Q.S Mai-Saff (اَلصَّفّ) - 14 Te numera o te mau irava

سَبَّحَ لِلّٰهِ مَا فِى السَّمٰوٰتِ وَمَا فِى الْاَرْضِۚ وَهُوَ الْعَزِيْزُ الْحَكِيْمُ

sabbaḥa lillāhi mā fis-samāwāti wa mā fil-arḍ(i), wa huwal-‘azīzul-ḥakīm(u).

Te faahanahana nei te mau mea i ni'a i te ra'i e te mau mea i ni'a i te fenua ia Allah; e O Oia te Puai Roa a'e, te Paari Roa a'e.

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا لِمَ تَقُوْلُوْنَ مَا لَا تَفْعَلُوْنَ

yā ayyuhal-lażīna āmanū lima taqūlūna mā lā taf‘alūn(a).

E o outou tei faaroo! No te aha outou e parau ai i te hoê mea o ta outou e ore e rave?

كَبُرَ مَقْتًا عِنْدَ اللّٰهِ اَنْ تَقُوْلُوْا مَا لَا تَفْعَلُوْنَ

kabura maqtan ‘indallāhi an taqūlū mā lā taf‘alūn(a).

Mai te mea e, e parau outou i te mea ta outou e ore e rave, e mea riri roa ïa i mua ia Allah.

اِنَّ اللّٰهَ يُحِبُّ الَّذِيْنَ يُقَاتِلُوْنَ فِيْ سَبِيْلِهٖ صَفًّا كَاَنَّهُمْ بُنْيَانٌ مَّرْصُوْصٌ

innallāha yuḥibbul-lażīna yuqātilūna fī sabīlihī ṣaffan ka'annahum bun-yānum marṣūṣ(un).

Oia mau, te here nei Allah i te feia e aro ra i ni'a i To'na e'a ma te faanaho-maitai-hia, e au ratou i te hoê fare papû.

وَاِذْ قَالَ مُوْسٰى لِقَوْمِهٖ يٰقَوْمِ لِمَ تُؤْذُوْنَنِيْ وَقَدْ تَّعْلَمُوْنَ اَنِّيْ رَسُوْلُ اللّٰهِ اِلَيْكُمْۗ فَلَمَّا زَاغُوْٓا اَزَاغَ اللّٰهُ قُلُوْبَهُمْۗ وَاللّٰهُ لَا يَهْدِى الْقَوْمَ الْفٰسِقِيْنَ

wa iż qāla mūsā liqaumihī yā qaumi lima tu'żūnanī wa qad ta‘lamūna annī rasūlullāhi ilaikum, falammā zāgū azāgallāhu qulūbahum, wallāhu lā yahdil-qaumal-fāsiqīn(a).

E (a haamana'o na) i te taime a parau ai o Musa i to'na nunaa, " E to'u nunaa! No te aha oe e hamani ino ai ia'u, noa'tu e, ua ite oe e, o vau mau te ve'a a Allah ia oe ?" No reira, i to ratou faaru'eraa (i te parau mau), ua fariu ê atu o Allah i to ratou mafatu. E aita Allah e aratai i te feia ino.

وَاِذْ قَالَ عِيْسَى ابْنُ مَرْيَمَ يٰبَنِيْٓ اِسْرَاۤءِيْلَ اِنِّيْ رَسُوْلُ اللّٰهِ اِلَيْكُمْ مُّصَدِّقًا لِّمَا بَيْنَ يَدَيَّ مِنَ التَّوْرٰىةِ وَمُبَشِّرًاۢ بِرَسُوْلٍ يَّأْتِيْ مِنْۢ بَعْدِى اسْمُهٗٓ اَحْمَدُۗ فَلَمَّا جَاۤءَهُمْ بِالْبَيِّنٰتِ قَالُوْا هٰذَا سِحْرٌ مُّبِيْنٌ

wa iż qāla ‘īsabnu maryama yā banī isrā'īla innī rasūlullāhi ilaikum muṣaddiqal limā baina yadayya minat-taurāti wa mubasysyiram birasūliy ya'tī mim ba‘dismuhū aḥmad(u), falammā jā'ahum bil-bayyināti qālū hāżā siḥrum mubīn(un).

E (a haamana'o na) i te parauraa a Iesu, te tamaiti a Mary, " E te mau tamarii no Iseraela! Oia mau, o vau te ve'a a Allah ia outou, ma te haapapû i te buka (tei pohe mai) i mua ia'u, oia ho'i te Torah, e ma te horo'a i te parau apî maitai no ni'a i te hoê ve'a o te haere mai i muri mai ia'u, o Ahmad (Muhammad) to'na i'oa ". Tera râ, i to te ve'a taeraa mai ia ratou e te mau haapapûraa maramarama, ua parau mai ratou e, " E ohipa maere mau teie ".

وَمَنْ اَظْلَمُ مِمَّنِ افْتَرٰى عَلَى اللّٰهِ الْكَذِبَ وَهُوَ يُدْعٰىٓ اِلَى الْاِسْلَامِۗ وَاللّٰهُ لَا يَهْدِى الْقَوْمَ الظّٰلِمِيْنَ

wa man aẓlamu mimmaniftarā ‘alallāhil-każiba wa huwa yud‘ā ilal-islām(i), wallāhu lā yahdil-qaumaẓ-ẓālimīn(a).

E o vai te parau-ti'a ore a'e i te taata e hamani i te mau haavare no ni'a ia Allah noa'tu e, ua titau-manihini-hia oia i roto i te (haapa'oraa) Islama? E aita Allah e aratai ra i te feia rave hara.

يُرِيْدُوْنَ لِيُطْفِـُٔوْا نُوْرَ اللّٰهِ بِاَفْوَاهِهِمْۗ وَاللّٰهُ مُتِمُّ نُوْرِهٖ وَلَوْ كَرِهَ الْكٰفِرُوْنَ

yurīdūna liyuṭfi'ū nūrallāhi bi'afwāhihim, wallāhu mutimmu nūrihī wa lau karihal-kāfirūn(a).

Ua tamau noa o Allah i te haamaitai i To'na maramarama noa'tu e, ua riri te feia ti'aturi ore i te reira, noa'tu e, ua hinaaro ratou e ti'aturi i te maramarama (haapa'oraa) a Allah na roto i to ratou vaha (parau).

هُوَ الَّذِيْٓ اَرْسَلَ رَسُوْلَهٗ بِالْهُدٰى وَدِيْنِ الْحَقِّ لِيُظْهِرَهٗ عَلَى الدِّيْنِ كُلِّهٖۙ وَلَوْ كَرِهَ الْمُشْرِكُوْنَ ࣖ

wa huwal-lażī arsala rasūlahū bil-hudā wa dīnil-ḥaqqi liyuẓhirahū ‘alad-dīni kullih(ī), wa lau karihal-musyrikūn(a).

Ua tono Oia i ta'na ve'a ma te arata'iraa e te haapa'oraa mau no te upooti'a i ni'a i te mau haapa'oraa atoa, noa'tu e, ua riri roa te feia faaroo i te reira.

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا هَلْ اَدُلُّكُمْ عَلٰى تِجَارَةٍ تُنْجِيْكُمْ مِّنْ عَذَابٍ اَلِيْمٍ

yā ayyuhal-lażīna āmanū hal adullukum ‘alā tijāratin tunjīkum min ‘ażābin alīm(in).

E o outou tei faaroo! Te hinaaro ra anei oe e faaite atu vau ia oe i te hoê ohipa tapihooraa o te faaora ia oe i te faautuaraa mauiui?

تُؤْمِنُوْنَ بِاللّٰهِ وَرَسُوْلِهٖ وَتُجَاهِدُوْنَ فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ بِاَمْوَالِكُمْ وَاَنْفُسِكُمْۗ ذٰلِكُمْ خَيْرٌ لَّكُمْ اِنْ كُنْتُمْ تَعْلَمُوْنَۙ

tu'minūna billāhi wa rasūlihī wa tujāhidūna fī sabīlillāhi bi'amwālikum wa anfusikum, żālikum khairul lakum in kuntum ta‘lamūn(a).

To'na auraa ra, te ti'aturi nei outou ia Allah e Ta'na ve'a e te aro ra outou i ni'a i te e'a o Allah e to outou mau tao'a e to outou varua. E mea maitai a'e no outou ia ite outou,

يَغْفِرْ لَكُمْ ذُنُوْبَكُمْ وَيُدْخِلْكُمْ جَنّٰتٍ تَجْرِيْ مِنْ تَحْتِهَا الْاَنْهٰرُ وَمَسٰكِنَ طَيِّبَةً فِيْ جَنّٰتِ عَدْنٍۗ ذٰلِكَ الْفَوْزُ الْعَظِيْمُۙ

yagfir lakum żunūbakum wa yudkhilkum jannātin tajrī min taḥtihal-anhāru wa masākina ṭayyibatan fī jannāti ‘adn(in), żālikal-fauzul-‘aẓīm(u).

E faaore mau â o Allah i ta outou mau hara e e farii ia outou i te paradaiso i reira te mau anavai e tahe ai, e i roto i te mau fare maitai i roto i te paradaiso 'Adn. E re rahi te reira.

وَاُخْرٰى تُحِبُّوْنَهَاۗ نَصْرٌ مِّنَ اللّٰهِ وَفَتْحٌ قَرِيْبٌۗ وَبَشِّرِ الْمُؤْمِنِيْنَ

wa ukhrā tuḥibbūnahā, naṣrum minallāhi wa fatḥun qarīb(un), wa basysyiril-mu'minīn(a).

E (te vai ra) te tahi atu mau ô ta outou e au a'e (te tauturu no ǒ mai ia Allah ra e te re o tei fatata mai (te taime). E faaite i te parau apî maitai i te feia faaroo.

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا كُوْنُوْٓا اَنْصَارَ اللّٰهِ كَمَا قَالَ عِيْسَى ابْنُ مَرْيَمَ لِلْحَوَارِيّٖنَ مَنْ اَنْصَارِيْٓ اِلَى اللّٰهِ ۗقَالَ الْحَوَارِيُّوْنَ نَحْنُ اَنْصَارُ اللّٰهِ فَاٰمَنَتْ طَّاۤىِٕفَةٌ مِّنْۢ بَنِيْٓ اِسْرَاۤءِيْلَ وَكَفَرَتْ طَّاۤىِٕفَةٌ ۚفَاَيَّدْنَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا عَلٰى عَدُوِّهِمْ فَاَصْبَحُوْا ظٰهِرِيْنَ ࣖ

yā ayyuhal-lażīna āmanū kūnū anṣārallāhi kamā qāla ‘īsabnu maryama lil-ḥawāriyyīna man anṣārī ilallāh(i), qālal-ḥawāriyyūna naḥnu anṣārullāhi fa'āmanaṭ-ṭā'ifatum mim banī isrā'īla wa kafaraṭ-ṭā'ifah(tun), fa'ayyadnal-lażīna āmanū ‘alā ‘aduwwihim fa'aṣbaḥū ẓāhirīn(a).

E o outou tei faaroo! Mai ta Iesu, te tamaiti a Mary, i parau i ta'na mau pǐpǐ haapa'o maitai, "O vai to'u mau tauturu (no te paturu i te haapa'oraa faaroo) no Allah?" Ua parau to'na mau pǐpǐ haapa'o maitai e, " O matou te mau tauturu (haapa'oraa) no Allah ", i muri iho ua ti'aturi te hoê pŭpŭ tamarii no Iseraela, e te tahi atu mau taata (te tahi atu mau taata) tei ore i ti'aturi; I muri iho ua horo'a matou i te puai i te feia faaroo no te pato'i i to ratou mau enemi, ia upooti'a ratou.