اِذَا السَّمَاۤءُ انْشَقَّتْۙ

iżas-samā'unsyaqqat.

جڏهن آسمان ڦاٽندو،

وَاَذِنَتْ لِرَبِّهَا وَحُقَّتْۙ

wa ażinat lirabbihā wa ḥuqqat.

۽ پنهنجي رب جي فرمانبرداري ڪري، ۽ فرمانبردار ٿيڻ گهرجي،

وَاِذَا الْاَرْضُ مُدَّتْۙ

wa iẓal-arḍu muddat.

۽ جڏهن زمين کي هموار ڪيو ويندو،

وَاَلْقَتْ مَا فِيْهَا وَتَخَلَّتْۙ

wa alqat mā fīhā wa takhallat.

۽ جيڪو اندر هو اهو ٻاهر اڇلائي ڇڏيو ۽ اهو خالي ٿي ويو،

وَاَذِنَتْ لِرَبِّهَا وَحُقَّتْۗ

wa ażinat lirabbihā wa ḥuqqat.

۽ پنهنجي پالڻهار جي فرمانبرداري ڪري، ۽ ان کي به فرمانبرداري ڪرڻ گهرجي.

يٰٓاَيُّهَا الْاِنْسَانُ اِنَّكَ كَادِحٌ اِلٰى رَبِّكَ كَدْحًا فَمُلٰقِيْهِۚ

yā ayyuhal-insānu innaka kādiḥun ilā rabbika kadḥan fa mulāqīh(i).

اي انسانو! بيشڪ توهان پنهنجي رب ڏانهن محنت ڪئي آهي، پوءِ توهان ان سان ملندؤ.

فَاَمَّا مَنْ اُوْتِيَ كِتٰبَهٗ بِيَمِيْنِهٖۙ

fa ammā man ūtiya kitābahū biyamīnih(ī).

پوءِ جنهن شخص جو اعمالنامو سندس ساڄي پاسي کان ڏنو ويو آهي،

فَسَوْفَ يُحَاسَبُ حِسَابًا يَّسِيْرًاۙ

fa saufa yuḥāsabu ḥisābay yasīrā(n).

پوءِ هن جو آسان امتحان سان امتحان ورتو ويندو،

وَّيَنْقَلِبُ اِلٰٓى اَهْلِهٖ مَسْرُوْرًاۗ

wa yanqalibu ilā ahlihī masrūrā(n).

۽ هو پنهنجي گهر وارن (جيڪي ٻئي ايمان وارا آهن) ڏانهن خوشيءَ سان موٽندو.

وَاَمَّا مَنْ اُوْتِيَ كِتٰبَهٗ وَرَاۤءَ ظَهْرِهٖۙ

wa ammā man ūtiya kitābahū warā'a ẓahrih(ī).

۽ جيئن اهو ماڻهو جنهن جا نوٽ پٺيان کان ڏنا وڃن ٿا،

فَسَوْفَ يَدْعُوْا ثُبُوْرًاۙ

fa saufa yad‘ū ṡubūrā(n).

پوءِ هو رڙ ڪندو، "افسوس! مون تي!"

وَّيَصْلٰى سَعِيْرًاۗ

wa yaṣlā sa‘īrā(n).

۽ هو ٻرندڙ باهه (دوزخ) ۾ داخل ٿيندو.

اِنَّهٗ كَانَ فِيْٓ اَهْلِهٖ مَسْرُوْرًاۗ

innahū kāna fī ahlihī masrūrā(n).

بيشڪ هو (دنيا ۾) پنهنجي گهر وارن ۾ خوش ٿيندو هو (جيڪي ٻئي ڪافر هئا).

اِنَّهٗ ظَنَّ اَنْ لَّنْ يَّحُوْرَ ۛ

innahū ẓanna allay yaḥūr(a).

بيشڪ، هن خيال ڪيو هو ته هو (پنهنجي رب ڏانهن) نه موٽندو.

بَلٰىۛ اِنَّ رَبَّهٗ كَانَ بِهٖ بَصِيْرًاۗ

balā, inna rabbahū kāna bihī baṣīrā(n).

ائين نه آهي، بيشڪ سندس رب هميشه کيس ڏسي ٿو.

فَلَآ اُقْسِمُ بِالشَّفَقِۙ

falā uqsimu bisy-syafaq(i).

تنهنڪري مان شام جي ڳاڙهي روشني جو قسم کڻان ٿو،

وَالَّيْلِ وَمَا وَسَقَۙ

wal-laili wa mā wasaq(a).

رات جو ۽ ان جو جيڪو اها ڍڪي ٿي،

وَالْقَمَرِ اِذَا اتَّسَقَۙ

wal-qamari iżattasaq(a).

چنڊ جو قسم جڏهن اهو پورو ٿئي ٿو،

لَتَرْكَبُنَّ طَبَقًا عَنْ طَبَقٍۗ

latarkabunna ṭabaqan ‘an ṭabaq(in).

بيشڪ، توهان (زندگي ۾) مرحليوار مرحلي مان گذرندا.

فَمَا لَهُمْ لَا يُؤْمِنُوْنَۙ

famā lahum lā yu'minūn(a).

پوءِ اهي ڇو نه ٿا مڃڻ چاهين؟

وَاِذَا قُرِئَ عَلَيْهِمُ الْقُرْاٰنُ لَا يَسْجُدُوْنَ ۗ ۩

wa iżā quri'a ‘alaihimul-qur'ānu lā yasjudūn(a).

۽ جڏهن انهن تي قرآن پڙهيو ويندو آهي ته سجدو نه ڪندا آهن.

بَلِ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا يُكَذِّبُوْنَۖ

balil-lażīna kafarū yukażżibūn(a).

ڪافر به ان جو انڪار ڪن ٿا.

وَاللّٰهُ اَعْلَمُ بِمَا يُوْعُوْنَۖ

wallāhu a‘lamu bimā yū‘ūn(a).

۽ الله چڱي طرح ڄاڻي ٿو جيڪو اهي (پنهنجن دلين ۾) لڪائيندا آهن.

فَبَشِّرْهُمْ بِعَذَابٍ اَلِيْمٍۙ

fa basysyirhum bi‘ażābin alīm(in).

پوءِ انهن کي دردناڪ عذاب جي خبر پهچائي ڇڏ.

اِلَّا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَعَمِلُوا الصّٰلِحٰتِ لَهُمْ اَجْرٌ غَيْرُ مَمْنُوْنٍ ࣖ

illal-lażīna āmanū wa ‘amiluṣ-ṣāliḥāti lahum ajrun gairu mamnūn(in).

سواءِ انهن جي جيڪي ايمان آڻين ٿا ۽ چڱا ڪم ڪن ٿا، انهن کي بي شمار اجر ملندا.

اِذَا السَّمَاۤءُ انْشَقَّتْۙ

iżas-samā'unsyaqqat.

جڏهن آسمان ڦاٽندو،

وَاَذِنَتْ لِرَبِّهَا وَحُقَّتْۙ

wa ażinat lirabbihā wa ḥuqqat.

۽ پنهنجي رب جي فرمانبرداري ڪري، ۽ فرمانبردار ٿيڻ گهرجي،

وَاِذَا الْاَرْضُ مُدَّتْۙ

wa iẓal-arḍu muddat.

۽ جڏهن زمين کي هموار ڪيو ويندو،

وَاَلْقَتْ مَا فِيْهَا وَتَخَلَّتْۙ

wa alqat mā fīhā wa takhallat.

۽ جيڪو اندر هو اهو ٻاهر اڇلائي ڇڏيو ۽ اهو خالي ٿي ويو،

وَاَذِنَتْ لِرَبِّهَا وَحُقَّتْۗ

wa ażinat lirabbihā wa ḥuqqat.

۽ پنهنجي پالڻهار جي فرمانبرداري ڪري، ۽ ان کي به فرمانبرداري ڪرڻ گهرجي.

يٰٓاَيُّهَا الْاِنْسَانُ اِنَّكَ كَادِحٌ اِلٰى رَبِّكَ كَدْحًا فَمُلٰقِيْهِۚ

yā ayyuhal-insānu innaka kādiḥun ilā rabbika kadḥan fa mulāqīh(i).

اي انسانو! بيشڪ توهان پنهنجي رب ڏانهن محنت ڪئي آهي، پوءِ توهان ان سان ملندؤ.

فَاَمَّا مَنْ اُوْتِيَ كِتٰبَهٗ بِيَمِيْنِهٖۙ

fa ammā man ūtiya kitābahū biyamīnih(ī).

پوءِ جنهن شخص جو اعمالنامو سندس ساڄي پاسي کان ڏنو ويو آهي،

فَسَوْفَ يُحَاسَبُ حِسَابًا يَّسِيْرًاۙ

fa saufa yuḥāsabu ḥisābay yasīrā(n).

پوءِ هن جو آسان امتحان سان امتحان ورتو ويندو،

وَّيَنْقَلِبُ اِلٰٓى اَهْلِهٖ مَسْرُوْرًاۗ

wa yanqalibu ilā ahlihī masrūrā(n).

۽ هو پنهنجي گهر وارن (جيڪي ٻئي ايمان وارا آهن) ڏانهن خوشيءَ سان موٽندو.

وَاَمَّا مَنْ اُوْتِيَ كِتٰبَهٗ وَرَاۤءَ ظَهْرِهٖۙ

wa ammā man ūtiya kitābahū warā'a ẓahrih(ī).

۽ جيئن اهو ماڻهو جنهن جا نوٽ پٺيان کان ڏنا وڃن ٿا،

فَسَوْفَ يَدْعُوْا ثُبُوْرًاۙ

fa saufa yad‘ū ṡubūrā(n).

پوءِ هو رڙ ڪندو، "افسوس! مون تي!"

وَّيَصْلٰى سَعِيْرًاۗ

wa yaṣlā sa‘īrā(n).

۽ هو ٻرندڙ باهه (دوزخ) ۾ داخل ٿيندو.

اِنَّهٗ كَانَ فِيْٓ اَهْلِهٖ مَسْرُوْرًاۗ

innahū kāna fī ahlihī masrūrā(n).

بيشڪ هو (دنيا ۾) پنهنجي گهر وارن ۾ خوش ٿيندو هو (جيڪي ٻئي ڪافر هئا).

اِنَّهٗ ظَنَّ اَنْ لَّنْ يَّحُوْرَ ۛ

innahū ẓanna allay yaḥūr(a).

بيشڪ، هن خيال ڪيو هو ته هو (پنهنجي رب ڏانهن) نه موٽندو.

بَلٰىۛ اِنَّ رَبَّهٗ كَانَ بِهٖ بَصِيْرًاۗ

balā, inna rabbahū kāna bihī baṣīrā(n).

ائين نه آهي، بيشڪ سندس رب هميشه کيس ڏسي ٿو.

فَلَآ اُقْسِمُ بِالشَّفَقِۙ

falā uqsimu bisy-syafaq(i).

تنهنڪري مان شام جي ڳاڙهي روشني جو قسم کڻان ٿو،

وَالَّيْلِ وَمَا وَسَقَۙ

wal-laili wa mā wasaq(a).

رات جو ۽ ان جو جيڪو اها ڍڪي ٿي،

وَالْقَمَرِ اِذَا اتَّسَقَۙ

wal-qamari iżattasaq(a).

چنڊ جو قسم جڏهن اهو پورو ٿئي ٿو،

لَتَرْكَبُنَّ طَبَقًا عَنْ طَبَقٍۗ

latarkabunna ṭabaqan ‘an ṭabaq(in).

بيشڪ، توهان (زندگي ۾) مرحليوار مرحلي مان گذرندا.

فَمَا لَهُمْ لَا يُؤْمِنُوْنَۙ

famā lahum lā yu'minūn(a).

پوءِ اهي ڇو نه ٿا مڃڻ چاهين؟

وَاِذَا قُرِئَ عَلَيْهِمُ الْقُرْاٰنُ لَا يَسْجُدُوْنَ ۗ ۩

wa iżā quri'a ‘alaihimul-qur'ānu lā yasjudūn(a).

۽ جڏهن انهن تي قرآن پڙهيو ويندو آهي ته سجدو نه ڪندا آهن.

بَلِ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا يُكَذِّبُوْنَۖ

balil-lażīna kafarū yukażżibūn(a).

ڪافر به ان جو انڪار ڪن ٿا.

وَاللّٰهُ اَعْلَمُ بِمَا يُوْعُوْنَۖ

wallāhu a‘lamu bimā yū‘ūn(a).

۽ الله چڱي طرح ڄاڻي ٿو جيڪو اهي (پنهنجن دلين ۾) لڪائيندا آهن.

فَبَشِّرْهُمْ بِعَذَابٍ اَلِيْمٍۙ

fa basysyirhum bi‘ażābin alīm(in).

پوءِ انهن کي دردناڪ عذاب جي خبر پهچائي ڇڏ.

اِلَّا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَعَمِلُوا الصّٰلِحٰتِ لَهُمْ اَجْرٌ غَيْرُ مَمْنُوْنٍ ࣖ

illal-lażīna āmanū wa ‘amiluṣ-ṣāliḥāti lahum ajrun gairu mamnūn(in).

سواءِ انهن جي جيڪي ايمان آڻين ٿا ۽ چڱا ڪم ڪن ٿا، انهن کي بي شمار اجر ملندا.