اِنَّآ اَرْسَلْنَا نُوْحًا اِلٰى قَوْمِهٖٓ اَنْ اَنْذِرْ قَوْمَكَ مِنْ قَبْلِ اَنْ يَّأْتِيَهُمْ عَذَابٌ اَلِيْمٌ

innā arsalnā nūḥan ilā qaumihī an anżir qaumaka min qabli ay ya'tiyahum ‘ażābun alīm(un).

بيشڪ اسان نوح کي سندس قوم ڏانهن موڪليو (هن حڪم سان ته) پنهنجي قوم کي انهن تي دردناڪ عذاب اچڻ کان اڳ ڊيڄاريو.

قَالَ يٰقَوْمِ اِنِّيْ لَكُمْ نَذِيْرٌ مُّبِيْنٌۙ

qāla yā qaumi innī lakum nażīrum mubīn(un).

(نوح) چيو ته اي منهنجي قوم! بيشڪ مان توهان کي ڊيڄاريندڙ آهيان جيڪو وضاحت سان ٻڌائي ٿو.

اَنِ اعْبُدُوا اللّٰهَ وَاتَّقُوْهُ وَاَطِيْعُوْنِۙ

ani‘budullāha wattaqūhu wa aṭī‘ūn(i).

(يعني) الله جي عبادت ڪريو، ان کان ڊڄو ۽ منهنجي اطاعت ڪريو،

يَغْفِرْ لَكُمْ مِّنْ ذُنُوْبِكُمْ وَيُؤَخِّرْكُمْ اِلٰٓى اَجَلٍ مُّسَمًّىۗ اِنَّ اَجَلَ اللّٰهِ اِذَا جَاۤءَ لَا يُؤَخَّرُۘ لَوْ كُنْتُمْ تَعْلَمُوْنَ

yagfir lakum min żunūbikum wa yu'akhkhirkum ilā ajalim musammā(n), inna ajalallāhi iżā jā'a lā yu'akhkhar(u), lau kuntum ta‘lamūn(a).

هو توهان جا ڪجهه گناهه معاف ڪندو ۽ توهان کي هڪ مقرر مدت تائين مهلت ڏيندو. بيشڪ الله جو حڪم جڏهن ايندو آهي ته ان کي دير نه ٿي ڪري سگهجي، جيڪڏهن توهان ڄاڻو ها.

قَالَ رَبِّ اِنِّيْ دَعَوْتُ قَوْمِيْ لَيْلًا وَّنَهَارًاۙ

qāla rabbi innī da‘atu qaumī lailaw wa nahārā(n).

(نوح) چيو ته اي منهنجا پالڻهار، بيشڪ مون پنهنجي قوم کي ڏينهن ۽ رات سڏيو آهي.

فَلَمْ يَزِدْهُمْ دُعَاۤءِيْٓ اِلَّا فِرَارًا

falam yazidhum du‘ā'ī illā firārā(n).

پر منهنجي سڏ انهن (ايمان) ۾ واڌارو نه ڪيو، بلڪه اهي (سچ کان) ڀڄي ويا.

وَاِنِّيْ كُلَّمَا دَعَوْتُهُمْ لِتَغْفِرَ لَهُمْ جَعَلُوْٓا اَصَابِعَهُمْ فِيْٓ اٰذَانِهِمْ وَاسْتَغْشَوْا ثِيَابَهُمْ وَاَصَرُّوْا وَاسْتَكْبَرُوا اسْتِكْبَارًاۚ

wa innī kullamā da‘autuhum litagfira lahum ja‘alū aṣābi‘ahum fī āżānihim wastagsyau ṡiyābahum wa aṣarrū wastakbarustikbārā(n).

۽ بيشڪ، جڏهن به مان انهن کي (ايمان آڻڻ لاءِ) سڏيان ٿو ته جيئن تون انهن کي معاف ڪرين، اهي پنهنجون آڱريون پنهنجن ڪنن ۾ وجهن ٿا ۽ پنهنجا ڪپڙا (پنهنجن چهرن تي) ڍڪين ٿا ۽ پوءِ به (انڪار) ڪن ٿا ۽ پاڻ تي تمام گهڻو فخر ڪن ٿا.

ثُمَّ اِنِّيْ دَعَوْتُهُمْ جِهَارًاۙ

Ṡumma innī da‘autuhum jihārā(n).

پوءِ مون اصل ۾ انهن کي کليل طور تي سڏيو.

ثُمَّ اِنِّيْٓ اَعْلَنْتُ لَهُمْ وَاَسْرَرْتُ لَهُمْ اِسْرَارًاۙ

Ṡumma innī a‘lantu lahum wa asrartu lahum isrārā(n).

پوءِ مون انهن کي ظاهر ۽ ڳجهي طرح سڏيو،

فَقُلْتُ اسْتَغْفِرُوْا رَبَّكُمْ اِنَّهٗ كَانَ غَفَّارًاۙ

faqultustagfirū rabbakum innahū kāna gaffārā(n).

پوءِ مون چيو ته پنهنجي پالڻهار کان معافي گهرو، بيشڪ اهو وڏو بخشڻهار آهي.

يُّرْسِلِ السَّمَاۤءَ عَلَيْكُمْ مِّدْرَارًاۙ

yursilis-samā'a ‘alaikum midrārā(n).

بيشڪ هو توهان تي آسمان مان زوردار مينهن وسائيندو،

وَّيُمْدِدْكُمْ بِاَمْوَالٍ وَّبَنِيْنَ وَيَجْعَلْ لَّكُمْ جَنّٰتٍ وَّيَجْعَلْ لَّكُمْ اَنْهٰرًاۗ

wa yumdidkum bi'amwāliw wa banīna wa yaj‘al lakum jannātiw wa yaj‘al lakum anhārā(n).

۽ اوھان جا مال ۽ اوھان جا ٻار وڌائيائين، ۽ اوھان لاءِ باغ پيدا ڪيا ۽ اوھان لاءِ نهرون پيدا ڪيون.

مَا لَكُمْ لَا تَرْجُوْنَ لِلّٰهِ وَقَارًاۚ

mā lakum lā tarjūna lillāhi waqārā(n).

الله جي عظمت کان ڇو نه ٿا ڊڄو؟

وَقَدْ خَلَقَكُمْ اَطْوَارًا

wa qad khalaqakum aṭwārā(n).

۽ بيشڪ، هن توهان کي ڪيترن ئي مرحلن (واقعن) ۾ پيدا ڪيو آهي.

اَلَمْ تَرَوْا كَيْفَ خَلَقَ اللّٰهُ سَبْعَ سَمٰوٰتٍ طِبَاقًاۙ

alam tara kaifa khalaqallāhu sab‘a samāwātin ṭibāqā(n).

ڇا توهان نٿا ڏسو ته الله ڪيئن ست آسمان طبقا طبقا پيدا ڪيا آهن؟

وَّجَعَلَ الْقَمَرَ فِيْهِنَّ نُوْرًا وَّجَعَلَ الشَّمْسَ سِرَاجًا

wa ja‘alal-qamara fīhinna nūraw wa ja‘alasy-syamsa sirājā(n).

۽ اتي چمڪندڙ چنڊ پيدا ڪيو ۽ سج کي (چمڪندڙ) چراغ بڻايو؟

وَاللّٰهُ اَنْۢبَتَكُمْ مِّنَ الْاَرْضِ نَبَاتًاۙ

wallāhu ambatakum minal-arḍi nabātā(n).

۽ الله توهان کي زمين مان (آهستي آهستي) وڌائي ٿو،

ثُمَّ يُعِيْدُكُمْ فِيْهَا وَيُخْرِجُكُمْ اِخْرَاجًا

Ṡumma yu‘īdukum fīhā wa yukhrijukum ikhrājā(n).

پوءِ هو توهان کي ان (زمين) ۾ موٽائيندو ۽ ضرور (قيامت جي ڏينهن) توهان کي ٻاهر ڪڍندو.

وَاللّٰهُ جَعَلَ لَكُمُ الْاَرْضَ بِسَاطًاۙ

wallāhu ja‘ala lakumul-arḍa bisāṭā(n).

۽ الله توهان لاءِ زمين کي وڇاڻو بڻايو،

لِّتَسْلُكُوْا مِنْهَا سُبُلًا فِجَاجًا ࣖ

litaslukū minhā subulan fijājā(n).

ته جيئن توهان ويڪرين رستن تي هيڏانهن هوڏانهن وڃي سگهو.

قَالَ نُوْحٌ رَّبِّ اِنَّهُمْ عَصَوْنِيْ وَاتَّبَعُوْا مَنْ لَّمْ يَزِدْهُ مَالُهٗ وَوَلَدُهٗٓ اِلَّا خَسَارًاۚ

qāla nūḥur rabbi innahum ‘aṣaunī wattaba‘ū mal lam yazidhu māluhū wa waladuhū illā khasārā(n).

نوح چيو ته اي منهنجا پالڻهار، بيشڪ انهن منهنجي نافرماني ڪئي ۽ انهن جي پٺيان لڳا جن جي مال ۽ اولاد انهن جي نقصان ۾ اضافو ڪيو.

وَمَكَرُوْا مَكْرًا كُبَّارًاۚ

wa makarū makran kubbārā(n).

۽ انهن هڪ وڏو فريب ڪيو.

وَقَالُوْا لَا تَذَرُنَّ اٰلِهَتَكُمْ وَلَا تَذَرُنَّ وَدًّا وَّلَا سُوَاعًا ەۙ وَّلَا يَغُوْثَ وَيَعُوْقَ وَنَسْرًاۚ

wa qālū lā tażarunna ālihatakum wa lā tażarunna waddaw wa lā suwā‘ā(n), wa lā yagūṡa wa ya‘ūqa wa nasrā(n).

۽ چيائون ته ڪڏهن به پنهنجي معبود جي عبادت نه ڇڏ ۽ ڪڏهن به ود ۽ سواع، يغوس، يعوق ۽ نسر جي عبادت نه ڇڏ.

وَقَدْ اَضَلُّوْا كَثِيْرًا ەۚ وَلَا تَزِدِ الظّٰلِمِيْنَ اِلَّا ضَلٰلًا

wa qad aḍallū kaṡīrā(n), wa lā tazidiẓ-ẓālimīna illā ḍalālā(n).

۽ بيشڪ انهن گهڻن کي گمراهه ڪيو آهي، ۽ ظالم ماڻهن کي گمراهي کان سواءِ ٻيو ڪجهه نه وڌايو.

مِمَّا خَطِيْۤـٰٔتِهِمْ اُغْرِقُوْا فَاُدْخِلُوْا نَارًا ەۙ فَلَمْ يَجِدُوْا لَهُمْ مِّنْ دُوْنِ اللّٰهِ اَنْصَارًا

mimmā khaṭī'ātihim ugriqū fa'udkhilū nārā(n), falam yajidū lahum min dūnillāhi anṣārā(n).

انهن جي غلطين جي ڪري، اهي ٻڏي ويا ۽ پوءِ دوزخ ۾ وجهي ڇڏيا ويا، تنهن ڪري انهن کي الله کان سواءِ ٻيو ڪو به مددگار نه هو.

وَقَالَ نُوْحٌ رَّبِّ لَا تَذَرْ عَلَى الْاَرْضِ مِنَ الْكٰفِرِيْنَ دَيَّارًا

wa qāla nūḥur rabbi lā tażar ‘alal-arḍi minal-kāfirīna dayyārā(n).

۽ نوح چيو ته اي منهنجا رب، ڪافرن مان ڪو به زمين تي نه رهڻ ڏي.

اِنَّكَ اِنْ تَذَرْهُمْ يُضِلُّوْا عِبَادَكَ وَلَا يَلِدُوْٓا اِلَّا فَاجِرًا كَفَّارًا

innaka in tażarhum yuḍillū ‘ibādaka wa lā yalidū illā fājiran kaffārā(n).

بيشڪ، جيڪڏهن تون انهن کي رهڻ ڏيندين ته اهي تنهنجي ٻانهن کي گمراھ ڪندا، ۽ اهي صرف بڇڙا ۽ بي شڪر ٻار پيدا ڪندا.

رَبِّ اغْفِرْ لِيْ وَلِوَالِدَيَّ وَلِمَنْ دَخَلَ بَيْتِيَ مُؤْمِنًا وَّلِلْمُؤْمِنِيْنَ وَالْمُؤْمِنٰتِۗ وَلَا تَزِدِ الظّٰلِمِيْنَ اِلَّا تَبَارًا ࣖ

rabbigfir lī wa liwālidayya wa liman dakhala baitiya mu'minaw wa lil-mu'minīna wal-mu'mināt(i), wa lā tazidiẓ-ẓālimīna illā tabārā(n).

اي منهنجا پالڻهار، مون کي، منهنجي ماءُ پيءُ کي ۽ جيڪو به منهنجي گهر ۾ ايمان سان داخل ٿئي ٿو ۽ سڀني مومن مردن ۽ عورتن کي بخش، ۽ ظالم ماڻهن کي تباهي کان سواءِ ٻيو ڪجهه به نه ڏي.

اِنَّآ اَرْسَلْنَا نُوْحًا اِلٰى قَوْمِهٖٓ اَنْ اَنْذِرْ قَوْمَكَ مِنْ قَبْلِ اَنْ يَّأْتِيَهُمْ عَذَابٌ اَلِيْمٌ

innā arsalnā nūḥan ilā qaumihī an anżir qaumaka min qabli ay ya'tiyahum ‘ażābun alīm(un).

بيشڪ اسان نوح کي سندس قوم ڏانهن موڪليو (هن حڪم سان ته) پنهنجي قوم کي انهن تي دردناڪ عذاب اچڻ کان اڳ ڊيڄاريو.

قَالَ يٰقَوْمِ اِنِّيْ لَكُمْ نَذِيْرٌ مُّبِيْنٌۙ

qāla yā qaumi innī lakum nażīrum mubīn(un).

(نوح) چيو ته اي منهنجي قوم! بيشڪ مان توهان کي ڊيڄاريندڙ آهيان جيڪو وضاحت سان ٻڌائي ٿو.

اَنِ اعْبُدُوا اللّٰهَ وَاتَّقُوْهُ وَاَطِيْعُوْنِۙ

ani‘budullāha wattaqūhu wa aṭī‘ūn(i).

(يعني) الله جي عبادت ڪريو، ان کان ڊڄو ۽ منهنجي اطاعت ڪريو،

يَغْفِرْ لَكُمْ مِّنْ ذُنُوْبِكُمْ وَيُؤَخِّرْكُمْ اِلٰٓى اَجَلٍ مُّسَمًّىۗ اِنَّ اَجَلَ اللّٰهِ اِذَا جَاۤءَ لَا يُؤَخَّرُۘ لَوْ كُنْتُمْ تَعْلَمُوْنَ

yagfir lakum min żunūbikum wa yu'akhkhirkum ilā ajalim musammā(n), inna ajalallāhi iżā jā'a lā yu'akhkhar(u), lau kuntum ta‘lamūn(a).

هو توهان جا ڪجهه گناهه معاف ڪندو ۽ توهان کي هڪ مقرر مدت تائين مهلت ڏيندو. بيشڪ الله جو حڪم جڏهن ايندو آهي ته ان کي دير نه ٿي ڪري سگهجي، جيڪڏهن توهان ڄاڻو ها.

قَالَ رَبِّ اِنِّيْ دَعَوْتُ قَوْمِيْ لَيْلًا وَّنَهَارًاۙ

qāla rabbi innī da‘atu qaumī lailaw wa nahārā(n).

(نوح) چيو ته اي منهنجا پالڻهار، بيشڪ مون پنهنجي قوم کي ڏينهن ۽ رات سڏيو آهي.

فَلَمْ يَزِدْهُمْ دُعَاۤءِيْٓ اِلَّا فِرَارًا

falam yazidhum du‘ā'ī illā firārā(n).

پر منهنجي سڏ انهن (ايمان) ۾ واڌارو نه ڪيو، بلڪه اهي (سچ کان) ڀڄي ويا.

وَاِنِّيْ كُلَّمَا دَعَوْتُهُمْ لِتَغْفِرَ لَهُمْ جَعَلُوْٓا اَصَابِعَهُمْ فِيْٓ اٰذَانِهِمْ وَاسْتَغْشَوْا ثِيَابَهُمْ وَاَصَرُّوْا وَاسْتَكْبَرُوا اسْتِكْبَارًاۚ

wa innī kullamā da‘autuhum litagfira lahum ja‘alū aṣābi‘ahum fī āżānihim wastagsyau ṡiyābahum wa aṣarrū wastakbarustikbārā(n).

۽ بيشڪ، جڏهن به مان انهن کي (ايمان آڻڻ لاءِ) سڏيان ٿو ته جيئن تون انهن کي معاف ڪرين، اهي پنهنجون آڱريون پنهنجن ڪنن ۾ وجهن ٿا ۽ پنهنجا ڪپڙا (پنهنجن چهرن تي) ڍڪين ٿا ۽ پوءِ به (انڪار) ڪن ٿا ۽ پاڻ تي تمام گهڻو فخر ڪن ٿا.

ثُمَّ اِنِّيْ دَعَوْتُهُمْ جِهَارًاۙ

Ṡumma innī da‘autuhum jihārā(n).

پوءِ مون اصل ۾ انهن کي کليل طور تي سڏيو.

ثُمَّ اِنِّيْٓ اَعْلَنْتُ لَهُمْ وَاَسْرَرْتُ لَهُمْ اِسْرَارًاۙ

Ṡumma innī a‘lantu lahum wa asrartu lahum isrārā(n).

پوءِ مون انهن کي ظاهر ۽ ڳجهي طرح سڏيو،

فَقُلْتُ اسْتَغْفِرُوْا رَبَّكُمْ اِنَّهٗ كَانَ غَفَّارًاۙ

faqultustagfirū rabbakum innahū kāna gaffārā(n).

پوءِ مون چيو ته پنهنجي پالڻهار کان معافي گهرو، بيشڪ اهو وڏو بخشڻهار آهي.

يُّرْسِلِ السَّمَاۤءَ عَلَيْكُمْ مِّدْرَارًاۙ

yursilis-samā'a ‘alaikum midrārā(n).

بيشڪ هو توهان تي آسمان مان زوردار مينهن وسائيندو،

وَّيُمْدِدْكُمْ بِاَمْوَالٍ وَّبَنِيْنَ وَيَجْعَلْ لَّكُمْ جَنّٰتٍ وَّيَجْعَلْ لَّكُمْ اَنْهٰرًاۗ

wa yumdidkum bi'amwāliw wa banīna wa yaj‘al lakum jannātiw wa yaj‘al lakum anhārā(n).

۽ اوھان جا مال ۽ اوھان جا ٻار وڌائيائين، ۽ اوھان لاءِ باغ پيدا ڪيا ۽ اوھان لاءِ نهرون پيدا ڪيون.

مَا لَكُمْ لَا تَرْجُوْنَ لِلّٰهِ وَقَارًاۚ

mā lakum lā tarjūna lillāhi waqārā(n).

الله جي عظمت کان ڇو نه ٿا ڊڄو؟

وَقَدْ خَلَقَكُمْ اَطْوَارًا

wa qad khalaqakum aṭwārā(n).

۽ بيشڪ، هن توهان کي ڪيترن ئي مرحلن (واقعن) ۾ پيدا ڪيو آهي.

اَلَمْ تَرَوْا كَيْفَ خَلَقَ اللّٰهُ سَبْعَ سَمٰوٰتٍ طِبَاقًاۙ

alam tara kaifa khalaqallāhu sab‘a samāwātin ṭibāqā(n).

ڇا توهان نٿا ڏسو ته الله ڪيئن ست آسمان طبقا طبقا پيدا ڪيا آهن؟

وَّجَعَلَ الْقَمَرَ فِيْهِنَّ نُوْرًا وَّجَعَلَ الشَّمْسَ سِرَاجًا

wa ja‘alal-qamara fīhinna nūraw wa ja‘alasy-syamsa sirājā(n).

۽ اتي چمڪندڙ چنڊ پيدا ڪيو ۽ سج کي (چمڪندڙ) چراغ بڻايو؟

وَاللّٰهُ اَنْۢبَتَكُمْ مِّنَ الْاَرْضِ نَبَاتًاۙ

wallāhu ambatakum minal-arḍi nabātā(n).

۽ الله توهان کي زمين مان (آهستي آهستي) وڌائي ٿو،

ثُمَّ يُعِيْدُكُمْ فِيْهَا وَيُخْرِجُكُمْ اِخْرَاجًا

Ṡumma yu‘īdukum fīhā wa yukhrijukum ikhrājā(n).

پوءِ هو توهان کي ان (زمين) ۾ موٽائيندو ۽ ضرور (قيامت جي ڏينهن) توهان کي ٻاهر ڪڍندو.

وَاللّٰهُ جَعَلَ لَكُمُ الْاَرْضَ بِسَاطًاۙ

wallāhu ja‘ala lakumul-arḍa bisāṭā(n).

۽ الله توهان لاءِ زمين کي وڇاڻو بڻايو،

لِّتَسْلُكُوْا مِنْهَا سُبُلًا فِجَاجًا ࣖ

litaslukū minhā subulan fijājā(n).

ته جيئن توهان ويڪرين رستن تي هيڏانهن هوڏانهن وڃي سگهو.

قَالَ نُوْحٌ رَّبِّ اِنَّهُمْ عَصَوْنِيْ وَاتَّبَعُوْا مَنْ لَّمْ يَزِدْهُ مَالُهٗ وَوَلَدُهٗٓ اِلَّا خَسَارًاۚ

qāla nūḥur rabbi innahum ‘aṣaunī wattaba‘ū mal lam yazidhu māluhū wa waladuhū illā khasārā(n).

نوح چيو ته اي منهنجا پالڻهار، بيشڪ انهن منهنجي نافرماني ڪئي ۽ انهن جي پٺيان لڳا جن جي مال ۽ اولاد انهن جي نقصان ۾ اضافو ڪيو.

وَمَكَرُوْا مَكْرًا كُبَّارًاۚ

wa makarū makran kubbārā(n).

۽ انهن هڪ وڏو فريب ڪيو.

وَقَالُوْا لَا تَذَرُنَّ اٰلِهَتَكُمْ وَلَا تَذَرُنَّ وَدًّا وَّلَا سُوَاعًا ەۙ وَّلَا يَغُوْثَ وَيَعُوْقَ وَنَسْرًاۚ

wa qālū lā tażarunna ālihatakum wa lā tażarunna waddaw wa lā suwā‘ā(n), wa lā yagūṡa wa ya‘ūqa wa nasrā(n).

۽ چيائون ته ڪڏهن به پنهنجي معبود جي عبادت نه ڇڏ ۽ ڪڏهن به ود ۽ سواع، يغوس، يعوق ۽ نسر جي عبادت نه ڇڏ.

وَقَدْ اَضَلُّوْا كَثِيْرًا ەۚ وَلَا تَزِدِ الظّٰلِمِيْنَ اِلَّا ضَلٰلًا

wa qad aḍallū kaṡīrā(n), wa lā tazidiẓ-ẓālimīna illā ḍalālā(n).

۽ بيشڪ انهن گهڻن کي گمراهه ڪيو آهي، ۽ ظالم ماڻهن کي گمراهي کان سواءِ ٻيو ڪجهه نه وڌايو.

مِمَّا خَطِيْۤـٰٔتِهِمْ اُغْرِقُوْا فَاُدْخِلُوْا نَارًا ەۙ فَلَمْ يَجِدُوْا لَهُمْ مِّنْ دُوْنِ اللّٰهِ اَنْصَارًا

mimmā khaṭī'ātihim ugriqū fa'udkhilū nārā(n), falam yajidū lahum min dūnillāhi anṣārā(n).

انهن جي غلطين جي ڪري، اهي ٻڏي ويا ۽ پوءِ دوزخ ۾ وجهي ڇڏيا ويا، تنهن ڪري انهن کي الله کان سواءِ ٻيو ڪو به مددگار نه هو.

وَقَالَ نُوْحٌ رَّبِّ لَا تَذَرْ عَلَى الْاَرْضِ مِنَ الْكٰفِرِيْنَ دَيَّارًا

wa qāla nūḥur rabbi lā tażar ‘alal-arḍi minal-kāfirīna dayyārā(n).

۽ نوح چيو ته اي منهنجا رب، ڪافرن مان ڪو به زمين تي نه رهڻ ڏي.

اِنَّكَ اِنْ تَذَرْهُمْ يُضِلُّوْا عِبَادَكَ وَلَا يَلِدُوْٓا اِلَّا فَاجِرًا كَفَّارًا

innaka in tażarhum yuḍillū ‘ibādaka wa lā yalidū illā fājiran kaffārā(n).

بيشڪ، جيڪڏهن تون انهن کي رهڻ ڏيندين ته اهي تنهنجي ٻانهن کي گمراھ ڪندا، ۽ اهي صرف بڇڙا ۽ بي شڪر ٻار پيدا ڪندا.

رَبِّ اغْفِرْ لِيْ وَلِوَالِدَيَّ وَلِمَنْ دَخَلَ بَيْتِيَ مُؤْمِنًا وَّلِلْمُؤْمِنِيْنَ وَالْمُؤْمِنٰتِۗ وَلَا تَزِدِ الظّٰلِمِيْنَ اِلَّا تَبَارًا ࣖ

rabbigfir lī wa liwālidayya wa liman dakhala baitiya mu'minaw wa lil-mu'minīna wal-mu'mināt(i), wa lā tazidiẓ-ẓālimīna illā tabārā(n).

اي منهنجا پالڻهار، مون کي، منهنجي ماءُ پيءُ کي ۽ جيڪو به منهنجي گهر ۾ ايمان سان داخل ٿئي ٿو ۽ سڀني مومن مردن ۽ عورتن کي بخش، ۽ ظالم ماڻهن کي تباهي کان سواءِ ٻيو ڪجهه به نه ڏي.