وَالطُّوْرِۙ

waṭ-ṭūr(i).

جبل (سينائي) جي ذريعي،

وَكِتٰبٍ مَّسْطُوْرٍۙ

wa kitābim masṭūr(in).

۽ لکيل ڪتاب جو قسم،

فِيْ رَقٍّ مَّنْشُوْرٍۙ

fī raqqim mansyūr(in).

کليل چادر تي،

وَّالْبَيْتِ الْمَعْمُوْرِۙ

wal-baitil-ma‘mūr(i).

بيت المعمور (ڪعبي) جي خاطر

وَالسَّقْفِ الْمَرْفُوْعِۙ

was-saqfil-marfū‘(i).

اُڀريل ڇت (آسمان) جي خاطر،

وَالْبَحْرِ الْمَسْجُوْرِۙ

wal-baḥril-masjūr(i).

لهرن سان ڀريل سمنڊ جي ڪناري تي،

اِنَّ عَذَابَ رَبِّكَ لَوَاقِعٌۙ

inna ‘ażāba rabbika lawāqi‘(un).

بيشڪ تنهنجي پالڻهار جو عذاب ضرور اچڻو آهي،

مَّا لَهٗ مِنْ دَافِعٍۙ

mā lahū min dāfi‘(in).

ڪجھ به ان جي مزاحمت نٿو ڪري سگهي،

يَّوْمَ تَمُوْرُ السَّمَاۤءُ مَوْرًاۙ

yauma tamūrus-samā'u maurā(n).

جنهن ڏينهن آسمان زور سان ڌڏندو،

وَّتَسِيْرُ الْجِبَالُ سَيْرًاۗ

wa tasīrul-jibālu sairā(n).

۽ جبل هلندا (هلندا) آهن.

فَوَيْلٌ يَّوْمَىِٕذٍ لِّلْمُكَذِّبِيْنَۙ

fawailuy yauma'iżil lil-mukażżibīn(a).

پوءِ ان ڏينهن ڪوڙ ڳالهائڻ وارن لاءِ ويل آهي.

الَّذِيْنَ هُمْ فِيْ خَوْضٍ يَّلْعَبُوْنَۘ

allażīna hum fī khauḍiy yal‘abūn(a).

جيڪي ماڻهو ڪوڙ (گناهه جي ڪمن) ۾ ملوث آهن،

يَوْمَ يُدَعُّوْنَ اِلٰى نَارِ جَهَنَّمَ دَعًّاۗ

yauma yuda‘‘ūna ilā nāri jahannama da‘‘ā(n).

انهيءَ ڏينهن انهن کي پنهنجي پوري طاقت سان جهنم ۾ ڌڪيو ويندو.

هٰذِهِ النَّارُ الَّتِيْ كُنْتُمْ بِهَا تُكَذِّبُوْنَ

hāżihin-nārul-latī kuntum bihā tukażżibūn(a).

(انهن کي چيو ويو ته) هي اهو دوزخ آهي جنهن کي توهان اڳي ڪوڙو سمجهندا هئا.

اَفَسِحْرٌ هٰذَآ اَمْ اَنْتُمْ لَا تُبْصِرُوْنَ

afasiḥrun hāżā am antum lā tubṣirūn(a).

ڇا هي جادو آهي؟ يا توهان نٿا ڏسو؟

اِصْلَوْهَا فَاصْبِرُوْٓا اَوْ لَا تَصْبِرُوْاۚ سَوَاۤءٌ عَلَيْكُمْۗ اِنَّمَا تُجْزَوْنَ مَا كُنْتُمْ تَعْمَلُوْنَ

iṣlauhā faṣbirū au lā taṣbirū, sawā'un ‘alaikum, innamā tujzauna mā kuntum ta‘malūn(a).

ان ۾ داخل ٿيو (باھ جي تپش محسوس ڪريو)، صبر ڪريو يا نه ڪريو، اوھان لاءِ ھڪ جھڙو آھي، حقيقت ۾ اوھان کي رڳو اوھان جي عملن جو بدلو ڏنو ويندو.

اِنَّ الْمُتَّقِيْنَ فِيْ جَنّٰتٍ وَّنَعِيْمٍۙ

innal-muttaqīna fī jannātiw wa na‘īm(in).

بيشڪ جيڪي پرهيزگار آهن اهي جنت ۽ نعمتن ۾ هوندا.

فٰكِهِيْنَ بِمَآ اٰتٰىهُمْ رَبُّهُمْۚ وَوَقٰىهُمْ رَبُّهُمْ عَذَابَ الْجَحِيْمِ

fākihīna bimā ātāhum rabbuhum, wa waqāhum rabbuhum ‘ażābal-jaḥīm(i).

جيڪي الله انهن کي ڏنو آهي ان تي خوش ٿين ٿا، ۽ الله انهن کي جهنم جي عذاب کان بچائي ٿو.

كُلُوْا وَاشْرَبُوْا هَنِيْۤـًٔا ۢبِمَا كُنْتُمْ تَعْمَلُوْنَۙ

kulū wasyrabū hanī'am bimā kuntum ta‘malūn(a).

(انهن کي چيو ويو ته) جيڪي ڪم ڪيو اٿوَ، تنهن جي بدلي ۾ مزي سان کائو ۽ پيئو.

مُتَّكِـِٕيْنَ عَلٰى سُرُرٍ مَّصْفُوْفَةٍۚ وَزَوَّجْنٰهُمْ بِحُوْرٍ عِيْنٍ

muttaki'īna ‘alā sururim maṣfūfah(tin), wa zawwajnāhum biḥūrin ‘īn(in).

اهي رکيل تختن تي ٽيڪ ڏئي ويٺا هئا ۽ اسان انهن کي سهڻين اکين وارن ملائڪن جا جوڙا ڏنا.

وَالَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَاتَّبَعَتْهُمْ ذُرِّيَّتُهُمْ بِاِيْمَانٍ اَلْحَقْنَا بِهِمْ ذُرِّيَّتَهُمْ وَمَآ اَلَتْنٰهُمْ مِّنْ عَمَلِهِمْ مِّنْ شَيْءٍۗ كُلُّ امْرِئٍ ۢبِمَا كَسَبَ رَهِيْنٌ

wal-lażīna āmanū wattaba‘athum żurriyyatuhum bi'īmānin alḥaqnā bihim żurriyyatahum wa mā alatnāhum min ‘amalihim min syai'(in), kullumri'im bimā kasaba rahīn(un).

۽ جيڪي ايمان آڻين ٿا ۽ سندن اولاد جيڪي ايمان ۾ سندن پيروي ڪن ٿا، اسان انهن سان سندن اولاد کي (جنت ۾) ملائينداسين، ۽ اسان انهن جي نيڪ عملن جي اجر ۾ ڪا به گهٽتائي نه ڪنداسين، هر ماڻهو جيڪو ڪمايو آهي ان جو پابند آهي.

وَاَمْدَدْنٰهُمْ بِفَاكِهَةٍ وَّلَحْمٍ مِّمَّا يَشْتَهُوْنَ

wa amdadnāhum bifākihatiw wa laḥmim mimmā yasytahūn(a).

۽ اسان انهن کي هر قسم جا ميوا ۽ گوشت وڌيڪ ڏنا جيڪي اهي چاهيندا هئا.

يَتَنَازَعُوْنَ فِيْهَا كَأْسًا لَّا لَغْوٌ فِيْهَا وَلَا تَأْثِيْمٌ

yatanāza‘ūna fīhā ka'sal lā lagwun fīhā wa lā ta'ṡīm(un).

(جنت ۾) اهي هڪ ٻئي ڏانهن پيالا کڻندا جن ۾ نه بيڪار ڳالهيون هونديون ۽ نه گناهه جا ڪم.

۞ وَيَطُوْفُ عَلَيْهِمْ غِلْمَانٌ لَّهُمْ كَاَنَّهُمْ لُؤْلُؤٌ مَّكْنُوْنٌۚ

wa yaṭūfu ‘alaihim gilmānul lahum ka'annahum lu'lu'um maknūn(un).

۽ انهن جي چوڌاري اهڙا نوجوان آهن جيڪي انهن جي چوڌاري (خدمت ۾) اهڙي طرح گهمي رهيا آهن ڄڻ ته اهي لڪيل موتي آهن.

وَاَقْبَلَ بَعْضُهُمْ عَلٰى بَعْضٍ يَّتَسَاۤءَلُوْنَ

wa aqbala ba‘ḍuhum ‘alā ba‘ḍiy yatasā'alūn(a).

۽ انهن مان ڪجهه هڪ ٻئي جي سامهون هئا، هڪ ٻئي کي سلام ڪري رهيا هئا.

قَالُوْٓا اِنَّا كُنَّا قَبْلُ فِيْٓ اَهْلِنَا مُشْفِقِيْنَ

qālū innā kunnā qablu fī ahlinā musyfiqīn(a).

انهن چيو ته، بيشڪ جڏهن اسين پنهنجن گهرن ۾ هئاسين ته (سزا ملڻ کان) ڊڄندا هئاسين.

فَمَنَّ اللّٰهُ عَلَيْنَا وَوَقٰىنَا عَذَابَ السَّمُوْمِ

fa mannallāhu ‘alainā wa waqānā ‘ażābas-samūm(i).

پوءِ الله اسان تي فضل ڪيو ۽ اسان کي دوزخ جي عذاب کان بچايو.

اِنَّا كُنَّا مِنْ قَبْلُ نَدْعُوْهُۗ اِنَّهٗ هُوَ الْبَرُّ الرَّحِيْمُ ࣖ

innā kunnā min qablu nad‘ūh(u), innahū huwal-barrur-raḥīm(u).

بيشڪ، اسان قديم زماني کان وٺي سندس عبادت ڪندا آيا آهيون. هو سڀ کان وڌيڪ نيڪي ڏيندڙ ۽ رحم ڪندڙ آهي.

فَذَكِّرْ فَمَآ اَنْتَ بِنِعْمَتِ رَبِّكَ بِكَاهِنٍ وَّلَا مَجْنُوْنٍۗ

fa żakkir famā anta bini‘mati rabbika bikāhiniw wa lā majnūn(in).

تنهن ڪري خبردار رهو، ڇو ته توهان (محمد ﷺ) پنهنجي پالڻهار جي فضل سان نه ته ڪاهن آهيو ۽ نه ئي ديوانو.

اَمْ يَقُوْلُوْنَ شَاعِرٌ نَّتَرَبَّصُ بِهٖ رَيْبَ الْمَنُوْنِ

am yaqūlūna syā‘irin natarabbaṣu bihī raibal-manūn(i).

انهن ته اهو به چيو ته، "هو هڪ شاعر آهي، اسان هن سان ڪنهن حادثي جي انتظار ۾ آهيون."

قُلْ تَرَبَّصُوْا فَاِنِّيْ مَعَكُمْ مِّنَ الْمُتَرَبِّصِيْنَۗ

qul tarabbaṣū fa innī ma‘akum minal-mutarabbiṣīn(a).

(محمد ﷺ) چئو ته انتظار ڪريو! بيشڪ مان به توهان سان گڏ انتظار ڪندڙن مان آهيان.

اَمْ تَأْمُرُهُمْ اَحْلَامُهُمْ بِهٰذَآ اَمْ هُمْ قَوْمٌ طَاغُوْنَۚ

am ta'muruhum aḥlāmuhum bihāżā am hum qaumun ṭāgūn(a).

ڇا انهن کي سندن عقلن حڪم ڏنو آهي ته اهي (الزام) چون يا اهي حد کان لنگهندڙ قوم آهن؟

اَمْ يَقُوْلُوْنَ تَقَوَّلَهٗۚ بَلْ لَّا يُؤْمِنُوْنَۚ

am yaqūlūna taqawwalah(ū), bal lā yu'minūn(a).

يا اهي چون ٿا ته: ”اهو (محمد ﷺ) انهن جو ساٿي آهي؟“ نه، اهي ئي ايمان نه ٿا آڻين.

فَلْيَأْتُوْا بِحَدِيْثٍ مِّثْلِهٖٓ اِنْ كَانُوْا صٰدِقِيْنَۗ

falya'tū biḥadīṡim miṡlihī in kānū ṣādiqīn(a).

پوءِ جيڪڏهن اهي سچا آهن ته ان جهڙو ڪجهه (قرآن) آڻين.

اَمْ خُلِقُوْا مِنْ غَيْرِ شَيْءٍ اَمْ هُمُ الْخٰلِقُوْنَۗ

am khuliqū min gairi syai'in am humul-khāliqūn(a).

يا اهي بنا ڪنهن اصليت جي پيدا ڪيا ويا آهن يا انهن (پاڻ) پيدا ڪيو آهي؟

اَمْ خَلَقُوا السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضَۚ بَلْ لَّا يُوْقِنُوْنَۗ

am khalaqus-samāwāti wal-arḍ(a), bal lā yūqinūn(a).

يا انهن آسمانن ۽ زمين کي پيدا ڪيو آهي، پر اهي (پنهنجي چوڻ تي) ايمان نه ٿا آڻين.

اَمْ عِنْدَهُمْ خَزَاۤىِٕنُ رَبِّكَ اَمْ هُمُ الْمُصَۣيْطِرُوْنَۗ

am ‘indahum khazā'inu rabbika am humul-musaiṭirūn(a).

يا انهن جي پاسي ۾ توهان جي پالڻهار جو خزانو آهي يا اهي طاقت ۾ آهن؟

اَمْ لَهُمْ سُلَّمٌ يَّسْتَمِعُوْنَ فِيْهِۚ فَلْيَأْتِ مُسْتَمِعُهُمْ بِسُلْطٰنٍ مُّبِيْنٍۗ

am lahum sullamuy yastami‘ūna fīh(i), falya'ti mustami‘uhum bisulṭānim mubīn(in).

يا انهن وٽ (آسمان ڏانهن) ڏاڪڻيون آهن جيڪي (غيب جون ڳالهيون) ٻڌن ٿيون؟ پوءِ انهن مان ٻڌڻ وارن کي روشن دليل سان اچڻ گهرجي.

اَمْ لَهُ الْبَنٰتُ وَلَكُمُ الْبَنُوْنَۗ

am lahul-banātu wa lakumul-banūn(a).

يا ان لاءِ ڌيئرون آهن ۽ توهان لاءِ پٽ؟

اَمْ تَسْـَٔلُهُمْ اَجْرًا فَهُمْ مِّنْ مَّغْرَمٍ مُّثْقَلُوْنَۗ

am tas'aluhum ajran fahum mim magramim muṡqalūn(a).

يا ڇا توهان (محمد ﷺ) انهن کان معاوضو گهرو ٿا جو اهي قرض ۾ دٻيل آهن؟

اَمْ عِنْدَهُمُ الْغَيْبُ فَهُمْ يَكْتُبُوْنَۗ

am ‘indahumul-gaibu fahum yaktubūn(a).

يا ڇا انهن وٽ غيب جو علم آهي ۽ اهي ان کي لکن ٿا؟

اَمْ يُرِيْدُوْنَ كَيْدًاۗ فَالَّذِيْنَ كَفَرُوْا هُمُ الْمَكِيْدُوْنَۗ

am yurīdūna kaidā(n), fal-lażīna kafarū humul-makīdūn(a).

يا اهي ٺڳي ڪرڻ جو ارادو رکن ٿا؟ پر ڪافر ئي ٺڳيل آهن.

اَمْ لَهُمْ اِلٰهٌ غَيْرُ اللّٰهِ ۗسُبْحٰنَ اللّٰهِ عَمَّا يُشْرِكُوْنَ

am lahum ilāhun gairullāh(i), subḥānallāhi ‘ammā yusyrikūn(a).

يا الله کان سواءِ انهن جا ٻيا معبود آهن ڇا؟ الله پاڪ آهي ان کان جيڪو اهي هڪ ٻئي سان شريڪ ڪن ٿا.

وَاِنْ يَّرَوْا كِسْفًا مِّنَ السَّمَاۤءِ سَاقِطًا يَّقُوْلُوْا سَحَابٌ مَّرْكُوْمٌ

wa iy yarau kisfam minas-samā'i sāqiṭay yaqūlū saḥābum markūm(un).

۽ جيڪڏهن اهي آسمان مان ڪڪر ڪرندا ڏسن ٿا ته چون ٿا ته، "هي ڪڪر گڏ ٿيل آهن."

فَذَرْهُمْ حَتّٰى يُلٰقُوْا يَوْمَهُمُ الَّذِيْ فِيْهِ يُصْعَقُوْنَۙ

fażarhum ḥattā yulāqū yaumahumul-lażī fīhi yuṣ‘aqūn(a).

پوءِ انهن کي ڇڏي ڏي جيستائين اهي ان ڏينهن کي نه ڏسن جنهن جو انهن سان وعدو ڪيو ويو آهي، ان ڏينهن اهي تباهه ڪيا ويندا.

يَوْمَ لَا يُغْنِيْ عَنْهُمْ كَيْدُهُمْ شَيْـًٔا وَّلَا هُمْ يُنْصَرُوْنَۗ

yauma lā yugnī ‘anhum kaiduhum syai'aw wa lā hum yunṣarūn(a).

(يعني) جنهن ڏينهن سندن تدبيرون ڪجهه به ڪم نه اينديون ۽ نه انهن جي مدد ڪئي ويندي.

وَاِنَّ لِلَّذِيْنَ ظَلَمُوْا عَذَابًا دُوْنَ ذٰلِكَ وَلٰكِنَّ اَكْثَرَهُمْ لَا يَعْلَمُوْنَ

wa inna lil-lażīna ẓalamū ‘ażāban dūna żālika wa lākinna akṡarahum lā ya‘lamūn(a).

۽ بيشڪ جيڪي ماڻهو ظلم ڪن ٿا انهن لاءِ ان کان علاوه به عذاب آهي پر انهن مان گهڻا نه ٿا ڄاڻن.

وَاصْبِرْ لِحُكْمِ رَبِّكَ فَاِنَّكَ بِاَعْيُنِنَا وَسَبِّحْ بِحَمْدِ رَبِّكَ حِيْنَ تَقُوْمُۙ

waṣbir liḥukmi rabbika fa innaka bi'a‘yuninā wa sabbiḥ biḥamdi rabbika ḥīna taqūm(u).

۽ (اي محمد) پنهنجي پالڻهار جي حڪم جو انتظار ڪر، ڇو ته تون اسان جي نگراني ۾ آهين، ۽ جڏهن تون جاڳين ٿو ته پنهنجي پالڻهار جي تعريف ڪندي پاڪائي بيان ڪر.

وَمِنَ الَّيْلِ فَسَبِّحْهُ وَاِدْبَارَ النُّجُوْمِ ࣖ

wa minal-laili fa sabbiḥhu wa idbāran-nujūm(i).

۽ رات جي ڪجهه حصي ۾ سندس پاڪائي بيان ڪريو ۽ (پڻ) تارن جي لهڻ وقت (صبح جو).

وَالطُّوْرِۙ

waṭ-ṭūr(i).

جبل (سينائي) جي ذريعي،

وَكِتٰبٍ مَّسْطُوْرٍۙ

wa kitābim masṭūr(in).

۽ لکيل ڪتاب جو قسم،

فِيْ رَقٍّ مَّنْشُوْرٍۙ

fī raqqim mansyūr(in).

کليل چادر تي،

وَّالْبَيْتِ الْمَعْمُوْرِۙ

wal-baitil-ma‘mūr(i).

بيت المعمور (ڪعبي) جي خاطر

وَالسَّقْفِ الْمَرْفُوْعِۙ

was-saqfil-marfū‘(i).

اُڀريل ڇت (آسمان) جي خاطر،

وَالْبَحْرِ الْمَسْجُوْرِۙ

wal-baḥril-masjūr(i).

لهرن سان ڀريل سمنڊ جي ڪناري تي،

اِنَّ عَذَابَ رَبِّكَ لَوَاقِعٌۙ

inna ‘ażāba rabbika lawāqi‘(un).

بيشڪ تنهنجي پالڻهار جو عذاب ضرور اچڻو آهي،

مَّا لَهٗ مِنْ دَافِعٍۙ

mā lahū min dāfi‘(in).

ڪجھ به ان جي مزاحمت نٿو ڪري سگهي،

يَّوْمَ تَمُوْرُ السَّمَاۤءُ مَوْرًاۙ

yauma tamūrus-samā'u maurā(n).

جنهن ڏينهن آسمان زور سان ڌڏندو،

وَّتَسِيْرُ الْجِبَالُ سَيْرًاۗ

wa tasīrul-jibālu sairā(n).

۽ جبل هلندا (هلندا) آهن.

فَوَيْلٌ يَّوْمَىِٕذٍ لِّلْمُكَذِّبِيْنَۙ

fawailuy yauma'iżil lil-mukażżibīn(a).

پوءِ ان ڏينهن ڪوڙ ڳالهائڻ وارن لاءِ ويل آهي.

الَّذِيْنَ هُمْ فِيْ خَوْضٍ يَّلْعَبُوْنَۘ

allażīna hum fī khauḍiy yal‘abūn(a).

جيڪي ماڻهو ڪوڙ (گناهه جي ڪمن) ۾ ملوث آهن،

يَوْمَ يُدَعُّوْنَ اِلٰى نَارِ جَهَنَّمَ دَعًّاۗ

yauma yuda‘‘ūna ilā nāri jahannama da‘‘ā(n).

انهيءَ ڏينهن انهن کي پنهنجي پوري طاقت سان جهنم ۾ ڌڪيو ويندو.

هٰذِهِ النَّارُ الَّتِيْ كُنْتُمْ بِهَا تُكَذِّبُوْنَ

hāżihin-nārul-latī kuntum bihā tukażżibūn(a).

(انهن کي چيو ويو ته) هي اهو دوزخ آهي جنهن کي توهان اڳي ڪوڙو سمجهندا هئا.

اَفَسِحْرٌ هٰذَآ اَمْ اَنْتُمْ لَا تُبْصِرُوْنَ

afasiḥrun hāżā am antum lā tubṣirūn(a).

ڇا هي جادو آهي؟ يا توهان نٿا ڏسو؟

اِصْلَوْهَا فَاصْبِرُوْٓا اَوْ لَا تَصْبِرُوْاۚ سَوَاۤءٌ عَلَيْكُمْۗ اِنَّمَا تُجْزَوْنَ مَا كُنْتُمْ تَعْمَلُوْنَ

iṣlauhā faṣbirū au lā taṣbirū, sawā'un ‘alaikum, innamā tujzauna mā kuntum ta‘malūn(a).

ان ۾ داخل ٿيو (باھ جي تپش محسوس ڪريو)، صبر ڪريو يا نه ڪريو، اوھان لاءِ ھڪ جھڙو آھي، حقيقت ۾ اوھان کي رڳو اوھان جي عملن جو بدلو ڏنو ويندو.

اِنَّ الْمُتَّقِيْنَ فِيْ جَنّٰتٍ وَّنَعِيْمٍۙ

innal-muttaqīna fī jannātiw wa na‘īm(in).

بيشڪ جيڪي پرهيزگار آهن اهي جنت ۽ نعمتن ۾ هوندا.

فٰكِهِيْنَ بِمَآ اٰتٰىهُمْ رَبُّهُمْۚ وَوَقٰىهُمْ رَبُّهُمْ عَذَابَ الْجَحِيْمِ

fākihīna bimā ātāhum rabbuhum, wa waqāhum rabbuhum ‘ażābal-jaḥīm(i).

جيڪي الله انهن کي ڏنو آهي ان تي خوش ٿين ٿا، ۽ الله انهن کي جهنم جي عذاب کان بچائي ٿو.

كُلُوْا وَاشْرَبُوْا هَنِيْۤـًٔا ۢبِمَا كُنْتُمْ تَعْمَلُوْنَۙ

kulū wasyrabū hanī'am bimā kuntum ta‘malūn(a).

(انهن کي چيو ويو ته) جيڪي ڪم ڪيو اٿوَ، تنهن جي بدلي ۾ مزي سان کائو ۽ پيئو.

مُتَّكِـِٕيْنَ عَلٰى سُرُرٍ مَّصْفُوْفَةٍۚ وَزَوَّجْنٰهُمْ بِحُوْرٍ عِيْنٍ

muttaki'īna ‘alā sururim maṣfūfah(tin), wa zawwajnāhum biḥūrin ‘īn(in).

اهي رکيل تختن تي ٽيڪ ڏئي ويٺا هئا ۽ اسان انهن کي سهڻين اکين وارن ملائڪن جا جوڙا ڏنا.

وَالَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَاتَّبَعَتْهُمْ ذُرِّيَّتُهُمْ بِاِيْمَانٍ اَلْحَقْنَا بِهِمْ ذُرِّيَّتَهُمْ وَمَآ اَلَتْنٰهُمْ مِّنْ عَمَلِهِمْ مِّنْ شَيْءٍۗ كُلُّ امْرِئٍ ۢبِمَا كَسَبَ رَهِيْنٌ

wal-lażīna āmanū wattaba‘athum żurriyyatuhum bi'īmānin alḥaqnā bihim żurriyyatahum wa mā alatnāhum min ‘amalihim min syai'(in), kullumri'im bimā kasaba rahīn(un).

۽ جيڪي ايمان آڻين ٿا ۽ سندن اولاد جيڪي ايمان ۾ سندن پيروي ڪن ٿا، اسان انهن سان سندن اولاد کي (جنت ۾) ملائينداسين، ۽ اسان انهن جي نيڪ عملن جي اجر ۾ ڪا به گهٽتائي نه ڪنداسين، هر ماڻهو جيڪو ڪمايو آهي ان جو پابند آهي.

وَاَمْدَدْنٰهُمْ بِفَاكِهَةٍ وَّلَحْمٍ مِّمَّا يَشْتَهُوْنَ

wa amdadnāhum bifākihatiw wa laḥmim mimmā yasytahūn(a).

۽ اسان انهن کي هر قسم جا ميوا ۽ گوشت وڌيڪ ڏنا جيڪي اهي چاهيندا هئا.

يَتَنَازَعُوْنَ فِيْهَا كَأْسًا لَّا لَغْوٌ فِيْهَا وَلَا تَأْثِيْمٌ

yatanāza‘ūna fīhā ka'sal lā lagwun fīhā wa lā ta'ṡīm(un).

(جنت ۾) اهي هڪ ٻئي ڏانهن پيالا کڻندا جن ۾ نه بيڪار ڳالهيون هونديون ۽ نه گناهه جا ڪم.

۞ وَيَطُوْفُ عَلَيْهِمْ غِلْمَانٌ لَّهُمْ كَاَنَّهُمْ لُؤْلُؤٌ مَّكْنُوْنٌۚ

wa yaṭūfu ‘alaihim gilmānul lahum ka'annahum lu'lu'um maknūn(un).

۽ انهن جي چوڌاري اهڙا نوجوان آهن جيڪي انهن جي چوڌاري (خدمت ۾) اهڙي طرح گهمي رهيا آهن ڄڻ ته اهي لڪيل موتي آهن.

وَاَقْبَلَ بَعْضُهُمْ عَلٰى بَعْضٍ يَّتَسَاۤءَلُوْنَ

wa aqbala ba‘ḍuhum ‘alā ba‘ḍiy yatasā'alūn(a).

۽ انهن مان ڪجهه هڪ ٻئي جي سامهون هئا، هڪ ٻئي کي سلام ڪري رهيا هئا.

قَالُوْٓا اِنَّا كُنَّا قَبْلُ فِيْٓ اَهْلِنَا مُشْفِقِيْنَ

qālū innā kunnā qablu fī ahlinā musyfiqīn(a).

انهن چيو ته، بيشڪ جڏهن اسين پنهنجن گهرن ۾ هئاسين ته (سزا ملڻ کان) ڊڄندا هئاسين.

فَمَنَّ اللّٰهُ عَلَيْنَا وَوَقٰىنَا عَذَابَ السَّمُوْمِ

fa mannallāhu ‘alainā wa waqānā ‘ażābas-samūm(i).

پوءِ الله اسان تي فضل ڪيو ۽ اسان کي دوزخ جي عذاب کان بچايو.

اِنَّا كُنَّا مِنْ قَبْلُ نَدْعُوْهُۗ اِنَّهٗ هُوَ الْبَرُّ الرَّحِيْمُ ࣖ

innā kunnā min qablu nad‘ūh(u), innahū huwal-barrur-raḥīm(u).

بيشڪ، اسان قديم زماني کان وٺي سندس عبادت ڪندا آيا آهيون. هو سڀ کان وڌيڪ نيڪي ڏيندڙ ۽ رحم ڪندڙ آهي.

فَذَكِّرْ فَمَآ اَنْتَ بِنِعْمَتِ رَبِّكَ بِكَاهِنٍ وَّلَا مَجْنُوْنٍۗ

fa żakkir famā anta bini‘mati rabbika bikāhiniw wa lā majnūn(in).

تنهن ڪري خبردار رهو، ڇو ته توهان (محمد ﷺ) پنهنجي پالڻهار جي فضل سان نه ته ڪاهن آهيو ۽ نه ئي ديوانو.

اَمْ يَقُوْلُوْنَ شَاعِرٌ نَّتَرَبَّصُ بِهٖ رَيْبَ الْمَنُوْنِ

am yaqūlūna syā‘irin natarabbaṣu bihī raibal-manūn(i).

انهن ته اهو به چيو ته، "هو هڪ شاعر آهي، اسان هن سان ڪنهن حادثي جي انتظار ۾ آهيون."

قُلْ تَرَبَّصُوْا فَاِنِّيْ مَعَكُمْ مِّنَ الْمُتَرَبِّصِيْنَۗ

qul tarabbaṣū fa innī ma‘akum minal-mutarabbiṣīn(a).

(محمد ﷺ) چئو ته انتظار ڪريو! بيشڪ مان به توهان سان گڏ انتظار ڪندڙن مان آهيان.

اَمْ تَأْمُرُهُمْ اَحْلَامُهُمْ بِهٰذَآ اَمْ هُمْ قَوْمٌ طَاغُوْنَۚ

am ta'muruhum aḥlāmuhum bihāżā am hum qaumun ṭāgūn(a).

ڇا انهن کي سندن عقلن حڪم ڏنو آهي ته اهي (الزام) چون يا اهي حد کان لنگهندڙ قوم آهن؟

اَمْ يَقُوْلُوْنَ تَقَوَّلَهٗۚ بَلْ لَّا يُؤْمِنُوْنَۚ

am yaqūlūna taqawwalah(ū), bal lā yu'minūn(a).

يا اهي چون ٿا ته: ”اهو (محمد ﷺ) انهن جو ساٿي آهي؟“ نه، اهي ئي ايمان نه ٿا آڻين.

فَلْيَأْتُوْا بِحَدِيْثٍ مِّثْلِهٖٓ اِنْ كَانُوْا صٰدِقِيْنَۗ

falya'tū biḥadīṡim miṡlihī in kānū ṣādiqīn(a).

پوءِ جيڪڏهن اهي سچا آهن ته ان جهڙو ڪجهه (قرآن) آڻين.

اَمْ خُلِقُوْا مِنْ غَيْرِ شَيْءٍ اَمْ هُمُ الْخٰلِقُوْنَۗ

am khuliqū min gairi syai'in am humul-khāliqūn(a).

يا اهي بنا ڪنهن اصليت جي پيدا ڪيا ويا آهن يا انهن (پاڻ) پيدا ڪيو آهي؟

اَمْ خَلَقُوا السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضَۚ بَلْ لَّا يُوْقِنُوْنَۗ

am khalaqus-samāwāti wal-arḍ(a), bal lā yūqinūn(a).

يا انهن آسمانن ۽ زمين کي پيدا ڪيو آهي، پر اهي (پنهنجي چوڻ تي) ايمان نه ٿا آڻين.

اَمْ عِنْدَهُمْ خَزَاۤىِٕنُ رَبِّكَ اَمْ هُمُ الْمُصَۣيْطِرُوْنَۗ

am ‘indahum khazā'inu rabbika am humul-musaiṭirūn(a).

يا انهن جي پاسي ۾ توهان جي پالڻهار جو خزانو آهي يا اهي طاقت ۾ آهن؟

اَمْ لَهُمْ سُلَّمٌ يَّسْتَمِعُوْنَ فِيْهِۚ فَلْيَأْتِ مُسْتَمِعُهُمْ بِسُلْطٰنٍ مُّبِيْنٍۗ

am lahum sullamuy yastami‘ūna fīh(i), falya'ti mustami‘uhum bisulṭānim mubīn(in).

يا انهن وٽ (آسمان ڏانهن) ڏاڪڻيون آهن جيڪي (غيب جون ڳالهيون) ٻڌن ٿيون؟ پوءِ انهن مان ٻڌڻ وارن کي روشن دليل سان اچڻ گهرجي.

اَمْ لَهُ الْبَنٰتُ وَلَكُمُ الْبَنُوْنَۗ

am lahul-banātu wa lakumul-banūn(a).

يا ان لاءِ ڌيئرون آهن ۽ توهان لاءِ پٽ؟

اَمْ تَسْـَٔلُهُمْ اَجْرًا فَهُمْ مِّنْ مَّغْرَمٍ مُّثْقَلُوْنَۗ

am tas'aluhum ajran fahum mim magramim muṡqalūn(a).

يا ڇا توهان (محمد ﷺ) انهن کان معاوضو گهرو ٿا جو اهي قرض ۾ دٻيل آهن؟

اَمْ عِنْدَهُمُ الْغَيْبُ فَهُمْ يَكْتُبُوْنَۗ

am ‘indahumul-gaibu fahum yaktubūn(a).

يا ڇا انهن وٽ غيب جو علم آهي ۽ اهي ان کي لکن ٿا؟

اَمْ يُرِيْدُوْنَ كَيْدًاۗ فَالَّذِيْنَ كَفَرُوْا هُمُ الْمَكِيْدُوْنَۗ

am yurīdūna kaidā(n), fal-lażīna kafarū humul-makīdūn(a).

يا اهي ٺڳي ڪرڻ جو ارادو رکن ٿا؟ پر ڪافر ئي ٺڳيل آهن.

اَمْ لَهُمْ اِلٰهٌ غَيْرُ اللّٰهِ ۗسُبْحٰنَ اللّٰهِ عَمَّا يُشْرِكُوْنَ

am lahum ilāhun gairullāh(i), subḥānallāhi ‘ammā yusyrikūn(a).

يا الله کان سواءِ انهن جا ٻيا معبود آهن ڇا؟ الله پاڪ آهي ان کان جيڪو اهي هڪ ٻئي سان شريڪ ڪن ٿا.

وَاِنْ يَّرَوْا كِسْفًا مِّنَ السَّمَاۤءِ سَاقِطًا يَّقُوْلُوْا سَحَابٌ مَّرْكُوْمٌ

wa iy yarau kisfam minas-samā'i sāqiṭay yaqūlū saḥābum markūm(un).

۽ جيڪڏهن اهي آسمان مان ڪڪر ڪرندا ڏسن ٿا ته چون ٿا ته، "هي ڪڪر گڏ ٿيل آهن."

فَذَرْهُمْ حَتّٰى يُلٰقُوْا يَوْمَهُمُ الَّذِيْ فِيْهِ يُصْعَقُوْنَۙ

fażarhum ḥattā yulāqū yaumahumul-lażī fīhi yuṣ‘aqūn(a).

پوءِ انهن کي ڇڏي ڏي جيستائين اهي ان ڏينهن کي نه ڏسن جنهن جو انهن سان وعدو ڪيو ويو آهي، ان ڏينهن اهي تباهه ڪيا ويندا.

يَوْمَ لَا يُغْنِيْ عَنْهُمْ كَيْدُهُمْ شَيْـًٔا وَّلَا هُمْ يُنْصَرُوْنَۗ

yauma lā yugnī ‘anhum kaiduhum syai'aw wa lā hum yunṣarūn(a).

(يعني) جنهن ڏينهن سندن تدبيرون ڪجهه به ڪم نه اينديون ۽ نه انهن جي مدد ڪئي ويندي.

وَاِنَّ لِلَّذِيْنَ ظَلَمُوْا عَذَابًا دُوْنَ ذٰلِكَ وَلٰكِنَّ اَكْثَرَهُمْ لَا يَعْلَمُوْنَ

wa inna lil-lażīna ẓalamū ‘ażāban dūna żālika wa lākinna akṡarahum lā ya‘lamūn(a).

۽ بيشڪ جيڪي ماڻهو ظلم ڪن ٿا انهن لاءِ ان کان علاوه به عذاب آهي پر انهن مان گهڻا نه ٿا ڄاڻن.

وَاصْبِرْ لِحُكْمِ رَبِّكَ فَاِنَّكَ بِاَعْيُنِنَا وَسَبِّحْ بِحَمْدِ رَبِّكَ حِيْنَ تَقُوْمُۙ

waṣbir liḥukmi rabbika fa innaka bi'a‘yuninā wa sabbiḥ biḥamdi rabbika ḥīna taqūm(u).

۽ (اي محمد) پنهنجي پالڻهار جي حڪم جو انتظار ڪر، ڇو ته تون اسان جي نگراني ۾ آهين، ۽ جڏهن تون جاڳين ٿو ته پنهنجي پالڻهار جي تعريف ڪندي پاڪائي بيان ڪر.

وَمِنَ الَّيْلِ فَسَبِّحْهُ وَاِدْبَارَ النُّجُوْمِ ࣖ

wa minal-laili fa sabbiḥhu wa idbāran-nujūm(i).

۽ رات جي ڪجهه حصي ۾ سندس پاڪائي بيان ڪريو ۽ (پڻ) تارن جي لهڻ وقت (صبح جو).