سَبَّحَ لِلّٰهِ مَا فِى السَّمٰوٰتِ وَمَا فِى الْاَرْضِۚ وَهُوَ الْعَزِيْزُ الْحَكِيْمُ

sabbaḥa lillāhi mā fis-samāwāti wa mā fil-arḍ(i), wa huwal-‘azīzul-ḥakīm(u).

جيڪي آسمانن ۾ آهي ۽ جيڪي زمين ۾ آهي، سو الله جي پاڪائي بيان ڪري ٿو، ۽ اهو غالب ۽ حڪمت وارو آهي.

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا لِمَ تَقُوْلُوْنَ مَا لَا تَفْعَلُوْنَ

yā ayyuhal-lażīna āmanū lima taqūlūna mā lā taf‘alūn(a).

اي ايمان وارؤ! اوھين اُھو ڇو چئو ٿا جيڪو نه ٿا ڪريو؟

كَبُرَ مَقْتًا عِنْدَ اللّٰهِ اَنْ تَقُوْلُوْا مَا لَا تَفْعَلُوْنَ

kabura maqtan ‘indallāhi an taqūlū mā lā taf‘alūn(a).

(اهو) الله وٽ تمام گهڻو ناپسند آهي ته توهان اهڙيون ڳالهيون چئو جيڪي توهان نٿا ڪريو.

اِنَّ اللّٰهَ يُحِبُّ الَّذِيْنَ يُقَاتِلُوْنَ فِيْ سَبِيْلِهٖ صَفًّا كَاَنَّهُمْ بُنْيَانٌ مَّرْصُوْصٌ

innallāha yuḥibbul-lażīna yuqātilūna fī sabīlihī ṣaffan ka'annahum bun-yānum marṣūṣ(un).

بيشڪ الله انهن کي پسند ڪري ٿو جيڪي سندس رستي ۾ صفون ٻڌي وڙهن ٿا، ڄڻ ته اهي هڪ مضبوط عمارت آهن.

وَاِذْ قَالَ مُوْسٰى لِقَوْمِهٖ يٰقَوْمِ لِمَ تُؤْذُوْنَنِيْ وَقَدْ تَّعْلَمُوْنَ اَنِّيْ رَسُوْلُ اللّٰهِ اِلَيْكُمْۗ فَلَمَّا زَاغُوْٓا اَزَاغَ اللّٰهُ قُلُوْبَهُمْۗ وَاللّٰهُ لَا يَهْدِى الْقَوْمَ الْفٰسِقِيْنَ

wa iż qāla mūsā liqaumihī yā qaumi lima tu'żūnanī wa qad ta‘lamūna annī rasūlullāhi ilaikum, falammā zāgū azāgallāhu qulūbahum, wallāhu lā yahdil-qaumal-fāsiqīn(a).

۽ (ياد ڪريو) جڏهن موسيٰ پنهنجي قوم کي چيو ته اي منهنجي قوم! توهان مون کي ڇو ايذايو ٿا، جڏهن ته توهان ڄاڻو ٿا ته مان توهان ڏانهن سچ پچ الله جو رسول آهيان؟ پوءِ جڏهن اهي (حق کان) ڦري ويا ته الله انهن جي دلين کي ڦيرائي ڇڏيو، ۽ الله ظالمن کي هدايت نه ٿو ڪري.

وَاِذْ قَالَ عِيْسَى ابْنُ مَرْيَمَ يٰبَنِيْٓ اِسْرَاۤءِيْلَ اِنِّيْ رَسُوْلُ اللّٰهِ اِلَيْكُمْ مُّصَدِّقًا لِّمَا بَيْنَ يَدَيَّ مِنَ التَّوْرٰىةِ وَمُبَشِّرًاۢ بِرَسُوْلٍ يَّأْتِيْ مِنْۢ بَعْدِى اسْمُهٗٓ اَحْمَدُۗ فَلَمَّا جَاۤءَهُمْ بِالْبَيِّنٰتِ قَالُوْا هٰذَا سِحْرٌ مُّبِيْنٌ

wa iż qāla ‘īsabnu maryama yā banī isrā'īla innī rasūlullāhi ilaikum muṣaddiqal limā baina yadayya minat-taurāti wa mubasysyiram birasūliy ya'tī mim ba‘dismuhū aḥmad(u), falammā jā'ahum bil-bayyināti qālū hāżā siḥrum mubīn(un).

۽ (ياد ڪريو) جڏهن مريم جي پٽ عيسيٰ چيو ته اي بني اسرائيلو! بيشڪ مان توهان ڏانهن الله جو رسول آهيان، منهنجي اڳيان ڪتاب تورات جي تصديق ڪندڙ آهيان ۽ هڪ رسول جي خوشخبري ڏيندڙ آهيان جيڪو مون کان پوءِ ايندو جنهن جو نالو احمد (محمد) هوندو. پوءِ جڏهن رسول انهن وٽ پڌريون نشانيون کڻي آيو ته انهن چيو ته هي سچو جادو آهي.

وَمَنْ اَظْلَمُ مِمَّنِ افْتَرٰى عَلَى اللّٰهِ الْكَذِبَ وَهُوَ يُدْعٰىٓ اِلَى الْاِسْلَامِۗ وَاللّٰهُ لَا يَهْدِى الْقَوْمَ الظّٰلِمِيْنَ

wa man aẓlamu mimmaniftarā ‘alallāhil-każiba wa huwa yud‘ā ilal-islām(i), wallāhu lā yahdil-qaumaẓ-ẓālimīn(a).

۽ ان کان وڌيڪ ظالم ڪير آهي جيڪو الله تي ڪوڙ ٺاهي ٿو جڏهن ته ان کي اسلام جي طرف سڏيو ويو هو؟ ۽ الله ظالمن کي هدايت نه ٿو ڪري.

يُرِيْدُوْنَ لِيُطْفِـُٔوْا نُوْرَ اللّٰهِ بِاَفْوَاهِهِمْۗ وَاللّٰهُ مُتِمُّ نُوْرِهٖ وَلَوْ كَرِهَ الْكٰفِرُوْنَ

yurīdūna liyuṭfi'ū nūrallāhi bi'afwāhihim, wallāhu mutimmu nūrihī wa lau karihal-kāfirūn(a).

انهن پنهنجي واتن (ڳالهائڻ) سان الله جي نور (دين) کي وسائڻ چاهيو، پر الله پنهنجي نور کي مڪمل ڪندو رهيو جيتوڻيڪ ڪافر ان کي ناپسند ڪندا هئا.

هُوَ الَّذِيْٓ اَرْسَلَ رَسُوْلَهٗ بِالْهُدٰى وَدِيْنِ الْحَقِّ لِيُظْهِرَهٗ عَلَى الدِّيْنِ كُلِّهٖۙ وَلَوْ كَرِهَ الْمُشْرِكُوْنَ ࣖ

wa huwal-lażī arsala rasūlahū bil-hudā wa dīnil-ḥaqqi liyuẓhirahū ‘alad-dīni kullih(ī), wa lau karihal-musyrikūn(a).

هو اهو آهي جنهن پنهنجي رسول کي هدايت ۽ سچي دين سان موڪليو ته جيئن ان کي سڀني دينن تي غالب ڪري، جيتوڻيڪ مشرڪ ان کي ناپسند ڪن.

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا هَلْ اَدُلُّكُمْ عَلٰى تِجَارَةٍ تُنْجِيْكُمْ مِّنْ عَذَابٍ اَلِيْمٍ

yā ayyuhal-lażīna āmanū hal adullukum ‘alā tijāratin tunjīkum min ‘ażābin alīm(in).

اي ايمان وارؤ! ڇا مان اوھان کي اھڙي واپار جو ڏس ڏيان جيڪو اوھان کي ڏکوئيندڙ عذاب کان بچائي؟

تُؤْمِنُوْنَ بِاللّٰهِ وَرَسُوْلِهٖ وَتُجَاهِدُوْنَ فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ بِاَمْوَالِكُمْ وَاَنْفُسِكُمْۗ ذٰلِكُمْ خَيْرٌ لَّكُمْ اِنْ كُنْتُمْ تَعْلَمُوْنَۙ

tu'minūna billāhi wa rasūlihī wa tujāhidūna fī sabīlillāhi bi'amwālikum wa anfusikum, żālikum khairul lakum in kuntum ta‘lamūn(a).

جيڪڏهن توهان ڄاڻو ٿا ته الله ۽ سندس رسول تي ايمان آڻيو ۽ الله جي رستي ۾ پنهنجن مالن ۽ جانين سان جهاد ڪريو، اهو توهان لاءِ بهتر آهي.

يَغْفِرْ لَكُمْ ذُنُوْبَكُمْ وَيُدْخِلْكُمْ جَنّٰتٍ تَجْرِيْ مِنْ تَحْتِهَا الْاَنْهٰرُ وَمَسٰكِنَ طَيِّبَةً فِيْ جَنّٰتِ عَدْنٍۗ ذٰلِكَ الْفَوْزُ الْعَظِيْمُۙ

yagfir lakum żunūbakum wa yudkhilkum jannātin tajrī min taḥtihal-anhāru wa masākina ṭayyibatan fī jannāti ‘adn(in), żālikal-fauzul-‘aẓīm(u).

الله ضرور توهان جا گناهه معاف ڪندو ۽ توهان کي اهڙي جنت ۾ داخل ڪندو جنهن جي هيٺان نهرون وهنديون آهن ۽ جنت ۾ سٺين جاين ۾. اها وڏي ڪاميابي آهي.

وَاُخْرٰى تُحِبُّوْنَهَاۗ نَصْرٌ مِّنَ اللّٰهِ وَفَتْحٌ قَرِيْبٌۗ وَبَشِّرِ الْمُؤْمِنِيْنَ

wa ukhrā tuḥibbūnahā, naṣrum minallāhi wa fatḥun qarīb(un), wa basysyiril-mu'minīn(a).

۽ هڪ ٻيو فضل آهي جيڪو توهان کي پسند آهي: الله جي طرفان مدد ۽ ويجهي فتح. ۽ ايمان وارن کي خوشخبري ٻڌاءِ.

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا كُوْنُوْٓا اَنْصَارَ اللّٰهِ كَمَا قَالَ عِيْسَى ابْنُ مَرْيَمَ لِلْحَوَارِيّٖنَ مَنْ اَنْصَارِيْٓ اِلَى اللّٰهِ ۗقَالَ الْحَوَارِيُّوْنَ نَحْنُ اَنْصَارُ اللّٰهِ فَاٰمَنَتْ طَّاۤىِٕفَةٌ مِّنْۢ بَنِيْٓ اِسْرَاۤءِيْلَ وَكَفَرَتْ طَّاۤىِٕفَةٌ ۚفَاَيَّدْنَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا عَلٰى عَدُوِّهِمْ فَاَصْبَحُوْا ظٰهِرِيْنَ ࣖ

yā ayyuhal-lażīna āmanū kūnū anṣārallāhi kamā qāla ‘īsabnu maryama lil-ḥawāriyyīna man anṣārī ilallāh(i), qālal-ḥawāriyyūna naḥnu anṣārullāhi fa'āmanaṭ-ṭā'ifatum mim banī isrā'īla wa kafaraṭ-ṭā'ifah(tun), fa'ayyadnal-lażīna āmanū ‘alā ‘aduwwihim fa'aṣbaḥū ẓāhirīn(a).

اي ايمان وارؤ! الله جا مددگار ٿيو جيئن عيسيٰ پٽ مريم پنهنجن مؤمنن کي چيو هو ته، ”الله جي دين کي قائم رکڻ ۾ منهنجا مددگار ڪير ٿيندا؟“ سندس مؤمنن چيو ته، ”اسين الله جا مددگار آهيون“، پوءِ بني اسرائيلن مان هڪ ٽولي ايمان آندو ۽ هڪ ٽولي ڪفر ڪيو، پوءِ اسان مؤمنن کي انهن جي دشمنن تي طاقت ڏني، تنهنڪري اهي غالب ٿيا.

سَبَّحَ لِلّٰهِ مَا فِى السَّمٰوٰتِ وَمَا فِى الْاَرْضِۚ وَهُوَ الْعَزِيْزُ الْحَكِيْمُ

sabbaḥa lillāhi mā fis-samāwāti wa mā fil-arḍ(i), wa huwal-‘azīzul-ḥakīm(u).

جيڪي آسمانن ۾ آهي ۽ جيڪي زمين ۾ آهي، سو الله جي پاڪائي بيان ڪري ٿو، ۽ اهو غالب ۽ حڪمت وارو آهي.

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا لِمَ تَقُوْلُوْنَ مَا لَا تَفْعَلُوْنَ

yā ayyuhal-lażīna āmanū lima taqūlūna mā lā taf‘alūn(a).

اي ايمان وارؤ! اوھين اُھو ڇو چئو ٿا جيڪو نه ٿا ڪريو؟

كَبُرَ مَقْتًا عِنْدَ اللّٰهِ اَنْ تَقُوْلُوْا مَا لَا تَفْعَلُوْنَ

kabura maqtan ‘indallāhi an taqūlū mā lā taf‘alūn(a).

(اهو) الله وٽ تمام گهڻو ناپسند آهي ته توهان اهڙيون ڳالهيون چئو جيڪي توهان نٿا ڪريو.

اِنَّ اللّٰهَ يُحِبُّ الَّذِيْنَ يُقَاتِلُوْنَ فِيْ سَبِيْلِهٖ صَفًّا كَاَنَّهُمْ بُنْيَانٌ مَّرْصُوْصٌ

innallāha yuḥibbul-lażīna yuqātilūna fī sabīlihī ṣaffan ka'annahum bun-yānum marṣūṣ(un).

بيشڪ الله انهن کي پسند ڪري ٿو جيڪي سندس رستي ۾ صفون ٻڌي وڙهن ٿا، ڄڻ ته اهي هڪ مضبوط عمارت آهن.

وَاِذْ قَالَ مُوْسٰى لِقَوْمِهٖ يٰقَوْمِ لِمَ تُؤْذُوْنَنِيْ وَقَدْ تَّعْلَمُوْنَ اَنِّيْ رَسُوْلُ اللّٰهِ اِلَيْكُمْۗ فَلَمَّا زَاغُوْٓا اَزَاغَ اللّٰهُ قُلُوْبَهُمْۗ وَاللّٰهُ لَا يَهْدِى الْقَوْمَ الْفٰسِقِيْنَ

wa iż qāla mūsā liqaumihī yā qaumi lima tu'żūnanī wa qad ta‘lamūna annī rasūlullāhi ilaikum, falammā zāgū azāgallāhu qulūbahum, wallāhu lā yahdil-qaumal-fāsiqīn(a).

۽ (ياد ڪريو) جڏهن موسيٰ پنهنجي قوم کي چيو ته اي منهنجي قوم! توهان مون کي ڇو ايذايو ٿا، جڏهن ته توهان ڄاڻو ٿا ته مان توهان ڏانهن سچ پچ الله جو رسول آهيان؟ پوءِ جڏهن اهي (حق کان) ڦري ويا ته الله انهن جي دلين کي ڦيرائي ڇڏيو، ۽ الله ظالمن کي هدايت نه ٿو ڪري.

وَاِذْ قَالَ عِيْسَى ابْنُ مَرْيَمَ يٰبَنِيْٓ اِسْرَاۤءِيْلَ اِنِّيْ رَسُوْلُ اللّٰهِ اِلَيْكُمْ مُّصَدِّقًا لِّمَا بَيْنَ يَدَيَّ مِنَ التَّوْرٰىةِ وَمُبَشِّرًاۢ بِرَسُوْلٍ يَّأْتِيْ مِنْۢ بَعْدِى اسْمُهٗٓ اَحْمَدُۗ فَلَمَّا جَاۤءَهُمْ بِالْبَيِّنٰتِ قَالُوْا هٰذَا سِحْرٌ مُّبِيْنٌ

wa iż qāla ‘īsabnu maryama yā banī isrā'īla innī rasūlullāhi ilaikum muṣaddiqal limā baina yadayya minat-taurāti wa mubasysyiram birasūliy ya'tī mim ba‘dismuhū aḥmad(u), falammā jā'ahum bil-bayyināti qālū hāżā siḥrum mubīn(un).

۽ (ياد ڪريو) جڏهن مريم جي پٽ عيسيٰ چيو ته اي بني اسرائيلو! بيشڪ مان توهان ڏانهن الله جو رسول آهيان، منهنجي اڳيان ڪتاب تورات جي تصديق ڪندڙ آهيان ۽ هڪ رسول جي خوشخبري ڏيندڙ آهيان جيڪو مون کان پوءِ ايندو جنهن جو نالو احمد (محمد) هوندو. پوءِ جڏهن رسول انهن وٽ پڌريون نشانيون کڻي آيو ته انهن چيو ته هي سچو جادو آهي.

وَمَنْ اَظْلَمُ مِمَّنِ افْتَرٰى عَلَى اللّٰهِ الْكَذِبَ وَهُوَ يُدْعٰىٓ اِلَى الْاِسْلَامِۗ وَاللّٰهُ لَا يَهْدِى الْقَوْمَ الظّٰلِمِيْنَ

wa man aẓlamu mimmaniftarā ‘alallāhil-każiba wa huwa yud‘ā ilal-islām(i), wallāhu lā yahdil-qaumaẓ-ẓālimīn(a).

۽ ان کان وڌيڪ ظالم ڪير آهي جيڪو الله تي ڪوڙ ٺاهي ٿو جڏهن ته ان کي اسلام جي طرف سڏيو ويو هو؟ ۽ الله ظالمن کي هدايت نه ٿو ڪري.

يُرِيْدُوْنَ لِيُطْفِـُٔوْا نُوْرَ اللّٰهِ بِاَفْوَاهِهِمْۗ وَاللّٰهُ مُتِمُّ نُوْرِهٖ وَلَوْ كَرِهَ الْكٰفِرُوْنَ

yurīdūna liyuṭfi'ū nūrallāhi bi'afwāhihim, wallāhu mutimmu nūrihī wa lau karihal-kāfirūn(a).

انهن پنهنجي واتن (ڳالهائڻ) سان الله جي نور (دين) کي وسائڻ چاهيو، پر الله پنهنجي نور کي مڪمل ڪندو رهيو جيتوڻيڪ ڪافر ان کي ناپسند ڪندا هئا.

هُوَ الَّذِيْٓ اَرْسَلَ رَسُوْلَهٗ بِالْهُدٰى وَدِيْنِ الْحَقِّ لِيُظْهِرَهٗ عَلَى الدِّيْنِ كُلِّهٖۙ وَلَوْ كَرِهَ الْمُشْرِكُوْنَ ࣖ

wa huwal-lażī arsala rasūlahū bil-hudā wa dīnil-ḥaqqi liyuẓhirahū ‘alad-dīni kullih(ī), wa lau karihal-musyrikūn(a).

هو اهو آهي جنهن پنهنجي رسول کي هدايت ۽ سچي دين سان موڪليو ته جيئن ان کي سڀني دينن تي غالب ڪري، جيتوڻيڪ مشرڪ ان کي ناپسند ڪن.

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا هَلْ اَدُلُّكُمْ عَلٰى تِجَارَةٍ تُنْجِيْكُمْ مِّنْ عَذَابٍ اَلِيْمٍ

yā ayyuhal-lażīna āmanū hal adullukum ‘alā tijāratin tunjīkum min ‘ażābin alīm(in).

اي ايمان وارؤ! ڇا مان اوھان کي اھڙي واپار جو ڏس ڏيان جيڪو اوھان کي ڏکوئيندڙ عذاب کان بچائي؟

تُؤْمِنُوْنَ بِاللّٰهِ وَرَسُوْلِهٖ وَتُجَاهِدُوْنَ فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ بِاَمْوَالِكُمْ وَاَنْفُسِكُمْۗ ذٰلِكُمْ خَيْرٌ لَّكُمْ اِنْ كُنْتُمْ تَعْلَمُوْنَۙ

tu'minūna billāhi wa rasūlihī wa tujāhidūna fī sabīlillāhi bi'amwālikum wa anfusikum, żālikum khairul lakum in kuntum ta‘lamūn(a).

جيڪڏهن توهان ڄاڻو ٿا ته الله ۽ سندس رسول تي ايمان آڻيو ۽ الله جي رستي ۾ پنهنجن مالن ۽ جانين سان جهاد ڪريو، اهو توهان لاءِ بهتر آهي.

يَغْفِرْ لَكُمْ ذُنُوْبَكُمْ وَيُدْخِلْكُمْ جَنّٰتٍ تَجْرِيْ مِنْ تَحْتِهَا الْاَنْهٰرُ وَمَسٰكِنَ طَيِّبَةً فِيْ جَنّٰتِ عَدْنٍۗ ذٰلِكَ الْفَوْزُ الْعَظِيْمُۙ

yagfir lakum żunūbakum wa yudkhilkum jannātin tajrī min taḥtihal-anhāru wa masākina ṭayyibatan fī jannāti ‘adn(in), żālikal-fauzul-‘aẓīm(u).

الله ضرور توهان جا گناهه معاف ڪندو ۽ توهان کي اهڙي جنت ۾ داخل ڪندو جنهن جي هيٺان نهرون وهنديون آهن ۽ جنت ۾ سٺين جاين ۾. اها وڏي ڪاميابي آهي.

وَاُخْرٰى تُحِبُّوْنَهَاۗ نَصْرٌ مِّنَ اللّٰهِ وَفَتْحٌ قَرِيْبٌۗ وَبَشِّرِ الْمُؤْمِنِيْنَ

wa ukhrā tuḥibbūnahā, naṣrum minallāhi wa fatḥun qarīb(un), wa basysyiril-mu'minīn(a).

۽ هڪ ٻيو فضل آهي جيڪو توهان کي پسند آهي: الله جي طرفان مدد ۽ ويجهي فتح. ۽ ايمان وارن کي خوشخبري ٻڌاءِ.

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا كُوْنُوْٓا اَنْصَارَ اللّٰهِ كَمَا قَالَ عِيْسَى ابْنُ مَرْيَمَ لِلْحَوَارِيّٖنَ مَنْ اَنْصَارِيْٓ اِلَى اللّٰهِ ۗقَالَ الْحَوَارِيُّوْنَ نَحْنُ اَنْصَارُ اللّٰهِ فَاٰمَنَتْ طَّاۤىِٕفَةٌ مِّنْۢ بَنِيْٓ اِسْرَاۤءِيْلَ وَكَفَرَتْ طَّاۤىِٕفَةٌ ۚفَاَيَّدْنَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا عَلٰى عَدُوِّهِمْ فَاَصْبَحُوْا ظٰهِرِيْنَ ࣖ

yā ayyuhal-lażīna āmanū kūnū anṣārallāhi kamā qāla ‘īsabnu maryama lil-ḥawāriyyīna man anṣārī ilallāh(i), qālal-ḥawāriyyūna naḥnu anṣārullāhi fa'āmanaṭ-ṭā'ifatum mim banī isrā'īla wa kafaraṭ-ṭā'ifah(tun), fa'ayyadnal-lażīna āmanū ‘alā ‘aduwwihim fa'aṣbaḥū ẓāhirīn(a).

اي ايمان وارؤ! الله جا مددگار ٿيو جيئن عيسيٰ پٽ مريم پنهنجن مؤمنن کي چيو هو ته، ”الله جي دين کي قائم رکڻ ۾ منهنجا مددگار ڪير ٿيندا؟“ سندس مؤمنن چيو ته، ”اسين الله جا مددگار آهيون“، پوءِ بني اسرائيلن مان هڪ ٽولي ايمان آندو ۽ هڪ ٽولي ڪفر ڪيو، پوءِ اسان مؤمنن کي انهن جي دشمنن تي طاقت ڏني، تنهنڪري اهي غالب ٿيا.