Q.S Al-Anfal (اَلْأَنْفَال) - 75 Te numera o te mau irava

يَسْـَٔلُوْنَكَ عَنِ الْاَنْفَالِۗ قُلِ الْاَنْفَالُ لِلّٰهِ وَالرَّسُوْلِۚ فَاتَّقُوا اللّٰهَ وَاَصْلِحُوْا ذَاتَ بَيْنِكُمْ ۖوَاَطِيْعُوا اللّٰهَ وَرَسُوْلَهٗٓ اِنْ كُنْتُمْ مُّؤْمِنِيْنَ

yas'alūnaka ‘anil-anfāl(i), qulil-anfālu lillāhi war-rasūl(i), fattaqullāha wa aṣliḥū żāta bainikum, wa aṭī‘ullāha wa rasūlahū in kuntum mu'minīn(a).

Te ui nei ratou ia outou (Muhammad) no ni'a i te (tufaaraa) i te mau tao'a haruhia o te tama'i. A parau e, "No Allah e te ve'a te mau tao'a haruhia o te tama'i (ia au i te mau titauraa a Allah e Ta'na ve'a), no reira, a mǎta'u ia Allah, a haamaitai i te mau taairaa i rotopu i to outou mau hoa tapiri, e a haapa'o ia Allah e Ta'na ve'a mai te mea e, e feia faaroo outou".

اِنَّمَا الْمُؤْمِنُوْنَ الَّذِيْنَ اِذَا ذُكِرَ اللّٰهُ وَجِلَتْ قُلُوْبُهُمْ وَاِذَا تُلِيَتْ عَلَيْهِمْ اٰيٰتُهٗ زَادَتْهُمْ اِيْمَانًا وَّعَلٰى رَبِّهِمْ يَتَوَكَّلُوْنَۙ

innamal-mu'minūnal-lażīna iżā żukirallāhu wajilat qulūbuhum wa iżā tuliyat ‘alaihim āyātuhū zādathum īmānaw wa ‘alā rabbihim yatawakkalūn(a).

Oia mau, te feia e ti'aturi nei, o te feia ïa e ruru ra to ratou mafatu i te faahitiraa i te i'oa o Allah, e ia tai'ohia Ta'na mau irava ia ratou, e tupu to ratou faaroo (e haapuai) e e tuu ratou i to ratou ti'aturiraa ia Allah ana'e.

الَّذِيْنَ يُقِيْمُوْنَ الصَّلٰوةَ وَمِمَّا رَزَقْنٰهُمْ يُنْفِقُوْنَۗ

al-lażīna yuqīmūnaṣ-ṣalāta wa mimmā razaqnāhum yunfiqūn(a).

(Te feia e pure nei e e faaohipa i te hoê tuhaa o te maa ta matou e horo'a nei ia ratou

اُولٰۤىِٕكَ هُمُ الْمُؤْمِنُوْنَ حَقًّاۗ لَهُمْ دَرَجٰتٌ عِنْدَ رَبِّهِمْ وَمَغْفِرَةٌ وَّرِزْقٌ كَرِيْمٌۚ

ulā'ika humul-mu'minūna ḥaqqā(n), lahum darajātun ‘inda rabbihim wa magfiratuw wa rizqun karīm(un).

Teie te feia e ti'aturi mau ra. E farii ratou i te hoê ti'araa (teitei) i mua i to ratou Fatu, te faaoreraa hara, e te maa faahiahia.

كَمَآ اَخْرَجَكَ رَبُّكَ مِنْۢ بَيْتِكَ بِالْحَقِّۖ وَاِنَّ فَرِيْقًا مِّنَ الْمُؤْمِنِيْنَ لَكٰرِهُوْنَ

kamā akhrajaka rabbuka mim baitika bil-ḥaqq(i), wa inna farīqam minal-mu'minīna lakārihūn(a).

Mai ta to outou Fatu i parau ia outou ia faaru'e i to outou fare e te parau mau, noa'tu e, aita te tahi o te feia faaroo i au i te reira,

يُجَادِلُوْنَكَ فِى الْحَقِّ بَعْدَمَا تَبَيَّنَ كَاَنَّمَا يُسَاقُوْنَ اِلَى الْمَوْتِ وَهُمْ يَنْظُرُوْنَ ۗ

yujādilūnaka fil-ḥaqqi ba‘da mā tabayyana ka'annamā yusāqūna ilal-mauti wa hum yanẓurūn(a).

Te tautohetohe nei ratou ia oe (Muhammad) no ni'a i te parau mau i muri a'e i to ratou maramaramaraa (e upooti'a mau ratou), mai te mea ra e, ua tura'ihia ratou i te pohe, a ite ai ratou (te tumu o taua pohe ra).

وَاِذْ يَعِدُكُمُ اللّٰهُ اِحْدَى الطَّاۤىِٕفَتَيْنِ اَنَّهَا لَكُمْ وَتَوَدُّوْنَ اَنَّ غَيْرَ ذَاتِ الشَّوْكَةِ تَكُوْنُ لَكُمْ وَيُرِيْدُ اللّٰهُ اَنْ يُّحِقَّ الْحَقَّ بِكَلِمٰتِهٖ وَيَقْطَعَ دَابِرَ الْكٰفِرِيْنَۙ

wa iż ya‘idukumullāhu iḥdaṭ-ṭā'ifataini annahā lakum wa tawaddūna anna gaira żātisy-syaukati takūnu lakum wa yurīdullāhu ay yuḥiqqal-ḥaqqa bikalimātihī wa yaqṭa‘a dābiral-kāfirīn(a).

E (a haamana'o) i te taime a fafau ai Allah ia outou e, te hoê o na pŭpŭ e piti (ta outou i faaruru) no outou ïa, area outou ra, ua hinaaro outou ia riro te taata aita to'na e mana no te mau mauhaa tama'i ei no outou. Tera râ, e haapapû o Allah i te parau mau na roto i ta'na mau irava e e haamou i te feia ti'aturi ore e tae roa'tu i to ratou mau tumu,

لِيُحِقَّ الْحَقَّ وَيُبْطِلَ الْبَاطِلَ وَلَوْ كَرِهَ الْمُجْرِمُوْنَۚ

liyuḥiqqal-ḥaqqa wa yubṭilal-bāṭila wa lau karihal-mujrimūn(a).

ia haapuai Allah i te mea parau-ti'a (Islam) e ia faaore i te mea haavare (shirk), noa'tu e, aita te nunaa hara (te mau Atua rahi) e au i te reira.

اِذْ تَسْتَغِيْثُوْنَ رَبَّكُمْ فَاسْتَجَابَ لَكُمْ اَنِّيْ مُمِدُّكُمْ بِاَلْفٍ مِّنَ الْمَلٰۤىِٕكَةِ مُرْدِفِيْنَ

iż tastagīṡūna rabbakum fastajāba lakum annī mumiddukum bi'alfim minal-malā'ikati murdifīn(a).

(A haamana'o na), i to outou aniraa i te tauturu i to outou Fatu, ua parau mai Oia ia outou e, "Oia mau, e horo'a mai vau i te mau tauturu ia outou e te hoê tausani melahi o te haere mai i muri iho".

وَمَا جَعَلَهُ اللّٰهُ اِلَّا بُشْرٰى وَلِتَطْمَىِٕنَّ بِهٖ قُلُوْبُكُمْۗ وَمَا النَّصْرُ اِلَّا مِنْ عِنْدِ اللّٰهِ ۗاِنَّ اللّٰهَ عَزِيْزٌ حَكِيْمٌ ࣖ

wa mā ja‘alahullāhu illā busyrā wa litaṭma'inna bihī qulūbukum, wa man-naṡru illā min ‘indillāh(i), innallāha ‘azīzun ḥakīm(un).

E aita Allah i faariro i te reira ei parau apî maitai ia vai hau noa to outou mafatu no te reira. E no ǒ mai te re ia Allah ana'e. Oia mau, e mana hope o Allah, e e paari hope to'na.

اِذْ يُغَشِّيْكُمُ النُّعَاسَ اَمَنَةً مِّنْهُ وَيُنَزِّلُ عَلَيْكُمْ مِّنَ السَّمَاۤءِ مَاۤءً لِّيُطَهِّرَكُمْ بِهٖ وَيُذْهِبَ عَنْكُمْ رِجْزَ الشَّيْطٰنِ وَلِيَرْبِطَ عَلٰى قُلُوْبِكُمْ وَيُثَبِّتَ بِهِ الْاَقْدَامَۗ

iż yugasysyīkumun-nu‘āsa amanatam minhu wa yunazzilu ‘alaikum minas-samā'i mā'al liyuṭahhirakum bihī wa yużhiba ‘ankum rijzasy-syaiṭāni wa liyarbiṭa ‘alā qulūbikum wa yuṡabbita bihil-aqdām(a).

(A haamana'o na), ia faataoto ana'e o Allah ia outou no te horo'a ia outou i te hau no ǒ mai Ia'na ra, e ia tono ana'e o Allah i te pape (ûa) i ni'a ia outou no te tamâ ia outou na roto i te reira (ûa), no te iriti i te mau faahuehueraa a Satani ia outou, no te haapuai i to outou mafatu e no te haapuai i te tapuvae o to outou avae (ma te papû).

اِذْ يُوْحِيْ رَبُّكَ اِلَى الْمَلٰۤىِٕكَةِ اَنِّيْ مَعَكُمْ فَثَبِّتُوا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْاۗ سَاُلْقِيْ فِيْ قُلُوْبِ الَّذِيْنَ كَفَرُوا الرُّعْبَ فَاضْرِبُوْا فَوْقَ الْاَعْنَاقِ وَاضْرِبُوْا مِنْهُمْ كُلَّ بَنَانٍۗ

iż yūḥī rabbuka ilal-malā'ikati annī ma‘akum fa ṡabbitul-lażīna āmanū, sa'ulqī fī qulūbil-lażīna kafarur-ru‘ba faḍribū fauqal-a‘nāqi waḍribū minhum kulla banān(in).

(A haamana'o na), i to to outou Fatu faaiteraa i te mau melahi e, "Tei pihai iho vau ia outou, no reira, a haapuai i te feia tei faaroo". I te hoê mahana, e tuu vau i te mata'u i roto i te mafatu o te feia ti'aturi ore, no reira, a tairi ia ratou i ni'a i to ratou arapoa e a tairi i te mau pito atoa o to ratou mau rima.

ذٰلِكَ بِاَنَّهُمْ شَاۤقُّوا اللّٰهَ وَرَسُوْلَهٗۚ وَمَنْ يُّشَاقِقِ اللّٰهَ وَرَسُوْلَهٗ فَاِنَّ اللّٰهَ شَدِيْدُ الْعِقَابِ

Żālika bi'annahum syāqqullāha wa rasūlah(ū), wa may yusyāqiqillāha wa rasūlahū fa innallāha syadīdul-‘iqāb(i).

Te tumu o teie mau (mau faanahoraa) no te mea ïa e te pato'i nei ratou ia Allah e Ta'na ve'a; e te taata atoa o te pato'i ia Allah e Ta'na ve'a, e faautu'a rahi ïa Allah Ia'na.

ذٰلِكُمْ فَذُوْقُوْهُ وَاَنَّ لِلْكٰفِرِيْنَ عَذَابَ النَّارِ

Żālikum fa żūqūhu wa anna lil-kāfirīna ‘ażāban-nār(i).

No reira (ua faautuahia oe i te faautuaraa a te ao nei), a mana'o na i taua faautuaraa ra. Oia mau, te vai ra (faahou) te faautuaraa o te hade no te feia o te ore e ti'aturi.

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْٓا اِذَا لَقِيْتُمُ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا زَحْفًا فَلَا تُوَلُّوْهُمُ الْاَدْبَارَۚ

yā ayyuhal-lażīna āmanū iżā laqītumul-lażīna kafarū zaḥfan falā tuwallūhumul-adbār(a).

E te feia faaroo! Eiaha e fariu ê ia ratou mai te mea e, e farerei outou i te feia ti'aturi ore o te hinaaro nei e aro ia outou.

وَمَنْ يُّوَلِّهِمْ يَوْمَىِٕذٍ دُبُرَهٗٓ اِلَّا مُتَحَرِّفًا لِّقِتَالٍ اَوْ مُتَحَيِّزًا اِلٰى فِئَةٍ فَقَدْ بَاۤءَ بِغَضَبٍ مِّنَ اللّٰهِ وَمَأْوٰىهُ جَهَنَّمُ ۗ وَبِئْسَ الْمَصِيْرُ

wa may yuwallihim yauma'iżin duburahū illā mutaḥarrifal liqitālin au mutaḥayyizan ilā fi'atin faqad bā'a bigaḍabim minallāhi wa ma'wāhu jahannam(u), wa bi'sal-maṣīr(u).

E te feia atoa e ho'i i taua taime ra, mai te peu e eita oia e fariu atu i ni'a i te tama'i aore râ, e hinaaro oia e amui atu i te tahi atu nuu, e ho'i mai taua taata ra ma te riri no ǒ mai ia Allah ra, e to'na vahi, o te po auahi ïa, te vahi ino roa a'e e ho'i atu ai.

فَلَمْ تَقْتُلُوْهُمْ وَلٰكِنَّ اللّٰهَ قَتَلَهُمْۖ وَمَا رَمَيْتَ اِذْ رَمَيْتَ وَلٰكِنَّ اللّٰهَ رَمٰىۚ وَلِيُبْلِيَ الْمُؤْمِنِيْنَ مِنْهُ بَلَاۤءً حَسَنًاۗ اِنَّ اللّٰهَ سَمِيْعٌ عَلِيْمٌ

falam taqtulūhum wa lākinnallāha qatalahum, wa mā ramaita iż ramaita wa lākinallāha ramā, wa liyubliyal-mu'minīna minhu balā'an ḥasanā(n), innallāha samī‘un ‘alīm(un).

No reira, e ere oe tei haapohe ia ratou, o Allah râ tei haapohe ia ratou, e e ere oe tei tairi i te taime a tairi ai oe, o Allah râ tei tairi. (Ua rave o Allah i te reira no te haamou ia ratou) e no te horo'a i te re i te feia faaroo na roto i te hoê re maitai. O Allah mau te Faaroo, te Ite.

ذٰلِكُمْ وَاَنَّ اللّٰهَ مُوْهِنُ كَيْدِ الْكٰفِرِيْنَ

Żālikum wa annallāha mūhinu kaidil-kāfirīn(a).

No reira (ua horo'ahia mai te aroha o Allah ia outou), e te haafifi nei Allah i te haavare o te feia ti'aturi ore.

اِنْ تَسْتَفْتِحُوْا فَقَدْ جَاۤءَكُمُ الْفَتْحُۚ وَاِنْ تَنْتَهُوْا فَهُوَ خَيْرٌ لَّكُمْۚ وَاِنْ تَعُوْدُوْا نَعُدْۚ وَلَنْ تُغْنِيَ عَنْكُمْ فِئَتُكُمْ شَيْـًٔا وَّلَوْ كَثُرَتْۙ وَاَنَّ اللّٰهَ مَعَ الْمُؤْمِنِيْنَ ࣖ

in tastaftiḥū faqad jā'akumul-fatḥ(u), wa in tantahū fa huwa khairul lakum, wa in ta‘ūdū na‘ud, wa lan tugniya ‘ankum fi'atukum syai'aw wa lau kaṡurat, wa anallāha ma‘al-mu'minīn(a).

Mai te mea e, e ani outou i te hoê faaotiraa, ua tae mai ïa te faaotiraa ia outou; e mai te mea e, e tape'a outou (te pato'iraa i te ve'a), e mea maitai a'e ïa no outou; e mai te mea e, e ho'i mai outou, e ho'i mau matou (no te horo'a i te tauturu); e eita ta outou mau nuu e nehenehe e pato'i i te atâtaraa na'ina'i roa a'e no ǒ mai ia outou ra, noa'tu e, e rave rahi ratou (te mau nuu). Tei pihai iho o Allah i te feia faaroo.

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْٓا اَطِيْعُوا اللّٰهَ وَرَسُوْلَهٗ وَلَا تَوَلَّوْا عَنْهُ وَاَنْتُمْ تَسْمَعُوْنَ

yā ayyuhal-lażīna āmanū aṭī‘ullāha wa rasūlahū wa lā tawallau ‘anhu wa antum tasma‘ūn(a).

E o outou tei faaroo! A haapa'o ia Allah e i Ta'na ve'a, e eiaha e fariu ê ia'na, noa'tu e, te faaroo ra outou (Ta'na mau faaueraa),

وَلَا تَكُوْنُوْا كَالَّذِيْنَ قَالُوْا سَمِعْنَا وَهُمْ لَا يَسْمَعُوْنَۚ

wa lā takūnū kal-lażīna qālū sami‘nā wa hum lā yasma‘ūn(a).

Eiaha e riro mai te feia haavare o te parau ra e, " Te faaroo nei matou ", noa'tu e, aita ratou e faaroo nei (no te mea te pato'i nei to ratou mafatu i te reira).

۞ اِنَّ شَرَّ الدَّوَاۤبِّ عِنْدَ اللّٰهِ الصُّمُّ الْبُكْمُ الَّذِيْنَ لَا يَعْقِلُوْنَ

inna syarrad-dawābbi ‘indallāhiṣ-ṣummul-bukmul-lażīna lā ya‘qilūn(a).

Oia mau, te mau mea ora ino roa ' ' e i mua ia Allah, o te feia tari'a turi ïa e te vavau (aita ratou e faaroo ra aore ra e taa i te parau mau), oia hoi te feia aita e taa ra.

وَلَوْ عَلِمَ اللّٰهُ فِيْهِمْ خَيْرًا لَّاَسْمَعَهُمْۗ وَلَوْ اَسْمَعَهُمْ لَتَوَلَّوْا وَّهُمْ مُّعْرِضُوْنَ

wa lau ‘alimallāhu fīhim khairal la'asma‘ahum, wa lau asma‘ahum latawallau wa hum mu‘riḍūn(a).

Ahiri Allah i ite e, te vai ra te maitai i roto ia ratou, ua faati'a ïa Oia ia ratou ia faaroo. E ahiri e ua faati'a Allah ia ratou ia faaroo, ua fariu ê ïa ratou, a fariu atu ai ratou.

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوا اسْتَجِيْبُوْا لِلّٰهِ وَلِلرَّسُوْلِ اِذَا دَعَاكُمْ لِمَا يُحْيِيْكُمْۚ وَاعْلَمُوْٓا اَنَّ اللّٰهَ يَحُوْلُ بَيْنَ الْمَرْءِ وَقَلْبِهٖ وَاَنَّهٗٓ اِلَيْهِ تُحْشَرُوْنَ

yā ayyuhal-lażīna āmanustajībū lillāhi wa lir-rasūli iżā da‘ākum limā yuḥyīkum, wa‘lamū annallāha yaḥūlu bainal-mar'i wa qalbihī wa annahū ilaihi tuḥsyarūn(a).

E o outou tei faaroo! A faatupu i te piiraa a Allah e te ve'a, ia pii ana'e oia ia outou i te hoê mea o te horo'a ia outou i te ora, e a ite e, ua haamau Allah i te hoê oti'a i rotopu i te taata e to'na aau, e e haaputuputuhia outou ia'na.

وَاتَّقُوْا فِتْنَةً لَّا تُصِيْبَنَّ الَّذِيْنَ ظَلَمُوْا مِنْكُمْ خَاۤصَّةً ۚوَاعْلَمُوْٓا اَنَّ اللّٰهَ شَدِيْدُ الْعِقَابِ

wattaqū fitnatal lā tuṣībannal-lażīna ẓalamū minkum khāṣṣah(tan), wa‘lamū annallāha syadīdul-‘iqāb(i).

E a paruru ia outou iho i te mauiui o te ore ana'e e topa i nia i te feia parau - tia ore i rotopu ia outou. A ite e, e mea ino roa te faautuaraa a Allah.

وَاذْكُرُوْٓا اِذْ اَنْتُمْ قَلِيْلٌ مُّسْتَضْعَفُوْنَ فِى الْاَرْضِ تَخَافُوْنَ اَنْ يَّتَخَطَّفَكُمُ النَّاسُ فَاٰوٰىكُمْ وَاَيَّدَكُمْ بِنَصْرِهٖ وَرَزَقَكُمْ مِّنَ الطَّيِّبٰتِ لَعَلَّكُمْ تَشْكُرُوْنَ

ważkurū iż antum qalīlum mustaḍ‘afūna fil-arḍi takhāfūna ay yatakhaṭṭafakumun-nāsu fa āwākum wa ayyadakum binaṣrihī wa razaqakum minaṭ-ṭayyibāti la‘allakum tasykurūn(a).

E a haamana'o na e, i to outou (te mau Muhajirin) iti noa'iraa, te hamani-ino-raa i ni'a i te fenua nei (Mecca), e te mǎta'u ra outou e, e haru te nunaa (no Mecca) ia outou, ua horo'a mai Oia ia outou i te hoê vahi faaearaa (Medina), ua haapuai Oia ia outou na roto i To'na tauturu, e ua horo'a mai Oia ia outou i te maa maitai ia nehenehe ia outou ia ora.

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا لَا تَخُوْنُوا اللّٰهَ وَالرَّسُوْلَ وَتَخُوْنُوْٓا اَمٰنٰتِكُمْ وَاَنْتُمْ تَعْلَمُوْنَ

yā ayyuhal-lażīna āmanū lā takhūnullāha war-rasūla wa takhūnū amānātikum wa antum ta‘lamūn(a).

E o outou tei faaroo! Eiaha e faaino ia Allah e te ve'a, e eiaha atoa e faaino i te ti'aturiraa i horo'ahia mai ia outou, mai ta outou i ite.

وَاعْلَمُوْٓا اَنَّمَآ اَمْوَالُكُمْ وَاَوْلَادُكُمْ فِتْنَةٌ ۙوَّاَنَّ اللّٰهَ عِنْدَهٗٓ اَجْرٌ عَظِيْمٌ ࣖ

wa‘lamū annamā amwālukum wa aulādukum fitnah(tun), wa annallāha ‘indahū ajrun ‘aẓīm(un).

E ia ite outou e, e tamataraa noa to outou tao'a e ta outou mau tamarii, e te vai ra te hoê utu'a rahi ia Allah.

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْٓا اِنْ تَتَّقُوا اللّٰهَ يَجْعَلْ لَّكُمْ فُرْقَانًا وَّيُكَفِّرْ عَنْكُمْ سَيِّاٰتِكُمْ وَيَغْفِرْ لَكُمْۗ وَاللّٰهُ ذُو الْفَضْلِ الْعَظِيْمِ

yā ayyuhal-lażīna āmanū in tattaqullāha yaj‘al lakum furqānaw wa yukaffir ‘ankum sayyi'ātikum wa yagfir lakum, wallāhu żul-faḍlil-‘aẓīm(i).

E o outou tei faaroo! Mai te mea e, e mǎta'u outou ia Allah, e horo'a mau Oia ia outou i te furqan (te aravihi no te ite i te maitai e te ino), e iriti i ta outou mau hape atoa e e faaore i ta outou mau hara (ta outou mau hara). E aroha rahi to te Atua.

وَاِذْ يَمْكُرُ بِكَ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا لِيُثْبِتُوْكَ اَوْ يَقْتُلُوْكَ اَوْ يُخْرِجُوْكَۗ وَيَمْكُرُوْنَ وَيَمْكُرُ اللّٰهُ ۗوَاللّٰهُ خَيْرُ الْمٰكِرِيْنَ

wa iż yamkuru bikal-lażīna kafarū liyuṡbitūka au yaqtulūka au yukhrijūk(a), wa yamkurūna wa yamkurullāh(u), wallāhu khairul-mākirīn(a).

E (a haamana'o na), i te taime a mana'o ai te feia ti'aturi ore (Quraish) i te opua e pato'i ia outou (Muhammad) no te tape'a e no te tape'a ia outou, no te haapohe ia outou, e aore râ, no te tiavaru ia outou. Ua faatupu ratou i te haavare, e ua patoi Allah i te reira. O Allah te taata haavare maitai roa ' ' e.

وَاِذَا تُتْلٰى عَلَيْهِمْ اٰيٰتُنَا قَالُوْا قَدْ سَمِعْنَا لَوْ نَشَاۤءُ لَقُلْنَا مِثْلَ هٰذَآ ۙاِنْ هٰذَآ اِلَّآ اَسَاطِيْرُ الْاَوَّلِيْنَ

wa iżā tutlā ‘alaihim āyātunā qālū qad sami‘nā lau nasyā'u laqulnā miṡla hāżā, in hāżā illā asāṭīrul-awwalīn(a).

E i te taime a tai'ohia ai ta tatou mau irava ia ratou, ua parau mai ratou e, "Oia mau, ua faaroo matou (te mau irava mai teie te huru), mai te mea e, e hinaaro matou, e nehenehe ta matou e tai'o i te hoê mea mai teie te huru. E ere teie (Al-Qur'an) i te mea ê atu i te hoê aamu no te feia tahito ".

وَاِذْ قَالُوا اللّٰهُمَّ اِنْ كَانَ هٰذَا هُوَ الْحَقَّ مِنْ عِنْدِكَ فَاَمْطِرْ عَلَيْنَا حِجَارَةً مِّنَ السَّمَاۤءِ اَوِ ائْتِنَا بِعَذَابٍ اَلِيْمٍ

wa iż qālullāhumma in kāna hāżā huwal-ḥaqqa min ‘indika fa amṭir ‘alainā ḥijāratam minas-samā'i awi'tinā bi‘ażābin alīm(in).

E (a haamana'o na), i to ratou parauraa (te feia rave ohipa rahi) e, "E Allah, mai te mea e, e parau mau teie (Al-Qur'an) no ǒ mai ia Oe ra, a ûa mai te ra'i mai i ni'a ia matou, e aore râ, a horo'a mai i te hoê faautuaraa mauiui i ni'a ia matou".

وَمَا كَانَ اللّٰهُ لِيُعَذِّبَهُمْ وَاَنْتَ فِيْهِمْۚ وَمَا كَانَ اللّٰهُ مُعَذِّبَهُمْ وَهُمْ يَسْتَغْفِرُوْنَ

wa mā kānallāhu liyu‘ażżibahum wa anta fīhim, wa mā kānallāhu mu‘ażżibahum wa hum yastagfirūn(a).

Tera râ, eita Allah e faautua ia ratou mai te mea e, tei rotopu outou (Muhammad) ia ratou. E eita Allah e faautua ia ratou a ani noa ' i â ratou i te faaoreraa hara.

وَمَا لَهُمْ اَلَّا يُعَذِّبَهُمُ اللّٰهُ وَهُمْ يَصُدُّوْنَ عَنِ الْمَسْجِدِ الْحَرَامِ وَمَا كَانُوْٓا اَوْلِيَاۤءَهٗۗ اِنْ اَوْلِيَاۤؤُهٗٓ اِلَّا الْمُتَّقُوْنَ وَلٰكِنَّ اَكْثَرَهُمْ لَا يَعْلَمُوْنَ

wa mā lahum allā yu‘ażżibahumullāhu wa hum yaṣuddūna ‘anil-masjidil-ḥarāmi wa mā kānū auliyā'ah(ū), in auliyā'uhū illal-muttaqūna wa lākinna akṡarahum lā ya‘lamūn(a).

E no te aha Allah e ore ai e faautua ia ratou noa ' tu e ua tapea ratou (i te mau taata) ia (haere atu) i te Mosque Rahi e e ere ratou i te taata e tiaraa to ratou no te faatere i te reira? Te feia ana'e e ti'araa to ratou no te faatere i te reira, o te feia ïa e haapa'o maitai ra, aita râ te rahiraa o ratou i ite.

وَمَا كَانَ صَلَاتُهُمْ عِنْدَ الْبَيْتِ اِلَّا مُكَاۤءً وَّتَصْدِيَةًۗ فَذُوْقُوا الْعَذَابَ بِمَا كُنْتُمْ تَكْفُرُوْنَ

wa mā kāna ṣalātuhum ‘indal-baiti illā mukā'aw wa taṣdiyah(tan), fa żūqul-‘ażāba bimā kuntum takfurūn(a).

E ua riro ta ratou mau pure i pihai iho i te Baitullah ei mea ê atu maori râ te himene e te patiaraa rima. No reira, a ite i te faautuaraa i faatupuhia e to outou tiaturi ore.

اِنَّ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا يُنْفِقُوْنَ اَمْوَالَهُمْ لِيَصُدُّوْا عَنْ سَبِيْلِ اللّٰهِ ۗفَسَيُنْفِقُوْنَهَا ثُمَّ تَكُوْنُ عَلَيْهِمْ حَسْرَةً ثُمَّ يُغْلَبُوْنَ ەۗ وَالَّذِيْنَ كَفَرُوْٓا اِلٰى جَهَنَّمَ يُحْشَرُوْنَۙ

innal-lażīna kafarū yunfiqūna amwālahum liyaṣuddū ‘an sabīlillāh(i), fa sayunfiqūnahā ṡumma takūnu ‘alaihim ḥasratan ṡumma yuglabūn(a), wal-lażīna kafarū ilā jahannama yuḥsyarūn(a).

Oia mau, te faaohipa nei te feia aita e ti'aturi ra i ta ratou mau tao'a no te tape'a (te mau taata) i te e'a o Allah. E (tamau noa) ratou i te faaohipa i taua tao'a ra, i muri iho e tatarahapa ratou i te reira, e i te pae hopea e pau ïa ratou. E haaputuputuhia te feia ti'aturi ore i roto i te auahi,

لِيَمِيْزَ اللّٰهُ الْخَبِيْثَ مِنَ الطَّيِّبِ وَيَجْعَلَ الْخَبِيْثَ بَعْضَهٗ عَلٰى بَعْضٍ فَيَرْكُمَهٗ جَمِيْعًا فَيَجْعَلَهٗ فِيْ جَهَنَّمَۗ اُولٰۤىِٕكَ هُمُ الْخٰسِرُوْنَ ࣖ

liyamīzallāhul-khabīṡa minaṭ-ṭayyibi wa yaj‘alal-khabīṡa ba‘ḍahū ‘alā ba‘ḍin fa yarkumahū jamī‘an fa yaj‘alahū fī jahannam(a), ulā'ika humul-khāsirūn(a).

ia faataa ê o Allah i te feia ino (te mau pǔpǔ) i te maitai e ia faariro i te tahi o te feia ino (te mau pǔpǔ) i ni'a a'e i te tahi atu mau mea, e i muri iho, e haaputuputu Oia ia ratou paatoa e e tuu atu oia ia ratou i roto i te hade. O ratou te feia e mo'e.

قُلْ لِّلَّذِيْنَ كَفَرُوْٓا اِنْ يَّنْتَهُوْا يُغْفَرْ لَهُمْ مَّا قَدْ سَلَفَۚ وَاِنْ يَّعُوْدُوْا فَقَدْ مَضَتْ سُنَّتُ الْاَوَّلِيْنَ

qul lil-lażīna kafarū in yantahū yugfar lahum mā qad salaf(a), wa iy ya‘ūdū faqad maḍat sunnatul-awwalīn(a).

A parau atu i te feia aita e ti'aturi ra (o Abu Sufyan e to'na mau hoa) e, "Mai te mea e, e tape'a ratou (i to ratou ti'aturi ore), e faaore mau ïa Allah i ta ratou mau hara i ma'iri a'e nei; e mai te mea e, e ho'i faahou mai ratou (no te aroraa i te peropheta) ma te parau mau, e tano ïa te sunnah (no Allah i ni'a i te mau taata tahito (ua haamouhia)".

وَقَاتِلُوْهُمْ حَتّٰى لَا تَكُوْنَ فِتْنَةٌ وَّيَكُوْنَ الدِّيْنُ كُلُّهٗ لِلّٰهِۚ فَاِنِ انْتَهَوْا فَاِنَّ اللّٰهَ بِمَا يَعْمَلُوْنَ بَصِيْرٌ

wa qātilūhum ḥattā lā takūna fitnatuw wa yakunad-dīnu kulluhū lillāh(i),fa inintahau fa innallāha bimā ya‘malūna baṣīr(un).

E aro atu ia ratou e tae roa'tu i te taime aita faahou e parau faaino, e no Allah ana'e te haapa'oraa faaroo. Mai te mea e, e tape'a ratou (ma te ti'aturi ore), e mea papû maitai e, o Allah te ite i te mau mea atoa ta ratou e rave ra.

وَاِنْ تَوَلَّوْا فَاعْلَمُوْٓا اَنَّ اللّٰهَ مَوْلٰىكُمْ ۗنِعْمَ الْمَوْلٰى وَنِعْمَ النَّصِيْرُ ۔

wa in tawallau fa‘lamū annallāha maulākum, ni‘mal-maulā wa ni‘man-naṣīr(u).

E mai te mea e, e fariu ê ratou, a ite e, o Allah to outou paruru. O oia te paruru maitai roa a'e e te tauturu maitai roa a'e.

۞ وَاعْلَمُوْٓا اَنَّمَا غَنِمْتُمْ مِّنْ شَيْءٍ فَاَنَّ لِلّٰهِ خُمُسَهٗ وَلِلرَّسُوْلِ وَلِذِى الْقُرْبٰى وَالْيَتٰمٰى وَالْمَسٰكِيْنِ وَابْنِ السَّبِيْلِ اِنْ كُنْتُمْ اٰمَنْتُمْ بِاللّٰهِ وَمَآ اَنْزَلْنَا عَلٰى عَبْدِنَا يَوْمَ الْفُرْقَانِ يَوْمَ الْتَقَى الْجَمْعٰنِۗ وَاللّٰهُ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيْرٌ

wa‘lamū annamā ganimtum min syai'in fa anna lillāhi khumusahū wa lir-rasūli wa liżil-qurbā wal-yatāmā wal-masākīni wabnis-sabīli in kuntum āmantum billāhi wa mā anzalnā ‘alā ‘abdinā yaumal-furqāni yaumal-taqal-jam‘ān(i), wallāhu ‘alā kulli syai'in qadīr(un).

E ia ite outou e, te mau mea atoa ta outou e farii ei mau tao'a haru no te tama'i, te hoê tuhaa o te paeraa o te ve'a, no Allah ïa, te ve'a, te mau fetii o te ve'a, te mau tamarii otare, te veve, e o Ibn Sabil, mai te mea e, te ti'aturi nei outou ia Allah e i te mea ta matou i faaite atu i ta matou tavini (Muhammad) i te mahana e piti no Furlymi. E Mana Hope o Allah i ni'a i te mau mea atoa.

اِذْ اَنْتُمْ بِالْعُدْوَةِ الدُّنْيَا وَهُمْ بِالْعُدْوَةِ الْقُصْوٰى وَالرَّكْبُ اَسْفَلَ مِنْكُمْۗ وَلَوْ تَوَاعَدْتُّمْ لَاخْتَلَفْتُمْ فِى الْمِيْعٰدِۙ وَلٰكِنْ لِّيَقْضِيَ اللّٰهُ اَمْرًا كَانَ مَفْعُوْلًا ەۙ لِّيَهْلِكَ مَنْ هَلَكَ عَنْۢ بَيِّنَةٍ وَّيَحْيٰى مَنْ حَيَّ عَنْۢ بَيِّنَةٍۗ وَاِنَّ اللّٰهَ لَسَمِيْعٌ عَلِيْمٌۙ

iż antum bil-‘udwatid-dun-yā wa hum bil-‘udwatil-quṣwā war-rakbu asfala minkum, wa lau tawā‘attum lakhtalaftum fil-mī‘ād(i), wa lākil liyaqḍiyallāhu amran kāna maf‘ūlā(n), liyahlika man halaka ‘am bayyinatiw wa yaḥyā may ḥayya ‘am bayyinah(tin), wa innallāha lasamī‘un ‘alīm(un).

(Oia hoi) ia parahi ana'e outou i te hiti o te hoê afaa fatata mai, e ratou i nia i te hiti o te hoê afaa atea roa, e te vai ra te pǔpǔ taata i raro a'e ia outou. Mai te mea e, e farii outou (no te faataa i te mahana o te aroraa), e ere ïa i te mea papû roa e, e taa ê to outou mau mana'o no ni'a i te faaotiraa (te mahana o te aroraa), tera râ, ua hinaaro o Allah e rave i te hoê ohipa e ti'a ia ravehia, oia ho'i, ia pohe te taata e pohe ra e te mau haapapûraa maramarama e ia ora te taata ora e te mau haapapûraa mau. O Allah mau te Faaroo, te Ite.

اِذْ يُرِيْكَهُمُ اللّٰهُ فِيْ مَنَامِكَ قَلِيْلًاۗ وَلَوْ اَرٰىكَهُمْ كَثِيْرًا لَّفَشِلْتُمْ وَلَتَنَازَعْتُمْ فِى الْاَمْرِ وَلٰكِنَّ اللّٰهَ سَلَّمَۗ اِنَّهٗ عَلِيْمٌۢ بِذَاتِ الصُّدُوْرِ

iż yurīkahumullāhu fī manāmika qalīlā(n), wa lau arākahum kaṡīral lafasyiltum wa latanāza‘tum fil-amri wa lākinnallāha sallam(a), innahū ‘alīmum biżātiṣ-ṣudūr(i).

(A haamana'o) e mea iti roa ratou i te taime a faaite ai Allah ia ratou i roto i ta outou moemoea. Ahiri o Allah i faaite ia ratou (i roto i te hoê numera rahi), e mata'u ïa outou e, oia mau, e tauaparau ïa outou no ni'a i te reira, tera râ, ua faaora o Allah ia outou. Oia mau, ua ite Allah i te mea i roto i to outou aau.

وَاِذْ يُرِيْكُمُوْهُمْ اِذِ الْتَقَيْتُمْ فِيْٓ اَعْيُنِكُمْ قَلِيْلًا وَّيُقَلِّلُكُمْ فِيْٓ اَعْيُنِهِمْ لِيَقْضِيَ اللّٰهُ اَمْرًا كَانَ مَفْعُوْلًا ۗوَاِلَى اللّٰهِ تُرْجَعُ الْاُمُوْرُ ࣖ

wa iż yurīkumūhum iżil-taqaitum fī a‘yunikum qalīlaw wa yuqallilukum fī a‘yunihim liyaqḍiyallāhu amran kāna maf‘ūlā(n), wa ilallāhi turja‘ul-umūr(u).

E ia faaite ana'e o Allah ia ratou ia outou, ia farerei ana'e outou ia ratou e te hoê numera iti ia au i to outou mata, e ia faaitehia outou e te hoê numera iti ia au i to ratou mata, no te mea ïa e te hinaaro ra Allah e rave i te hoê ohipa e ti'a ia ravehia. E faaho'i-faahou-hia te mau mea atoa ia Allah ana'e.

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْٓا اِذَا لَقِيْتُمْ فِئَةً فَاثْبُتُوْا وَاذْكُرُوا اللّٰهَ كَثِيْرًا لَّعَلَّكُمْ تُفْلِحُوْنَۚ

yā ayyuhal-lażīna āmanū iżā laqītum fi'atan faṡbutū ważkurullāha kaṡīral la‘allakum tufliḥūn(a).

E o outou tei faaroo! Mai te mea e, e farerei outou i te mau nuu (te mau enemi), a puai noa e a parau pinepine (i'oa) ia Allah (dhikr e a pure) ia manuïa outou.

وَاَطِيْعُوا اللّٰهَ وَرَسُوْلَهٗ وَلَا تَنَازَعُوْا فَتَفْشَلُوْا وَتَذْهَبَ رِيْحُكُمْ وَاصْبِرُوْاۗ اِنَّ اللّٰهَ مَعَ الصّٰبِرِيْنَۚ

wa aṭī‘ullāha wa rasūlahū wa lā tanāza‘ū fa tafsyalū wa tażhaba rīḥukum waṣbirū, innallāha ma‘aṣ-ṣābirīn(a).

E a haapa'o ia Allah e Ta'na ve'a e eiaha e tautohetohe, o te faatupu i te mata'u ia outou e te mo'e i to outou puai e te faaoromai. Tei pihai iho o Allah i te nunaa faaoromai.

وَلَا تَكُوْنُوْا كَالَّذِيْنَ خَرَجُوْا مِنْ دِيَارِهِمْ بَطَرًا وَّرِئَاۤءَ النَّاسِ وَيَصُدُّوْنَ عَنْ سَبِيْلِ اللّٰهِ ۗوَاللّٰهُ بِمَايَعْمَلُوْنَ مُحِيْطٌ

wa lā takūnū kal-lażīna kharajū min diyārihim baṭaraw wa ri'ā'an-nāsi wa yaṣuddūna ‘an sabīlillāh(i), wallāhu bimā ya‘malūna muḥīṭ(un).

Eiaha atoa outou e riro mai te feia e faaru'e nei i to ratou oire ai'a ma te te'ote'o e te hinaaro ia aruehia ratou e te taata (ria) e te haafifi nei (te mau taata) i te e'a o Allah. Te tapo'i nei Allah i te mau mea atoa ta ratou e rave

وَاِذْ زَيَّنَ لَهُمُ الشَّيْطٰنُ اَعْمَالَهُمْ وَقَالَ لَا غَالِبَ لَكُمُ الْيَوْمَ مِنَ النَّاسِ وَاِنِّيْ جَارٌ لَّكُمْۚ فَلَمَّا تَرَاۤءَتِ الْفِئَتٰنِ نَكَصَ عَلٰى عَقِبَيْهِ وَقَالَ اِنِّيْ بَرِيْۤءٌ مِّنْكُمْ اِنِّيْٓ اَرٰى مَا لَا تَرَوْنَ اِنِّيْٓ اَخَافُ اللّٰهَ ۗوَاللّٰهُ شَدِيْدُ الْعِقَابِ ࣖ

wa iż zayyana lahumusy-syaiṭānu a‘mālahum wa qāla lā gāliba lakumul-yauma minan-nāsi wa innī jārul lakum, falammā tarā'atil-fi'atāni nakaṣa ‘alā ‘aqibaihi wa qāla innī barī'um minkum innī arā mā lā tarauna innī akhāfullāh(a), wallāhu syadīdul-‘iqāb(i).

E (a haamana'o na) i te taime a faariro ai Satane i ta ratou mau ohipa (hara) ei mea nehenehe roa ia ratou e a parau atu ai e, "Aita hoê a'e taata (taata) e nehenehe e pau ia outou i teie mahana, e o vau to outou tauturu". No reira, i to na nuu e piti iteraa ' tu i te tahi e te tahi (mata mata), ua fariu atura o Satane e ua parau mai, "Oia mau, ua atea roa vau ia oe; e nehenehe ta'u e ite i te mea ta oe e ore e nehenehe e ite; e mǎta'u mau vau ia Allah". E faautuaraa ino roa o Allah.

اِذْ يَقُوْلُ الْمُنٰفِقُوْنَ وَالَّذِيْنَ فِيْ قُلُوْبِهِمْ مَّرَضٌ غَرَّ هٰٓؤُلَاۤءِ دِيْنُهُمْۗ وَمَنْ يَّتَوَكَّلْ عَلَى اللّٰهِ فَاِنَّ اللّٰهَ عَزِيْزٌ حَكِيْمٌ

iż yaqūlul-munāfiqūna wal-lażīna fī qulūbihim maraḍun garra hā'ulā'i dīnuhum, wa may yatawakkal ‘alallāhi fa innallāha ‘azīzun ḥakīm(un).

(A haamana'o na), ia parau ana'e te feia haavare e te feia e ma'i to ratou mafatu e, "Ua haavarehia ratou (te feia faaroo) i roto i ta ratou haapa'oraa faaroo". (Te parau ra o Allah e), "O te taata atoa e ti'aturi ia Allah, ia ite oia e, o Allah te Mana Hope e te Paari Hope".

وَلَوْ تَرٰٓى اِذْ يَتَوَفَّى الَّذِيْنَ كَفَرُوا الْمَلٰۤىِٕكَةُ يَضْرِبُوْنَ وُجُوْهَهُمْ وَاَدْبَارَهُمْۚ وَذُوْقُوْا عَذَابَ الْحَرِيْقِ

wa lau tarā iż yatawaffal-lażīna kafarul-malā'ikatu yaḍribūna wujūhahum wa adbārahum, wa żūqū ‘ażābal-ḥarīq(i).

E mai te mea e, ua ite outou i te taime a haapohe ai te mau melahi i te feia tei ore i ti'aturi, ma te papa'i i to ratou mata e to ratou tua (ma te parau e), "A tamata i te mauiui ve'ave'a o te hade".

ذٰلِكَ بِمَا قَدَّمَتْ اَيْدِيْكُمْ وَاَنَّ اللّٰهَ لَيْسَ بِظَلَّامٍ لِّلْعَبِيْدِۙ

Żālika bimā qaddamat aidīkum wa annallāha laisa biẓallāmil lil-‘abīd(i).

No te ohipa ïa a to outou iho mau rima. E aita Allah e rave ino i ta ' na mau tavini,

كَدَأْبِ اٰلِ فِرْعَوْنَۙ وَالَّذِيْنَ مِنْ قَبْلِهِمْۗ كَفَرُوْا بِاٰيٰتِ اللّٰهِ فَاَخَذَهُمُ اللّٰهُ بِذُنُوْبِهِمْۗ اِنَّ اللّٰهَ قَوِيٌّ شَدِيْدُ الْعِقَابِ

kada'bi āli fir‘aun(a), wal-lażīna min qablihim, kafarū bi'āyātillāhi fa akhażahumullāhu biżunūbihim, innallāha qawiyyun syadīdul-‘iqāb(i).

(To ratou huru tupuraa) ua au i te huru tupuraa o te mau pǐpǐ a Pharao e te feia i na mua ' tu ia ratou. Ua pato'i ratou i te mau irava a Allah, no reira, ua faautu'a Allah ia ratou no ta ratou mau hara. O Allah te Mana Hope, e e mea ino roa Ta ' na faautuaraa.

ذٰلِكَ بِاَنَّ اللّٰهَ لَمْ يَكُ مُغَيِّرًا نِّعْمَةً اَنْعَمَهَا عَلٰى قَوْمٍ حَتّٰى يُغَيِّرُوْا مَا بِاَنْفُسِهِمْۙ وَاَنَّ اللّٰهَ سَمِيْعٌ عَلِيْمٌۙ

Żālika bi'annallāha lam yaku mugayyiran ni‘matan an‘amahā ‘alā qaumin ḥattā yugayyirū mā bi'anfusihim, wa annallāha samī‘un ‘alīm(un).

Te tumu o te reira, no te mea ïa e eita Allah e taui i te hoê maitai ta'na i horo'a i te hoê nunaa e tae roa'tu i te taime ua taui taua nunaa ra i te mau mea i roto ia ratou iho. O Allah mau te Faaroo, te Ite,

كَدَأْبِ اٰلِ فِرْعَوْنَۙ وَالَّذِيْنَ مِنْ قَبْلِهِمْۚ كَذَّبُوْا بِاٰيٰتِ رَبِّهِمْ فَاَهْلَكْنٰهُمْ بِذُنُوْبِهِمْ وَاَغْرَقْنَآ اٰلَ فِرْعَوْنَۚ وَكُلٌّ كَانُوْا ظٰلِمِيْنَ

kada'bi āli fir‘aun(a), wal-lażīna min qablihim, każżabū bi'āyāti rabbihim fa ahlaknāhum biżunūbihim wa agraqnā āla fir‘aun(a), wa kullun kānū ẓālimīn(a).

(To ratou huru tupuraa) ua au i te huru tupuraa o te mau pǐpǐ a Pharao e te feia i na mua ' tu ia ratou. Ua pato'i ratou i te mau irava a to ratou Fatu, no reira, ua haamou matou ia ratou no ta ratou mau hara, e ua totomi matou ia Pharao e ta'na mau pĭpĭ; no te mea e taata parau-ti'a ore ratou.

اِنَّ شَرَّ الدَّوَاۤبِّ عِنْدَ اللّٰهِ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا فَهُمْ لَا يُؤْمِنُوْنَۖ

inna syarrad-dawābbi ‘indallāhil-lażīna kafarū fahum lā yu'minūn(a).

Oia mau, te mau mea ora ino roa ' ' e i mua ia Allah, o te feia ïa e tiaturi ore ra, no te mea aita ratou e tiaturi ra.

الَّذِيْنَ عَاهَدْتَّ مِنْهُمْ ثُمَّ يَنْقُضُوْنَ عَهْدَهُمْ فِيْ كُلِّ مَرَّةٍ وَّهُمْ لَا يَتَّقُوْنَ

allażīna ‘āhatta minhum ṡumma yanquḍūna ‘ahdahum fī kulli marratiw wa hum lā yattaqūn(a).

(Oia ho'i) te feia tei herehia e te hoê faaauraa e oe, i te mau taime atoa e fafau ai ratou, e faaino ïa ratou i ta ratou fafauraa, ma te ore e mǎta'u (ia Allah)

فَاِمَّا تَثْقَفَنَّهُمْ فِى الْحَرْبِ فَشَرِّدْ بِهِمْ مَّنْ خَلْفَهُمْ لَعَلَّهُمْ يَذَّكَّرُوْنَ

fa immā taṡqafannahum fil-ḥarbi fa syarrid bihim man khalfahum la‘allahum yażżakkarūn(a).

No reira, mai te mea e, e pau outou (Muhammad) ia ratou i roto i te aroraa, a haaparare i te feia i muri ia ratou na roto i te (hamouraa) ia ratou, ia nehenehe ia ratou ia farii i te hoê haapiiraa.

وَاِمَّا تَخَافَنَّ مِنْ قَوْمٍ خِيَانَةً فَانْۢبِذْ اِلَيْهِمْ عَلٰى سَوَاۤءٍۗ اِنَّ اللّٰهَ لَا يُحِبُّ الْخَاۤىِٕنِيْنَ ࣖ

wa immā takhāfanna min qaumin khiyānatan fambiż ilaihim ‘alā sawā'(in), innallāha lā yuḥibbul-khā'inīn(a).

Mai te mea e, te pe'ape'a nei oe (Muhammad) no ni'a i te (te tupuraa o te) faainoraa a te hoê pŭpŭ, a faaho'i atu i te parau faaau ia ratou ma te parau-ti'a. Oia mau, aita Allah e au i te feia e faaino ra

وَلَا يَحْسَبَنَّ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا سَبَقُوْاۗ اِنَّهُمْ لَا يُعْجِزُوْنَ

wa lā yaḥsabannal-lażīna kafarū sabaqū, innahum lā yu‘jizūn(a).

Eiaha râ te feia aita e ti'aturi ra e mana'o e, e nehenehe ta ratou e ora mai (i te mana o Allah). Oia mau, eita ta ratou e nehenehe e paruparu (Allah).

وَاَعِدُّوْا لَهُمْ مَّا اسْتَطَعْتُمْ مِّنْ قُوَّةٍ وَّمِنْ رِّبَاطِ الْخَيْلِ تُرْهِبُوْنَ بِهٖ عَدُوَّ اللّٰهِ وَعَدُوَّكُمْ وَاٰخَرِيْنَ مِنْ دُوْنِهِمْۚ لَا تَعْلَمُوْنَهُمْۚ اَللّٰهُ يَعْلَمُهُمْۗ وَمَا تُنْفِقُوْا مِنْ شَيْءٍ فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ يُوَفَّ اِلَيْكُمْ وَاَنْتُمْ لَا تُظْلَمُوْنَ

wa a‘iddū lahum mastaṭa‘tum min quwwatiw wa mir ribāṭil-khaili turhibūna bihī ‘aduwwallāhi wa ‘aduwwakum wa ākharīna min dūnihim, lā ta‘lamūnahum, allāhu ya‘lamuhum, wa mā tunfiqū min syai'in fī sabīlillāhi yuwaffa ilaikum wa antum lā tuẓlamūn(a).

E a faaineine i to outou aravihi atoa no te faaruru i te reira na roto i te puai e vai ra ia outou, e mai roto mai i te feia faahoro puaahorofenua o te nehenehe e tape'a i te mau enemi o Allah, to outou mau enemi, e te tahi atu mau taata ta outou i ore i ite; tera râ, ua ite o Allah i te reira. E faaho'i-faahou-hia mai te mau mea atoa ta outou e haamâu'a i ni'a i te e'a o Allah, e eita outou e faainohia.

۞ وَاِنْ جَنَحُوْا لِلسَّلْمِ فَاجْنَحْ لَهَا وَتَوَكَّلْ عَلَى اللّٰهِ ۗاِنَّهٗ هُوَ السَّمِيْعُ الْعَلِيْمُ

wa in janaḥū lis-salmi fajnaḥ lahā wa tawakkal ‘alallāh(i), innahū huwas-samī‘ul-‘alīm(u).

Teie râ, mai te peu e e hinaaro ratou i te hau, a farii i te reira e a tuu i to outou tiaturiraa ia Allah. Oia mau, e Faaroo Oia, e Ite Hope.

وَاِنْ يُّرِيْدُوْٓا اَنْ يَّخْدَعُوْكَ فَاِنَّ حَسْبَكَ اللّٰهُ ۗهُوَ الَّذِيْٓ اَيَّدَكَ بِنَصْرِهٖ وَبِالْمُؤْمِنِيْنَۙ

wa iy yurīdū ay yakhda‘ūka fa inna ḥasbakallāh(u), huwal-lażī ayyadaka binaṣrihī wa bil-mu'minīn(a).

E mai te mea e, e hinaaro ratou e haavare ia outou, ua navai ïa Allah (ei paruru) no outou. Na'na e horo'a ia outou i te puai na roto i To'na tauturu e (patururaa a) te feia faaroo,

وَاَلَّفَ بَيْنَ قُلُوْبِهِمْۗ لَوْاَنْفَقْتَ مَا فِى الْاَرْضِ جَمِيْعًا مَّآ اَلَّفْتَ بَيْنَ قُلُوْبِهِمْ وَلٰكِنَّ اللّٰهَ اَلَّفَ بَيْنَهُمْۗ اِنَّهٗ عَزِيْزٌ حَكِيْمٌ

wa allafa baina qulūbihim, lau anfaqta mā fil-arḍi jamī‘am mā allafta baina qulūbihim wa lākinnallāha allafa bainahum, innahū ‘azīzun ḥakīm(un).

e te tahoê nei Oia (Allah) i to ratou mau mafatu (te feia faaroo). Eita ta outou e nehenehe e tahoê i to ratou mafatu noa'tu e, e faaohipa outou i te mau tao'a atoa i ni'a i te fenua nei, tera râ, ua tahoê o Allah i to ratou mafatu. Oia mau, e mana hope Oia, e e paari hope Oia.

يٰٓاَيُّهَا النَّبِيُّ حَسْبُكَ اللّٰهُ وَمَنِ اتَّبَعَكَ مِنَ الْمُؤْمِنِيْنَ ࣖ

yā ayyuhan-nabiyyu ḥasbukallāhu wa manittaba‘aka minal-mu'minīn(a).

E te peropheta (Muhamed)! Ua navai Allah (no te riro ei paruru) no outou e no te feia faaroo e pee ia outou.

يٰٓاَيُّهَا النَّبِيُّ حَرِّضِ الْمُؤْمِنِيْنَ عَلَى الْقِتَالِۗ اِنْ يَّكُنْ مِّنْكُمْ عِشْرُوْنَ صٰبِرُوْنَ يَغْلِبُوْا مِائَتَيْنِۚ وَاِنْ يَّكُنْ مِّنْكُمْ مِّائَةٌ يَّغْلِبُوْٓا اَلْفًا مِّنَ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا بِاَنَّهُمْ قَوْمٌ لَّا يَفْقَهُوْنَ

yā ayyuhan-nabiyyu ḥarriḍil-mu'minīna ‘alal-qitāl(i), iy yakum minkum ‘isyrūna ṣabirūna yaglibū mi'atain(i), wa iy yakum minkum mi'atuy yaglibū alfam minal-lażīna kafarū bi'annahum qaumul lā yafqahūn(a).

E te peropheta (Muhamed)! A faaitoito i te varua o te feia faaroo ia aro. Mai te mea e, e piti ahuru taata faaoromai i rotopu ia outou, e nehenehe mau â ratou e pau e piti hanere enemi. E ahiri e hoê hanere taata (faaoroma'i) i rotopu ia outou, e nehenehe mau â ratou e pau i te hoê tausani taata ti'aturi ore, no te mea, e nunaa aita te feia ti'aturi ore i ite.

اَلْـٰٔنَ خَفَّفَ اللّٰهُ عَنْكُمْ وَعَلِمَ اَنَّ فِيْكُمْ ضَعْفًاۗ فَاِنْ يَّكُنْ مِّنْكُمْ مِّائَةٌ صَابِرَةٌ يَّغْلِبُوْا مِائَتَيْنِۚ وَاِنْ يَّكُنْ مِّنْكُمْ اَلْفٌ يَّغْلِبُوْٓا اَلْفَيْنِ بِاِذْنِ اللّٰهِ ۗوَاللّٰهُ مَعَ الصّٰبِرِيْنَ

al'āna khaffafallāhu ‘ankum wa ‘alima anna fīkum ḍa‘fā(n), fa iy yakum minkum mi'atun ṣābiratuy yaglibū mi'atain(i), wa iy yakum minkum alfuy yaglibū alfaini bi'iżnillāh(i), wallāhu ma‘aṣ-ṣābirīn(a).

I teie nei, ua faaafaro Allah i te reira no outou no te mea ua ite Oia e, te vai ra te paruparu i roto ia outou. No reira, mai te mea e, te vai ra hoê hanere taata faaoromai i rotopu ia outou, e nehenehe mau â ratou e pau e piti hanere (enemi); e mai te mea e, te vai ra hoê tausani taata i rotopu ia outou (te faaoroma'i nei), e nehenehe mau â ratou e pau e piti tausani taata mai te mea e, e farii Allah. Tei pihai iho o Allah i te feia e faaoromai ra.

مَاكَانَ لِنَبِيٍّ اَنْ يَّكُوْنَ لَهٗٓ اَسْرٰى حَتّٰى يُثْخِنَ فِى الْاَرْضِۗ تُرِيْدُوْنَ عَرَضَ الدُّنْيَاۖ وَاللّٰهُ يُرِيْدُ الْاٰخِرَةَۗ وَاللّٰهُ عَزِيْزٌحَكِيْمٌ

mā kāna linabiyyin ay yakūna lahū asrā ḥattā yuṡkhina fil-arḍ(i), turīdūna ‘araḍad-dun-yā, wallāhu yurīdul-ākhirah(ta), wallāhu ‘azīzun ḥakīm(un).

Eita te hoê peropheta e tano ia tapea i te mau fare auri hou a nehenehe ai oia e faaino i to ' na mau enemi i nia i te fenua nei. Te hinaaro nei outou i te mau tao'a o te ao nei, area o Allah ra, te hinaaro nei ïa oia (te mau utu'a) i te oraraa i muri mai i te poheraa (no outou). E mana hope o Allah, e e paari hope to'na.

لَوْلَاكِتٰبٌ مِّنَ اللّٰهِ سَبَقَ لَمَسَّكُمْ فِيْمَآ اَخَذْتُمْ عَذَابٌ عَظِيْمٌ

lau lā kitābum minallāhi sabaqa lamassakum fīmā akhażtum ‘ażābun ‘aẓīm(un).

Ahiri aita e faaueraa na mua ' tu no ǒ mai ia Allah ra, e roohia ïa outou i te hoê mauiui rahi no te (hooraa) ta outou i rave.

فَكُلُوْا مِمَّاغَنِمْتُمْ حَلٰلًا طَيِّبًاۖ وَّاتَّقُوا اللّٰهَ ۗاِنَّ اللّٰهَ غَفُوْرٌ رَّحِيْمٌ

fa kulū mimmā ganimtum ḥalālan ṭayyibā(n), wattaqullāh(a), innallāha gafūrur raḥīm(un).

No reira, a amu i te tahi o te mau tao'a haruhia o te tama'i ta outou i noaa, ei maa ti'a e te maitai, e a mata'u ia Allah. Oia mau, e taata faaore hara o Allah, e e aroha rahi roa'e.

يٰٓاَيُّهَا النَّبِيُّ قُلْ لِّمَنْ فِيْٓ اَيْدِيْكُمْ مِّنَ الْاَسْرٰٓىۙ اِنْ يَّعْلَمِ اللّٰهُ فِيْ قُلُوْبِكُمْ خَيْرًا يُّؤْتِكُمْ خَيْرًا مِّمَّآ اُخِذَ مِنْكُمْ وَيَغْفِرْ لَكُمْۗ وَاللّٰهُ غَفُوْرٌ رَّحِيْمٌ ࣖ

yā ayyuhan-nabiyyu qul liman fī aidīkum minal-asrā, iy ya‘lamillāhu fī qulūbikum khairay yu'tikum khairam mimmā ukhiża minkum wa yagfir lakum, wallāhu gafūrur raḥīm(un).

E te peropheta (Muhamed)! A parau atu i te mau fare auri i roto i to outou mau rima e, "Ahiri Allah i ite e, te vai ra te maitai i roto i to outou mafatu, e horo'a mau Oia ia outou i te hoê mea maitai a'e i te mea i ravehia mai ia outou, e e faaore Oia i to outou hara". E taata faaore hara o Allah, e e aroha rahi roa'e.

وَاِنْ يُّرِيْدُوْا خِيَانَتَكَ فَقَدْ خَانُوا اللّٰهَ مِنْ قَبْلُ فَاَمْكَنَ مِنْهُمْ وَاللّٰهُ عَلِيْمٌ حَكِيْمٌ

wa iy yurīdū khiyānataka faqad khānullāha min qablu fa amkana minhum wallāhu ‘alīmun ḥakim(un).

Tera râ, mai te mea e, e hinaaro ratou (te feia i haruhia) e faaino ia outou (Muhammad), ua horo'a mai Oia ia outou i te mana i ni'a ia ratou na mua'tu i te reira. E taata ite-maitai-hia o Allah e te paari-maitai-hia.

اِنَّ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَهَاجَرُوْا وَجَاهَدُوْا بِاَمْوَالِهِمْ وَاَنْفُسِهِمْ فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ وَالَّذِيْنَ اٰوَوْا وَّنَصَرُوْٓا اُولٰۤىِٕكَ بَعْضُهُمْ اَوْلِيَاۤءُ بَعْضٍۗ وَالَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَلَمْ يُهَاجِرُوْا مَا لَكُمْ مِّنْ وَّلَايَتِهِمْ مِّنْ شَيْءٍ حَتّٰى يُهَاجِرُوْاۚ وَاِنِ اسْتَنْصَرُوْكُمْ فِى الدِّيْنِ فَعَلَيْكُمُ النَّصْرُ اِلَّا عَلٰى قَوْمٍۢ بَيْنَكُمْ وَبَيْنَهُمْ مِّيْثَاقٌۗ وَاللّٰهُ بِمَا تَعْمَلُوْنَ بَصِيْرٌ

innal-lażīna āmanū wa hājarū wa jāhadū bi'amwālihim wa anfusihim fī sabīlillāhi wal-lażīna āwaw wa naṣarū ulā'ika ba‘ḍuhum auliyā'u ba‘ḍ(in), wal-lażīna āmanū wa lam yuhājirū mā lakum miw walāyatihim min syai'in ḥattā yuhājirū, wa inistanṣarūkum fid-dīni fa ‘alaikumun naṣru illā ‘alā qaumim bainakum wa bainahum mīṡāq(un), wallāhu bimā ta‘malūna baṣīr(un).

Oia mau, te feia e ti'aturi ra, e haere ê atu, e e tutava nei i to ratou mau tao'a e to ratou varua i ni'a i te e'a o Allah, e te feia e horo'a nei i te vahi haapuraa e te tauturu (i te mau Muhajirin), te paruru nei ratou te tahi e te tahi. E aita e hopoi'a no outou ia paruru ia ratou e tae roa'tu i te taime ua haere atu ratou i te tahi atu vahi, no te feia e ti'aturi nei aita râ ratou i haere ê atu. (Tera râ) mai te mea e, e ani mai ratou ia outou i te tauturu i roto i te haapa'oraa faaroo (no te paruru i te reira), e ti'a ia outou ia horo'a i te tauturu maori râ te feia o tei faaau i te hoê faaauraa i rotopu ia outou e ratou. E te ite nei Allah i te mau mea atoa ta outou e rave ra.

وَالَّذِيْنَ كَفَرُوْا بَعْضُهُمْ اَوْلِيَاۤءُ بَعْضٍۗ اِلَّا تَفْعَلُوْهُ تَكُنْ فِتْنَةٌ فِى الْاَرْضِ وَفَسَادٌ كَبِيْرٌۗ

wal-lażīna kafarū ba‘ḍuhum auliyā'u ba‘ḍ(in), illā taf‘alūhu takun fitnatun fil-arḍi wa fasādun kabīr(un).

E te feia o te ore e tiaturi ra, e paruru te tahi o ratou ia vetahi ê. Ma te feaa ore, e tupu te arepurepuraa e te mau faainoraa rahi i ni'a i te fenua nei mai te mea e, aita outou e rave i ta Allah i faaue mai (a paruru ia outou te tahi e te tahi).

وَالَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَهَاجَرُوْا وَجَاهَدُوْا فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ وَالَّذِيْنَ اٰوَوْا وَّنَصَرُوْٓا اُولٰۤىِٕكَ هُمُ الْمُؤْمِنُوْنَ حَقًّاۗ لَهُمْ مَّغْفِرَةٌ وَّرِزْقٌ كَرِيْمٌ

wal-lażīna āmanū wa hājarū wa jāhadū fī sabīlillāhi wal-lażīna āwaw wa naṣarū ulā'ika humul-mu'minūna ḥaqqā(n), lahum magfirtuw wa rizqun karīm(un).

E te feia e ti'aturi ra, e haere ê atu, e e tutava nei i ni'a i te e'a o Allah, e te feia e horo'a nei i te vahi haapuraa e te tauturu (i te mau Muhajirin), o ratou ïa te feia faaroo mau. E farii ratou i te faaoreraa hara e te maa faahiahia.

وَالَّذِيْنَ اٰمَنُوْا مِنْۢ بَعْدُ وَهَاجَرُوْا وَجَاهَدُوْا مَعَكُمْ فَاُولٰۤىِٕكَ مِنْكُمْۗ وَاُولُوا الْاَرْحَامِ بَعْضُهُمْ اَوْلٰى بِبَعْضٍ فِيْ كِتٰبِ اللّٰهِ ۗاِنَّ اللّٰهَ بِكُلِّ شَيْءٍ عَلِيْمٌ ࣖ

wal-lażīna āmanū mim ba‘du wa hājarū wa jāhadū ma‘akum fa ulā'ika minkum, wa ulul-arḥāmi ba‘ḍuhum aulā biba‘ḍin fī kitābillāh(i), innallāha bikulli syai'in ‘alīm(un).

E te feia o tei ti'aturi i muri iho i te reira, i muri iho ua haere ê atu e ua aro i te jihad e o outou, tei roto ïa ratou i to outou pŭpŭ. Ia au i te Buka a Allah, e ti'araa rahi a'e to te tahi mau taata e fetii ra i ni'a i te tahi e te tahi (i te feia e ere i te fetii). Oia mau, ua ite o Allah i te mau mea atoa.