حٰمۤ ۚ

Ḥā mīm.

ها مِم

تَنْزِيْلُ الْكِتٰبِ مِنَ اللّٰهِ الْعَزِيْزِ الْعَلِيْمِۙ

tanzīlul-kitābi minallāhil-‘azīzil-‘alīm(i).

هي ڪتاب (قرآن) الله تعاليٰ جي طرفان نازل ٿيو آهي جيڪو غالب ۽ سڀ ڪجهه ڄاڻندڙ آهي.

غَافِرِ الذَّنْۢبِ وَقَابِلِ التَّوْبِ شَدِيْدِ الْعِقَابِ ذِى الطَّوْلِۗ لَآ اِلٰهَ اِلَّا هُوَ ۗاِلَيْهِ الْمَصِيْرُ

gāfiriż-żambi wa qābilit-taubi syadīdil-‘iqābi żiṭ-ṭaul(i), lā ilāha illā huw(a), ilaihil-maṣīr(u).

اُهو ئي آهي جيڪو گناهه بخشيندو آهي ۽ توبه قبول ڪندو آهي ۽ سخت سزا ڏيندڙ آهي، اُهو فضل وارو آهي، ان کان سواءِ ڪو به معبود ناهي، ان ڏانهن (سڀ مخلوق) موٽڻ وارا آهن.

مَا يُجَادِلُ فِيْٓ اٰيٰتِ اللّٰهِ اِلَّا الَّذِيْنَ كَفَرُوْا فَلَا يَغْرُرْكَ تَقَلُّبُهُمْ فِى الْبِلَادِ

mā yujādilu fī āyātillāhi illal-lażīna kafarū falā yagrurka taqallubuhum fil-bilād(i).

ڪافرن کان سواءِ الله جي آيتن بابت ڪو به تڪرار نٿو ڪري، تنهن ڪري، سڄي ملڪ ۾ انهن جي ڪوششن جي ڪاميابي کان ٺڳي نه وڃو.

كَذَّبَتْ قَبْلَهُمْ قَوْمُ نُوْحٍ وَّالْاَحْزَابُ مِنْۢ بَعْدِهِمْ ۖوَهَمَّتْ كُلُّ اُمَّةٍۢ بِرَسُوْلِهِمْ لِيَأْخُذُوْهُ وَجَادَلُوْا بِالْبَاطِلِ لِيُدْحِضُوْا بِهِ الْحَقَّ فَاَخَذْتُهُمْ ۗفَكَيْفَ كَانَ عِقَابِ

każżabat qablahum qaumu nūḥiw wal-aḥzābu mim ba‘dihim, wa hammat kullu ummatim birasūlihim liya'khużūhu wa jādalū bil-bāṭili liyudḥiḍū bihil-ḥaqqa fa'akhażtuhum, fa kaifa kāna ‘iqāb(i).

انهن کان اڳ نوح جي قوم ۽ انهن کان پوءِ ٻين ساٿين (پيغمبر کي) ڪوڙو چيو هو ۽ هر امت پنهنجي رسول کي گرفتار ڪرڻ لاءِ سازش ڪئي هئي ۽ انهن ڪوڙن دليلن سان بحث ڪيو ته جيئن حق کي ختم ڪري ڇڏين، تنهن ڪري مون انهن کي (سزا سان) قيد ڪيو، پوءِ منهنجو عذاب ڪيئن (ڏکوئيندڙ) هوندو؟

وَكَذٰلِكَ حَقَّتْ كَلِمَتُ رَبِّكَ عَلَى الَّذِيْنَ كَفَرُوْٓا اَنَّهُمْ اَصْحٰبُ النَّارِۘ

wa każālika ḥaqqat kalimatu rabbika ‘alal-lażīna kafarū annahum aṣḥābun-nār(i).

۽ اهڙي طرح تنهنجي پالڻهار جو حڪم ڪافرن تي ضرور ثابت ٿيو آهي (يعني) بيشڪ اهي دوزخي آهن.

اَلَّذِيْنَ يَحْمِلُوْنَ الْعَرْشَ وَمَنْ حَوْلَهٗ يُسَبِّحُوْنَ بِحَمْدِ رَبِّهِمْ وَيُؤْمِنُوْنَ بِهٖ وَيَسْتَغْفِرُوْنَ لِلَّذِيْنَ اٰمَنُوْاۚ رَبَّنَا وَسِعْتَ كُلَّ شَيْءٍ رَّحْمَةً وَّعِلْمًا فَاغْفِرْ لِلَّذِيْنَ تَابُوْا وَاتَّبَعُوْا سَبِيْلَكَ وَقِهِمْ عَذَابَ الْجَحِيْمِ

allażīna yaḥmilūnal-‘arsya wa man ḥaulahū yusabbiḥūna biḥamdi rabbihim wa yu'minūna bihī wa yastagfirūna lil-lażīna āmanū, rabbanā wasi‘ta kulla syai'ir raḥmataw wa ‘ilman fagfir lil-lażīna tābū wattaba‘ū sabīlaka wa qihim ‘ażābal-jaḥīm(i).

(فرشتا) جيڪي عرش کي کڻندا آهن ۽ (فرشتا) جيڪي انهن جي چوڌاري آهن، اهي پنهنجي پالڻهار جي تعريف ڪندي تسبيح ڪن ٿا ۽ ان تي ايمان آڻين ٿا ۽ ايمان وارن لاءِ بخشش گهرن ٿا (۽ چون ٿا ته) اي اسان جا پالڻهار، تنهنجي رحمت ۽ علم هر شيءِ کي گهيرو ڪري ٿو، تنهن ڪري انهن کي بخشش ڪر جيڪي توبه ڪن ٿا ۽ تنهنجي رستي (دين) تي هلن ٿا ۽ انهن کي باهه جي عذاب کان بچاءِ.

رَبَّنَا وَاَدْخِلْهُمْ جَنّٰتِ عَدْنِ ِۨالَّتِيْ وَعَدْتَّهُمْ وَمَنْ صَلَحَ مِنْ اٰبَاۤىِٕهِمْ وَاَزْوَاجِهِمْ وَذُرِّيّٰتِهِمْ ۗاِنَّكَ اَنْتَ الْعَزِيْزُ الْحَكِيْمُۙ

rabbanā wa adkhilhum jannāti ‘adninil-latī wa‘attahum wa man ṣalaḥa min ābā'ihim wa azwājihim wa żurriyyātihim, innaka antal ‘azīzul-ḥakīm(u).

اي اسان جا پالڻھار، انھن کي عدن جي بھشت ۾ داخل ڪر جنھن جو تو ساڻن واعدو ڪيو آھي ۽ جيڪي سندن ابن ڏاڏن، زالن ۽ اولاد مان نيڪ آھن، بيشڪ تون غالب ۽ حڪمت وارو آھين.

وَقِهِمُ السَّيِّاٰتِۗ وَمَنْ تَقِ السَّيِّاٰتِ يَوْمَىِٕذٍ فَقَدْ رَحِمْتَهٗ ۗوَذٰلِكَ هُوَ الْفَوْزُ الْعَظِيْمُ ࣖ

wa qihimus-sayyi'āt(i), wa man taqis-sayyi'āti yauma'iżin faqad raḥimtah(ū), wa żālika huwal-fauzul-‘aẓīm(u).

۽ انهن کي برائي (آفتن) کان بچاءِ. ۽ جن کي تو ان ڏينهن برائي (آفتن) کان بچايو، بيشڪ تو انهن تي رحم ڪيو ۽ اها ئي وڏي فتح آهي.

اِنَّ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا يُنَادَوْنَ لَمَقْتُ اللّٰهِ اَكْبَرُ مِنْ مَّقْتِكُمْ اَنْفُسَكُمْ اِذْ تُدْعَوْنَ اِلَى الْاِيْمَانِ فَتَكْفُرُوْنَ

innal-lażīna kafarū yunādauna lamaqtullāhi akbaru mim maqtikum anfusakum iż tad‘ūna ilal-īmāni fatakfurūn(a).

بيشڪ جن ماڻهن ڪفر ڪيو، انهن کي (قيامت جي ڏينهن) سڏيو ويندو ته، بيشڪ الله جي ناراضگي (توهان لاءِ) توهان جي پاڻ لاءِ ناراضگي کان تمام گهڻي آهي، جڏهن توهان کي ايمان آڻڻ لاءِ سڏيو ويو هو ۽ پوءِ توهان انڪار ڪيو.

قَالُوْا رَبَّنَآ اَمَتَّنَا اثْنَتَيْنِ وَاَحْيَيْتَنَا اثْنَتَيْنِ فَاعْتَرَفْنَا بِذُنُوْبِنَا فَهَلْ اِلٰى خُرُوْجٍ مِّنْ سَبِيْلٍ

qālū rabbanā amattanaṡnataini wa aḥyaitanaṡnataini fa‘tarafnā biżunūbinā fa hal ilā khurūjim min sabīl(in).

انهن چيو ته اي اسان جا پالڻهار، تو اسان کي ٻه ڀيرا ماريو ۽ ٻه ڀيرا جياريو، پوءِ اسان پنهنجن گناهن جو اعتراف ڪيو، ڇا اسان لاءِ (جهنم مان) نڪرڻ جو ڪو رستو آهي؟

ذٰلِكُمْ بِاَنَّهٗٓ اِذَا دُعِيَ اللّٰهُ وَحْدَهٗ كَفَرْتُمْۚ وَاِنْ يُّشْرَكْ بِهٖ تُؤْمِنُوْا ۗفَالْحُكْمُ لِلّٰهِ الْعَلِيِّ الْكَبِيْرِ

Żālikum bi'annahū iżā du‘iyallāhu waḥdahū kafartum, wa iy yusyrak bihī tu'minū, fal-ḥukmu lillāhil-‘aliyyil-kabīr(i).

اهو ان ڪري آهي جو توهان اصل ۾ صرف الله جي عبادت ڪرڻ جي سڏ کان انڪار ڪندا آهيو. ۽ جيڪڏهن الله توهان سان لاڳاپيل آهي، ته توهان ايمان آڻيو ٿا. تنهن ڪري (هاڻي) فيصلو الله جي هٿ ۾ آهي، جيڪو سڀ کان اعليٰ ۽ عظيم آهي.

هُوَ الَّذِيْ يُرِيْكُمْ اٰيٰتِهٖ وَيُنَزِّلُ لَكُمْ مِّنَ السَّمَاۤءِ رِزْقًا ۗوَمَا يَتَذَكَّرُ اِلَّا مَنْ يُّنِيْبُ

huwal-lażī yurīkum āyātihī wa yunazzilu lakum minas-samā'i rizqā(n), wa mā yatażakkaru illā may yunīb(u).

اُهو ئي آهي جيڪو توهان کي پنهنجون نشانيون (قدرت) ڏيکاري ٿو ۽ توهان لاءِ آسمان مان روزي نازل ڪري ٿو، ۽ نصيحت حاصل ڪرڻ وارا ئي آهن جيڪي (الله ڏانهن) موٽندا آهن.

فَادْعُوا اللّٰهَ مُخْلِصِيْنَ لَهُ الدِّيْنَ وَلَوْ كَرِهَ الْكٰفِرُوْنَ

fad‘ullāha mukhliṣīna lahud-dīna wa lau karihal-kāfirūn(a).

تنهن ڪري پنهنجي دين ۾ اخلاص ۽ اخلاص سان الله جي عبادت ڪريو، جيتوڻيڪ ڪافر (ان کي) پسند نه ڪن.

رَفِيْعُ الدَّرَجٰتِ ذُو الْعَرْشِۚ يُلْقِى الرُّوْحَ مِنْ اَمْرِهٖ عَلٰى مَنْ يَّشَاۤءُ مِنْ عِبَادِهٖ لِيُنْذِرَ يَوْمَ التَّلَاقِۙ

rafī‘ud-darajāti żul-‘arsy(i), yulqir-rūḥa min amrihī ‘alā may yasyā'u min ‘ibādihī liyunżira yaumat-talāq(i).

(اهو) مرتبي ۾ تمام بلند، عرش جو مالڪ آهي، جيڪو پنهنجن ٻانهن مان جنهن تي چاهي ٿو پنهنجي حڪم سان وحي نازل ڪري ٿو ته جيئن (ماڻهن کي) ملاقات جي ڏينهن کان ڊيڄاري.

يَوْمَ هُمْ بٰرِزُوْنَ ۚ لَا يَخْفٰى عَلَى اللّٰهِ مِنْهُمْ شَيْءٌ ۗلِمَنِ الْمُلْكُ الْيَوْمَ ۗ لِلّٰهِ الْوَاحِدِ الْقَهَّارِ

yauma hum bārizūn(a), lā yakhfā ‘alallāhi minhum syai'(un), limanil-mulkul-yaum(a), lillāhil-wāḥidil-qahhār(i).

(يعني) جنهن ڏينهن (قبر مان) نڪرندا؛ انهن جي حالت ۾ ڪا به شيءِ الله کان لڪيل ناهي. (پوءِ الله فرمايو)، "اڄ بادشاهي ڪنهن جي آهي؟" الله جي آهي، جيڪو غالب ۽ غالب آهي.

اَلْيَوْمَ تُجْزٰى كُلُّ نَفْسٍۢ بِمَا كَسَبَتْ ۗ لَا ظُلْمَ الْيَوْمَ ۗاِنَّ اللّٰهَ سَرِيْعُ الْحِسَابِ

al-yauma tujzā kullu nafsim bimā kasabat, lā ẓulmal-yaum(a), innallāha sarī‘ul-ḥisāb(i).

اڄ ڏينهن هر ڪنهن کي ان جي عملن جو بدلو ڏنو ويندو. هن ڏينهن ڪنهن کي به نقصان نه پهچايو ويندو. بيشڪ الله جلد حساب وٺڻ وارو آهي.

وَاَنْذِرْهُمْ يَوْمَ الْاٰزِفَةِ اِذِ الْقُلُوْبُ لَدَى الْحَنَاجِرِ كٰظِمِيْنَ ەۗ مَا لِلظّٰلِمِيْنَ مِنْ حَمِيْمٍ وَّلَا شَفِيْعٍ يُّطَاعُۗ

wa anżirhum yaumal-āzifati iżil-qulūbu ladal-ḥanājiri kāẓimīn(a), mā liẓ-ẓālimīna min ḥamīmiw wa lā syafī‘iy yuṭā‘(u).

۽ انهن کي ويجهو ايندڙ ڏينهن کان ڊيڄار (قيامت، يعني) جڏهن دليون غم کان نڙگهٽن تائين پهچنديون، ظالم جو ڪو به سچو دوست ناهي ۽ نه ئي ان جو ڪو قبول ڪندڙ مددگار هوندو.

يَعْلَمُ خَاۤىِٕنَةَ الْاَعْيُنِ وَمَا تُخْفِى الصُّدُوْرُ

ya‘lamu khā'inatal-a‘yuni wa mā tukhfiṣ-ṣudūr(u).

هو اکين ۾ غداري (نظر) ۽ سيني ۾ ڇا لڪيل آهي اهو ڄاڻي ٿو.

وَاللّٰهُ يَقْضِيْ بِالْحَقِّ ۗوَالَّذِيْنَ يَدْعُوْنَ مِنْ دُوْنِهٖ لَا يَقْضُوْنَ بِشَيْءٍ ۗاِنَّ اللّٰهَ هُوَ السَّمِيْعُ الْبَصِيْرُ ࣖ

wallāhu yaqḍī bil-ḥaqq(i), wal-lażīna yad‘ūna min dūnihī lā yaqḍūna bisyai'(in), innallāha huwas-samī‘ul-baṣīr(u).

۽ الله حق سان فيصلو ڪري ٿو، جڏهن ته جن جي ان کان سواءِ عبادت ڪئي وڃي ٿي اهي ڪنهن به شيءِ جو فيصلو نٿا ڪري سگهن، بيشڪ الله، اهو ئي سڀ ڪجهه ٻڌندڙ ۽ ڏسندڙ آهي.

۞ اَوَلَمْ يَسِيْرُوْا فِى الْاَرْضِ فَيَنْظُرُوْا كَيْفَ كَانَ عَاقِبَةُ الَّذِيْنَ كَانُوْا مِنْ قَبْلِهِمْ ۗ كَانُوْا هُمْ اَشَدَّ مِنْهُمْ قُوَّةً وَّاٰثَارًا فِى الْاَرْضِ فَاَخَذَهُمُ اللّٰهُ بِذُنُوْبِهِمْ ۗوَمَا كَانَ لَهُمْ مِّنَ اللّٰهِ مِنْ وَّاقٍ

awalam yasīrū fil-arḍi fayanẓurū kaifa kāna ‘āqibatul-lażīna kānū min qablihim, kānū hum asyaddu minhum quwwataw wa āṡāran fil-arḍi fa'akhażahumullāhu biżunūbihim, wa mā kāna lahum minallāhi miw wāq(in).

۽ ڇا انهن زمين تي سفر نه ڪيو ۽ پوءِ نه ڏٺو ته انهن جو ڇا ٿيو جيڪي انهن کان اڳ هئا؟ اهي ماڻهو انهن کان وڌيڪ طاقت وارا هئا ۽ زمين تي (وڌيڪ) ورثو (تهذيب) رکندا هئا، پر الله انهن کي انهن جي گناهن جي سزا ڏني. ۽ انهن کي الله (جي عذاب) کان بچائڻ لاءِ ڪجهه به نه هوندو.

ذٰلِكَ بِاَنَّهُمْ كَانَتْ تَّأْتِيْهِمْ رُسُلُهُمْ بِالْبَيِّنٰتِ فَكَفَرُوْا فَاَخَذَهُمُ اللّٰهُ ۗاِنَّهٗ قَوِيٌّ شَدِيْدُ الْعِقَابِ

Żālika bi'annahum kānat ta'tīhim rusuluhum bil-bayyināti fakafarū fa'akhażahumullāh(u), innahū qawiyyun syadīdul-‘iqāb(i).

اهو هن ڪري ٿيو جو رسول انهن وٽ واضح دليلن سان آيا هئا پوءِ انهن ان کي ڪوڙو ڪيو، پوءِ الله انهن کي سزا ڏني، بيشڪ اهو سڀ کان وڌيڪ طاقتور ۽ پنهنجي سزا ۾ سخت آهي.

وَلَقَدْ اَرْسَلْنَا مُوْسٰى بِاٰيٰتِنَا وَسُلْطٰنٍ مُّبِيْنٍۙ

wa laqad arsalnā mūsā bi'āyātinā wa sulṭānim mubīn(in).

۽ بيشڪ اسان موسيٰ کي پنهنجين آيتن ۽ روشن دليلن سان موڪليو.

اِلٰى فِرْعَوْنَ وَهَامٰنَ وَقَارُوْنَ فَقَالُوْا سٰحِرٌ كَذَّابٌ

ilā fir‘auna wa hāmāna wa qārūna faqālū sāḥirun każżāb(un).

فرعون، هامان ۽ قارون ڏانهن، پوءِ انهن چيو ته: ”(موسيٰ) جادوگر ۽ ڪوڙو هو“.

فَلَمَّا جَاۤءَهُمْ بِالْحَقِّ مِنْ عِنْدِنَا قَالُوا اقْتُلُوْٓا اَبْنَاۤءَ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا مَعَهٗ وَاسْتَحْيُوْا نِسَاۤءَهُمْ ۗوَمَا كَيْدُ الْكٰفِرِيْنَ اِلَّا فِيْ ضَلٰلٍ

falammā jā'ahum bil-ḥaqqi min ‘indinā qāluqtulū abnā'al-lażīna āmanū ma‘ahū wastaḥyū nisā'ahum, wa mā kaidul-kāfirīna illā fī ḍalāl(in).

پوءِ جڏهن (موسيٰ) اسان وٽان سچائي کڻي انهن وٽ آيو، تڏهن انهن چيو ته جيڪي ان سان گڏ ايمان رکن ٿا انهن جي پٽن کي قتل ڪريو ۽ انهن جي ڌيئرن کي جيئرو ڇڏيو. پر ڪافرن جو فريب بيڪار هو.

وَقَالَ فِرْعَوْنُ ذَرُوْنِيْٓ اَقْتُلْ مُوْسٰى وَلْيَدْعُ رَبَّهٗ ۚاِنِّيْٓ اَخَافُ اَنْ يُّبَدِّلَ دِيْنَكُمْ اَوْ اَنْ يُّظْهِرَ فِى الْاَرْضِ الْفَسَادَ

wa qāla fir‘aunu aqtul mūsā walyad‘u rabbah(ū), innī akhāfu ay yubaddila dīnakum au ay yuẓhira fil-arḍil-fasād(a).

۽ فرعون (پنهنجن عملدارن کي) چيو ته مون کي اجازت ڏيو ته موسيٰ کي قتل ڪريان ۽ ان کي حڪم ڏيان ته هو پنهنجي رب کان دعا گهري. حقيقت ۾، مون کي ڊپ آهي ته هو توهان جو مذهب بدلائي ڇڏيندو يا زمين کي نقصان پهچائيندو.

وَقَالَ مُوْسٰىٓ اِنِّيْ عُذْتُ بِرَبِّيْ وَرَبِّكُمْ مِّنْ كُلِّ مُتَكَبِّرٍ لَّا يُؤْمِنُ بِيَوْمِ الْحِسَابِ ࣖ

wa qāla mūsā innī ‘użtu birabbī wa rabbikum min kulli mutakabbiril lā yu'minu biyaumil-ḥisāb(i).

۽ (موسيٰ) چيو ته، مان هر انهيءَ متڪبر شخص کان پنهنجي ۽ توهان جي پالڻهار جي پناهه وٺان ٿو جيڪو حساب جي ڏينهن تي ايمان نٿو رکي.

وَقَالَ رَجُلٌ مُّؤْمِنٌۖ مِّنْ اٰلِ فِرْعَوْنَ يَكْتُمُ اِيْمَانَهٗٓ اَتَقْتُلُوْنَ رَجُلًا اَنْ يَّقُوْلَ رَبِّيَ اللّٰهُ وَقَدْ جَاۤءَكُمْ بِالْبَيِّنٰتِ مِنْ رَّبِّكُمْ ۗوَاِنْ يَّكُ كَاذِبًا فَعَلَيْهِ كَذِبُهٗ ۚوَاِنْ يَّكُ صَادِقًا يُّصِبْكُمْ بَعْضُ الَّذِيْ يَعِدُكُمْ ۗاِنَّ اللّٰهَ لَا يَهْدِيْ مَنْ هُوَ مُسْرِفٌ كَذَّابٌ

wa qāla rajulum mu'min(um), min āli fir‘auna yaktumu īmānahū ataqtulūna rajulan ay yaqūla rabbiyallāhu wa qad jā'akum bil-bayyināti mir rabbikum, wa iy yaku kāżiban fa ‘alaihi każibuh(ū), wa iy yaku ṣādiqay yuṣibkum ba‘ḍul-lażī ya‘idukum, innallāha lā yahdī man huwa musrifun każżāb(un).

۽ فرعون جي خاندان مان هڪ مؤمن، جيڪو پنهنجو ايمان لڪائيندو هو، چيو ته ڇا توهان ڪنهن کي هن ڪري قتل ڪرڻ وارا آهيو جو هن چيو هو ته منهنجو پالڻهار الله آهي، جڏهن ته هو توهان وٽ توهان جي پالڻهار جي طرفان واضح دليلن سان آيو آهي. ۽ جيڪڏهن هو ڪوڙو آهي ته پوءِ هو پنهنجي ڪوڙ جو (گناهه) کڻندو. ۽ جيڪڏهن هو سچو آهي ته پوءِ ضرور انهن (آفتن) مان ڪجهه توهان تي پهچندو جن جي هو توهان کي ڊيڄاري رهيو آهي. بيشڪ الله انهن کي هدايت نٿو ڪري جيڪي حد کان لنگهندڙ ۽ ڪوڙا آهن.

يٰقَوْمِ لَكُمُ الْمُلْكُ الْيَوْمَ ظٰهِرِيْنَ فِى الْاَرْضِۖ فَمَنْ يَّنْصُرُنَا مِنْۢ بَأْسِ اللّٰهِ اِنْ جَاۤءَنَا ۗقَالَ فِرْعَوْنُ مَآ اُرِيْكُمْ اِلَّا مَآ اَرٰى وَمَآ اَهْدِيْكُمْ اِلَّا سَبِيْلَ الرَّشَادِ

yā qaumi lakumul-mulkul-yauma ẓāhirīna fil-arḍ(i), famay yanṣurunā mim ba'sillāhi in jā'anā, qāla fir‘aunu mā urīkum illā mā arā wa mā ahdīkum illā sabīlar-rasyād(i).

اي منهنجي قوم! اڄ زمين تي بادشاهي توهان جي هٿ ۾ آهي، پر جيڪڏهن (اهو عذاب) اسان تي اچي ته الله جي عذاب کان اسان کي ڪير بچائيندو؟ فرعون چيو ته مون توهان کي صرف اهو پيش ڪيو جيڪو مون کي سٺو لڳو، ۽ مون توهان کي صرف سڌو رستو ڏيکاريو.

وَقَالَ الَّذِيْٓ اٰمَنَ يٰقَوْمِ اِنِّيْٓ اَخَافُ عَلَيْكُمْ مِّثْلَ يَوْمِ الْاَحْزَابِۙ

wa qālal-lażī āmana yā qaumi innī akhāfu ‘alaikum miṡla yaumil-aḥzāb(i).

۽ مؤمن چيو ته اي منهنجي قوم! مون کي ڊپ آهي ته توهان تي اتحادين جي ٽولن جي تباهي واري ڏينهن وانگر (ڪا آفت) اچي.

مِثْلَ دَأْبِ قَوْمِ نُوْحٍ وَّعَادٍ وَّثَمُوْدَ وَالَّذِيْنَ مِنْۢ بَعْدِهِمْ ۗوَمَا اللّٰهُ يُرِيْدُ ظُلْمًا لِّلْعِبَادِ

miṡla da'bi qaumi nūḥiw wa ‘ādiw wa ṡamūda wal-lażīna mim ba‘dihim, wa mallāhu yurīdu ẓulmal lil-‘ibād(i).

(يعني) نوح جي قوم، عاد، ثمود ۽ انهن کان پوءِ ايندڙن وانگر. پر الله پنهنجن ٻانهن تي ظلم ڪرڻ نٿو چاهي.

وَيٰقَوْمِ اِنِّيْٓ اَخَافُ عَلَيْكُمْ يَوْمَ التَّنَادِۙ

wa yā qaumi innī akhāfu ‘alaikum yaumat-tanād(i).

۽ اي منهنجي قوم، بيشڪ مون کي توهان تي هڪ ٻئي کي سڏڻ جي (عذاب جي) ڏينهن جو تمام گهڻو خوف آهي.

يَوْمَ تُوَلُّوْنَ مُدْبِرِيْنَۚ مَا لَكُمْ مِّنَ اللّٰهِ مِنْ عَاصِمٍۚ وَمَنْ يُّضْلِلِ اللّٰهُ فَمَا لَهٗ مِنْ هَادٍ

yauma tuwallūna mudbirīn(a), mā lakum minallāhi min ‘āṣim(in), wa may yuḍlilillāhu famā lahū min hād(in).

(اهو ڏينهن آهي) جنهن ڏينهن توهان پٺي ڏئي ڀڄندؤ، ڪو به توهان کي الله (جي عذاب) کان بچائي نه سگهندو، ۽ جنهن کي الله گمراھ ڪري ڇڏي، ان کي ڪو به هدايت ڪرڻ وارو نه آهي.

وَلَقَدْ جَاۤءَكُمْ يُوْسُفُ مِنْ قَبْلُ بِالْبَيِّنٰتِ فَمَا زِلْتُمْ فِيْ شَكٍّ مِّمَّا جَاۤءَكُمْ بِهٖ ۗحَتّٰىٓ اِذَا هَلَكَ قُلْتُمْ لَنْ يَّبْعَثَ اللّٰهُ مِنْۢ بَعْدِهٖ رَسُوْلًا ۗ كَذٰلِكَ يُضِلُّ اللّٰهُ مَنْ هُوَ مُسْرِفٌ مُّرْتَابٌۙ

wa laqad jā'akum yūsufu min qablu bil-bayyināti famā ziltum fī syakkim mimmā jā'akum bih(ī), ḥattā iżā halaka qultum lay yab‘aṡallāhu mim ba‘dihī rasūlā(n), każālika yuḍillullāhu man huwa musrifum murtāb(un).

۽ بيشڪ يوسف اڳ ۾ اوھان وٽ پڌريون نشانيون کڻي آيو ھو، پر اوھين سندس آڻڻ ۾ شڪ ڪندا رھيا، ايستائين جو جڏھن ھو فوت ٿي ويو، تڏھن اوھان چيو تہ ”الله اُن کان پوءِ ڪو پيغمبر نہ موڪليندو.“ اھڙي طرح الله حد کان لنگھندڙن ۽ شڪ ڪندڙن کي گمراھ ڪري ٿو.

ۨالَّذِيْنَ يُجَادِلُوْنَ فِيْٓ اٰيٰتِ اللّٰهِ بِغَيْرِ سُلْطٰنٍ اَتٰىهُمْۗ كَبُرَ مَقْتًا عِنْدَ اللّٰهِ وَعِنْدَ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا ۗ كَذٰلِكَ يَطْبَعُ اللّٰهُ عَلٰى كُلِّ قَلْبِ مُتَكَبِّرٍ جَبَّارٍ

allażīna yujādilūna fī āyātillāhi bigairi sulṭānin atāhum, kabura maqtan ‘indallāhi wa ‘indal-lażīna āmanū, każālika yaṭba‘ullāhu ‘alā kulli qalbi mutakabbirin jabbār(in).

(يعني) اهي جيڪي الله جي آيتن بابت بنا ڪنهن دليل جي تڪرار ڪن ٿا جيڪو انهن وٽ پهتو آهي. الله ۽ ايمان وارن جو وڏو غضب آهي. اهڙي طرح الله هر متڪبر ۽ متڪبر شخص جي دل تي مهر لڳائي ٿو.

وَقَالَ فِرْعَوْنُ يٰهَامٰنُ ابْنِ لِيْ صَرْحًا لَّعَلِّيْٓ اَبْلُغُ الْاَسْبَابَۙ

wa qāla fir‘aunu yā hāmānubni lī ṣarḥal la‘allī ablugul-asbāb(a).

۽ فرعون چيو ته اي هامان! مون لاءِ هڪ اوچي عمارت بڻاءِ ته جيئن مان دروازن تائين پهچي سگهان.

اَسْبَابَ السَّمٰوٰتِ فَاَطَّلِعَ اِلٰٓى اِلٰهِ مُوْسٰى وَاِنِّيْ لَاَظُنُّهٗ كَاذِبًا ۗوَكَذٰلِكَ زُيِّنَ لِفِرْعَوْنَ سُوْۤءُ عَمَلِهٖ وَصُدَّ عَنِ السَّبِيْلِ ۗوَمَا كَيْدُ فِرْعَوْنَ اِلَّا فِيْ تَبَابٍ ࣖ

asbābas-samāwāti fa aṭṭali‘a ilā ilāhi mūsā wa innī la'aẓunnuhū kāżibā(n), wa każālika zuyyina lifir‘auna sū'u ‘amalihī wa ṣudda ‘anis-sabīl(i), wa mā kaidu fir‘auna illā fī tabāb(in).

(يعني) آسمان جا دروازا، ته جيئن مان موسيٰ جي خدا کي ڏسي سگهان، پر مان اڃا تائين کيس ڪوڙو سمجهان ٿو." ۽ اهڙي طرح فرعون لاءِ اهو سهڻو ٿي ويو ته سندس بڇڙا ڪم، ۽ هو (سڌي) رستي کان روڪيو ويو، ۽ فرعون جي فريب نقصان کان سواءِ ڪجهه به نه آندو.

وَقَالَ الَّذِيْٓ اٰمَنَ يٰقَوْمِ اتَّبِعُوْنِ اَهْدِكُمْ سَبِيْلَ الرَّشَادِۚ

wa qālal-lażī āmana yā qaumittabi‘ūni ahdikum sabīlar-rasyād(i).

۽ مؤمن چيو ته اي منهنجي قوم! منهنجي پيروي ڪريو، مان توهان کي سڌو رستو ڏيکاريندس.

يٰقَوْمِ اِنَّمَا هٰذِهِ الْحَيٰوةُ الدُّنْيَا مَتَاعٌ ۖوَّاِنَّ الْاٰخِرَةَ هِيَ دَارُ الْقَرَارِ

yā qaumi innamā hāżihil-ḥayātud-dun-yā matā‘(un), wa innal-ākhirata hiya dārul-qarār(i).

اي منهنجي قوم! بيشڪ دنيا جي زندگي صرف (عارضي) لذت آهي ۽ بيشڪ آخرت هڪ دائمي زمين آهي.

مَنْ عَمِلَ سَيِّئَةً فَلَا يُجْزٰىٓ اِلَّا مِثْلَهَاۚ وَمَنْ عَمِلَ صَالِحًا مِّنْ ذَكَرٍ اَوْ اُنْثٰى وَهُوَ مُؤْمِنٌ فَاُولٰۤىِٕكَ يَدْخُلُوْنَ الْجَنَّةَ يُرْزَقُوْنَ فِيْهَا بِغَيْرِ حِسَابٍ

man ‘amila sayyi'atan falā yujzā illā miṡlahā, wa man ‘amila ṣāliḥam min żakarin au unṡā wa huwa mu'minun fa'ulā'ika yadkhulūnal-jannata yurzaqūna fīhā bigairi ḥisāb(in).

جيڪو به برائي ڪندو ان کي ان جي مطابق بدلو ڏنو ويندو. ۽ جيڪو به نيڪي ڪندو، مرد هجي يا عورت، جڏهن ته هو مؤمن هوندو، اهو جنت ۾ داخل ٿيندو، جتي انهن کي بي حساب رزق ڏنو ويندو.

۞ وَيٰقَوْمِ مَا لِيْٓ اَدْعُوْكُمْ اِلَى النَّجٰوةِ وَتَدْعُوْنَنِيْٓ اِلَى النَّارِۗ

wa yā qaumi mā lī ad‘ūkum ilan-najāti wa tad‘ūnanī ilan-nār(i).

۽ اي منهنجي قوم! هي ڪيئن آهي، مان توهان کي نجات ڏانهن سڏيان ٿو ۽ توهان مون کي دوزخ ڏانهن سڏيو ٿا؟

تَدْعُوْنَنِيْ لِاَكْفُرَ بِاللّٰهِ وَاُشْرِكَ بِهٖ مَا لَيْسَ لِيْ بِهٖ عِلْمٌ وَّاَنَا۠ اَدْعُوْكُمْ اِلَى الْعَزِيْزِ الْغَفَّارِ

tad‘ūnanī li'akfura billāhi wa usyrika bihī mā laisa lī bihī ‘ilmuw wa ana ad‘ūkum ilal-‘azīzil-gaffār(i).

(ڇو) اوھين مون کي الله جو انڪار ڪرڻ ۽ ان سان اهڙي شيءِ کي شريڪ ڪرڻ لاءِ سڏي رهيا آهيو جنهن جو مون کي ڪو علم ناهي، جيتوڻيڪ مان اوھان کي غالب ۽ بخشڻھار تي ايمان آڻڻ لاءِ سڏي رهيو آهيان؟

لَا جَرَمَ اَنَّمَا تَدْعُوْنَنِيْٓ اِلَيْهِ لَيْسَ لَهٗ دَعْوَةٌ فِى الدُّنْيَا وَلَا فِى الْاٰخِرَةِ وَاَنَّ مَرَدَّنَآ اِلَى اللّٰهِ وَاَنَّ الْمُسْرِفِيْنَ هُمْ اَصْحٰبُ النَّارِ

lā jarama annamā tad‘ūnanī ilaihi laisa lahū da‘watun fid-dun-yā wa lā fil-ākhirati wa anna maraddanā ilallāhi wa annal-musrifīna hum aṣḥābun-nār(i).

يقيناً جنهن طرف توهان مون کي سڏي رهيا آهيو اهو اهڙو سڏ ناهي جيڪو نه هن دنيا ۾ فائدو ڏئي ۽ نه آخرت ۾، ۽ بيشڪ اسان جو موٽڻ الله ڏانهن آهي، ۽ بيشڪ جيڪي حد کان لنگهندا اهي ئي باهه جا رهواسي هوندا.

فَسَتَذْكُرُوْنَ مَآ اَقُوْلُ لَكُمْۗ وَاُفَوِّضُ اَمْرِيْٓ اِلَى اللّٰهِ ۗاِنَّ اللّٰهَ بَصِيْرٌ ۢبِالْعِبَادِ

fa satażkurūna mā aqūlu lakum, wa ufawwiḍu amrī ilallāh(i), innallāha baṣīrum bil-‘ibād(i).

پوءِ هڪ ڏينهن توکي ياد ايندو جيڪو مون توکي چيو هو. ۽ مان پنهنجا معاملا الله جي حوالي ڪريان ٿو. بيشڪ الله پنهنجن ٻانهن کي ڏسندڙ آهي.

فَوَقٰىهُ اللّٰهُ سَيِّاٰتِ مَا مَكَرُوْا وَحَاقَ بِاٰلِ فِرْعَوْنَ سُوْۤءُ الْعَذَابِۚ

fa waqāhullāhu sayyi'āti mā makarū wa ḥāqa bi'āli fir‘auna sū'al-‘ażāb(i).

پوءِ الله تعالى کيس انهن جي فريب جي بڇڙائي کان بچايو، جڏهن ته فرعون ۽ سندس قوم کي تمام سخت عذاب ۾ گهيريل ڪيو ويو.

اَلنَّارُ يُعْرَضُوْنَ عَلَيْهَا غُدُوًّا وَّعَشِيًّا ۚوَيَوْمَ تَقُوْمُ السَّاعَةُ ۗ اَدْخِلُوْٓا اٰلَ فِرْعَوْنَ اَشَدَّ الْعَذَابِ

an-nāru yu‘raḍūna ‘alaihā guduwwaw wa ‘asyiyyā(n), wa yauma taqūmus-sā‘ah(tu), adkhilū āla fir‘auna asyaddal-‘ażāb(i).

انهن کي صبح ۽ شام ۽ قيامت جي ڏينهن دوزخ ڏيکاريو ويو. (پوءِ فرشتي کي حڪم ڏنو ويو ته)، "فرعون ۽ سندس قوم کي سخت عذاب ۾ وجهو!"

وَاِذْ يَتَحَاۤجُّوْنَ فِى النَّارِ فَيَقُوْلُ الضُّعَفٰۤؤُا لِلَّذِيْنَ اسْتَكْبَرُوْٓا اِنَّا كُنَّا لَكُمْ تَبَعًا فَهَلْ اَنْتُمْ مُّغْنُوْنَ عَنَّا نَصِيْبًا مِّنَ النَّارِ

wa iż yataḥājjūna fin-nāri fayaqūluḍ-ḍu‘afā'u lil-lażīnastakbarū innā kunnā lakum taba‘an fahal antum mugnūna ‘annā naṣībam minan-nār(i).

۽ (ياد رکو) جڏهن اهي جهنم ۾ جهڳڙو ڪندا، ڪمزور ماڻهو فخر ڪندڙن کي چوندا ته بيشڪ اسين توهان جا پيروڪار هئاسين، پوءِ ڇا توهان اسان تي نازل ٿيل باهه جي (عذاب) مان ڪجهه ڇڏائي سگهو ٿا؟

قَالَ الَّذِيْنَ اسْتَكْبَرُوْٓا اِنَّا كُلٌّ فِيْهَآ اِنَّ اللّٰهَ قَدْ حَكَمَ بَيْنَ الْعِبَادِ

qālal-lażīnastakbarū innā kullun fīhā innallāha qad ḥakama bainal-‘ibād(i).

وڏائي ڪندڙ ماڻهو چوندا ته، ”بيشڪ، اسين سڀ جهنم ۾ برابر آهيون، ڇو ته الله پنهنجن ٻانهن جي وچ ۾ فيصلو ڪري ڇڏيو آهي.“

وَقَالَ الَّذِيْنَ فِى النَّارِ لِخَزَنَةِ جَهَنَّمَ ادْعُوْا رَبَّكُمْ يُخَفِّفْ عَنَّا يَوْمًا مِّنَ الْعَذَابِ

wa qālal-lażīna fin-nāri likhazanati jahannamad‘ū rabbakum yukhaffif ‘annā yaumam minal-‘ażāb(i).

۽ جيڪي دوزخ ۾ آهن اهي دوزخ جي داروغن کي چوندا ته پنهنجي رب کان دعا گهرو ته اسان جو عذاب صرف هڪ ڏينهن لاءِ هلڪو ڪري.

قَالُوْٓا اَوَلَمْ تَكُ تَأْتِيْكُمْ رُسُلُكُمْ بِالْبَيِّنٰتِ ۗقَالُوْا بَلٰىۗ قَالُوْا فَادْعُوْا ۚوَمَا دُعٰۤؤُا الْكٰفِرِيْنَ اِلَّا فِيْ ضَلٰلٍ ࣖ

qālū awalam taku ta'tīkum rusulukum bil-bayyināt(i), qālū balā, qālū fad‘ū, wa mā du‘ā'ul-kāfirīna illā fī ḍalāl(in).

پوءِ (دوزخ جي داروغن) چيو ته، "ڇا توهان وٽ رسول واضح دليلن سان نه آيا هئا؟" انهن جواب ڏنو ته، "ها، اهو آيو آهي." (دوزخ جي داروغن) چيو ته، "(پاڻ به!) دعا ڪريو" پر ڪافرن جون دعائون بيڪار هيون.

اِنَّا لَنَنْصُرُ رُسُلَنَا وَالَّذِيْنَ اٰمَنُوْا فِى الْحَيٰوةِ الدُّنْيَا وَيَوْمَ يَقُوْمُ الْاَشْهَادُۙ

innā lananṣuru rusulanā wal-lażīna āmanū fil-ḥayātid-dun-yā wa yauma yaqūmul-asyhād(u).

بيشڪ اسين پنھنجن پيغمبرن ۽ ايمان وارن جي دنيا جي حياتيءَ ۾ ۽ شاھدن جي ظاھر ٿيڻ واري ڏينھن (قيامت جي ڏينھن) مدد ڪنداسين،

يَوْمَ لَا يَنْفَعُ الظّٰلِمِيْنَ مَعْذِرَتُهُمْ وَلَهُمُ اللَّعْنَةُ وَلَهُمْ سُوْۤءُ الدَّارِ

yauma lā yanfa‘uẓ-ẓālimīna ma‘żiratuhum wa lahumul-la‘natu wa lahum sū'ud-dār(i).

(يعني) اهو ڏينهن جڏهن ظالمن جي معافي ڪم نه ايندي ۽ انهن لاءِ لعنت ۽ بڇڙو گهر هوندو.

وَلَقَدْاٰتَيْنَا مُوْسَى الْهُدٰى وَاَوْرَثْنَا بَنِيْٓ اِسْرَاۤءِيْلَ الْكِتٰبَۙ

wa laqad ātainā mūsal-hudā wa auraṡnā banī isrā'īlal-kitāb(a).

۽ بيشڪ اسان موسيٰ کي هدايت ڏني ۽ بني اسرائيل کي ڪتاب (تورات) جو وارث ڪيو.

هُدًى وَّذِكْرٰى لِاُولِى الْاَلْبَابِ

hudaw wa żikrā li'ulil-albāb(i).

عقلمند ماڻهن لاءِ هدايت ۽ ڊيڄاريندڙ هجڻ لاءِ.

فَاصْبِرْ اِنَّ وَعْدَ اللّٰهِ حَقٌّ وَّاسْتَغْفِرْ لِذَنْۢبِكَ وَسَبِّحْ بِحَمْدِ رَبِّكَ بِالْعَشِيِّ وَالْاِبْكَارِ

faṣbir inna wa‘dallāhi ḥaqquw wastagfir liżambika wa sabbiḥ biḥamdi rabbika bil-‘asyiyyi wal-ibkār(i).

پوءِ صبر ڪر، بيشڪ الله جو واعدو سچو آهي، ۽ پنهنجن گناهن جي معافي گهر ۽ صبح ۽ شام پنهنجي پالڻهار جي تعريف ڪندي پاڻ کي پاڪائي بيان ڪر.

اِنَّ الَّذِيْنَ يُجَادِلُوْنَ فِيْٓ اٰيٰتِ اللّٰهِ بِغَيْرِ سُلْطٰنٍ اَتٰىهُمْ ۙاِنْ فِيْ صُدُوْرِهِمْ اِلَّا كِبْرٌ مَّا هُمْ بِبَالِغِيْهِۚ فَاسْتَعِذْ بِاللّٰهِ ۗاِنَّهٗ هُوَ السَّمِيْعُ الْبَصِيْرُ

innal-lażīna yujādilūna fī āyātillāhi bigairi sulṭānin atāhum, in fī ṣudūrihim illā kibrum mā hum bibāligīh(i), fasta‘iż billāh(i), innahū huwas-samī‘ul-baṣīr(u).

بيشڪ جيڪي ماڻهو الله جي آيتن ۾ بنا ڪنهن دليل جي جهڳڙو ڪن ٿا جيڪي انهن تائين پهچن، انهن جي سينن ۾ صرف وڏائي جي خواهش آهي جيڪا اهي حاصل نه ڪري سگهندا، پوءِ الله کان پناهه گهرو، بيشڪ اهو سڀ ڪجهه ٻڌندڙ ۽ ڏسندڙ آهي.

لَخَلْقُ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِ اَكْبَرُ مِنْ خَلْقِ النَّاسِ وَلٰكِنَّ اَكْثَرَ النَّاسِ لَا يَعْلَمُوْنَ

lakhalqus-samāwāti wal-arḍi akbaru min khalqin-nāsi wa lākinna akṡaran-nāsi lā ya‘lamūn(a).

بيشڪ آسمانن ۽ زمين جي پيدائش انسانن جي پيدائش کان وڏي آهي، پر گھڻا ماڻهو نه ٿا ڄاڻن.

وَمَا يَسْتَوِى الْاَعْمٰى وَالْبَصِيْرُ ەۙ وَالَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَعَمِلُوا الصّٰلِحٰتِ وَلَا الْمُسِيْۤئُ ۗقَلِيْلًا مَّا تَتَذَكَّرُوْنَ

wa mā yastawil-a‘mā wal-baṣīr(u), wal-lażīna āmanū wa ‘amiluṣ-ṣāliḥāti wa lal-musī'(u), qalīlam mā tatażakkarūn(a).

۽ جيڪي انڌا آهن اهي ڏسندڙن جيان نه آهن، ۽ نه ئي اهي جيڪي ايمان آڻين ٿا ۽ چڱا ڪم ڪن ٿا اهي جيڪي بڇڙا ڪم ڪن ٿا، توهان صرف تمام گهٽ سکندا آهيو.

اِنَّ السَّاعَةَ لَاٰتِيَةٌ لَّا رَيْبَ فِيْهَا ۖوَلٰكِنَّ اَكْثَرَ النَّاسِ لَا يُؤْمِنُوْنَ

innas-sā‘ata la'ātiyatul lā raiba fīhā, wa lākinna akṡaran-nāsi lā yu'minūn(a).

بيشڪ قيامت جو ڏينهن ضرور ايندو، ان ۾ ڪو شڪ ناهي، پر گهڻا ماڻهو ايمان نٿا آڻين.

وَقَالَ رَبُّكُمُ ادْعُوْنِيْٓ اَسْتَجِبْ لَكُمْ ۗاِنَّ الَّذِيْنَ يَسْتَكْبِرُوْنَ عَنْ عِبَادَتِيْ سَيَدْخُلُوْنَ جَهَنَّمَ دَاخِرِيْنَ ࣖ

wa qāla rabbukumud‘ūnī astajib lakum, innal-lażīna yastakbirūna ‘an ‘ibādatī sayadkhulūna jahannama dākhirīn(a).

۽ توهان جي رب فرمايو ته، مون کان دعا گهرو، مان ضرور توهان کي اهو ڏيندس. بيشڪ جيڪي وڏائي ڪن ٿا ۽ منهنجي عبادت کان انڪار ڪن ٿا، اهي ذلت جي حالت ۾ دوزخ ۾ داخل ٿيندا.

اَللّٰهُ الَّذِيْ جَعَلَ لَكُمُ الَّيْلَ لِتَسْكُنُوْا فِيْهِ وَالنَّهَارَ مُبْصِرًا ۗاِنَّ اللّٰهَ لَذُوْ فَضْلٍ عَلَى النَّاسِ وَلٰكِنَّ اَكْثَرَ النَّاسِ لَا يَشْكُرُوْنَ

allāhul-lażī ja‘ala lakumul-laila litaskunū fīhi wan-nahāra mubṣirā(n), innallāha lażū faḍlin ‘alan-nāsi wa lākinna akṡaran-nāsi lā yasykurūn(a).

الله اهو آهي جنهن توهان لاءِ رات پيدا ڪئي ته جيئن ان ۾ آرام ڪريو ۽ ڏينهن روشن آهي، بيشڪ الله ماڻهن تي فضل ڪرڻ وارو آهي، پر گهڻا ماڻهو بي شڪر آهن.

ذٰلِكُمُ اللّٰهُ رَبُّكُمْ خَالِقُ كُلِّ شَيْءٍۘ لَآ اِلٰهَ اِلَّا هُوَ ۖفَاَنّٰى تُؤْفَكُوْنَ

Żālikumullāhu rabbukum khāliqu kulli syai'(in), lā ilāha illā huw(a), fa'annā tu'fakūn(a).

اهڙي طرح الله توهان جو پالڻهار هر شيءِ جو پيدا ڪندڙ آهي، ان کان سواءِ ڪو به معبود ناهي، پوءِ توهان ڪيئن ڦيرايا ويندا؟

كَذٰلِكَ يُؤْفَكُ الَّذِيْنَ كَانُوْا بِاٰيٰتِ اللّٰهِ يَجْحَدُوْنَ

każālika yu'fakul-lażīna kānū bi'āyātillāhi yajḥadūn(a).

اهڙيءَ طرح جيڪي ماڻهو هميشه الله جي آيتن جو انڪار ڪن ٿا، انهن کي ڦيرايو ويندو آهي.

اَللّٰهُ الَّذِيْ جَعَلَ لَكُمُ الْاَرْضَ قَرَارًا وَّالسَّمَاۤءَ بِنَاۤءً وَّصَوَّرَكُمْ فَاَحْسَنَ صُوَرَكُمْ وَرَزَقَكُمْ مِّنَ الطَّيِّبٰتِ ۗذٰلِكُمُ اللّٰهُ رَبُّكُمْ ۚ فَتَبٰرَكَ اللّٰهُ رَبُّ الْعٰلَمِيْنَ

allāhul-lażī ja‘ala lakumul-arḍa qarāraw was-samā'a binā'aw wa ṣawwarakum fa'aḥsana ṣuwarakum wa razaqakum minaṭ-ṭayyibāt(i), żālikumullāhu rabbukum, fatabārakallāhu rabbul-‘ālamīn(a).

اهو الله آهي جنهن توهان لاءِ زمين کي رهڻ جي جاءِ ۽ آسمان کي ڇت بڻايو، ۽ توهان کي شڪل ڏني ۽ توهان جي شڪل کي سينگاريو ۽ توهان کي خوش نصيبي ڏني، اهو الله توهان جو پالڻهار آهي، پاڪ آهي الله جي لاءِ جيڪو سڀني جهانن جو پالڻهار آهي.

هُوَ الْحَيُّ لَآ اِلٰهَ اِلَّا هُوَ فَادْعُوْهُ مُخْلِصِيْنَ لَهُ الدِّيْنَ ۗ اَلْحَمْدُ لِلّٰهِ رَبِّ الْعٰلَمِيْنَ

huwal-ḥayyu lā ilāha illā huwa fad‘ūhu mukhliṣīna lahud-dīn(a), al-ḥamdu lillāhi rabbil-‘ālamīn(a).

هو هميشه رهڻ وارو آهي، ان کان سواءِ ڪو به معبود ناهي؛ پوءِ پنهنجي دين ۾ اخلاص ۽ اخلاص سان سندس عبادت ڪريو. ساراهه الله لاءِ آهي جيڪو سڀني جهانن جو پالڻهار آهي.

۞ قُلْ اِنِّيْ نُهِيْتُ اَنْ اَعْبُدَ الَّذِيْنَ تَدْعُوْنَ مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ لَمَّا جَاۤءَنِيَ الْبَيِّنٰتُ مِنْ رَّبِّيْ وَاُمِرْتُ اَنْ اُسْلِمَ لِرَبِّ الْعٰلَمِيْنَ

qul innī nuhītu an a‘budal-lażīna tad‘ūna min dūnillāhi lammā jā'aniyal-bayyinātu mir rabbī wa umirtu an uslima lirabbil-‘ālamīn(a).

(اي پيغمبر) چؤ ته، مون کي منع ڪئي وئي آهي ته الله کان سواءِ ڪنهن ٻئي معبود جي پوڄا ڪريان جنهن جي توهان عبادت ڪريو ٿا، جڏهن ته منهنجي پالڻهار کان مون وٽ ڪا خبر آئي آهي، ۽ مون کي حڪم ڏنو ويو آهي ته مان جهانن جي پالڻهار جي فرمانبرداري ڪريان.

هُوَ الَّذِيْ خَلَقَكُمْ مِّنْ تُرَابٍ ثُمَّ مِنْ نُّطْفَةٍ ثُمَّ مِنْ عَلَقَةٍ ثُمَّ يُخْرِجُكُمْ طِفْلًا ثُمَّ لِتَبْلُغُوْٓا اَشُدَّكُمْ ثُمَّ لِتَكُوْنُوْا شُيُوْخًا ۚوَمِنْكُمْ مَّنْ يُّتَوَفّٰى مِنْ قَبْلُ وَلِتَبْلُغُوْٓا اَجَلًا مُّسَمًّى وَّلَعَلَّكُمْ تَعْقِلُوْنَ

huwal-lażī khalaqakum min turābin ṡumma min nuṭfatin ṡumma min ‘alaqatin ṡumma yukhrijukum ṭiflan ṡumma litablugū asyuddakum ṡumma litakūnū syuyūkhā(n), wa minkum may yutawaffā min qablu wa litablugū ajalam musammaw wa la‘allakum ta‘qilūn(a).

اُهو ئي آهي جنهن توهان کي مٽيءَ مان پيدا ڪيو، پوءِ نطفي جي ڦڙي مان، پوءِ رت جي دڳ مان، پوءِ توهان ٻار ٿي پيدا ٿيا آهيو، پوءِ توهان کي بالغ ٿيڻ لاءِ ڇڏيو ويندو آهي، پوءِ توهان پوڙها ٿيندا آهيو، پر توهان مان ڪجهه ان کان اڳ مري ويندا آهن. (اسين اهو ڪريون ٿا) ته جيئن توهان هڪ مقرر مدت تائين پهچي وڃو ته جيئن توهان سمجهو.

هُوَ الَّذِيْ يُحْيٖ وَيُمِيْتُۚ فَاِذَا قَضٰىٓ اَمْرًا فَاِنَّمَا يَقُوْلُ لَهٗ كُنْ فَيَكُوْنُ ࣖ

huwal-lażī yuḥyī wa yumīt(u), fa'iżā qaḍā amran fa'innamā yaqūlu lahū kun fa yakūn(u).

هو ئي آهي جيڪو ان کي چالو ۽ بند ڪري ٿو. تنهن ڪري جڏهن هو ڪنهن شيءِ کي طئي ڪرڻ چاهي ٿو، ته هو صرف ان کي چوي ٿو، "ٿي پئو!" تنهنڪري اهو ئي آهي.

اَلَمْ تَرَ اِلَى الَّذِيْنَ يُجَادِلُوْنَ فِيْٓ اٰيٰتِ اللّٰهِ ۗاَنّٰى يُصْرَفُوْنَۚ

alam tara ilal-lażīna yujādilūna fī āyātillāh(i), annā yuṣrafūn(a).

ڇا توهان انهن ماڻهن تي نظر نه ڪئي جيڪي (هميشه) الله جي آيتن ۾ تڪرار ڪندا آهن، انهن کي ڪيئن ڦيرايو ويندو؟

اَلَّذِيْنَ كَذَّبُوْا بِالْكِتٰبِ وَبِمَآ اَرْسَلْنَا بِهٖ رُسُلَنَا ۗفَسَوْفَ يَعْلَمُوْنَۙ

allażīna każżabū bil kitābi wa bimā arsalnā bihī rusulanā, fasaufa ya‘lamūn(a).

(يعني) اهي جيڪي ڪتاب (قرآن) ۽ انهن آيتن جو انڪار ڪن ٿا جيڪي اسان جي موڪليل رسولن جي آندي آهن، جلد ئي اهي ڄاڻندا.

اِذِ الْاَغْلٰلُ فِيْٓ اَعْنَاقِهِمْ وَالسَّلٰسِلُۗ يُسْحَبُوْنَۙ

iżil-aglālu fī a‘nāqihim was-salāsil(u), yusḥabūn(a).

جڏهن انهن جي ڳچيءَ ۾ زنجيرون ۽ زنجير وجهيا ويا، جيئن انهن کي گهليو ويو،

فِى الْحَمِيْمِ ەۙ ثُمَّ فِى النَّارِ يُسْجَرُوْنَۚ

fil-ḥamīm(i), ṡumma fin-nāri yusjarūn(a).

تمام گرم پاڻيءَ ۾، پوءِ انهن کي باهه ۾ ساڙيو ويندو،

ثُمَّ قِيْلَ لَهُمْ اَيْنَ مَا كُنْتُمْ تُشْرِكُوْنَۙ

Ṡumma qīla lahum aina mā kuntum tusyrikūn(a).

پوءِ انهن کي چيو ويو ته، ”اوھين ڪھڙن بتن سان ھميشه شريڪ رھو ٿا؟

مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ ۗقَالُوْا ضَلُّوْا عَنَّا بَلْ لَّمْ نَكُنْ نَّدْعُوْا مِنْ قَبْلُ شَيْـًٔاۗ كَذٰلِكَ يُضِلُّ اللّٰهُ الْكٰفِرِيْنَ

min dūnillāh(i), qālū ḍallū ‘annā bal lam nakun nad‘ū min qablu syai'ā(n), każālika yuḍillullāhul-kāfirīn(a).

(الله کان سواءِ توهان ڪنهن جي عبادت ڪريو ٿا؟) انهن جواب ڏنو، "اهي اسان کان غائب ٿي ويا آهن، حقيقت ۾ اسان اڳ ڪڏهن به ڪنهن جي عبادت نه ڪئي هئي." اهڙي طرح الله ڪافرن کي گمراهه ڪري ٿو.

ذٰلِكُمْ بِمَا كُنْتُمْ تَفْرَحُوْنَ فِى الْاَرْضِ بِغَيْرِ الْحَقِّ وَبِمَا كُنْتُمْ تَمْرَحُوْنَ

Żālikum bimā kuntum tafraḥūna fil-arḍi bigairil-ḥaqqi wa bimā kuntum tamraḥūn(a).

اهو هن ڪري آهي جو توهان زمين تي (حق کي نه مڃڻ کان) خوش ٿيو ٿا ۽ هن ڪري ته توهان هميشه (گناهه ۾) خوش ٿيو ٿا.

اُدْخُلُوْٓا اَبْوَابَ جَهَنَّمَ خٰلِدِيْنَ فِيْهَا ۚفَبِئْسَ مَثْوَى الْمُتَكَبِّرِيْنَ

udkhlulū abwāba jahannama khālidīna fīhā, fabi'sa maṡwal-mutakabūbirīn(a).

(انهن کي چيو ويو ته) دوزخ جي دروازن مان داخل ٿيو، ۽ ان ۾ هميشه رهندا، پوءِ اهو تڪبر ڪندڙن لاءِ بدترين جاءِ آهي.

فَاصْبِرْ اِنَّ وَعْدَ اللّٰهِ حَقٌّ ۚفَاِمَّا نُرِيَنَّكَ بَعْضَ الَّذِيْ نَعِدُهُمْ اَوْ نَتَوَفَّيَنَّكَ فَاِلَيْنَا يُرْجَعُوْنَ

faṣbir inna wa‘dallāhi ḥaqq(un), fa'immā nuriyannaka ba‘ḍal-lażī na‘iduhum au natawaffayannaka fa'ilainā yurja‘ūn(a).

پوءِ (اي پيغمبر) صبر ڪر، بيشڪ الله جو واعدو سچو آهي، جيتوڻيڪ اسان توکي ڪجھ عذاب ڏيکاريا آهن جن جو اسان انهن کي ڊيڄاريو هو، يا اسان توکي (موت کان اڳ) ماري ڇڏيو آهي، تڏهن به اهي اسان ڏانهن موٽايا ويندا.

وَلَقَدْ اَرْسَلْنَا رُسُلًا مِّنْ قَبْلِكَ مِنْهُمْ مَّنْ قَصَصْنَا عَلَيْكَ وَمِنْهُمْ مَّنْ لَّمْ نَقْصُصْ عَلَيْكَ ۗوَمَا كَانَ لِرَسُوْلٍ اَنْ يَّأْتِيَ بِاٰيَةٍ اِلَّا بِاِذْنِ اللّٰهِ ۚفَاِذَا جَاۤءَ اَمْرُ اللّٰهِ قُضِيَ بِالْحَقِّ وَخَسِرَ هُنَالِكَ الْمُبْطِلُوْنَ ࣖ

wa laqad arsalnā rusulam min qablika minhum man qaṣaṣnā ‘alaika wa minhum mal lam naqṣuṣ ‘alaik(a), wa mā kāna lirasūlin ay ya'tiya bi'āyatin illā bi'iżnillāh(i), fa'iżā jā'a amrullāhi quḍiya bil-ḥaqqi wa khasira hunālikal-mubṭilūn(a).

۽ بيشڪ اسان توکان اڳ ڪيترائي رسول موڪليا، جن مان ڪجھ جو احوال اسان توکي ٻڌايو ۽ ڪجھ جو احوال اسان توکي نه ٻڌايو. ڪو به رسول الله جي اجازت کان سواءِ ڪو به معجزو نه آندو، پوءِ جڏهن الله جو حڪم ايندو ته (سڀني معاملن لاءِ) انصاف سان فيصلو ڪيو ويندو. ۽ ان وقت جيڪي ماڻهو ڪوڙ کي پڪڙيندا آهن اهي نقصان ۾ پوندا.

اَللّٰهُ الَّذِيْ جَعَلَ لَكُمُ الْاَنْعَامَ لِتَرْكَبُوْا مِنْهَا وَمِنْهَا تَأْكُلُوْنَۖ

allāhul-lażī ja‘ala lakumul-an‘āma litarkabū minhā wa minhā ta'kulūn(a).

الله ئي آهي جنهن توهان لاءِ چوپايا پيدا ڪيا آهن، انهن مان ڪجهه تي توهان سواري ڪريو ٿا ۽ ڪجهه کي کائو ٿا.

وَلَكُمْ فِيْهَا مَنَافِعُ وَلِتَبْلُغُوْا عَلَيْهَا حَاجَةً فِيْ صُدُوْرِكُمْ وَعَلَيْهَا وَعَلَى الْفُلْكِ تُحْمَلُوْنَۗ

wa lakum fīhā manāfi‘u wa litablugū ‘alaihā ḥājatan fī ṣudūrikum wa ‘alaihā wa ‘alal-fulki tuḥmalūn(a).

۽ انهن (چوپاين) ۾ توهان لاءِ ٻيا به فائدا آهن ۽ انهيءَ لاءِ ته توهان ان مقصد کي حاصل ڪريو جيڪو توهان جي دلين ۾ آهي (انهن تي سواري ڪري) ۽ انهن کي انهن تي ۽ ٻيڙين تي سوار ڪيو ويندو آهي.

وَيُرِيْكُمْ اٰيٰتِهٖۖ فَاَيَّ اٰيٰتِ اللّٰهِ تُنْكِرُوْنَ

wa yurīkum āyātih(ī), fa ayya āyātillāhi tunkirūn(a).

۽ هو توهان کي (پنهنجي عظمت جون) نشانيون ڏيکاري ٿو، پوءِ توهان الله جي ڪهڙين نشانين (عظمت) کان انڪار ڪندا؟

اَفَلَمْ يَسِيْرُوْا فِى الْاَرْضِ فَيَنْظُرُوْا كَيْفَ كَانَ عَاقِبَةُ الَّذِيْنَ مِنْ قَبْلِهِمْ ۗ كَانُوْٓا اَكْثَرَ مِنْهُمْ وَاَشَدَّ قُوَّةً وَّاٰثَارًا فِى الْاَرْضِ فَمَآ اَغْنٰى عَنْهُمْ مَّا كَانُوْا يَكْسِبُوْنَ

afalam yasīrū fil-arḍi fa yanẓurū kaifa kāna ‘āqibatul-lażīna min qablihim, kānū akṡara minhum wa asyadda quwwataw wa āṡāran fil-arḍi famā agnā ‘anhum mā kānū yaksibūn(a).

پوءِ ڇا انهن زمين تي سفر نه ڪيو ۽ پوءِ نه ڏٺو ته انهن سان ڇا ٿيو جيڪي انهن کان اڳ هئا؟ اهي وڌيڪ تعداد ۾ آهن ۽ انهن وٽ وڌيڪ طاقت آهي ۽ زمين تي انهن جي تهذيب جا (وڌيڪ) باقي بچيل آهن، تنهن ڪري اهي جيڪي به ڪوشش ڪن ٿا اهي انهن جي مدد نٿا ڪري سگهن.

فَلَمَّا جَاۤءَتْهُمْ رُسُلُهُمْ بِالْبَيِّنٰتِ فَرِحُوْا بِمَا عِنْدَهُمْ مِّنَ الْعِلْمِ وَحَاقَ بِهِمْ مَّا كَانُوْا بِهٖ يَسْتَهْزِءُوْنَ

falammā jā'athum rusuluhum bil-bayyināti fariḥū bimā ‘indahum minal-‘ilmi wa ḥāqa bihim mā kānū bihī yastahzi'ūn(a).

پوءِ جڏهن رسول انهن وٽ روشن دليلن سان آيا، تڏهن اهي پنهنجي علم تي خوش ٿيا ۽ انهن کي ان (عذاب) گهيريو جنهن جو اهي اڳ مذاق ڪندا هئا.

فَلَمَّا رَاَوْا بَأْسَنَاۗ قَالُوْٓا اٰمَنَّا بِاللّٰهِ وَحْدَهٗ وَكَفَرْنَا بِمَا كُنَّا بِهٖ مُشْرِكِيْنَ

falammā ra'au ba'sanā qālū āmannā billāhi waḥdahū wa kafarnā bimā kunnā bihī musyrikīn(a).

پوءِ جڏهن انهن اسان جو عذاب ڏٺو، تڏهن چيائون ته اسان اڪيلي الله تي ايمان آندو ۽ ان عبادت جو انڪار ڪيو جنهن کي اسان الله سان شريڪ ڪيو آهي.

فَلَمْ يَكُ يَنْفَعُهُمْ اِيْمَانُهُمْ لَمَّا رَاَوْا بَأْسَنَا ۗسُنَّتَ اللّٰهِ الَّتِيْ قَدْ خَلَتْ فِيْ عِبَادِهٖۚ وَخَسِرَ هُنَالِكَ الْكٰفِرُوْنَ ࣖ

falam yaku yanfa‘uhum īmānuhum lammā ra'au ba'sanā, sunnatallāhil latī qad khalat fī ‘ibādih(ī), wa khasira hunālikal-kāfirūn(a).

پوءِ جڏهن انهن اسان جو عذاب ڏٺو ته انهن جو ايمان انهن کي ڪنهن به ڪم نه آيو. اهو الله جو (رزق) آهي جيڪو پنهنجن ٻانهن تي لاڳو ٿيو آهي. ۽ جڏهن اهو ٿيندو ته ڪافر نقصان ۾ پئجي ويندا.

حٰمۤ ۚ

Ḥā mīm.

ها مِم

تَنْزِيْلُ الْكِتٰبِ مِنَ اللّٰهِ الْعَزِيْزِ الْعَلِيْمِۙ

tanzīlul-kitābi minallāhil-‘azīzil-‘alīm(i).

هي ڪتاب (قرآن) الله تعاليٰ جي طرفان نازل ٿيو آهي جيڪو غالب ۽ سڀ ڪجهه ڄاڻندڙ آهي.

غَافِرِ الذَّنْۢبِ وَقَابِلِ التَّوْبِ شَدِيْدِ الْعِقَابِ ذِى الطَّوْلِۗ لَآ اِلٰهَ اِلَّا هُوَ ۗاِلَيْهِ الْمَصِيْرُ

gāfiriż-żambi wa qābilit-taubi syadīdil-‘iqābi żiṭ-ṭaul(i), lā ilāha illā huw(a), ilaihil-maṣīr(u).

اُهو ئي آهي جيڪو گناهه بخشيندو آهي ۽ توبه قبول ڪندو آهي ۽ سخت سزا ڏيندڙ آهي، اُهو فضل وارو آهي، ان کان سواءِ ڪو به معبود ناهي، ان ڏانهن (سڀ مخلوق) موٽڻ وارا آهن.

مَا يُجَادِلُ فِيْٓ اٰيٰتِ اللّٰهِ اِلَّا الَّذِيْنَ كَفَرُوْا فَلَا يَغْرُرْكَ تَقَلُّبُهُمْ فِى الْبِلَادِ

mā yujādilu fī āyātillāhi illal-lażīna kafarū falā yagrurka taqallubuhum fil-bilād(i).

ڪافرن کان سواءِ الله جي آيتن بابت ڪو به تڪرار نٿو ڪري، تنهن ڪري، سڄي ملڪ ۾ انهن جي ڪوششن جي ڪاميابي کان ٺڳي نه وڃو.

كَذَّبَتْ قَبْلَهُمْ قَوْمُ نُوْحٍ وَّالْاَحْزَابُ مِنْۢ بَعْدِهِمْ ۖوَهَمَّتْ كُلُّ اُمَّةٍۢ بِرَسُوْلِهِمْ لِيَأْخُذُوْهُ وَجَادَلُوْا بِالْبَاطِلِ لِيُدْحِضُوْا بِهِ الْحَقَّ فَاَخَذْتُهُمْ ۗفَكَيْفَ كَانَ عِقَابِ

każżabat qablahum qaumu nūḥiw wal-aḥzābu mim ba‘dihim, wa hammat kullu ummatim birasūlihim liya'khużūhu wa jādalū bil-bāṭili liyudḥiḍū bihil-ḥaqqa fa'akhażtuhum, fa kaifa kāna ‘iqāb(i).

انهن کان اڳ نوح جي قوم ۽ انهن کان پوءِ ٻين ساٿين (پيغمبر کي) ڪوڙو چيو هو ۽ هر امت پنهنجي رسول کي گرفتار ڪرڻ لاءِ سازش ڪئي هئي ۽ انهن ڪوڙن دليلن سان بحث ڪيو ته جيئن حق کي ختم ڪري ڇڏين، تنهن ڪري مون انهن کي (سزا سان) قيد ڪيو، پوءِ منهنجو عذاب ڪيئن (ڏکوئيندڙ) هوندو؟

وَكَذٰلِكَ حَقَّتْ كَلِمَتُ رَبِّكَ عَلَى الَّذِيْنَ كَفَرُوْٓا اَنَّهُمْ اَصْحٰبُ النَّارِۘ

wa każālika ḥaqqat kalimatu rabbika ‘alal-lażīna kafarū annahum aṣḥābun-nār(i).

۽ اهڙي طرح تنهنجي پالڻهار جو حڪم ڪافرن تي ضرور ثابت ٿيو آهي (يعني) بيشڪ اهي دوزخي آهن.

اَلَّذِيْنَ يَحْمِلُوْنَ الْعَرْشَ وَمَنْ حَوْلَهٗ يُسَبِّحُوْنَ بِحَمْدِ رَبِّهِمْ وَيُؤْمِنُوْنَ بِهٖ وَيَسْتَغْفِرُوْنَ لِلَّذِيْنَ اٰمَنُوْاۚ رَبَّنَا وَسِعْتَ كُلَّ شَيْءٍ رَّحْمَةً وَّعِلْمًا فَاغْفِرْ لِلَّذِيْنَ تَابُوْا وَاتَّبَعُوْا سَبِيْلَكَ وَقِهِمْ عَذَابَ الْجَحِيْمِ

allażīna yaḥmilūnal-‘arsya wa man ḥaulahū yusabbiḥūna biḥamdi rabbihim wa yu'minūna bihī wa yastagfirūna lil-lażīna āmanū, rabbanā wasi‘ta kulla syai'ir raḥmataw wa ‘ilman fagfir lil-lażīna tābū wattaba‘ū sabīlaka wa qihim ‘ażābal-jaḥīm(i).

(فرشتا) جيڪي عرش کي کڻندا آهن ۽ (فرشتا) جيڪي انهن جي چوڌاري آهن، اهي پنهنجي پالڻهار جي تعريف ڪندي تسبيح ڪن ٿا ۽ ان تي ايمان آڻين ٿا ۽ ايمان وارن لاءِ بخشش گهرن ٿا (۽ چون ٿا ته) اي اسان جا پالڻهار، تنهنجي رحمت ۽ علم هر شيءِ کي گهيرو ڪري ٿو، تنهن ڪري انهن کي بخشش ڪر جيڪي توبه ڪن ٿا ۽ تنهنجي رستي (دين) تي هلن ٿا ۽ انهن کي باهه جي عذاب کان بچاءِ.

رَبَّنَا وَاَدْخِلْهُمْ جَنّٰتِ عَدْنِ ِۨالَّتِيْ وَعَدْتَّهُمْ وَمَنْ صَلَحَ مِنْ اٰبَاۤىِٕهِمْ وَاَزْوَاجِهِمْ وَذُرِّيّٰتِهِمْ ۗاِنَّكَ اَنْتَ الْعَزِيْزُ الْحَكِيْمُۙ

rabbanā wa adkhilhum jannāti ‘adninil-latī wa‘attahum wa man ṣalaḥa min ābā'ihim wa azwājihim wa żurriyyātihim, innaka antal ‘azīzul-ḥakīm(u).

اي اسان جا پالڻھار، انھن کي عدن جي بھشت ۾ داخل ڪر جنھن جو تو ساڻن واعدو ڪيو آھي ۽ جيڪي سندن ابن ڏاڏن، زالن ۽ اولاد مان نيڪ آھن، بيشڪ تون غالب ۽ حڪمت وارو آھين.

وَقِهِمُ السَّيِّاٰتِۗ وَمَنْ تَقِ السَّيِّاٰتِ يَوْمَىِٕذٍ فَقَدْ رَحِمْتَهٗ ۗوَذٰلِكَ هُوَ الْفَوْزُ الْعَظِيْمُ ࣖ

wa qihimus-sayyi'āt(i), wa man taqis-sayyi'āti yauma'iżin faqad raḥimtah(ū), wa żālika huwal-fauzul-‘aẓīm(u).

۽ انهن کي برائي (آفتن) کان بچاءِ. ۽ جن کي تو ان ڏينهن برائي (آفتن) کان بچايو، بيشڪ تو انهن تي رحم ڪيو ۽ اها ئي وڏي فتح آهي.

اِنَّ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا يُنَادَوْنَ لَمَقْتُ اللّٰهِ اَكْبَرُ مِنْ مَّقْتِكُمْ اَنْفُسَكُمْ اِذْ تُدْعَوْنَ اِلَى الْاِيْمَانِ فَتَكْفُرُوْنَ

innal-lażīna kafarū yunādauna lamaqtullāhi akbaru mim maqtikum anfusakum iż tad‘ūna ilal-īmāni fatakfurūn(a).

بيشڪ جن ماڻهن ڪفر ڪيو، انهن کي (قيامت جي ڏينهن) سڏيو ويندو ته، بيشڪ الله جي ناراضگي (توهان لاءِ) توهان جي پاڻ لاءِ ناراضگي کان تمام گهڻي آهي، جڏهن توهان کي ايمان آڻڻ لاءِ سڏيو ويو هو ۽ پوءِ توهان انڪار ڪيو.

قَالُوْا رَبَّنَآ اَمَتَّنَا اثْنَتَيْنِ وَاَحْيَيْتَنَا اثْنَتَيْنِ فَاعْتَرَفْنَا بِذُنُوْبِنَا فَهَلْ اِلٰى خُرُوْجٍ مِّنْ سَبِيْلٍ

qālū rabbanā amattanaṡnataini wa aḥyaitanaṡnataini fa‘tarafnā biżunūbinā fa hal ilā khurūjim min sabīl(in).

انهن چيو ته اي اسان جا پالڻهار، تو اسان کي ٻه ڀيرا ماريو ۽ ٻه ڀيرا جياريو، پوءِ اسان پنهنجن گناهن جو اعتراف ڪيو، ڇا اسان لاءِ (جهنم مان) نڪرڻ جو ڪو رستو آهي؟

ذٰلِكُمْ بِاَنَّهٗٓ اِذَا دُعِيَ اللّٰهُ وَحْدَهٗ كَفَرْتُمْۚ وَاِنْ يُّشْرَكْ بِهٖ تُؤْمِنُوْا ۗفَالْحُكْمُ لِلّٰهِ الْعَلِيِّ الْكَبِيْرِ

Żālikum bi'annahū iżā du‘iyallāhu waḥdahū kafartum, wa iy yusyrak bihī tu'minū, fal-ḥukmu lillāhil-‘aliyyil-kabīr(i).

اهو ان ڪري آهي جو توهان اصل ۾ صرف الله جي عبادت ڪرڻ جي سڏ کان انڪار ڪندا آهيو. ۽ جيڪڏهن الله توهان سان لاڳاپيل آهي، ته توهان ايمان آڻيو ٿا. تنهن ڪري (هاڻي) فيصلو الله جي هٿ ۾ آهي، جيڪو سڀ کان اعليٰ ۽ عظيم آهي.

هُوَ الَّذِيْ يُرِيْكُمْ اٰيٰتِهٖ وَيُنَزِّلُ لَكُمْ مِّنَ السَّمَاۤءِ رِزْقًا ۗوَمَا يَتَذَكَّرُ اِلَّا مَنْ يُّنِيْبُ

huwal-lażī yurīkum āyātihī wa yunazzilu lakum minas-samā'i rizqā(n), wa mā yatażakkaru illā may yunīb(u).

اُهو ئي آهي جيڪو توهان کي پنهنجون نشانيون (قدرت) ڏيکاري ٿو ۽ توهان لاءِ آسمان مان روزي نازل ڪري ٿو، ۽ نصيحت حاصل ڪرڻ وارا ئي آهن جيڪي (الله ڏانهن) موٽندا آهن.

فَادْعُوا اللّٰهَ مُخْلِصِيْنَ لَهُ الدِّيْنَ وَلَوْ كَرِهَ الْكٰفِرُوْنَ

fad‘ullāha mukhliṣīna lahud-dīna wa lau karihal-kāfirūn(a).

تنهن ڪري پنهنجي دين ۾ اخلاص ۽ اخلاص سان الله جي عبادت ڪريو، جيتوڻيڪ ڪافر (ان کي) پسند نه ڪن.

رَفِيْعُ الدَّرَجٰتِ ذُو الْعَرْشِۚ يُلْقِى الرُّوْحَ مِنْ اَمْرِهٖ عَلٰى مَنْ يَّشَاۤءُ مِنْ عِبَادِهٖ لِيُنْذِرَ يَوْمَ التَّلَاقِۙ

rafī‘ud-darajāti żul-‘arsy(i), yulqir-rūḥa min amrihī ‘alā may yasyā'u min ‘ibādihī liyunżira yaumat-talāq(i).

(اهو) مرتبي ۾ تمام بلند، عرش جو مالڪ آهي، جيڪو پنهنجن ٻانهن مان جنهن تي چاهي ٿو پنهنجي حڪم سان وحي نازل ڪري ٿو ته جيئن (ماڻهن کي) ملاقات جي ڏينهن کان ڊيڄاري.

يَوْمَ هُمْ بٰرِزُوْنَ ۚ لَا يَخْفٰى عَلَى اللّٰهِ مِنْهُمْ شَيْءٌ ۗلِمَنِ الْمُلْكُ الْيَوْمَ ۗ لِلّٰهِ الْوَاحِدِ الْقَهَّارِ

yauma hum bārizūn(a), lā yakhfā ‘alallāhi minhum syai'(un), limanil-mulkul-yaum(a), lillāhil-wāḥidil-qahhār(i).

(يعني) جنهن ڏينهن (قبر مان) نڪرندا؛ انهن جي حالت ۾ ڪا به شيءِ الله کان لڪيل ناهي. (پوءِ الله فرمايو)، "اڄ بادشاهي ڪنهن جي آهي؟" الله جي آهي، جيڪو غالب ۽ غالب آهي.

اَلْيَوْمَ تُجْزٰى كُلُّ نَفْسٍۢ بِمَا كَسَبَتْ ۗ لَا ظُلْمَ الْيَوْمَ ۗاِنَّ اللّٰهَ سَرِيْعُ الْحِسَابِ

al-yauma tujzā kullu nafsim bimā kasabat, lā ẓulmal-yaum(a), innallāha sarī‘ul-ḥisāb(i).

اڄ ڏينهن هر ڪنهن کي ان جي عملن جو بدلو ڏنو ويندو. هن ڏينهن ڪنهن کي به نقصان نه پهچايو ويندو. بيشڪ الله جلد حساب وٺڻ وارو آهي.

وَاَنْذِرْهُمْ يَوْمَ الْاٰزِفَةِ اِذِ الْقُلُوْبُ لَدَى الْحَنَاجِرِ كٰظِمِيْنَ ەۗ مَا لِلظّٰلِمِيْنَ مِنْ حَمِيْمٍ وَّلَا شَفِيْعٍ يُّطَاعُۗ

wa anżirhum yaumal-āzifati iżil-qulūbu ladal-ḥanājiri kāẓimīn(a), mā liẓ-ẓālimīna min ḥamīmiw wa lā syafī‘iy yuṭā‘(u).

۽ انهن کي ويجهو ايندڙ ڏينهن کان ڊيڄار (قيامت، يعني) جڏهن دليون غم کان نڙگهٽن تائين پهچنديون، ظالم جو ڪو به سچو دوست ناهي ۽ نه ئي ان جو ڪو قبول ڪندڙ مددگار هوندو.

يَعْلَمُ خَاۤىِٕنَةَ الْاَعْيُنِ وَمَا تُخْفِى الصُّدُوْرُ

ya‘lamu khā'inatal-a‘yuni wa mā tukhfiṣ-ṣudūr(u).

هو اکين ۾ غداري (نظر) ۽ سيني ۾ ڇا لڪيل آهي اهو ڄاڻي ٿو.

وَاللّٰهُ يَقْضِيْ بِالْحَقِّ ۗوَالَّذِيْنَ يَدْعُوْنَ مِنْ دُوْنِهٖ لَا يَقْضُوْنَ بِشَيْءٍ ۗاِنَّ اللّٰهَ هُوَ السَّمِيْعُ الْبَصِيْرُ ࣖ

wallāhu yaqḍī bil-ḥaqq(i), wal-lażīna yad‘ūna min dūnihī lā yaqḍūna bisyai'(in), innallāha huwas-samī‘ul-baṣīr(u).

۽ الله حق سان فيصلو ڪري ٿو، جڏهن ته جن جي ان کان سواءِ عبادت ڪئي وڃي ٿي اهي ڪنهن به شيءِ جو فيصلو نٿا ڪري سگهن، بيشڪ الله، اهو ئي سڀ ڪجهه ٻڌندڙ ۽ ڏسندڙ آهي.

۞ اَوَلَمْ يَسِيْرُوْا فِى الْاَرْضِ فَيَنْظُرُوْا كَيْفَ كَانَ عَاقِبَةُ الَّذِيْنَ كَانُوْا مِنْ قَبْلِهِمْ ۗ كَانُوْا هُمْ اَشَدَّ مِنْهُمْ قُوَّةً وَّاٰثَارًا فِى الْاَرْضِ فَاَخَذَهُمُ اللّٰهُ بِذُنُوْبِهِمْ ۗوَمَا كَانَ لَهُمْ مِّنَ اللّٰهِ مِنْ وَّاقٍ

awalam yasīrū fil-arḍi fayanẓurū kaifa kāna ‘āqibatul-lażīna kānū min qablihim, kānū hum asyaddu minhum quwwataw wa āṡāran fil-arḍi fa'akhażahumullāhu biżunūbihim, wa mā kāna lahum minallāhi miw wāq(in).

۽ ڇا انهن زمين تي سفر نه ڪيو ۽ پوءِ نه ڏٺو ته انهن جو ڇا ٿيو جيڪي انهن کان اڳ هئا؟ اهي ماڻهو انهن کان وڌيڪ طاقت وارا هئا ۽ زمين تي (وڌيڪ) ورثو (تهذيب) رکندا هئا، پر الله انهن کي انهن جي گناهن جي سزا ڏني. ۽ انهن کي الله (جي عذاب) کان بچائڻ لاءِ ڪجهه به نه هوندو.

ذٰلِكَ بِاَنَّهُمْ كَانَتْ تَّأْتِيْهِمْ رُسُلُهُمْ بِالْبَيِّنٰتِ فَكَفَرُوْا فَاَخَذَهُمُ اللّٰهُ ۗاِنَّهٗ قَوِيٌّ شَدِيْدُ الْعِقَابِ

Żālika bi'annahum kānat ta'tīhim rusuluhum bil-bayyināti fakafarū fa'akhażahumullāh(u), innahū qawiyyun syadīdul-‘iqāb(i).

اهو هن ڪري ٿيو جو رسول انهن وٽ واضح دليلن سان آيا هئا پوءِ انهن ان کي ڪوڙو ڪيو، پوءِ الله انهن کي سزا ڏني، بيشڪ اهو سڀ کان وڌيڪ طاقتور ۽ پنهنجي سزا ۾ سخت آهي.

وَلَقَدْ اَرْسَلْنَا مُوْسٰى بِاٰيٰتِنَا وَسُلْطٰنٍ مُّبِيْنٍۙ

wa laqad arsalnā mūsā bi'āyātinā wa sulṭānim mubīn(in).

۽ بيشڪ اسان موسيٰ کي پنهنجين آيتن ۽ روشن دليلن سان موڪليو.

اِلٰى فِرْعَوْنَ وَهَامٰنَ وَقَارُوْنَ فَقَالُوْا سٰحِرٌ كَذَّابٌ

ilā fir‘auna wa hāmāna wa qārūna faqālū sāḥirun każżāb(un).

فرعون، هامان ۽ قارون ڏانهن، پوءِ انهن چيو ته: ”(موسيٰ) جادوگر ۽ ڪوڙو هو“.

فَلَمَّا جَاۤءَهُمْ بِالْحَقِّ مِنْ عِنْدِنَا قَالُوا اقْتُلُوْٓا اَبْنَاۤءَ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا مَعَهٗ وَاسْتَحْيُوْا نِسَاۤءَهُمْ ۗوَمَا كَيْدُ الْكٰفِرِيْنَ اِلَّا فِيْ ضَلٰلٍ

falammā jā'ahum bil-ḥaqqi min ‘indinā qāluqtulū abnā'al-lażīna āmanū ma‘ahū wastaḥyū nisā'ahum, wa mā kaidul-kāfirīna illā fī ḍalāl(in).

پوءِ جڏهن (موسيٰ) اسان وٽان سچائي کڻي انهن وٽ آيو، تڏهن انهن چيو ته جيڪي ان سان گڏ ايمان رکن ٿا انهن جي پٽن کي قتل ڪريو ۽ انهن جي ڌيئرن کي جيئرو ڇڏيو. پر ڪافرن جو فريب بيڪار هو.

وَقَالَ فِرْعَوْنُ ذَرُوْنِيْٓ اَقْتُلْ مُوْسٰى وَلْيَدْعُ رَبَّهٗ ۚاِنِّيْٓ اَخَافُ اَنْ يُّبَدِّلَ دِيْنَكُمْ اَوْ اَنْ يُّظْهِرَ فِى الْاَرْضِ الْفَسَادَ

wa qāla fir‘aunu aqtul mūsā walyad‘u rabbah(ū), innī akhāfu ay yubaddila dīnakum au ay yuẓhira fil-arḍil-fasād(a).

۽ فرعون (پنهنجن عملدارن کي) چيو ته مون کي اجازت ڏيو ته موسيٰ کي قتل ڪريان ۽ ان کي حڪم ڏيان ته هو پنهنجي رب کان دعا گهري. حقيقت ۾، مون کي ڊپ آهي ته هو توهان جو مذهب بدلائي ڇڏيندو يا زمين کي نقصان پهچائيندو.

وَقَالَ مُوْسٰىٓ اِنِّيْ عُذْتُ بِرَبِّيْ وَرَبِّكُمْ مِّنْ كُلِّ مُتَكَبِّرٍ لَّا يُؤْمِنُ بِيَوْمِ الْحِسَابِ ࣖ

wa qāla mūsā innī ‘użtu birabbī wa rabbikum min kulli mutakabbiril lā yu'minu biyaumil-ḥisāb(i).

۽ (موسيٰ) چيو ته، مان هر انهيءَ متڪبر شخص کان پنهنجي ۽ توهان جي پالڻهار جي پناهه وٺان ٿو جيڪو حساب جي ڏينهن تي ايمان نٿو رکي.

وَقَالَ رَجُلٌ مُّؤْمِنٌۖ مِّنْ اٰلِ فِرْعَوْنَ يَكْتُمُ اِيْمَانَهٗٓ اَتَقْتُلُوْنَ رَجُلًا اَنْ يَّقُوْلَ رَبِّيَ اللّٰهُ وَقَدْ جَاۤءَكُمْ بِالْبَيِّنٰتِ مِنْ رَّبِّكُمْ ۗوَاِنْ يَّكُ كَاذِبًا فَعَلَيْهِ كَذِبُهٗ ۚوَاِنْ يَّكُ صَادِقًا يُّصِبْكُمْ بَعْضُ الَّذِيْ يَعِدُكُمْ ۗاِنَّ اللّٰهَ لَا يَهْدِيْ مَنْ هُوَ مُسْرِفٌ كَذَّابٌ

wa qāla rajulum mu'min(um), min āli fir‘auna yaktumu īmānahū ataqtulūna rajulan ay yaqūla rabbiyallāhu wa qad jā'akum bil-bayyināti mir rabbikum, wa iy yaku kāżiban fa ‘alaihi każibuh(ū), wa iy yaku ṣādiqay yuṣibkum ba‘ḍul-lażī ya‘idukum, innallāha lā yahdī man huwa musrifun każżāb(un).

۽ فرعون جي خاندان مان هڪ مؤمن، جيڪو پنهنجو ايمان لڪائيندو هو، چيو ته ڇا توهان ڪنهن کي هن ڪري قتل ڪرڻ وارا آهيو جو هن چيو هو ته منهنجو پالڻهار الله آهي، جڏهن ته هو توهان وٽ توهان جي پالڻهار جي طرفان واضح دليلن سان آيو آهي. ۽ جيڪڏهن هو ڪوڙو آهي ته پوءِ هو پنهنجي ڪوڙ جو (گناهه) کڻندو. ۽ جيڪڏهن هو سچو آهي ته پوءِ ضرور انهن (آفتن) مان ڪجهه توهان تي پهچندو جن جي هو توهان کي ڊيڄاري رهيو آهي. بيشڪ الله انهن کي هدايت نٿو ڪري جيڪي حد کان لنگهندڙ ۽ ڪوڙا آهن.

يٰقَوْمِ لَكُمُ الْمُلْكُ الْيَوْمَ ظٰهِرِيْنَ فِى الْاَرْضِۖ فَمَنْ يَّنْصُرُنَا مِنْۢ بَأْسِ اللّٰهِ اِنْ جَاۤءَنَا ۗقَالَ فِرْعَوْنُ مَآ اُرِيْكُمْ اِلَّا مَآ اَرٰى وَمَآ اَهْدِيْكُمْ اِلَّا سَبِيْلَ الرَّشَادِ

yā qaumi lakumul-mulkul-yauma ẓāhirīna fil-arḍ(i), famay yanṣurunā mim ba'sillāhi in jā'anā, qāla fir‘aunu mā urīkum illā mā arā wa mā ahdīkum illā sabīlar-rasyād(i).

اي منهنجي قوم! اڄ زمين تي بادشاهي توهان جي هٿ ۾ آهي، پر جيڪڏهن (اهو عذاب) اسان تي اچي ته الله جي عذاب کان اسان کي ڪير بچائيندو؟ فرعون چيو ته مون توهان کي صرف اهو پيش ڪيو جيڪو مون کي سٺو لڳو، ۽ مون توهان کي صرف سڌو رستو ڏيکاريو.

وَقَالَ الَّذِيْٓ اٰمَنَ يٰقَوْمِ اِنِّيْٓ اَخَافُ عَلَيْكُمْ مِّثْلَ يَوْمِ الْاَحْزَابِۙ

wa qālal-lażī āmana yā qaumi innī akhāfu ‘alaikum miṡla yaumil-aḥzāb(i).

۽ مؤمن چيو ته اي منهنجي قوم! مون کي ڊپ آهي ته توهان تي اتحادين جي ٽولن جي تباهي واري ڏينهن وانگر (ڪا آفت) اچي.

مِثْلَ دَأْبِ قَوْمِ نُوْحٍ وَّعَادٍ وَّثَمُوْدَ وَالَّذِيْنَ مِنْۢ بَعْدِهِمْ ۗوَمَا اللّٰهُ يُرِيْدُ ظُلْمًا لِّلْعِبَادِ

miṡla da'bi qaumi nūḥiw wa ‘ādiw wa ṡamūda wal-lażīna mim ba‘dihim, wa mallāhu yurīdu ẓulmal lil-‘ibād(i).

(يعني) نوح جي قوم، عاد، ثمود ۽ انهن کان پوءِ ايندڙن وانگر. پر الله پنهنجن ٻانهن تي ظلم ڪرڻ نٿو چاهي.

وَيٰقَوْمِ اِنِّيْٓ اَخَافُ عَلَيْكُمْ يَوْمَ التَّنَادِۙ

wa yā qaumi innī akhāfu ‘alaikum yaumat-tanād(i).

۽ اي منهنجي قوم، بيشڪ مون کي توهان تي هڪ ٻئي کي سڏڻ جي (عذاب جي) ڏينهن جو تمام گهڻو خوف آهي.

يَوْمَ تُوَلُّوْنَ مُدْبِرِيْنَۚ مَا لَكُمْ مِّنَ اللّٰهِ مِنْ عَاصِمٍۚ وَمَنْ يُّضْلِلِ اللّٰهُ فَمَا لَهٗ مِنْ هَادٍ

yauma tuwallūna mudbirīn(a), mā lakum minallāhi min ‘āṣim(in), wa may yuḍlilillāhu famā lahū min hād(in).

(اهو ڏينهن آهي) جنهن ڏينهن توهان پٺي ڏئي ڀڄندؤ، ڪو به توهان کي الله (جي عذاب) کان بچائي نه سگهندو، ۽ جنهن کي الله گمراھ ڪري ڇڏي، ان کي ڪو به هدايت ڪرڻ وارو نه آهي.

وَلَقَدْ جَاۤءَكُمْ يُوْسُفُ مِنْ قَبْلُ بِالْبَيِّنٰتِ فَمَا زِلْتُمْ فِيْ شَكٍّ مِّمَّا جَاۤءَكُمْ بِهٖ ۗحَتّٰىٓ اِذَا هَلَكَ قُلْتُمْ لَنْ يَّبْعَثَ اللّٰهُ مِنْۢ بَعْدِهٖ رَسُوْلًا ۗ كَذٰلِكَ يُضِلُّ اللّٰهُ مَنْ هُوَ مُسْرِفٌ مُّرْتَابٌۙ

wa laqad jā'akum yūsufu min qablu bil-bayyināti famā ziltum fī syakkim mimmā jā'akum bih(ī), ḥattā iżā halaka qultum lay yab‘aṡallāhu mim ba‘dihī rasūlā(n), każālika yuḍillullāhu man huwa musrifum murtāb(un).

۽ بيشڪ يوسف اڳ ۾ اوھان وٽ پڌريون نشانيون کڻي آيو ھو، پر اوھين سندس آڻڻ ۾ شڪ ڪندا رھيا، ايستائين جو جڏھن ھو فوت ٿي ويو، تڏھن اوھان چيو تہ ”الله اُن کان پوءِ ڪو پيغمبر نہ موڪليندو.“ اھڙي طرح الله حد کان لنگھندڙن ۽ شڪ ڪندڙن کي گمراھ ڪري ٿو.

ۨالَّذِيْنَ يُجَادِلُوْنَ فِيْٓ اٰيٰتِ اللّٰهِ بِغَيْرِ سُلْطٰنٍ اَتٰىهُمْۗ كَبُرَ مَقْتًا عِنْدَ اللّٰهِ وَعِنْدَ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا ۗ كَذٰلِكَ يَطْبَعُ اللّٰهُ عَلٰى كُلِّ قَلْبِ مُتَكَبِّرٍ جَبَّارٍ

allażīna yujādilūna fī āyātillāhi bigairi sulṭānin atāhum, kabura maqtan ‘indallāhi wa ‘indal-lażīna āmanū, każālika yaṭba‘ullāhu ‘alā kulli qalbi mutakabbirin jabbār(in).

(يعني) اهي جيڪي الله جي آيتن بابت بنا ڪنهن دليل جي تڪرار ڪن ٿا جيڪو انهن وٽ پهتو آهي. الله ۽ ايمان وارن جو وڏو غضب آهي. اهڙي طرح الله هر متڪبر ۽ متڪبر شخص جي دل تي مهر لڳائي ٿو.

وَقَالَ فِرْعَوْنُ يٰهَامٰنُ ابْنِ لِيْ صَرْحًا لَّعَلِّيْٓ اَبْلُغُ الْاَسْبَابَۙ

wa qāla fir‘aunu yā hāmānubni lī ṣarḥal la‘allī ablugul-asbāb(a).

۽ فرعون چيو ته اي هامان! مون لاءِ هڪ اوچي عمارت بڻاءِ ته جيئن مان دروازن تائين پهچي سگهان.

اَسْبَابَ السَّمٰوٰتِ فَاَطَّلِعَ اِلٰٓى اِلٰهِ مُوْسٰى وَاِنِّيْ لَاَظُنُّهٗ كَاذِبًا ۗوَكَذٰلِكَ زُيِّنَ لِفِرْعَوْنَ سُوْۤءُ عَمَلِهٖ وَصُدَّ عَنِ السَّبِيْلِ ۗوَمَا كَيْدُ فِرْعَوْنَ اِلَّا فِيْ تَبَابٍ ࣖ

asbābas-samāwāti fa aṭṭali‘a ilā ilāhi mūsā wa innī la'aẓunnuhū kāżibā(n), wa każālika zuyyina lifir‘auna sū'u ‘amalihī wa ṣudda ‘anis-sabīl(i), wa mā kaidu fir‘auna illā fī tabāb(in).

(يعني) آسمان جا دروازا، ته جيئن مان موسيٰ جي خدا کي ڏسي سگهان، پر مان اڃا تائين کيس ڪوڙو سمجهان ٿو." ۽ اهڙي طرح فرعون لاءِ اهو سهڻو ٿي ويو ته سندس بڇڙا ڪم، ۽ هو (سڌي) رستي کان روڪيو ويو، ۽ فرعون جي فريب نقصان کان سواءِ ڪجهه به نه آندو.

وَقَالَ الَّذِيْٓ اٰمَنَ يٰقَوْمِ اتَّبِعُوْنِ اَهْدِكُمْ سَبِيْلَ الرَّشَادِۚ

wa qālal-lażī āmana yā qaumittabi‘ūni ahdikum sabīlar-rasyād(i).

۽ مؤمن چيو ته اي منهنجي قوم! منهنجي پيروي ڪريو، مان توهان کي سڌو رستو ڏيکاريندس.

يٰقَوْمِ اِنَّمَا هٰذِهِ الْحَيٰوةُ الدُّنْيَا مَتَاعٌ ۖوَّاِنَّ الْاٰخِرَةَ هِيَ دَارُ الْقَرَارِ

yā qaumi innamā hāżihil-ḥayātud-dun-yā matā‘(un), wa innal-ākhirata hiya dārul-qarār(i).

اي منهنجي قوم! بيشڪ دنيا جي زندگي صرف (عارضي) لذت آهي ۽ بيشڪ آخرت هڪ دائمي زمين آهي.

مَنْ عَمِلَ سَيِّئَةً فَلَا يُجْزٰىٓ اِلَّا مِثْلَهَاۚ وَمَنْ عَمِلَ صَالِحًا مِّنْ ذَكَرٍ اَوْ اُنْثٰى وَهُوَ مُؤْمِنٌ فَاُولٰۤىِٕكَ يَدْخُلُوْنَ الْجَنَّةَ يُرْزَقُوْنَ فِيْهَا بِغَيْرِ حِسَابٍ

man ‘amila sayyi'atan falā yujzā illā miṡlahā, wa man ‘amila ṣāliḥam min żakarin au unṡā wa huwa mu'minun fa'ulā'ika yadkhulūnal-jannata yurzaqūna fīhā bigairi ḥisāb(in).

جيڪو به برائي ڪندو ان کي ان جي مطابق بدلو ڏنو ويندو. ۽ جيڪو به نيڪي ڪندو، مرد هجي يا عورت، جڏهن ته هو مؤمن هوندو، اهو جنت ۾ داخل ٿيندو، جتي انهن کي بي حساب رزق ڏنو ويندو.

۞ وَيٰقَوْمِ مَا لِيْٓ اَدْعُوْكُمْ اِلَى النَّجٰوةِ وَتَدْعُوْنَنِيْٓ اِلَى النَّارِۗ

wa yā qaumi mā lī ad‘ūkum ilan-najāti wa tad‘ūnanī ilan-nār(i).

۽ اي منهنجي قوم! هي ڪيئن آهي، مان توهان کي نجات ڏانهن سڏيان ٿو ۽ توهان مون کي دوزخ ڏانهن سڏيو ٿا؟

تَدْعُوْنَنِيْ لِاَكْفُرَ بِاللّٰهِ وَاُشْرِكَ بِهٖ مَا لَيْسَ لِيْ بِهٖ عِلْمٌ وَّاَنَا۠ اَدْعُوْكُمْ اِلَى الْعَزِيْزِ الْغَفَّارِ

tad‘ūnanī li'akfura billāhi wa usyrika bihī mā laisa lī bihī ‘ilmuw wa ana ad‘ūkum ilal-‘azīzil-gaffār(i).

(ڇو) اوھين مون کي الله جو انڪار ڪرڻ ۽ ان سان اهڙي شيءِ کي شريڪ ڪرڻ لاءِ سڏي رهيا آهيو جنهن جو مون کي ڪو علم ناهي، جيتوڻيڪ مان اوھان کي غالب ۽ بخشڻھار تي ايمان آڻڻ لاءِ سڏي رهيو آهيان؟

لَا جَرَمَ اَنَّمَا تَدْعُوْنَنِيْٓ اِلَيْهِ لَيْسَ لَهٗ دَعْوَةٌ فِى الدُّنْيَا وَلَا فِى الْاٰخِرَةِ وَاَنَّ مَرَدَّنَآ اِلَى اللّٰهِ وَاَنَّ الْمُسْرِفِيْنَ هُمْ اَصْحٰبُ النَّارِ

lā jarama annamā tad‘ūnanī ilaihi laisa lahū da‘watun fid-dun-yā wa lā fil-ākhirati wa anna maraddanā ilallāhi wa annal-musrifīna hum aṣḥābun-nār(i).

يقيناً جنهن طرف توهان مون کي سڏي رهيا آهيو اهو اهڙو سڏ ناهي جيڪو نه هن دنيا ۾ فائدو ڏئي ۽ نه آخرت ۾، ۽ بيشڪ اسان جو موٽڻ الله ڏانهن آهي، ۽ بيشڪ جيڪي حد کان لنگهندا اهي ئي باهه جا رهواسي هوندا.

فَسَتَذْكُرُوْنَ مَآ اَقُوْلُ لَكُمْۗ وَاُفَوِّضُ اَمْرِيْٓ اِلَى اللّٰهِ ۗاِنَّ اللّٰهَ بَصِيْرٌ ۢبِالْعِبَادِ

fa satażkurūna mā aqūlu lakum, wa ufawwiḍu amrī ilallāh(i), innallāha baṣīrum bil-‘ibād(i).

پوءِ هڪ ڏينهن توکي ياد ايندو جيڪو مون توکي چيو هو. ۽ مان پنهنجا معاملا الله جي حوالي ڪريان ٿو. بيشڪ الله پنهنجن ٻانهن کي ڏسندڙ آهي.

فَوَقٰىهُ اللّٰهُ سَيِّاٰتِ مَا مَكَرُوْا وَحَاقَ بِاٰلِ فِرْعَوْنَ سُوْۤءُ الْعَذَابِۚ

fa waqāhullāhu sayyi'āti mā makarū wa ḥāqa bi'āli fir‘auna sū'al-‘ażāb(i).

پوءِ الله تعالى کيس انهن جي فريب جي بڇڙائي کان بچايو، جڏهن ته فرعون ۽ سندس قوم کي تمام سخت عذاب ۾ گهيريل ڪيو ويو.

اَلنَّارُ يُعْرَضُوْنَ عَلَيْهَا غُدُوًّا وَّعَشِيًّا ۚوَيَوْمَ تَقُوْمُ السَّاعَةُ ۗ اَدْخِلُوْٓا اٰلَ فِرْعَوْنَ اَشَدَّ الْعَذَابِ

an-nāru yu‘raḍūna ‘alaihā guduwwaw wa ‘asyiyyā(n), wa yauma taqūmus-sā‘ah(tu), adkhilū āla fir‘auna asyaddal-‘ażāb(i).

انهن کي صبح ۽ شام ۽ قيامت جي ڏينهن دوزخ ڏيکاريو ويو. (پوءِ فرشتي کي حڪم ڏنو ويو ته)، "فرعون ۽ سندس قوم کي سخت عذاب ۾ وجهو!"

وَاِذْ يَتَحَاۤجُّوْنَ فِى النَّارِ فَيَقُوْلُ الضُّعَفٰۤؤُا لِلَّذِيْنَ اسْتَكْبَرُوْٓا اِنَّا كُنَّا لَكُمْ تَبَعًا فَهَلْ اَنْتُمْ مُّغْنُوْنَ عَنَّا نَصِيْبًا مِّنَ النَّارِ

wa iż yataḥājjūna fin-nāri fayaqūluḍ-ḍu‘afā'u lil-lażīnastakbarū innā kunnā lakum taba‘an fahal antum mugnūna ‘annā naṣībam minan-nār(i).

۽ (ياد رکو) جڏهن اهي جهنم ۾ جهڳڙو ڪندا، ڪمزور ماڻهو فخر ڪندڙن کي چوندا ته بيشڪ اسين توهان جا پيروڪار هئاسين، پوءِ ڇا توهان اسان تي نازل ٿيل باهه جي (عذاب) مان ڪجهه ڇڏائي سگهو ٿا؟

قَالَ الَّذِيْنَ اسْتَكْبَرُوْٓا اِنَّا كُلٌّ فِيْهَآ اِنَّ اللّٰهَ قَدْ حَكَمَ بَيْنَ الْعِبَادِ

qālal-lażīnastakbarū innā kullun fīhā innallāha qad ḥakama bainal-‘ibād(i).

وڏائي ڪندڙ ماڻهو چوندا ته، ”بيشڪ، اسين سڀ جهنم ۾ برابر آهيون، ڇو ته الله پنهنجن ٻانهن جي وچ ۾ فيصلو ڪري ڇڏيو آهي.“

وَقَالَ الَّذِيْنَ فِى النَّارِ لِخَزَنَةِ جَهَنَّمَ ادْعُوْا رَبَّكُمْ يُخَفِّفْ عَنَّا يَوْمًا مِّنَ الْعَذَابِ

wa qālal-lażīna fin-nāri likhazanati jahannamad‘ū rabbakum yukhaffif ‘annā yaumam minal-‘ażāb(i).

۽ جيڪي دوزخ ۾ آهن اهي دوزخ جي داروغن کي چوندا ته پنهنجي رب کان دعا گهرو ته اسان جو عذاب صرف هڪ ڏينهن لاءِ هلڪو ڪري.

قَالُوْٓا اَوَلَمْ تَكُ تَأْتِيْكُمْ رُسُلُكُمْ بِالْبَيِّنٰتِ ۗقَالُوْا بَلٰىۗ قَالُوْا فَادْعُوْا ۚوَمَا دُعٰۤؤُا الْكٰفِرِيْنَ اِلَّا فِيْ ضَلٰلٍ ࣖ

qālū awalam taku ta'tīkum rusulukum bil-bayyināt(i), qālū balā, qālū fad‘ū, wa mā du‘ā'ul-kāfirīna illā fī ḍalāl(in).

پوءِ (دوزخ جي داروغن) چيو ته، "ڇا توهان وٽ رسول واضح دليلن سان نه آيا هئا؟" انهن جواب ڏنو ته، "ها، اهو آيو آهي." (دوزخ جي داروغن) چيو ته، "(پاڻ به!) دعا ڪريو" پر ڪافرن جون دعائون بيڪار هيون.

اِنَّا لَنَنْصُرُ رُسُلَنَا وَالَّذِيْنَ اٰمَنُوْا فِى الْحَيٰوةِ الدُّنْيَا وَيَوْمَ يَقُوْمُ الْاَشْهَادُۙ

innā lananṣuru rusulanā wal-lażīna āmanū fil-ḥayātid-dun-yā wa yauma yaqūmul-asyhād(u).

بيشڪ اسين پنھنجن پيغمبرن ۽ ايمان وارن جي دنيا جي حياتيءَ ۾ ۽ شاھدن جي ظاھر ٿيڻ واري ڏينھن (قيامت جي ڏينھن) مدد ڪنداسين،

يَوْمَ لَا يَنْفَعُ الظّٰلِمِيْنَ مَعْذِرَتُهُمْ وَلَهُمُ اللَّعْنَةُ وَلَهُمْ سُوْۤءُ الدَّارِ

yauma lā yanfa‘uẓ-ẓālimīna ma‘żiratuhum wa lahumul-la‘natu wa lahum sū'ud-dār(i).

(يعني) اهو ڏينهن جڏهن ظالمن جي معافي ڪم نه ايندي ۽ انهن لاءِ لعنت ۽ بڇڙو گهر هوندو.

وَلَقَدْاٰتَيْنَا مُوْسَى الْهُدٰى وَاَوْرَثْنَا بَنِيْٓ اِسْرَاۤءِيْلَ الْكِتٰبَۙ

wa laqad ātainā mūsal-hudā wa auraṡnā banī isrā'īlal-kitāb(a).

۽ بيشڪ اسان موسيٰ کي هدايت ڏني ۽ بني اسرائيل کي ڪتاب (تورات) جو وارث ڪيو.

هُدًى وَّذِكْرٰى لِاُولِى الْاَلْبَابِ

hudaw wa żikrā li'ulil-albāb(i).

عقلمند ماڻهن لاءِ هدايت ۽ ڊيڄاريندڙ هجڻ لاءِ.

فَاصْبِرْ اِنَّ وَعْدَ اللّٰهِ حَقٌّ وَّاسْتَغْفِرْ لِذَنْۢبِكَ وَسَبِّحْ بِحَمْدِ رَبِّكَ بِالْعَشِيِّ وَالْاِبْكَارِ

faṣbir inna wa‘dallāhi ḥaqquw wastagfir liżambika wa sabbiḥ biḥamdi rabbika bil-‘asyiyyi wal-ibkār(i).

پوءِ صبر ڪر، بيشڪ الله جو واعدو سچو آهي، ۽ پنهنجن گناهن جي معافي گهر ۽ صبح ۽ شام پنهنجي پالڻهار جي تعريف ڪندي پاڻ کي پاڪائي بيان ڪر.

اِنَّ الَّذِيْنَ يُجَادِلُوْنَ فِيْٓ اٰيٰتِ اللّٰهِ بِغَيْرِ سُلْطٰنٍ اَتٰىهُمْ ۙاِنْ فِيْ صُدُوْرِهِمْ اِلَّا كِبْرٌ مَّا هُمْ بِبَالِغِيْهِۚ فَاسْتَعِذْ بِاللّٰهِ ۗاِنَّهٗ هُوَ السَّمِيْعُ الْبَصِيْرُ

innal-lażīna yujādilūna fī āyātillāhi bigairi sulṭānin atāhum, in fī ṣudūrihim illā kibrum mā hum bibāligīh(i), fasta‘iż billāh(i), innahū huwas-samī‘ul-baṣīr(u).

بيشڪ جيڪي ماڻهو الله جي آيتن ۾ بنا ڪنهن دليل جي جهڳڙو ڪن ٿا جيڪي انهن تائين پهچن، انهن جي سينن ۾ صرف وڏائي جي خواهش آهي جيڪا اهي حاصل نه ڪري سگهندا، پوءِ الله کان پناهه گهرو، بيشڪ اهو سڀ ڪجهه ٻڌندڙ ۽ ڏسندڙ آهي.

لَخَلْقُ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِ اَكْبَرُ مِنْ خَلْقِ النَّاسِ وَلٰكِنَّ اَكْثَرَ النَّاسِ لَا يَعْلَمُوْنَ

lakhalqus-samāwāti wal-arḍi akbaru min khalqin-nāsi wa lākinna akṡaran-nāsi lā ya‘lamūn(a).

بيشڪ آسمانن ۽ زمين جي پيدائش انسانن جي پيدائش کان وڏي آهي، پر گھڻا ماڻهو نه ٿا ڄاڻن.

وَمَا يَسْتَوِى الْاَعْمٰى وَالْبَصِيْرُ ەۙ وَالَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَعَمِلُوا الصّٰلِحٰتِ وَلَا الْمُسِيْۤئُ ۗقَلِيْلًا مَّا تَتَذَكَّرُوْنَ

wa mā yastawil-a‘mā wal-baṣīr(u), wal-lażīna āmanū wa ‘amiluṣ-ṣāliḥāti wa lal-musī'(u), qalīlam mā tatażakkarūn(a).

۽ جيڪي انڌا آهن اهي ڏسندڙن جيان نه آهن، ۽ نه ئي اهي جيڪي ايمان آڻين ٿا ۽ چڱا ڪم ڪن ٿا اهي جيڪي بڇڙا ڪم ڪن ٿا، توهان صرف تمام گهٽ سکندا آهيو.

اِنَّ السَّاعَةَ لَاٰتِيَةٌ لَّا رَيْبَ فِيْهَا ۖوَلٰكِنَّ اَكْثَرَ النَّاسِ لَا يُؤْمِنُوْنَ

innas-sā‘ata la'ātiyatul lā raiba fīhā, wa lākinna akṡaran-nāsi lā yu'minūn(a).

بيشڪ قيامت جو ڏينهن ضرور ايندو، ان ۾ ڪو شڪ ناهي، پر گهڻا ماڻهو ايمان نٿا آڻين.

وَقَالَ رَبُّكُمُ ادْعُوْنِيْٓ اَسْتَجِبْ لَكُمْ ۗاِنَّ الَّذِيْنَ يَسْتَكْبِرُوْنَ عَنْ عِبَادَتِيْ سَيَدْخُلُوْنَ جَهَنَّمَ دَاخِرِيْنَ ࣖ

wa qāla rabbukumud‘ūnī astajib lakum, innal-lażīna yastakbirūna ‘an ‘ibādatī sayadkhulūna jahannama dākhirīn(a).

۽ توهان جي رب فرمايو ته، مون کان دعا گهرو، مان ضرور توهان کي اهو ڏيندس. بيشڪ جيڪي وڏائي ڪن ٿا ۽ منهنجي عبادت کان انڪار ڪن ٿا، اهي ذلت جي حالت ۾ دوزخ ۾ داخل ٿيندا.

اَللّٰهُ الَّذِيْ جَعَلَ لَكُمُ الَّيْلَ لِتَسْكُنُوْا فِيْهِ وَالنَّهَارَ مُبْصِرًا ۗاِنَّ اللّٰهَ لَذُوْ فَضْلٍ عَلَى النَّاسِ وَلٰكِنَّ اَكْثَرَ النَّاسِ لَا يَشْكُرُوْنَ

allāhul-lażī ja‘ala lakumul-laila litaskunū fīhi wan-nahāra mubṣirā(n), innallāha lażū faḍlin ‘alan-nāsi wa lākinna akṡaran-nāsi lā yasykurūn(a).

الله اهو آهي جنهن توهان لاءِ رات پيدا ڪئي ته جيئن ان ۾ آرام ڪريو ۽ ڏينهن روشن آهي، بيشڪ الله ماڻهن تي فضل ڪرڻ وارو آهي، پر گهڻا ماڻهو بي شڪر آهن.

ذٰلِكُمُ اللّٰهُ رَبُّكُمْ خَالِقُ كُلِّ شَيْءٍۘ لَآ اِلٰهَ اِلَّا هُوَ ۖفَاَنّٰى تُؤْفَكُوْنَ

Żālikumullāhu rabbukum khāliqu kulli syai'(in), lā ilāha illā huw(a), fa'annā tu'fakūn(a).

اهڙي طرح الله توهان جو پالڻهار هر شيءِ جو پيدا ڪندڙ آهي، ان کان سواءِ ڪو به معبود ناهي، پوءِ توهان ڪيئن ڦيرايا ويندا؟

كَذٰلِكَ يُؤْفَكُ الَّذِيْنَ كَانُوْا بِاٰيٰتِ اللّٰهِ يَجْحَدُوْنَ

każālika yu'fakul-lażīna kānū bi'āyātillāhi yajḥadūn(a).

اهڙيءَ طرح جيڪي ماڻهو هميشه الله جي آيتن جو انڪار ڪن ٿا، انهن کي ڦيرايو ويندو آهي.

اَللّٰهُ الَّذِيْ جَعَلَ لَكُمُ الْاَرْضَ قَرَارًا وَّالسَّمَاۤءَ بِنَاۤءً وَّصَوَّرَكُمْ فَاَحْسَنَ صُوَرَكُمْ وَرَزَقَكُمْ مِّنَ الطَّيِّبٰتِ ۗذٰلِكُمُ اللّٰهُ رَبُّكُمْ ۚ فَتَبٰرَكَ اللّٰهُ رَبُّ الْعٰلَمِيْنَ

allāhul-lażī ja‘ala lakumul-arḍa qarāraw was-samā'a binā'aw wa ṣawwarakum fa'aḥsana ṣuwarakum wa razaqakum minaṭ-ṭayyibāt(i), żālikumullāhu rabbukum, fatabārakallāhu rabbul-‘ālamīn(a).

اهو الله آهي جنهن توهان لاءِ زمين کي رهڻ جي جاءِ ۽ آسمان کي ڇت بڻايو، ۽ توهان کي شڪل ڏني ۽ توهان جي شڪل کي سينگاريو ۽ توهان کي خوش نصيبي ڏني، اهو الله توهان جو پالڻهار آهي، پاڪ آهي الله جي لاءِ جيڪو سڀني جهانن جو پالڻهار آهي.

هُوَ الْحَيُّ لَآ اِلٰهَ اِلَّا هُوَ فَادْعُوْهُ مُخْلِصِيْنَ لَهُ الدِّيْنَ ۗ اَلْحَمْدُ لِلّٰهِ رَبِّ الْعٰلَمِيْنَ

huwal-ḥayyu lā ilāha illā huwa fad‘ūhu mukhliṣīna lahud-dīn(a), al-ḥamdu lillāhi rabbil-‘ālamīn(a).

هو هميشه رهڻ وارو آهي، ان کان سواءِ ڪو به معبود ناهي؛ پوءِ پنهنجي دين ۾ اخلاص ۽ اخلاص سان سندس عبادت ڪريو. ساراهه الله لاءِ آهي جيڪو سڀني جهانن جو پالڻهار آهي.

۞ قُلْ اِنِّيْ نُهِيْتُ اَنْ اَعْبُدَ الَّذِيْنَ تَدْعُوْنَ مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ لَمَّا جَاۤءَنِيَ الْبَيِّنٰتُ مِنْ رَّبِّيْ وَاُمِرْتُ اَنْ اُسْلِمَ لِرَبِّ الْعٰلَمِيْنَ

qul innī nuhītu an a‘budal-lażīna tad‘ūna min dūnillāhi lammā jā'aniyal-bayyinātu mir rabbī wa umirtu an uslima lirabbil-‘ālamīn(a).

(اي پيغمبر) چؤ ته، مون کي منع ڪئي وئي آهي ته الله کان سواءِ ڪنهن ٻئي معبود جي پوڄا ڪريان جنهن جي توهان عبادت ڪريو ٿا، جڏهن ته منهنجي پالڻهار کان مون وٽ ڪا خبر آئي آهي، ۽ مون کي حڪم ڏنو ويو آهي ته مان جهانن جي پالڻهار جي فرمانبرداري ڪريان.

هُوَ الَّذِيْ خَلَقَكُمْ مِّنْ تُرَابٍ ثُمَّ مِنْ نُّطْفَةٍ ثُمَّ مِنْ عَلَقَةٍ ثُمَّ يُخْرِجُكُمْ طِفْلًا ثُمَّ لِتَبْلُغُوْٓا اَشُدَّكُمْ ثُمَّ لِتَكُوْنُوْا شُيُوْخًا ۚوَمِنْكُمْ مَّنْ يُّتَوَفّٰى مِنْ قَبْلُ وَلِتَبْلُغُوْٓا اَجَلًا مُّسَمًّى وَّلَعَلَّكُمْ تَعْقِلُوْنَ

huwal-lażī khalaqakum min turābin ṡumma min nuṭfatin ṡumma min ‘alaqatin ṡumma yukhrijukum ṭiflan ṡumma litablugū asyuddakum ṡumma litakūnū syuyūkhā(n), wa minkum may yutawaffā min qablu wa litablugū ajalam musammaw wa la‘allakum ta‘qilūn(a).

اُهو ئي آهي جنهن توهان کي مٽيءَ مان پيدا ڪيو، پوءِ نطفي جي ڦڙي مان، پوءِ رت جي دڳ مان، پوءِ توهان ٻار ٿي پيدا ٿيا آهيو، پوءِ توهان کي بالغ ٿيڻ لاءِ ڇڏيو ويندو آهي، پوءِ توهان پوڙها ٿيندا آهيو، پر توهان مان ڪجهه ان کان اڳ مري ويندا آهن. (اسين اهو ڪريون ٿا) ته جيئن توهان هڪ مقرر مدت تائين پهچي وڃو ته جيئن توهان سمجهو.

هُوَ الَّذِيْ يُحْيٖ وَيُمِيْتُۚ فَاِذَا قَضٰىٓ اَمْرًا فَاِنَّمَا يَقُوْلُ لَهٗ كُنْ فَيَكُوْنُ ࣖ

huwal-lażī yuḥyī wa yumīt(u), fa'iżā qaḍā amran fa'innamā yaqūlu lahū kun fa yakūn(u).

هو ئي آهي جيڪو ان کي چالو ۽ بند ڪري ٿو. تنهن ڪري جڏهن هو ڪنهن شيءِ کي طئي ڪرڻ چاهي ٿو، ته هو صرف ان کي چوي ٿو، "ٿي پئو!" تنهنڪري اهو ئي آهي.

اَلَمْ تَرَ اِلَى الَّذِيْنَ يُجَادِلُوْنَ فِيْٓ اٰيٰتِ اللّٰهِ ۗاَنّٰى يُصْرَفُوْنَۚ

alam tara ilal-lażīna yujādilūna fī āyātillāh(i), annā yuṣrafūn(a).

ڇا توهان انهن ماڻهن تي نظر نه ڪئي جيڪي (هميشه) الله جي آيتن ۾ تڪرار ڪندا آهن، انهن کي ڪيئن ڦيرايو ويندو؟

اَلَّذِيْنَ كَذَّبُوْا بِالْكِتٰبِ وَبِمَآ اَرْسَلْنَا بِهٖ رُسُلَنَا ۗفَسَوْفَ يَعْلَمُوْنَۙ

allażīna każżabū bil kitābi wa bimā arsalnā bihī rusulanā, fasaufa ya‘lamūn(a).

(يعني) اهي جيڪي ڪتاب (قرآن) ۽ انهن آيتن جو انڪار ڪن ٿا جيڪي اسان جي موڪليل رسولن جي آندي آهن، جلد ئي اهي ڄاڻندا.

اِذِ الْاَغْلٰلُ فِيْٓ اَعْنَاقِهِمْ وَالسَّلٰسِلُۗ يُسْحَبُوْنَۙ

iżil-aglālu fī a‘nāqihim was-salāsil(u), yusḥabūn(a).

جڏهن انهن جي ڳچيءَ ۾ زنجيرون ۽ زنجير وجهيا ويا، جيئن انهن کي گهليو ويو،

فِى الْحَمِيْمِ ەۙ ثُمَّ فِى النَّارِ يُسْجَرُوْنَۚ

fil-ḥamīm(i), ṡumma fin-nāri yusjarūn(a).

تمام گرم پاڻيءَ ۾، پوءِ انهن کي باهه ۾ ساڙيو ويندو،

ثُمَّ قِيْلَ لَهُمْ اَيْنَ مَا كُنْتُمْ تُشْرِكُوْنَۙ

Ṡumma qīla lahum aina mā kuntum tusyrikūn(a).

پوءِ انهن کي چيو ويو ته، ”اوھين ڪھڙن بتن سان ھميشه شريڪ رھو ٿا؟

مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ ۗقَالُوْا ضَلُّوْا عَنَّا بَلْ لَّمْ نَكُنْ نَّدْعُوْا مِنْ قَبْلُ شَيْـًٔاۗ كَذٰلِكَ يُضِلُّ اللّٰهُ الْكٰفِرِيْنَ

min dūnillāh(i), qālū ḍallū ‘annā bal lam nakun nad‘ū min qablu syai'ā(n), każālika yuḍillullāhul-kāfirīn(a).

(الله کان سواءِ توهان ڪنهن جي عبادت ڪريو ٿا؟) انهن جواب ڏنو، "اهي اسان کان غائب ٿي ويا آهن، حقيقت ۾ اسان اڳ ڪڏهن به ڪنهن جي عبادت نه ڪئي هئي." اهڙي طرح الله ڪافرن کي گمراهه ڪري ٿو.

ذٰلِكُمْ بِمَا كُنْتُمْ تَفْرَحُوْنَ فِى الْاَرْضِ بِغَيْرِ الْحَقِّ وَبِمَا كُنْتُمْ تَمْرَحُوْنَ

Żālikum bimā kuntum tafraḥūna fil-arḍi bigairil-ḥaqqi wa bimā kuntum tamraḥūn(a).

اهو هن ڪري آهي جو توهان زمين تي (حق کي نه مڃڻ کان) خوش ٿيو ٿا ۽ هن ڪري ته توهان هميشه (گناهه ۾) خوش ٿيو ٿا.

اُدْخُلُوْٓا اَبْوَابَ جَهَنَّمَ خٰلِدِيْنَ فِيْهَا ۚفَبِئْسَ مَثْوَى الْمُتَكَبِّرِيْنَ

udkhlulū abwāba jahannama khālidīna fīhā, fabi'sa maṡwal-mutakabūbirīn(a).

(انهن کي چيو ويو ته) دوزخ جي دروازن مان داخل ٿيو، ۽ ان ۾ هميشه رهندا، پوءِ اهو تڪبر ڪندڙن لاءِ بدترين جاءِ آهي.

فَاصْبِرْ اِنَّ وَعْدَ اللّٰهِ حَقٌّ ۚفَاِمَّا نُرِيَنَّكَ بَعْضَ الَّذِيْ نَعِدُهُمْ اَوْ نَتَوَفَّيَنَّكَ فَاِلَيْنَا يُرْجَعُوْنَ

faṣbir inna wa‘dallāhi ḥaqq(un), fa'immā nuriyannaka ba‘ḍal-lażī na‘iduhum au natawaffayannaka fa'ilainā yurja‘ūn(a).

پوءِ (اي پيغمبر) صبر ڪر، بيشڪ الله جو واعدو سچو آهي، جيتوڻيڪ اسان توکي ڪجھ عذاب ڏيکاريا آهن جن جو اسان انهن کي ڊيڄاريو هو، يا اسان توکي (موت کان اڳ) ماري ڇڏيو آهي، تڏهن به اهي اسان ڏانهن موٽايا ويندا.

وَلَقَدْ اَرْسَلْنَا رُسُلًا مِّنْ قَبْلِكَ مِنْهُمْ مَّنْ قَصَصْنَا عَلَيْكَ وَمِنْهُمْ مَّنْ لَّمْ نَقْصُصْ عَلَيْكَ ۗوَمَا كَانَ لِرَسُوْلٍ اَنْ يَّأْتِيَ بِاٰيَةٍ اِلَّا بِاِذْنِ اللّٰهِ ۚفَاِذَا جَاۤءَ اَمْرُ اللّٰهِ قُضِيَ بِالْحَقِّ وَخَسِرَ هُنَالِكَ الْمُبْطِلُوْنَ ࣖ

wa laqad arsalnā rusulam min qablika minhum man qaṣaṣnā ‘alaika wa minhum mal lam naqṣuṣ ‘alaik(a), wa mā kāna lirasūlin ay ya'tiya bi'āyatin illā bi'iżnillāh(i), fa'iżā jā'a amrullāhi quḍiya bil-ḥaqqi wa khasira hunālikal-mubṭilūn(a).

۽ بيشڪ اسان توکان اڳ ڪيترائي رسول موڪليا، جن مان ڪجھ جو احوال اسان توکي ٻڌايو ۽ ڪجھ جو احوال اسان توکي نه ٻڌايو. ڪو به رسول الله جي اجازت کان سواءِ ڪو به معجزو نه آندو، پوءِ جڏهن الله جو حڪم ايندو ته (سڀني معاملن لاءِ) انصاف سان فيصلو ڪيو ويندو. ۽ ان وقت جيڪي ماڻهو ڪوڙ کي پڪڙيندا آهن اهي نقصان ۾ پوندا.

اَللّٰهُ الَّذِيْ جَعَلَ لَكُمُ الْاَنْعَامَ لِتَرْكَبُوْا مِنْهَا وَمِنْهَا تَأْكُلُوْنَۖ

allāhul-lażī ja‘ala lakumul-an‘āma litarkabū minhā wa minhā ta'kulūn(a).

الله ئي آهي جنهن توهان لاءِ چوپايا پيدا ڪيا آهن، انهن مان ڪجهه تي توهان سواري ڪريو ٿا ۽ ڪجهه کي کائو ٿا.

وَلَكُمْ فِيْهَا مَنَافِعُ وَلِتَبْلُغُوْا عَلَيْهَا حَاجَةً فِيْ صُدُوْرِكُمْ وَعَلَيْهَا وَعَلَى الْفُلْكِ تُحْمَلُوْنَۗ

wa lakum fīhā manāfi‘u wa litablugū ‘alaihā ḥājatan fī ṣudūrikum wa ‘alaihā wa ‘alal-fulki tuḥmalūn(a).

۽ انهن (چوپاين) ۾ توهان لاءِ ٻيا به فائدا آهن ۽ انهيءَ لاءِ ته توهان ان مقصد کي حاصل ڪريو جيڪو توهان جي دلين ۾ آهي (انهن تي سواري ڪري) ۽ انهن کي انهن تي ۽ ٻيڙين تي سوار ڪيو ويندو آهي.

وَيُرِيْكُمْ اٰيٰتِهٖۖ فَاَيَّ اٰيٰتِ اللّٰهِ تُنْكِرُوْنَ

wa yurīkum āyātih(ī), fa ayya āyātillāhi tunkirūn(a).

۽ هو توهان کي (پنهنجي عظمت جون) نشانيون ڏيکاري ٿو، پوءِ توهان الله جي ڪهڙين نشانين (عظمت) کان انڪار ڪندا؟

اَفَلَمْ يَسِيْرُوْا فِى الْاَرْضِ فَيَنْظُرُوْا كَيْفَ كَانَ عَاقِبَةُ الَّذِيْنَ مِنْ قَبْلِهِمْ ۗ كَانُوْٓا اَكْثَرَ مِنْهُمْ وَاَشَدَّ قُوَّةً وَّاٰثَارًا فِى الْاَرْضِ فَمَآ اَغْنٰى عَنْهُمْ مَّا كَانُوْا يَكْسِبُوْنَ

afalam yasīrū fil-arḍi fa yanẓurū kaifa kāna ‘āqibatul-lażīna min qablihim, kānū akṡara minhum wa asyadda quwwataw wa āṡāran fil-arḍi famā agnā ‘anhum mā kānū yaksibūn(a).

پوءِ ڇا انهن زمين تي سفر نه ڪيو ۽ پوءِ نه ڏٺو ته انهن سان ڇا ٿيو جيڪي انهن کان اڳ هئا؟ اهي وڌيڪ تعداد ۾ آهن ۽ انهن وٽ وڌيڪ طاقت آهي ۽ زمين تي انهن جي تهذيب جا (وڌيڪ) باقي بچيل آهن، تنهن ڪري اهي جيڪي به ڪوشش ڪن ٿا اهي انهن جي مدد نٿا ڪري سگهن.

فَلَمَّا جَاۤءَتْهُمْ رُسُلُهُمْ بِالْبَيِّنٰتِ فَرِحُوْا بِمَا عِنْدَهُمْ مِّنَ الْعِلْمِ وَحَاقَ بِهِمْ مَّا كَانُوْا بِهٖ يَسْتَهْزِءُوْنَ

falammā jā'athum rusuluhum bil-bayyināti fariḥū bimā ‘indahum minal-‘ilmi wa ḥāqa bihim mā kānū bihī yastahzi'ūn(a).

پوءِ جڏهن رسول انهن وٽ روشن دليلن سان آيا، تڏهن اهي پنهنجي علم تي خوش ٿيا ۽ انهن کي ان (عذاب) گهيريو جنهن جو اهي اڳ مذاق ڪندا هئا.

فَلَمَّا رَاَوْا بَأْسَنَاۗ قَالُوْٓا اٰمَنَّا بِاللّٰهِ وَحْدَهٗ وَكَفَرْنَا بِمَا كُنَّا بِهٖ مُشْرِكِيْنَ

falammā ra'au ba'sanā qālū āmannā billāhi waḥdahū wa kafarnā bimā kunnā bihī musyrikīn(a).

پوءِ جڏهن انهن اسان جو عذاب ڏٺو، تڏهن چيائون ته اسان اڪيلي الله تي ايمان آندو ۽ ان عبادت جو انڪار ڪيو جنهن کي اسان الله سان شريڪ ڪيو آهي.

فَلَمْ يَكُ يَنْفَعُهُمْ اِيْمَانُهُمْ لَمَّا رَاَوْا بَأْسَنَا ۗسُنَّتَ اللّٰهِ الَّتِيْ قَدْ خَلَتْ فِيْ عِبَادِهٖۚ وَخَسِرَ هُنَالِكَ الْكٰفِرُوْنَ ࣖ

falam yaku yanfa‘uhum īmānuhum lammā ra'au ba'sanā, sunnatallāhil latī qad khalat fī ‘ibādih(ī), wa khasira hunālikal-kāfirūn(a).

پوءِ جڏهن انهن اسان جو عذاب ڏٺو ته انهن جو ايمان انهن کي ڪنهن به ڪم نه آيو. اهو الله جو (رزق) آهي جيڪو پنهنجن ٻانهن تي لاڳو ٿيو آهي. ۽ جڏهن اهو ٿيندو ته ڪافر نقصان ۾ پئجي ويندا.