Q.S Al-An'am (اَلْأَنْعَام) - 165 Te numera o te mau irava

اَلْحَمْدُ لِلّٰهِ الَّذِيْ خَلَقَ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضَ وَجَعَلَ الظُّلُمٰتِ وَالنُّوْرَ ەۗ ثُمَّ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا بِرَبِّهِمْ يَعْدِلُوْنَ

al-ḥamdu lillāhil-lażī khalaqas-samāwāti wal-arḍa wa ja‘alaẓ-ẓulumāti wan-nūr(a), ṡummal-lażīna kafarū birabbihim ya‘dilūn(a).

Te aruehia ra o Allah tei hamani i te ra'i e te fenua, tei hamani i te pouri e te maramarama, tera râ, te amui noa ra â te feia ti'aturi ore i to ratou Fatu.

هُوَ الَّذِيْ خَلَقَكُمْ مِّنْ طِيْنٍ ثُمَّ قَضٰٓى اَجَلًا ۗوَاَجَلٌ مُّسَمًّى عِنْدَهٗ ثُمَّ اَنْتُمْ تَمْتَرُوْنَ

huwal-lażī khalaqakum min ṭīnin ṡumma qaḍā ajalā(n), wa ajalum musamman ‘indahū ṡumma antum tamtarūn(a).

Na'na i hamani ia outou mai roto mai i te repo, e i muri iho ua faatoro'a Oia i te ajal (to outou poheraa), e te hoê oti'a taime ta Oia ana'e i ite. Teie râ, te feaa noa ra â outou i te reira.

وَهُوَ اللّٰهُ فِى السَّمٰوٰتِ وَفِى الْاَرْضِۗ يَعْلَمُ سِرَّكُمْ وَجَهْرَكُمْ وَيَعْلَمُ مَا تَكْسِبُوْنَ

wa huwallāhu fis-samāwāti wa fil-arḍ(i), ya‘lamu sirrakum wa jahrakum wa ya‘lamu mā taksibūn(a).

E o Allah Oia (o tei haamorihia), i ni'a i te ra'i e i ni'a i te fenua nei; Ua ite Oia i te mau mea ta outou e huna ra e te mau mea ta outou e faaite ra, e ua ite atoa Oia i ta outou e rave ra.

وَمَا تَأْتِيْهِمْ مِّنْ اٰيَةٍ مِّنْ اٰيٰتِ رَبِّهِمْ اِلَّا كَانُوْا عَنْهَا مُعْرِضِيْنَ

wa mā ta'tīhim min āyatim min āyāti rabbihim illā kānū ‘anhā mu‘riḍīn(a).

E e patoi noa ratou i te mau irava atoa o te mau irava a te Atua o te tae mai ia ratou (te feia tiaturi ore).

فَقَدْ كَذَّبُوْا بِالْحَقِّ لَمَّا جَاۤءَهُمْۗ فَسَوْفَ يَأْتِيْهِمْ اَنْۢبـٰۤؤُا مَا كَانُوْا بِهٖ يَسْتَهْزِءُوْنَ

faqad każżabū bil-ḥaqqi lammā jā'ahum fa saufa ya'tīhim ambā'u mā kānū bihī yastahzi'ūn(a).

I to ratou taeraa mai i te parau mau (te Qur'an), ua pato'i ratou i te parau mau (te Qur'an), no reira, i te tau no a muri a'e, e tae mai te parau apî ta ratou i faaooo tamau noa i te tau no a muri a'e.

اَلَمْ يَرَوْا كَمْ اَهْلَكْنَا مِنْ قَبْلِهِمْ مِّنْ قَرْنٍ مَّكَّنّٰهُمْ فِى الْاَرْضِ مَا لَمْ نُمَكِّنْ لَّكُمْ وَاَرْسَلْنَا السَّمَاۤءَ عَلَيْهِمْ مِّدْرَارًا ۖوَّجَعَلْنَا الْاَنْهٰرَ تَجْرِيْ مِنْ تَحْتِهِمْ فَاَهْلَكْنٰهُمْ بِذُنُوْبِهِمْ وَاَنْشَأْنَا مِنْۢ بَعْدِهِمْ قَرْنًا اٰخَرِيْنَ

alam yarau kam ahlaknā min qablihim min qarnim makkanāhum fil-arḍi mā lam numakkil lakum wa arsalnas-samā'a ‘alaihim midrārā(n), wa ja‘alnal-anhāra tajrī min taḥtihim fa ahlaknāhum biżunūbihim wa ansya'nā mim ba‘dihim qarnan ākharīn(a).

Aita anei ratou i ite ehia rahiraa u'i na mua'tu ia ratou ta matou i haamou, noa'tu e, ua haamau matou i to ratou ti'araa i ni'a i te fenua nei, oia ho'i, te hoê papû o ta matou i ore roa'tu i horo'a ia outou. Ua ninii matou i te ûa puai i ni'a ia ratou, ua faatupu i te mau anavai ia tahe i raro a'e ia ratou, i muri iho ua haamou matou ia ratou no ta ratou iho mau hara, e ua hamani matou i te tahi atu u'i i muri a'e i to ratou u'i.

وَلَوْ نَزَّلْنَا عَلَيْكَ كِتٰبًا فِيْ قِرْطَاسٍ فَلَمَسُوْهُ بِاَيْدِيْهِمْ لَقَالَ الَّذِيْنَ كَفَرُوْٓا اِنْ هٰذَآ اِلَّا سِحْرٌ مُّبِيْنٌ

wa lau nazzalnā ‘alaika kitāban fī qirṭāsin fa lamasūhu bi'aidīhim laqālal-lażīna kafarū in hāżā illā siḥrum mubīn(un).

Ahiri matou i tono atu ia outou (Muhammad) i te hoê papa'iraa i ni'a i te parau ia nehenehe ia ratou ia tape'a i te reira i roto i to ratou iho mau rima, e parau ïa te feia ti'aturi ore e, " E ere teie i te mea maere mau ".

وَقَالُوْا لَوْلَآ اُنْزِلَ عَلَيْهِ مَلَكٌ ۗوَلَوْ اَنْزَلْنَا مَلَكًا لَّقُضِيَ الْاَمْرُ ثُمَّ لَا يُنْظَرُوْنَ

wa qālū lau lā unzila ‘alaihi malak(un), wa lau anzalnā malakal laquḍiyal-amru ṡumma lā yunẓarūn(a).

E ua parau mai ratou, "No te aha te hoê melahi i ore ai i tono mai ia'na (Muhammad)?" Parau mau, mai te mea e, e tono tatou i te hoê melahi (ia'na), e oti ïa te ohipa, tera râ, eita ratou e horo'ahia mai (te hoê taereraa iti roa'e).

وَلَوْ جَعَلْنٰهُ مَلَكًا لَّجَعَلْنٰهُ رَجُلًا وَّلَلَبَسْنَا عَلَيْهِمْ مَّا يَلْبِسُوْنَ

wa lau ja‘alnāhu malakal laja‘alnāhu rajulaw wa lalabasnā ‘alaihim mā yalbisūn(a).

Ahiri matou i hamani i taua ve'a ra (no roto mai i te hoê melahi), ua riro ïa matou ei taata, e (no reira) ua faatupu ïa matou ia ratou ia tamau noa i te feaa mai ta ratou e feaa ra i teie nei.

وَلَقَدِ اسْتُهْزِئَ بِرُسُلٍ مِّنْ قَبْلِكَ فَحَاقَ بِالَّذِيْنَ سَخِرُوْا مِنْهُمْ مَّا كَانُوْا بِهٖ يَسْتَهْزِءُوْنَ ࣖ

wa laqadistuhzi'a birusulim min qablika fa ḥāqa bil-lażīna sakhirū minhum mā kānū bihī yastahzi'ūn(a).

E ua faaooohia te tahi o te mau ve'a i mua ia outou (Muhammad), e no reira, ua faautuahia te feia o tei faaooo ia ratou ei pahonoraa i ta ratou mau faaoooraa.

قُلْ سِيْرُوْا فِى الْاَرْضِ ثُمَّ انْظُرُوْا كَيْفَ كَانَ عَاقِبَةُ الْمُكَذِّبِيْنَ

qul sīrū fil-arḍi ṡummanẓurū kaifa kāna ‘āqibatul-mukażżibīn(a).

A parau (Muhammad) e, "A hi'o i te fenua nei e a hi'o eaha te hopea o te feia e haavare ra".

قُلْ لِّمَنْ مَّا فِى السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِۗ قُلْ لِّلّٰهِ ۗ كَتَبَ عَلٰى نَفْسِهِ الرَّحْمَةَ ۗ لَيَجْمَعَنَّكُمْ اِلٰى يَوْمِ الْقِيٰمَةِ لَا رَيْبَ فِيْهِۗ اَلَّذِيْنَ خَسِرُوْٓا اَنْفُسَهُمْ فَهُمْ لَا يُؤْمِنُوْنَ

qul limam mā fis-samāwāti wal-arḍ(i), qul lillāh(i), kataba ‘alā nafsihir-raḥmah(ta), layajma‘annakum ilā yaumil-qiyāmati lā raiba fīh(i), al-lażīna khasirū anfusahum fahum lā yu'minūn(a).

A parau atu (Muhammad) e, "Na vai te mau mea i ni'a i te ra'i e te fenua nei?" A parau e, “No Allah te reira.” Ua haamau Oia i te (natura o te) aroha i roto ia'na iho. Ma te feaa ore, e haaputuputu mau Oia ia outou i te Mahana o te Ti'a-faahou-raa. Aita te feia e hamani ino ra ia ratou iho e tiaturi ra.

۞ وَلَهٗ مَا سَكَنَ فِى الَّيْلِ وَالنَّهَارِ ۗوَهُوَ السَّمِيْعُ الْعَلِيْمُ

wa lahū mā sakana fil-laili wan-nahār(i), wa huwas-samī‘ul-‘alīm(u).

E no'na te mau mea atoa e vai ra i te po e i te mahana. E O Oia te Faaroo, te Ite.

قُلْ اَغَيْرَ اللّٰهِ اَتَّخِذُ وَلِيًّا فَاطِرِ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِ وَهُوَ يُطْعِمُ وَلَا يُطْعَمُ ۗ قُلْ اِنِّيْٓ اُمِرْتُ اَنْ اَكُوْنَ اَوَّلَ مَنْ اَسْلَمَ وَلَا تَكُوْنَنَّ مِنَ الْمُشْرِكِيْنَ

qul agairallāhi attakhiżu waliyyan fāṭiris-samāwāti wal-arḍi wa huwa yuṭ‘imu wa lā yuṭ‘am(u), qul innī umirtu an akūna awwala man aslama wa lā takūnanna minal-musyrikīn(a).

A parau atu (Muhammad) e, "E titau anei au i te tahi atu paruru taa ê atu ia Allah, o tei hamani i te ra'i e te fenua, noa'tu e, te amu nei Oia e aita oia e amuhia ra?" A parau e, "Oia mau, ua faauehia vau ia riro ei taata matamua no te auraro (ia Allah), e eiaha roa'tu e amui atu i roto i te pŭpŭ no te mau Atua rahi".

قُلْ اِنِّيْٓ اَخَافُ اِنْ عَصَيْتُ رَبِّيْ عَذَابَ يَوْمٍ عَظِيْمٍ

qul innī akhāfu in ‘aṣaitu rabbī ‘ażāba yaumin ‘aẓīm(in).

A parau atu (Muhammad) e, "Te mata'u mau nei au i te faautuaraa o te mahana rahi (te mahana hopea) mai te mea e, aita vau e haapa'o i to'u Fatu".

مَنْ يُّصْرَفْ عَنْهُ يَوْمَىِٕذٍ فَقَدْ رَحِمَهٗ ۗوَذٰلِكَ الْفَوْزُ الْمُبِيْنُ

may yuṣraf ‘anhu yauma'iżin faqad raḥimah(ū), wa żālikal-fauzul-mubīn(u).

Te taata atoa o te ape i te faautuaraa ia ' na iho i taua mahana ra, ua aroha mau ïa o Allah ia ' na. E o te upootiaraa mau ïa.

وَاِنْ يَّمْسَسْكَ اللّٰهُ بِضُرٍّ فَلَا كَاشِفَ لَهٗٓ اِلَّا هُوَ ۗوَاِنْ يَّمْسَسْكَ بِخَيْرٍ فَهُوَ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيْرٌ

iy yamsaskallāhu biḍurrin falā kāsyifa lahū illā huw(a), wa iy yamsaska bikhairin fa huwa ‘alā kulli syai'in qadīr(un).

E mai te peu e e tupu te hoê ati i nia ia Allah, aita e taata ê atu e nehenehe e faaore i te reira maori râ Oia. E mai te mea e, e horo'a mai Oia i te maitai ia outou, e mana to'na i ni'a i te mau mea atoa.

وَهُوَ الْقَاهِرُ فَوْقَ عِبَادِهٖۗ وَهُوَ الْحَكِيْمُ الْخَبِيْرُ

wa huwal-qāhiru fauqa ‘ibādih(ī), wa huwal-ḥakīmul-khabīr(u).

E o Oia te mana i ni'a i Ta'na mau tavini. E E Paari Hope Oia, e Te Ite Hope.

قُلْ اَيُّ شَيْءٍ اَكْبَرُ شَهَادَةً ۗ قُلِ اللّٰهُ ۗشَهِيْدٌۢ بَيْنِيْ وَبَيْنَكُمْ ۗوَاُوْحِيَ اِلَيَّ هٰذَا الْقُرْاٰنُ لِاُنْذِرَكُمْ بِهٖ وَمَنْۢ بَلَغَ ۗ اَىِٕنَّكُمْ لَتَشْهَدُوْنَ اَنَّ مَعَ اللّٰهِ اٰلِهَةً اُخْرٰىۗ قُلْ لَّآ اَشْهَدُ ۚ قُلْ اِنَّمَا هُوَ اِلٰهٌ وَّاحِدٌ وَّاِنَّنِيْ بَرِيْۤءٌ مِّمَّا تُشْرِكُوْنَ

qul ayyu syai'in akbaru syahādah(tan), qulillāhu syahīdum bainī wa bainakum, wa ūḥiya ilayya hāżal-qur'ānu li'unżirakum bihī wa man balag(a), a'innakum latasyhadūna anna ma‘allāhi ālihatan ukhrā, qul lā asyhad(u), qul innamā huwa ilāhuw wāḥiduw wa innanī barī'um mimmā tusyrikūn(a).

A parau (Muhammad) e, "O vai tei puai a'e to'na iteraa papû?" A parau e, "E Allah, e ite Oia i rotopu ia'u e oe. Ua heheuhia mai teie Qur'an ia'u ia nehenehe ia'u ia horo'a i te hoê faaararaa ia oe e i te feia e haere mai (te Qur'an ia'na). E nehenehe anei ta oe e faaite papû e, te vai ra te tahi atu mau atua i piha'i iho ia Allah?" A parau e, “Eita ta'u e nehenehe e faaite papû.” A parau e, " O Oia ana'e te Atua Mana Hope, e aita vau i farii i te mau mea atoa ta outou e amui atu (ia Allah) ".

اَلَّذِيْنَ اٰتَيْنٰهُمُ الْكِتٰبَ يَعْرِفُوْنَهٗ كَمَا يَعْرِفُوْنَ اَبْنَاۤءَهُمْۘ اَلَّذِيْنَ خَسِرُوْٓا اَنْفُسَهُمْ فَهُمْ لَا يُؤْمِنُوْنَ ࣖ

al-lażīna ātaināhumul-kitāba ya‘rifūnahū kamā ya‘rifūna abnā'ahum, al-lażīna khasirū anfusahum fahum lā yu'minūn(a).

Ua ite te feia ta matou i horo'a i te Buka ia'na (Muhammad) mai ta ratou i ite i ta ratou iho mau tamarii. Aita te feia e hamani ino ra ia ratou iho e ti'aturi nei (ia Allah).

وَمَنْ اَظْلَمُ مِمَّنِ افْتَرٰى عَلَى اللّٰهِ كَذِبًا اَوْ كَذَّبَ بِاٰيٰتِهٖۗ اِنَّهٗ لَا يُفْلِحُ الظّٰلِمُوْنَ

wa man aẓlamu mimmaniftarā ‘alallāhi każiban au każżaba bi'āyātih(ī), innahū lā yufliḥuẓ-ẓālimūn(a).

E o vai tei parau - tia ore a'e i te hoê taata o te haavare ra ia Allah aore ra o te patoi ra i Ta ' na mau irava? Oia mau, e ere te feia parau - tia ore i te mea manuïa.

وَيَوْمَ نَحْشُرُهُمْ جَمِيْعًا ثُمَّ نَقُوْلُ لِلَّذِيْنَ اَشْرَكُوْٓا اَيْنَ شُرَكَاۤؤُكُمُ الَّذِيْنَ كُنْتُمْ تَزْعُمُوْنَ

wa yauma naḥsyuruhum jamī‘an ṡumma naqūlu lil-lażīna asyrakū aina syurakā'ukumul-lażīna kuntum taz‘umūn(a).

E (a haamana'o na), i te mahana a haaputuputu ai matou ia ratou paatoa, ua parau atu matou i te feia tei amui atu ia Allah, "Ihea to outou mau atua ta outou i mana'o na (to tatou mau hoa)?"

ثُمَّ لَمْ تَكُنْ فِتْنَتُهُمْ اِلَّآ اَنْ قَالُوْا وَاللّٰهِ رَبِّنَا مَا كُنَّا مُشْرِكِيْنَ

Ṡumma lam takun fitnatuhum illā an qālū wallāhi rabbinā mā kunnā musyrikīn(a).

Aita ratou i horo'a i te hoê pahonoraa hape, maori râ te parauraa e, "Na Allah, to tatou Fatu, aita matou e amui atu ia Allah".

اُنْظُرْ كَيْفَ كَذَبُوْا عَلٰٓى اَنْفُسِهِمْ وَضَلَّ عَنْهُمْ مَّا كَانُوْا يَفْتَرُوْنَ

unẓur kaifa każabū ‘alā anfusihim wa ḍalla ‘anhum mā kānū yaftarūn(a).

A hi'o na e mea nafea ratou ia haavare ia ratou iho. E e moe ê atu te haamoriraa ta ratou i haamau na mua ' tu.

وَمِنْهُمْ مَّنْ يَّسْتَمِعُ اِلَيْكَ ۚوَجَعَلْنَا عَلٰى قُلُوْبِهِمْ اَكِنَّةً اَنْ يَّفْقَهُوْهُ وَفِيْٓ اٰذَانِهِمْ وَقْرًا ۗوَاِنْ يَّرَوْا كُلَّ اٰيَةٍ لَّا يُؤْمِنُوْا بِهَا ۗحَتّٰٓى اِذَا جَاۤءُوْكَ يُجَادِلُوْنَكَ يَقُوْلُ الَّذِيْنَ كَفَرُوْٓا اِنْ هٰذَآ اِلَّآ اَسَاطِيْرُ الْاَوَّلِيْنَ

wa minhum may yastami‘u ilaik(a), wa ja‘alnā ‘alā qulūbihim akinnatan ay yafqahūhu wa fī āżānihim waqrā(n), wa iy yarau kulla āyatil lā yu'minū bihā, ḥattā iżā jā'ūka yujādilūnaka yaqūlul-lażīna kafarū in hāżā illā asāṭīrul-awwalīn(a).

Te vai ra te feia e faaroo ra i ta outou tai'oraa (Muhammad), e ua opani matou i to ratou mafatu (ia ore ratou ia ite i te reira), e ua tapo'ihia to ratou mau tari'a. Eita ratou e tiaturi i te reira noa ' tu e ua ite ratou i te mau tapao atoa (o te parau mau). No reira, ia haere mai ratou ia outou no te pato'i ia outou, e parau te feia ti'aturi ore e, "E ere teie (te Qur'an) i te mea ê atu i te hoê aamu no roto mai i te mau taata tahito".

وَهُمْ يَنْهَوْنَ عَنْهُ وَيَنْـَٔوْنَ عَنْهُ ۚوَاِنْ يُّهْلِكُوْنَ اِلَّآ اَنْفُسَهُمْ وَمَا يَشْعُرُوْنَ

wa hum yanhauna ‘anhu wa yan'auna ‘anh(u), wa iy yuhlikūna illā anfusahum wa mā yasy‘urūn(a).

E te opani nei ratou (i te tahi atu mau taata) ia faaroo (te Qur'an), e te faaatea ê nei ratou ia ratou iho i te reira, e te haamou noa nei ratou ia ratou iho, aita râ ratou i ite.

وَلَوْ تَرٰٓى اِذْ وُقِفُوْا عَلَى النَّارِ فَقَالُوْا يٰلَيْتَنَا نُرَدُّ وَلَا نُكَذِّبَ بِاٰيٰتِ رَبِّنَا وَنَكُوْنَ مِنَ الْمُؤْمِنِيْنَ

wa lau tarā iż wuqifū ‘alan-nāsi fa qālū yā laitanā nuraddu wa lā nukażżiba bi'āyāti rabbinā wa nakūna minal-mu'minīn(a).

E mai te mea e, ua ite outou (Muhammad) i to ratou afa'iraahia i roto i te hade, ua parau mai ratou, "Ahiri tatou e ho'i mai (i teie nei ao), eita roa'tu ïa tatou e faaru'e i te mau irava a to tatou Fatu e e riro ei feia faaroo".

بَلْ بَدَا لَهُمْ مَّا كَانُوْا يُخْفُوْنَ مِنْ قَبْلُ ۗوَلَوْ رُدُّوْا لَعَادُوْا لِمَا نُهُوْا عَنْهُ وَاِنَّهُمْ لَكٰذِبُوْنَ

bal badā lahum mā kānū yukhfūna min qabl(u), wa lau ruddū la‘ādū limā nuhū ‘anhu wa innahum lakāżibūn(a).

Teie râ, ua faaitehia mai te ino ta ratou i huna na mua ' tu no ratou. Parau mau, e rave faahou ratou i te mea ta ratou i opanihia ia rave mai te peu e e ho'i mai ratou i te ao nei. E feia haavare mau ratou.

وَقَالُوْٓا اِنْ هِيَ اِلَّا حَيَاتُنَا الدُّنْيَا وَمَا نَحْنُ بِمَبْعُوْثِيْنَ

wa qālū in hiya illā ḥayātunad-dun-yā wa mā naḥnu bimab‘ūṡīn(a).

E parau mau, e parau mai ratou e, "Te vai ra te ora i roto noa i teie nei ao, e eita tatou e ti'a faahou mai i te pohe".

وَلَوْ تَرٰٓى اِذْ وُقِفُوْا عَلٰى رَبِّهِمْ ۗ قَالَ اَلَيْسَ هٰذَا بِالْحَقِّ ۗقَالُوْا بَلٰى وَرَبِّنَا ۗقَالَ فَذُوْقُوا الْعَذَابَ بِمَا كُنْتُمْ تَكْفُرُوْنَ ࣖ

wa lau tarā iż wuqifū ‘alā rabbihim, qāla alaisa hāżā bil-ḥaqq(i), qālū balā wa rabbinā, qāla fa żūqul-‘ażāba bimā kuntum takfurūn(a).

E mai te mea e, ua ite outou (Muhammad) i te taime a afa'ihia ai ratou i mua i to ratou Fatu (e ite mau ïa outou i te hoê ohipa faahiahia). Ua parau oia, "E ere anei i te mea parau mau teie (te ti'a-faahou-raa)?" Ua pahono mai ratou, " E parau mau, na to tatou Fatu ". Ua parau mai oia, "A tamata i teie faautuaraa, no te mea ua pato'i oe i te reira na mua'tu".

قَدْ خَسِرَ الَّذِيْنَ كَذَّبُوْا بِلِقَاۤءِ اللّٰهِ ۗحَتّٰٓى اِذَا جَاۤءَتْهُمُ السَّاعَةُ بَغْتَةً قَالُوْا يٰحَسْرَتَنَا عَلٰى مَا فَرَّطْنَا فِيْهَاۙ وَهُمْ يَحْمِلُوْنَ اَوْزَارَهُمْ عَلٰى ظُهُوْرِهِمْۗ اَلَا سَاۤءَ مَا يَزِرُوْنَ

qad khasiral-lażīna każżabū biliqā'illāh(i), ḥattā iżā jā'athumus-sā‘atu bagtatan qālū yā ḥasratanā ‘alā mā farraṭnā fīhā, wa hum yaḥmilūna auzārahum ‘alā ẓuhūrihim, alā sā'a mā yazirūn(a).

Auê ïa ereraa no te feia e patoi ra i te farerei ia Allah; no reira, ia tae oioi mai te hora i ni'a ia ratou, e parau ratou e, " Auê to tatou tatarahapa no to tatou haapa'o ore i te hora ", a amo ai ratou i ta ratou mau hara i ni'a i to ratou tua. Auê ïa ohipa riaria ta ratou i faaruru

وَمَا الْحَيٰوةُ الدُّنْيَآ اِلَّا لَعِبٌ وَّلَهْوٌ ۗوَلَلدَّارُ الْاٰخِرَةُ خَيْرٌ لِّلَّذِيْنَ يَتَّقُوْنَۗ اَفَلَا تَعْقِلُوْنَ

wa mal-ḥayātud-dun-yā illā la‘ibuw wa lahw(un), wa lad-dārul-ākhiratu khairul lil-lażīna yattaqūn(a), afalā ta‘qilūn(a).

E mea arearea noa te oraraa o teie nei ao. I roto i taua area taime ra, e mea maitai a'e te fenua o te oraraa i muri a'e i te poheraa no te feia haapao maitai. Aita anei outou i taa?

قَدْ نَعْلَمُ اِنَّهٗ لَيَحْزُنُكَ الَّذِيْ يَقُوْلُوْنَ فَاِنَّهُمْ لَا يُكَذِّبُوْنَكَ وَلٰكِنَّ الظّٰلِمِيْنَ بِاٰيٰتِ اللّٰهِ يَجْحَدُوْنَ

qad na‘lamu innahū layaḥzunukal-lażī yaqūlūna fa innahum lā yukażżibūnaka wa lākinnaẓ-ẓālimīna bi'āyātillāhi yajhadūn(a).

Ua ite matou e, te faatupu nei te mau mea ta ratou e parau ra i te oto ia oe (Muhammad) (eiaha e oto) no te mea, aita ratou e haavare ra ia oe, tera râ, te pato'i nei te feia parau-ti'a ore i te mau irava a Allah.

وَلَقَدْ كُذِّبَتْ رُسُلٌ مِّنْ قَبْلِكَ فَصَبَرُوْا عَلٰى مَا كُذِّبُوْا وَاُوْذُوْا حَتّٰٓى اَتٰىهُمْ نَصْرُنَا ۚوَلَا مُبَدِّلَ لِكَلِمٰتِ اللّٰهِ ۚوَلَقَدْ جَاۤءَكَ مِنْ نَّبَإِ۟ى الْمُرْسَلِيْنَ

wa laqad kużżibat rusulum min qablika fa ṣabarū ‘alā mā kużżibū wa ūżū ḥattā atāhum naṣrunā, wa lā mubaddila likalimātillāh(i), wa laqad jā'aka min naba'il-mursalīn(a).

Ua haavarehia te mau ve'a na mua'tu ia outou, tera râ, ua faaoroma'i ratou i te mau haavare e te hamani-ino-raa (i ravehia) i ni'a ia ratou, e tae roa'tu i te taime ua tae mai ta tatou tauturu ia ratou. E aita e mea e nehenehe e taui i te mau faahaparaa (mau faaueraa) a Allah. E ua tae mai te hoê tuhaa o te poroi a te mau aposetolo ia outou.

وَاِنْ كَانَ كَبُرَ عَلَيْكَ اِعْرَاضُهُمْ فَاِنِ اسْتَطَعْتَ اَنْ تَبْتَغِيَ نَفَقًا فِى الْاَرْضِ اَوْ سُلَّمًا فِى السَّمَاۤءِ فَتَأْتِيَهُمْ بِاٰيَةٍ ۗوَلَوْ شَاۤءَ اللّٰهُ لَجَمَعَهُمْ عَلَى الْهُدٰى فَلَا تَكُوْنَنَّ مِنَ الْجٰهِلِيْنَ

wa in kāna kabura ‘alaika i‘rāḍuhum fa inistaṭa‘ta an tabtagiya nafaqan fil-arḍi au sullaman fis-samā'i fa ta'tiyahum bi'āyah(tin), wa lau syā'allāhu lajama‘ahum ‘alal-hudā falā takūnanna minal-jāhilīn(a).

E mai te mea e, e mea fifi no outou (Muhammad), mai te mea e, e nehenehe ta outou e hamani i te hoê apoo i ni'a i te fenua e aore râ, te hoê arawhata i ni'a i te ra'i, e nehenehe ta outou e horo'a i te hoê semeio ia ratou (a rave i te reira). E ahiri e ua hinaaro o Allah, ua faahepo Oia ia ratou paatoa ia pee i te mau faaueraa, no reira, eita roa ' tu outou e amui atu i roto i te feia maamaa.

۞ اِنَّمَا يَسْتَجِيْبُ الَّذِيْنَ يَسْمَعُوْنَ ۗوَالْمَوْتٰى يَبْعَثُهُمُ اللّٰهُ ثُمَّ اِلَيْهِ يُرْجَعُوْنَ

innamā yastajībul-lażīna yasma‘ūn(a), wal-mautā yab‘aṡuhumullāhu ṡumma ilaihi yurja‘ūn(a).

O te feia ana'e e faaroo e te haapa'o nei (te piiraa a Allah), e te feia e pohe, o te ti'afaahou-faahou-hia mai ïa e Allah, e i muri iho, e ho'i mai ratou Ia'na.

وَقَالُوْا لَوْلَا نُزِّلَ عَلَيْهِ اٰيَةٌ مِّنْ رَّبِّهٖۗ قُلْ اِنَّ اللّٰهَ قَادِرٌ عَلٰٓى اَنْ يُّنَزِّلَ اٰيَةً وَّلٰكِنَّ اَكْثَرَهُمْ لَا يَعْلَمُوْنَ

wa qālū lau lā nuzzila ‘alaihi āyatum mir rabbih(ī), qul innallāha qādirun ‘alā ay yunazzila āyataw wa lākinna akṡarahum lā ya‘lamūn(a).

E ua parau mai ratou (te feia faaroo i te mau atua rahi) e, "No te aha to'na Fatu i ore ai i faaite mai i te hoê semeio ia'na (Muhammad)?" A parau e, "Oia mau, e nehenehe ta Allah e hapono i te hoê semeio, aita râ te rahiraa o ratou i ite e."

وَمَا مِنْ دَاۤبَّةٍ فِى الْاَرْضِ وَلَا طٰۤىِٕرٍ يَّطِيْرُ بِجَنَاحَيْهِ اِلَّآ اُمَمٌ اَمْثَالُكُمْ ۗمَا فَرَّطْنَا فِى الْكِتٰبِ مِنْ شَيْءٍ ثُمَّ اِلٰى رَبِّهِمْ يُحْشَرُوْنَ

wa mā min dābbatin fil-arḍi wa lā ṭā'iriy yaṭīru bijanāḥaihi illā umamun amṡālukum, mā farraṭnā fil-kitābi min syai'in ṡumma ilā rabbihim yuḥsyarūn(a).

E aita hoê a'e animala i ni'a i te fenua nei, e aore râ, hoê manu e rere ra e to'na na pererau e piti, tera râ, e taata ratou paatoa mai ia outou te huru. Aita e mea ta tatou i vaiiho i roto i te Buka, e i muri iho e haaputuputuhia ratou i mua i te Atua.

وَالَّذِيْنَ كَذَّبُوْا بِاٰيٰتِنَا صُمٌّ وَّبُكْمٌ فِى الظُّلُمٰتِۗ مَنْ يَّشَاِ اللّٰهُ يُضْلِلْهُ وَمَنْ يَّشَأْ يَجْعَلْهُ عَلٰى صِرَاطٍ مُّسْتَقِيْمٍ

wal-lażīna każżabū bi'āyātinā ṣummuw wa bukmun fiẓ-ẓulumāt(i), may yasya'illāhu yuḍlilhu wa may yasya' yaj‘alhu ‘alā ṣirāṭim mustaqīm(in).

E te feia e pato'i ra i ta tatou mau irava, e tari'a turi ratou, e vava, e tei roto ratou i te pouri rahi. O vai atoa ta Allah e hinaaro (ia hape), e haavare mau oia ia'na. E o vai atoa ta Allah e hinaaro (ia arata'ihia), na'na ïa e tuu ia'na i ni'a i te e'a ti'a.

قُلْ اَرَءَيْتَكُمْ اِنْ اَتٰىكُمْ عَذَابُ اللّٰهِ اَوْ اَتَتْكُمُ السَّاعَةُ اَغَيْرَ اللّٰهِ تَدْعُوْنَۚ اِنْ كُنْتُمْ صٰدِقِيْنَ

qul ara'aitakum in atākum ‘ażābullāhi au atatkumus-sā‘atu agairallāhi tad‘ūn(a), in kuntum ṣādiqīn(a).

A parau atu (Muhammad) e, "A faaite mai ia'u mai te mea e, e tae mai te mauiui a Allah ia outou, e aore râ, mai te mea e, e tae mai te mahana o te ti'a-faahou-raa ia outou, mai te mea e, e parau mau outou, e pii anei outou i te tahi atu (atua) hau atu ia Allah!"

بَلْ اِيَّاهُ تَدْعُوْنَ فَيَكْشِفُ مَا تَدْعُوْنَ اِلَيْهِ اِنْ شَاۤءَ وَتَنْسَوْنَ مَا تُشْرِكُوْنَ ࣖ

bal iyyāhu tad‘ūna fa yaksyifu mā tad‘ūna ilaihi in syā'a wa tansauna mā tusyrikūn(a).

(Aita), Ia'na ana'e ta outou e ani i te tauturu. Mai te mea e, e hinaaro Oia, e iriti Oia i te mea (atâtaraa) ta outou e ani ia'na, e e faaru'e outou i te mea ta outou e amui atu (ia Allah).

وَلَقَدْ اَرْسَلْنَآ اِلٰٓى اُمَمٍ مِّنْ قَبْلِكَ فَاَخَذْنٰهُمْ بِالْبَأْسَاۤءِ وَالضَّرَّاۤءِ لَعَلَّهُمْ يَتَضَرَّعُوْنَ

wa laqad arsalnā ilā umamim min qablika fa akhażnāhum bil-ba'sā'i waḍ-ḍarrā'i la‘allahum yataḍarra‘ūn(a).

E ua tono matou (te mau ve'a) i te nunaa i mua ia outou, e ua hamani ino matou ia ratou i te veve e te ati, ia nehenehe ia ratou ia ani (ia Allah) ma te haehaa.

فَلَوْلَآ اِذْ جَاۤءَهُمْ بَأْسُنَا تَضَرَّعُوْا وَلٰكِنْ قَسَتْ قُلُوْبُهُمْ وَزَيَّنَ لَهُمُ الشَّيْطٰنُ مَا كَانُوْا يَعْمَلُوْنَ

falau lā iż jā'ahum ba'sunā taḍarra‘ū wa lākin qasat qulūbuhum wa zayyana lahumusy-syaiṭānu mā kānū ya‘malūn(a).

Teie râ, no te aha ratou i ore ai i pure (ia Allah) ma te haehaa i te taime a roohia ' i to tatou mauiui i nia ia ratou? Te parau mau, ua etaeta to ratou mafatu, e ua faariro o Satani i te mea nehenehe ta ratou e rave tamau nei.

فَلَمَّا نَسُوْا مَا ذُكِّرُوْا بِهٖ فَتَحْنَا عَلَيْهِمْ اَبْوَابَ كُلِّ شَيْءٍۗ حَتّٰٓى اِذَا فَرِحُوْا بِمَآ اُوْتُوْٓا اَخَذْنٰهُمْ بَغْتَةً فَاِذَا هُمْ مُّبْلِسُوْنَ

falammā nasū mā żukkirū bihī fataḥnā ‘alaihim abwāba kulli syai'(in), ḥattā iżā fariḥū bimā ūtū akhażnāhum bagtatan fa iżā hum mublisūn(a).

No reira, i to ratou haamo'eraa i te faaararaa tei horo'ahia mai ia ratou, ua iriti matou i te mau uputa atoa (no te oaoa) no ratou. No reira, i to ratou oaoaraa i te mau mea i horo'ahia mai ia ratou, ua hamani ino oioi matou ia ratou, e i taua taime ra, ua mamû noa ratou i roto i te hepohepo.

فَقُطِعَ دَابِرُ الْقَوْمِ الَّذِيْنَ ظَلَمُوْاۗ وَالْحَمْدُ لِلّٰهِ رَبِّ الْعٰلَمِيْنَ

fa quṭi‘a dābirul-qaumil-lażīna ẓalamū, wal-ḥamdu lillāhi rabbil-‘ālamīn(a).

No reira, ua vavahi - roa - hia te nunaa parau - tia ore e tae roa ' tu i to ratou mau tumu. E ia aruehia Allah, te Fatu o te mau ao atoa.

قُلْ اَرَاَيْتُمْ اِنْ اَخَذَ اللّٰهُ سَمْعَكُمْ وَاَبْصَارَكُمْ وَخَتَمَ عَلٰى قُلُوْبِكُمْ مَّنْ اِلٰهٌ غَيْرُ اللّٰهِ يَأْتِيْكُمْ بِهٖۗ اُنْظُرْ كَيْفَ نُصَرِّفُ الْاٰيٰتِ ثُمَّ هُمْ يَصْدِفُوْنَ

qul ara'aitum in akhażallāhu sam‘akum wa abṣārakum wa khatama ‘alā qulūbikum man ilāhun gairullāhi ya'tīkum bih(ī), unẓur kaifa nuṣarriful-āyāti ṡumma hum yaṣdifūn(a).

A parau atu (Muhammad) e, "A faaite mai ia'u mai te mea e, e iriti Allah i to oe tari'a e to oe hi'oraa e e opani i to oe mafatu, o vai te atua taa ê atu ia Allah tei mana no te faaho'i mai i te reira ia oe?" A hi'o na e mea nahea matou i te faataaraa (ia ratou) i te mau tapa'o o (To matou) mana, tera râ, ua fariu noa ratou.

قُلْ اَرَاَيْتَكُمْ اِنْ اَتٰىكُمْ عَذَابُ اللّٰهِ بَغْتَةً اَوْ جَهْرَةً هَلْ يُهْلَكُ اِلَّا الْقَوْمُ الظّٰلِمُوْنَ

qul ara'aitakum in atākum ‘ażābullāhi bagtatan au jahratan hal yuhlaku illal-qaumuẓ-ẓālimūn(a).

A parau atu (Muhammad) e, "A faaite mai ia'u mai te mea e, e tae mai te faautuaraa a Allah i ni'a ia outou ma te huru ê aore râ, ma te mata'ita'i, te vai ra anei te tahi taata (Allah) o te haamou maoti râ i te feia rave hara?"

وَمَا نُرْسِلُ الْمُرْسَلِيْنَ اِلَّا مُبَشِّرِيْنَ وَمُنْذِرِيْنَۚ فَمَنْ اٰمَنَ وَاَصْلَحَ فَلَا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَلَا هُمْ يَحْزَنُوْنَ

wa mā nursilul-mursalīna illā mubasysyirīna wa munżirīn(a), faman āmana wa aṣlaḥa falā khaufun ‘alaihim wa lā hum yaḥzanūn(a).

Te mau ve'a ta matou i tono atu, no te faaite ïa i te mau parau apî maitai e te mau faaararaa. Aita e mata'u no te feia atoa o te ti'aturi e o te faaafaro i te mau mea, e aita ratou e oto ra.

وَالَّذِيْنَ كَذَّبُوْا بِاٰيٰتِنَا يَمَسُّهُمُ الْعَذَابُ بِمَا كَانُوْا يَفْسُقُوْنَ

wal-lażīna każżabū bi'āyātinā yamassuhumul-‘ażābu bimā kānū yafsuqūn(a).

E te feia o te pato'i nei i ta tatou mau irava, e faautuahia ïa ratou no te mea e rave tamau ratou i te ohipa ino (hara).

قُلْ لَّآ اَقُوْلُ لَكُمْ عِنْدِيْ خَزَاۤىِٕنُ اللّٰهِ وَلَآ اَعْلَمُ الْغَيْبَ وَلَآ اَقُوْلُ لَكُمْ اِنِّيْ مَلَكٌۚ اِنْ اَتَّبِعُ اِلَّا مَا يُوْحٰٓى اِلَيَّۗ قُلْ هَلْ يَسْتَوِى الْاَعْمٰى وَالْبَصِيْرُۗ اَفَلَا تَتَفَكَّرُوْنَ ࣖ

qul lā aqūlu lakum ‘indī khazā'inullāhi wa lā a‘lamul-gaiba wa lā aqūlu lakum innī malak(un), in attabi‘u illā mā yūḥā ilayy(a), qul hal yastawil-a‘mā wal-baṣīr(u), afalā tatafakkarūn(a).

A parau atu (Muhammad) e, "Aita vau i parau atu ia outou e, tei pihai iho vau i te vahi tape'araa tao'a a Allah, e aita vau i ite i te mea i itehia, e aita vau i parau atu ia outou e, e melahi vau. Ua pee noa vau i te mea tei heheuhia mai ia'u". A parau e, "E au anei te feia matapo i te feia e ite nei? Aita anei outou i feruri i te reira?"

وَاَنْذِرْ بِهِ الَّذِيْنَ يَخَافُوْنَ اَنْ يُّحْشَرُوْٓا اِلٰى رَبِّهِمْ لَيْسَ لَهُمْ مِّنْ دُوْنِهٖ وَلِيٌّ وَّلَا شَفِيْعٌ لَّعَلَّهُمْ يَتَّقُوْنَ

wa anżir bihil-lażīna yakhāfūna ay yuḥsyarū ilā rabbihim laisa lahum min dūnihī waliyyuw wa lā syafī‘ul la‘allahum yattaqūn(a).

A faaara na roto i te reira (te Qur'an) i te feia e mata'u ra i te putuputu i mua i to ratou Fatu (i te Mahana o te Ti'a-faahou-raa) e, aita e paruru e aore râ, tauturu (tauturu) no ratou maori râ o Allah, ia nehenehe ia ratou ia farii i te haapa'o maitai.

وَلَا تَطْرُدِ الَّذِيْنَ يَدْعُوْنَ رَبَّهُمْ بِالْغَدٰوةِ وَالْعَشِيِّ يُرِيْدُوْنَ وَجْهَهٗ ۗمَا عَلَيْكَ مِنْ حِسَابِهِمْ مِّنْ شَيْءٍ وَّمَا مِنْ حِسَابِكَ عَلَيْهِمْ مِّنْ شَيْءٍ فَتَطْرُدَهُمْ فَتَكُوْنَ مِنَ الظّٰلِمِيْنَ

wa lā taṭrudil-lażīna yad‘ūna rabbahum bil-gadāti wal-‘asyiyyi yurīdūna wajhah(ū), mā ‘alaika min ḥisābihim min syai'iw wa mā min ḥisābika ‘alaihim min syai'in fa taṭrudahum fa takūna minaẓ-ẓālimīn(a).

Eiaha e pei atu i te feia e pii i to ratou Fatu i te poipoi e i te ahiahi, te ti'aturi nei ratou i To'na oaoa. Aita outou e amo ra i te hopoi'a na'ina'i roa a'e no ta ratou mau ohipa, e aita ratou e amo ra i te hopoi'a na'ina'i roa a'e no ta outou mau ohipa, no reira outou (e ti'araa to outou) no te tiavaru ia ratou, ia riro outou ei hoê o te feia rave hara.

وَكَذٰلِكَ فَتَنَّا بَعْضَهُمْ بِبَعْضٍ لِّيَقُوْلُوْٓا اَهٰٓؤُلَاۤءِ مَنَّ اللّٰهُ عَلَيْهِمْ مِّنْۢ بَيْنِنَاۗ اَلَيْسَ اللّٰهُ بِاَعْلَمَ بِالشّٰكِرِيْنَ

wa każālika fatannā ba‘ḍahum biba‘ḍil liyaqūlū ahā'ulā'i mannallāhu ‘alaihim mim baininā, alaisallāhu bi'a‘lama bisy-syākirīn(a).

No reira, ua tamata matou i te tahi o ratou (te feia moni) e te tahi atu mau taata (te feia veve), ia parau mai ratou (te feia moni), "Teie anei te huru taata i rotopu ia tatou ta Allah i horo'a mai?" (Te parau ra o Allah) "Aita anei Allah i ite maitai a'e no ni'a i te feia e haamauruuru nei (Ia'na)?"

وَاِذَا جَاۤءَكَ الَّذِيْنَ يُؤْمِنُوْنَ بِاٰيٰتِنَا فَقُلْ سَلٰمٌ عَلَيْكُمْ كَتَبَ رَبُّكُمْ عَلٰى نَفْسِهِ الرَّحْمَةَۙ اَنَّهٗ مَنْ عَمِلَ مِنْكُمْ سُوْۤءًاۢ بِجَهَالَةٍ ثُمَّ تَابَ مِنْۢ بَعْدِهٖ وَاَصْلَحَ فَاَنَّهٗ غَفُوْرٌ رَّحِيْمٌ

wa iżā jā'akal-lażīna yu'minūna bi'āyātinā fa qul salāmun ‘alaikum kataba rabbukum ‘alā nafsihir-raḥmah(ta), annahū man ‘amila minkum sū'am bijahālatin ṡumma tāba mim ba‘dihī wa aṣlaḥa fa annahū gafūrur raḥīm(un).

E ia haere mai te feia e ti'aturi nei i ta tatou mau irava ia outou, a parau atu e, "Salamun 'alaikum (mauruuru ia outou)". Ua haamau to outou Fatu i te huru o te aroha i roto ia'na iho, (oia ho'i) te taata atoa o te rave i te ino i rotopu ia outou no te ite ore, e tatarahapa i muri iho e e haamaitai ia'na iho, o Oia ïa te Faaoreraa Hara Roa a'e e te Aroha Roa a'e.

وَكَذٰلِكَ نُفَصِّلُ الْاٰيٰتِ وَلِتَسْتَبِيْنَ سَبِيْلُ الْمُجْرِمِيْنَ ࣖ

wa każālika nufaṣṣilul-āyāti wa litastabīna sabīlal-mujrimīn(a).

Na roto i te reira, ua faataa matou i te mau irava o te Qur'an (ia nehenehe e ite-maitai-hia te e'a o te feia haapa'o maitai) e no te ite-maitai-hia te e'a o te feia hara.

قُلْ اِنِّيْ نُهِيْتُ اَنْ اَعْبُدَ الَّذِيْنَ تَدْعُوْنَ مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ ۗ قُلْ لَّآ اَتَّبِعُ اَهْوَاۤءَكُمْۙ قَدْ ضَلَلْتُ اِذًا وَّمَآ اَنَا۠ مِنَ الْمُهْتَدِيْنَ

qul innī nuhītu an a‘budal-lażīna tad‘ūna min dūnillāh(i), qul lā attabi‘u ahwā'akum, qad ḍalaltu iżaw wa mā ana minal-muhtadīn(a).

A parau (Muhammad) e, "Ua opanihia vau ia haamori i te mau atua ta outou e haamori ra maoti râ ia Allah". A parau e, "Eita vau e pee i to outou mau hinaaro. Mai te mea e, e rave au i te reira, e mo'e mau vau, e e ere vau i te hoê o te feia e arata'ihia ra".

قُلْ اِنِّيْ عَلٰى بَيِّنَةٍ مِّنْ رَّبِّيْ وَكَذَّبْتُمْ بِهٖۗ مَا عِنْدِيْ مَا تَسْتَعْجِلُوْنَ بِهٖۗ اِنِ الْحُكْمُ اِلَّا لِلّٰهِ ۗيَقُصُّ الْحَقَّ وَهُوَ خَيْرُ الْفٰصِلِيْنَ

qul innī ‘alā bayyinatim mir rabbī wa każżabtum bih(ī), mā ‘indī mā tasta‘jilūna bih(ī), inil-ḥukmu illā lillāh(i), yaquṣṣul-ḥaqqa wa huwa khairul-fāṣilīn(a).

A parau atu (Muhammad) e, "Te farii nei au i te mau haamaramaramaraa mau (te Qur'an) no roto mai i to'u Fatu, ma te pato'i ore i te reira. E ere i roto i to'u mana (no te faaiti i te faautuaraa) ia ani ia outou ia haavitiviti i te taeraa mai. Te ti'araa o Allah ana'e te haamauraa (te ture). Te faataa ra Oia i te parau mau, e o Oia te taata rave faaotiraa maitai roa a'e ".

قُلْ لَّوْ اَنَّ عِنْدِيْ مَا تَسْتَعْجِلُوْنَ بِهٖ لَقُضِيَ الْاَمْرُ بَيْنِيْ وَبَيْنَكُمْ ۗوَاللّٰهُ اَعْلَمُ بِالظّٰلِمِيْنَ

qul lau anna ‘indī mā tasta‘jilūna bihī laquḍiyal-amru bainī wa bainakum, wallāhu a‘lamu biẓ-ẓālimīn(a).

A parau atu (Muhammad) e, "Ahiri e ua farii au i te mea (te faautuaraa) ta oe e ani ia tupu oioi mai, ua hope ïa te mau mea atoa i rotopu ia'u e oe". E ua ite maitai a'e Allah no nia i te feia rave hara.

۞ وَعِنْدَهٗ مَفَاتِحُ الْغَيْبِ لَا يَعْلَمُهَآ اِلَّا هُوَۗ وَيَعْلَمُ مَا فِى الْبَرِّ وَالْبَحْرِۗ وَمَا تَسْقُطُ مِنْ وَّرَقَةٍ اِلَّا يَعْلَمُهَا وَلَا حَبَّةٍ فِيْ ظُلُمٰتِ الْاَرْضِ وَلَا رَطْبٍ وَّلَا يَابِسٍ اِلَّا فِيْ كِتٰبٍ مُّبِيْنٍ

wa ‘indahū mafātiḥul-gaibi lā ya‘lamuhā illā huw(a), wa ya‘lamu mā fil-barri wal-baḥr(i), wa mā tasquṭu miw waraqatin illā ya‘lamuhā wa lā ḥabbatin fī ẓulumātil-arḍi wa lā raṭbiw wa lā yābisin illā fī kitābim mubīn(in).

E tei pihai iho Ia'na te mau taviri o te mau mea atoa e ore e itehia ra; aita e taata ê atu i ite maori râ Oia. Ua ite oia i te mea e vai ra i ni'a i te fenua e i ni'a i te miti. Aita hoê a'e rau e topa ta'na i ore i ite. Aita hoê a'e huero i roto i te pouri o te fenua, e aita atoa te hoê mea mâ e aore râ, maro, o tei ore i papa'ihia i roto i te Buka mau (Lauh Mahfuzh).

وَهُوَ الَّذِيْ يَتَوَفّٰىكُمْ بِالَّيْلِ وَيَعْلَمُ مَا جَرَحْتُمْ بِالنَّهَارِ ثُمَّ يَبْعَثُكُمْ فِيْهِ لِيُقْضٰٓى اَجَلٌ مُّسَمًّىۚ ثُمَّ اِلَيْهِ مَرْجِعُكُمْ ثُمَّ يُنَبِّئُكُمْ بِمَا كُنْتُمْ تَعْمَلُوْنَ ࣖ

wa huwal-lażī yatawaffākum bil-laili wa ya‘lamu mā jaraḥtum bin-nahāri ṡumma yab‘aṡukum fīhi liyuqḍā ajalum musammā(n), ṡumma ilaihi marji‘ukum ṡumma yunabbi'ukum bimā kuntum ta‘malūn(a).

E Oia te faataoto ia outou i te pô, e ua ite Oia eaha ta outou e rave i te mahana. I muri iho, e faaara Oia ia outou i te avatea no te faaoti i to outou matahiti i faataahia. E ho'i mai outou Ia'na i muri iho, e na'na e faaite mai Oia ia outou i ta outou i rave.

وَهُوَ الْقَاهِرُ فَوْقَ عِبَادِهٖ وَيُرْسِلُ عَلَيْكُمْ حَفَظَةً ۗحَتّٰٓى اِذَا جَاۤءَ اَحَدَكُمُ الْمَوْتُ تَوَفَّتْهُ رُسُلُنَا وَهُمْ لَا يُفَرِّطُوْنَ

wa huwal-qāhiru fauqa ‘ibādihī wa yursilu ‘alaikum ḥafaẓah(tan), ḥattā iżā jā'a aḥadakumul-mautu tawaffathu rusulunā wa hum lā yufarriṭūn(a).

E O Oia te Arii rahi i ni'a i ta'na mau tavini atoa, e ua tono mai Oia i te mau melahi paruru ia outou, ia pohe ana'e ta tatou mau melahi ia pohe ana'e te hoê o outou, e eiaha ratou e haapa'o ore i ta ratou mau hopoi'a.

ثُمَّ رُدُّوْٓا اِلَى اللّٰهِ مَوْلٰىهُمُ الْحَقِّۗ اَلَا لَهُ الْحُكْمُ وَهُوَ اَسْرَعُ الْحٰسِبِيْنَ

Ṡumma ruddū ilallāhi maulāhumul-ḥaqq(i), alā lahul-ḥukmu wa huwa asra‘ul-ḥāsibīn(a).

I muri iho, e faaho'i-faahou-hia mai ratou (te mau tavini a Allah) ia Allah, to ratou Fatu mau. A ite e, tei pihai iho Ia'na te mau haavaraa atoa (i taua mahana ra). E o Oia te taata vitiviti roa ' ' e o te feia tata'u.

قُلْ مَنْ يُّنَجِّيْكُمْ مِّنْ ظُلُمٰتِ الْبَرِّ وَالْبَحْرِ تَدْعُوْنَهٗ تَضَرُّعًا وَّخُفْيَةً ۚ لَىِٕنْ اَنْجٰىنَا مِنْ هٰذِهٖ لَنَكُوْنَنَّ مِنَ الشّٰكِرِيْنَ

qul may yunajjīkum min ẓulumātil-barri wal-baḥri tad‘ūnahū taḍarru‘aw wa khufyah(tan), la'in anjānā min hāżihī lanakūnanna minasy- syākirīn(a).

Ia parau ana'e outou (E Muhammad) e, "O vai te nehenehe e faaora ia outou i te mau ati o te fenua e o te miti, ia pii ana'e outou Ia'na ma te haehaa e te reo mǎrû?" (Ma te parau e), "E mauruuru mau â tatou ahiri e ua ti'a ia'na ia faaora ia tatou i teie (ati).

قُلِ اللّٰهُ يُنَجِّيْكُمْ مِّنْهَا وَمِنْ كُلِّ كَرْبٍ ثُمَّ اَنْتُمْ تُشْرِكُوْنَ

qulillāhu yunajjīkum minhā wa min kulli karbin ṡumma antum tusyrikūn(a).

A parau atu (E Muhammad) e, "O Allah te faaora ia outou i teie nei e i te mau huru fifi atoa, tera râ, e amui atu outou Ia'na".

قُلْ هُوَ الْقَادِرُ عَلٰٓى اَنْ يَّبْعَثَ عَلَيْكُمْ عَذَابًا مِّنْ فَوْقِكُمْ اَوْ مِنْ تَحْتِ اَرْجُلِكُمْ اَوْ يَلْبِسَكُمْ شِيَعًا وَّيُذِيْقَ بَعْضَكُمْ بَأْسَ بَعْضٍۗ اُنْظُرْ كَيْفَ نُصَرِّفُ الْاٰيٰتِ لَعَلَّهُمْ يَفْقَهُوْنَ

qul huwal-qādiru ‘alā ay yab‘aṡa ‘alaikum ‘ażābam min fauqikum au min taḥti arjulikum au yalbisakum syiya‘aw wa yużīqa ba‘ḍakum ba'sa ba‘ḍ(in), unẓur kaifa nuṣarriful-āyāti la‘allahum yafqahūn(a).

A parau atu (E Muhammad) e, "E mana to'na no te faautu'a ia outou mai ni'a mai i to outou avae e aore râ, i raro a'e i to outou avae, e aore râ, no te faaô atu ia outou i roto i te mau pŭpŭ (no te tama'i) e no te faatupu i te tahi o outou ia tamata i te ino o te tahi atu mau taata". A hi'o nahea tatou ia faataa i te mau tapa'o (no to tatou mana) ia nehenehe ia ratou ia ite.

وَكَذَّبَ بِهٖ قَوْمُكَ وَهُوَ الْحَقُّۗ قُلْ لَّسْتُ عَلَيْكُمْ بِوَكِيْلٍ ۗ

wa każżaba bihī qaumuka wa huwal-ḥaqq(u), qul lastu ‘alaikum biwakīl(in).

E te pato'i nei to outou nunaa i te reira (te faautuaraa), noa'tu e, e parau mau te reira (te faautuaraa). A parau atu (Muhammad) e, "Aita vau e hi'opo'a ia oe".

لِكُلِّ نَبَاٍ مُّسْتَقَرٌّ وَّسَوْفَ تَعْلَمُوْنَ

likulli naba'im mustaqarruw wa saufa ta‘lamūn(a).

E ite outou i muri mai i te mau parau apî atoa (ta te aposetolo i afa'i mai).

وَاِذَا رَاَيْتَ الَّذِيْنَ يَخُوْضُوْنَ فِيْٓ اٰيٰتِنَا فَاَعْرِضْ عَنْهُمْ حَتّٰى يَخُوْضُوْا فِيْ حَدِيْثٍ غَيْرِهٖۗ وَاِمَّا يُنْسِيَنَّكَ الشَّيْطٰنُ فَلَا تَقْعُدْ بَعْدَ الذِّكْرٰى مَعَ الْقَوْمِ الظّٰلِمِيْنَ

wa iżā ra'aital-lażīna yakhūḍūna fī āyātinā fa a‘riḍ ‘anhum ḥattā yakhūḍū fī ḥadīṡin gairih(ī), wa immā yunsiyannakasy-syaiṭānu falā taq‘ud ba‘daż-żikrā ma‘al-qaumiẓ-ẓālimīn(a).

Mai te mea e, e ite outou (Muhammad) i te mau taata e faaooo ra i ta tatou mau irava, a vaiiho ia ratou e tae roa'tu i te taime ua haere atu ratou i te tahi atu aparauraa. Eiaha e parahi i pihai iho i te feia parau-ti'a ore mai te mea e, e haamo'e mau o Satane ia outou (teie opaniraa).

وَمَا عَلَى الَّذِيْنَ يَتَّقُوْنَ مِنْ حِسَابِهِمْ مِّنْ شَيْءٍ وَّلٰكِنْ ذِكْرٰى لَعَلَّهُمْ يَتَّقُوْنَ

wa mā ‘alal-lażīna yattaqūna min ḥisābihim min syai'iw wa lākin żikrā la‘allahum yattaqūn(a).

Aita te feia haapa'o maitai e amo nei i te hopoi'a na'ina'i roa a'e no ta ratou mau (hara); tera râ, a faahaamana'o ia ratou ia (atoa) riro ei taata haapa'o maitai.

وَذَرِ الَّذِيْنَ اتَّخَذُوْا دِيْنَهُمْ لَعِبًا وَّلَهْوًا وَّغَرَّتْهُمُ الْحَيٰوةُ الدُّنْيَا وَذَكِّرْ بِهٖٓ اَنْ تُبْسَلَ نَفْسٌۢ بِمَا كَسَبَتْۖ لَيْسَ لَهَا مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ وَلِيٌّ وَّلَا شَفِيْعٌ ۚوَاِنْ تَعْدِلْ كُلَّ عَدْلٍ لَّا يُؤْخَذْ مِنْهَاۗ اُولٰۤىِٕكَ الَّذِيْنَ اُبْسِلُوْا بِمَا كَسَبُوْا لَهُمْ شَرَابٌ مِّنْ حَمِيْمٍ وَّعَذَابٌ اَلِيْمٌ ۢبِمَا كَانُوْا يَكْفُرُوْنَ ࣖ

wa żaril-lażīnattakhażū dīnahum la‘ibaw wa lahwaw wa garrathumul-ḥayātud-dun-yā wa żakkir bihī an tubsala nafsum bimā kasabat, laisa lahā min dūnillāhi waliyyuw wa lā syafī‘(un), wa in ta‘dil kulla ‘adlil lā yu'khaż minhā, ulā'ikal-lażīna ubsilū bimā kasabū lahum syarābum min ḥamīmiw wa ‘ażābun alīmum bimā kānū yakfurūn(a).

A faarue i te feia e faariro ra i ta ratou haapaoraa ei hautiraa e ei ohipa arearea, e ua haavarehia ratou e te oraraa o te ao nei. A faaara (ia ratou) na roto i te Qur'an ia ore te mau taata atoa ia topa (i roto i te hade) no ta ratou iho mau ohipa. Aita e paruru e aore râ, tauturu (tauturu) no'na maori râ o Allah. Eita roa ' tu te reira e fariihia mai te peu e e hinaaro oia e horoa i te mau huru hoo atoa. Teie te feia tei topa (i roto i te hade) no ta ratou iho mau ohipa. Ua inu ratou i te pape pu'e e te hoê faautuaraa mauiui no to ratou tiaturi ore na mua ' tu.

قُلْ اَنَدْعُوْا مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ مَا لَا يَنْفَعُنَا وَلَا يَضُرُّنَا وَنُرَدُّ عَلٰٓى اَعْقَابِنَا بَعْدَ اِذْ هَدٰىنَا اللّٰهُ كَالَّذِى اسْتَهْوَتْهُ الشَّيٰطِيْنُ فِى الْاَرْضِ حَيْرَانَ لَهٗٓ اَصْحٰبٌ يَّدْعُوْنَهٗٓ اِلَى الْهُدَى ائْتِنَا ۗ قُلْ اِنَّ هُدَى اللّٰهِ هُوَ الْهُدٰىۗ وَاُمِرْنَا لِنُسْلِمَ لِرَبِّ الْعٰلَمِيْنَۙ

qul anad‘ū min dūnillāhi mā lā yanfa‘unā wa lā yaḍurrunā wa nuraddu ‘alā a‘qābinā ba‘da iż hadānallāhu kal-lażīstahwathusy-syayāṭīnu fil-arḍi ḥairāna lahū aṣḥābuy yad‘ūnahū ilal-huda'tinā, qul inna hudallāhi huwal-hudā, wa umirnā linuslima lirabbil-‘ālamīn(a).

A parau na (Muhammad) e, "E ani anei tatou i te tahi atu mea hau atu ia Allah, o te ore e nehenehe e tauturu ia tatou e o te ore e faatupu i te ino ia tatou, e (mai te mea e) e faaho'i-faahou-hia mai tatou i muri a'e i to Allah arata'iraa ia tatou, mai te mau taata i arata'ihia e Satane i ni'a i te fenua nei, i roto i te hoê huru huru ê". Ua faaitoito to'na mau hoa ia'na i ni'a i te e'a ti'a (ma te parau e), "A pee mai ia matou". A parau e, " O te arata'iraa a Allah te arata'iraa (mau) ; e ua faauehia tatou ia auraro ia tatou iho i te Fatu o te mau ao atoa nei,

وَاَنْ اَقِيْمُوا الصَّلٰوةَ وَاتَّقُوْهُۗ وَهُوَ الَّذِيْٓ اِلَيْهِ تُحْشَرُوْنَ

wa aqīmuṣ-ṣalāta wattaqūh(u), wa huwal-lażī ilaihi tuḥsyarūn(a).

e ia pure e ia mata'u Ia'na." E O Oia te Fatu ta outou paatoa e putuputu ai.

وَهُوَ الَّذِيْ خَلَقَ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضَ بِالْحَقِّۗ وَيَوْمَ يَقُوْلُ كُنْ فَيَكُوْنُۚ قَوْلُهُ الْحَقُّۗ وَلَهُ الْمُلْكُ يَوْمَ يُنْفَخُ فِى الصُّوْرِۗ عٰلِمُ الْغَيْبِ وَالشَّهَادَةِ وَهُوَ الْحَكِيْمُ الْخَبِيْرُ

wa huwal-lażī khalaqas-samāwāti wal-arḍa bil-ḥaqq(i), wa yauma yaqūlu kun fa yakūn(u), qauluhul-ḥaqq(u), wa lahul-mulku yauma yunfakhu fiṣ-ṣūr(i), ‘ālimul-gaibi wasy-syahādati wa huwal-ḥakīmul-khabīr(u).

Ua hamani Oia i te ra'i e te fenua ma te parau mau, i to'na parauraa e, “Ia!” O te reira ïa. E parau mau Ta'na Parau, e no'na te mana atoa ia pupuhihia te tetere. Ua ite oia i te mau mea mau e te ore e itehia. O Oia te Paari Roa a'e, te Paari Roa a'e.

۞ وَاِذْ قَالَ اِبْرٰهِيْمُ لِاَبِيْهِ اٰزَرَ اَتَتَّخِذُ اَصْنَامًا اٰلِهَةً ۚاِنِّيْٓ اَرٰىكَ وَقَوْمَكَ فِيْ ضَلٰلٍ مُّبِيْنٍ

wa iż qāla ibrāhīmu li'abīhi āzara atattakhiżu aṣnāman ālihah(tan), innī arāka wa qaumaka fī ḍalālim mubīn(in).

E (a haamana'o na) i te taime a parau ai o Ibrahim i to'na metua tane, o Azar, "E mea ti'a anei ia oe ia faariro i taua mau idolo ra ei atua? Oia mau, te ite nei au ia oe e to oe nunaa i roto i te hoê hape rahi".

وَكَذٰلِكَ نُرِيْٓ اِبْرٰهِيْمَ مَلَكُوْتَ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِ وَلِيَكُوْنَ مِنَ الْمُوْقِنِيْنَ

wa każālika nurī ibrāhīma malakūtas-samāwāti wal-arḍi wa liyakūna minal-mūqinīn(a).

E ua faaite matou ia Aberahama (To matou mana) i ni'a i te ra'i e te fenua, ia riro oia ei hoê o te feia e ti'aturi ra

فَلَمَّا جَنَّ عَلَيْهِ الَّيْلُ رَاٰ كَوْكَبًا ۗقَالَ هٰذَا رَبِّيْۚ فَلَمَّآ اَفَلَ قَالَ لَآ اُحِبُّ الْاٰفِلِيْنَ

falammā janna ‘alaihil-lailu ra'ā kaukabā(n), qāla hāżā rabbī, falammā afala qāla lā uḥibbul-āfilīn(a).

I te pouriraa o te po, ua ite oia (Ibrahim) i te hoê fetia (i muri iho) e ua parau atura, " Teie to'u Fatu ". No reira, i te toparaa te fetia, ua parau oia, "Aita vau e hinaaro i te mea e topa ra".

فَلَمَّا رَاَ الْقَمَرَ بَازِغًا قَالَ هٰذَا رَبِّيْ ۚفَلَمَّآ اَفَلَ قَالَ لَىِٕنْ لَّمْ يَهْدِنِيْ رَبِّيْ لَاَكُوْنَنَّ مِنَ الْقَوْمِ الضَّاۤلِّيْنَ

falammā ra'al-qamara bāzigan qāla hāżā rabbī, falammā afala qāla la'illam yahdinī rabbī la'akūnanna minal-qaumiḍ-ḍāllīn(a).

I to'na iteraa i te ava'e i te hi'oraa mai, ua parau atura oia, “O to'u Fatu teie.” Tera râ, i te toparaa te ava'e, ua parau oia, "Ahiri to'u Fatu i arata'i ia'u, e riro ïa vau ei hoê o te feia tei hape".

فَلَمَّا رَاَ الشَّمْسَ بَازِغَةً قَالَ هٰذَا رَبِّيْ هٰذَآ اَكْبَرُۚ فَلَمَّآ اَفَلَتْ قَالَ يٰقَوْمِ اِنِّيْ بَرِيْۤءٌ مِّمَّا تُشْرِكُوْنَ

falammā ra'asy-syamsa bāzigatan qāla hāżā rabbī hāżā akbar(u), falammā afalat qāla yā qaumi innī barī'um mimmā tusyrikūn(a).

I to'na iteraa i te mahana i te hitia mai, ua parau atura oia, “Teie to'u Fatu, e mea rahi a'e teie.” Tera râ, i te toparaa te mahana, ua parau mai oia, " E to'u nunaa! Oia mau, ua faaatea ê vau ia'u iho i te mea ta outou e rave ra ".

اِنِّيْ وَجَّهْتُ وَجْهِيَ لِلَّذِيْ فَطَرَ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضَ حَنِيْفًا وَّمَآ اَنَا۠ مِنَ الْمُشْرِكِيْنَۚ

innī wajjahtu wajhiya lil-lażī faṭaras-samāwāti wal-arḍa ḥanīfaw wa mā ana minal-musyrikīn(a).

Te fariu atu nei au i to'u mata ia (Allah), tei hamani i te ra'i e te fenua ma te auraroraa taatoa (ma te pee) i te haapa'oraa mau, e e ere vau i te hoê o te feia faaroo i te mau atua atoa.

وَحَاۤجَّهٗ قَوْمُهٗ ۗقَالَ اَتُحَاۤجُّوْۤنِّيْ فِى اللّٰهِ وَقَدْ هَدٰىنِۗ وَلَآ اَخَافُ مَا تُشْرِكُوْنَ بِهٖٓ اِلَّآ اَنْ يَّشَاۤءَ رَبِّيْ شَيْـًٔا ۗوَسِعَ رَبِّيْ كُلَّ شَيْءٍ عِلْمًا ۗ اَفَلَا تَتَذَكَّرُوْنَ

wa ḥājjahū qaumuh(ū), qāla atuḥājjūnnī fillāhi wa qad hadān(i), wa lā akhāfu mā tusyrikūna bihī illā ay yasyā'a rabbī syai'ā(n), wasi‘a rabbī kulla syai'in ‘ilmā(n), afalā tatażakkarūn(a).

E ua patoi to ' na nunaa i te reira. Ua parau mai oia (Ibrahim), "E tauaparau anei oe e oe no ni'a ia Allah, noa'tu e, ua arata'i mau Oia ia'u? Aita vau e mǎta'u ra i te mea ta oe e rave ra ia Allah, mai te mea e, e hinaaro to'u Fatu i te hoê mea. Te tapo'i nei te ite o to'u Fatu i te mau mea atoa. Eita anei ta oe e nehenehe e rave i te hoê haapiiraa?"

وَكَيْفَ اَخَافُ مَآ اَشْرَكْتُمْ وَلَا تَخَافُوْنَ اَنَّكُمْ اَشْرَكْتُمْ بِاللّٰهِ مَا لَمْ يُنَزِّلْ بِهٖ عَلَيْكُمْ سُلْطٰنًا ۗفَاَيُّ الْفَرِيْقَيْنِ اَحَقُّ بِالْاَمْنِۚ اِنْ كُنْتُمْ تَعْلَمُوْنَۘ

wa kaifa akhāfu mā asyraktum wa lā takhāfūna annakum asyraktum billāhi mā lam yunazzil bihī ‘alaikum sulṭānā(n), fa ayyul-farīqaini aḥaqqu bil-amn(i), in kuntum ta‘lamūn(a).

Nahea e ti'a ai ia'u ia mǎta'u i te mea ta outou e rave ra (ia Allah), noa'tu e, aita outou e mǎta'u ra i te mau mea ta Allah iho i ore i faaite mai ia outou no ni'a i te faahoaraa e o'na. Mai te mea e, ua ite outou, o vai i roto i na pŭpŭ e piti o te ti'amâraa rahi a'e i te parururaa (mai te ati)?”

اَلَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَلَمْ يَلْبِسُوْٓا اِيْمَانَهُمْ بِظُلْمٍ اُولٰۤىِٕكَ لَهُمُ الْاَمْنُ وَهُمْ مُّهْتَدُوْنَ ࣖ

al-lażīna āmanū wa lam yalbisū īmānahum biẓulmin ulā'ika lahumul-amnu wa hum muhtadūn(a).

Te feia e ti'aturi nei e aita e ano'i i to ratou faaroo i roto i te shirk, o te feia ïa e mana'o nei e, ua paruruhia ratou e te farii nei ratou i te arata'iraa.

وَتِلْكَ حُجَّتُنَآ اٰتَيْنٰهَآ اِبْرٰهِيْمَ عَلٰى قَوْمِهٖۗ نَرْفَعُ دَرَجٰتٍ مَّنْ نَّشَاۤءُۗ اِنَّ رَبَّكَ حَكِيْمٌ عَلِيْمٌ

wa tilka ḥujjatunā ātaināhā ibrāhīma ‘alā qaumih(ī), narfa‘u darajātim man nasyā'(u), inna rabbaka ḥakīmun ‘alīm(un).

E o te reira ta matou haamaramaramaraa ta matou i horo'a ia Ibrahim no te faaruru i to'na nunaa. Te faateitei nei tatou i te ti'araa o te taata ta tatou e hinaaro. Oia mau, e mea paari roa to outou Fatu, e e mea ite atoa.

وَوَهَبْنَا لَهٗٓ اِسْحٰقَ وَيَعْقُوْبَۗ كُلًّا هَدَيْنَا وَنُوْحًا هَدَيْنَا مِنْ قَبْلُ وَمِنْ ذُرِّيَّتِهٖ دَاوٗدَ وَسُلَيْمٰنَ وَاَيُّوْبَ وَيُوْسُفَ وَمُوْسٰى وَهٰرُوْنَ ۗوَكَذٰلِكَ نَجْزِى الْمُحْسِنِيْنَۙ

wa wahabnā lahū isḥāqa wa ya‘qūb(a), kullan hadainā wa nūḥan hadainā min qablu wa min żurriyyatihī dāwūda wa sulaimāna wa ayyūba wa yūsufa wa mūsā wa hārūna wa każālika najzil-muḥsinīn(a).

E ua horo'a matou ia'na ia Isaaka e Iakoba. Ua horo'a matou i te arata'iraa ia ratou tata'itahi; e hou te reira, ua horo'a matou i te arata'iraa ia Noa e te tahi o to'na huaai (Ibrahim), oia ho'i, o Dawud, o Sulayman, o Ayyub, o Yusuf, o Musa, e o Harun. E na reira tatou e horo'a nei i te feia e rave nei i te maitai,

وَزَكَرِيَّا وَيَحْيٰى وَعِيْسٰى وَاِلْيَاسَۗ كُلٌّ مِّنَ الصّٰلِحِيْنَۙ

wa zakariyyā wa yaḥyā wa ‘īsā wa ilyās(a), kullum minaṣ-ṣāliḥīn(a).

e o Zakaria, o Yahya, o Isa, e o Ilya. E feia haapa'o maitai ratou paatoa,

وَاِسْمٰعِيْلَ وَالْيَسَعَ وَيُوْنُسَ وَلُوْطًاۗ وَكُلًّا فَضَّلْنَا عَلَى الْعٰلَمِيْنَۙ

wa ismā‘īla wal-yasa‘a wa yūnusa wa lūṭā(n), wa kullan faḍḍalnā ‘alal-‘ālamīn(a).

e o Ismail, o Alyasa, o Yunus, e o Lut. Ua faateitei tatou tata'itahi (to'na ti'araa) i ni'a a'e i te tahi atu mau taata (i to'na anotau),

وَمِنْ اٰبَاۤىِٕهِمْ وَذُرِّيّٰتِهِمْ وَاِخْوَانِهِمْ ۚوَاجْتَبَيْنٰهُمْ وَهَدَيْنٰهُمْ اِلٰى صِرَاطٍ مُّسْتَقِيْمٍ

wa min ābā'ihim wa żurriyyātihim wa ikhwānihim, wajtabaināhum wa hadaināhum ilā ṣirāṭim mustaqīm(in).

(e ua faarahi atoa matou i te ti'araa o) te tahi o to ratou mau tupuna, to ratou mau huaai, e to ratou mau taea'e. Ua ma'iti tatou ia ratou (ei riro ei mau peropheta e ei aposetolo) e ua arata'i tatou ia ratou i ni'a i te e'a ti'a.

ذٰلِكَ هُدَى اللّٰهِ يَهْدِيْ بِهٖ مَنْ يَّشَاۤءُ مِنْ عِبَادِهٖ ۗوَلَوْ اَشْرَكُوْا لَحَبِطَ عَنْهُمْ مَّا كَانُوْا يَعْمَلُوْنَ

Żālika hudallāhi yahdī bihī may yasyā'u min ‘ibādih(ī), wa lau asyrakū laḥabiṭa ‘anhum mā kānū ya‘malūn(a).

O te arata'iraa ïa a Allah, e te horo'a nei Oia i te arata'iraa i te mau taata atoa i rotopu i Ta'na mau tavini ta'na e hinaaro. E moe mau te mau ohipa maitai ta ratou i rave mai te peu e e amui atu ratou ia Allah.

اُولٰۤىِٕكَ الَّذِيْنَ اٰتَيْنٰهُمُ الْكِتٰبَ وَالْحُكْمَ وَالنُّبُوَّةَ ۚفَاِنْ يَّكْفُرْ بِهَا هٰٓؤُلَاۤءِ فَقَدْ وَكَّلْنَا بِهَا قَوْمًا لَّيْسُوْا بِهَا بِكٰفِرِيْنَ

ulā'ikal-lażīna ātaināhumul-kitāba wal-ḥukma wan-nubuwwah(ta), fa iy yakfur bihā hā'ulā'i faqad wakkalnā bihā qaumal laisū bihā bikāfirīn(a).

Teie te mau taata ta matou i horo'a i te buka, te paari, e te parau tohu. Mai te mea e, e pato'i te nunaa (Quraish) i te reira, e horo'a ïa matou i te reira i te hoê nunaa o te ore e pato'i i te reira.

اُولٰۤىِٕكَ الَّذِيْنَ هَدَى اللّٰهُ فَبِهُدٰىهُمُ اقْتَدِهْۗ قُلْ لَّآ اَسْـَٔلُكُمْ عَلَيْهِ اَجْرًاۗ اِنْ هُوَ اِلَّا ذِكْرٰى لِلْعٰلَمِيْنَ ࣖ

ulā'ikal-lażīna hadallāhu fa bihudāūhumuqtadih, qul lā as'alukum ‘alaihi ajrā(n), in huwa illā żikrā lil-‘ālamīn(a).

Ua arata'ihia ratou (te mau peropheta) e Allah, no reira, a pee i ta ratou arata'iraa. A parau atu (Muhammad) e, "Aita vau e ani nei ia outou i te hoê mea no te faaite (te Qur'an)". Ua riro te Qur'an ei faaararaa i te (mau taata atoa) na te ao taatoa nei.

وَمَا قَدَرُوا اللّٰهَ حَقَّ قَدْرِهٖٓ اِذْ قَالُوْا مَآ اَنْزَلَ اللّٰهُ عَلٰى بَشَرٍ مِّنْ شَيْءٍۗ قُلْ مَنْ اَنْزَلَ الْكِتٰبَ الَّذِيْ جَاۤءَ بِهٖ مُوْسٰى نُوْرًا وَّهُدًى لِّلنَّاسِ تَجْعَلُوْنَهٗ قَرَاطِيْسَ تُبْدُوْنَهَا وَتُخْفُوْنَ كَثِيْرًاۚ وَعُلِّمْتُمْ مَّا لَمْ تَعْلَمُوْٓا اَنْتُمْ وَلَآ اٰبَاۤؤُكُمْ ۗقُلِ اللّٰهُ ۙثُمَّ ذَرْهُمْ فِيْ خَوْضِهِمْ يَلْعَبُوْنَ

wa mā qadarullāha ḥaqqa qadrihī iż qālū mā anzalallāhu ‘alā basyarim min syai'(in), qul man anzalal-kitābal-lażī jā'a bihī mūsā nūraw wa hudal lin-nāsi taj‘alūnahū qarāṭīsa tubdūnahā wa tukhfūna kaṡīrā(n), wa ‘ullimtum mā lam ta‘lamū antum wa lā ābā'ukum, qulillāh(u), ṡumma żarhum fī khauḍihim yal‘abūn(a).

Aita ratou e faahanahana ia Allah mai ta ratou e ti'a ia parau ana'e ratou e, "Aita Allah i faaite mai i te hoê mea i te taata". A parau na (Muhammad) e, "O tei hapono mai i te Buka (Torah) ta Mosesa i horo'a mai ei maramarama e ei arata'iraa no te huitaata nei, ua faariro oe i te Buka ei mau api parau, ua faaite oe (te mau tuhaa o te reira), e ua huna oe i te rahiraa o te reira, noa'tu e, ua haapiihia oe i te mea aita i itehia e oe e aore râ, e to oe mau melo". A parau e, " O Allah (na'na i tono mai i te reira) ", i muri iho (i muri iho i te reira), a vaiiho ia ratou ia ha'uti i roto i ta ratou hape.

وَهٰذَا كِتٰبٌ اَنْزَلْنٰهُ مُبٰرَكٌ مُّصَدِّقُ الَّذِيْ بَيْنَ يَدَيْهِ وَلِتُنْذِرَ اُمَّ الْقُرٰى وَمَنْ حَوْلَهَاۗ وَالَّذِيْنَ يُؤْمِنُوْنَ بِالْاٰخِرَةِ يُؤْمِنُوْنَ بِهٖ وَهُمْ عَلٰى صَلَاتِهِمْ يُحٰفِظُوْنَ

wa hāżā kitābun anzalnāhu mubārakum muṣaddiqul-lażī baina yadaihi wa litunżira ummal-qurā wa man ḥaulahā, wal-lażīna yu'minūna bil-ākhirati yu'minūna bihī wa hum ‘alā ṣalātihim yuḥāfiẓūn(a).

E teie (Al-Qur'an), te hoê buka ta matou i hapono mai ma te mau haamaitairaa rahi, o te haapapu ïa i te mau buka tei (faaitehia) na mua'tu e no te horo'a ia outou i te faaararaa ia (te feia e parahi ra i) Ummul Qura (Mecca) e te mau taata e haaati ra ia'na. E ti'aturi mau te feia e ti'aturi nei i te oraraa i muri mai i te poheraa i te reira (te Qur'an), e e tape'a noa ratou i ta ratou mau pure.

وَمَنْ اَظْلَمُ مِمَّنِ افْتَرٰى عَلَى اللّٰهِ كَذِبًا اَوْ قَالَ اُوْحِيَ اِلَيَّ وَلَمْ يُوْحَ اِلَيْهِ شَيْءٌ وَّمَنْ قَالَ سَاُنْزِلُ مِثْلَ مَآ اَنْزَلَ اللّٰهُ ۗوَلَوْ تَرٰٓى اِذِ الظّٰلِمُوْنَ فِيْ غَمَرٰتِ الْمَوْتِ وَالْمَلٰۤىِٕكَةُ بَاسِطُوْٓا اَيْدِيْهِمْۚ اَخْرِجُوْٓا اَنْفُسَكُمْۗ اَلْيَوْمَ تُجْزَوْنَ عَذَابَ الْهُوْنِ بِمَا كُنْتُمْ تَقُوْلُوْنَ عَلَى اللّٰهِ غَيْرَ الْحَقِّ وَكُنْتُمْ عَنْ اٰيٰتِهٖ تَسْتَكْبِرُوْنَ

wa man aẓlamu mimmaniftarā ‘alallāhi każiban au qāla ūḥiya ilayya wa lam yūḥa ilaihi syai'uw wa man qāla sa'unzilu miṡla mā anzalallāh(u), wa lau tarā iżiẓ-ẓālimūna fī gamarātil-mauti wal-malā'ikatu bāsiṭū aidīhim, akhirjū anfusakum, al-yauma tujzauna ‘ażābal-hūni bimā kuntum taqūlūna ‘alallāhi gairal-ḥaqqi wa kuntum ‘an āyātihī tastakbirūn(a).

O vai tei parau-ti'a ore a'e i te taata e hamani i te mau haavare ia Allah, e aore râ, o te parau e, "Ua heheuhia mai ia'u", noa'tu e, aita hoê a'e mea i heheuhia mai ia'na, e te taata e parau e, "E tono atu vau i ta Allah i faaite mai". (Auê ïa ri'ari'a) mai te mea e, e ite outou i te feia rave hara i roto i te mauiui o te pohe, a papa'i ai te mau melahi ia ratou e to ratou mau rima (ma te parau e), "A tatara i to oe varua". E faautuahia outou i teie mahana no te mea ua parau outou ia Allah (te mau parau) e ere i te mea parau mau e (no te mea) ua faateitei outou i ta'na mau irava.

وَلَقَدْ جِئْتُمُوْنَا فُرَادٰى كَمَا خَلَقْنٰكُمْ اَوَّلَ مَرَّةٍ وَّتَرَكْتُمْ مَّا خَوَّلْنٰكُمْ وَرَاۤءَ ظُهُوْرِكُمْۚ وَمَا نَرٰى مَعَكُمْ شُفَعَاۤءَكُمُ الَّذِيْنَ زَعَمْتُمْ اَنَّهُمْ فِيْكُمْ شُرَكٰۤؤُا ۗ لَقَدْ تَّقَطَّعَ بَيْنَكُمْ وَضَلَّ عَنْكُمْ مَّا كُنْتُمْ تَزْعُمُوْنَ ࣖ

wa laqad ji'tumūnā furādā kamā khalaqnākum awwala marratiw wa taraktum mā khawwalnākum warā'a ẓuhūrikum, wa mā narā ma‘akum syufa‘ā'akumul-lażīna za‘amtum annahum fīkum syurakā'(u), laqat taqaṭṭa‘a bainakum wa ḍalla ‘ankum mā kuntum taz‘umūn(a).

E te haere mai nei outou ia matou mai ta matou i hamani ia outou i te omuaraa, e te mau mea ta matou i horo'a ia outou, e vaiiho ïa outou i muri ia outou (i roto i te ao nei). Aita matou e ite nei i te mau tauturu (tauturu) i piha'i iho ia outou o ta outou e mana'o nei e, e mau hoa (no Allah). Oia mau, ua moe ê atu (te mau taairaa atoa) i rotopu ia outou e te mau mea ta outou i mana'o i mutaa ihora (ei mau hoa no Allah).

۞ اِنَّ اللّٰهَ فَالِقُ الْحَبِّ وَالنَّوٰىۗ يُخْرِجُ الْحَيَّ مِنَ الْمَيِّتِ وَمُخْرِجُ الْمَيِّتِ مِنَ الْحَيِّ ۗذٰلِكُمُ اللّٰهُ فَاَنّٰى تُؤْفَكُوْنَ

innallāha fāliqul-ḥabbi wan-nawā, yukhrijul-ḥayya minal-mayyiti wa mukhrijul-mayyiti minal-ḥayy(i), żālikumullāhu fa annā tu'fakūn(a).

O Allah mau te faatupu i te huero (te mau huero) e te mau huero (te mau mahana). Te faaora nei oia i te feia ora mai roto mai i te feia pohe, e te faaho'i mai nei oia i te feia pohe mai roto mai i te feia ora. No te aha ïa outou e fariu noa ' i â i nia ia Allah (te mana).

فَالِقُ الْاِصْبَاحِۚ وَجَعَلَ الَّيْلَ سَكَنًا وَّالشَّمْسَ وَالْقَمَرَ حُسْبَانًا ۗذٰلِكَ تَقْدِيْرُ الْعَزِيْزِ الْعَلِيْمِ

fāliqul-iṣbāḥ(i), wa ja‘alal-laila sakanaw wasy-syamsa wal-qamara ḥusbānā(n), żālika taqdīrul-‘azīzil-‘alīm(i).

Na'na i hamani i te poipoi, ua hamani i te pô no te faaearaa, e (ua hamani) i te mahana e te ava'e no te tata'uraa. O te faaotiraa ïa a Allah, te Mana Hope, e te Ite Hope.

وَهُوَ الَّذِيْ جَعَلَ لَكُمُ النُّجُوْمَ لِتَهْتَدُوْا بِهَا فِيْ ظُلُمٰتِ الْبَرِّ وَالْبَحْرِۗ قَدْ فَصَّلْنَا الْاٰيٰتِ لِقَوْمٍ يَّعْلَمُوْنَ

wa huwal-lażī ja‘ala lakumun-nujūma litahtadū bihā fī ẓulumātil-barri wal-baḥr(i), qad faṣṣalnal-āyāti liqaumiy ya‘lamūn(a).

E na'na i hamani i te mau fetia no outou, ia nehenehe ia outou ia riro ei arata'i no outou i roto i te pouri i ni'a i te fenua e i ni'a i te miti. Ua faaite matou i te mau tapa'o (no to matou mana) i te feia o tei ite.

وَهُوَ الَّذِيْٓ اَنْشَاَكُمْ مِّنْ نَّفْسٍ وَّاحِدَةٍ فَمُسْتَقَرٌّ وَّمُسْتَوْدَعٌ ۗقَدْ فَصَّلْنَا الْاٰيٰتِ لِقَوْمٍ يَّفْقَهُوْنَ

wa huwal-lażī ansya'akum min nafsiw wāḥidatin fa mustaqarruw wa mustauda‘(un), qad faṣṣalnal-āyāti liqaumiy yafqahūn(a).

E ua hamani Oia ia outou mai roto mai i te hoê taata (Adamu), no reira (no outou) te vai ra te hoê vahi no te faaearaa e te hoê vahi no te tape'a. Oia mau, ua faaite matou i te mau tapa'o (no to matou rahi) i te feia o tei ite.

وَهُوَ الَّذِيْٓ اَنْزَلَ مِنَ السَّمَاۤءِ مَاۤءًۚ فَاَخْرَجْنَا بِهٖ نَبَاتَ كُلِّ شَيْءٍ فَاَخْرَجْنَا مِنْهُ خَضِرًا نُّخْرِجُ مِنْهُ حَبًّا مُّتَرَاكِبًاۚ وَمِنَ النَّخْلِ مِنْ طَلْعِهَا قِنْوَانٌ دَانِيَةٌ وَّجَنّٰتٍ مِّنْ اَعْنَابٍ وَّالزَّيْتُوْنَ وَالرُّمَّانَ مُشْتَبِهًا وَّغَيْرَ مُتَشَابِهٍۗ اُنْظُرُوْٓا اِلٰى ثَمَرِهٖٓ اِذَٓا اَثْمَرَ وَيَنْعِهٖ ۗاِنَّ فِيْ ذٰلِكُمْ لَاٰيٰتٍ لِّقَوْمٍ يُّؤْمِنُوْنَ

wa huwal-lażī anzala minas-samā'i mā'ā(n), fa akhrajnā bihī nabāta kulli syai'in fa akhrajnā minhu khaḍiran nukhriju minhu ḥabbam mutarākibā(n), wa minan nakhli min ṭal‘ihā qinwānun dāniyatuw wa jannātim min a‘nābiw waz-zaitūna war-rummāna musytabihaw wa gaira mutasyābih(in), unẓurū ilā ṡamarihī iżā aṡmara wa yan‘ih(ī), inna fī żālikum la'āyātil liqaumiy yu'minūn(a).

E Oia te faaue mai i te pape mai te ra'i mai, e i muri iho e faatupu matou i te mau huru tumu raau atoa i piha'i iho ia'na, no reira, e faatupu matou i te mau tumu raau matomato i roto i taua mau tumu raau ra, e rave rahi mau huero matie i taua mau tumu raau ra; ua tâpû matou i te mau amaa i ni'a i te tumu pama, te mau faaapu vine, e (ua iriti atoa matou) i te mau olive e te mau rumegranate mai te reira te huru e te taa ê. A haapao maitai i te hotu ia hotu ana'e te reira e ia paari ana'e oia. Oia mau, te vai ra te mau tapa'o (no te mana o Allah) no te feia e tiaturi ra.

وَجَعَلُوْا لِلّٰهِ شُرَكَاۤءَ الْجِنَّ وَخَلَقَهُمْ وَخَرَقُوْا لَهٗ بَنِيْنَ وَبَنٰتٍۢ بِغَيْرِ عِلْمٍۗ سُبْحٰنَهٗ وَتَعٰلٰى عَمَّا يَصِفُوْنَ ࣖ

wa ja‘alū lillāhi syurakā'al-jinna wa khalaqahum wa kharaqū lahū banīna wa banātim bigairi ‘ilm(in), subḥānahū wa ta‘ālā ‘ammā yaṣifūn(a).

Noa'tu e, ua hamani Oia ia ratou (te mau jinn), ua haavare ratou (ma te parau e), "E mau tamarii tamaroa e mau tamahine ta Allah", ma te ite ore (te niu no te) ite, ua faariro ratou (te feia faaroo i te mau atua rahi). Ia haamaitaihia o Allah e te Teitei Roa a'e no te mau huru maitatai ta ratou e faataa ra.

بَدِيْعُ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِۗ اَنّٰى يَكُوْنُ لَهٗ وَلَدٌ وَّلَمْ تَكُنْ لَّهٗ صَاحِبَةٌ ۗوَخَلَقَ كُلَّ شَيْءٍۚ وَهُوَ بِكُلِّ شَيْءٍ عَلِيْمٌ

badī‘us-samāwāti wal-arḍ(i), annā yakūnu lahū waladuw wa lam takul lahū ṣāḥibah(tun), wa khalaqa kulla syai'(in), wa huwa bikulli syai'in‘alīm(un).

O Oia (Allah) te taata hamani i te ra'i e te fenua. Nahea (e nehenehe) ta'na e fanau i te mau tamarii ia ore ana'e ta'na e vahine? Na'na i hamani i te mau mea atoa; e ua ite Oia i te mau mea atoa.

ذٰلِكُمُ اللّٰهُ رَبُّكُمْۚ لَآ اِلٰهَ اِلَّا هُوَۚ خَالِقُ كُلِّ شَيْءٍ فَاعْبُدُوْهُ ۚوَهُوَ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ وَّكِيْلٌ

Żālikumullāhu rabbukum, lā ilāha illā huw(a), khāliqu kulli syai'in fa‘budūh(u), wa huwa ‘alā kulli syai'iw wakīl(un).

O Allah ïa, to outou Atua; aita e atua maori râ Ia'na; te hamani i te mau mea atoa, no reira, a haamori Ia'na; O Oia te ti'a faatere no te mau mea atoa.

لَا تُدْرِكُهُ الْاَبْصَارُ وَهُوَ يُدْرِكُ الْاَبْصَارَۚ وَهُوَ اللَّطِيْفُ الْخَبِيْرُ

lā tudrikuhul-abṣāru wa huwa yudrikul-abṣār(a), wa huwal-laṭīful-khabīr(u).

Eita te mata e nehenehe e ite ia'na, tera râ, e nehenehe ta'na e hi'o i te mau orama atoa, e O Oia te Taata Haavare Roa a'e e te Paari Roa a'e.

قَدْ جَاۤءَكُمْ بَصَاۤىِٕرُ مِنْ رَّبِّكُمْۚ فَمَنْ اَبْصَرَ فَلِنَفْسِهٖۚ وَمَنْ عَمِيَ فَعَلَيْهَاۗ وَمَآ اَنَا۠ عَلَيْكُمْ بِحَفِيْظٍ

qad jā'akum baṣā'iru mir rabbikum, faman abṣara fa linafsih(ī), wa man ‘amiya fa ‘alaihā, wa mā ana ‘alaikum biḥafīẓ(in).

Oia mau, ua horoa mai te mau haapapuraa maramarama i to outou Fatu. O te taata atoa e ite ra (te parau mau), no'na ïa (te maitai); e te taata matapo (aita oia e ite i te parau mau), o oia ïa tei mo'e. E ere vau (Muhammad) i te (to outou) ti'a faatere.

وَكَذٰلِكَ نُصَرِّفُ الْاٰيٰتِ وَلِيَقُوْلُوْا دَرَسْتَ وَلِنُبَيِّنَهٗ لِقَوْمٍ يَّعْلَمُوْنَ

wa każālika nuṣarriful-āyāti wa liyaqūlū darasta wa linubayyinahū liqaumiy ya‘lamūn(a).

Na roto i te reira, ua faataa matou e rave rahi taime i ta matou mau irava ia parau te feia faaroo i te Atua e, "Ua ite oe i teie mau irava (mai roto mai i te mau taata o te Buka)", e ia nehenehe ia matou ia faataa i te Qur'an i te feia e ite ra.

اِتَّبِعْ مَآ اُوْحِيَ اِلَيْكَ مِنْ رَّبِّكَۚ لَآ اِلٰهَ اِلَّا هُوَۚ وَاَعْرِضْ عَنِ الْمُشْرِكِيْنَ

ittabi‘ mā ūḥiya ilaika mir rabbik(a), lā ilāha illā huw(a), wa a‘riḍ ‘anil-musyrikīn(a).

A pee i te mea ta to outou Fatu i faaite mai ia outou (Muhammad); aita e atua maori râ Ia'na; e ia faarue i te feia faaroo i te mau atua rahi.

وَلَوْ شَاۤءَ اللّٰهُ مَآ اَشْرَكُوْاۗ وَمَا جَعَلْنٰكَ عَلَيْهِمْ حَفِيْظًاۚ وَمَآ اَنْتَ عَلَيْهِمْ بِوَكِيْلٍ

wa lau syā'allāhu mā asyrakū, wa mā ja‘alnā ‘alaihim ḥafīẓā(n), wa mā anta ‘alaihim biwakīl(in).

E mai te mea e, ua hinaaro o Allah, eita ratou e amui atu i te mau hoa (Ia'na). E aita matou i faariro ia outou ei ti'a faatere no ratou; e e ere outou i to ratou ti'a faatere.

وَلَا تَسُبُّوا الَّذِيْنَ يَدْعُوْنَ مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ فَيَسُبُّوا اللّٰهَ عَدْوًاۢ بِغَيْرِ عِلْمٍۗ كَذٰلِكَ زَيَّنَّا لِكُلِّ اُمَّةٍ عَمَلَهُمْۖ ثُمَّ اِلٰى رَبِّهِمْ مَّرْجِعُهُمْ فَيُنَبِّئُهُمْ بِمَا كَانُوْا يَعْمَلُوْنَ

wa lā tasubbul-lażīna yad‘ūna min dūnillāhi fa yasubbullāha ‘adwam bigairi ‘ilm(in), każālika zayyannā likulli ummatin ‘amalahum, ṡumma ilā rabbihim marji‘uhum fa yunabbi'uhum bimā kānū ya‘malūn(a).

E eiaha e faaino i te feia ta ratou e haamori ra maori râ ia Allah, no te mea e faaino ratou ia Allah na roto i te mau otia e aita e niu no te ite. No reira, te faaitoito nei matou i te mau taata atoa ia feruri maitai i ta ratou ohipa. E ho'i ratou i te Atua i muri iho, e e faaite Oia ia ratou i ta ratou i rave.

وَاَقْسَمُوْا بِاللّٰهِ جَهْدَ اَيْمَانِهِمْ لَىِٕنْ جَاۤءَتْهُمْ اٰيَةٌ لَّيُؤْمِنُنَّ بِهَاۗ قُلْ اِنَّمَا الْاٰيٰتُ عِنْدَ اللّٰهِ وَمَا يُشْعِرُكُمْ اَنَّهَآ اِذَا جَاۤءَتْ لَا يُؤْمِنُوْنَ

wa aqsamū billāhi jahda aimānihim la'in jā'athum āyatul layu'minunna bihā, qul innamal-āyātu ‘indallāhi wa mā yusy‘irukum annahā iżā jā'at lā yu'minūn(a).

E ua oati ratou i te i'oa o Allah ma te faatura rahi e, mai te mea e, e tupu te hoê semeio i ni'a ia ratou, e ti'aturi mau â ratou ia'na. A parau e, "Te vai ra te mau semeio i ni'a ia Allah ana'e". E ua ite anei outou e, ia tae mai te mau semeio (mau irava), eita ratou e ti'aturi.

وَنُقَلِّبُ اَفْـِٕدَتَهُمْ وَاَبْصَارَهُمْ كَمَا لَمْ يُؤْمِنُوْا بِهٖٓ اَوَّلَ مَرَّةٍ وَّنَذَرُهُمْ فِيْ طُغْيَانِهِمْ يَعْمَهُوْنَ ࣖ ۔

wa nuqallibu af'idatahum wa abṣārahum kamā lam yu'minū bihī awwala marratiw wa nażaruhum fī ṭugyānihim ya‘mahūn(a).

E (mai te reira atoa) ua fariu ê matou i to ratou mafatu e to ratou mata mai te taime a ore ai ratou i ti'aturi i te reira (te Qur'an), e ua faaru'e matou ia ratou i roto i te hape.

۞ وَلَوْ اَنَّنَا نَزَّلْنَآ اِلَيْهِمُ الْمَلٰۤىِٕكَةَ وَكَلَّمَهُمُ الْمَوْتٰى وَحَشَرْنَا عَلَيْهِمْ كُلَّ شَيْءٍ قُبُلًا مَّا كَانُوْا لِيُؤْمِنُوْٓا اِلَّآ اَنْ يَّشَاۤءَ اللّٰهُ وَلٰكِنَّ اَكْثَرَهُمْ يَجْهَلُوْنَ

wa lau annanā nazzalnā ilaihimul-malā'ikata wa kallamahumul-mautā wa ḥasyarnā ‘alaihim kulla syai'in qubulam mā kānū liyu'minū illā ay yasyā'allāhu wa lākinna akṡarahum yajhalūn(a).

E noa'tu e, ua tono matou i te mau melahi ia ratou, e ua paraparau te feia pohe ia ratou, e ua haaputuputu matou i te mau mea atoa i mua ia ratou (ta ratou i hinaaro), eita ratou e ti'aturi mai te mea e, ua hinaaro o Allah. Tera râ, aita te rahiraa o ratou i ite (te auraa o te parau mau).

وَكَذٰلِكَ جَعَلْنَا لِكُلِّ نَبِيٍّ عَدُوًّا شَيٰطِيْنَ الْاِنْسِ وَالْجِنِّ يُوْحِيْ بَعْضُهُمْ اِلٰى بَعْضٍ زُخْرُفَ الْقَوْلِ غُرُوْرًا ۗوَلَوْ شَاۤءَ رَبُّكَ مَا فَعَلُوْهُ فَذَرْهُمْ وَمَا يَفْتَرُوْنَ

wa każālika ja‘alnā likulli nabiyyin ‘aduwwan syayāṭīnal-insi wal-jinni yūḥī ba‘ḍuhum ilā ba‘ḍin zukhrufal-qauli gurūrā(n), wa lau syā'a rabbuka mā fa‘alūhu fa żarhum wa mā yaftarūn(a).

No reira, ua hamani matou i te mau enemi no te mau peropheta atoa, o te mau diabolo ïa, te mau taata, e te mau jinn, e te tahi o ratou o tei muhumuhu i te mau parau nehenehe ia vetahi ê ei haavare. E mai te mea e, e hinaaro to outou Fatu, eita ratou e rave i te reira, no reira, a vaiiho ia ratou ia haapa'o i te mau mea ta ratou e rave ra.

وَلِتَصْغٰٓى اِلَيْهِ اَفْـِٕدَةُ الَّذِيْنَ لَا يُؤْمِنُوْنَ بِالْاٰخِرَةِ وَلِيَرْضَوْهُ وَلِيَقْتَرِفُوْا مَا هُمْ مُّقْتَرِفُوْنَ

wa litaṣgā ilaihi af'idatul-lażīna lā yu'minūna bil-ākhirati wa liyarḍauhu wa liyaqtarifū mā hum muqtarifūn(a).

E ia anaanatae te mau mafatu iti o te feia o te ore e tiaturi i te oraraa i muri a'e i te poheraa i taua muhumuhu ra, ia au i te reira, e ia rave ratou i ta ratou e rave pinepine ra.

اَفَغَيْرَ اللّٰهِ اَبْتَغِيْ حَكَمًا وَّهُوَ الَّذِيْٓ اَنْزَلَ اِلَيْكُمُ الْكِتٰبَ مُفَصَّلًا ۗوَالَّذِيْنَ اٰتَيْنٰهُمُ الْكِتٰبَ يَعْلَمُوْنَ اَنَّهٗ مُنَزَّلٌ مِّنْ رَّبِّكَ بِالْحَقِّ فَلَا تَكُوْنَنَّ مِنَ الْمُمْتَرِيْنَ

afagairallāhi abtagī ḥakamaw wa huwal-lażī anzala ilaikumul-kitāba mufaṣṣalā(n), wal-lażīna ātaināhumul-kitāba ya‘lamūna annahū munazzalum mir rabbika bil-ḥaqqi falā takunanna minal-mumtarīn(a).

E mea ti'a anei ia'u ia imi i te tahi atu haava taa ê atu ia Allah, noa'tu e, o Oia tei faaite mai i te Buka (Al Qur'an) ia outou? Ua ite maitai te feia ta matou i horo'a i te Buka e, ua tonohia mai te reira (te Qur'an) na roto mai i to outou Fatu ma te parau mau. Eiaha râ e riro ei hoê o te feia e feaa ra.

وَتَمَّتْ كَلِمَتُ رَبِّكَ صِدْقًا وَّعَدْلًاۗ لَا مُبَدِّلَ لِكَلِمٰتِهٖ ۚوَهُوَ السَّمِيْعُ الْعَلِيْمُ

wa tammat kalimatu rabbika ṣidqaw wa ‘adlā(n), lā mubaddila likalimātih(ī), wa huwas-samī‘ul-‘alīm(u).

E ua haamaitaihia te parau a to outou Fatu (te Qur'an) i roto i te parau mau e te parau-ti'a. Aita e mea e nehenehe e taui i Ta'na mau parau. E E Faaroo Oia, e Ite Hoê.

وَاِنْ تُطِعْ اَكْثَرَ مَنْ فِى الْاَرْضِ يُضِلُّوْكَ عَنْ سَبِيْلِ اللّٰهِ ۗاِنْ يَّتَّبِعُوْنَ اِلَّا الظَّنَّ وَاِنْ هُمْ اِلَّا يَخْرُصُوْنَ

wa in tuṭi‘ akṡara man fil-arḍi yuḍillūka ‘an sabīlillāh(i), iy yattabi‘ūna illaẓ-ẓanna wa in hum illā yakhruṣ ūn(a).

E mai te mea e, e pee outou i te rahiraa o te taata i ni'a i te fenua nei, e arata'i mau ratou ia outou i te e'a o Allah. E mana'o hape noa ta ratou e pee nei, e e haavare noa ratou.

اِنَّ رَبَّكَ هُوَ اَعْلَمُ مَنْ يَّضِلُّ عَنْ سَبِيْلِهٖۚ وَهُوَ اَعْلَمُ بِالْمُهْتَدِيْنَ

inna rabbaka huwa a‘lamu may yaḍillu ‘an sabīlih(ī), wa huwa a‘lamu bil-muhtadīn(a).

Oia mau, ua ite maitai a'e to outou Fatu i te feia e ere i To'na e'a, e ua ite maitai a'e Oia i te feia e arata'ihia ra.

فَكُلُوْا مِمَّا ذُكِرَ اسْمُ اللّٰهِ عَلَيْهِ اِنْ كُنْتُمْ بِاٰيٰتِهٖ مُؤْمِنِيْنَ

fa kulū mimmā żukirasmullāhi ‘alaihi in kuntum bi'āyātihī mu'minīn(a).

No reira, mai te mea e, te ti'aturi nei outou i Ta'na mau tapa'o, a amu i te reira i faahitihia i ni'a i te i'oa o Allah.

وَمَا لَكُمْ اَلَّا تَأْكُلُوْا مِمَّا ذُكِرَ اسْمُ اللّٰهِ عَلَيْهِ وَقَدْ فَصَّلَ لَكُمْ مَّا حَرَّمَ عَلَيْكُمْ اِلَّا مَا اضْطُرِرْتُمْ اِلَيْهِ ۗوَاِنَّ كَثِيْرًا لَّيُضِلُّوْنَ بِاَهْوَاۤىِٕهِمْ بِغَيْرِ عِلْمٍ ۗاِنَّ رَبَّكَ هُوَ اَعْلَمُ بِالْمُعْتَدِيْنَ

wa mā lakum allā ta'kulū mimmā żukirasmullāhi ‘alaihi wa qad faṣṣala lakum mā ḥarrama ‘alaikum illā maḍṭurirtum ilaih(i), wa inna kaṡīral layuḍillūna bi'ahwā'ihim bigairi ‘ilm(in), inna rabbaka huwa a‘lamu bil-mu‘tadīn(a).

E no te aha outou e tape'a ai i te mea i faahitihia i ni'a i te i'oa o Allah, mai te mea e, ua faaite mai o Allah ia outou i te mea ta'na i opani ia outou, mai te mea e, ua faahepohia outou ia rave i te reira? E, e rave rahi o te haavare nei i te taata na roto i to ratou mau hinaaro ma te ite ore. Ua ite maitai a'e to outou Fatu i te feia e ofati ra.

وَذَرُوْا ظَاهِرَ الْاِثْمِ وَبَاطِنَهٗ ۗاِنَّ الَّذِيْنَ يَكْسِبُوْنَ الْاِثْمَ سَيُجْزَوْنَ بِمَا كَانُوْا يَقْتَرِفُوْنَ

wa żarū ẓāhiral-iṡmi wa bāṭinah(ū), innal-lażīna yaksibūnal-iṡma sayujzauna bimā kānū yaqtarifūn(a).

E a faarue i te hara, te itehia e te huna ra. Oia mau, e faautuahia te feia e rave ra i te hara no te ohipa ta ratou i rave.

وَلَا تَأْكُلُوْا مِمَّا لَمْ يُذْكَرِ اسْمُ اللّٰهِ عَلَيْهِ وَاِنَّهٗ لَفِسْقٌۗ وَاِنَّ الشَّيٰطِيْنَ لَيُوْحُوْنَ اِلٰٓى اَوْلِيَاۤىِٕهِمْ لِيُجَادِلُوْكُمْ ۚوَاِنْ اَطَعْتُمُوْهُمْ اِنَّكُمْ لَمُشْرِكُوْنَ ࣖ

wa lā ta'kulū mimmā lam yużkarismullāhi ‘alaihi wa innahū lafisq(un), wa innasy-syayāṭīna layūḥūna ilā auliyā'ihim liyujādilūkum, wa in aṭa‘tumūhum innakum lamusyrikūn(a).

E eiaha e amu i te mea aita te i'oa o Allah i faahitihia; E ohipa ino mau te reira. Oia mau, te muhumuhu nei te mau diabolo i to ratou mau hoa no te tautohe ia outou. E mai te peu e e haapao outou ia ratou, e riro ïa outou ei feia faaroo i te mau atua atoa.

اَوَمَنْ كَانَ مَيْتًا فَاَحْيَيْنٰهُ وَجَعَلْنَا لَهٗ نُوْرًا يَّمْشِيْ بِهٖ فِى النَّاسِ كَمَنْ مَّثَلُهٗ فِى الظُّلُمٰتِ لَيْسَ بِخَارِجٍ مِّنْهَاۗ كَذٰلِكَ زُيِّنَ لِلْكٰفِرِيْنَ مَا كَانُوْا يَعْمَلُوْنَ

awa man kāna maitan fa aḥyaināhu wa ja‘alnā lahū nūray yamsyī bihī fin-nāsi kamam maṡaluhū fiẓ-ẓulumāti laisa bikhārijim minhā, każālika zuyyina lil-kāfirīna mā kānū ya‘malūn(a).

E ua horo'a matou i te ora ia'na e ua faariro ia'na ei maramarama no te haere na roto i te mau taata, mai te hoê anei taata tei roto i te pouri o ta'na e ore e nehenehe e ti'a mai? No reira, e riro te ohipa ta ratou e rave ei mea nehenehe roa no te feia ti'aturi ore.

وَكَذٰلِكَ جَعَلْنَا فِيْ كُلِّ قَرْيَةٍ اَكٰبِرَ مُجْرِمِيْهَا لِيَمْكُرُوْا فِيْهَاۗ وَمَا يَمْكُرُوْنَ اِلَّا بِاَنْفُسِهِمْ وَمَا يَشْعُرُوْنَ

wa każālika ja‘alnā fī kulli qaryatin akābira mujrimīhā liyamkurū fīhā, wa mā yamkurūna illā bi'anfusihim wa mā yasy‘urūn(a).

E no reira, i te mau fenua atoa, ua haamau matou i te mau arii ino no te rave i te haavare i taua fenua ra. Teie râ, te haavare noa ra ratou ia ratou iho ma te ite ore i te reira.

وَاِذَا جَاۤءَتْهُمْ اٰيَةٌ قَالُوْا لَنْ نُّؤْمِنَ حَتّٰى نُؤْتٰى مِثْلَ مَآ اُوْتِيَ رُسُلُ اللّٰهِ ۘ اَللّٰهُ اَعْلَمُ حَيْثُ يَجْعَلُ رِسٰلَتَهٗۗ سَيُصِيْبُ الَّذِيْنَ اَجْرَمُوْا صَغَارٌ عِنْدَ اللّٰهِ وَعَذَابٌ شَدِيْدٌۢ بِمَا كَانُوْا يَمْكُرُوْنَ

wa iżā jā'athum āyatun qālū lan nu'mina ḥattā nu'tā miṡla mā ūtiya rusulullāh(i), allāhu a‘lamu ḥaiṡu yaj‘alu risālatah(ū), sayuṣībul-lażīna ajramū ṣagārun ‘indallāhi wa ‘ażābun syadīdum bimā kānū yamkurūn(a).

E ia tae mai te hoê irava ia ratou, e parau mai ratou e, "Eita tatou e ti'aturi (e ti'aturi) e tae roa'tu i te taime ua horo'ahia mai te reira ia tatou mai te mea tei horo'ahia mai i te mau aposetolo a Allah". Ua ite maitai a'e o Allah i te vahi ta'na e tuu nei i Ta'na ohipa aposetolo. E faahaehaahia te feia e rave ra i te hara i mua ia Allah e e faautuahia ratou u'ana no te haavare ta ratou i rave.

فَمَنْ يُّرِدِ اللّٰهُ اَنْ يَّهْدِيَهٗ يَشْرَحْ صَدْرَهٗ لِلْاِسْلَامِۚ وَمَنْ يُّرِدْ اَنْ يُّضِلَّهٗ يَجْعَلْ صَدْرَهٗ ضَيِّقًا حَرَجًا كَاَنَّمَا يَصَّعَّدُ فِى السَّمَاۤءِۗ كَذٰلِكَ يَجْعَلُ اللّٰهُ الرِّجْسَ عَلَى الَّذِيْنَ لَا يُؤْمِنُوْنَ

fa may yuridillāhu ay yahdiyahū yasyraḥ ṣadrahū lil-islām(i), wa may yurid ay yuḍillahū yaj‘al ṣadrahū ḍayyiqan ḥarajan ka'annamā yaṣṣa‘‘adu fis-samā'(i), każālika yaj‘alullāhur-rijsa ‘alal-lażīna lā yu'minūn(a).

Te taata atoa ta Allah e hinaaro e farii i te arata'iraa (te arata'iraa), e tatara oia i to'na mafatu no te (faarii) i te Islam. E o te taata atoa ta'na e hinaaro e hape, e haafifi Oia i to'na mafatu, mai te mea ra e, te pii ra oia i ni'a i te ra'i. No reira, e faautua Allah i te feia o te ore e tiaturi.

وَهٰذَا صِرَاطُ رَبِّكَ مُسْتَقِيْمًاۗ قَدْ فَصَّلْنَا الْاٰيٰتِ لِقَوْمٍ يَّذَّكَّرُوْنَ

wa hāżā ṣirāṭu rabbika mustaqīmā(n), qad faṣṣalnal-āyāti liqaumiy yażżakkarūn(a).

E teie te e'a ti'a o to outou Fatu. Ua faaite matou (Ta matou) mau irava i te feia tei farii i te faaararaa.

۞ لَهُمْ دَارُ السَّلٰمِ عِنْدَ رَبِّهِمْ وَهُوَ وَلِيُّهُمْ بِمَا كَانُوْا يَعْمَلُوْنَ

lahum dārus-salāmi ‘inda rabbihim wa huwa waliyyuhum bimā kānū ya‘malūn(a).

No ratou (ua horo'a) i te hoê vahi hau (te ra'i) i piha'i iho i to ratou Fatu. E o Oia to ratou paruru no te mau ohipa maitai ta ratou e rave ra.

وَيَوْمَ يَحْشُرُهُمْ جَمِيْعًاۚ يٰمَعْشَرَ الْجِنِّ قَدِ اسْتَكْثَرْتُمْ مِّنَ الْاِنْسِ ۚوَقَالَ اَوْلِيَاۤؤُهُمْ مِّنَ الْاِنْسِ رَبَّنَا اسْتَمْتَعَ بَعْضُنَا بِبَعْضٍ وَّبَلَغْنَآ اَجَلَنَا الَّذِيْٓ اَجَّلْتَ لَنَا ۗقَالَ النَّارُ مَثْوٰىكُمْ خٰلِدِيْنَ فِيْهَآ اِلَّا مَا شَاۤءَ اللّٰهُ ۗاِنَّ رَبَّكَ حَكِيْمٌ عَلِيْمٌ

wa yauma yaḥsyuruhum jamī‘ā(n), yā ma‘syaral-jinni qadistakṡartum minal-ins(i), wa qāla auliyā'uhum minal-insi rabbanastamta‘a ba‘ḍunā biba‘ḍiw wa balagnā ajalanal-lażī ajjalta lanā, qālan-nāru maṡwākum khālidīna fīhā illā mā syā'allāh(u), inna rabbaka ḥakīmun ‘alīm(un).

E (a haamana'o) i te mahana a haaputuputu ai Oia ia ratou paatoa (e ua parau mai o Allah), " E te pŭpŭ jinn! E rave rahi taata ta outou i (haavare) ". E ua parau mai to ratou mau hoa no roto mai i te nunaa, " E te Fatu, ua oaoa matou te tahi e te tahi, e ua tae mai te taime ta oe i faataa no matou ". Te parau ra o Allah e, ​​"E riro te po auahi ei vahi no outou e a muri noa'tu, mai te mea e, aita o Allah e hinaaro". Oia mau, e mea paari roa to outou Fatu, e e mea ite atoa.

وَكَذٰلِكَ نُوَلِّيْ بَعْضَ الظّٰلِمِيْنَ بَعْضًاۢ بِمَا كَانُوْا يَكْسِبُوْنَ ࣖ

wa każālika nuwallī ba‘ḍaẓ-ẓālimīna ba‘ḍam bimā kānū yaksibūn(a).

Ia au i ta ratou i rave, ua faahoa matou i te tahi o te feia hara.

يٰمَعْشَرَ الْجِنِّ وَالْاِنْسِ اَلَمْ يَأْتِكُمْ رُسُلٌ مِّنْكُمْ يَقُصُّوْنَ عَلَيْكُمْ اٰيٰتِيْ وَيُنْذِرُوْنَكُمْ لِقَاۤءَ يَوْمِكُمْ هٰذَاۗ قَالُوْا شَهِدْنَا عَلٰٓى اَنْفُسِنَا وَغَرَّتْهُمُ الْحَيٰوةُ الدُّنْيَا وَشَهِدُوْا عَلٰٓى اَنْفُسِهِمْ اَنَّهُمْ كَانُوْا كٰفِرِيْنَ

yā ma‘syaral-jinni wal-insi alam ya'tikum rusulum minkum yaquṣṣūna ‘alaikum āyātī wa yunżirūnakum liqā'a yaumikum hāżā, qālū syahidnā ‘alā anfusinā wa garrathumul-ḥayātud-un-yā wa syahidū ‘alā anfusihim annahum kānū kāfirīn(a).

E te mau jinn e te mau taata! Aita anei te mau ve'a i haere mai ia outou no roto mai ia outou iho, ma te faaite ia outou i ta'u mau irava e ma te faaara ia outou no ni'a i te putuputuraa i teie mahana? Ua pahono mai ratou, "(Oia mau), e mau ite matou no matou iho." Tera râ, ua haavarehia ratou e te oraraa o teie nei ao, e ua riro mai ratou ei mau ite no te pato'i ia ratou iho e, e feia ti'aturi ore ratou.

ذٰلِكَ اَنْ لَّمْ يَكُنْ رَّبُّكَ مُهْلِكَ الْقُرٰى بِظُلْمٍ وَّاَهْلُهَا غٰفِلُوْنَ

Żālika allam yakur rabbuka muhlikal-qurā biẓulmiw wa ahluhā gāfilūn(a).

No reira (ua tonohia te mau aposetolo) no te mea eita to outou Fatu e haamou i te hoê fenua ma te parau-ti'a ore, area te feia e parahi ra i reira, aita ïa ratou e haapa'o maitai ra (aita râ ratou i ite a'enei).

وَلِكُلٍّ دَرَجٰتٌ مِّمَّا عَمِلُوْاۗ وَمَا رَبُّكَ بِغَافِلٍ عَمَّا يَعْمَلُوْنَ

wa likullin darajātum mimmā ‘amilū, wa mā rabbuka bigāfilin ‘ammā ya‘malūn(a).

E e faito to te mau taata atoa (ia au i te) ohipa ta ratou e rave ra. E ere to outou Fatu i te ite ore i te ohipa ta ratou e rave ra.

وَرَبُّكَ الْغَنِيُّ ذُو الرَّحْمَةِ ۗاِنْ يَّشَأْ يُذْهِبْكُمْ وَيَسْتَخْلِفْ مِنْۢ بَعْدِكُمْ مَّا يَشَاۤءُ كَمَآ اَنْشَاَكُمْ مِّنْ ذُرِّيَّةِ قَوْمٍ اٰخَرِيْنَ

wa rabbukal-ganiyyu żur-raḥmah(ti), iy yasya' yużhibkum wa yastakhlif mim ba‘dikum mā yasyā'u kamā ansya'akum min żurriyyati qaumin ākharīn(a).

E to outou Fatu, e mana hope ïa, e te î i te aroha. Mai te mea e, e hinaaro Oia, e haamou Oia ia outou, e i muri a'e i to outou (vahamouraa), e mono Oia ia outou i te feia ta'na e hinaaro, mai Ta'na i hamani ia outou no roto mai i te huaai o te tahi atu pŭpŭ.

اِنَّ مَا تُوْعَدُوْنَ لَاٰتٍۙ وَّمَآ اَنْتُمْ بِمُعْجِزِيْنَ

innamā tū‘adūna la'āt(in), wa mā antum bimu‘jizīn(a).

Te parau mau, e tae mai te mau mea atoa i fafauhia ia outou, e eita ta outou e nehenehe e patoi i te reira.

قُلْ يٰقَوْمِ اعْمَلُوْا عَلٰى مَكَانَتِكُمْ اِنِّيْ عَامِلٌۚ فَسَوْفَ تَعْلَمُوْنَۙ مَنْ تَكُوْنُ لَهٗ عَاقِبَةُ الدَّارِۗ اِنَّهٗ لَا يُفْلِحُ الظّٰلِمُوْنَ

qul yā qaumi‘malū ‘alā makānatikum innī ‘āmil(un), fa saufa ta‘lamūn(a), man takūnu lahū ‘āqibatud-dār(i), innahū lā yufliḥuẓ-ẓālimūn(a).

A parau (Muhammad) e, " E to'u nunaa! A rave i te ohipa ia au i to oe ti'araa, e na reira atoa vau. E ite oe i muri mai o vai te farii i te vahi (maitai roa'e) i muri mai (i muri mai). Oia mau, eita te feia parau-ti'a ore e fana'o.

وَجَعَلُوْا لِلّٰهِ مِمَّا ذَرَاَ مِنَ الْحَرْثِ وَالْاَنْعَامِ نَصِيْبًا فَقَالُوْا هٰذَا لِلّٰهِ بِزَعْمِهِمْ وَهٰذَا لِشُرَكَاۤىِٕنَاۚ فَمَا كَانَ لِشُرَكَاۤىِٕهِمْ فَلَا يَصِلُ اِلَى اللّٰهِ ۚوَمَا كَانَ لِلّٰهِ فَهُوَ يَصِلُ اِلٰى شُرَكَاۤىِٕهِمْۗ سَاۤءَ مَا يَحْكُمُوْنَ

wa ja‘alū lillāhi mimmā żara'a minal-ḥarṡi wal-an‘āmi naṣīban fa qālū hāżā lillāhi biza‘mihim wa hāżā lisyurakā'inā, famā kāna lisyurakā'ihim falā yaṣilu ilallāh(i), wa mā kāna lillāhi fa huwa yaṣilu ilā syurakā'ihim, sā'a mā yaḥkumūn(a).

Ia au i to ratou mana'o, ua horo'a ratou i te tahi o te mau huero tumu raau e te mau animala no Allah, ma te parau e, "No Allah teie, e no ta tatou mau idolo teie". Eita te tuhaa no ta ratou mau idolo e tae ia Allah, area te tuhaa no Allah ra, e tae ïa i ta ratou mau idolo. E mea ino roa ta ratou faaotiraa.

وَكَذٰلِكَ زَيَّنَ لِكَثِيْرٍ مِّنَ الْمُشْرِكِيْنَ قَتْلَ اَوْلَادِهِمْ شُرَكَاۤؤُهُمْ لِيُرْدُوْهُمْ وَلِيَلْبِسُوْا عَلَيْهِمْ دِيْنَهُمْۗ وَلَوْ شَاۤءَ اللّٰهُ مَا فَعَلُوْهُ فَذَرْهُمْ وَمَا يَفْتَرُوْنَ

wa każālika zayyana likaṡīrim minal-musyrikīna qatla aulādihim syurakā'uhum liyurdūhum wa liyalbisū ‘alaihim dīnahum, wa lau syā'allāhu mā fa‘alūhu fa żarhum wa mā yaftarūn(a).

No reira, ua faariro ta ratou mau idolo (Satani) i te mea nehenehe roa no te feia faaroo atua e rave rahi ia haapohe i ta ratou mau tamarii, ia haamou ia ratou, e ia faaino i ta ratou iho haapaoraa. Eita ratou e rave i te reira mai te peu e e hinaaro Allah. A vaiiho ia ratou ia haapa'o i te mau mea (haavare) ta ratou e rave ra.

وَقَالُوْا هٰذِهٖٓ اَنْعَامٌ وَّحَرْثٌ حِجْرٌ لَّا يَطْعَمُهَآ اِلَّا مَنْ نَّشَاۤءُ بِزَعْمِهِمْ وَاَنْعَامٌ حُرِّمَتْ ظُهُوْرُهَا وَاَنْعَامٌ لَّا يَذْكُرُوْنَ اسْمَ اللّٰهِ عَلَيْهَا افْتِرَاۤءً عَلَيْهِۗ سَيَجْزِيْهِمْ بِمَا كَانُوْا يَفْتَرُوْنَ

wa qālū hāżihī an‘āmuw wa ḥarṡun ḥijrul lā yaṭ‘amuhā illā man nasyā'u biza‘mihim wa an‘āmun ḥurrimat ẓuhūruhā wa an‘āmul lā yażkurūnasmallāhi ‘alaihaftirā'an ‘alaih(i), sayajzīhim bimā kānū yaftarūn(a).

E ua parau ratou (ia au i to ratou mana'o) e, "E mea opanihia teie mau animala e te mau tao'a faaapu, e eita e ti'a ia amuhia te reira, maori râ te feia ta tatou e hinaaro". Te vai ra atoa te mau animala o tei opanihia (aita e fariihia) ia faahoro i ni'a i te pereoo, e te vai ra te mau animala o te ore e nehenehe e faahiti i te i'oa o Allah (ia taparahi-pohe-hia ratou), o te hoê ïa haavare ia Allah. E haamauruuru Allah ia ratou no te mau mea atoa ta ratou i rave i te tau no a muri a'e.

وَقَالُوْا مَا فِيْ بُطُوْنِ هٰذِهِ الْاَنْعَامِ خَالِصَةٌ لِّذُكُوْرِنَا وَمُحَرَّمٌ عَلٰٓى اَزْوَاجِنَاۚ وَاِنْ يَّكُنْ مَّيْتَةً فَهُمْ فِيْهِ شُرَكَاۤءُ ۗسَيَجْزِيْهِمْ وَصْفَهُمْۗ اِنَّهٗ حَكِيْمٌ عَلِيْمٌ

wa qālū mā fī buṭūni hāżihil-an‘āmi khāliṣatul liżukūrinā wa muḥarramun ‘alā azwājinā, wa iy yakum maitatan fahum fīhi syurakā'(u), sayajzīhim waṣfahum, innahū ḥakīmun ‘alīm(un).

Ua parau atoa ratou e, "Te mau mea atoa i roto i te opu o teie mau animala, no ta tatou ïa mau tane, e mea haram ïa no ta tatou mau vahine". E mai te peu e e pohe te mea i roto i te opu (e fanauhia), e nehenehe ta te mau taata atoa e (amu) i te reira. E haamauruuru Allah ia ratou no ta ratou mau faaotiraa i te tau no a muri a'e. Oia mau, e mea paari roa o Allah, e e taata ite atoa.

قَدْ خَسِرَ الَّذِيْنَ قَتَلُوْٓا اَوْلَادَهُمْ سَفَهًاۢ بِغَيْرِ عِلْمٍ وَّحَرَّمُوْا مَا رَزَقَهُمُ اللّٰهُ افْتِرَاۤءً عَلَى اللّٰهِ ۗقَدْ ضَلُّوْا وَمَا كَانُوْا مُهْتَدِيْنَ ࣖ

qad khasiral-lażīna qatalū aulādahum safaham bigairi ‘ilmiw wa ḥarramū mā razaqahumullāhuftirā'an ‘alallāh(i), qad ḍallū wa mā kānū muhtadīn(a).

Ua riro mau â te reira ei ereraa no te feia e haapohe nei i ta ratou mau tamarii no te ite ore e te ite ore e te opani ra i te maa ta Allah i horoa ia ratou na roto i te hamani - noa - raa i te mau haavare no nia ia Allah. Oia mau, ua hape ratou e aita ratou e arataihia ra.

۞ وَهُوَ الَّذِيْٓ اَنْشَاَ جَنّٰتٍ مَّعْرُوْشٰتٍ وَّغَيْرَ مَعْرُوْشٰتٍ وَّالنَّخْلَ وَالزَّرْعَ مُخْتَلِفًا اُكُلُهٗ وَالزَّيْتُوْنَ وَالرُّمَّانَ مُتَشَابِهًا وَّغَيْرَ مُتَشَابِهٍۗ كُلُوْا مِنْ ثَمَرِهٖٓ اِذَآ اَثْمَرَ وَاٰتُوْا حَقَّهٗ يَوْمَ حَصَادِهٖۖ وَلَا تُسْرِفُوْا ۗاِنَّهٗ لَا يُحِبُّ الْمُسْرِفِيْنَۙ

wa huwal-lażī ansya'a jannātim ma‘rūsyātiw wa gaira ma‘rūsyātiw wan-nakhla waz-zar‘a mukhtalifan ukuluhū waz-zaitūna war-rummāna mutasyābihaw wa gaira mutasyābih(in), kulū min ṡamarihī iżā aṡmara wa ātū ḥaqqahū yauma ḥaṣādih(ī), wa lā tusrifū, innahū lā yuḥibbul-musrifīn(a).

E O Oia tei hamani i te mau tumu raau vine e te mau tumu raau aita e vine ra, te mau pama dati, te mau tumu raau huru rau, te mau olive, e te mau rumegranate, o tei au i te hoê â huru (i roto i te hoho'a e te huru) e aita hoê â huru (i roto i te re'o). Ia ooti ana'e outou i te ootiraa, a amu i te hotu e a horo'a i ta outou tino (zakat) ia ooti ana'e outou i te ootiraa, eiaha râ e rave rahi. Oia mau, aita Allah e au i te taata rahi,

وَمِنَ الْاَنْعَامِ حَمُوْلَةً وَّفَرْشًا ۗ كُلُوْا مِمَّا رَزَقَكُمُ اللّٰهُ وَلَا تَتَّبِعُوْا خُطُوٰتِ الشَّيْطٰنِۗ اِنَّهٗ لَكُمْ عَدُوٌّ مُّبِيْنٌۙ

wa minal-an‘āmi ḥamūlataw wa farsyā(n), kulū mimmā razaqakumullāhu wa lā tattabi‘ū khuṭuwātisy-syaiṭān(i), innahū lakum ‘aduwwum mubīn(un).

Te vai ra te tahi mau animala e faaohipahia no te amo i te mau hopoi'a, e te vai ra te tahi mau animala e taparahihia ra. Eiaha e pee i te mau taahiraa avae o Satane, a amu i te maa ta Allah i horoa mai ia outou. Oia mau, e enemi mau o Satane no outou,

ثَمٰنِيَةَ اَزْوَاجٍۚ مِنَ الضَّأْنِ اثْنَيْنِ وَمِنَ الْمَعْزِ اثْنَيْنِۗ قُلْ ءٰۤالذَّكَرَيْنِ حَرَّمَ اَمِ الْاُنْثَيَيْنِ اَمَّا اشْتَمَلَتْ عَلَيْهِ اَرْحَامُ الْاُنْثَيَيْنِۗ نَبِّـُٔوْنِيْ بِعِلْمٍ اِنْ كُنْتُمْ صٰدِقِيْنَ

Ṡamāniya azwāj(in), minaḍ-ḍa'niṡnaini wa minal-ma‘ziṡnain(i), qul āżżakaraini ḥarrama amil-unṡayaini ammasytamalat ‘alaihi arḥāmul-unṡayain(i), nabbi'ūnī bi‘ilmin in kuntum ṣādiqīn(a).

Te vai ra e va'u animala e piti piti (e maha apiti): hoê mamoe e piti puaatoro. A parau e, "Eaha ta Allah i opani, e piti tane e aore râ, e piti vahine, e aore râ, eaha te mea i roto i te opu o na vahine e piti? A faataa mai ia'u ma te ite mai te mea e, e parau mau outou."

وَمِنَ الْاِبِلِ اثْنَيْنِ وَمِنَ الْبَقَرِ اثْنَيْنِۗ قُلْ ءٰۤالذَّكَرَيْنِ حَرَّمَ اَمِ الْاُنْثَيَيْنِ اَمَّا اشْتَمَلَتْ عَلَيْهِ اَرْحَامُ الْاُنْثَيَيْنِۗ اَمْ كُنْتُمْ شُهَدَاۤءَ اِذْ وَصّٰىكُمُ اللّٰهُ بِهٰذَاۚ فَمَنْ اَظْلَمُ مِمَّنِ افْتَرٰى عَلَى اللّٰهِ كَذِبًا لِّيُضِلَّ النَّاسَ بِغَيْرِ عِلْمٍۗ اِنَّ اللّٰهَ لَا يَهْدِى الْقَوْمَ الظّٰلِمِيْنَ ࣖ

wa minal-ibiliṡnaini wa minal-baqariṡnain(i), qul āżżakaraini ḥarrama amil-unṡayaini ammasytamalat ‘alaihi arḥāmul-unṡayain(i), am kuntum syuhadā'a iż waṣṣākumullāhu bihāżā, faman aẓlamu mimmaniftarā ‘alallāhi każibal liyuḍillan-nāsa bigairi ‘ilm(in), innallāha lā yahdil-qaumaẓ-ẓālimīn(a).

E te mau kamela, e piti puaatoro. A parau e, "Eaha ta Allah i opani, e piti tane e aore râ, e piti vahine, e aore râ, eaha te mea i roto i te opu o na vahine e piti? Ua ite anei outou i te taime a faaue ai Allah i te reira no outou? O vai te parau-ti'a ore a'e i te hoê taata e hamani i te hoê haavare ia Allah no te arata'i i te mau taata ma te ite ore?" Oia mau, aita Allah e arata'i nei i te feia parau-ti'a ore.

قُلْ لَّآ اَجِدُ فِيْ مَآ اُوْحِيَ اِلَيَّ مُحَرَّمًا عَلٰى طَاعِمٍ يَّطْعَمُهٗٓ اِلَّآ اَنْ يَّكُوْنَ مَيْتَةً اَوْ دَمًا مَّسْفُوْحًا اَوْ لَحْمَ خِنْزِيْرٍ فَاِنَّهٗ رِجْسٌ اَوْ فِسْقًا اُهِلَّ لِغَيْرِ اللّٰهِ بِهٖۚ فَمَنِ اضْطُرَّ غَيْرَ بَاغٍ وَّلَا عَادٍ فَاِنَّ رَبَّكَ غَفُوْرٌ رَّحِيْمٌ

qul lā ajidu fīmā ūḥiya ilayya muḥarraman ‘alā ṭā‘imiy yaṭ‘amuhū illā ay yakūna maitatan au damam masfūḥan au laḥma khinzīrin fa innahū rijsun au fisqan uhilla ligairillāhi bih(ī), famaniḍṭurra gaira bāgiw wa lā ‘ādin fa inna rabbaka gafūrur raḥīm(un).

A parau e, "Aita vau e ite i te hoê mea opanihia i roto i te mea tei heheuhia mai ia'u no te hoê taata e hinaaro i te reira, maori râ te i'o o te mau animala pohe, te toto tahe, te i'o o te puaa—no te mau mea atoa viivii—e aore râ, te mea tei taparahi-pohe-hia i roto i te i'oa o vetahi ê maori râ ia Allah. oia mau, e Fatu to outou Fatu no te faaore i te hara, e no te aroha rahi roa'e.

وَعَلَى الَّذِيْنَ هَادُوْا حَرَّمْنَا كُلَّ ذِيْ ظُفُرٍۚ وَمِنَ الْبَقَرِ وَالْغَنَمِ حَرَّمْنَا عَلَيْهِمْ شُحُوْمَهُمَآ اِلَّا مَا حَمَلَتْ ظُهُوْرُهُمَآ اَوِ الْحَوَايَآ اَوْ مَا اخْتَلَطَ بِعَظْمٍۗ ذٰلِكَ جَزَيْنٰهُمْ بِبَغْيِهِمْۚ وَاِنَّا لَصٰدِقُوْنَ

wa ‘alal-lażīna hādū ḥarramnā kulla żī ẓufur(in), wa minal-baqari wal-ganami ḥarramnā ‘alaihim syuḥūmahumā illā mā ḥamalat ẓuhūruhumā awil-ḥawāyā au makhtalaṭa bi‘aẓm(in), żālika jazaināhum bibagyihim, wa innā laṣādiqūn(a).

I te mau ati Iuda râ, ua opani matou i te mau animala atoa e tiare to ratou, e ua opani matou ia ratou i te ngako o te puaatoro e te mamoe, maori râ te mea e piri ra i to ratou tua, e aore râ, te mea i roto i to ratou mau opu, e aore râ, te mea i anoihia i te mau ivi. Na roto i te reira, ua faautu'a matou ia ratou no to ratou haapa'o ore. E, oia mau, o tatou te Parau mau Roa a'e.

فَاِنْ كَذَّبُوْكَ فَقُلْ رَّبُّكُمْ ذُوْ رَحْمَةٍ وَّاسِعَةٍۚ وَلَا يُرَدُّ بَأْسُهٗ عَنِ الْقَوْمِ الْمُجْرِمِيْنَ

fa in każżabūka faqur rabbukum żū raḥmatiw wāsi‘ah(tin), wa lā yuraddu ba'suhū ‘anil-qaumil-mujrimīn(a).

No reira, mai te mea e, e haavare ratou ia outou, a parau atu e, "E aroha rahi to to outou Fatu, e eita ta'na e faautu'a i te feia hara".

سَيَقُوْلُ الَّذِيْنَ اَشْرَكُوْا لَوْ شَاۤءَ اللّٰهُ مَآ اَشْرَكْنَا وَلَآ اٰبَاۤؤُنَا وَلَا حَرَّمْنَا مِنْ شَيْءٍۗ كَذٰلِكَ كَذَّبَ الَّذِيْنَ مِنْ قَبْلِهِمْ حَتّٰى ذَاقُوْا بَأْسَنَاۗ قُلْ هَلْ عِنْدَكُمْ مِّنْ عِلْمٍ فَتُخْرِجُوْهُ لَنَاۗ اِنْ تَتَّبِعُوْنَ اِلَّا الظَّنَّ وَاِنْ اَنْتُمْ اِلَّا تَخْرُصُوْنَ

sayaqūlul-lażīna asyrakū lau syā'allāhu mā asyraknā wa lā ābā'unā wa lā ḥarramnā min syai'(in), każālika każżabal-lażīna min qablihim ḥattā żāqū ba'sanā, qul hal ‘indakum min ‘ilmin fa tukhrijūhu lanā, in tattabi‘ūna illaẓ-ẓanna wa in antum illā takhruṣūn(a).

E parau te feia faaroo i te mau atua atoa e, "Ahiri o Allah i hinaaro, eita tatou e amui atu Ia'na, e aita atoa to tatou mau tupuna, e eita tatou e opani i te hoê mea". Oia atoa te feia i mua ia ratou o tei haavare (te mau ve'a) e tae roa'tu i te taime ua tamata ratou i to tatou faautuaraa. A parau atu (Muhammad) e, "E ite anei ta oe e nehenehe ta oe e faaite mai ia matou? Te mea ta oe e pee nei, o te mana'o noa ïa, e te feruri noa ra oe".

قُلْ فَلِلّٰهِ الْحُجَّةُ الْبَالِغَةُۚ فَلَوْ شَاۤءَ لَهَدٰىكُمْ اَجْمَعِيْنَ

qul fa lillāhil-ḥujjatul-bāligah(tu), fa lau syā'a lahadākum ajma‘īn(a).

A parau (Muhammad) e, " Te tumu ana'e o Allah ïa. Mai te mea e, e hinaaro Oia, e arata'ihia outou paatoa ".

قُلْ هَلُمَّ شُهَدَاۤءَكُمُ الَّذِيْنَ يَشْهَدُوْنَ اَنَّ اللّٰهَ حَرَّمَ هٰذَاۚ فَاِنْ شَهِدُوْا فَلَا تَشْهَدْ مَعَهُمْۚ وَلَا تَتَّبِعْ اَهْوَاۤءَ الَّذِيْنَ كَذَّبُوْا بِاٰيٰتِنَا وَالَّذِيْنَ لَا يُؤْمِنُوْنَ بِالْاٰخِرَةِ وَهُمْ بِرَبِّهِمْ يَعْدِلُوْنَ ࣖ

qul halumma syuhadā'akumul-lażīna yasyhadūna annallāha ḥarrama hāżā, fa in syahidū falā tasyhad ma‘ahum, wa lā tattabi‘ ahwā'al-lażīna każżabū bi'āyātinā wal-lażīna lā yu'minūna bil-ākhirati wa hum birabbihim ya‘dilūn(a).

A parau atu (Muhammad) e, "A afa'i mai i to outou mau ite o te nehenehe e haapapu e, ua opani Allah i te reira". Mai te mea e, e horo'a ratou i te iteraa papû, eita e ti'a ia outou ia faaite papû e ratou. Eiaha e pee i te mau hinaaro o te feia e pato'i nei i ta tatou mau irava e te feia o te ore e ti'aturi i te oraraa i muri mai i te poheraa, e te faahoa nei ratou i te Atua.

۞ قُلْ تَعَالَوْا اَتْلُ مَا حَرَّمَ رَبُّكُمْ عَلَيْكُمْ اَلَّا تُشْرِكُوْا بِهٖ شَيْـًٔا وَّبِالْوَالِدَيْنِ اِحْسَانًاۚ وَلَا تَقْتُلُوْٓا اَوْلَادَكُمْ مِّنْ اِمْلَاقٍۗ نَحْنُ نَرْزُقُكُمْ وَاِيَّاهُمْ ۚوَلَا تَقْرَبُوا الْفَوَاحِشَ مَا ظَهَرَ مِنْهَا وَمَا بَطَنَۚ وَلَا تَقْتُلُوا النَّفْسَ الَّتِيْ حَرَّمَ اللّٰهُ اِلَّا بِالْحَقِّۗ ذٰلِكُمْ وَصّٰىكُمْ بِهٖ لَعَلَّكُمْ تَعْقِلُوْنَ

qul ta‘ālau atlu mā ḥarrama rabbukum ‘alaikum allā tusyrikū bihī syai'aw wa bil-wālidaini iḥsānā(n), wa lā taqtulū aulādakum min imlāq(in), naḥnu narzuqukum wa iyyāhum, wa lā taqrabul-fawāḥisya mā ẓahara minhā wa mā baṭan(a), wa lā taqtulun-nafsal-latī ḥarramallāhu illā bil-ḥaqq(i), żālikum waṣṣākum bihī la‘allakum ta‘qilūn(a).

A parau atu (Muhammad) e, "A vaiiho mai ia'u ia parau atu i te mea ta te Atua i opani ia outou. Eiaha e amui atu Ia'na, a rave i te maitai i to outou mau metua, eiaha e haapohe i ta outou mau tamarii no te mea e veve ratou. O matou te horo'a nei i te maa no outou e no ratou; ia outou ia taa ia outou

وَلَا تَقْرَبُوْا مَالَ الْيَتِيْمِ اِلَّا بِالَّتِيْ هِيَ اَحْسَنُ حَتّٰى يَبْلُغَ اَشُدَّهٗ ۚوَاَوْفُوا الْكَيْلَ وَالْمِيْزَانَ بِالْقِسْطِۚ لَا نُكَلِّفُ نَفْسًا اِلَّا وُسْعَهَاۚ وَاِذَا قُلْتُمْ فَاعْدِلُوْا وَلَوْ كَانَ ذَا قُرْبٰىۚ وَبِعَهْدِ اللّٰهِ اَوْفُوْاۗ ذٰلِكُمْ وَصّٰىكُمْ بِهٖ لَعَلَّكُمْ تَذَكَّرُوْنَۙ

wa lā taqrabū mālal-yatīmi illā bil-latī hiya aḥsanu ḥattā yabluga asyuddah(ū), wa auful-kaila wal-mīzāna bil-qisṭ(i), lā nukallifu nafsan illā wus‘ahā, wa iżā qultum fa‘dilū wa lau kāna żā qurbā, wa bi‘ahdillāhi aufū, żālikum waṣṣākum bihī la‘allakum tażakkarūn(a).

E eiaha e haafatata ' tu i te fenua o te hoê tamarii otare, maoti râ na roto i te hoê ravea maitai a'e, e tae roa ' tu i te taime e paari ai oia. E ia haamaitai i te mau faito e te mau faito ma te tano. Eiaha tatou e faahepo i te hoê taata ia au i to ' na aravihi. Ia paraparau ana'e outou, a paraparau ma te parau-ti'a, noa'tu e, e (to outou) fetii e a faatupu i te fafauraa a Allah. Te faaue nei Oia ia outou ia haamana'o.”

وَاَنَّ هٰذَا صِرَاطِيْ مُسْتَقِيْمًا فَاتَّبِعُوْهُ ۚوَلَا تَتَّبِعُوا السُّبُلَ فَتَفَرَّقَ بِكُمْ عَنْ سَبِيْلِهٖ ۗذٰلِكُمْ وَصّٰىكُمْ بِهٖ لَعَلَّكُمْ تَتَّقُوْنَ

wa anna hāżā ṣirāṭī mustaqīman fattabi‘ūh(u), wa lā tattabi‘us-subula fa tafarraqa bikum ‘an sabīlih(ī), żālikum waṣṣākum bihī la‘allakum tattaqūn(a).

E, oia mau, o to'u ïa e'a ti'a. I muri iho a pee! Eiaha e pee i te tahi atu mau e'a o te haaparare ia outou i To'na e'a. No reira, ua faaue Oia ia outou ia riro ei taata haapa'o maitai.

ثُمَّ اٰتَيْنَا مُوْسَى الْكِتٰبَ تَمَامًا عَلَى الَّذِيْٓ اَحْسَنَ وَتَفْصِيْلًا لِّكُلِّ شَيْءٍ وَّهُدًى وَّرَحْمَةً لَّعَلَّهُمْ بِلِقَاۤءِ رَبِّهِمْ يُؤْمِنُوْنَ ࣖ

Ṡumma ātainā mūsal-kitāba tamāman ‘alal-lażī aḥsana wa tafṣīlal likulli syai'iw wa hudaw wa raḥmatal la‘allahum biliqā'i rabbihim yu'minūn(a).

I muri iho ua horo'a matou ia Mosesa i te Buka (Torah) no te faaoti (ta tatou mau haamaitairaa) i ni'a i te feia e rave nei i te maitai, no te faataa i te mau mea atoa, e ei arata'iraa e ei aroha, ia ti'aturi ratou i te farereiraa i to ratou Fatu.

وَهٰذَا كِتٰبٌ اَنْزَلْنٰهُ مُبٰرَكٌ فَاتَّبِعُوْهُ وَاتَّقُوْا لَعَلَّكُمْ تُرْحَمُوْنَۙ

wa hāżā kitābun anzalnāhu mubārakun fattabi‘ūhu wattaqū la‘allakum turḥamūn(a).

E teie te Buka (Al-Qur'an) ta matou i tono mai tei î i te mau haamaitairaa. A pee i te reira, e a haapa'o maitai ia farii outou i te aroha,

اَنْ تَقُوْلُوْٓا اِنَّمَآ اُنْزِلَ الْكِتٰبُ عَلٰى طَاۤىِٕفَتَيْنِ مِنْ قَبْلِنَاۖ وَاِنْ كُنَّا عَنْ دِرَاسَتِهِمْ لَغٰفِلِيْنَۙ

an taqūlū innamā unzilal-kitābu ‘alā ṭā'ifataini min qablinā, wa in kunnā ‘an dirāsatihim lagāfilīn(a).

(Ua tono matou i te Qur'an) ia nehenehe ia outou ia parau e, "Ua heheuhia mai teie buka i na pŭpŭ e piti ana'e i mua ia matou (te mau ati Iuda e te mau Kerisetiano), e aita matou e haapa'o maitai ra i te mau mea ta ratou e tai'o ra".

اَوْ تَقُوْلُوْا لَوْ اَنَّآ اُنْزِلَ عَلَيْنَا الْكِتٰبُ لَكُنَّآ اَهْدٰى مِنْهُمْۚ فَقَدْ جَاۤءَكُمْ بَيِّنَةٌ مِّنْ رَّبِّكُمْ وَهُدًى وَّرَحْمَةٌ ۚفَمَنْ اَظْلَمُ مِمَّنْ كَذَّبَ بِاٰيٰتِ اللّٰهِ وَصَدَفَ عَنْهَا ۗسَنَجْزِى الَّذِيْنَ يَصْدِفُوْنَ عَنْ اٰيٰتِنَا سُوْۤءَ الْعَذَابِ بِمَا كَانُوْا يَصْدِفُوْنَ

au taqūlū lau annā unzila ‘alainal-kitābu lakunnā ahdā minhum, faqad jā'akum bayyinatum mir rabbikum wa hudaw wa raḥmah(tun), faman aẓlamu mimman każżaba bi'āyātillāhi wa ṣadafa ‘anhā, sanajzil-lażīna yaṣdifūna ‘an āyātinā sū'al-‘ażābi bimā kānū yaṣdifūn(a).

e aore râ, ia parau outou e, "Ahiri ua heheuhia mai te Buka ia tatou, e arata'ihia ïa tatou i ni'a ia ratou". Oia mau, ua tae mai te hoê tatararaa maramarama, te arata'iraa e te aroha no ǒ mai i to outou Fatu ra ia outou. O vai te parau-ti'a ore a'e i te taata o te pato'i i te mau irava a Allah e o te faaru'e ia ratou? I te tau no a muri a'e, e faautu'a tatou i te feia e faaru'e nei i ta tatou mau irava na roto i te hoê faautuaraa u'ana no te mea e faaru'e noa ratou.

هَلْ يَنْظُرُوْنَ اِلَّآ اَنْ تَأْتِيَهُمُ الْمَلٰۤىِٕكَةُ اَوْ يَأْتِيَ رَبُّكَ اَوْ يَأْتِيَ بَعْضُ اٰيٰتِ رَبِّكَ ۗيَوْمَ يَأْتِيْ بَعْضُ اٰيٰتِ رَبِّكَ لَا يَنْفَعُ نَفْسًا اِيْمَانُهَا لَمْ تَكُنْ اٰمَنَتْ مِنْ قَبْلُ اَوْ كَسَبَتْ فِيْٓ اِيْمَانِهَا خَيْرًاۗ قُلِ انْتَظِرُوْٓا اِنَّا مُنْتَظِرُوْنَ

hal yanẓurūna illā an ta'tiyahumul-malā'ikatu au ya'tiya rabbuka au ya'tiya ba‘ḍu āyāti rabbik(a), yauma ya'tī ba‘ḍu āyāti rabbika lā yanfa‘u nafsan īmānuhā lam takun āmanat min qablu au kasabat fī īmānihā khairā(n), qulintaẓirū innā muntaẓirūn(a).

Te mau mea atoa ta ratou e tia'i nei, o te taeraa mai ïa o te hoê melahi, te taeraa mai o to outou Fatu, e aore râ, te tahi tapa'o no ǒ mai i to outou Fatu ra. I te mahana e itehia'i te tahi o te mau tapa'o a to outou Fatu, eita te faaroo o te hoê taata o tei ore i ti'aturi na mua'tu e faufaa faahou, e aore râ (aita) i tamata i te rave i te maitai na roto i to'na faaroo. A parau e, "A tia'i! Te tia'i atoa nei matou."

اِنَّ الَّذِيْنَ فَرَّقُوْا دِيْنَهُمْ وَكَانُوْا شِيَعًا لَّسْتَ مِنْهُمْ فِيْ شَيْءٍۗ اِنَّمَآ اَمْرُهُمْ اِلَى اللّٰهِ ثُمَّ يُنَبِّئُهُمْ بِمَا كَانُوْا يَفْعَلُوْنَ

innal-lażīna farraqū dīnahum wa kānū syiya‘al lasta minhum fī syai'(in), innamā amruhum ilallāhi ṡumma yunabbi'uhum bimā kānū yaf‘alūn(a).

Oia mau, te feia e amahamaha i ta ratou haapa'oraa faaroo e e riro mai ei mau pŭpŭ, e ere ïa i te mea iti roa na outou (Muhammad) hopoi'a no ratou. Oia mau, tei ni'a ia Allah ta ratou mau ohipa. I muri iho, e faaite Oia ia ratou i ta ratou i rave.

مَنْ جَاۤءَ بِالْحَسَنَةِ فَلَهٗ عَشْرُ اَمْثَالِهَا ۚوَمَنْ جَاۤءَ بِالسَّيِّئَةِ فَلَا يُجْزٰٓى اِلَّا مِثْلَهَا وَهُمْ لَا يُظْلَمُوْنَ

man jā'a bil-ḥasanati fa lahū ‘asyru amṡālihā, wa man jā'a bis-sayyi'ati falā yujzā illā miṡlahā wa hum lā yuẓlamūn(a).

O te rave i te mau ohipa maitai, hoê ahuru taime hau a'e ta ' na mau ohipa. E te taata atoa o te rave i te ino, e faaho'ihia mai ïa ia au i ta ' na hape. Aita ratou e faainohia a'enei (hape).

قُلْ اِنَّنِيْ هَدٰىنِيْ رَبِّيْٓ اِلٰى صِرَاطٍ مُّسْتَقِيْمٍ ەۚ دِيْنًا قِيَمًا مِّلَّةَ اِبْرٰهِيْمَ حَنِيْفًاۚ وَمَا كَانَ مِنَ الْمُشْرِكِيْنَ

qul innanī hadānī rabbī ilā ṣirāṭim mustaqīm(in), dīnan qiyamam millata ibrāhīma ḥanīfā(n), wa mā kāna minal-musyrikīn(a).

A parau (Muhammad) e, "Oia mau, ua arata'i to'u Fatu ia'u i ni'a i te e'a ti'a, te haapa'oraa mau, te haapa'oraa ti'a a Aberahama. Aita oia (Ibrahim) i rotopu i te feia faaroo ".

قُلْ اِنَّ صَلَاتِيْ وَنُسُكِيْ وَمَحْيَايَ وَمَمَاتِيْ لِلّٰهِ رَبِّ الْعٰلَمِيْنَۙ

qul inna ṣalātī wa nusukī wa maḥyāya wa mamātī lillāhi rabbil-‘ālamīn(a).

A parau (Muhammad) e, "Oia mau, no Allah ana'e ta'u pure, to'u haamoriraa, to'u oraraa e to'u poheraa, no Allah ana'e ïa, te Fatu o te mau ao atoa nei,

لَا شَرِيْكَ لَهٗ ۚوَبِذٰلِكَ اُمِرْتُ وَاَنَا۠ اَوَّلُ الْمُسْلِمِيْنَ

lā syarīka lah(ū), wa biżālika umirtu wa ana awwalul-muslimīn(a).

aita e hoa no'na; e no reira, ua faauehia vau, e o vau te taata matamua tei auraro (Muslim).

قُلْ اَغَيْرَ اللّٰهِ اَبْغِيْ رَبًّا وَّهُوَ رَبُّ كُلِّ شَيْءٍۗ وَلَا تَكْسِبُ كُلُّ نَفْسٍ اِلَّا عَلَيْهَاۚ وَلَا تَزِرُ وَازِرَةٌ وِّزْرَ اُخْرٰىۚ ثُمَّ اِلٰى رَبِّكُمْ مَّرْجِعُكُمْ فَيُنَبِّئُكُمْ بِمَا كُنْتُمْ فِيْهِ تَخْتَلِفُوْنَ

qul agairallāhi abgī rabbaw wa huwa rabbu kulli syai'(in), wa lā taksibu kullu nafsin illā ‘alaihā, wa lā taziru wāziratuw wizra ukhrā, ṡumma ilā rabbikum marji‘ukum fa yunabbi'ukum bimā kuntum fīhi takhtalifūn(a).

A parau na (Muhammad) e, "E mea ti'a anei ia'u ia imi i te tahi atu atua taa ê atu ia Allah, ia riro ana'e Oia te Fatu no te mau mea atoa. O'na ana'e te faautuaraa no te mau hara atoa ta te hoê taata e rave. E eita te hoê taata e amo i te hopoi'a no te mau hara a te tahi atu taata. I muri iho, e ho'i mai outou i to outou Fatu, e na'na e faaite mai Oia ia outou i ta outou i tauaparau na mua'tu ".

وَهُوَ الَّذِيْ جَعَلَكُمْ خَلٰۤىِٕفَ الْاَرْضِ وَرَفَعَ بَعْضَكُمْ فَوْقَ بَعْضٍ دَرَجٰتٍ لِّيَبْلُوَكُمْ فِيْ مَآ اٰتٰىكُمْۗ اِنَّ رَبَّكَ سَرِيْعُ الْعِقَابِۖ وَاِنَّهٗ لَغَفُوْرٌ رَّحِيْمٌ ࣖ

wa huwal-lażī ja‘alakum khalā'ifal-arḍi wa rafa‘a ba‘ḍakum fauqa ba‘ḍin darajātil liyabluwakum fī mā ātākum, inna rabbaka sarī‘ul-‘iqāb(i), wa innahū lagafūrur raḥīm(un).

E ua faariro Oia ia outou ei mau ti'a faatere i ni'a i te fenua nei, e ua faateitei Oia i te tahi o outou i ni'a a'e i te tahi atu mau taata, no te tamata ia outou i ni'a i te mau (mau ô) ta'na i horo'a ia outou. Oia mau, e mea vitiviti roa to outou Fatu i te faautu'a, e e Faaora Hara Roa Oia e e Aroha Roa Oia.