تَبٰرَكَ الَّذِيْ بِيَدِهِ الْمُلْكُۖ وَهُوَ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيْرٌۙ

tabārakal-lażī biyadihil-mulk(u), wa huwa ‘alā kulli syai'in qadīr(un).

پاڪ آهي الله لاءِ جيڪو (سڀني) بادشاهتن جو مالڪ آهي، ۽ هو هر شيءِ تي قادر آهي.

ۨالَّذِيْ خَلَقَ الْمَوْتَ وَالْحَيٰوةَ لِيَبْلُوَكُمْ اَيُّكُمْ اَحْسَنُ عَمَلًاۗ وَهُوَ الْعَزِيْزُ الْغَفُوْرُۙ

allażī khalaqal-mauta wal-ḥayāta liyabluwakum ayyukum aḥsanu ‘amalā(n), wa huwal-‘azīzul-gafūr(u).

جنهن موت ۽ زندگي پيدا ڪئي ته جيئن توهان کي آزمائي ته توهان مان ڪير عمل ۾ بهتر آهي، ۽ اهو غالب ۽ بخشڻهار آهي.

الَّذِيْ خَلَقَ سَبْعَ سَمٰوٰتٍ طِبَاقًاۗ مَا تَرٰى فِيْ خَلْقِ الرَّحْمٰنِ مِنْ تَفٰوُتٍۗ فَارْجِعِ الْبَصَرَۙ هَلْ تَرٰى مِنْ فُطُوْرٍ

allażī khalaqa sab‘a samāwātin ṭibāqā(n), mā tarā fī khalqir-raḥmāni min tafāwut(in), farji‘il-baṣara hal tarā min fuṭūr(in).

جنهن ست آسمان طبقن ۾ پيدا ڪيا. توهان رحمٰن خدا جي تخليق ۾ ڪا به شيءِ غير متوازن نه ڏسندا. پوءِ ٻيهر ڏسو، ڇا توهان کي ڪا خرابي نظر اچي ٿي؟

ثُمَّ ارْجِعِ الْبَصَرَ كَرَّتَيْنِ يَنْقَلِبْ اِلَيْكَ الْبَصَرُ خَاسِئًا وَّهُوَ حَسِيْرٌ

Ṡummarji‘il-baṣara karrataini yanqalib ilaikal-baṣaru khāsi'aw wa huwa ḥasīr(un).

پوءِ (پنهنجي) نظر کي هڪ ڀيرو ٻيهر (۽) هڪ ڀيرو ٻيهر ڏسو، يقيناً توهان جي نظر توهان ڏانهن موٽندي بغير ڪنهن نقص جي ۽ اها (توهان جي نظر) ٿڪل حالت ۾.

وَلَقَدْ زَيَّنَّا السَّمَاۤءَ الدُّنْيَا بِمَصَابِيْحَ وَجَعَلْنٰهَا رُجُوْمًا لِّلشَّيٰطِيْنِ وَاَعْتَدْنَا لَهُمْ عَذَابَ السَّعِيْرِ

wa laqad zayyannas-samā'ad-dun-yā bimaṣābīḥa wa ja‘alnāhā rujūmal lisy-syayāṭīni wa a‘tadnā lahum ‘ażābas-sa‘īr(i).

۽ بيشڪ اسان ويجهي آسمان کي تارن سان سينگاريو آهي ۽ اسان انهن (تارن) کي شيطانن لاءِ اڇلائڻ جا اوزار بڻايو آهي، ۽ اسان انهن لاءِ باهه جي باهه جو عذاب تيار ڪيو آهي.

وَلِلَّذِيْنَ كَفَرُوْا بِرَبِّهِمْ عَذَابُ جَهَنَّمَۗ وَبِئْسَ الْمَصِيْرُ

wa lil-lażīna kafarū birabbihim ‘ażābu jahannam(a), wa bi'sal-maṣīr(u).

۽ جيڪي پنهنجي پالڻهار جو انڪار ڪن ٿا انهن کي دوزخ جو عذاب ملندو، ۽ اها موٽڻ جي جاءِ تمام خراب آهي.

اِذَآ اُلْقُوْا فِيْهَا سَمِعُوْا لَهَا شَهِيْقًا وَّهِيَ تَفُوْرُۙ

iżā ulqū fīhā sami‘ū lahā syahīqaw wa hiya tafūr(u).

جڏهن انهن کي ان ۾ اڇلايو ويو ته انهن دوزخ جا خوفناڪ آواز ٻڌا، جڏهن ته اهو ساڙي رهيو هو،

تَكَادُ تَمَيَّزُ مِنَ الْغَيْظِۗ كُلَّمَآ اُلْقِيَ فِيْهَا فَوْجٌ سَاَلَهُمْ خَزَنَتُهَآ اَلَمْ يَأْتِكُمْ نَذِيْرٌۙ

takādu tamayyazu minal-gaiẓ(i), kullamā ulqiya fīhā faujun sa'alahum khazanatuhā alam ya'tikum nażīr(un).

غضب سان ڦاٽي پوڻ تي. جڏهن به ڪا ٽولي (ڪافرن جي) ان ۾ اڇلائي ويندي ته ان جا داروغا (انهن کان پڇندا ته) ڇا توهان وٽ (دنيا ۾) ڪو ڊيڄاريندڙ نه آيو هو؟

قَالُوْا بَلٰى قَدْ جَاۤءَنَا نَذِيْرٌ ەۙ فَكَذَّبْنَا وَقُلْنَا مَا نَزَّلَ اللّٰهُ مِنْ شَيْءٍۖ اِنْ اَنْتُمْ اِلَّا فِيْ ضَلٰلٍ كَبِيْرٍ

qālū balā qad jā'anā nażīr(un), fa każżabnā wa qulnā mā nazzalallāhu min syai'(in), in antum illā fī ḍalālin kabīr(in).

انهن جواب ڏنو ته هائو، بيشڪ اسان وٽ ڊيڄاريندڙ آيو آهي، پر اسان (ان کي) ڪوڙو چيو ۽ چيو ته الله ڪجهه به نازل نه ڪيو آهي، توهان اصل ۾ وڏي گمراهي ۾ آهيو.

وَقَالُوْا لَوْ كُنَّا نَسْمَعُ اَوْ نَعْقِلُ مَا كُنَّا فِيْٓ اَصْحٰبِ السَّعِيْرِ

wa qālū lau kunnā nasma‘u au na‘qilu mā kunnā fī aṣḥābis-sa‘īr(i).

۽ چيائون ته جيڪڏهن اسان (اڳ ۾) ٻڌون ها يا ان تي غور ڪريون ها ته اسان دوزخ جي ٻرندڙ باهه وارن مان نه هجون ها.

فَاعْتَرَفُوْا بِذَنْۢبِهِمْۚ فَسُحْقًا لِّاَصْحٰبِ السَّعِيْرِ

fa‘tarafū biżambihim, fasuḥqal li'aṣḥābis-sa‘īr(i).

پوءِ انهن پنهنجو گناهه اقرار ڪيو، پر (الله جي رحمت کان) تمام پري آهن باهه جي باهه جا رهواسي.

اِنَّ الَّذِيْنَ يَخْشَوْنَ رَبَّهُمْ بِالْغَيْبِ لَهُمْ مَّغْفِرَةٌ وَّاَجْرٌ كَبِيْرٌ

innal-lażīna yakhsyauna rabbahum bil-gaibi lahum magfiratuw wa ajrun kabīr(un).

بيشڪ جيڪي ماڻهو پنهنجي رب کان ڊڄن ٿا جنهن کي انهن ڏٺو به ناهي، انهن لاءِ بخشش ۽ وڏو اجر آهي.

وَاَسِرُّوْا قَوْلَكُمْ اَوِ اجْهَرُوْا بِهٖۗ اِنَّهٗ عَلِيْمٌ ۢبِذَاتِ الصُّدُوْرِ

wa asirrū qaulakum awijharū bih(ī), innahū ‘alīmum biżātiṣ-ṣudūr(i).

۽ پنھنجا لفظ ڳجھا رکو يا انھن کي پڌرو ڪريو، بيشڪ اھو سڀني دلين جو ڄاڻندڙ آھي.

اَلَا يَعْلَمُ مَنْ خَلَقَۗ وَهُوَ اللَّطِيْفُ الْخَبِيْرُ ࣖ

alā ya‘lamu man khalaq(a), wa huwal-laṭīful-khabīr(u).

ڇا اهو (مناسب) آهي ته الله جنهن ان کي پيدا ڪيو آهي اهو نه ٿو ڄاڻي؟ ۽ هو سڀ کان وڌيڪ باریک بین ۽ سڀ ڪجهه ڄاڻڻ وارو آهي.

هُوَ الَّذِيْ جَعَلَ لَكُمُ الْاَرْضَ ذَلُوْلًا فَامْشُوْا فِيْ مَنَاكِبِهَا وَكُلُوْا مِنْ رِّزْقِهٖۗ وَاِلَيْهِ النُّشُوْرُ

huwal-lażī ja‘ala lakumul-arḍa żalūlan famsyū fī manākibihā wa kulū mir rizqih(ī), wa ilaihin-nusyūr(u).

اُهو ئي آهي جنهن زمين کي توهان لاءِ گهمڻ لاءِ آسان بڻايو آهي، تنهن ڪري ان جي سڀني ڪنڊن ۾ ڳولهيو ۽ سندس رزق مان کائو، ۽ توهان (جيئرا ٿيڻ کان پوءِ) صرف ان ڏانهن موٽندؤ.

ءَاَمِنْتُمْ مَّنْ فِى السَّمَاۤءِ اَنْ يَّخْسِفَ بِكُمُ الْاَرْضَ فَاِذَا هِيَ تَمُوْرُۙ

a'amintum man fis-samā'i ay yakhsifa bikumul-arḍa fa'iżā hiya tamūr(u).

ڇا توهان کي بي خوفي آهي ته جيڪو آسمانن ۾ آهي، اهو توهان کي زمين ۾ نه ڳڙڪائي ڇڏي جڏهن اها اوچتو ڌڏي؟

اَمْ اَمِنْتُمْ مَّنْ فِى السَّمَاۤءِ اَنْ يُّرْسِلَ عَلَيْكُمْ حَاصِبًاۗ فَسَتَعْلَمُوْنَ كَيْفَ نَذِيْرِ

am amintum man fis-samā'i ay yursila ‘alaikum ḥāṣibā(n), fa sata‘lamūna kaifa nażīr(i).

يا ڇا توهان کي يقين آهي ته جيڪو آسمان ۾ آهي اهو توهان تي پٿرن جو طوفان نه موڪليندو؟ پر توهان جلد ئي ڄاڻندؤ ته منهنجي ڊيڄارڻ کي رد ڪرڻ جو نتيجو ڇا آهي؟

وَلَقَدْ كَذَّبَ الَّذِيْنَ مِنْ قَبْلِهِمْ فَكَيْفَ كَانَ نَكِيْرِ

wa laqad każżabal-lażīna min qablihim fakaifa kāna nakīr(i).

۽ بيشڪ جيڪي انهن کان اڳ هئا تن به (سندس پيغمبرن کي) ڪوڙو چيو، پوءِ منهنجو غضب ڪيترو وڏو آهي!

اَوَلَمْ يَرَوْا اِلَى الطَّيْرِ فَوْقَهُمْ صٰۤفّٰتٍ وَّيَقْبِضْنَۘ مَا يُمْسِكُهُنَّ اِلَّا الرَّحْمٰنُۗ اِنَّهٗ بِكُلِّ شَيْءٍۢ بَصِيْرٌ

awalam yarau ilaṭ-ṭairi fauqahum ṣāffātiw wa yaqbiḍn(a), mā yumsikuhunna illar-raḥmān(u), innahū bikulli syai'im baṣīr(un).

ڇا اهي پنهنجي مٿان پکين کي نٿا ڏسن جيڪي پنھنجا پر پکيڙين ٿا ۽ بند ڪن ٿا؟ انهن کي رحمٰن کانسواءِ ڪو به (هوا ۾) نٿو جهلي، بيشڪ اهو هر شيءِ کي ڏسندڙ آهي.

اَمَّنْ هٰذَا الَّذِيْ هُوَ جُنْدٌ لَّكُمْ يَنْصُرُكُمْ مِّنْ دُوْنِ الرَّحْمٰنِۗ اِنِ الْكٰفِرُوْنَ اِلَّا فِيْ غُرُوْرٍۚ

am man hāżal-lażī huwa jundul lakum yanṣurukum min dūnir-raḥmān(i), inil-kāfirūna illā fī gurūr(in).

يا اوھان لاءِ ڪير اهڙو لشڪر آھي جيڪو اوھان کي بچائي سگھي سواءِ ٻاجھاري (الله) جي؟ جيڪي ڪافر آھن سي رڳو فريب ۾ آھن.

اَمَّنْ هٰذَا الَّذِيْ يَرْزُقُكُمْ اِنْ اَمْسَكَ رِزْقَهٗ ۚ بَلْ لَّجُّوْا فِيْ عُتُوٍّ وَّنُفُوْرٍ

am man hāżal-lażī yarzuqukum in amsaka rizqah(ū), bal lajjū fī ‘utuwwiw wa nufūr(in).

يا جيڪڏهن هو پنهنجو رزق روڪي ڇڏي ته ڪير توهان کي رزق ڏئي سگهي ٿو؟ حقيقت ۾، اهي هميشه وڏائي ۾ آهن ۽ پاڻ کي (سچائي کان) پري رکن ٿا.

اَفَمَنْ يَّمْشِيْ مُكِبًّا عَلٰى وَجْهِهٖٓ اَهْدٰىٓ اَمَّنْ يَّمْشِيْ سَوِيًّا عَلٰى صِرَاطٍ مُّسْتَقِيْمٍ

afamay yamsyī mukibban ‘alā wajhihī ahdā ammay yamsyī sawiyyan ‘alā ṣirāṭim mustaqīm(in).

ڇا اهو جيڪو منهن هيٺ ڪري رڙهندو آهي (نيڪيءَ ۾) وڌيڪ هدايت يافته آهي يا اهو جيڪو سڌي رستي تي سڌو هلي ٿو؟

قُلْ هُوَ الَّذِيْٓ اَنْشَاَكُمْ وَجَعَلَ لَكُمُ السَّمْعَ وَالْاَبْصَارَ وَالْاَفْـِٕدَةَۗ قَلِيْلًا مَّا تَشْكُرُوْنَ

qul huwal-lażī ansya'akum wa ja‘ala lakumus-sam‘a wal-abṣāra wal-af'idah(ta), qalīlam mā tasykurūn(a).

چئو تہ، ”اُھو (الله) آھي جنھن اوھان کي پيدا ڪيو ۽ اوھان کي ڪن، اکيون ۽ ضمير ڏنا، (پر) اوھين تمام گھٽ شڪرگذار آھيو.“

قُلْ هُوَ الَّذِيْ ذَرَاَكُمْ فِى الْاَرْضِ وَاِلَيْهِ تُحْشَرُوْنَ

qul huwal-lażī żara'akum fil-arḍi wa ilaihi tuḥsyarūn(a).

چئو تہ، اھو (الله) آھي جنھن اوھان کي زمين تي پکيڙيو ۽ اوھين ان ڏانھن گڏ ڪيا ويندؤ.

وَيَقُوْلُوْنَ مَتٰى هٰذَا الْوَعْدُ اِنْ كُنْتُمْ صٰدِقِيْنَ

wa yaqūlūna matā hāżal-wa‘du in kuntum ṣādiqīn(a).

۽ چيائون ته جيڪڏهن توهان سچا آهيو ته ڌمڪي ڪڏهن ايندي؟

قُلْ اِنَّمَا الْعِلْمُ عِنْدَ اللّٰهِ ۖوَاِنَّمَآ اَنَا۠ نَذِيْرٌ مُّبِيْنٌ

qul innamal-‘ilmu ‘indallāh(i), wa innamā ana nażīrum mubīn(un).

(اي پيغمبر) چؤ ته بيشڪ (قيامت جي ڏينهن جو) علم صرف الله وٽ آهي. ۽ مان صرف ڊيڄاريندڙ آهيان جيڪو وضاحت ڪري ٿو.

فَلَمَّا رَاَوْهُ زُلْفَةً سِيْۤـَٔتْ وُجُوْهُ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا وَقِيْلَ هٰذَا الَّذِيْ كُنْتُمْ بِهٖ تَدَّعُوْنَ

falammā ra'auhu zulfatan sī'at wujūhul-lażīna kafarū wa qīla hāżal-lażī kuntum bihī tadda‘ūn(a).

پوءِ جڏهن انهن ڏٺو ته (قيامت جي ڏينهن) عذاب ويجهو آيو آهي، تڏهن ڪافرن جا چهرا ڪارا ٿي ويا ۽ (انهن کي) چيو ويو ته هي اهو (عذاب) آهي جيڪو توهان اڳ ۾ گهرندا هئا.

قُلْ اَرَءَيْتُمْ اِنْ اَهْلَكَنِيَ اللّٰهُ وَمَنْ مَّعِيَ اَوْ رَحِمَنَاۙ فَمَنْ يُّجِيْرُ الْكٰفِرِيْنَ مِنْ عَذَابٍ اَلِيْمٍ

qul ara'aitum in ahlakaniyallāhu wa mam ma‘iya au raḥimanā, famay yujīrul-kāfirīna min ‘ażābin alīm(in).

(اي پيغمبر) چئو تہ ڇا اوھان کي خبر آھي تہ جيڪڏھن الله مون کي ۽ جيڪي مون سان گڏ آھن تن کي قتل ڪري يا اسان تي رحم ڪري (تہ اسين بھشت ۾ داخل ٿينداسين) تہ پوءِ ڪافرن کي ڏکوئيندڙ عذاب کان ڪير بچائيندو؟

قُلْ هُوَ الرَّحْمٰنُ اٰمَنَّا بِهٖ وَعَلَيْهِ تَوَكَّلْنَاۚ فَسَتَعْلَمُوْنَ مَنْ هُوَ فِيْ ضَلٰلٍ مُّبِيْنٍ

qul huwar-raḥmānu āmannā bihī wa ‘alaihi tawakkalnā, fasata‘lamūna man huwa fī ḍalālim mubīn(in).

چئو تہ، ”اھو ٻاجھارو آھي، اسان مٿس ايمان آندو آھي ۽ مٿس ڀروسو ڪيو آھي، پوءِ ھڪ ڏينھن اوھان کي خبر پوندي تہ ڪير پڌري گمراھيءَ ۾ آھي.“

قُلْ اَرَءَيْتُمْ اِنْ اَصْبَحَ مَاۤؤُكُمْ غَوْرًا فَمَنْ يَّأْتِيْكُمْ بِمَاۤءٍ مَّعِيْنٍ ࣖ

qul ara'aitum in aṣbaḥa mā'ukum gauran famay ya'tīkum bimā'im ma‘īn(in).

(محمد ﷺ) چئو ته، مون کي ٻڌايو ته جيڪڏهن توهان جا پاڻي جا ذريعا سڪي وڃن ته پوءِ توهان کي وهندڙ پاڻي ڪير ڏيندو؟

تَبٰرَكَ الَّذِيْ بِيَدِهِ الْمُلْكُۖ وَهُوَ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيْرٌۙ

tabārakal-lażī biyadihil-mulk(u), wa huwa ‘alā kulli syai'in qadīr(un).

پاڪ آهي الله لاءِ جيڪو (سڀني) بادشاهتن جو مالڪ آهي، ۽ هو هر شيءِ تي قادر آهي.

ۨالَّذِيْ خَلَقَ الْمَوْتَ وَالْحَيٰوةَ لِيَبْلُوَكُمْ اَيُّكُمْ اَحْسَنُ عَمَلًاۗ وَهُوَ الْعَزِيْزُ الْغَفُوْرُۙ

allażī khalaqal-mauta wal-ḥayāta liyabluwakum ayyukum aḥsanu ‘amalā(n), wa huwal-‘azīzul-gafūr(u).

جنهن موت ۽ زندگي پيدا ڪئي ته جيئن توهان کي آزمائي ته توهان مان ڪير عمل ۾ بهتر آهي، ۽ اهو غالب ۽ بخشڻهار آهي.

الَّذِيْ خَلَقَ سَبْعَ سَمٰوٰتٍ طِبَاقًاۗ مَا تَرٰى فِيْ خَلْقِ الرَّحْمٰنِ مِنْ تَفٰوُتٍۗ فَارْجِعِ الْبَصَرَۙ هَلْ تَرٰى مِنْ فُطُوْرٍ

allażī khalaqa sab‘a samāwātin ṭibāqā(n), mā tarā fī khalqir-raḥmāni min tafāwut(in), farji‘il-baṣara hal tarā min fuṭūr(in).

جنهن ست آسمان طبقن ۾ پيدا ڪيا. توهان رحمٰن خدا جي تخليق ۾ ڪا به شيءِ غير متوازن نه ڏسندا. پوءِ ٻيهر ڏسو، ڇا توهان کي ڪا خرابي نظر اچي ٿي؟

ثُمَّ ارْجِعِ الْبَصَرَ كَرَّتَيْنِ يَنْقَلِبْ اِلَيْكَ الْبَصَرُ خَاسِئًا وَّهُوَ حَسِيْرٌ

Ṡummarji‘il-baṣara karrataini yanqalib ilaikal-baṣaru khāsi'aw wa huwa ḥasīr(un).

پوءِ (پنهنجي) نظر کي هڪ ڀيرو ٻيهر (۽) هڪ ڀيرو ٻيهر ڏسو، يقيناً توهان جي نظر توهان ڏانهن موٽندي بغير ڪنهن نقص جي ۽ اها (توهان جي نظر) ٿڪل حالت ۾.

وَلَقَدْ زَيَّنَّا السَّمَاۤءَ الدُّنْيَا بِمَصَابِيْحَ وَجَعَلْنٰهَا رُجُوْمًا لِّلشَّيٰطِيْنِ وَاَعْتَدْنَا لَهُمْ عَذَابَ السَّعِيْرِ

wa laqad zayyannas-samā'ad-dun-yā bimaṣābīḥa wa ja‘alnāhā rujūmal lisy-syayāṭīni wa a‘tadnā lahum ‘ażābas-sa‘īr(i).

۽ بيشڪ اسان ويجهي آسمان کي تارن سان سينگاريو آهي ۽ اسان انهن (تارن) کي شيطانن لاءِ اڇلائڻ جا اوزار بڻايو آهي، ۽ اسان انهن لاءِ باهه جي باهه جو عذاب تيار ڪيو آهي.

وَلِلَّذِيْنَ كَفَرُوْا بِرَبِّهِمْ عَذَابُ جَهَنَّمَۗ وَبِئْسَ الْمَصِيْرُ

wa lil-lażīna kafarū birabbihim ‘ażābu jahannam(a), wa bi'sal-maṣīr(u).

۽ جيڪي پنهنجي پالڻهار جو انڪار ڪن ٿا انهن کي دوزخ جو عذاب ملندو، ۽ اها موٽڻ جي جاءِ تمام خراب آهي.

اِذَآ اُلْقُوْا فِيْهَا سَمِعُوْا لَهَا شَهِيْقًا وَّهِيَ تَفُوْرُۙ

iżā ulqū fīhā sami‘ū lahā syahīqaw wa hiya tafūr(u).

جڏهن انهن کي ان ۾ اڇلايو ويو ته انهن دوزخ جا خوفناڪ آواز ٻڌا، جڏهن ته اهو ساڙي رهيو هو،

تَكَادُ تَمَيَّزُ مِنَ الْغَيْظِۗ كُلَّمَآ اُلْقِيَ فِيْهَا فَوْجٌ سَاَلَهُمْ خَزَنَتُهَآ اَلَمْ يَأْتِكُمْ نَذِيْرٌۙ

takādu tamayyazu minal-gaiẓ(i), kullamā ulqiya fīhā faujun sa'alahum khazanatuhā alam ya'tikum nażīr(un).

غضب سان ڦاٽي پوڻ تي. جڏهن به ڪا ٽولي (ڪافرن جي) ان ۾ اڇلائي ويندي ته ان جا داروغا (انهن کان پڇندا ته) ڇا توهان وٽ (دنيا ۾) ڪو ڊيڄاريندڙ نه آيو هو؟

قَالُوْا بَلٰى قَدْ جَاۤءَنَا نَذِيْرٌ ەۙ فَكَذَّبْنَا وَقُلْنَا مَا نَزَّلَ اللّٰهُ مِنْ شَيْءٍۖ اِنْ اَنْتُمْ اِلَّا فِيْ ضَلٰلٍ كَبِيْرٍ

qālū balā qad jā'anā nażīr(un), fa każżabnā wa qulnā mā nazzalallāhu min syai'(in), in antum illā fī ḍalālin kabīr(in).

انهن جواب ڏنو ته هائو، بيشڪ اسان وٽ ڊيڄاريندڙ آيو آهي، پر اسان (ان کي) ڪوڙو چيو ۽ چيو ته الله ڪجهه به نازل نه ڪيو آهي، توهان اصل ۾ وڏي گمراهي ۾ آهيو.

وَقَالُوْا لَوْ كُنَّا نَسْمَعُ اَوْ نَعْقِلُ مَا كُنَّا فِيْٓ اَصْحٰبِ السَّعِيْرِ

wa qālū lau kunnā nasma‘u au na‘qilu mā kunnā fī aṣḥābis-sa‘īr(i).

۽ چيائون ته جيڪڏهن اسان (اڳ ۾) ٻڌون ها يا ان تي غور ڪريون ها ته اسان دوزخ جي ٻرندڙ باهه وارن مان نه هجون ها.

فَاعْتَرَفُوْا بِذَنْۢبِهِمْۚ فَسُحْقًا لِّاَصْحٰبِ السَّعِيْرِ

fa‘tarafū biżambihim, fasuḥqal li'aṣḥābis-sa‘īr(i).

پوءِ انهن پنهنجو گناهه اقرار ڪيو، پر (الله جي رحمت کان) تمام پري آهن باهه جي باهه جا رهواسي.

اِنَّ الَّذِيْنَ يَخْشَوْنَ رَبَّهُمْ بِالْغَيْبِ لَهُمْ مَّغْفِرَةٌ وَّاَجْرٌ كَبِيْرٌ

innal-lażīna yakhsyauna rabbahum bil-gaibi lahum magfiratuw wa ajrun kabīr(un).

بيشڪ جيڪي ماڻهو پنهنجي رب کان ڊڄن ٿا جنهن کي انهن ڏٺو به ناهي، انهن لاءِ بخشش ۽ وڏو اجر آهي.

وَاَسِرُّوْا قَوْلَكُمْ اَوِ اجْهَرُوْا بِهٖۗ اِنَّهٗ عَلِيْمٌ ۢبِذَاتِ الصُّدُوْرِ

wa asirrū qaulakum awijharū bih(ī), innahū ‘alīmum biżātiṣ-ṣudūr(i).

۽ پنھنجا لفظ ڳجھا رکو يا انھن کي پڌرو ڪريو، بيشڪ اھو سڀني دلين جو ڄاڻندڙ آھي.

اَلَا يَعْلَمُ مَنْ خَلَقَۗ وَهُوَ اللَّطِيْفُ الْخَبِيْرُ ࣖ

alā ya‘lamu man khalaq(a), wa huwal-laṭīful-khabīr(u).

ڇا اهو (مناسب) آهي ته الله جنهن ان کي پيدا ڪيو آهي اهو نه ٿو ڄاڻي؟ ۽ هو سڀ کان وڌيڪ باریک بین ۽ سڀ ڪجهه ڄاڻڻ وارو آهي.

هُوَ الَّذِيْ جَعَلَ لَكُمُ الْاَرْضَ ذَلُوْلًا فَامْشُوْا فِيْ مَنَاكِبِهَا وَكُلُوْا مِنْ رِّزْقِهٖۗ وَاِلَيْهِ النُّشُوْرُ

huwal-lażī ja‘ala lakumul-arḍa żalūlan famsyū fī manākibihā wa kulū mir rizqih(ī), wa ilaihin-nusyūr(u).

اُهو ئي آهي جنهن زمين کي توهان لاءِ گهمڻ لاءِ آسان بڻايو آهي، تنهن ڪري ان جي سڀني ڪنڊن ۾ ڳولهيو ۽ سندس رزق مان کائو، ۽ توهان (جيئرا ٿيڻ کان پوءِ) صرف ان ڏانهن موٽندؤ.

ءَاَمِنْتُمْ مَّنْ فِى السَّمَاۤءِ اَنْ يَّخْسِفَ بِكُمُ الْاَرْضَ فَاِذَا هِيَ تَمُوْرُۙ

a'amintum man fis-samā'i ay yakhsifa bikumul-arḍa fa'iżā hiya tamūr(u).

ڇا توهان کي بي خوفي آهي ته جيڪو آسمانن ۾ آهي، اهو توهان کي زمين ۾ نه ڳڙڪائي ڇڏي جڏهن اها اوچتو ڌڏي؟

اَمْ اَمِنْتُمْ مَّنْ فِى السَّمَاۤءِ اَنْ يُّرْسِلَ عَلَيْكُمْ حَاصِبًاۗ فَسَتَعْلَمُوْنَ كَيْفَ نَذِيْرِ

am amintum man fis-samā'i ay yursila ‘alaikum ḥāṣibā(n), fa sata‘lamūna kaifa nażīr(i).

يا ڇا توهان کي يقين آهي ته جيڪو آسمان ۾ آهي اهو توهان تي پٿرن جو طوفان نه موڪليندو؟ پر توهان جلد ئي ڄاڻندؤ ته منهنجي ڊيڄارڻ کي رد ڪرڻ جو نتيجو ڇا آهي؟

وَلَقَدْ كَذَّبَ الَّذِيْنَ مِنْ قَبْلِهِمْ فَكَيْفَ كَانَ نَكِيْرِ

wa laqad każżabal-lażīna min qablihim fakaifa kāna nakīr(i).

۽ بيشڪ جيڪي انهن کان اڳ هئا تن به (سندس پيغمبرن کي) ڪوڙو چيو، پوءِ منهنجو غضب ڪيترو وڏو آهي!

اَوَلَمْ يَرَوْا اِلَى الطَّيْرِ فَوْقَهُمْ صٰۤفّٰتٍ وَّيَقْبِضْنَۘ مَا يُمْسِكُهُنَّ اِلَّا الرَّحْمٰنُۗ اِنَّهٗ بِكُلِّ شَيْءٍۢ بَصِيْرٌ

awalam yarau ilaṭ-ṭairi fauqahum ṣāffātiw wa yaqbiḍn(a), mā yumsikuhunna illar-raḥmān(u), innahū bikulli syai'im baṣīr(un).

ڇا اهي پنهنجي مٿان پکين کي نٿا ڏسن جيڪي پنھنجا پر پکيڙين ٿا ۽ بند ڪن ٿا؟ انهن کي رحمٰن کانسواءِ ڪو به (هوا ۾) نٿو جهلي، بيشڪ اهو هر شيءِ کي ڏسندڙ آهي.

اَمَّنْ هٰذَا الَّذِيْ هُوَ جُنْدٌ لَّكُمْ يَنْصُرُكُمْ مِّنْ دُوْنِ الرَّحْمٰنِۗ اِنِ الْكٰفِرُوْنَ اِلَّا فِيْ غُرُوْرٍۚ

am man hāżal-lażī huwa jundul lakum yanṣurukum min dūnir-raḥmān(i), inil-kāfirūna illā fī gurūr(in).

يا اوھان لاءِ ڪير اهڙو لشڪر آھي جيڪو اوھان کي بچائي سگھي سواءِ ٻاجھاري (الله) جي؟ جيڪي ڪافر آھن سي رڳو فريب ۾ آھن.

اَمَّنْ هٰذَا الَّذِيْ يَرْزُقُكُمْ اِنْ اَمْسَكَ رِزْقَهٗ ۚ بَلْ لَّجُّوْا فِيْ عُتُوٍّ وَّنُفُوْرٍ

am man hāżal-lażī yarzuqukum in amsaka rizqah(ū), bal lajjū fī ‘utuwwiw wa nufūr(in).

يا جيڪڏهن هو پنهنجو رزق روڪي ڇڏي ته ڪير توهان کي رزق ڏئي سگهي ٿو؟ حقيقت ۾، اهي هميشه وڏائي ۾ آهن ۽ پاڻ کي (سچائي کان) پري رکن ٿا.

اَفَمَنْ يَّمْشِيْ مُكِبًّا عَلٰى وَجْهِهٖٓ اَهْدٰىٓ اَمَّنْ يَّمْشِيْ سَوِيًّا عَلٰى صِرَاطٍ مُّسْتَقِيْمٍ

afamay yamsyī mukibban ‘alā wajhihī ahdā ammay yamsyī sawiyyan ‘alā ṣirāṭim mustaqīm(in).

ڇا اهو جيڪو منهن هيٺ ڪري رڙهندو آهي (نيڪيءَ ۾) وڌيڪ هدايت يافته آهي يا اهو جيڪو سڌي رستي تي سڌو هلي ٿو؟

قُلْ هُوَ الَّذِيْٓ اَنْشَاَكُمْ وَجَعَلَ لَكُمُ السَّمْعَ وَالْاَبْصَارَ وَالْاَفْـِٕدَةَۗ قَلِيْلًا مَّا تَشْكُرُوْنَ

qul huwal-lażī ansya'akum wa ja‘ala lakumus-sam‘a wal-abṣāra wal-af'idah(ta), qalīlam mā tasykurūn(a).

چئو تہ، ”اُھو (الله) آھي جنھن اوھان کي پيدا ڪيو ۽ اوھان کي ڪن، اکيون ۽ ضمير ڏنا، (پر) اوھين تمام گھٽ شڪرگذار آھيو.“

قُلْ هُوَ الَّذِيْ ذَرَاَكُمْ فِى الْاَرْضِ وَاِلَيْهِ تُحْشَرُوْنَ

qul huwal-lażī żara'akum fil-arḍi wa ilaihi tuḥsyarūn(a).

چئو تہ، اھو (الله) آھي جنھن اوھان کي زمين تي پکيڙيو ۽ اوھين ان ڏانھن گڏ ڪيا ويندؤ.

وَيَقُوْلُوْنَ مَتٰى هٰذَا الْوَعْدُ اِنْ كُنْتُمْ صٰدِقِيْنَ

wa yaqūlūna matā hāżal-wa‘du in kuntum ṣādiqīn(a).

۽ چيائون ته جيڪڏهن توهان سچا آهيو ته ڌمڪي ڪڏهن ايندي؟

قُلْ اِنَّمَا الْعِلْمُ عِنْدَ اللّٰهِ ۖوَاِنَّمَآ اَنَا۠ نَذِيْرٌ مُّبِيْنٌ

qul innamal-‘ilmu ‘indallāh(i), wa innamā ana nażīrum mubīn(un).

(اي پيغمبر) چؤ ته بيشڪ (قيامت جي ڏينهن جو) علم صرف الله وٽ آهي. ۽ مان صرف ڊيڄاريندڙ آهيان جيڪو وضاحت ڪري ٿو.

فَلَمَّا رَاَوْهُ زُلْفَةً سِيْۤـَٔتْ وُجُوْهُ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا وَقِيْلَ هٰذَا الَّذِيْ كُنْتُمْ بِهٖ تَدَّعُوْنَ

falammā ra'auhu zulfatan sī'at wujūhul-lażīna kafarū wa qīla hāżal-lażī kuntum bihī tadda‘ūn(a).

پوءِ جڏهن انهن ڏٺو ته (قيامت جي ڏينهن) عذاب ويجهو آيو آهي، تڏهن ڪافرن جا چهرا ڪارا ٿي ويا ۽ (انهن کي) چيو ويو ته هي اهو (عذاب) آهي جيڪو توهان اڳ ۾ گهرندا هئا.

قُلْ اَرَءَيْتُمْ اِنْ اَهْلَكَنِيَ اللّٰهُ وَمَنْ مَّعِيَ اَوْ رَحِمَنَاۙ فَمَنْ يُّجِيْرُ الْكٰفِرِيْنَ مِنْ عَذَابٍ اَلِيْمٍ

qul ara'aitum in ahlakaniyallāhu wa mam ma‘iya au raḥimanā, famay yujīrul-kāfirīna min ‘ażābin alīm(in).

(اي پيغمبر) چئو تہ ڇا اوھان کي خبر آھي تہ جيڪڏھن الله مون کي ۽ جيڪي مون سان گڏ آھن تن کي قتل ڪري يا اسان تي رحم ڪري (تہ اسين بھشت ۾ داخل ٿينداسين) تہ پوءِ ڪافرن کي ڏکوئيندڙ عذاب کان ڪير بچائيندو؟

قُلْ هُوَ الرَّحْمٰنُ اٰمَنَّا بِهٖ وَعَلَيْهِ تَوَكَّلْنَاۚ فَسَتَعْلَمُوْنَ مَنْ هُوَ فِيْ ضَلٰلٍ مُّبِيْنٍ

qul huwar-raḥmānu āmannā bihī wa ‘alaihi tawakkalnā, fasata‘lamūna man huwa fī ḍalālim mubīn(in).

چئو تہ، ”اھو ٻاجھارو آھي، اسان مٿس ايمان آندو آھي ۽ مٿس ڀروسو ڪيو آھي، پوءِ ھڪ ڏينھن اوھان کي خبر پوندي تہ ڪير پڌري گمراھيءَ ۾ آھي.“

قُلْ اَرَءَيْتُمْ اِنْ اَصْبَحَ مَاۤؤُكُمْ غَوْرًا فَمَنْ يَّأْتِيْكُمْ بِمَاۤءٍ مَّعِيْنٍ ࣖ

qul ara'aitum in aṣbaḥa mā'ukum gauran famay ya'tīkum bimā'im ma‘īn(in).

(محمد ﷺ) چئو ته، مون کي ٻڌايو ته جيڪڏهن توهان جا پاڻي جا ذريعا سڪي وڃن ته پوءِ توهان کي وهندڙ پاڻي ڪير ڏيندو؟