Q.S Ibrahima (إِبْرَاهِيم) - 52 Te numera o te mau irava

الۤرٰ ۗ كِتٰبٌ اَنْزَلْنٰهُ اِلَيْكَ لِتُخْرِجَ النَّاسَ مِنَ الظُّلُمٰتِ اِلَى النُّوْرِ ەۙ بِاِذْنِ رَبِّهِمْ اِلٰى صِرَاطِ الْعَزِيْزِ الْحَمِيْدِۙ

alif lām rā, kitābun anzalnāhu ilaika litukhrijan-nāsa minaẓ-ẓulumāti ilan-nūr(i), bi'iżni rabbihim ilā ṣirāṭil-‘azīzil-ḥamīd(i).

Alif Lam Ra. (Teie) te Buka ta matou i tono atu ia outou (Muhammad) ia nehenehe ia outou ia arata'i i te mau taata i rapae i te pouri i roto i te maramarama anaana mai te mea e, te Atua, i ni'a i te e'a o te Atua, te Mana Hope, te Taata Hau Hope.

اللّٰهِ الَّذِيْ لَهٗ مَا فِى السَّمٰوٰتِ وَمَا فِى الْاَرْضِۗ وَوَيْلٌ لِّلْكٰفِرِيْنَ مِنْ عَذَابٍ شَدِيْدٍۙ

allāhil-lażī lahū mā fis-samāwāti wa mā fil-arḍ(i), wa wailul lil-kāfirīna min ‘ażābin syadīd(in).

No Allah te mau mea atoa i ni'a i te ra'i e te mau mea atoa i ni'a i te fenua. Auê te feia e patoi nei i te Atua no te hoê mamae rahi,

ۨالَّذِيْنَ يَسْتَحِبُّوْنَ الْحَيٰوةَ الدُّنْيَا عَلَى الْاٰخِرَةِ وَيَصُدُّوْنَ عَنْ سَبِيْلِ اللّٰهِ وَيَبْغُوْنَهَا عِوَجًا ۗ اُولٰۤىِٕكَ فِيْ ضَلٰلٍۢ بَعِيْدٍ

allażīna yastaḥibbūnal-ḥayātad-dun-yā ‘alal-ākhirati wa yaṣuddūna ‘an sabīlillāhi wa yabgūnahā ‘iwajā(n), ulā'ika fī ḍalālim ba‘īd(in).

(te mau taata) o te hinaaro nei i te oraraa o teie nei ao i te oraraa i muri mai, e te haafifi nei (te mau taata) i te e'a o Allah e te hinaaro nei (te hoê e'a) i te ino. Tei roto ratou i te hoê hape hohonu

وَمَآ اَرْسَلْنَا مِنْ رَّسُوْلٍ اِلَّا بِلِسَانِ قَوْمِهٖ لِيُبَيِّنَ لَهُمْ ۗفَيُضِلُّ اللّٰهُ مَنْ يَّشَاۤءُ وَيَهْدِيْ مَنْ يَّشَاۤءُ ۗوَهُوَ الْعَزِيْزُ الْحَكِيْمُ

wa mā arsalnā mir rasūlin illā bilisāni qaumihī liyubayyina lahum, fa yuḍillullāhu may yasyā'u wa yahdī may yasyā'(u), wa huwal-‘azīzul-ḥakīm(u).

E aita matou i tono i te hoê ve'a, na roto râ i te reo o to'na nunaa, ia faaite mai oia ia ratou. No reira, e arata'i Allah i te taata ta'na e hinaaro e e arata'i i te taata ta'na e hinaaro. O Oia te Puai Roa a'e e te Paari Roa a'e.

وَلَقَدْ اَرْسَلْنَا مُوْسٰى بِاٰيٰتِنَآ اَنْ اَخْرِجْ قَوْمَكَ مِنَ الظُّلُمٰتِ اِلَى النُّوْرِ ەۙ وَذَكِّرْهُمْ بِاَيّٰىمِ اللّٰهِ ۗاِنَّ فِيْ ذٰلِكَ لَاٰيٰتٍ لِّكُلِّ صَبَّارٍ شَكُوْرٍ

wa laqad arsalnā mūsā bi'āyātinā an akhrij qaumaka minaẓ-ẓulumāti ilan-nūr(i), wa żakkirhum bi'ayyāmillāh(i), inna fī żālika la'āyātil likulli ṣabbārin syakūr(in).

E ua tono matou ia Mosesa e ta matou mau tapa'o (no te mana) (e ua faaue matou ia'na), "A afa'i i to oe nunaa i roto i te pouri i roto i te maramarama anaana, e a faahaamana'o ia ratou i te mau mahana o Allah". Oia mau, te vai ra te mau tapa'o (no te mana o Allah) no te mau taata atoa e faaoromai e e mauruuru.

وَاِذْ قَالَ مُوْسٰى لِقَوْمِهِ اذْكُرُوْا نِعْمَةَ اللّٰهِ عَلَيْكُمْ اِذْ اَنْجٰىكُمْ مِّنْ اٰلِ فِرْعَوْنَ يَسُوْمُوْنَكُمْ سُوْۤءَ الْعَذَابِ وَيُذَبِّحُوْنَ اَبْنَاۤءَكُمْ وَيَسْتَحْيُوْنَ نِسَاۤءَكُمْ ۗوَفِيْ ذٰلِكُمْ بَلَاۤءٌ مِّنْ رَّبِّكُمْ عَظِيْمٌ ࣖ

wa iż qāla mūsā liqaumihiżkurū ni‘matallāhi ‘alaikum iż anjākum min āli fir‘auna yasūmūnakum sū'al-‘ażābi wa yużabbiḥūna abnā'akum wa yastaḥyūna nisā'akum, wa fī żālikum balā'um mir rabbikum ‘aẓīm(un).

E (a haamana'o na) i te parauraa a Mosesa i to'na nunaa, " A haamana'o na i te aroha o Allah i ni'a ia outou i to'na faaoraraa ia outou i te mau pĭpĭ a Pharao ; ua faaora ratou ia outou i te mauiui rahi, ua haapohe ratou i ta outou mau tamaroa, e ua faaora ratou i ta outou mau tamahine ; no te mea ho'i e, ua riro te reira ei tamataraa rahi no ǒ mai i to outou Fatu ra.

وَاِذْ تَاَذَّنَ رَبُّكُمْ لَىِٕنْ شَكَرْتُمْ لَاَزِيْدَنَّكُمْ وَلَىِٕنْ كَفَرْتُمْ اِنَّ عَذَابِيْ لَشَدِيْدٌ

wa iż ta'ażżana rabbukum la'in syakartum la'azīdannakum wa la'in kafartum inna ‘ażābī lasyadīd(un).

E (a haamana'o na) i te taime a parau ai to outou Fatu e, "Oia mau, mai te mea e, e mauruuru outou, e faarahi mau â vau (i te mau haamaitairaa) ia outou, mai te mea râ e, e pato'i outou (i to'u mau haamaitairaa), e riro ïa to'u faautuaraa ei mea teimaha roa".

وَقَالَ مُوْسٰٓى اِنْ تَكْفُرُوْٓا اَنْتُمْ وَمَنْ فِى الْاَرْضِ جَمِيْعًا ۙفَاِنَّ اللّٰهَ لَغَنِيٌّ حَمِيْدٌ

wa qāla mūsā in takfurū antum wa man fil-arḍi jamī‘ā(n), fa innallāha laganiyyun ḥamīd(un).

Ua parau o Musa e, " Mai te mea e, e pato'i oe e te mau taata atoa i ni'a i te fenua nei (te mau haamaitairaa a Allah), o Allah ïa te moni rahi roa'e e te haapopou-roa-hia.

اَلَمْ يَأْتِكُمْ نَبَؤُا الَّذِيْنَ مِنْ قَبْلِكُمْ قَوْمِ نُوْحٍ وَّعَادٍ وَّثَمُوْدَ ەۗ وَالَّذِيْنَ مِنْۢ بَعْدِهِمْ ۗ لَا يَعْلَمُهُمْ اِلَّا اللّٰهُ ۗجَاۤءَتْهُمْ رُسُلُهُمْ بِالْبَيِّنٰتِ فَرَدُّوْٓا اَيْدِيَهُمْ فِيْٓ اَفْوَاهِهِمْ وَقَالُوْٓا اِنَّا كَفَرْنَا بِمَآ اُرْسِلْتُمْ بِهٖ وَاِنَّا لَفِيْ شَكٍّ مِّمَّا تَدْعُوْنَنَآ اِلَيْهِ مُرِيْبٍ

alam ya'tikum naba'ul-lażīna min qablikum qaumi nūḥiw wa ‘ādiw wa ṡamūd(a), wal-lażīna mim ba‘dihim, lā ya‘lamuhum illallāh(u), jā'athum rusuluhum bil-bayyināti fa raddū aidiyahum fī afwāhihim wa qālū innā kafarnā bimā ursiltum bihī wa innā lafī syakkim mimmā tad‘ūnanā ilaihi murīb(in).

Aita anei te mau parau apî i tae mai ia outou no ni'a i te mau taata i mua ia outou (te nunaa o Noa, 'Ad, Samud, e te feia i muri mai ia ratou? Aita e taata ê atu i ite ia ratou maori râ o Allah. Ua haere mai te mau aposetolo ia ratou ma te horo'a mai i te mau haapapûraa (mau), tera râ, ua tuu ratou i to ratou rima i ni'a i to ratou vaha (no te ino) ma te parau e, "Oia mau, aita matou e ti'aturi nei (te haapapuraa e) ua tonohia mai oe (ia matou), e te feaa mau nei matou no ni'a i te mea ta oe e titau ra ia matou ia rave".

۞ قَالَتْ رُسُلُهُمْ اَفِى اللّٰهِ شَكٌّ فَاطِرِ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِۗ يَدْعُوْكُمْ لِيَغْفِرَ لَكُمْ مِّنْ ذُنُوْبِكُمْ وَيُؤَخِّرَكُمْ اِلٰٓى اَجَلٍ مُّسَمًّىۗ قَالُوْٓا اِنْ اَنْتُمْ اِلَّا بَشَرٌ مِّثْلُنَا ۗ تُرِيْدُوْنَ اَنْ تَصُدُّوْنَا عَمَّا كَانَ يَعْبُدُ اٰبَاۤؤُنَا فَأْتُوْنَا بِسُلْطٰنٍ مُّبِيْنٍ

qālat rusuluhum afillāhi syakkun fāṭiris-samāwāti wal-arḍ(i), yad‘ūkum liyagfira lakum min żunūbikum wa yu'akhkhirakum ilā ajalim musammā(n), qālū in antum illā basyarum miṡlunā, turīdūna an taṣuddūnā ‘ammā kāna ya‘budu ābā'unā fa'tūnā bisulṭānim mubīn(in).

Ua parau mai ta ratou mau ve'a e, "Te vai ra anei te hoê feaa no ni'a ia Allah, te Taata Hamani i te ra'i e te fenua? Te pii nei Oia ia outou (ia ti'aturi) ia nehenehe ia'na ia faaore i te tahi o ta outou mau hara e ia faataere i to outou (mauiui) e tae roa'tu i te taime i faataahia ?" Ua parau mai ratou e, "E taata noa outou mai ia matou nei. A horo'a mai i te mau haapapûraa maramarama no te mea te hinaaro nei outou e tape'a ia matou ia (te haamori) i ta to matou mau tupuna i haamori".

قَالَتْ لَهُمْ رُسُلُهُمْ اِنْ نَّحْنُ اِلَّا بَشَرٌ مِّثْلُكُمْ وَلٰكِنَّ اللّٰهَ يَمُنُّ عَلٰى مَنْ يَّشَاۤءُ مِنْ عِبَادِهٖۗ وَمَا كَانَ لَنَآ اَنْ نَّأْتِيَكُمْ بِسُلْطٰنٍ اِلَّا بِاِذْنِ اللّٰهِ ۗوَعَلَى اللّٰهِ فَلْيَتَوَكَّلِ الْمُؤْمِنُوْنَ

qālat lahum rusuluhum in naḥnu illā basyarum miṡlukum wa lākinnallāha yamunnu ‘alā may yasyā'u min ‘ibādih(ī), wa mā kāna lanā an na'tiyakum bisulṭānin illā bi'iżnillāh(i), wa ‘alallāhi falyatawakkalil-mu'minūn(a).

Ua parau mai ta ratou mau ve'a ia ratou e, "E taata noa matou mai ia outou te huru, tera râ, e horo'a te Allah i te mau haamaitairaa i te mau taata atoa ta'na e hinaaro i roto i ta'na mau tavini. Eita e ti'a ia tatou ia horo'a i te mau haapapûraa ia outou maoti râ te parau faati'a a Allah. E ia Allah ana'e te feia faaroo e ti'a ai ia tuu i to ratou ti'aturiraa ".

وَمَا لَنَآ اَلَّا نَتَوَكَّلَ عَلَى اللّٰهِ وَقَدْ هَدٰىنَا سُبُلَنَاۗ وَلَنَصْبِرَنَّ عَلٰى مَآ اٰذَيْتُمُوْنَاۗ وَعَلَى اللّٰهِ فَلْيَتَوَكَّلِ الْمُتَوَكِّلُوْنَ ࣖ

wa mā lanā allā natawakkala ‘alallāhi wa qad hadānā subulanā, wa lanaṣbiranna ‘alā mā āżaitumūnā, wa ‘alallāhi falyatawakkalil-mutawakkilūn(a).

E no te aha tatou e ore ai e tuu i to tatou ti'aturiraa ia Allah ia faaite mai Oia ia tatou i te e'a, e e faaoroma'i noa tatou i te mau faahuehueraa ta outou e rave mai ia tatou. E ia Allah ana'e te feia e ti'aturi nei i te horo'a i to ratou ti'aturiraa".

وَقَالَ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا لِرُسُلِهِمْ لَنُخْرِجَنَّكُمْ مِّنْ اَرْضِنَآ اَوْ لَتَعُوْدُنَّ فِيْ مِلَّتِنَاۗ فَاَوْحٰٓى اِلَيْهِمْ رَبُّهُمْ لَنُهْلِكَنَّ الظّٰلِمِيْنَ ۗ

wa qālal-lażīna kafarū lirusulihim lanukhrijannakum min arḍinā au lata‘ūdunna fī millatinā, fa auḥā ilaihim rabbuhum lanuhlikannaẓ-ẓālimīn(a).

E ua parau te feia ti'aturi ore i ta ratou mau aposetolo, "E tiavaru mau matou ia outou i to matou fenua, e aore râ, e ho'i mai outou i roto i ta matou haapa'oraa faaroo". No reira, ua parau te Atua ia ratou e, “E haamou mau tatou i te nunaa parau-ti'a ore.

وَلَنُسْكِنَنَّكُمُ الْاَرْضَ مِنْۢ بَعْدِهِمْ ۗذٰلِكَ لِمَنْ خَافَ مَقَامِيْ وَخَافَ وَعِيْدِ

wa lanuskinannakumul-arḍa mim ba‘dihim, żālika liman khāfa maqāmī wa khāfa wa‘īd(i).

E e tuu mau matou ia outou i roto i taua mau fenua ra i muri ia ratou. No te feia ïa e mata'u nei i to'u aro e te mata'u nei i to'u mau haamata'uraa ".

وَاسْتَفْتَحُوْا وَخَابَ كُلُّ جَبَّارٍ عَنِيْدٍۙ

wastaftaḥū wa khāba kullu jabbārin ‘anīd(in).

E ua ani ratou i te re e te haamouraa o te feia atoa o tei rave i te ohipa ino e te etaeta,

مِّنْ وَّرَاۤىِٕهٖ جَهَنَّمُ وَيُسْقٰى مِنْ مَّاۤءٍ صَدِيْدٍۙ

miw warā'ihī jahannamu wa yusqā mim mā'in ṣadīd(in).

Te vai ra te hade i mua ia'na, e e horo'ahia'tu ia'na ia inu i te pape pus,

يَّتَجَرَّعُهٗ وَلَا يَكَادُ يُسِيْغُهٗ وَيَأْتِيْهِ الْمَوْتُ مِنْ كُلِّ مَكَانٍ وَّمَا هُوَ بِمَيِّتٍۗ وَمِنْ وَّرَاۤىِٕهٖ عَذَابٌ غَلِيْظٌ

yatajarra‘uhū wa lā yakādu yusīguhū wa ya'tīhil-mautu min kulli makāniw wa mā huwa bimayyit(in), wa miw warā'ihī ‘ażābun galīẓ(un).

ua horomii oia (te pape pu'e), e aita roa'tu oia i nehenehe e hoo mai i te reira, e ua tae mai te pohe (atâtaraa) ia'na mai te mau poro atoa, aita râ oia i pohe, e te vai noa ra â te hoê faautuaraa rahi i mua ia'na.

مَثَلُ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا بِرَبِّهِمْ اَعْمَالُهُمْ كَرَمَادِ ِۨاشْتَدَّتْ بِهِ الرِّيْحُ فِيْ يَوْمٍ عَاصِفٍۗ لَا يَقْدِرُوْنَ مِمَّا كَسَبُوْا عَلٰى شَيْءٍ ۗذٰلِكَ هُوَ الضَّلٰلُ الْبَعِيْدُ

maṡalul-lażīna kafarū birabbihim a‘māluhum karamādinisytaddat bihir-rīḥu fī yaumin ‘āṣif(in), lā yaqdirūna mimmā kasabū ‘alā syai'(in), żālika huwaḍ-ḍalālul-ba‘īd(u).

Te parabole no ni'a i te mau taata o te ore e ti'aturi i to ratou Fatu, ua riro ta ratou mau ohipa mai te rehu tei pupuhihia e te hoê mata'i puai i te hoê mahana mata'i puai. Aita roa'tu to ratou mana (mau maitai) no roto mai i te mau mea ta ratou i rave (i roto i te ao nei). E hape rahi te reira.

اَلَمْ تَرَ اَنَّ اللّٰهَ خَلَقَ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضَ بِالْحَقِّۗ اِنْ يَّشَأْ يُذْهِبْكُمْ وَيَأْتِ بِخَلْقٍ جَدِيْدٍۙ

alam tara annallāha khalaqas-samāwāti wal-arḍa bil-ḥaqq(i), iy yasya' yużhibkum wa ya'ti bikhalqin jadīd(in).

Aita anei outou i ite e ua hamani o Allah i te ra'i e te fenua ma te parau mau? Mai te mea e, ua hinaaro Oia, e haamou mau Oia ia outou e e afa'i mai Oia i te mau mea ora apî (no te mono ia outou),

وَّمَا ذٰلِكَ عَلَى اللّٰهِ بِعَزِيْزٍ

wa mā żālika ‘alallāhi bi‘azīz(in).

e e ere te reira i te fifi no Allah.

وَبَرَزُوْا لِلّٰهِ جَمِيْعًا فَقَالَ الضُّعَفٰۤؤُا لِلَّذِيْنَ اسْتَكْبَرُوْٓا اِنَّا كُنَّا لَكُمْ تَبَعًا فَهَلْ اَنْتُمْ مُّغْنُوْنَ عَنَّا مِنْ عَذَابِ اللّٰهِ مِنْ شَيْءٍ ۗقَالُوْا لَوْ هَدٰىنَا اللّٰهُ لَهَدَيْنٰكُمْۗ سَوَاۤءٌ عَلَيْنَآ اَجَزِعْنَآ اَمْ صَبَرْنَا مَا لَنَا مِنْ مَّحِيْصٍ ࣖ

wa barazū lillāhi jamī‘an fa qālaḍ-ḍu‘afā'u lil-lażīnastakbarū innā kunnā lakum taba‘an fahal antum mugnūna ‘annā min ‘ażābillāhi min syai'(in), qālū lau hadānallāhu lahadainākum, sawā'un ‘alainā ajazi‘nā am ṣabarnā mā lanā mim maḥīṣ(in).

I muri a'e i to ratou putuputuraa paatoa (i roto i te faaapu no Mahsyar) no te faaruru i te aro o Allah, ua parau te feia paruparu i te feia teoteo e, "Oia mau, e mau pĭpĭ matou na outou, e nehenehe anei ta outou e faaora ia matou i te faautuaraa a Allah (e tae noa'tu i te)?" Ua pahono mai ratou, " Ahiri Allah i arata'i ia matou, e nehenehe ta matou e arata'i ia outou. E mea hoê â no matou, mai te mea e, e amuamu tatou e aore râ, e faaoroma'i tatou. Aita ta tatou e vahi no te horo ".

وَقَالَ الشَّيْطٰنُ لَمَّا قُضِيَ الْاَمْرُ اِنَّ اللّٰهَ وَعَدَكُمْ وَعْدَ الْحَقِّ وَوَعَدْتُّكُمْ فَاَخْلَفْتُكُمْۗ وَمَا كَانَ لِيَ عَلَيْكُمْ مِّنْ سُلْطٰنٍ اِلَّآ اَنْ دَعَوْتُكُمْ فَاسْتَجَبْتُمْ لِيْ ۚفَلَا تَلُوْمُوْنِيْ وَلُوْمُوْٓا اَنْفُسَكُمْۗ مَآ اَنَا۠ بِمُصْرِخِكُمْ وَمَآ اَنْتُمْ بِمُصْرِخِيَّۗ اِنِّيْ كَفَرْتُ بِمَآ اَشْرَكْتُمُوْنِ مِنْ قَبْلُ ۗاِنَّ الظّٰلِمِيْنَ لَهُمْ عَذَابٌ اَلِيْمٌ

wa qālasy-syaiṭānu lammā quḍiyal-amru innallāha wa‘adakum wa‘dal-ḥaqqi wa wa‘attukum fa akhlaftukum, wa mā kāna liya ‘alaikum min sulṭānin illā an da‘autukum fastajabtum lī, falā talūmūnī wa lūmū anfusakum, wa mā ana bimuṣrikhikum wa mā antum bimuṣrikhiyy(a), innī kafartu bimā asyraktumūni min qabl(u), innaẓ-ẓālimīna lahum ‘ażābun alīm(un).

I muri a'e i te faaotiraahia te fifi, ua parau o Satane e, "Oia mau, ua fafau mai o Allah ia oe i te hoê fafauraa mau, e ua fafau atoa vau ia oe, tera râ, ua ofati vau i te reira. Aita to'u e mana i ni'a ia oe, maori râ (noa) ua pii au ia oe, e ua haapa'o oe i ta'u piiraa, no reira, eiaha e faaino ia'u, aita râ vau e nehenehe e tauturu ia oe. Eiaha e farii i ta outou mau ohipa no te faahoaraa ia'u (ia Allah) mai te tau i ma'iri a'e nei". Oia mau, e faaruru te feia parau - tia ore i te mauiui mauiui.

وَاُدْخِلَ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَعَمِلُوا الصّٰلِحٰتِ جَنّٰتٍ تَجْرِيْ مِنْ تَحْتِهَا الْاَنْهٰرُ خٰلِدِيْنَ فِيْهَا بِاِذْنِ رَبِّهِمْۗ تَحِيَّتُهُمْ فِيْهَا سَلٰمٌ

wa udkhilal-lażīna āmanū wa ‘amiluṣ-ṣāliḥāti jannātin tajrī min taḥtihal-anhāru khālidīna fīhā bi'iżni rabbihim, taḥiyyatuhum fīhā salām(un).

E te feia e tiaturi ra e e rave i te mau ohipa maitai, e tomo ïa ratou i roto i te mau faaapu e tahe ra te mau anavai i raro. E faaea ratou i reira mai te peu e e farii to ratou Fatu. Te faaiteraa i to ratou faatura i (te ra'i) o te mau aroha ïa.

اَلَمْ تَرَ كَيْفَ ضَرَبَ اللّٰهُ مَثَلًا كَلِمَةً طَيِّبَةً كَشَجَرَةٍ طَيِّبَةٍ اَصْلُهَا ثَابِتٌ وَّفَرْعُهَا فِى السَّمَاۤءِۙ

alam tara kaifa ḍaraballāhu maṡalan kalimatan ṭayyibatan kasyajaratin ṭayyibatin aṣluhā ṡābituw wa far‘uhā fis-samā'(i).

Aita anei outou i ite e mea nahea to Allah faaohiparaa i te hoê parabole no ni'a i te hoê pereota maitai mai te hoê tumu raau maitatai, e mea puai to'na mau a'a, e to'na mau amaa (e tae atu) i ni'a i te ra'i,

تُؤْتِيْٓ اُكُلَهَا كُلَّ حِيْنٍ ۢبِاِذْنِ رَبِّهَاۗ وَيَضْرِبُ اللّٰهُ الْاَمْثَالَ لِلنَّاسِ لَعَلَّهُمْ يَتَذَكَّرُوْنَ

tu'tī ukulahā kulla ḥīnim bi'iżni rabbihā, wa yaḍribullāhul-amṡāla lin-nāsi la‘allahum yatażakkarūn(a).

Ia farii te reira (raau) i te hotu i te mau taime atoa mai te peu e e faati'a to'na Fatu. E te horo'a nei Allah i te mau parabole no te huitaata ia haamana'o ratou.

وَمَثَلُ كَلِمَةٍ خَبِيْثَةٍ كَشَجَرَةٍ خَبِيْثَةِ ِۨاجْتُثَّتْ مِنْ فَوْقِ الْاَرْضِ مَا لَهَا مِنْ قَرَارٍ

wa maṡalu kalimatin khabīṡatin kasyajaratin khabīṡatinijtuṡṡat min fauqil-arḍi mā lahā min qarār(in).

E ua au te parabole o te hoê parau ino i te hoê tumu raau ino, tei iritihia i nia i te fenua nei, ma te ore e vai mau.

يُثَبِّتُ اللّٰهُ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا بِالْقَوْلِ الثَّابِتِ فِى الْحَيٰوةِ الدُّنْيَا وَفِى الْاٰخِرَةِۚ وَيُضِلُّ اللّٰهُ الظّٰلِمِيْنَۗ وَيَفْعَلُ اللّٰهُ مَا يَشَاۤءُ ࣖ

yuṡabbitullāhul-lażīna āmanū bil-qauliṣ-ṣābiti fil-ḥayātid-dun-yā wa fil-ākhirah(ti), wa yuḍillullāhuẓ-ẓālimīn(a), wa yaf‘alullāhu mā yasyā'(u).

Te haapapû nei Allah (te faaroo) i te feia e ti'aturi nei na roto i te parau papû (i roto i te oraraa) i teie nei ao e i muri mai; e te haavare nei Allah i te feia hara, e te rave nei Allah i ta'na e hinaaro.

۞ اَلَمْ تَرَ اِلَى الَّذِيْنَ بَدَّلُوْا نِعْمَتَ اللّٰهِ كُفْرًا وَّاَحَلُّوْا قَوْمَهُمْ دَارَ الْبَوَارِۙ

alam tara ilal-lażīna baddalū ni‘matallāhi kufraw wa aḥallū qaumahum dāral-bawār(i).

Aita anei outou i ite i te feia o tei taui i te maitai o Allah no te oreraa e haapao ia Allah e o tei tuu i to ratou nunaa i roto i te afaa no te haamouraa?

جَهَنَّمَ ۚيَصْلَوْنَهَاۗ وَبِئْسَ الْقَرَارُ

jahannama yaṣlaunahā, wa bi'sal-qarār(u).

o te hade ïa; e tomo ratou i roto; e o te vahi ino roa ' ' e ïa no te ora.

وَجَعَلُوْا لِلّٰهِ اَنْدَادًا لِّيُضِلُّوْا عَنْ سَبِيْلِهٖۗ قُلْ تَمَتَّعُوْا فَاِنَّ مَصِيْرَكُمْ اِلَى النَّارِ

wa ja‘alū lillāhi andādal liyuḍillū ‘an sabīlih(ī), qul tamatta‘ū fa inna maṣīrakum ilan-nār(i).

E ua hamani ratou (te feia ti'aturi ore) i te hoê tata'uraa ia Allah no te arata'i (te mau taata) i To'na e'a. A parau (Muhammad) e, "E oaoa, no te mea, e ho'i atu to oe i te hade".

قُلْ لِّعِبَادِيَ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا يُقِيْمُوا الصَّلٰوةَ وَيُنْفِقُوْا مِمَّا رَزَقْنٰهُمْ سِرًّا وَّعَلَانِيَةً مِّنْ قَبْلِ اَنْ يَّأْتِيَ يَوْمٌ لَّا بَيْعٌ فِيْهِ وَلَا خِلٰلٌ

qul li‘ibādiyal-lażīna āmanū yuqīmuṣ-ṣalāta wa yunfiqū mimmā razaqnāhum sirraw wa ‘alāniyatam min qabli ay ya'tiya yaumul lā bai‘un fīhi wa lā khilāl(un).

A parau atu (Muhammad) i ta'u mau tavini o tei ti'aturi e, "A vaiiho ia ratou ia pure, ia faaohipa i te tahi o te mau maa ta matou e horo'a nei ma te huna e aore râ, ma te mata'ita'i hou a tae mai ai te mahana, eita roa'tu te hooraa, te hooraa, e te auhoaraa".

اَللّٰهُ الَّذِيْ خَلَقَ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضَ وَاَنْزَلَ مِنَ السَّمَاۤءِ مَاۤءً فَاَخْرَجَ بِهٖ مِنَ الثَّمَرٰتِ رِزْقًا لَّكُمْ ۚوَسَخَّرَ لَكُمُ الْفُلْكَ لِتَجْرِيَ فِى الْبَحْرِ بِاَمْرِهٖ ۚوَسَخَّرَ لَكُمُ الْاَنْهٰرَ

allāhul-lażī khalaqas-samāwāti wal-arḍa wa anzala minas-samā'i mā'an fa akhraja bihī minaṡ-ṡamarāti rizqal lakum, wa sakhkhara lakumul-fulka litajriya fil-baḥri bi'amrih(ī), wa sakhkhara lakumul-anhār(a).

Na Allah i hamani i te ra'i e te fenua, e ua tono mai i te pape (ûa) mai te ra'i mai, e i muri iho ua faatupu oia i te mau huaai e rave rahi ei maa na outou; Ua tuu Oia i te mau pahi no outou ia tere na ni'a i te mau moana mai To'na hinaaro, e ua tuu Oia i te mau anavai no outou.

وَسَخَّرَ لَكُمُ الشَّمْسَ وَالْقَمَرَ دَاۤىِٕبَيْنِۚ وَسَخَّرَ لَكُمُ الَّيْلَ وَالنَّهَارَ ۚ

wa sakhkhara lakumusy-syamsa wal-qamara dā'ibaīn(i), wa sakhkhara lakumul-laila wan-nahār(a).

E ua tuu Oia i te mahana e te ava'e i raro a'e ia outou, o te haaati tamau noa ra (i roto i to ratou mau vahi); e ua faahepo oia i te pô e te mahana i raro a'e ia outou.

وَاٰتٰىكُمْ مِّنْ كُلِّ مَا سَاَلْتُمُوْهُۗ وَاِنْ تَعُدُّوْا نِعْمَتَ اللّٰهِ لَا تُحْصُوْهَاۗ اِنَّ الْاِنْسَانَ لَظَلُوْمٌ كَفَّارٌ ࣖ

wa ātākum min kulli mā sa'altumūh(u), wa in ta‘uddū ni‘matallāhi lā tuḥṣūhā, innal-insāna laẓalūmun kaffār(un).

E ua horo'a mai Oia i te mau mea atoa ta outou e ani ia'na. Eita roa ' tu outou e nehenehe e taio i te mau haamaitairaa a Allah mai te peu e e taio outou i te reira. Oia mau, e mea parau-ti'a ore roa te taata e e mea pato'i rahi ratou (te mau haamaitairaa a Allah).

وَاِذْ قَالَ اِبْرٰهِيْمُ رَبِّ اجْعَلْ هٰذَا الْبَلَدَ اٰمِنًا وَّاجْنُبْنِيْ وَبَنِيَّ اَنْ نَّعْبُدَ الْاَصْنَامَ ۗ

wa iż qāla ibrāhīmu rabbij‘al hāżal-balada āminaw wajnubnī wa baniyya an na‘budal-aṣnām(a).

E (a haamana'o na), i te taime a pure ai o Aberahama, " E te Atua, a faariro i teie fenua (Mecca) ei fenua paruruhia, e a arai ia'u, ta'u mau tamarii e ta'u mau mootua i te haamori i te mau idolo.

رَبِّ اِنَّهُنَّ اَضْلَلْنَ كَثِيْرًا مِّنَ النَّاسِۚ فَمَنْ تَبِعَنِيْ فَاِنَّهٗ مِنِّيْۚ وَمَنْ عَصَانِيْ فَاِنَّكَ غَفُوْرٌ رَّحِيْمٌ

rabbi innahunna aḍlalna kaṡīram minan-nās(i), faman tabi‘anī fa innahū minnī, wa man ‘aṣānī fa innaka gafūrur raḥīm(un).

E te Fatu, e rave rahi taata tei haavare i teie mau idolo. O te taata atoa e pee mai ia'u, tei roto ïa taua taata ra i rotopu ia'u, e te taata e ore e haapa'o ia'u, o Oe ïa te Faaore Hara Roa a'e e te Aroha Roa a'e.

رَبَّنَآ اِنِّيْٓ اَسْكَنْتُ مِنْ ذُرِّيَّتِيْ بِوَادٍ غَيْرِ ذِيْ زَرْعٍ عِنْدَ بَيْتِكَ الْمُحَرَّمِۙ رَبَّنَا لِيُقِيْمُوا الصَّلٰوةَ فَاجْعَلْ اَفْـِٕدَةً مِّنَ النَّاسِ تَهْوِيْٓ اِلَيْهِمْ وَارْزُقْهُمْ مِّنَ الثَّمَرٰتِ لَعَلَّهُمْ يَشْكُرُوْنَ

rabbanā innī askantu min żurriyyatī biwādin gairi żī zar‘in ‘inda baitikal-muḥarram(i), rabbanā liyuqīmuṣ-ṣalāta faj‘al af'idatam minan-nāsi tahwī ilaihim warzuqhum minaṡ-ṡamarāti la‘allahum yasykurūn(a).

E te Fatu, ua tuu vau i te tahi o to'u mau huaai i roto i te hoê afaa aita e huero i piha'i iho i te fare o Oe (Baitullah), o tei faaturahia, e te Fatu (oia ho'i) ia nehenehe ia ratou ia pure, no reira, a faaitoito i te mafatu o te tahi mau taata ia ratou e a horo'a ia ratou i te maa no roto mai i te mau huaai, ma te ti'aturi.

رَبَّنَآ اِنَّكَ تَعْلَمُ مَا نُخْفِيْ وَمَا نُعْلِنُۗ وَمَا يَخْفٰى عَلَى اللّٰهِ مِنْ شَيْءٍ فِى الْاَرْضِ وَلَا فِى السَّمَاۤءِ

rabbanā innaka ta‘lamu mā nukhfī wa mā nu‘lin(u), wa mā yakhfā ‘alallāhi min syai'in fil-arḍi wa lā fis-samā'(i).

E to tatou Fatu, ua ite mau Oe i te mea ta tatou e huna ra e te mea ta tatou e faaite nei; e aita hoê a'e mea hunahia ia Allah, i ni'a i te fenua nei, i ni'a atoa i te ra'i.

اَلْحَمْدُ لِلّٰهِ الَّذِيْ وَهَبَ لِيْ عَلَى الْكِبَرِ اِسْمٰعِيْلَ وَاِسْحٰقَۗ اِنَّ رَبِّيْ لَسَمِيْعُ الدُّعَاۤءِ

al-ḥamdu lillāhil-lażī wahaba lī ‘alal-kibari ismā‘īla wa isḥāq(a), inna rabbī lasamī‘ud-du‘ā'(i).

Ia haamaitaihia Allah o tei horo'a mai ia'u i roto i to'u matahiti ruhiruhia, o Ismail e o Isaac. Oia mau, e pure mau to'u Atua.

رَبِّ اجْعَلْنِيْ مُقِيْمَ الصَّلٰوةِ وَمِنْ ذُرِّيَّتِيْۖ رَبَّنَا وَتَقَبَّلْ دُعَاۤءِ

rabbij‘alnī muqīmaṣ-ṣalāti wa min żurriyyatī, rabbanā wa taqabbal du‘ā'(i).

E to'u Atua, a faariro ia'u e ta'u mau tamarii e ta'u mau mootua ei taata o te pure tamau nei, e to tatou Atua, a farii na i ta'u pure.

رَبَّنَا اغْفِرْ لِيْ وَلِوَالِدَيَّ وَلِلْمُؤْمِنِيْنَ يَوْمَ يَقُوْمُ الْحِسَابُ ࣖ

rabbanagfir lī wa liwālidayya wa lil-mu'minīna yauma yaqūmul-ḥisāb(u).

E to tatou Fatu, a faaore mai na i to'u mau hara, to'u na metua, e te feia atoa e ti'aturi nei i te mahana o te faautuaraa (te mahana faautuaraa).

وَلَا تَحْسَبَنَّ اللّٰهَ غَافِلًا عَمَّا يَعْمَلُ الظّٰلِمُوْنَ ەۗ اِنَّمَا يُؤَخِّرُهُمْ لِيَوْمٍ تَشْخَصُ فِيْهِ الْاَبْصَارُۙ

wa lā taḥsabannallāha gāfilan ‘ammā ya‘maluẓ-ẓālimūn(a), innamā yu'akhkhiruhum liyaumin tasykhaṣu fīhil-abṣār(u).

E eiaha e mana'o e aita o Allah e tâu'a ra i te mau mea ta te feia parau - tia ore e rave ra. Oia mau, e faataere Allah ia ratou e tae roa'tu i te mahana e matara ai to ratou mata,

مُهْطِعِيْنَ مُقْنِعِيْ رُءُوْسِهِمْ لَا يَرْتَدُّ اِلَيْهِمْ طَرْفُهُمْ ۚوَاَفْـِٕدَتُهُمْ هَوَاۤءٌ ۗ

muhṭi‘īna muqni‘ī ru'ūsihim lā yartaddu ilaihim ṭarfuhum, wa af'idatuhum hawā'(un).

e haere oioi mai ratou (no te pahono i te piiraa) ma te faateitei i to ratou upoo, aita to ratou mata e hipohi ra, e aita to ratou aau e vai ra.

وَاَنْذِرِ النَّاسَ يَوْمَ يَأْتِيْهِمُ الْعَذَابُۙ فَيَقُوْلُ الَّذِيْنَ ظَلَمُوْا رَبَّنَآ اَخِّرْنَآ اِلٰٓى اَجَلٍ قَرِيْبٍۙ نُّجِبْ دَعْوَتَكَ وَنَتَّبِعِ الرُّسُلَۗ اَوَلَمْ تَكُوْنُوْٓا اَقْسَمْتُمْ مِّنْ قَبْلُ مَا لَكُمْ مِّنْ زَوَالٍۙ

wa anżirin-nāsa yauma ya'tīhimul-‘ażāb(u), fa yaqūlul-lażīna ẓalamū rabbanā akhkhirnā ilā ajalin qarīb(in), nujib da‘wataka wa nattabi‘ir-rusul(a), awalam takūnū aqsamtum min qablu mā lakum min zawāl(in).

E ia faaara (Muhammad) i te mau taata i te mahana (ia) e tae mai ai te faautuaraa, e parau mai te feia hara e, "E to matou Fatu, a horo'a mai ia matou i te rave'a (no te ho'i i te ao nei), noa'tu e, e haapa'o matou i to oe piiraa e e pee matou i te mau aposetolo". (Ua parauhia ia ratou) "Aita anei outou i fafau na mua'tu (i ni'a i te fenua nei) e, eita roa'tu outou e pohe?

وَّسَكَنْتُمْ فِيْ مَسٰكِنِ الَّذِيْنَ ظَلَمُوْٓا اَنْفُسَهُمْ وَتَبَيَّنَ لَكُمْ كَيْفَ فَعَلْنَا بِهِمْ وَضَرَبْنَا لَكُمُ الْاَمْثَالَ

wa sakantum fī masākinil-lażīna ẓalamū anfusahum wa tabayyana lakum kaifa fa‘alnā bihim wa ḍarabnā lakumul-amṡāl(a).

E ua ora outou i roto i te vahi o te feia e rave ino ra ia ratou iho, e ua ite mai outou i ta matou i rave ia ratou, e ua horo'a matou e rave rahi mau parabole ia outou ".

وَقَدْ مَكَرُوْا مَكْرَهُمْ وَعِنْدَ اللّٰهِ مَكْرُهُمْۗ وَاِنْ كَانَ مَكْرُهُمْ لِتَزُوْلَ مِنْهُ الْجِبَالُ

wa qad makarū makrahum wa ‘indallāhi makruhum, wa in kāna makruhum litazūla minhul-jibāl(u).

E, oia mau, ua rave ratou i te haavare, noa'tu e, ua ite o Allah e ua faaho'i mai oia i ta ratou haavare. E aita to ratou haavare e nehenehe e vavahi i te mau mou'a.

فَلَا تَحْسَبَنَّ اللّٰهَ مُخْلِفَ وَعْدِهٖ رُسُلَهٗ ۗاِنَّ اللّٰهَ عَزِيْزٌ ذُو انْتِقَامٍۗ

falā taḥsabannallāha mukhlifa wa‘dihī rusulah(ū), innallāha ‘azīzun żun tiqām(in).

No reira, eiaha roa'tu e mana'o e, ua ofati Allah i Ta'na fafauraa i Ta'na mau ve'a. Oia mau, e mea mana hope o Allah e e satauro to'na.

يَوْمَ تُبَدَّلُ الْاَرْضُ غَيْرَ الْاَرْضِ وَالسَّمٰوٰتُ وَبَرَزُوْا لِلّٰهِ الْوَاحِدِ الْقَهَّارِ

yauma tubaddalul-arḍu gairal-arḍi was-samāwātu wa barazū lillāhil-wāḥidil-qahhār(i).

(Oia ho'i) i te mahana (ia) monohia'i te fenua e te tahi atu fenua e te ra'i, e e putuputu ratou (te taata) (i Padang Mahsyar) no te faaruru ia Allah, te Mana Hope, te Mana Hope.

وَتَرَى الْمُجْرِمِيْنَ يَوْمَىِٕذٍ مُّقَرَّنِيْنَ فِى الْاَصْفَادِۚ

wa taral-mujrimīna yauma'iżim muqarranīna fil-aṣfād(i).

E i taua mahana ra, e ite outou i te feia hara i herehia e te mau mekameka.

سَرَابِيْلُهُمْ مِّنْ قَطِرَانٍ وَّتَغْشٰى وُجُوْهَهُمُ النَّارُۙ

sarābīluhum min qaṭirāniw wa tagsyā wujūhahumun-nār(u).

Ua tapo'ihia to ratou mata i te auahi, e ua tapo'ihia to ratou mata i te auahi,

لِيَجْزِيَ اللّٰهُ كُلَّ نَفْسٍ مَّا كَسَبَتْۗ اِنَّ اللّٰهَ سَرِيْعُ الْحِسَابِ

liyajziyallāhu kulla nafsim mā kasabat, innallāha sarī‘ul-ḥisāb(i).

ia horo'a Allah i te mau taata atoa no te mau mea ta'na e tutava nei. Oia mau, e mea oioi o Allah i roto i Ta ' na mau tata'uraa.

هٰذَا بَلٰغٌ لِّلنَّاسِ وَلِيُنْذَرُوْا بِهٖ وَلِيَعْلَمُوْٓا اَنَّمَا هُوَ اِلٰهٌ وَّاحِدٌ وَّلِيَذَّكَّرَ اُولُوا الْاَلْبَابِ ࣖ

hāżā balāgul lin-nāsi wa liyunżarū bihī wa liya‘lamū annamā huwa ilāhuw wāḥiduw wa liyażżakkara ulul-albāb(i).

E ua riro teie (Al-Qur'an) ei faataaraa (ti'a roa) no te taata ia nehenehe ia ratou ia faaarahia na roto i te reira, ia ite ratou e, o Oia te Atua Mana Hope, e ia nehenehe i te feia maramarama ia ite i te hoê haapiiraa.