei ei zakat o ta outou e hinaaro e farii i te farii o Allah, o te mau taata ïa e faarahi (te utu'a).


40

اَللّٰهُ الَّذِيْ خَلَقَكُمْ ثُمَّ رَزَقَكُمْ ثُمَّ يُمِيْتُكُمْ ثُمَّ يُحْيِيْكُمْۗ هَلْ مِنْ شُرَكَاۤىِٕكُمْ مَّنْ يَّفْعَلُ مِنْ ذٰلِكُمْ مِّنْ شَيْءٍۗ سُبْحٰنَهٗ وَتَعٰلٰى عَمَّا يُشْرِكُوْنَ ࣖ

allāhul-lażī khalaqakum ṡumma razaqakum ṡumma yumītukum ṡumma yuḥyīkum, hal min syurakā'ikum may yaf‘alu min żālikum min syai'(in), subḥānahū wa ta‘ālā ‘ammā yusyrikūn(a).

Ua hamani o Allah ia outou, ua horo'a ia outou i te maa, ua haapohe ia outou, e ua faaho'i mai oia ia outou i te ora. Te vai ra anei te hoê taata i rotopu i te feia ta outou i amui atu ia Allah o te nehenehe e rave i te hoê mea mai te reira te huru? Ia hanahana Ia'na e te Teitei Roa a'e i ni'a i te mau mea ta ratou e rave nei.


41

ظَهَرَ الْفَسَادُ فِى الْبَرِّ وَالْبَحْرِ بِمَا كَسَبَتْ اَيْدِى النَّاسِ لِيُذِيْقَهُمْ بَعْضَ الَّذِيْ عَمِلُوْا لَعَلَّهُمْ يَرْجِعُوْنَ

Żaharal-fasādu fil-barri wal-baḥri bimā kasabat aidin-nāsi liyużīqahum ba‘ḍal-lażī ‘amilū la‘allahum yarji‘ūn(a).

Ua itehia mai e te faatupu nei te mau ohipa a te rima o te taata i te mau faainoraa i nia i te fenua e i nia i te moana; Te hinaaro nei o Allah ia ite ratou i te tahi o te mau (mau faahopearaa o) ta ratou mau ohipa ia ho'i mai ratou (i ni'a i te e'a ti'a).


42

قُلْ سِيْرُوْا فِى الْاَرْضِ فَانْظُرُوْا كَيْفَ كَانَ عَاقِبَةُ الَّذِيْنَ مِنْ قَبْلُۗ كَانَ اَكْثَرُهُمْ مُّشْرِكِيْنَ

qul sīrū fil-arḍi fanẓurū kaifa kāna ‘āqibatul-lażīna min qabl(u), kāna akṡaruhum musyrikīn(a).

A parau na (Muhammad) e, "A haere na ni'a i te fenua nei e a hi'o eaha te huru o te hopea o te nunaa tahito. Te rahiraa o ratou, e mau taata tei amui atu ia (Allah)".


43

فَاَقِمْ وَجْهَكَ لِلدِّيْنِ الْقَيِّمِ مِنْ قَبْلِ اَنْ يَّأْتِيَ يَوْمٌ لَّا مَرَدَّ لَهٗ مِنَ اللّٰهِ يَوْمَىِٕذٍ يَّصَّدَّعُوْنَ

fa'aqim lid-dīnil-qayyimi min qabli ay ya'tiya yaumul lā maradda lahū minallāhi yauma'iżiy yaṣṣadda‘ūn(a).

No reira, a fariu atu i to outou mata i ni'a i te haapa'oraa faaroo ti'a (Islam) hou a tae mai ai te hoê mahana (te mahana haavaraa) no ǒ mai ia Allah ra o te ore e nehenehe e pato'ihia, i taua mahana ra, e faataahia ratou.


44

مَنْ كَفَرَ فَعَلَيْهِ كُفْرُهٗۚ وَمَنْ عَمِلَ صَالِحًا فَلِاَنْفُسِهِمْ يَمْهَدُوْنَۙ

man kafara fa ‘alaihi kufruh(ū), wa man ‘amila ṣāliḥan fali'anfusihim yamhadūn(a).

Te taata atoa o te ore e ti'aturi, o'na ana'e ïa e faaoromai (i te mau faahopearaa o) to'na ti'aturi ore; e te feia atoa e rave i te mau ohipa maitai, e faaineine ïa ratou ia ratou iho (te hoê vahi au maitai),


45

لِيَجْزِيَ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَعَمِلُوا الصّٰلِحٰتِ مِنْ فَضْلِهٖۗ اِنَّهٗ لَا يُحِبُّ الْكٰفِرِيْنَ

liyajziyal-lażīna āmanū wa ‘amiluṣ-ṣāliḥāti min faḍlih(ī), innahū lā yuḥibbul-kāfirīn(a).

ia horo'a Allah i te feia e ti'aturi nei e e rave i te mau ohipa maitai na roto i To'na aroha. Oia mau, aita Oia e au i te feia o te ore e ti'aturi (te feia ti'aturi ore).


46

وَمِنْ اٰيٰتِهٖٓ اَنْ يُّرْسِلَ الرِّيٰحَ مُبَشِّرٰتٍ وَّلِيُذِيْقَكُمْ مِّنْ رَّحْمَتِهٖ وَلِتَجْرِيَ الْفُلْكُ بِاَمْرِهٖ وَلِتَبْتَغُوْا مِنْ فَضْلِهٖ وَلَعَلَّكُمْ تَشْكُرُوْنَ

wa min āyātihī ay yursilar-riyāḥa mubasysyirātiw wa liyużīqakum mir raḥmatihī wa litajriyal-fulka bi'amrihī wa litabtagū min faḍlihī wa la‘allakum tasykurūn(a).

Te hoê o To'na mau tapa'o (no To'na rahi), o te tonoraa ïa Oia i te mata'i ei taata afa'i parau apî maitai, ia nehenehe ia outou ia ite i te tahi o To'na aroha, ia nehenehe i te mau pahi ia tere na roto i Ta'na faaueraa, e ia nehenehe ia outou ia imi i te tahi o To'na aroha, e ia mauruuru outou.


47

وَلَقَدْ اَرْسَلْنَا مِنْ قَبْلِكَ رُسُلًا اِلٰى قَوْمِهِمْ فَجَاۤءُوْهُمْ بِالْبَيِّنٰتِ فَانْتَقَمْنَا مِنَ الَّذِيْنَ اَجْرَمُوْاۗ وَكَانَ حَقًّاۖ عَلَيْنَا نَصْرُ الْمُؤْمِنِيْنَ

wa laqad arsalnā min qablika rusulan ilā qaumihim fajā'ūhum bil-bayyināti fantaqamnā minal-lażīna ajramū, wa kāna ḥaqqan ‘alainā naṣrul-mu'minīn(a).

E ua tono matou e rave rahi mau ve'a i to'na nunaa i mua ia outou (Muhammad), ua haere mai ratou ia'na e te mau haamaramaramaraa (e navai), e i muri iho ua faautu'a matou i te feia hara. E e ti'araa to tatou ia tauturu i te feia e ti'aturi ra.


48

اَللّٰهُ الَّذِيْ يُرْسِلُ الرِّيٰحَ فَتُثِيْرُ سَحَابًا فَيَبْسُطُهٗ فِى السَّمَاۤءِ كَيْفَ يَشَاۤءُ وَيَجْعَلُهٗ كِسَفًا فَتَرَى الْوَدْقَ يَخْرُجُ مِنْ خِلٰلِهٖۚ فَاِذَآ اَصَابَ بِهٖ مَنْ يَّشَاۤءُ مِنْ عِبَادِهٖٓ اِذَا هُمْ يَسْتَبْشِرُوْنَۚ

allāhul-lażī yursilur-riyāḥa fatuṡīru saḥāban fayabsuṭuhū fis-samā'i kaifa yasyā'u wa yaj‘aluhū kisafan fataral-wadqa yakhruju min khilālih(ī), fa'iżā aṣāba bihī may yasyā'u min ‘ibādihī iżā hum yastabsyirūn(a).

Na Allah e tono mai i te mata'i, e faaûru te mata'i i te mau ata, e e haaparare o Allah i te reira i ni'a i te ra'i mai ta'na e hinaaro, e e faariro ia ratou ei mau hu'ahu'a, e i muri iho e ite outou i te ûa e topa mai ra mai roto mai i te mau apoo, e no reira, ia tono ana'e Oia i te reira i Ta'na mau tavini ta'na e hinaaro, e oaoa oioi ratou.


49

وَاِنْ كَانُوْا مِنْ قَبْلِ اَنْ يُّنَزَّلَ عَلَيْهِمْ مِّنْ قَبْلِهٖ لَمُبْلِسِيْنَۚ

wa in kānū min qabli ay yunazzala ‘alaihim min qablihī lamublisīn(a).

Te parau mau, ua ere ratou i te tiaturiraa hou atoa te ûa e topa ai i nia ia ratou.


50

فَانْظُرْ اِلٰٓى اٰثٰرِ رَحْمَتِ اللّٰهِ كَيْفَ يُحْيِ الْاَرْضَ بَعْدَ مَوْتِهَاۗ اِنَّ ذٰلِكَ لَمُحْيِ الْمَوْتٰىۚ وَهُوَ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيْرٌ

fanẓur ilā āṡāri raḥmatillāhi kaifa yuḥyil-arḍa ba‘da mautihā, inna żālika lamuḥyil-mautā, wa huwa ‘alā kulli syai'in qadīr(un).

No reira, a haapa'o maitai i te mau tapa'o o te aroha o Allah, e mea nahea to Allah faaho'i-faahou-raa mai i te fenua i muri a'e i to'na poheraa (maro). Oia mau, te auraa ra ïa e (e mana to'na) no te faaora i te feia pohe. E E Mana Hope Oia i ni'a i te mau mea atoa.


51

وَلَىِٕنْ اَرْسَلْنَا رِيْحًا فَرَاَوْهُ مُصْفَرًّا لَّظَلُّوْا مِنْۢ بَعْدِهٖ يَكْفُرُوْنَ

wa la'in arsalnā rīḥan fara'auhu muṣfarral laẓallū mim ba‘dihī yakfurūn(a).

E, mai te mea e, e tono tatou i te mata'i e e ite ratou (te mau tumu raau) i te re'are'a (maro), eita ïa ratou e ti'aturi i muri iho.


52

فَاِنَّكَ لَا تُسْمِعُ الْمَوْتٰى وَلَا تُسْمِعُ الصُّمَّ الدُّعَاۤءَ اِذَا وَلَّوْا مُدْبِرِيْنَ

fa innaka lā tusmi‘ul-mautā wa lā tusmi‘uṣ-ṣummad-du‘ā'a iżā wallau mudbirīn(a).

No reira, mai te peu e e fariu ê ratou i to ratou tua, eita ïa outou e nehenehe e faaite i te feia pohe e e faaroo i te feia turi i te ta'i.


53

وَمَآ اَنْتَ بِهٰدِ الْعُمْيِ عَنْ ضَلٰلَتِهِمْۗ اِنْ تُسْمِعُ اِلَّا مَنْ يُّؤْمِنُ بِاٰيٰتِنَا فَهُمْ مُّسْلِمُوْنَ ࣖ

wa mā anta bihādil-‘umyi ‘an ḍalālatihim, in tusmi‘u illā may yu'minu bi'āyātinā fahum muslimūn(a).

E eita outou e nehenehe e arata'i i te feia matapo (te mau mata o to ratou mafatu) i ta ratou hape. E eita ta outou e nehenehe e faaroo (i te mau faaueraa a te Atua) maori râ i te feia e ti'aturi nei i ta tatou mau irava, o ratou ïa te feia e auraro (ia tatou).


54

۞ اَللّٰهُ الَّذِيْ خَلَقَكُمْ مِّنْ ضَعْفٍ ثُمَّ جَعَلَ مِنْۢ بَعْدِ ضَعْفٍ قُوَّةً ثُمَّ جَعَلَ مِنْۢ بَعْدِ قُوَّةٍ ضَعْفًا وَّشَيْبَةً ۗيَخْلُقُ مَا يَشَاۤءُۚ وَهُوَ الْعَلِيْمُ الْقَدِيْرُ

allāhul-lażī khalaqakum min ḍa‘fin ṡumma ja‘ala mim ba‘di ḍa‘fin quwwatan ṡumma ja‘ala mim ba‘di quwwatin ḍa‘faw wa syaibah(tan), yakhluqu mā yasyā'(u), wa huwal-‘alīmul-qadīr(u).

Ua hamani o Allah ia outou mai roto mai i te hoê huru paruparu, i muri iho ua hamani Oia (ia outou) i muri a'e i taua huru paruparu ra i te riroraa ei puai, e i muri iho ua hamani Oia (ia outou) i muri a'e i to outou puairaa (faahou) e te hina. E hamani Oia i ta'na e hinaaro. E E Taata Hope Oia, e Mana Hope Oia.


55

وَيَوْمَ تَقُوْمُ السَّاعَةُ يُقْسِمُ الْمُجْرِمُوْنَ ەۙ مَا لَبِثُوْا غَيْرَ سَاعَةٍ ۗ كَذٰلِكَ كَانُوْا يُؤْفَكُوْنَ

wa yauma taqūmus-sā‘atu yuqsimul-mujrimūn(a), mā labiṡū gaira sā‘ah(tin), każālika kānū yu'fakūn(a).

E i te mahana (ia) e tupu ai te hora, e fafau te feia hara e, e faaea noa ratou (i roto i te menema) no te hoê taime noa. E mea nahea to ratou faaru'eraa i te parau mau (i te parau mau).


56

وَقَالَ الَّذِيْنَ اُوْتُوا الْعِلْمَ وَالْاِيْمَانَ لَقَدْ لَبِثْتُمْ فِيْ كِتٰبِ اللّٰهِ اِلٰى يَوْمِ الْبَعْثِۖ فَهٰذَا يَوْمُ الْبَعْثِ وَلٰكِنَّكُمْ كُنْتُمْ لَا تَعْلَمُوْنَ

wa qālal-lażīna ūtul-‘ilma wal-īmāna laqad labiṡtum fī kitābillāhi ilā yaumil-ba‘ṡ(i), fa hāżā yaumul-ba‘ṡi wa lākinnakum kuntum lā ta‘lamūn(a).

E ua parau te feia tei horo'ahia i te ite e te faaroo (i te feia ti'aturi ore) e, "Oia mau, ua faaea noa outou (i roto i te menema) mai te au i te faaueraa a Allah, e tae roa'tu i te mahana o te ti'a-faahou-raa. No reira, teie te mahana o te ti'a-faahou-raa, aita râ outou i ti'aturi (i te reira) ".


57

فَيَوْمَىِٕذٍ لَّا يَنْفَعُ الَّذِيْنَ ظَلَمُوْا مَعْذِرَتُهُمْ وَلَا هُمْ يُسْتَعْتَبُوْنَ

fa yauma'iżil lā yanfa‘ul-lażīna ẓalamū ma‘żiratuhum wa lā hum yusta‘tabūn(a).

No reira, aita te mau tatarahapa a te feia rave hara e fana'o faahou i taua mahana ra, e eita atoa ratou e fana'o faahou i te ravea no te tatarahapa.


58

وَلَقَدْ ضَرَبْنَا لِلنَّاسِ فِيْ هٰذَا الْقُرْاٰنِ مِنْ كُلِّ مَثَلٍۗ وَلَىِٕنْ جِئْتَهُمْ بِاٰيَةٍ لَّيَقُوْلَنَّ الَّذِيْنَ كَفَرُوْٓا اِنْ اَنْتُمْ اِلَّا مُبْطِلُوْنَ

wa laqad ḍarabnā lin-nāsi fī hāżal-qur'āni min kulli maṡal(in), wa la'in ji'tahum bi'āyatil layaqūlannal-lażīna kafarū in antum illā mubṭilūn(a).

E parau mau, ua faataa matou i te mau huru parabole atoa i te huitaata nei i roto i teie Qur'an. E mai te mea e, e afa'i outou i te hoê irava ia ratou, e parau mau ïa te feia ti'aturi ore, " E taata noa outou e hamani i te mau parau haavare ".


59

كَذٰلِكَ يَطْبَعُ اللّٰهُ عَلٰى قُلُوْبِ الَّذِيْنَ لَا يَعْلَمُوْنَ

każālika yaṭba‘ullāhu ‘alā qulūbil-lażīna lā ya‘lamūn(a).

Na roto i te reira, e opani Allah i te mafatu o te feia o te ore e (hi'opo'a) i te taa.


60

فَاصْبِرْ اِنَّ وَعْدَ اللّٰهِ حَقٌّ وَّلَا يَسْتَخِفَّنَّكَ الَّذِيْنَ لَا يُوْقِنُوْنَ ࣖ

faṣbir inna wa‘dallāhi ḥaqquw wa lā yastakhiffannakal-lażīna lā yūqinūn(a).

No reira, a faaoromai (E Muhammad); e parau mau ïa te fafauraa a Allah, e eiaha te feia o te ore e ti'aturi (i te parau mau o te mau irava a Allah) e faatupu i te ahoaho ia outou.