الۤرٰ ۗتِلْكَ اٰيٰتُ الْكِتٰبِ وَقُرْاٰنٍ مُّبِيْنٍ ۔

alif lām rā, tilka āyātul-kitābi wa qur'ānim mubīn(in).

الف لام را (هي سورت) (ڪمل) ڪتاب جون (ڪجهه) آيتون آهن، يعني قرآن جون (آيتون) جيڪي وضاحت فراهم ڪن ٿيون.

رُبَمَا يَوَدُّ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا لَوْ كَانُوْا مُسْلِمِيْنَ

rubamā yawaddul-lażīna kafarū lau kānū muslimīn(a).

ڪافر ڪڏهن ڪڏهن (بعد ۾ آخرت ۾) خواهش ڪندا آهن ته ڪاش اهي اڳ ۾ (هن دنيا ۾) مسلمان ٿين ها.

ذَرْهُمْ يَأْكُلُوْا وَيَتَمَتَّعُوْا وَيُلْهِهِمُ الْاَمَلُ فَسَوْفَ يَعْلَمُوْنَ

Żarhum ya'kulū wa yatamatta‘ū wa yulhihimul-amalu fa saufa ya‘lamūn(a).

انهن کي (هن دنيا ۾) کائڻ ڏيو ۽ مزو ڪرڻ ڏيو ۽ پنهنجن (خالي) خوابن ۾ مشغول رهڻ ڏيو، بعد ۾ انهن کي (پنهنجن عملن جا نتيجا) معلوم ٿيندا.

وَمَآ اَهْلَكْنَا مِنْ قَرْيَةٍ اِلَّا وَلَهَا كِتَابٌ مَّعْلُوْمٌ

wa mā ahlaknā min qaryatin illā wa lahā kitābum ma‘lūm(un).

۽ اسين ڪنهن به ڳوٺ کي تباهه نه ٿا ڪريون سواءِ ان جي جو ان لاءِ هڪ مقرر ڪيل مقدار هجي.

مَا تَسْبِقُ مِنْ اُمَّةٍ اَجَلَهَا وَمَا يَسْتَأْخِرُوْنَ

mā tasbiqu min ummatin ajalahā wa mā yasta'khirūn(a).

ڪو به اهڙو ماڻهو ناهي جيڪو پنهنجي موت کان اڳي اچي سگهي ۽ نه ئي ان جي ملتوي ڪرڻ جي درخواست ڪري سگهي.

وَقَالُوْا يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْ نُزِّلَ عَلَيْهِ الذِّكْرُ اِنَّكَ لَمَجْنُوْنٌ ۗ

wa qālū yā ayyuhal-lażī nuzzila ‘alaihiż-żikru innaka lamajnūn(un).

۽ چيائون ته اي اُهو ماڻهو جنهن تي قرآن نازل ٿيو آهي، بيشڪ تون (محمد ﷺ) سچ پچ ديوانو آهين.

لَوْمَا تَأْتِيْنَا بِالْمَلٰۤىِٕكَةِ اِنْ كُنْتَ مِنَ الصّٰدِقِيْنَ

lau mā ta'tīnā bil-malā'ikati in kunta minaṣ-ṣādiqīn(a).

جيڪڏهن تون نيڪ ماڻهن مان آهين ته اسان وٽ فرشتو ڇو نه آڻيندين؟“

مَا نُنَزِّلُ الْمَلٰۤىِٕكَةَ اِلَّا بِالْحَقِّ وَمَا كَانُوْٓا اِذًا مُّنْظَرِيْنَ

mā nunazzilul-malā'ikata illā bil-ḥaqqi wa mā kānū iżam munẓarīn(a).

اسان ملائڪن کي حق کانسواءِ نه موڪليو (عذاب ڏيڻ لاءِ) ۽ انهن کي ان وقت مهلت نه ڏني وئي.

اِنَّا نَحْنُ نَزَّلْنَا الذِّكْرَ وَاِنَّا لَهٗ لَحٰفِظُوْنَ

innā naḥnu nazzalnaż-żikra wa innā lahū laḥāfiẓūn(a).

بيشڪ اسان ئي قرآن نازل ڪيو آهي ۽ بيشڪ اسين ان جي حفاظت ڪندڙ آهيون.

وَلَقَدْ اَرْسَلْنَا مِنْ قَبْلِكَ فِيْ شِيَعِ الْاَوَّلِيْنَ

wa laqad arsalnā min qablika fī syiya‘il-awwalīn(a).

۽ بيشڪ اسان توکان اڳي اڳين ماڻهن ڏانهن (ڪيترائي رسول) موڪليا هئا.

وَمَا يَأْتِيْهِمْ مِّنْ رَّسُوْلٍ اِلَّا كَانُوْا بِهٖ يَسْتَهْزِءُوْنَ

wa mā ya'tīhim mir rasūlin illā kānū bihī yastahzi'ūn(a).

۽ جڏهن به ڪو رسول انهن وٽ ايندو هو ته اهي هميشه ان جو مذاق اڏائيندا هئا.

كَذٰلِكَ نَسْلُكُهٗ فِيْ قُلُوْبِ الْمُجْرِمِيْنَۙ

każālika naslukuhū fī qulūbil-mujrimīn(a).

اهڙي طرح اسان ان (مذاق) کي مجرمن جي دلين ۾ وڌو ٿا.

لَا يُؤْمِنُوْنَ بِهٖ وَقَدْ خَلَتْ سُنَّةُ الْاَوَّلِيْنَ

lā yu'minūna bihī wa qad khalat sunnatul-awwalīn(a).

اهي ان (قرآن) تي ايمان نٿا رکن جيتوڻيڪ الله جو ختنو اڳين ماڻهن تي ٿي چڪو آهي.

وَلَوْ فَتَحْنَا عَلَيْهِمْ بَابًا مِّنَ السَّمَاۤءِ فَظَلُّوْا فِيْهِ يَعْرُجُوْنَۙ

wa lau fataḥnā ‘alaihim bābam minas-samā'i fa ẓallū fīhi ya‘rujūn(a).

۽ جيڪڏهن اسين انهن لاءِ آسمان جي دروازن مان هڪ دروازو کوليون ٿا، ته پوءِ اهي ان ڏانهن چڙهندا رهندا،

لَقَالُوْٓا اِنَّمَا سُكِّرَتْ اَبْصَارُنَا بَلْ نَحْنُ قَوْمٌ مَّسْحُوْرُوْنَ ࣖ

laqālū innamā sukkirat abṣārunā bal naḥnu qaumum masḥūrūn(a).

يقيناً انهن چيو، "حقيقت ۾، اسان جي نظر ڌنڌلي آهي، حقيقت ۾ اسان جادو کان متاثر آهيون."

وَلَقَدْ جَعَلْنَا فِى السَّمَاۤءِ بُرُوْجًا وَّزَيَّنّٰهَا لِلنّٰظِرِيْنَۙ

wa laqad ja‘alnā fis-samā'i burūjaw wa zayyannāhā lin-nāẓirīn(a).

۽ بيشڪ اسان آسمان ۾ تارن جا ٽڪرا پيدا ڪيا آهن ۽ انهن کي ڏسڻ وارن لاءِ سهڻو بڻايو آهي.

وَحَفِظْنٰهَا مِنْ كُلِّ شَيْطٰنٍ رَّجِيْمٍۙ

wa ḥafiẓnāhā min kulli syaiṭānir rajīm(in).

۽ اسين ان کي هر تڙيل شيطان کان بچائيندا آهيون،

اِلَّا مَنِ اسْتَرَقَ السَّمْعَ فَاَتْبَعَهٗ شِهَابٌ مُّبِيْنٌ

illā manistaraqas-sam‘a fa atba‘ahū syihābum mubīn(un).

سواءِ (شيطان) جي جيڪو (خبرون) چوري ڪري ٿو جيڪي (فرشتن کان) ٻڌي سگهجن ٿيون ۽ پوءِ روشن باهه جي ڦاٽڻ سان ان جو پيڇو ڪيو وڃي ٿو.

وَالْاَرْضَ مَدَدْنٰهَا وَاَلْقَيْنَا فِيْهَا رَوَاسِيَ وَاَنْۢبَتْنَا فِيْهَا مِنْ كُلِّ شَيْءٍ مَّوْزُوْنٍ

wal-arḍa madadnāhā wa alqainā fīhā rawāsiya wa ambatnā fīhā min kulli syai'im mauzūn(in).

۽ اسان زمين کي پکيڙيو ۽ ان ۾ جبل لڳايا ۽ اسان ان ۾ هر شيءِ کي ان جي سائيز مطابق اُگايو.

وَجَعَلْنَا لَكُمْ فِيْهَا مَعَايِشَ وَمَنْ لَّسْتُمْ لَهٗ بِرٰزِقِيْنَ

wa ja‘alnā lakum fīhā ma‘āyisya wa mal lastum lahū birāziqīn(a).

۽ اسان انهن ۾ توهان جي ضرورتن لاءِ زندگي جا ذريعا پيدا ڪيا آهن، ۽ (اسان اهڙا به پيدا ڪيا آهن) جن جي روزي توهان نه آهيو.

وَاِنْ مِّنْ شَيْءٍ اِلَّا عِنْدَنَا خَزَاۤىِٕنُهٗ وَمَا نُنَزِّلُهٗٓ اِلَّا بِقَدَرٍ مَّعْلُوْمٍ

wa im min syai'in illā ‘indanā khazā'inuhū wa mā nunazziluhū illā biqadarim ma‘lūm(un).

۽ ڪا به شيءِ اهڙي ناهي جنهن جا خزانا اسان وٽ نه آهن، اسين ان کي مقرر ڪيل اندازي کان سواءِ نه ٿا لاهيون.

وَاَرْسَلْنَا الرِّيٰحَ لَوَاقِحَ فَاَنْزَلْنَا مِنَ السَّمَاۤءِ مَاۤءً فَاَسْقَيْنٰكُمُوْهُۚ وَمَآ اَنْتُمْ لَهٗ بِخٰزِنِيْنَ

wa arsalnar-riyāḥa lawāqiha fa anzalnā minas-samā'i mā'an fa asqainākumūh(u), wa mā antum lahū bikhāzinīn(a).

۽ اسين هوائون موڪليندا آهيون ته اهي هڪ ٻئي سان گڏ ٿين ۽ آسمان مان مينهن وسائين، پوءِ ان سان توهان کي پاڻي ڏيون، ۽ توهان ان کي ذخيرو ڪرڻ وارا نه آهيو.

وَاِنَّا لَنَحْنُ نُحْيٖ وَنُمِيْتُ وَنَحْنُ الْوٰرِثُوْنَ

wa innā lanaḥnu nuḥyī wa numītu wa naḥnul-wāriṡūn(a).

۽ بيشڪ اسين ئي جياريون ٿا ۽ ماريون ٿا ۽ اسين ئي وارث آهيون.

وَلَقَدْ عَلِمْنَا الْمُسْتَقْدِمِيْنَ مِنْكُمْ وَلَقَدْ عَلِمْنَا الْمُسْتَأْخِرِيْنَ

wa laqad ‘alimnal-mustaqdimīna minkum wa laqad ‘alimnal-musta'khirīn(a).

۽ بيشڪ اسين اوھان کان اڳ وارا ڄاڻون ٿا ۽ پوئين وارا به ڄاڻون ٿا.

وَاِنَّ رَبَّكَ هُوَ يَحْشُرُهُمْۗ اِنَّهٗ حَكِيْمٌ عَلِيْمٌ ࣖ

wa inna rabbaka huwa yaḥsyuruhum, innahū ḥakīmun ‘alīm(un).

۽ بيشڪ تنهنجو پالڻهار انهن کي گڏ ڪندو، بيشڪ اهو حڪمت وارو ۽ ڄاڻندڙ آهي.

وَلَقَدْ خَلَقْنَا الْاِنْسَانَ مِنْ صَلْصَالٍ مِّنْ حَمَاٍ مَّسْنُوْنٍۚ

wa laqad khalaqnal-insāna min ṣalṣālim min ḥama'im masnūn(in).

۽ بيشڪ اسان انسان (آدم) کي ڪاري گاري جي سڪل مٽيءَ مان پيدا ڪيو آهي جنهن کي شڪل ڏني وئي هئي.

وَالْجَاۤنَّ خَلَقْنٰهُ مِنْ قَبْلُ مِنْ نَّارِ السَّمُوْمِ

wal-jānna khalaqnāhu min qablu min nāris-samūm(i).

۽ اسان جنن کي (آدم کان اڳ) سخت گرم باهه مان پيدا ڪيو.

وَاِذْ قَالَ رَبُّكَ لِلْمَلٰۤىِٕكَةِ اِنِّيْ خَالِقٌۢ بَشَرًا مِّنْ صَلْصَالٍ مِّنْ حَمَاٍ مَّسْنُوْنٍۚ

wa iż qāla rabbuka lil-malā'ikati innī khāliqum basyaram min ṣalṣālim min ḥama'im masnūn(in).

۽ (ياد ڪر) جڏهن تنهنجي پالڻهار ملائڪن کي چيو ته: ”بيشڪ مان هڪ انسان کي سڪل مٽيءَ مان پيدا ڪندس جيڪا ڪاري گاري مان ٺهيل هوندي.

فَاِذَا سَوَّيْتُهٗ وَنَفَخْتُ فِيْهِ مِنْ رُّوْحِيْ فَقَعُوْا لَهٗ سٰجِدِيْنَ

fa iżā sawwaituhū wa nafakhtu fīhi mir rūḥī fa qa‘ū lahū sājidīn(a).

پوءِ جڏهن مان (واقعي کي) مڪمل ڪري وٺان، ۽ ان ۾ پنهنجو روح (پيداوار) ڦوڪي ڇڏيان، ته پوءِ ان جي اڳيان سجدو ڪريو.

فَسَجَدَ الْمَلٰۤىِٕكَةُ كُلُّهُمْ اَجْمَعُوْنَۙ

fa sajadal-malā'ikatu kulluhum ajma‘ūn(a).

پوءِ سڀني ملائڪن گڏجي سجدو ڪيو،

اِلَّآ اِبْلِيْسَۗ اَبٰىٓ اَنْ يَّكُوْنَ مَعَ السّٰجِدِيْنَ

illā iblīs(a), abā ay yakūna ma‘as-sājidīn(a).

سواءِ شيطان جي. هو سجدي ڪندڙ (فرشتن) سان شامل ٿيڻ کان لنوائي رهيو هو.

قَالَ يٰٓاِبْلِيْسُ مَا لَكَ اَلَّا تَكُوْنَ مَعَ السّٰجِدِيْنَ

qāla yā iblīsu mā laka allā takūna ma‘as-sājidīn(a).

الله تعالى فرمايو ته اي شيطان! تون انهن سان گڏ سجدو ڇو نٿو ڪرين؟

قَالَ لَمْ اَكُنْ لِّاَسْجُدَ لِبَشَرٍ خَلَقْتَهٗ مِنْ صَلْصَالٍ مِّنْ حَمَاٍ مَّسْنُوْنٍ

qāla lam akul li'asjuda libasyarin khalaqtahū min ṣalṣālim min ḥama'im masnūn(in).

(ابليس) چيو ته مان ڪڏهن به ان انسان کي سجدو نه ڪندس جنهن کي تو سڪل مٽيءَ مان پيدا ڪيو آهي، جيڪا ڪاري مٽيءَ مان ٺهيل هئي.

قَالَ فَاخْرُجْ مِنْهَا فَاِنَّكَ رَجِيْمٌۙ

qāla fakhruj minhā fa innaka rajīm(un).

الله تعاليٰ فرمايو ته پوءِ جنت مان نڪري وڃ، ڇو ته تون لعنتي آهين.

وَّاِنَّ عَلَيْكَ اللَّعْنَةَ اِلٰى يَوْمِ الدِّيْنِ

wa inna ‘alaikal-la‘nata ilā yaumid-dīn(i).

۽ بيشڪ لعنت قيامت تائين تو تي رهندي.

قَالَ رَبِّ فَاَنْظِرْنِيْٓ اِلٰى يَوْمِ يُبْعَثُوْنَ

qāla rabbi fa anẓirnī ilā yaumi yub‘aṡūn(a).

(شيطان) چيو ته اي منهنجا رب، (جيڪڏهن ائين آهي) ته پوءِ مون کي ان ڏينهن تائين مهلت ڏي جڏهن (انسانن کي) جيئرو ڪيو ويندو.

قَالَ فَاِنَّكَ مِنَ الْمُنْظَرِيْنَۙ

qāla fa innaka minal-munẓarīn(a).

الله فرمائي ٿو ته، ”(ٺيڪ آهي) پوءِ بيشڪ تون انهن مان آهين جن کي مهلت ڏني وئي آهي.

اِلٰى يَوْمِ الْوَقْتِ الْمَعْلُوْمِ

ilā yaumil-waqtil-ma‘lūm(i).

مقرر ڏينهن (قيامت) تائين.

قَالَ رَبِّ بِمَآ اَغْوَيْتَنِيْ لَاُزَيِّنَنَّ لَهُمْ فِى الْاَرْضِ وَلَاُغْوِيَنَّهُمْ اَجْمَعِيْنَۙ

qāla rabbi bimā agwaitanī la'uzayyinanna lahum fil-arḍi wa la'ugwiyannahum ajma‘īn(a).

شيطان چيو ته، اي منهنجا پالڻهار، جيئن ته تو مون کي گمراهه ڪيو آهي، مان ضرور انهن لاءِ زمين ۾ (بڇڙائي) سينگاريل ڪندس ۽ انهن سڀني کي گمراهه ڪندس.

اِلَّا عِبَادَكَ مِنْهُمُ الْمُخْلَصِيْنَ

illā ‘ibādaka minhumul-mukhlaṣīn(a).

سواءِ توهان جي انهن ٻانهن جي جيڪي انهن مان چونڊيل آهن.

قَالَ هٰذَا صِرَاطٌ عَلَيَّ مُسْتَقِيْمٌ

qāla hāżā ṣirāṭun ‘alayya mustaqīm(un).

الله فرمايو ته هي مون تائين پهچڻ جو سڌو رستو آهي.

اِنَّ عِبَادِيْ لَيْسَ لَكَ عَلَيْهِمْ سُلْطٰنٌ اِلَّا مَنِ اتَّبَعَكَ مِنَ الْغَاوِيْنَ

inna ‘ibādī laisa laka ‘alaihim sulṭānun illā manittaba‘aka minal-gāwīn(a).

بيشڪ، منهنجن ٻانهن تي تنهنجو ڪو به زور نه آهي، سواءِ انهن جي جيڪي تنهنجي پيروي ڪن ٿا، يعني گمراه.

وَاِنَّ جَهَنَّمَ لَمَوْعِدُهُمْ اَجْمَعِيْنَۙ

wa inna jahannama lamau‘iduhum ajma‘īn(a).

۽ بيشڪ دوزخ سچ پچ اها (جڳهه) آهي جنهن جو انهن سڀني (شيطان جي پوئلڳن) سان واعدو ڪيو ويو آهي.

لَهَا سَبْعَةُ اَبْوَابٍۗ لِكُلِّ بَابٍ مِّنْهُمْ جُزْءٌ مَّقْسُوْمٌ ࣖ

lahā sab‘atu abwāb(in), likulli bābim minhum juz'um maqsūm(un).

(دوزخ) جا ست دروازا آهن. هر دروازو انهن مان هڪ خاص گروهه لاءِ مقرر ڪيو ويو آهي.

اِنَّ الْمُتَّقِيْنَ فِيْ جَنّٰتٍ وَّعُيُوْنٍۗ

innal-muttaqīna fī jannātiw wa ‘uyūn(in).

بيشڪ پرهيزگار باغن ۽ چشمن ۾ هوندا.

اُدْخُلُوْهَا بِسَلٰمٍ اٰمِنِيْنَ

udkhulūhā bisalāmin āminīn(a).

(الله فرمائي ٿو ته) ان ۾ سلامتي ۽ سلامتي سان داخل ٿيو.

وَنَزَعْنَا مَا فِيْ صُدُوْرِهِمْ مِّنْ غِلٍّ اِخْوَانًا عَلٰى سُرُرٍ مُّتَقٰبِلِيْنَ

wa naza‘nā mā fī ṣudūrihim min gillin ikhwānan ‘alā sururim mutaqābilīn(a).

۽ اسان انهن جي دلين مان هر قسم جي نفرت کي ڪڍي ڇڏيو؛ اهي پاڻ ۾ ڀائر محسوس ڪندا هئا، صوفي تي منهن مقابل ويٺا هئا.

لَا يَمَسُّهُمْ فِيْهَا نَصَبٌ وَّمَا هُمْ مِّنْهَا بِمُخْرَجِيْنَ

lā yamassuhum fīhā naṣabuw wa mā hum minhā bimukhrajīn(a).

اهي ان ۾ ٿڪاوٽ محسوس نه ڪندا ۽ اهي ان کان هٽي نه ويندا.

۞ نَبِّئْ عِبَادِيْٓ اَنِّيْٓ اَنَا الْغَفُوْرُ الرَّحِيْمُۙ

nabbi' ‘ibādī annī anal-gafūrur-raḥīm(u).

منهنجن ٻانهن کي ٻڌائي ڇڏ ته مان تمام گهڻو بخشڻهار ۽ رحم ڪندڙ آهيان،

وَاَنَّ عَذَابِيْ هُوَ الْعَذَابُ الْاَلِيْمُ

wa anna ‘ażābī huwal-‘ażābul-alīm(u).

۽ بيشڪ منهنجو عذاب تمام ڏکوئيندڙ عذاب آهي.

وَنَبِّئْهُمْ عَنْ ضَيْفِ اِبْرٰهِيْمَۘ

wa nabbi'hum ‘an ḍaifi ibrāhīm(a).

۽ انهن کي ابراهيم جي مهمان (فرشتي) جي خبر ڏي.

اِذْ دَخَلُوْا عَلَيْهِ فَقَالُوْا سَلٰمًاۗ قَالَ اِنَّا مِنْكُمْ وَجِلُوْنَ

iż dakhalū ‘alaihi fa qālū salāmā(n), qāla innā minkum wajilūn(a).

جڏهن اهي ان جاءِ ۾ داخل ٿيا، تڏهن چيائون، "سلام." ابراهيم چيو، "اسان واقعي توهان کان ڊڄون ٿا."

قَالُوْا لَا تَوْجَلْ اِنَّا نُبَشِّرُكَ بِغُلٰمٍ عَلِيْمٍ

qālū lā taujal innā nubasysyiruka bigulāmin ‘alīm(in).

(انهن) چيو ته ڊڄ نه، اسين توکي هڪ پُٽ (جي ڄمڻ) جي خوشخبري ڏيون ٿا جيڪو هڪ هوشيار ماڻهو (اسحاق) هوندو.

قَالَ اَبَشَّرْتُمُوْنِيْ عَلٰٓى اَنْ مَّسَّنِيَ الْكِبَرُ فَبِمَ تُبَشِّرُوْنَ

qāla abasysyartumūnī ‘alā am massaniyal-kibaru fa bima tubasysyirūn(a).

هن (ابراهيم) چيو ته ڇا اهو سچ آهي ته تو مون کي خوشخبري ڏني جيتوڻيڪ مان پوڙهو هوس، پوءِ (ڪهڙي طرح) تو اها (خوشخبري) ڏني؟

قَالُوْا بَشَّرْنٰكَ بِالْحَقِّ فَلَا تَكُنْ مِّنَ الْقٰنِطِيْنَ

qālū basysyarnāka bil-ḥaqqi falā takum minal-qāniṭīn(a).

(انهن) جواب ڏنو ته، اسان توکي صحيح خوشخبري ڏيون ٿا، تنهن ڪري تون مايوس نه ٿيو.

قَالَ وَمَنْ يَّقْنَطُ مِنْ رَّحْمَةِ رَبِّهٖٓ اِلَّا الضَّاۤلُّوْنَ

qāla wa may yaqnaṭu mir raḥmati rabbihī illaḍ-ḍāllūn(a).

حضرت ابراهيم عليه السلام فرمايو ته، ”ڪو به پنهنجي پالڻهار جي رحمت کان مايوس نه ٿيندو آهي، سواءِ انهن جي جيڪي گمراه ٿين ٿا“.

قَالَ فَمَا خَطْبُكُمْ اَيُّهَا الْمُرْسَلُوْنَ

qāla famā khaṭbukum ayyuhal-mursalūn(a).

ابراهيم چيو ته اي قاصدؤ، توهان جو اهم ڪم ڇا آهي؟

قَالُوْٓا اِنَّآ اُرْسِلْنَآ اِلٰى قَوْمٍ مُّجْرِمِيْنَۙ

qālū innā ursilnā ilā qaumim mujrimīn(a).

(انهن) جواب ڏنو ته، بيشڪ اسان کي هڪ گنهگار قوم ڏانهن موڪليو ويو آهي.

اِلَّآ اٰلَ لُوْطٍۗ اِنَّا لَمُنَجُّوْهُمْ اَجْمَعِيْنَۙ

illā āla lūṭ(in), innā lamunajjūhum ajma‘īn(a).

سواءِ لوط جي پوئلڳن جي، بيشڪ اسين ضرور انهن سڀني کي بچائينداسين.

اِلَّا امْرَاَتَهٗ قَدَّرْنَآ اِنَّهَا لَمِنَ الْغٰبِرِيْنَ ࣖ

illamra'atahū qaddarnā innahā laminal-gābirīn(a).

سواءِ سندس زال جي، اسان اهو طئي ڪيو آهي ته اها انهن مان هڪ آهي جيڪي (ٻين ڪافرن سان گڏ) پوئتي رهجي ويا آهن.

فَلَمَّا جَاۤءَ اٰلَ لُوْطِ ِۨالْمُرْسَلُوْنَۙ

falammā jā'a āla lūṭinil-mursalūn(a).

پوءِ جڏهن رسول لوط جي خاندان وارن وٽ پهتو،

قَالَ اِنَّكُمْ قَوْمٌ مُّنْكَرُوْنَ

qāla innakum qaumum munkarūn(a).

(لوط) چيو ته بيشڪ تون اهڙو ماڻهو آهين جنهن کي اسين نٿا ڄاڻون.

قَالُوْا بَلْ جِئْنٰكَ بِمَا كَانُوْا فِيْهِ يَمْتَرُوْنَ

qālū bal ji'nāka bimā kānū fīhi yamtarūn(a).

(پيغمبرن) جواب ڏنو ته، حقيقت ۾، اسان توهان وٽ اهو عذاب کڻي آيا آهيون جنهن کي اهي هميشه ڪوڙو سمجهندا هئا.

وَاَتَيْنٰكَ بِالْحَقِّ وَاِنَّا لَصٰدِقُوْنَ

wa ataināka bil-ḥaqqi wa innā laṣādiqūn(a).

۽ اسين تو وٽ سچائي کڻي آيا آهيون ۽ بيشڪ اسين سچا ماڻهو آهيون.

فَاَسْرِ بِاَهْلِكَ بِقِطْعٍ مِّنَ الَّيْلِ وَاتَّبِعْ اَدْبَارَهُمْ وَلَا يَلْتَفِتْ مِنْكُمْ اَحَدٌ وَّامْضُوْا حَيْثُ تُؤْمَرُوْنَ

fa asri bi'ahlika biqiṭ‘im minal-laili wattabi‘ adbārahum wa lā yaltafit minkum aḥaduw wamḍū ḥaiṡu tu'marūn(a).

تنهن ڪري شام جي آخر ۾ پنهنجي خاندان سان گڏ ٻاهر وڃو، ۽ انهن جي پٺيان هلو. توهان مان ڪو به پوئتي نه ڏسي ۽ پنهنجي سفر کي ان جاءِ ڏانهن جاري رکو جتي توهان کي وڃڻ جو حڪم ڏنو ويو آهي.

وَقَضَيْنَآ اِلَيْهِ ذٰلِكَ الْاَمْرَ اَنَّ دَابِرَ هٰٓؤُلَاۤءِ مَقْطُوْعٌ مُّصْبِحِيْنَ

wa qaḍainā ilaihi żālikal-amra anna dābira hā'ulā'i maqṭū‘um muṣbiḥīn(a).

۽ اسان ان (لوط) لاءِ فيصلو ڪري ڇڏيو هو ته اهي صبح جو بلڪل تباهه ڪيا ويندا.

وَجَاۤءَ اَهْلُ الْمَدِيْنَةِ يَسْتَبْشِرُوْنَ

wa jā'a ahlul-madīnati yastabsyirūn(a).

۽ شهر جا ماڻهو (مهمان جي اچڻ جي ڪري) خوشيءَ سان (لوط جي گهر) آيا.

قَالَ اِنَّ هٰٓؤُلَاۤءِ ضَيْفِيْ فَلَا تَفْضَحُوْنِۙ

qāla inna hā'ulā'i ḍaifī falā tafḍaḥūn(i).

(لوط) چيو ته: ”بيشڪ اهي منهنجا مهمان آهن، پوءِ مون کي خوار نه ڪريو.

وَاتَّقُوا اللّٰهَ وَلَا تُخْزُوْنِ

wattaqullāha wa lā tukhzūn(i).

۽ الله کان ڊڄو ۽ مون کي بي عزت نه ڪريو“.

قَالُوْٓا اَوَلَمْ نَنْهَكَ عَنِ الْعٰلَمِيْنَ

qālū awalam nanhaka ‘anil-‘ālamīn(a).

(انهن) چيو ته ڇا اسان توکي ماڻهن جي (حفاظت) کان منع نه ڪيو هو؟

قَالَ هٰٓؤُلَاۤءِ بَنٰتِيْٓ اِنْ كُنْتُمْ فٰعِلِيْنَۗ

qāla hā'ulā'i banātī in kuntum fā‘ilīn(a).

(لوط) چيو ته، ”جيڪڏهن توهان چاهيو ٿا ته اهي منهنجي (وطن) جون ڌيئرون آهن (انهن سان شادي ڪريو).“

لَعَمْرُكَ اِنَّهُمْ لَفِيْ سَكْرَتِهِمْ يَعْمَهُوْنَ

la‘amruka innahum lafī sakratihim ya‘mahūn(a).

(الله فرمايو) ”(محمدﷺ) توهان جي عمر جو قسم، بيشڪ اهي نشي ۾ (گمراهي ۾) غرق آهن“.

فَاَخَذَتْهُمُ الصَّيْحَةُ مُشْرِقِيْنَۙ

fa akhażathumuṣ-ṣaiḥatu musyriqīn(a).

پوءِ جڏهن سج اڀرڻ وارو هو ته هڪ زوردار گجگوڙ جي آواز سان اهي تباهه ٿي ويا.

فَجَعَلْنَا عَالِيَهَا سَافِلَهَا وَاَمْطَرْنَا عَلَيْهِمْ حِجَارَةً مِّنْ سِجِّيْلٍ

fa ja‘alnā ‘āliyahā sāfilahā wa amṭarnā ‘alaihim ḥijāratam min sijjīl(in).

پوءِ اسان (زمين کي) اُلٽو ڪيو ۽ انهن تي سخت زمين مان پٿر وسايا.

اِنَّ فِيْ ذٰلِكَ لَاٰيٰتٍ لِّلْمُتَوَسِّمِيْنَۙ

inna fī żālika la'āyātil lil-mutawassimīn(a).

بيشڪ، هن ۾ بيشڪ انهن لاءِ (الله جي قدرت جون) نشانيون آهن جيڪي نشانين تي ڌيان ڏين ٿا.

وَاِنَّهَا لَبِسَبِيْلٍ مُّقِيْمٍ

wa innahā labisabīlim muqīm(in).

۽ بيشڪ، (ملڪ) واقعي هڪ اهڙي رستي تي آهي جيڪو اڃا تائين (انسانن پاران سفر ڪيو ويندو آهي).

اِنَّ فِيْ ذٰلِكَ لَاٰيَةً لِّلْمُؤْمِنِيْنَۗ

inna fī żālika la'āyatal lil-mu'minīn(a).

بيشڪ، هن ۾ ايمان وارن لاءِ (الله جي قدرت جي) هڪ نشاني آهي.

وَاِنْ كَانَ اَصْحٰبُ الْاَيْكَةِ لَظٰلِمِيْنَۙ

wa in kāna aṣḥābul-aikati laẓālimīn(a).

۽ بيشڪ ايڪه جا ماڻهو واقعي ظالم قوم آهن

فَانْتَقَمْنَا مِنْهُمْۘ وَاِنَّهُمَا لَبِاِمَامٍ مُّبِيْنٍۗ ࣖ

fantaqamnā minhum, wa innahumā labi'imāmim mubīn(in).

تنهن ڪري اسان انهن کي تباهه ڪيو. ۽ حقيقت ۾ ٻئي (ملڪ) هڪ ئي شاهراهه تي واقع آهن.

وَلَقَدْ كَذَّبَ اَصْحٰبُ الْحِجْرِ الْمُرْسَلِيْنَۙ

wa laqad każżaba aṣḥābul-ḥijril-mursalīn(a).

۽ بيشڪ حجر ملڪ جي ماڻهن (پنهنجن) پيغمبرن کي بلڪل ڪوڙو چيو آهي،

وَاٰتَيْنٰهُمْ اٰيٰتِنَا فَكَانُوْا عَنْهَا مُعْرِضِيْنَۙ

wa ātaināhum āyātinā fa kānū ‘anhā mu‘riḍīn(a).

۽ اسان انهن کي پنهنجون نشانيون (قدرت جون) آنديون آهن، پر اهي هميشه انهن کان منهن موڙيندا آهن.

وَكَانُوْا يَنْحِتُوْنَ مِنَ الْجِبَالِ بُيُوْتًا اٰمِنِيْنَ

wa kānū yanḥitūna minal-jibāli buyūtan āminīn(a).

۽ انهن پٿرن مان گهر تراشيا، (جن ۾ اهي رهندا هئا) سيڪيورٽي جي احساس سان.

فَاَخَذَتْهُمُ الصَّيْحَةُ مُصْبِحِيْنَۙ

fa akhażathumuṣ-ṣaiḥatu muṣbiḥīn(a).

پوءِ اهي صبح جو هڪ وڏي آواز سان تباهه ٿي ويا،

فَمَآ اَغْنٰى عَنْهُمْ مَّا كَانُوْا يَكْسِبُوْنَۗ

famā agnā ‘anhum mā kānū yaksibūn(a).

ته جيئن اهو انهن لاءِ بيڪار هجي، جنهن لاءِ انهن ڪم ڪيو آهي.

وَمَا خَلَقْنَا السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضَ وَمَا بَيْنَهُمَآ اِلَّا بِالْحَقِّۗ وَاِنَّ السَّاعَةَ لَاٰتِيَةٌ فَاصْفَحِ الصَّفْحَ الْجَمِيْلَ

wa mā khalaqnas-samāwāti wal-arḍa wa mā bainahumā illā bil-ḥaqq(i), wa innas-sā‘ata la'ātiyatun faṣfaḥiṣ-ṣafḥal-jamīl(a).

۽ اسان آسمانن ۽ زمين کي ۽ جيڪي انهن جي وچ ۾ آهي، انهن کي حق سان پيدا نه ڪيو آهي، ۽ بيشڪ قيامت ضرور ايندي، تنهن ڪري (انهن کي) چڱي طرح معاف ڪر.

اِنَّ رَبَّكَ هُوَ الْخَلّٰقُ الْعَلِيْمُ

inna rabbaka huwal-khallāqul-‘alīm(u).

بيشڪ، تنهنجو پالڻهار، اُهو ئي پيدا ڪندڙ ۽ سڀ ڪجهه ڄاڻندڙ آهي.

وَلَقَدْ اٰتَيْنٰكَ سَبْعًا مِّنَ الْمَثَانِيْ وَالْقُرْاٰنَ الْعَظِيْمَ

wa laqad ātaināka sab‘am minal-maṡānī wal-qur'ānal-‘aẓīm(a).

۽ بيشڪ اسان توکي ست (آيتون) ڏنيون آهن جيڪي بار بار (پڙهيون وڃن ٿيون) ۽ عظيم قرآن.

لَا تَمُدَّنَّ عَيْنَيْكَ اِلٰى مَا مَتَّعْنَا بِهٖٓ اَزْوَاجًا مِّنْهُمْ وَلَا تَحْزَنْ عَلَيْهِمْ وَاخْفِضْ جَنَاحَكَ لِلْمُؤْمِنِيْنَ

lā tamuddanna ‘ainaika ilā mā matta‘nā bihī azwājam minhum wa lā taḥzan ‘alaihim wakhfiḍ janāḥaka lil-mu'minīn(a).

(اي محمد) تون ڪڏهن به پنهنجي نظر زندگيءَ جي انهن لذتن ڏانهن نه ڦيراءِ جيڪي اسان انهن مان ڪجهه گروهن (ڪافرن) کي ڏنيون آهن، ۽ انهن تي غمگين نه ٿيو ۽ ايمان وارن سان عاجزي ڪريو.

وَقُلْ اِنِّيْٓ اَنَا النَّذِيْرُ الْمُبِيْنُۚ

wa qul innī anan-nażīrul-mubīn(u).

۽ (اي پيغمبر) چؤ ته بيشڪ مان پڌرو ڊيڄاريندڙ آهيان.

كَمَآ اَنْزَلْنَا عَلَى الْمُقْتَسِمِيْنَۙ

kamā anzalnā ‘alal-muqtasimīn(a).

جيئن (اسان خبردار ڪيو آهي)، اسان (الله جي ڪتاب ۾) فرق ڪندڙ ماڻهن تي (عذاب) نازل ڪيو آهي،

الَّذِيْنَ جَعَلُوا الْقُرْاٰنَ عِضِيْنَ

allażīna ja‘alul-qur'āna ‘iḍīn(a).

(يعني) اهي جن قرآن کي ورهايو آهي.

فَوَرَبِّكَ لَنَسْـَٔلَنَّهُمْ اَجْمَعِيْنَۙ

fa wa rabbika lanas'alannahum ajma‘īn(a).

پوءِ توهان جي رب جو قسم آهي ته اسان ضرور انهن سڀني کان پڇاڻو ڪنداسين.

عَمَّا كَانُوْا يَعْمَلُوْنَ

‘ammā kānū ya‘malūn(a).

انهن اڳ ۾ ڇا ڪيو آهي ان بابت.

فَاصْدَعْ بِمَا تُؤْمَرُ وَاَعْرِضْ عَنِ الْمُشْرِكِيْنَ

faṣda‘ bimā tu'maru wa a‘riḍ ‘anil-musyrikīn(a).

تنهن ڪري (محمد ﷺ) جيڪو حڪم ڏنو ويو آهي اهو سڀ ڪجهه پڌرو ڪريو ۽ مشرڪن کان منهن موڙ ڪريو.

اِنَّا كَفَيْنٰكَ الْمُسْتَهْزِءِيْنَۙ

innā kafainākal-mustahzi'īn(a).

بيشڪ اسان توکي (اي محمد) انهن ماڻهن جي شر کان بچايون ٿا جيڪي (توکي) مذاق اڏائين ٿا.

الَّذِيْنَ يَجْعَلُوْنَ مَعَ اللّٰهِ اِلٰهًا اٰخَرَۚ فَسَوْفَ يَعْلَمُوْنَ

allażīna yaj‘alūna ma‘allāhi ilāhan ākhar(a), fa saufa ya‘lamūn(a).

(يعني) جيڪي الله کان سواءِ ٻيو ڪو معبود مڃين ٿا، اهي جلد ئي (انجام) ڄاڻندا.

وَلَقَدْ نَعْلَمُ اَنَّكَ يَضِيْقُ صَدْرُكَ بِمَا يَقُوْلُوْنَۙ

wa laqad na‘lamu annaka yaḍīqu ṣadruka bimā yaqūlūn(a).

۽ بيشڪ اسان ڄاڻون ٿا ته انهن جي ڳالهين جي ڪري توهان جو سينو تنگ ٿئي ٿو.

فَسَبِّحْ بِحَمْدِ رَبِّكَ وَكُنْ مِّنَ السّٰجِدِيْنَۙ

fa sabbiḥ biḥamdi rabbika wa kum minas-sājidīn(a).

تنهن ڪري پنهنجي پالڻهار جي تعريف ڪندي پاڻ کي پاڪائي سان ياد ڪر ۽ سجدو ڪندڙن مان هج.

وَاعْبُدْ رَبَّكَ حَتّٰى يَأْتِيَكَ الْيَقِيْنُ ࣖࣖ

wa‘bud rabbaka ḥattā ya'tiyakal-yaqīn(u).

۽ پنهنجي پالڻهار جي عبادت ڪر جيستائين توکي يقين (موت) اچي.

الۤرٰ ۗتِلْكَ اٰيٰتُ الْكِتٰبِ وَقُرْاٰنٍ مُّبِيْنٍ ۔

alif lām rā, tilka āyātul-kitābi wa qur'ānim mubīn(in).

الف لام را (هي سورت) (ڪمل) ڪتاب جون (ڪجهه) آيتون آهن، يعني قرآن جون (آيتون) جيڪي وضاحت فراهم ڪن ٿيون.

رُبَمَا يَوَدُّ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا لَوْ كَانُوْا مُسْلِمِيْنَ

rubamā yawaddul-lażīna kafarū lau kānū muslimīn(a).

ڪافر ڪڏهن ڪڏهن (بعد ۾ آخرت ۾) خواهش ڪندا آهن ته ڪاش اهي اڳ ۾ (هن دنيا ۾) مسلمان ٿين ها.

ذَرْهُمْ يَأْكُلُوْا وَيَتَمَتَّعُوْا وَيُلْهِهِمُ الْاَمَلُ فَسَوْفَ يَعْلَمُوْنَ

Żarhum ya'kulū wa yatamatta‘ū wa yulhihimul-amalu fa saufa ya‘lamūn(a).

انهن کي (هن دنيا ۾) کائڻ ڏيو ۽ مزو ڪرڻ ڏيو ۽ پنهنجن (خالي) خوابن ۾ مشغول رهڻ ڏيو، بعد ۾ انهن کي (پنهنجن عملن جا نتيجا) معلوم ٿيندا.

وَمَآ اَهْلَكْنَا مِنْ قَرْيَةٍ اِلَّا وَلَهَا كِتَابٌ مَّعْلُوْمٌ

wa mā ahlaknā min qaryatin illā wa lahā kitābum ma‘lūm(un).

۽ اسين ڪنهن به ڳوٺ کي تباهه نه ٿا ڪريون سواءِ ان جي جو ان لاءِ هڪ مقرر ڪيل مقدار هجي.

مَا تَسْبِقُ مِنْ اُمَّةٍ اَجَلَهَا وَمَا يَسْتَأْخِرُوْنَ

mā tasbiqu min ummatin ajalahā wa mā yasta'khirūn(a).

ڪو به اهڙو ماڻهو ناهي جيڪو پنهنجي موت کان اڳي اچي سگهي ۽ نه ئي ان جي ملتوي ڪرڻ جي درخواست ڪري سگهي.

وَقَالُوْا يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْ نُزِّلَ عَلَيْهِ الذِّكْرُ اِنَّكَ لَمَجْنُوْنٌ ۗ

wa qālū yā ayyuhal-lażī nuzzila ‘alaihiż-żikru innaka lamajnūn(un).

۽ چيائون ته اي اُهو ماڻهو جنهن تي قرآن نازل ٿيو آهي، بيشڪ تون (محمد ﷺ) سچ پچ ديوانو آهين.

لَوْمَا تَأْتِيْنَا بِالْمَلٰۤىِٕكَةِ اِنْ كُنْتَ مِنَ الصّٰدِقِيْنَ

lau mā ta'tīnā bil-malā'ikati in kunta minaṣ-ṣādiqīn(a).

جيڪڏهن تون نيڪ ماڻهن مان آهين ته اسان وٽ فرشتو ڇو نه آڻيندين؟“

مَا نُنَزِّلُ الْمَلٰۤىِٕكَةَ اِلَّا بِالْحَقِّ وَمَا كَانُوْٓا اِذًا مُّنْظَرِيْنَ

mā nunazzilul-malā'ikata illā bil-ḥaqqi wa mā kānū iżam munẓarīn(a).

اسان ملائڪن کي حق کانسواءِ نه موڪليو (عذاب ڏيڻ لاءِ) ۽ انهن کي ان وقت مهلت نه ڏني وئي.

اِنَّا نَحْنُ نَزَّلْنَا الذِّكْرَ وَاِنَّا لَهٗ لَحٰفِظُوْنَ

innā naḥnu nazzalnaż-żikra wa innā lahū laḥāfiẓūn(a).

بيشڪ اسان ئي قرآن نازل ڪيو آهي ۽ بيشڪ اسين ان جي حفاظت ڪندڙ آهيون.

وَلَقَدْ اَرْسَلْنَا مِنْ قَبْلِكَ فِيْ شِيَعِ الْاَوَّلِيْنَ

wa laqad arsalnā min qablika fī syiya‘il-awwalīn(a).

۽ بيشڪ اسان توکان اڳي اڳين ماڻهن ڏانهن (ڪيترائي رسول) موڪليا هئا.

وَمَا يَأْتِيْهِمْ مِّنْ رَّسُوْلٍ اِلَّا كَانُوْا بِهٖ يَسْتَهْزِءُوْنَ

wa mā ya'tīhim mir rasūlin illā kānū bihī yastahzi'ūn(a).

۽ جڏهن به ڪو رسول انهن وٽ ايندو هو ته اهي هميشه ان جو مذاق اڏائيندا هئا.

كَذٰلِكَ نَسْلُكُهٗ فِيْ قُلُوْبِ الْمُجْرِمِيْنَۙ

każālika naslukuhū fī qulūbil-mujrimīn(a).

اهڙي طرح اسان ان (مذاق) کي مجرمن جي دلين ۾ وڌو ٿا.

لَا يُؤْمِنُوْنَ بِهٖ وَقَدْ خَلَتْ سُنَّةُ الْاَوَّلِيْنَ

lā yu'minūna bihī wa qad khalat sunnatul-awwalīn(a).

اهي ان (قرآن) تي ايمان نٿا رکن جيتوڻيڪ الله جو ختنو اڳين ماڻهن تي ٿي چڪو آهي.

وَلَوْ فَتَحْنَا عَلَيْهِمْ بَابًا مِّنَ السَّمَاۤءِ فَظَلُّوْا فِيْهِ يَعْرُجُوْنَۙ

wa lau fataḥnā ‘alaihim bābam minas-samā'i fa ẓallū fīhi ya‘rujūn(a).

۽ جيڪڏهن اسين انهن لاءِ آسمان جي دروازن مان هڪ دروازو کوليون ٿا، ته پوءِ اهي ان ڏانهن چڙهندا رهندا،

لَقَالُوْٓا اِنَّمَا سُكِّرَتْ اَبْصَارُنَا بَلْ نَحْنُ قَوْمٌ مَّسْحُوْرُوْنَ ࣖ

laqālū innamā sukkirat abṣārunā bal naḥnu qaumum masḥūrūn(a).

يقيناً انهن چيو، "حقيقت ۾، اسان جي نظر ڌنڌلي آهي، حقيقت ۾ اسان جادو کان متاثر آهيون."

وَلَقَدْ جَعَلْنَا فِى السَّمَاۤءِ بُرُوْجًا وَّزَيَّنّٰهَا لِلنّٰظِرِيْنَۙ

wa laqad ja‘alnā fis-samā'i burūjaw wa zayyannāhā lin-nāẓirīn(a).

۽ بيشڪ اسان آسمان ۾ تارن جا ٽڪرا پيدا ڪيا آهن ۽ انهن کي ڏسڻ وارن لاءِ سهڻو بڻايو آهي.

وَحَفِظْنٰهَا مِنْ كُلِّ شَيْطٰنٍ رَّجِيْمٍۙ

wa ḥafiẓnāhā min kulli syaiṭānir rajīm(in).

۽ اسين ان کي هر تڙيل شيطان کان بچائيندا آهيون،

اِلَّا مَنِ اسْتَرَقَ السَّمْعَ فَاَتْبَعَهٗ شِهَابٌ مُّبِيْنٌ

illā manistaraqas-sam‘a fa atba‘ahū syihābum mubīn(un).

سواءِ (شيطان) جي جيڪو (خبرون) چوري ڪري ٿو جيڪي (فرشتن کان) ٻڌي سگهجن ٿيون ۽ پوءِ روشن باهه جي ڦاٽڻ سان ان جو پيڇو ڪيو وڃي ٿو.

وَالْاَرْضَ مَدَدْنٰهَا وَاَلْقَيْنَا فِيْهَا رَوَاسِيَ وَاَنْۢبَتْنَا فِيْهَا مِنْ كُلِّ شَيْءٍ مَّوْزُوْنٍ

wal-arḍa madadnāhā wa alqainā fīhā rawāsiya wa ambatnā fīhā min kulli syai'im mauzūn(in).

۽ اسان زمين کي پکيڙيو ۽ ان ۾ جبل لڳايا ۽ اسان ان ۾ هر شيءِ کي ان جي سائيز مطابق اُگايو.

وَجَعَلْنَا لَكُمْ فِيْهَا مَعَايِشَ وَمَنْ لَّسْتُمْ لَهٗ بِرٰزِقِيْنَ

wa ja‘alnā lakum fīhā ma‘āyisya wa mal lastum lahū birāziqīn(a).

۽ اسان انهن ۾ توهان جي ضرورتن لاءِ زندگي جا ذريعا پيدا ڪيا آهن، ۽ (اسان اهڙا به پيدا ڪيا آهن) جن جي روزي توهان نه آهيو.

وَاِنْ مِّنْ شَيْءٍ اِلَّا عِنْدَنَا خَزَاۤىِٕنُهٗ وَمَا نُنَزِّلُهٗٓ اِلَّا بِقَدَرٍ مَّعْلُوْمٍ

wa im min syai'in illā ‘indanā khazā'inuhū wa mā nunazziluhū illā biqadarim ma‘lūm(un).

۽ ڪا به شيءِ اهڙي ناهي جنهن جا خزانا اسان وٽ نه آهن، اسين ان کي مقرر ڪيل اندازي کان سواءِ نه ٿا لاهيون.

وَاَرْسَلْنَا الرِّيٰحَ لَوَاقِحَ فَاَنْزَلْنَا مِنَ السَّمَاۤءِ مَاۤءً فَاَسْقَيْنٰكُمُوْهُۚ وَمَآ اَنْتُمْ لَهٗ بِخٰزِنِيْنَ

wa arsalnar-riyāḥa lawāqiha fa anzalnā minas-samā'i mā'an fa asqainākumūh(u), wa mā antum lahū bikhāzinīn(a).

۽ اسين هوائون موڪليندا آهيون ته اهي هڪ ٻئي سان گڏ ٿين ۽ آسمان مان مينهن وسائين، پوءِ ان سان توهان کي پاڻي ڏيون، ۽ توهان ان کي ذخيرو ڪرڻ وارا نه آهيو.

وَاِنَّا لَنَحْنُ نُحْيٖ وَنُمِيْتُ وَنَحْنُ الْوٰرِثُوْنَ

wa innā lanaḥnu nuḥyī wa numītu wa naḥnul-wāriṡūn(a).

۽ بيشڪ اسين ئي جياريون ٿا ۽ ماريون ٿا ۽ اسين ئي وارث آهيون.

وَلَقَدْ عَلِمْنَا الْمُسْتَقْدِمِيْنَ مِنْكُمْ وَلَقَدْ عَلِمْنَا الْمُسْتَأْخِرِيْنَ

wa laqad ‘alimnal-mustaqdimīna minkum wa laqad ‘alimnal-musta'khirīn(a).

۽ بيشڪ اسين اوھان کان اڳ وارا ڄاڻون ٿا ۽ پوئين وارا به ڄاڻون ٿا.

وَاِنَّ رَبَّكَ هُوَ يَحْشُرُهُمْۗ اِنَّهٗ حَكِيْمٌ عَلِيْمٌ ࣖ

wa inna rabbaka huwa yaḥsyuruhum, innahū ḥakīmun ‘alīm(un).

۽ بيشڪ تنهنجو پالڻهار انهن کي گڏ ڪندو، بيشڪ اهو حڪمت وارو ۽ ڄاڻندڙ آهي.

وَلَقَدْ خَلَقْنَا الْاِنْسَانَ مِنْ صَلْصَالٍ مِّنْ حَمَاٍ مَّسْنُوْنٍۚ

wa laqad khalaqnal-insāna min ṣalṣālim min ḥama'im masnūn(in).

۽ بيشڪ اسان انسان (آدم) کي ڪاري گاري جي سڪل مٽيءَ مان پيدا ڪيو آهي جنهن کي شڪل ڏني وئي هئي.

وَالْجَاۤنَّ خَلَقْنٰهُ مِنْ قَبْلُ مِنْ نَّارِ السَّمُوْمِ

wal-jānna khalaqnāhu min qablu min nāris-samūm(i).

۽ اسان جنن کي (آدم کان اڳ) سخت گرم باهه مان پيدا ڪيو.

وَاِذْ قَالَ رَبُّكَ لِلْمَلٰۤىِٕكَةِ اِنِّيْ خَالِقٌۢ بَشَرًا مِّنْ صَلْصَالٍ مِّنْ حَمَاٍ مَّسْنُوْنٍۚ

wa iż qāla rabbuka lil-malā'ikati innī khāliqum basyaram min ṣalṣālim min ḥama'im masnūn(in).

۽ (ياد ڪر) جڏهن تنهنجي پالڻهار ملائڪن کي چيو ته: ”بيشڪ مان هڪ انسان کي سڪل مٽيءَ مان پيدا ڪندس جيڪا ڪاري گاري مان ٺهيل هوندي.

فَاِذَا سَوَّيْتُهٗ وَنَفَخْتُ فِيْهِ مِنْ رُّوْحِيْ فَقَعُوْا لَهٗ سٰجِدِيْنَ

fa iżā sawwaituhū wa nafakhtu fīhi mir rūḥī fa qa‘ū lahū sājidīn(a).

پوءِ جڏهن مان (واقعي کي) مڪمل ڪري وٺان، ۽ ان ۾ پنهنجو روح (پيداوار) ڦوڪي ڇڏيان، ته پوءِ ان جي اڳيان سجدو ڪريو.

فَسَجَدَ الْمَلٰۤىِٕكَةُ كُلُّهُمْ اَجْمَعُوْنَۙ

fa sajadal-malā'ikatu kulluhum ajma‘ūn(a).

پوءِ سڀني ملائڪن گڏجي سجدو ڪيو،

اِلَّآ اِبْلِيْسَۗ اَبٰىٓ اَنْ يَّكُوْنَ مَعَ السّٰجِدِيْنَ

illā iblīs(a), abā ay yakūna ma‘as-sājidīn(a).

سواءِ شيطان جي. هو سجدي ڪندڙ (فرشتن) سان شامل ٿيڻ کان لنوائي رهيو هو.

قَالَ يٰٓاِبْلِيْسُ مَا لَكَ اَلَّا تَكُوْنَ مَعَ السّٰجِدِيْنَ

qāla yā iblīsu mā laka allā takūna ma‘as-sājidīn(a).

الله تعالى فرمايو ته اي شيطان! تون انهن سان گڏ سجدو ڇو نٿو ڪرين؟

قَالَ لَمْ اَكُنْ لِّاَسْجُدَ لِبَشَرٍ خَلَقْتَهٗ مِنْ صَلْصَالٍ مِّنْ حَمَاٍ مَّسْنُوْنٍ

qāla lam akul li'asjuda libasyarin khalaqtahū min ṣalṣālim min ḥama'im masnūn(in).

(ابليس) چيو ته مان ڪڏهن به ان انسان کي سجدو نه ڪندس جنهن کي تو سڪل مٽيءَ مان پيدا ڪيو آهي، جيڪا ڪاري مٽيءَ مان ٺهيل هئي.

قَالَ فَاخْرُجْ مِنْهَا فَاِنَّكَ رَجِيْمٌۙ

qāla fakhruj minhā fa innaka rajīm(un).

الله تعاليٰ فرمايو ته پوءِ جنت مان نڪري وڃ، ڇو ته تون لعنتي آهين.

وَّاِنَّ عَلَيْكَ اللَّعْنَةَ اِلٰى يَوْمِ الدِّيْنِ

wa inna ‘alaikal-la‘nata ilā yaumid-dīn(i).

۽ بيشڪ لعنت قيامت تائين تو تي رهندي.

قَالَ رَبِّ فَاَنْظِرْنِيْٓ اِلٰى يَوْمِ يُبْعَثُوْنَ

qāla rabbi fa anẓirnī ilā yaumi yub‘aṡūn(a).

(شيطان) چيو ته اي منهنجا رب، (جيڪڏهن ائين آهي) ته پوءِ مون کي ان ڏينهن تائين مهلت ڏي جڏهن (انسانن کي) جيئرو ڪيو ويندو.

قَالَ فَاِنَّكَ مِنَ الْمُنْظَرِيْنَۙ

qāla fa innaka minal-munẓarīn(a).

الله فرمائي ٿو ته، ”(ٺيڪ آهي) پوءِ بيشڪ تون انهن مان آهين جن کي مهلت ڏني وئي آهي.

اِلٰى يَوْمِ الْوَقْتِ الْمَعْلُوْمِ

ilā yaumil-waqtil-ma‘lūm(i).

مقرر ڏينهن (قيامت) تائين.

قَالَ رَبِّ بِمَآ اَغْوَيْتَنِيْ لَاُزَيِّنَنَّ لَهُمْ فِى الْاَرْضِ وَلَاُغْوِيَنَّهُمْ اَجْمَعِيْنَۙ

qāla rabbi bimā agwaitanī la'uzayyinanna lahum fil-arḍi wa la'ugwiyannahum ajma‘īn(a).

شيطان چيو ته، اي منهنجا پالڻهار، جيئن ته تو مون کي گمراهه ڪيو آهي، مان ضرور انهن لاءِ زمين ۾ (بڇڙائي) سينگاريل ڪندس ۽ انهن سڀني کي گمراهه ڪندس.

اِلَّا عِبَادَكَ مِنْهُمُ الْمُخْلَصِيْنَ

illā ‘ibādaka minhumul-mukhlaṣīn(a).

سواءِ توهان جي انهن ٻانهن جي جيڪي انهن مان چونڊيل آهن.

قَالَ هٰذَا صِرَاطٌ عَلَيَّ مُسْتَقِيْمٌ

qāla hāżā ṣirāṭun ‘alayya mustaqīm(un).

الله فرمايو ته هي مون تائين پهچڻ جو سڌو رستو آهي.

اِنَّ عِبَادِيْ لَيْسَ لَكَ عَلَيْهِمْ سُلْطٰنٌ اِلَّا مَنِ اتَّبَعَكَ مِنَ الْغَاوِيْنَ

inna ‘ibādī laisa laka ‘alaihim sulṭānun illā manittaba‘aka minal-gāwīn(a).

بيشڪ، منهنجن ٻانهن تي تنهنجو ڪو به زور نه آهي، سواءِ انهن جي جيڪي تنهنجي پيروي ڪن ٿا، يعني گمراه.

وَاِنَّ جَهَنَّمَ لَمَوْعِدُهُمْ اَجْمَعِيْنَۙ

wa inna jahannama lamau‘iduhum ajma‘īn(a).

۽ بيشڪ دوزخ سچ پچ اها (جڳهه) آهي جنهن جو انهن سڀني (شيطان جي پوئلڳن) سان واعدو ڪيو ويو آهي.

لَهَا سَبْعَةُ اَبْوَابٍۗ لِكُلِّ بَابٍ مِّنْهُمْ جُزْءٌ مَّقْسُوْمٌ ࣖ

lahā sab‘atu abwāb(in), likulli bābim minhum juz'um maqsūm(un).

(دوزخ) جا ست دروازا آهن. هر دروازو انهن مان هڪ خاص گروهه لاءِ مقرر ڪيو ويو آهي.

اِنَّ الْمُتَّقِيْنَ فِيْ جَنّٰتٍ وَّعُيُوْنٍۗ

innal-muttaqīna fī jannātiw wa ‘uyūn(in).

بيشڪ پرهيزگار باغن ۽ چشمن ۾ هوندا.

اُدْخُلُوْهَا بِسَلٰمٍ اٰمِنِيْنَ

udkhulūhā bisalāmin āminīn(a).

(الله فرمائي ٿو ته) ان ۾ سلامتي ۽ سلامتي سان داخل ٿيو.

وَنَزَعْنَا مَا فِيْ صُدُوْرِهِمْ مِّنْ غِلٍّ اِخْوَانًا عَلٰى سُرُرٍ مُّتَقٰبِلِيْنَ

wa naza‘nā mā fī ṣudūrihim min gillin ikhwānan ‘alā sururim mutaqābilīn(a).

۽ اسان انهن جي دلين مان هر قسم جي نفرت کي ڪڍي ڇڏيو؛ اهي پاڻ ۾ ڀائر محسوس ڪندا هئا، صوفي تي منهن مقابل ويٺا هئا.

لَا يَمَسُّهُمْ فِيْهَا نَصَبٌ وَّمَا هُمْ مِّنْهَا بِمُخْرَجِيْنَ

lā yamassuhum fīhā naṣabuw wa mā hum minhā bimukhrajīn(a).

اهي ان ۾ ٿڪاوٽ محسوس نه ڪندا ۽ اهي ان کان هٽي نه ويندا.

۞ نَبِّئْ عِبَادِيْٓ اَنِّيْٓ اَنَا الْغَفُوْرُ الرَّحِيْمُۙ

nabbi' ‘ibādī annī anal-gafūrur-raḥīm(u).

منهنجن ٻانهن کي ٻڌائي ڇڏ ته مان تمام گهڻو بخشڻهار ۽ رحم ڪندڙ آهيان،

وَاَنَّ عَذَابِيْ هُوَ الْعَذَابُ الْاَلِيْمُ

wa anna ‘ażābī huwal-‘ażābul-alīm(u).

۽ بيشڪ منهنجو عذاب تمام ڏکوئيندڙ عذاب آهي.

وَنَبِّئْهُمْ عَنْ ضَيْفِ اِبْرٰهِيْمَۘ

wa nabbi'hum ‘an ḍaifi ibrāhīm(a).

۽ انهن کي ابراهيم جي مهمان (فرشتي) جي خبر ڏي.

اِذْ دَخَلُوْا عَلَيْهِ فَقَالُوْا سَلٰمًاۗ قَالَ اِنَّا مِنْكُمْ وَجِلُوْنَ

iż dakhalū ‘alaihi fa qālū salāmā(n), qāla innā minkum wajilūn(a).

جڏهن اهي ان جاءِ ۾ داخل ٿيا، تڏهن چيائون، "سلام." ابراهيم چيو، "اسان واقعي توهان کان ڊڄون ٿا."

قَالُوْا لَا تَوْجَلْ اِنَّا نُبَشِّرُكَ بِغُلٰمٍ عَلِيْمٍ

qālū lā taujal innā nubasysyiruka bigulāmin ‘alīm(in).

(انهن) چيو ته ڊڄ نه، اسين توکي هڪ پُٽ (جي ڄمڻ) جي خوشخبري ڏيون ٿا جيڪو هڪ هوشيار ماڻهو (اسحاق) هوندو.

قَالَ اَبَشَّرْتُمُوْنِيْ عَلٰٓى اَنْ مَّسَّنِيَ الْكِبَرُ فَبِمَ تُبَشِّرُوْنَ

qāla abasysyartumūnī ‘alā am massaniyal-kibaru fa bima tubasysyirūn(a).

هن (ابراهيم) چيو ته ڇا اهو سچ آهي ته تو مون کي خوشخبري ڏني جيتوڻيڪ مان پوڙهو هوس، پوءِ (ڪهڙي طرح) تو اها (خوشخبري) ڏني؟

قَالُوْا بَشَّرْنٰكَ بِالْحَقِّ فَلَا تَكُنْ مِّنَ الْقٰنِطِيْنَ

qālū basysyarnāka bil-ḥaqqi falā takum minal-qāniṭīn(a).

(انهن) جواب ڏنو ته، اسان توکي صحيح خوشخبري ڏيون ٿا، تنهن ڪري تون مايوس نه ٿيو.

قَالَ وَمَنْ يَّقْنَطُ مِنْ رَّحْمَةِ رَبِّهٖٓ اِلَّا الضَّاۤلُّوْنَ

qāla wa may yaqnaṭu mir raḥmati rabbihī illaḍ-ḍāllūn(a).

حضرت ابراهيم عليه السلام فرمايو ته، ”ڪو به پنهنجي پالڻهار جي رحمت کان مايوس نه ٿيندو آهي، سواءِ انهن جي جيڪي گمراه ٿين ٿا“.

قَالَ فَمَا خَطْبُكُمْ اَيُّهَا الْمُرْسَلُوْنَ

qāla famā khaṭbukum ayyuhal-mursalūn(a).

ابراهيم چيو ته اي قاصدؤ، توهان جو اهم ڪم ڇا آهي؟

قَالُوْٓا اِنَّآ اُرْسِلْنَآ اِلٰى قَوْمٍ مُّجْرِمِيْنَۙ

qālū innā ursilnā ilā qaumim mujrimīn(a).

(انهن) جواب ڏنو ته، بيشڪ اسان کي هڪ گنهگار قوم ڏانهن موڪليو ويو آهي.

اِلَّآ اٰلَ لُوْطٍۗ اِنَّا لَمُنَجُّوْهُمْ اَجْمَعِيْنَۙ

illā āla lūṭ(in), innā lamunajjūhum ajma‘īn(a).

سواءِ لوط جي پوئلڳن جي، بيشڪ اسين ضرور انهن سڀني کي بچائينداسين.

اِلَّا امْرَاَتَهٗ قَدَّرْنَآ اِنَّهَا لَمِنَ الْغٰبِرِيْنَ ࣖ

illamra'atahū qaddarnā innahā laminal-gābirīn(a).

سواءِ سندس زال جي، اسان اهو طئي ڪيو آهي ته اها انهن مان هڪ آهي جيڪي (ٻين ڪافرن سان گڏ) پوئتي رهجي ويا آهن.

فَلَمَّا جَاۤءَ اٰلَ لُوْطِ ِۨالْمُرْسَلُوْنَۙ

falammā jā'a āla lūṭinil-mursalūn(a).

پوءِ جڏهن رسول لوط جي خاندان وارن وٽ پهتو،

قَالَ اِنَّكُمْ قَوْمٌ مُّنْكَرُوْنَ

qāla innakum qaumum munkarūn(a).

(لوط) چيو ته بيشڪ تون اهڙو ماڻهو آهين جنهن کي اسين نٿا ڄاڻون.

قَالُوْا بَلْ جِئْنٰكَ بِمَا كَانُوْا فِيْهِ يَمْتَرُوْنَ

qālū bal ji'nāka bimā kānū fīhi yamtarūn(a).

(پيغمبرن) جواب ڏنو ته، حقيقت ۾، اسان توهان وٽ اهو عذاب کڻي آيا آهيون جنهن کي اهي هميشه ڪوڙو سمجهندا هئا.

وَاَتَيْنٰكَ بِالْحَقِّ وَاِنَّا لَصٰدِقُوْنَ

wa ataināka bil-ḥaqqi wa innā laṣādiqūn(a).

۽ اسين تو وٽ سچائي کڻي آيا آهيون ۽ بيشڪ اسين سچا ماڻهو آهيون.

فَاَسْرِ بِاَهْلِكَ بِقِطْعٍ مِّنَ الَّيْلِ وَاتَّبِعْ اَدْبَارَهُمْ وَلَا يَلْتَفِتْ مِنْكُمْ اَحَدٌ وَّامْضُوْا حَيْثُ تُؤْمَرُوْنَ

fa asri bi'ahlika biqiṭ‘im minal-laili wattabi‘ adbārahum wa lā yaltafit minkum aḥaduw wamḍū ḥaiṡu tu'marūn(a).

تنهن ڪري شام جي آخر ۾ پنهنجي خاندان سان گڏ ٻاهر وڃو، ۽ انهن جي پٺيان هلو. توهان مان ڪو به پوئتي نه ڏسي ۽ پنهنجي سفر کي ان جاءِ ڏانهن جاري رکو جتي توهان کي وڃڻ جو حڪم ڏنو ويو آهي.

وَقَضَيْنَآ اِلَيْهِ ذٰلِكَ الْاَمْرَ اَنَّ دَابِرَ هٰٓؤُلَاۤءِ مَقْطُوْعٌ مُّصْبِحِيْنَ

wa qaḍainā ilaihi żālikal-amra anna dābira hā'ulā'i maqṭū‘um muṣbiḥīn(a).

۽ اسان ان (لوط) لاءِ فيصلو ڪري ڇڏيو هو ته اهي صبح جو بلڪل تباهه ڪيا ويندا.

وَجَاۤءَ اَهْلُ الْمَدِيْنَةِ يَسْتَبْشِرُوْنَ

wa jā'a ahlul-madīnati yastabsyirūn(a).

۽ شهر جا ماڻهو (مهمان جي اچڻ جي ڪري) خوشيءَ سان (لوط جي گهر) آيا.

قَالَ اِنَّ هٰٓؤُلَاۤءِ ضَيْفِيْ فَلَا تَفْضَحُوْنِۙ

qāla inna hā'ulā'i ḍaifī falā tafḍaḥūn(i).

(لوط) چيو ته: ”بيشڪ اهي منهنجا مهمان آهن، پوءِ مون کي خوار نه ڪريو.

وَاتَّقُوا اللّٰهَ وَلَا تُخْزُوْنِ

wattaqullāha wa lā tukhzūn(i).

۽ الله کان ڊڄو ۽ مون کي بي عزت نه ڪريو“.

قَالُوْٓا اَوَلَمْ نَنْهَكَ عَنِ الْعٰلَمِيْنَ

qālū awalam nanhaka ‘anil-‘ālamīn(a).

(انهن) چيو ته ڇا اسان توکي ماڻهن جي (حفاظت) کان منع نه ڪيو هو؟

قَالَ هٰٓؤُلَاۤءِ بَنٰتِيْٓ اِنْ كُنْتُمْ فٰعِلِيْنَۗ

qāla hā'ulā'i banātī in kuntum fā‘ilīn(a).

(لوط) چيو ته، ”جيڪڏهن توهان چاهيو ٿا ته اهي منهنجي (وطن) جون ڌيئرون آهن (انهن سان شادي ڪريو).“

لَعَمْرُكَ اِنَّهُمْ لَفِيْ سَكْرَتِهِمْ يَعْمَهُوْنَ

la‘amruka innahum lafī sakratihim ya‘mahūn(a).

(الله فرمايو) ”(محمدﷺ) توهان جي عمر جو قسم، بيشڪ اهي نشي ۾ (گمراهي ۾) غرق آهن“.

فَاَخَذَتْهُمُ الصَّيْحَةُ مُشْرِقِيْنَۙ

fa akhażathumuṣ-ṣaiḥatu musyriqīn(a).

پوءِ جڏهن سج اڀرڻ وارو هو ته هڪ زوردار گجگوڙ جي آواز سان اهي تباهه ٿي ويا.

فَجَعَلْنَا عَالِيَهَا سَافِلَهَا وَاَمْطَرْنَا عَلَيْهِمْ حِجَارَةً مِّنْ سِجِّيْلٍ

fa ja‘alnā ‘āliyahā sāfilahā wa amṭarnā ‘alaihim ḥijāratam min sijjīl(in).

پوءِ اسان (زمين کي) اُلٽو ڪيو ۽ انهن تي سخت زمين مان پٿر وسايا.

اِنَّ فِيْ ذٰلِكَ لَاٰيٰتٍ لِّلْمُتَوَسِّمِيْنَۙ

inna fī żālika la'āyātil lil-mutawassimīn(a).

بيشڪ، هن ۾ بيشڪ انهن لاءِ (الله جي قدرت جون) نشانيون آهن جيڪي نشانين تي ڌيان ڏين ٿا.

وَاِنَّهَا لَبِسَبِيْلٍ مُّقِيْمٍ

wa innahā labisabīlim muqīm(in).

۽ بيشڪ، (ملڪ) واقعي هڪ اهڙي رستي تي آهي جيڪو اڃا تائين (انسانن پاران سفر ڪيو ويندو آهي).

اِنَّ فِيْ ذٰلِكَ لَاٰيَةً لِّلْمُؤْمِنِيْنَۗ

inna fī żālika la'āyatal lil-mu'minīn(a).

بيشڪ، هن ۾ ايمان وارن لاءِ (الله جي قدرت جي) هڪ نشاني آهي.

وَاِنْ كَانَ اَصْحٰبُ الْاَيْكَةِ لَظٰلِمِيْنَۙ

wa in kāna aṣḥābul-aikati laẓālimīn(a).

۽ بيشڪ ايڪه جا ماڻهو واقعي ظالم قوم آهن

فَانْتَقَمْنَا مِنْهُمْۘ وَاِنَّهُمَا لَبِاِمَامٍ مُّبِيْنٍۗ ࣖ

fantaqamnā minhum, wa innahumā labi'imāmim mubīn(in).

تنهن ڪري اسان انهن کي تباهه ڪيو. ۽ حقيقت ۾ ٻئي (ملڪ) هڪ ئي شاهراهه تي واقع آهن.

وَلَقَدْ كَذَّبَ اَصْحٰبُ الْحِجْرِ الْمُرْسَلِيْنَۙ

wa laqad każżaba aṣḥābul-ḥijril-mursalīn(a).

۽ بيشڪ حجر ملڪ جي ماڻهن (پنهنجن) پيغمبرن کي بلڪل ڪوڙو چيو آهي،

وَاٰتَيْنٰهُمْ اٰيٰتِنَا فَكَانُوْا عَنْهَا مُعْرِضِيْنَۙ

wa ātaināhum āyātinā fa kānū ‘anhā mu‘riḍīn(a).

۽ اسان انهن کي پنهنجون نشانيون (قدرت جون) آنديون آهن، پر اهي هميشه انهن کان منهن موڙيندا آهن.

وَكَانُوْا يَنْحِتُوْنَ مِنَ الْجِبَالِ بُيُوْتًا اٰمِنِيْنَ

wa kānū yanḥitūna minal-jibāli buyūtan āminīn(a).

۽ انهن پٿرن مان گهر تراشيا، (جن ۾ اهي رهندا هئا) سيڪيورٽي جي احساس سان.

فَاَخَذَتْهُمُ الصَّيْحَةُ مُصْبِحِيْنَۙ

fa akhażathumuṣ-ṣaiḥatu muṣbiḥīn(a).

پوءِ اهي صبح جو هڪ وڏي آواز سان تباهه ٿي ويا،

فَمَآ اَغْنٰى عَنْهُمْ مَّا كَانُوْا يَكْسِبُوْنَۗ

famā agnā ‘anhum mā kānū yaksibūn(a).

ته جيئن اهو انهن لاءِ بيڪار هجي، جنهن لاءِ انهن ڪم ڪيو آهي.

وَمَا خَلَقْنَا السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضَ وَمَا بَيْنَهُمَآ اِلَّا بِالْحَقِّۗ وَاِنَّ السَّاعَةَ لَاٰتِيَةٌ فَاصْفَحِ الصَّفْحَ الْجَمِيْلَ

wa mā khalaqnas-samāwāti wal-arḍa wa mā bainahumā illā bil-ḥaqq(i), wa innas-sā‘ata la'ātiyatun faṣfaḥiṣ-ṣafḥal-jamīl(a).

۽ اسان آسمانن ۽ زمين کي ۽ جيڪي انهن جي وچ ۾ آهي، انهن کي حق سان پيدا نه ڪيو آهي، ۽ بيشڪ قيامت ضرور ايندي، تنهن ڪري (انهن کي) چڱي طرح معاف ڪر.

اِنَّ رَبَّكَ هُوَ الْخَلّٰقُ الْعَلِيْمُ

inna rabbaka huwal-khallāqul-‘alīm(u).

بيشڪ، تنهنجو پالڻهار، اُهو ئي پيدا ڪندڙ ۽ سڀ ڪجهه ڄاڻندڙ آهي.

وَلَقَدْ اٰتَيْنٰكَ سَبْعًا مِّنَ الْمَثَانِيْ وَالْقُرْاٰنَ الْعَظِيْمَ

wa laqad ātaināka sab‘am minal-maṡānī wal-qur'ānal-‘aẓīm(a).

۽ بيشڪ اسان توکي ست (آيتون) ڏنيون آهن جيڪي بار بار (پڙهيون وڃن ٿيون) ۽ عظيم قرآن.

لَا تَمُدَّنَّ عَيْنَيْكَ اِلٰى مَا مَتَّعْنَا بِهٖٓ اَزْوَاجًا مِّنْهُمْ وَلَا تَحْزَنْ عَلَيْهِمْ وَاخْفِضْ جَنَاحَكَ لِلْمُؤْمِنِيْنَ

lā tamuddanna ‘ainaika ilā mā matta‘nā bihī azwājam minhum wa lā taḥzan ‘alaihim wakhfiḍ janāḥaka lil-mu'minīn(a).

(اي محمد) تون ڪڏهن به پنهنجي نظر زندگيءَ جي انهن لذتن ڏانهن نه ڦيراءِ جيڪي اسان انهن مان ڪجهه گروهن (ڪافرن) کي ڏنيون آهن، ۽ انهن تي غمگين نه ٿيو ۽ ايمان وارن سان عاجزي ڪريو.

وَقُلْ اِنِّيْٓ اَنَا النَّذِيْرُ الْمُبِيْنُۚ

wa qul innī anan-nażīrul-mubīn(u).

۽ (اي پيغمبر) چؤ ته بيشڪ مان پڌرو ڊيڄاريندڙ آهيان.

كَمَآ اَنْزَلْنَا عَلَى الْمُقْتَسِمِيْنَۙ

kamā anzalnā ‘alal-muqtasimīn(a).

جيئن (اسان خبردار ڪيو آهي)، اسان (الله جي ڪتاب ۾) فرق ڪندڙ ماڻهن تي (عذاب) نازل ڪيو آهي،

الَّذِيْنَ جَعَلُوا الْقُرْاٰنَ عِضِيْنَ

allażīna ja‘alul-qur'āna ‘iḍīn(a).

(يعني) اهي جن قرآن کي ورهايو آهي.

فَوَرَبِّكَ لَنَسْـَٔلَنَّهُمْ اَجْمَعِيْنَۙ

fa wa rabbika lanas'alannahum ajma‘īn(a).

پوءِ توهان جي رب جو قسم آهي ته اسان ضرور انهن سڀني کان پڇاڻو ڪنداسين.

عَمَّا كَانُوْا يَعْمَلُوْنَ

‘ammā kānū ya‘malūn(a).

انهن اڳ ۾ ڇا ڪيو آهي ان بابت.

فَاصْدَعْ بِمَا تُؤْمَرُ وَاَعْرِضْ عَنِ الْمُشْرِكِيْنَ

faṣda‘ bimā tu'maru wa a‘riḍ ‘anil-musyrikīn(a).

تنهن ڪري (محمد ﷺ) جيڪو حڪم ڏنو ويو آهي اهو سڀ ڪجهه پڌرو ڪريو ۽ مشرڪن کان منهن موڙ ڪريو.

اِنَّا كَفَيْنٰكَ الْمُسْتَهْزِءِيْنَۙ

innā kafainākal-mustahzi'īn(a).

بيشڪ اسان توکي (اي محمد) انهن ماڻهن جي شر کان بچايون ٿا جيڪي (توکي) مذاق اڏائين ٿا.

الَّذِيْنَ يَجْعَلُوْنَ مَعَ اللّٰهِ اِلٰهًا اٰخَرَۚ فَسَوْفَ يَعْلَمُوْنَ

allażīna yaj‘alūna ma‘allāhi ilāhan ākhar(a), fa saufa ya‘lamūn(a).

(يعني) جيڪي الله کان سواءِ ٻيو ڪو معبود مڃين ٿا، اهي جلد ئي (انجام) ڄاڻندا.

وَلَقَدْ نَعْلَمُ اَنَّكَ يَضِيْقُ صَدْرُكَ بِمَا يَقُوْلُوْنَۙ

wa laqad na‘lamu annaka yaḍīqu ṣadruka bimā yaqūlūn(a).

۽ بيشڪ اسان ڄاڻون ٿا ته انهن جي ڳالهين جي ڪري توهان جو سينو تنگ ٿئي ٿو.

فَسَبِّحْ بِحَمْدِ رَبِّكَ وَكُنْ مِّنَ السّٰجِدِيْنَۙ

fa sabbiḥ biḥamdi rabbika wa kum minas-sājidīn(a).

تنهن ڪري پنهنجي پالڻهار جي تعريف ڪندي پاڻ کي پاڪائي سان ياد ڪر ۽ سجدو ڪندڙن مان هج.

وَاعْبُدْ رَبَّكَ حَتّٰى يَأْتِيَكَ الْيَقِيْنُ ࣖࣖ

wa‘bud rabbaka ḥattā ya'tiyakal-yaqīn(u).

۽ پنهنجي پالڻهار جي عبادت ڪر جيستائين توکي يقين (موت) اچي.