حٰمۤ ۚ

Ḥā mīm.

ها مِم

تَنْزِيْلُ الْكِتٰبِ مِنَ اللّٰهِ الْعَزِيْزِ الْحَكِيْمِ

tanzīlul-kitābi minallāhil-‘azīzil-ḥakīm(i).

(هي) ڪتاب الله غالب ۽ حڪمت واري وٽان نازل ٿيو آهي.

اِنَّ فِى السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِ لَاٰيٰتٍ لِّلْمُؤْمِنِيْنَۗ

inna fis-samāwāti wal-arḍi la'āyātil lil-mu'minīn(a).

بيشڪ آسمانن ۽ زمين ۾ ايمان وارن لاءِ (الله جي عظمت جون) نشانيون آهن.

وَفِيْ خَلْقِكُمْ وَمَا يَبُثُّ مِنْ دَاۤبَّةٍ اٰيٰتٌ لِّقَوْمٍ يُّوْقِنُوْنَۙ

wa fī khalqikum wa mā yabuṡṡu min dābbatin āyātul liqaumiy yūqinūn(a).

۽ اوھان جي پيدائش ۾ ۽ (زمين تي) پکڙيل جاندارن ۾ (الله جي عظمت جون) نشانيون آهن انهن ماڻهن لاءِ جيڪي ايمان رکن ٿا،

وَاخْتِلَافِ الَّيْلِ وَالنَّهَارِ وَمَآ اَنْزَلَ اللّٰهُ مِنَ السَّمَاۤءِ مِنْ رِّزْقٍ فَاَحْيَا بِهِ الْاَرْضَ بَعْدَ مَوْتِهَا وَتَصْرِيْفِ الرِّيٰحِ اٰيٰتٌ لِّقَوْمٍ يَّعْقِلُوْنَ

wakhtilāfil-laili wan-nahāri wa mā anzalallāhu minas-samā'i mir rizqin fa aḥyā bihil-arḍa ba‘da mautihā wa taṣrīfir-riyāḥi āyātul liqaumiy ya‘qilūn(a).

۽ رات ۽ ڏينهن جي ڦيرڦار ۾، ۽ مينهن ۾ جيڪو الله آسمان کان نازل ڪري ٿو، جنهن سان زمين کي ان جي مرڻ کان پوءِ جياري ٿو، ۽ هوائن جي بدلجڻ ۾ انهن ماڻهن لاءِ نشانيون آهن جيڪي سمجهن ٿا.

تِلْكَ اٰيٰتُ اللّٰهِ نَتْلُوْهَا عَلَيْكَ بِالْحَقِّۚ فَبِاَيِّ حَدِيْثٍۢ بَعْدَ اللّٰهِ وَاٰيٰتِهٖ يُؤْمِنُوْنَ

tilka āyātullāhi natlūhā ‘alaika bil-ḥaqq(i), fa bi'ayyi ḥadīṡim ba‘dallāhi wa āyātihī yu'minūn(a).

اهي الله جون آيتون آهن جيڪي اسان توکي سچائيءَ سان پڙهي ٻڌايون ٿا، پوءِ الله ۽ سندس آيتن کان پوءِ ٻئي ڪهڙين ڳالهين تي ايمان آڻيندا؟

وَيْلٌ لِّكُلِّ اَفَّاكٍ اَثِيْمٍۙ

wailul likulli affākin aṡīm(in).

افسوس آهي هر ڪنهن تي جيڪو ڪوڙ ڳالهائي ٿو ۽ تمام گهڻو گناهه ڪري ٿو،

يَّسْمَعُ اٰيٰتِ اللّٰهِ تُتْلٰى عَلَيْهِ ثُمَّ يُصِرُّ مُسْتَكْبِرًا كَاَنْ لَّمْ يَسْمَعْهَاۚ فَبَشِّرْهُ بِعَذَابٍ اَلِيْمٍ

yasma‘u āyātillāhi tutlā ‘alaihi ṡumma yuṣirru mustakbiran ka'allam yasma‘hā, fa basysyirhu bi‘ażābin alīm(in).

(يعني) اهو جيڪو الله جون آيتون ٻڌي ٿو جڏهن اهي ان کي پڙهيون وڃن ٿيون پر هو تڪبر ڪري ٿو ڄڻ ته ان انهن کي ٻڌو ئي نه آهي، تنهن ڪري ان کي دردناڪ عذاب کان ڊيڄار.

وَاِذَا عَلِمَ مِنْ اٰيٰتِنَا شَيْـًٔا ۨاتَّخَذَهَا هُزُوًاۗ اُولٰۤىِٕكَ لَهُمْ عَذَابٌ مُّهِيْنٌۗ

wa iżā ‘alima min āyātinā syai'anittakhażahā huzuwā(n), ulā'ika lahum ‘ażābum muhīn(un).

۽ جيڪڏهن هو اسان جي آيتن جي ٿوري به ڄاڻ رکي ٿو ته پوءِ (انهن آيتن کي) مذاق بڻايو وڃي ٿو. اهي ئي آهن جن کي خوار ڪندڙ عذاب ملندو.

مِنْ وَّرَاۤىِٕهِمْ جَهَنَّمُ ۚوَلَا يُغْنِيْ عَنْهُمْ مَّا كَسَبُوْا شَيْـًٔا وَّلَا مَا اتَّخَذُوْا مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ اَوْلِيَاۤءَۚ وَلَهُمْ عَذَابٌ عَظِيْمٌۗ

miw warā'ihim jahannam(u), wa lā yugnī ‘anhum mā kasabū syai'aw wa lā mattakhażū min dūnillāhi auliyā'(a), wa lahum ‘ażābun ‘aẓīm(un).

انهن جي اڳيان جهنم آهي ۽ جهنم انهن جي ڪمائي مان ڪجهه به ڪم نه ايندو ۽ نه ئي اهي (ڪم ايندا) جيڪي انهن الله کان سواءِ (پنهنجا) مددگار بنايا آهن، ۽ انهن کي وڏو عذاب ملندو.

هٰذَا هُدًىۚ وَالَّذِيْنَ كَفَرُوْا بِاٰيٰتِ رَبِّهِمْ لَهُمْ عَذَابٌ مِّنْ رِّجْزٍ اَلِيْمٌ ࣖ

hāżā hudā(n), wal-lażīna kafarū bi'āyāti rabbihim lahum ‘ażābum mir rijzin alīm(un).

هي (قرآن) هدايت آهي. ۽ جيڪي ماڻهو پنهنجي پالڻهار جي آيتن جو انڪار ڪن ٿا انهن کي تمام ڏکوئيندڙ عذاب جي صورت ۾ سزا ڏني ويندي.

۞ اَللّٰهُ الَّذِيْ سَخَّرَ لَكُمُ الْبَحْرَ لِتَجْرِيَ الْفُلْكُ فِيْهِ بِاَمْرِهٖ وَلِتَبْتَغُوْا مِنْ فَضْلِهٖ وَلَعَلَّكُمْ تَشْكُرُوْنَۚ

allāhul-lażī sakhkhara lakumul-baḥra litajriyal-fulku fīhi bi'amrihī wa litabtagū min faḍlihī wa la‘allakum tasykurūn(a).

الله اهو آهي جنهن سمنڊ کي توهان جي تابع ڪيو آهي ته جيئن سندس حڪم سان ان ۾ ٻيڙيون هلن ۽ توهان سندس فضل مان ڳولا ڪريو ۽ ته جيئن توهان شڪرگذار ٿيو.

وَسَخَّرَ لَكُمْ مَّا فِى السَّمٰوٰتِ وَمَا فِى الْاَرْضِ جَمِيْعًا مِّنْهُ ۗاِنَّ فِيْ ذٰلِكَ لَاٰيٰتٍ لِّقَوْمٍ يَّتَفَكَّرُوْنَ

wa sakhkhara lakum mā fis-samāwāti wa mā fil-arḍi jamī‘am minh(u), inna fī żālika la'āyātil liqaumiy yatafakkarūn(a).

۽ جيڪو ڪجهه آسمانن ۾ آهي ۽ جيڪو ڪجهه زمين ۾ آهي، اهو سڀ ڪجهه پنهنجي رحمت سان توهان جي تابع ڪري ڇڏيو آهي، بيشڪ ان ۾ غور و فڪر ڪندڙ قوم لاءِ نشانيون آهن.

قُلْ لِّلَّذِيْنَ اٰمَنُوْا يَغْفِرُوْا لِلَّذِيْنَ لَا يَرْجُوْنَ اَيَّامَ اللّٰهِ لِيَجْزِيَ قَوْمًا ۢبِمَا كَانُوْا يَكْسِبُوْنَ

qul lil-lażīna āmanū yagfirū lil-lażīna lā yarjūna ayyāmallāhi liyajziya qaumam bimā kānū yaksibūn(a).

(محمد ﷺ) ايمان وارن کي چئو ته جيڪي الله جي ڏينهن کان نٿا ڊڄن انهن کي معاف ڪن ڇو ته هو هڪ قوم کي انهن جي عملن جي مطابق بدلو ڏيندو.

مَنْ عَمِلَ صَالِحًا فَلِنَفْسِهٖۚ وَمَنْ اَسَاۤءَ فَعَلَيْهَا ۖ ثُمَّ اِلٰى رَبِّكُمْ تُرْجَعُوْنَ

man ‘amila ṣāliḥan fa linafsih(ī), wa man asā'a fa ‘alaihā, ṡumma ilā rabbikum turja‘ūn(a).

جيڪو نيڪي ڪندو سو پاڻ لاءِ ڪندو، ۽ جيڪو برائي ڪندو سو پاڻ تي ئي پوندو، پوءِ توهان پنهنجي پالڻهار ڏانهن موٽايا ويندؤ.

وَلَقَدْ اٰتَيْنَا بَنِيْٓ اِسْرَاۤءِيْلَ الْكِتٰبَ وَالْحُكْمَ وَالنُّبُوَّةَ وَرَزَقْنٰهُمْ مِّنَ الطَّيِّبٰتِ وَفَضَّلْنٰهُمْ عَلَى الْعٰلَمِيْنَ ۚ

wa laqad ātainā banī isrā'īlal-kitāba wal-ḥukma wan-nubuwwata wa razaqnāhum minaṭ-ṭayyibāti wa faḍḍalnāhum ‘alal-‘ālamīn(a).

۽ بيشڪ اسان بني اسرائيل کي ڪتاب (تورات)، طاقت ۽ نبوت ڏني، اسان انهن کي سٺي روزي ڏني ۽ اسان انهن کي (ان وقت) قومن تي فضيلت ڏني.

وَاٰتَيْنٰهُمْ بَيِّنٰتٍ مِّنَ الْاَمْرِۚ فَمَا اخْتَلَفُوْٓا اِلَّا مِنْۢ بَعْدِ مَا جَاۤءَهُمُ الْعِلْمُ بَغْيًاۢ بَيْنَهُمْ ۗاِنَّ رَبَّكَ يَقْضِيْ بَيْنَهُمْ يَوْمَ الْقِيٰمَةِ فِيْمَا كَانُوْا فِيْهِ يَخْتَلِفُوْنَ

wa ātaināhum bayyinātim minal-amr(i), fa makhtalafū illā mim ba‘di mā jā'ahumul-‘ilmu bagyam bainahum, inna rabbaka yaqḍī bainahum yaumal-qiyāmati fīmā kānū fīhi yakhtalifūn(a).

۽ اسان انهن کي (ديني) معاملن ۾ صاف صاف دليل ڏنا، تنهن ڪري اهي اختلاف نٿا ڪن سواءِ علم اچڻ کان پوءِ، انهن جي وچ ۾ حسد جي ڪري، بيشڪ توهان جو رب انهن کي قيامت جي ڏينهن فيصلو ڏيندو جنهن ۾ اهي هميشه اختلاف ڪندا رهيا آهن.

ثُمَّ جَعَلْنٰكَ عَلٰى شَرِيْعَةٍ مِّنَ الْاَمْرِ فَاتَّبِعْهَا وَلَا تَتَّبِعْ اَهْوَاۤءَ الَّذِيْنَ لَا يَعْلَمُوْنَ

Ṡumma ja‘alnāka ‘alā syarī‘atim minal-amri fattabi‘hā wa lā tattabi‘ ahwā'al-lażīna lā ya‘lamūn(a).

پوءِ اسان توهان کي (محمد ﷺ) انهيءَ دين جي شريعت تي عمل ڪرڻ لاءِ مجبور ڪيو، تنهن ڪري (شريعت) جي پيروي ڪريو ۽ انهن ماڻهن جي خواهشن جي پيروي نه ڪريو جيڪي نه ٿا ڄاڻن.

اِنَّهُمْ لَنْ يُّغْنُوْا عَنْكَ مِنَ اللّٰهِ شَيْـًٔا ۗوَاِنَّ الظّٰلِمِيْنَ بَعْضُهُمْ اَوْلِيَاۤءُ بَعْضٍۚ وَاللّٰهُ وَلِيُّ الْمُتَّقِيْنَ

innahum lay yugnū ‘anka minallāhi syai'ā(n), wa innaẓ-ẓālimīna ba‘ḍuhum auliyā'u ba‘ḍ(in), wallāhu waliyyul-muttaqīn(a).

بيشڪ اهي توهان کي الله جي عذاب کان ڪجهه به بچائي نه سگهندا، ۽ بيشڪ ظالم هڪ ٻئي جا مددگار آهن، جڏهن ته الله نيڪ ماڻهن جو مددگار آهي.

هٰذَا بَصَاۤىِٕرُ لِلنَّاسِ وَهُدًى وَّرَحْمَةٌ لِّقَوْمٍ يُّوْقِنُوْنَ

hāżā baṣā'iru lin-nāsi wa hudaw wa raḥmatul liqaumiy yūqinūn(a).

(قرآن) انسانن لاءِ هدايت آهي، هدايت ۽ رحمت آهي انهن لاءِ جيڪي ايمان رکن ٿا.

اَمْ حَسِبَ الَّذِيْنَ اجْتَرَحُوا السَّيِّاٰتِ اَنْ نَّجْعَلَهُمْ كَالَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَعَمِلُوا الصّٰلِحٰتِ سَوَاۤءً مَّحْيَاهُمْ وَمَمَاتُهُمْ ۗسَاۤءَ مَا يَحْكُمُوْنَ ࣖࣖ

am ḥasibal-lażīnajtaraḥus -sayyi'āti an naj‘alahum kal-lażīna āmanū wa ‘amiluṣ-ṣāliḥāti sawā'am maḥyāhum wa mamātuhum, sā'a mā yaḥkumūn(a).

ڇا جيڪي بڇڙا ڪم ڪن ٿا اهي سمجهن ٿا ته اسين انهن کي انهن وانگر سمجهنداسين جيڪي ايمان آڻين ٿا ۽ چڱا ڪم ڪن ٿا، يعني زندگي ۽ موت ۾ هڪجهڙا آهن؟ انهن جو فيصلو ڪيترو خراب آهي!

وَخَلَقَ اللّٰهُ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضَ بِالْحَقِّ وَلِتُجْزٰى كُلُّ نَفْسٍۢ بِمَا كَسَبَتْ وَهُمْ لَا يُظْلَمُوْنَ

wa khalaqallāhus-samāwāti wal-arḍa bil-ḥaqqi wa litujzā kullu nafsim bimā kasabat wa hum lā yuẓlamūn(a).

۽ الله آسمانن ۽ زمين کي حق سان پيدا ڪيو آهي ۽ هن لاءِ ته هر نفس کي ان جي ڪمائي جو بدلو ڏنو وڃي ۽ انهن تي ظلم نه ڪيو ويندو.

اَفَرَءَيْتَ مَنِ اتَّخَذَ اِلٰهَهٗ هَوٰىهُ وَاَضَلَّهُ اللّٰهُ عَلٰى عِلْمٍ وَّخَتَمَ عَلٰى سَمْعِهٖ وَقَلْبِهٖ وَجَعَلَ عَلٰى بَصَرِهٖ غِشٰوَةًۗ فَمَنْ يَّهْدِيْهِ مِنْۢ بَعْدِ اللّٰهِ ۗ اَفَلَا تَذَكَّرُوْنَ

afa ra'aita manittakhaża ilāhahū hawāhu wa aḍallahullāhu ‘alā ‘ilmiw wa khatama ‘alā sam‘ihī wa qalbihī wa ja‘ala ‘alā baṣarihī gisyāwah(tan), famay yahdīhi mim ba‘dillāh(i), afalā tażakkarūn(a).

ڇا توهان ان کي ڏٺو آهي جنهن پنهنجي خواهشن کي پنهنجو معبود بڻايو آهي ۽ الله ان کي ڄاڻي واڻي گمراهه ڪيو آهي ۽ سندس ڪنن ۽ دل تي مهر لڳائي ڇڏي آهي ۽ سندس اکين تي پردو وجهي ڇڏيو آهي، پوءِ الله کان پوءِ ڪير ان کي هدايت ڪري سگهي ٿو (ان کي گمراهه ڪيو آهي؟) ڇا توهان ڌيان نه ٿا ڏيو؟

وَقَالُوْا مَا هِيَ اِلَّا حَيَاتُنَا الدُّنْيَا نَمُوْتُ وَنَحْيَا وَمَا يُهْلِكُنَآ اِلَّا الدَّهْرُۚ وَمَا لَهُمْ بِذٰلِكَ مِنْ عِلْمٍۚ اِنْ هُمْ اِلَّا يَظُنُّوْنَ

wa qālū mā hiya illā ḥayātunad-dun-yā namūtu wa naḥyā wa mā yuhlikunā illad-dahr(u), wa mā lahum biżālika min ‘ilmin in hum illā yaẓunnūn(a).

۽ اهي چون ٿا ته، "هي زندگي هن دنيا جي زندگي کان سواءِ ڪجهه به ناهي، اسين مرون ٿا ۽ جيئون ٿا، ۽ اسان کي وقت کان سواءِ ٻيو ڪجهه به تباهه نٿو ڪري." پر انهن کي ان بابت ڪو به علم ناهي، اهي صرف اندازو لڳائي رهيا آهن.

وَاِذَا تُتْلٰى عَلَيْهِمْ اٰيٰتُنَا بَيِّنٰتٍ مَّا كَانَ حُجَّتَهُمْ اِلَّآ اَنْ قَالُوا ائْتُوْا بِاٰبَاۤىِٕنَآ اِنْ كُنْتُمْ صٰدِقِيْنَ

wa iżā tutlā ‘alaihim āyātunā bayyinātim mā kāna ḥujjatahum illā an qālu'tū bi'ābā'inā in kuntum ṣādiqīn(a).

۽ جڏهن انهن کي اسان جون صاف آيتون پڙهي ٻڌايون وڃن ٿيون ته انهن کي رڳو اهو چوڻ تي ڪو اعتراض ناهي ته جيڪڏهن توهان سچا آهيو ته اسان جي ابن ڏاڏن کي جياريو.

قُلِ اللّٰهُ يُحْيِيْكُمْ ثُمَّ يُمِيْتُكُمْ ثُمَّ يَجْمَعُكُمْ اِلٰى يَوْمِ الْقِيٰمَةِ لَارَيْبَ فِيْهِ وَلٰكِنَّ اَكْثَرَ النَّاسِ لَا يَعْلَمُوْنَ ࣖ

qulillāhu yuḥyīkum ṡumma yumītukum ṡumma yajma‘ukum ilā yaumil-qiyāmati lā raiba fīhi wa lākinna akṡaran-nāsi lā ya‘lamūn(a).

چؤ ته الله اوھان کي جياري ٿو ۽ پوءِ اوھان کي ماري ٿو، ان کان پوءِ اوھان کي قيامت جي ڏينھن تي گڏ ڪندو جنھن ۾ ڪو شڪ ڪونھي، پر گھڻا ماڻھو نه ٿا ڄاڻن.

وَلِلّٰهِ مُلْكُ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِۗ وَيَوْمَ تَقُوْمُ السَّاعَةُ يَوْمَىِٕذٍ يَّخْسَرُ الْمُبْطِلُوْنَ

wa lillāhi mulkus-samāwāti wal-arḍ(i), wa yauma taqūmus-sā‘atu yauma'iżiy yakhsarul-mubṭilūn(a).

۽ آسمانن ۽ زمين جي بادشاهي الله جي آهي، ۽ قيامت جي ڏينهن ڪوڙا ڪم ڪندڙ ان ڏينهن نقصان ۾ پوندا.

وَتَرٰى كُلَّ اُمَّةٍ جَاثِيَةً ۗ كُلُّ اُمَّةٍ تُدْعٰٓى اِلٰى كِتٰبِهَاۗ اَلْيَوْمَ تُجْزَوْنَ مَا كُنْتُمْ تَعْمَلُوْنَ

wa tarā kulla ummatin jāṡiyah(tan), kullu ummatin tud‘ā ilā kitābihā, al-yauma tujzauna mā kuntum ta‘malūn(a).

۽ (ان ڏينهن) توهان هر جماعت کي گوڏن ڀر ويٺل ڏسندا. هر جماعت کي سڏيو ويندو آهي ته هو پنهنجي خيرات جي ڪتاب (ڏسو). ان ڏينهن توهان کي توهان جي ڪيل ڪمن جو بدلو ڏنو ويندو.

هٰذَا كِتٰبُنَا يَنْطِقُ عَلَيْكُمْ بِالْحَقِّ ۗاِنَّا كُنَّا نَسْتَنْسِخُ مَا كُنْتُمْ تَعْمَلُوْنَ

hāżā kitābunā yanṭiqu ‘alaikum bil-ḥaqq(i), innā kunnā nastansikhu mā kuntum ta‘malūn(a).

(الله فرمايو) ”هي اسان جو ڪتاب آهي جيڪو توهان کي سچ ٻڌائي ٿو. بيشڪ اسان توهان کي حڪم ڏنو آهي ته توهان جيڪي ڪيو آهي اهو لکو.“

فَاَمَّا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَعَمِلُوا الصّٰلِحٰتِ فَيُدْخِلُهُمْ رَبُّهُمْ فِيْ رَحْمَتِهٖۗ ذٰلِكَ هُوَ الْفَوْزُ الْمُبِيْنُ

fa'ammal-lażīna āmanū wa ‘amiluṣ-ṣāliḥāti fayudkhiluhum rabbuhum fī raḥmatih(ī), żālika huwal-fauzul-mubīn(u).

پوءِ جن ايمان آندو ۽ چڱا ڪم ڪيا، الله انهن کي پنهنجي رحمت (جنت) ۾ داخل ڪندو، اها سچي ڪاميابي آهي.

وَاَمَّا الَّذِيْنَ كَفَرُوْاۗ اَفَلَمْ تَكُنْ اٰيٰتِيْ تُتْلٰى عَلَيْكُمْ فَاسْتَكْبَرْتُمْ وَكُنْتُمْ قَوْمًا مُّجْرِمِيْنَ

wa ammal-lażīna kafarū, falam takun āyātī tutlā ‘alaikum fastakbartum wa kuntum qaumam mujrimīn(a).

۽ جيڪي ڪافر آهن (انهن کي چيو ويندو آهي ته) ڇا توهان کي منهنجون آيتون نه پڙهيون ويون پر توهان وڏائي ڪئي ۽ توهان مجرم ٿي پيا؟

وَاِذَا قِيْلَ اِنَّ وَعْدَ اللّٰهِ حَقٌّ وَّالسَّاعَةُ لَا رَيْبَ فِيْهَا قُلْتُمْ مَّا نَدْرِيْ مَا السَّاعَةُۙ اِنْ نَّظُنُّ اِلَّا ظَنًّا وَّمَا نَحْنُ بِمُسْتَيْقِنِيْنَ

wa iżā qīla inna wa‘dallāhi ḥaqquw was-sā‘atu lā raiba fīhā qultum mā nadrī mas-sā‘ah(tu), in naẓunnu illā ẓannaw wa mā naḥnu bimustaiqinīn(a).

۽ جڏهن (اوھان کي) چيو وڃي ٿو ته بيشڪ الله جو واعدو سچو آهي ۽ قيامت جي ڏينهن ۾ ڪو شڪ ناهي، ته اوھين جواب ڏيو ٿا ته اسان کي خبر ناهي ته قيامت جو ڏينهن ڇا آهي، اسين رڳو اندازو لڳائي رهيا آهيون ۽ اسان کي يقين نه آهي.

وَبَدَا لَهُمْ سَيِّاٰتُ مَا عَمِلُوْا وَحَاقَ بِهِمْ مَّا كَانُوْا بِهٖ يَسْتَهْزِءُوْنَ

wa badā lahum sayyi'ātu mā ‘amilū wa ḥāqa bihim mā kānū bihī yastahzi'ūn(a).

۽ انهن جي بڇڙائي انهن تي ظاهر ٿيندي جيڪي اهي ڪندا هئا، ۽ عذاب انهن تي پوندو جن سان اهي مذاق ڪندا هئا.

وَقِيْلَ الْيَوْمَ نَنْسٰىكُمْ كَمَا نَسِيْتُمْ لِقَاۤءَ يَوْمِكُمْ هٰذَاۙ وَمَأْوٰىكُمُ النَّارُ وَمَا لَكُمْ مِّنْ نّٰصِرِيْنَ

wa qīlal-yauma nansākum kamā nasītum liqā'a yaumikum hāżā, wa ma'wākumun nāru wa mā lakum min nāṣirīn(a).

۽ انهن کي چيو ويو ته، ”اڄ اسان توهان کي وساري ڇڏيو آهي جيئن توهان پنهنجي هن ڏينهن جي ملاقات کي وساري ڇڏيو آهي، ۽ توهان جي موٽڻ جي جاءِ جهنم آهي ۽ توهان جو ڪو به مددگار نه هوندو.

ذٰلِكُمْ بِاَنَّكُمُ اتَّخَذْتُمْ اٰيٰتِ اللّٰهِ هُزُوًا وَّغَرَّتْكُمُ الْحَيٰوةُ الدُّنْيَا ۚفَالْيَوْمَ لَا يُخْرَجُوْنَ مِنْهَا وَلَا هُمْ يُسْتَعْتَبُوْنَ

Żālikum bi'annakumuttakhażtum āyātillāhi huzuwaw wa garratkumul-ḥayātud-dun-yā, fal-yauma lā yukhrajūna minhā wa lā hum yusta‘tabūn(a).

اهو ان ڪري جو توهان الله جي آيتن کي مذاق بڻايو آهي ۽ دنيا جي زندگي توهان کي ٺڳيو آهي." تنهن ڪري اڄ انهن کي باهه مان نه ڪڍيو ويندو ۽ نه ئي انهن کي توبه ڪرڻ جو موقعو ڏنو ويندو.

فَلِلّٰهِ الْحَمْدُ رَبِّ السَّمٰوٰتِ وَرَبِّ الْاَرْضِ رَبِّ الْعٰلَمِيْنَ

fa lillāhil-ḥamdu rabbis-samāwāti wa rabbil-arḍi rabbil-‘ālamīn(a).

سڀ تعريفون الله لاءِ آهن جيڪو آسمانن ۽ زمين جو پالڻهار آهي، سڀني جهانن جو پالڻهار آهي.

وَلَهُ الْكِبْرِيَاۤءُ فِى السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِ ۗوَهُوَ الْعَزِيْزُ الْحَكِيْمُ ࣖ ۔

wa lahul-kibriyā'u fis-samāwāti wal-arḍ(i), wa huwal-‘azīzul-ḥakīm(u).

۽ آسمانن ۽ زمين ۾ سڀ شان سندس ئي لاءِ آهي، ۽ هو سڀ کان وڌيڪ غالب ۽ حڪمت وارو آهي.

حٰمۤ ۚ

Ḥā mīm.

ها مِم

تَنْزِيْلُ الْكِتٰبِ مِنَ اللّٰهِ الْعَزِيْزِ الْحَكِيْمِ

tanzīlul-kitābi minallāhil-‘azīzil-ḥakīm(i).

(هي) ڪتاب الله غالب ۽ حڪمت واري وٽان نازل ٿيو آهي.

اِنَّ فِى السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِ لَاٰيٰتٍ لِّلْمُؤْمِنِيْنَۗ

inna fis-samāwāti wal-arḍi la'āyātil lil-mu'minīn(a).

بيشڪ آسمانن ۽ زمين ۾ ايمان وارن لاءِ (الله جي عظمت جون) نشانيون آهن.

وَفِيْ خَلْقِكُمْ وَمَا يَبُثُّ مِنْ دَاۤبَّةٍ اٰيٰتٌ لِّقَوْمٍ يُّوْقِنُوْنَۙ

wa fī khalqikum wa mā yabuṡṡu min dābbatin āyātul liqaumiy yūqinūn(a).

۽ اوھان جي پيدائش ۾ ۽ (زمين تي) پکڙيل جاندارن ۾ (الله جي عظمت جون) نشانيون آهن انهن ماڻهن لاءِ جيڪي ايمان رکن ٿا،

وَاخْتِلَافِ الَّيْلِ وَالنَّهَارِ وَمَآ اَنْزَلَ اللّٰهُ مِنَ السَّمَاۤءِ مِنْ رِّزْقٍ فَاَحْيَا بِهِ الْاَرْضَ بَعْدَ مَوْتِهَا وَتَصْرِيْفِ الرِّيٰحِ اٰيٰتٌ لِّقَوْمٍ يَّعْقِلُوْنَ

wakhtilāfil-laili wan-nahāri wa mā anzalallāhu minas-samā'i mir rizqin fa aḥyā bihil-arḍa ba‘da mautihā wa taṣrīfir-riyāḥi āyātul liqaumiy ya‘qilūn(a).

۽ رات ۽ ڏينهن جي ڦيرڦار ۾، ۽ مينهن ۾ جيڪو الله آسمان کان نازل ڪري ٿو، جنهن سان زمين کي ان جي مرڻ کان پوءِ جياري ٿو، ۽ هوائن جي بدلجڻ ۾ انهن ماڻهن لاءِ نشانيون آهن جيڪي سمجهن ٿا.

تِلْكَ اٰيٰتُ اللّٰهِ نَتْلُوْهَا عَلَيْكَ بِالْحَقِّۚ فَبِاَيِّ حَدِيْثٍۢ بَعْدَ اللّٰهِ وَاٰيٰتِهٖ يُؤْمِنُوْنَ

tilka āyātullāhi natlūhā ‘alaika bil-ḥaqq(i), fa bi'ayyi ḥadīṡim ba‘dallāhi wa āyātihī yu'minūn(a).

اهي الله جون آيتون آهن جيڪي اسان توکي سچائيءَ سان پڙهي ٻڌايون ٿا، پوءِ الله ۽ سندس آيتن کان پوءِ ٻئي ڪهڙين ڳالهين تي ايمان آڻيندا؟

وَيْلٌ لِّكُلِّ اَفَّاكٍ اَثِيْمٍۙ

wailul likulli affākin aṡīm(in).

افسوس آهي هر ڪنهن تي جيڪو ڪوڙ ڳالهائي ٿو ۽ تمام گهڻو گناهه ڪري ٿو،

يَّسْمَعُ اٰيٰتِ اللّٰهِ تُتْلٰى عَلَيْهِ ثُمَّ يُصِرُّ مُسْتَكْبِرًا كَاَنْ لَّمْ يَسْمَعْهَاۚ فَبَشِّرْهُ بِعَذَابٍ اَلِيْمٍ

yasma‘u āyātillāhi tutlā ‘alaihi ṡumma yuṣirru mustakbiran ka'allam yasma‘hā, fa basysyirhu bi‘ażābin alīm(in).

(يعني) اهو جيڪو الله جون آيتون ٻڌي ٿو جڏهن اهي ان کي پڙهيون وڃن ٿيون پر هو تڪبر ڪري ٿو ڄڻ ته ان انهن کي ٻڌو ئي نه آهي، تنهن ڪري ان کي دردناڪ عذاب کان ڊيڄار.

وَاِذَا عَلِمَ مِنْ اٰيٰتِنَا شَيْـًٔا ۨاتَّخَذَهَا هُزُوًاۗ اُولٰۤىِٕكَ لَهُمْ عَذَابٌ مُّهِيْنٌۗ

wa iżā ‘alima min āyātinā syai'anittakhażahā huzuwā(n), ulā'ika lahum ‘ażābum muhīn(un).

۽ جيڪڏهن هو اسان جي آيتن جي ٿوري به ڄاڻ رکي ٿو ته پوءِ (انهن آيتن کي) مذاق بڻايو وڃي ٿو. اهي ئي آهن جن کي خوار ڪندڙ عذاب ملندو.

مِنْ وَّرَاۤىِٕهِمْ جَهَنَّمُ ۚوَلَا يُغْنِيْ عَنْهُمْ مَّا كَسَبُوْا شَيْـًٔا وَّلَا مَا اتَّخَذُوْا مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ اَوْلِيَاۤءَۚ وَلَهُمْ عَذَابٌ عَظِيْمٌۗ

miw warā'ihim jahannam(u), wa lā yugnī ‘anhum mā kasabū syai'aw wa lā mattakhażū min dūnillāhi auliyā'(a), wa lahum ‘ażābun ‘aẓīm(un).

انهن جي اڳيان جهنم آهي ۽ جهنم انهن جي ڪمائي مان ڪجهه به ڪم نه ايندو ۽ نه ئي اهي (ڪم ايندا) جيڪي انهن الله کان سواءِ (پنهنجا) مددگار بنايا آهن، ۽ انهن کي وڏو عذاب ملندو.

هٰذَا هُدًىۚ وَالَّذِيْنَ كَفَرُوْا بِاٰيٰتِ رَبِّهِمْ لَهُمْ عَذَابٌ مِّنْ رِّجْزٍ اَلِيْمٌ ࣖ

hāżā hudā(n), wal-lażīna kafarū bi'āyāti rabbihim lahum ‘ażābum mir rijzin alīm(un).

هي (قرآن) هدايت آهي. ۽ جيڪي ماڻهو پنهنجي پالڻهار جي آيتن جو انڪار ڪن ٿا انهن کي تمام ڏکوئيندڙ عذاب جي صورت ۾ سزا ڏني ويندي.

۞ اَللّٰهُ الَّذِيْ سَخَّرَ لَكُمُ الْبَحْرَ لِتَجْرِيَ الْفُلْكُ فِيْهِ بِاَمْرِهٖ وَلِتَبْتَغُوْا مِنْ فَضْلِهٖ وَلَعَلَّكُمْ تَشْكُرُوْنَۚ

allāhul-lażī sakhkhara lakumul-baḥra litajriyal-fulku fīhi bi'amrihī wa litabtagū min faḍlihī wa la‘allakum tasykurūn(a).

الله اهو آهي جنهن سمنڊ کي توهان جي تابع ڪيو آهي ته جيئن سندس حڪم سان ان ۾ ٻيڙيون هلن ۽ توهان سندس فضل مان ڳولا ڪريو ۽ ته جيئن توهان شڪرگذار ٿيو.

وَسَخَّرَ لَكُمْ مَّا فِى السَّمٰوٰتِ وَمَا فِى الْاَرْضِ جَمِيْعًا مِّنْهُ ۗاِنَّ فِيْ ذٰلِكَ لَاٰيٰتٍ لِّقَوْمٍ يَّتَفَكَّرُوْنَ

wa sakhkhara lakum mā fis-samāwāti wa mā fil-arḍi jamī‘am minh(u), inna fī żālika la'āyātil liqaumiy yatafakkarūn(a).

۽ جيڪو ڪجهه آسمانن ۾ آهي ۽ جيڪو ڪجهه زمين ۾ آهي، اهو سڀ ڪجهه پنهنجي رحمت سان توهان جي تابع ڪري ڇڏيو آهي، بيشڪ ان ۾ غور و فڪر ڪندڙ قوم لاءِ نشانيون آهن.

قُلْ لِّلَّذِيْنَ اٰمَنُوْا يَغْفِرُوْا لِلَّذِيْنَ لَا يَرْجُوْنَ اَيَّامَ اللّٰهِ لِيَجْزِيَ قَوْمًا ۢبِمَا كَانُوْا يَكْسِبُوْنَ

qul lil-lażīna āmanū yagfirū lil-lażīna lā yarjūna ayyāmallāhi liyajziya qaumam bimā kānū yaksibūn(a).

(محمد ﷺ) ايمان وارن کي چئو ته جيڪي الله جي ڏينهن کان نٿا ڊڄن انهن کي معاف ڪن ڇو ته هو هڪ قوم کي انهن جي عملن جي مطابق بدلو ڏيندو.

مَنْ عَمِلَ صَالِحًا فَلِنَفْسِهٖۚ وَمَنْ اَسَاۤءَ فَعَلَيْهَا ۖ ثُمَّ اِلٰى رَبِّكُمْ تُرْجَعُوْنَ

man ‘amila ṣāliḥan fa linafsih(ī), wa man asā'a fa ‘alaihā, ṡumma ilā rabbikum turja‘ūn(a).

جيڪو نيڪي ڪندو سو پاڻ لاءِ ڪندو، ۽ جيڪو برائي ڪندو سو پاڻ تي ئي پوندو، پوءِ توهان پنهنجي پالڻهار ڏانهن موٽايا ويندؤ.

وَلَقَدْ اٰتَيْنَا بَنِيْٓ اِسْرَاۤءِيْلَ الْكِتٰبَ وَالْحُكْمَ وَالنُّبُوَّةَ وَرَزَقْنٰهُمْ مِّنَ الطَّيِّبٰتِ وَفَضَّلْنٰهُمْ عَلَى الْعٰلَمِيْنَ ۚ

wa laqad ātainā banī isrā'īlal-kitāba wal-ḥukma wan-nubuwwata wa razaqnāhum minaṭ-ṭayyibāti wa faḍḍalnāhum ‘alal-‘ālamīn(a).

۽ بيشڪ اسان بني اسرائيل کي ڪتاب (تورات)، طاقت ۽ نبوت ڏني، اسان انهن کي سٺي روزي ڏني ۽ اسان انهن کي (ان وقت) قومن تي فضيلت ڏني.

وَاٰتَيْنٰهُمْ بَيِّنٰتٍ مِّنَ الْاَمْرِۚ فَمَا اخْتَلَفُوْٓا اِلَّا مِنْۢ بَعْدِ مَا جَاۤءَهُمُ الْعِلْمُ بَغْيًاۢ بَيْنَهُمْ ۗاِنَّ رَبَّكَ يَقْضِيْ بَيْنَهُمْ يَوْمَ الْقِيٰمَةِ فِيْمَا كَانُوْا فِيْهِ يَخْتَلِفُوْنَ

wa ātaināhum bayyinātim minal-amr(i), fa makhtalafū illā mim ba‘di mā jā'ahumul-‘ilmu bagyam bainahum, inna rabbaka yaqḍī bainahum yaumal-qiyāmati fīmā kānū fīhi yakhtalifūn(a).

۽ اسان انهن کي (ديني) معاملن ۾ صاف صاف دليل ڏنا، تنهن ڪري اهي اختلاف نٿا ڪن سواءِ علم اچڻ کان پوءِ، انهن جي وچ ۾ حسد جي ڪري، بيشڪ توهان جو رب انهن کي قيامت جي ڏينهن فيصلو ڏيندو جنهن ۾ اهي هميشه اختلاف ڪندا رهيا آهن.

ثُمَّ جَعَلْنٰكَ عَلٰى شَرِيْعَةٍ مِّنَ الْاَمْرِ فَاتَّبِعْهَا وَلَا تَتَّبِعْ اَهْوَاۤءَ الَّذِيْنَ لَا يَعْلَمُوْنَ

Ṡumma ja‘alnāka ‘alā syarī‘atim minal-amri fattabi‘hā wa lā tattabi‘ ahwā'al-lażīna lā ya‘lamūn(a).

پوءِ اسان توهان کي (محمد ﷺ) انهيءَ دين جي شريعت تي عمل ڪرڻ لاءِ مجبور ڪيو، تنهن ڪري (شريعت) جي پيروي ڪريو ۽ انهن ماڻهن جي خواهشن جي پيروي نه ڪريو جيڪي نه ٿا ڄاڻن.

اِنَّهُمْ لَنْ يُّغْنُوْا عَنْكَ مِنَ اللّٰهِ شَيْـًٔا ۗوَاِنَّ الظّٰلِمِيْنَ بَعْضُهُمْ اَوْلِيَاۤءُ بَعْضٍۚ وَاللّٰهُ وَلِيُّ الْمُتَّقِيْنَ

innahum lay yugnū ‘anka minallāhi syai'ā(n), wa innaẓ-ẓālimīna ba‘ḍuhum auliyā'u ba‘ḍ(in), wallāhu waliyyul-muttaqīn(a).

بيشڪ اهي توهان کي الله جي عذاب کان ڪجهه به بچائي نه سگهندا، ۽ بيشڪ ظالم هڪ ٻئي جا مددگار آهن، جڏهن ته الله نيڪ ماڻهن جو مددگار آهي.

هٰذَا بَصَاۤىِٕرُ لِلنَّاسِ وَهُدًى وَّرَحْمَةٌ لِّقَوْمٍ يُّوْقِنُوْنَ

hāżā baṣā'iru lin-nāsi wa hudaw wa raḥmatul liqaumiy yūqinūn(a).

(قرآن) انسانن لاءِ هدايت آهي، هدايت ۽ رحمت آهي انهن لاءِ جيڪي ايمان رکن ٿا.

اَمْ حَسِبَ الَّذِيْنَ اجْتَرَحُوا السَّيِّاٰتِ اَنْ نَّجْعَلَهُمْ كَالَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَعَمِلُوا الصّٰلِحٰتِ سَوَاۤءً مَّحْيَاهُمْ وَمَمَاتُهُمْ ۗسَاۤءَ مَا يَحْكُمُوْنَ ࣖࣖ

am ḥasibal-lażīnajtaraḥus -sayyi'āti an naj‘alahum kal-lażīna āmanū wa ‘amiluṣ-ṣāliḥāti sawā'am maḥyāhum wa mamātuhum, sā'a mā yaḥkumūn(a).

ڇا جيڪي بڇڙا ڪم ڪن ٿا اهي سمجهن ٿا ته اسين انهن کي انهن وانگر سمجهنداسين جيڪي ايمان آڻين ٿا ۽ چڱا ڪم ڪن ٿا، يعني زندگي ۽ موت ۾ هڪجهڙا آهن؟ انهن جو فيصلو ڪيترو خراب آهي!

وَخَلَقَ اللّٰهُ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضَ بِالْحَقِّ وَلِتُجْزٰى كُلُّ نَفْسٍۢ بِمَا كَسَبَتْ وَهُمْ لَا يُظْلَمُوْنَ

wa khalaqallāhus-samāwāti wal-arḍa bil-ḥaqqi wa litujzā kullu nafsim bimā kasabat wa hum lā yuẓlamūn(a).

۽ الله آسمانن ۽ زمين کي حق سان پيدا ڪيو آهي ۽ هن لاءِ ته هر نفس کي ان جي ڪمائي جو بدلو ڏنو وڃي ۽ انهن تي ظلم نه ڪيو ويندو.

اَفَرَءَيْتَ مَنِ اتَّخَذَ اِلٰهَهٗ هَوٰىهُ وَاَضَلَّهُ اللّٰهُ عَلٰى عِلْمٍ وَّخَتَمَ عَلٰى سَمْعِهٖ وَقَلْبِهٖ وَجَعَلَ عَلٰى بَصَرِهٖ غِشٰوَةًۗ فَمَنْ يَّهْدِيْهِ مِنْۢ بَعْدِ اللّٰهِ ۗ اَفَلَا تَذَكَّرُوْنَ

afa ra'aita manittakhaża ilāhahū hawāhu wa aḍallahullāhu ‘alā ‘ilmiw wa khatama ‘alā sam‘ihī wa qalbihī wa ja‘ala ‘alā baṣarihī gisyāwah(tan), famay yahdīhi mim ba‘dillāh(i), afalā tażakkarūn(a).

ڇا توهان ان کي ڏٺو آهي جنهن پنهنجي خواهشن کي پنهنجو معبود بڻايو آهي ۽ الله ان کي ڄاڻي واڻي گمراهه ڪيو آهي ۽ سندس ڪنن ۽ دل تي مهر لڳائي ڇڏي آهي ۽ سندس اکين تي پردو وجهي ڇڏيو آهي، پوءِ الله کان پوءِ ڪير ان کي هدايت ڪري سگهي ٿو (ان کي گمراهه ڪيو آهي؟) ڇا توهان ڌيان نه ٿا ڏيو؟

وَقَالُوْا مَا هِيَ اِلَّا حَيَاتُنَا الدُّنْيَا نَمُوْتُ وَنَحْيَا وَمَا يُهْلِكُنَآ اِلَّا الدَّهْرُۚ وَمَا لَهُمْ بِذٰلِكَ مِنْ عِلْمٍۚ اِنْ هُمْ اِلَّا يَظُنُّوْنَ

wa qālū mā hiya illā ḥayātunad-dun-yā namūtu wa naḥyā wa mā yuhlikunā illad-dahr(u), wa mā lahum biżālika min ‘ilmin in hum illā yaẓunnūn(a).

۽ اهي چون ٿا ته، "هي زندگي هن دنيا جي زندگي کان سواءِ ڪجهه به ناهي، اسين مرون ٿا ۽ جيئون ٿا، ۽ اسان کي وقت کان سواءِ ٻيو ڪجهه به تباهه نٿو ڪري." پر انهن کي ان بابت ڪو به علم ناهي، اهي صرف اندازو لڳائي رهيا آهن.

وَاِذَا تُتْلٰى عَلَيْهِمْ اٰيٰتُنَا بَيِّنٰتٍ مَّا كَانَ حُجَّتَهُمْ اِلَّآ اَنْ قَالُوا ائْتُوْا بِاٰبَاۤىِٕنَآ اِنْ كُنْتُمْ صٰدِقِيْنَ

wa iżā tutlā ‘alaihim āyātunā bayyinātim mā kāna ḥujjatahum illā an qālu'tū bi'ābā'inā in kuntum ṣādiqīn(a).

۽ جڏهن انهن کي اسان جون صاف آيتون پڙهي ٻڌايون وڃن ٿيون ته انهن کي رڳو اهو چوڻ تي ڪو اعتراض ناهي ته جيڪڏهن توهان سچا آهيو ته اسان جي ابن ڏاڏن کي جياريو.

قُلِ اللّٰهُ يُحْيِيْكُمْ ثُمَّ يُمِيْتُكُمْ ثُمَّ يَجْمَعُكُمْ اِلٰى يَوْمِ الْقِيٰمَةِ لَارَيْبَ فِيْهِ وَلٰكِنَّ اَكْثَرَ النَّاسِ لَا يَعْلَمُوْنَ ࣖ

qulillāhu yuḥyīkum ṡumma yumītukum ṡumma yajma‘ukum ilā yaumil-qiyāmati lā raiba fīhi wa lākinna akṡaran-nāsi lā ya‘lamūn(a).

چؤ ته الله اوھان کي جياري ٿو ۽ پوءِ اوھان کي ماري ٿو، ان کان پوءِ اوھان کي قيامت جي ڏينھن تي گڏ ڪندو جنھن ۾ ڪو شڪ ڪونھي، پر گھڻا ماڻھو نه ٿا ڄاڻن.

وَلِلّٰهِ مُلْكُ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِۗ وَيَوْمَ تَقُوْمُ السَّاعَةُ يَوْمَىِٕذٍ يَّخْسَرُ الْمُبْطِلُوْنَ

wa lillāhi mulkus-samāwāti wal-arḍ(i), wa yauma taqūmus-sā‘atu yauma'iżiy yakhsarul-mubṭilūn(a).

۽ آسمانن ۽ زمين جي بادشاهي الله جي آهي، ۽ قيامت جي ڏينهن ڪوڙا ڪم ڪندڙ ان ڏينهن نقصان ۾ پوندا.

وَتَرٰى كُلَّ اُمَّةٍ جَاثِيَةً ۗ كُلُّ اُمَّةٍ تُدْعٰٓى اِلٰى كِتٰبِهَاۗ اَلْيَوْمَ تُجْزَوْنَ مَا كُنْتُمْ تَعْمَلُوْنَ

wa tarā kulla ummatin jāṡiyah(tan), kullu ummatin tud‘ā ilā kitābihā, al-yauma tujzauna mā kuntum ta‘malūn(a).

۽ (ان ڏينهن) توهان هر جماعت کي گوڏن ڀر ويٺل ڏسندا. هر جماعت کي سڏيو ويندو آهي ته هو پنهنجي خيرات جي ڪتاب (ڏسو). ان ڏينهن توهان کي توهان جي ڪيل ڪمن جو بدلو ڏنو ويندو.

هٰذَا كِتٰبُنَا يَنْطِقُ عَلَيْكُمْ بِالْحَقِّ ۗاِنَّا كُنَّا نَسْتَنْسِخُ مَا كُنْتُمْ تَعْمَلُوْنَ

hāżā kitābunā yanṭiqu ‘alaikum bil-ḥaqq(i), innā kunnā nastansikhu mā kuntum ta‘malūn(a).

(الله فرمايو) ”هي اسان جو ڪتاب آهي جيڪو توهان کي سچ ٻڌائي ٿو. بيشڪ اسان توهان کي حڪم ڏنو آهي ته توهان جيڪي ڪيو آهي اهو لکو.“

فَاَمَّا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَعَمِلُوا الصّٰلِحٰتِ فَيُدْخِلُهُمْ رَبُّهُمْ فِيْ رَحْمَتِهٖۗ ذٰلِكَ هُوَ الْفَوْزُ الْمُبِيْنُ

fa'ammal-lażīna āmanū wa ‘amiluṣ-ṣāliḥāti fayudkhiluhum rabbuhum fī raḥmatih(ī), żālika huwal-fauzul-mubīn(u).

پوءِ جن ايمان آندو ۽ چڱا ڪم ڪيا، الله انهن کي پنهنجي رحمت (جنت) ۾ داخل ڪندو، اها سچي ڪاميابي آهي.

وَاَمَّا الَّذِيْنَ كَفَرُوْاۗ اَفَلَمْ تَكُنْ اٰيٰتِيْ تُتْلٰى عَلَيْكُمْ فَاسْتَكْبَرْتُمْ وَكُنْتُمْ قَوْمًا مُّجْرِمِيْنَ

wa ammal-lażīna kafarū, falam takun āyātī tutlā ‘alaikum fastakbartum wa kuntum qaumam mujrimīn(a).

۽ جيڪي ڪافر آهن (انهن کي چيو ويندو آهي ته) ڇا توهان کي منهنجون آيتون نه پڙهيون ويون پر توهان وڏائي ڪئي ۽ توهان مجرم ٿي پيا؟

وَاِذَا قِيْلَ اِنَّ وَعْدَ اللّٰهِ حَقٌّ وَّالسَّاعَةُ لَا رَيْبَ فِيْهَا قُلْتُمْ مَّا نَدْرِيْ مَا السَّاعَةُۙ اِنْ نَّظُنُّ اِلَّا ظَنًّا وَّمَا نَحْنُ بِمُسْتَيْقِنِيْنَ

wa iżā qīla inna wa‘dallāhi ḥaqquw was-sā‘atu lā raiba fīhā qultum mā nadrī mas-sā‘ah(tu), in naẓunnu illā ẓannaw wa mā naḥnu bimustaiqinīn(a).

۽ جڏهن (اوھان کي) چيو وڃي ٿو ته بيشڪ الله جو واعدو سچو آهي ۽ قيامت جي ڏينهن ۾ ڪو شڪ ناهي، ته اوھين جواب ڏيو ٿا ته اسان کي خبر ناهي ته قيامت جو ڏينهن ڇا آهي، اسين رڳو اندازو لڳائي رهيا آهيون ۽ اسان کي يقين نه آهي.

وَبَدَا لَهُمْ سَيِّاٰتُ مَا عَمِلُوْا وَحَاقَ بِهِمْ مَّا كَانُوْا بِهٖ يَسْتَهْزِءُوْنَ

wa badā lahum sayyi'ātu mā ‘amilū wa ḥāqa bihim mā kānū bihī yastahzi'ūn(a).

۽ انهن جي بڇڙائي انهن تي ظاهر ٿيندي جيڪي اهي ڪندا هئا، ۽ عذاب انهن تي پوندو جن سان اهي مذاق ڪندا هئا.

وَقِيْلَ الْيَوْمَ نَنْسٰىكُمْ كَمَا نَسِيْتُمْ لِقَاۤءَ يَوْمِكُمْ هٰذَاۙ وَمَأْوٰىكُمُ النَّارُ وَمَا لَكُمْ مِّنْ نّٰصِرِيْنَ

wa qīlal-yauma nansākum kamā nasītum liqā'a yaumikum hāżā, wa ma'wākumun nāru wa mā lakum min nāṣirīn(a).

۽ انهن کي چيو ويو ته، ”اڄ اسان توهان کي وساري ڇڏيو آهي جيئن توهان پنهنجي هن ڏينهن جي ملاقات کي وساري ڇڏيو آهي، ۽ توهان جي موٽڻ جي جاءِ جهنم آهي ۽ توهان جو ڪو به مددگار نه هوندو.

ذٰلِكُمْ بِاَنَّكُمُ اتَّخَذْتُمْ اٰيٰتِ اللّٰهِ هُزُوًا وَّغَرَّتْكُمُ الْحَيٰوةُ الدُّنْيَا ۚفَالْيَوْمَ لَا يُخْرَجُوْنَ مِنْهَا وَلَا هُمْ يُسْتَعْتَبُوْنَ

Żālikum bi'annakumuttakhażtum āyātillāhi huzuwaw wa garratkumul-ḥayātud-dun-yā, fal-yauma lā yukhrajūna minhā wa lā hum yusta‘tabūn(a).

اهو ان ڪري جو توهان الله جي آيتن کي مذاق بڻايو آهي ۽ دنيا جي زندگي توهان کي ٺڳيو آهي." تنهن ڪري اڄ انهن کي باهه مان نه ڪڍيو ويندو ۽ نه ئي انهن کي توبه ڪرڻ جو موقعو ڏنو ويندو.

فَلِلّٰهِ الْحَمْدُ رَبِّ السَّمٰوٰتِ وَرَبِّ الْاَرْضِ رَبِّ الْعٰلَمِيْنَ

fa lillāhil-ḥamdu rabbis-samāwāti wa rabbil-arḍi rabbil-‘ālamīn(a).

سڀ تعريفون الله لاءِ آهن جيڪو آسمانن ۽ زمين جو پالڻهار آهي، سڀني جهانن جو پالڻهار آهي.

وَلَهُ الْكِبْرِيَاۤءُ فِى السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِ ۗوَهُوَ الْعَزِيْزُ الْحَكِيْمُ ࣖ ۔

wa lahul-kibriyā'u fis-samāwāti wal-arḍ(i), wa huwal-‘azīzul-ḥakīm(u).

۽ آسمانن ۽ زمين ۾ سڀ شان سندس ئي لاءِ آهي، ۽ هو سڀ کان وڌيڪ غالب ۽ حڪمت وارو آهي.