تَنْزِيْلُ الْكِتٰبِ مِنَ اللّٰهِ الْعَزِيْزِ الْحَكِيْمِ

tanzīlul-kitābi minallāhil-‘azīzil-ḥakīm(i).

هي ڪتاب (قرآن) الله طرفان نازل ٿيو آهي جيڪو سڀ کان وڌيڪ بزرگ ۽ حڪمت وارو آهي.

اِنَّآ اَنْزَلْنَآ اِلَيْكَ الْكِتٰبَ بِالْحَقِّ فَاعْبُدِ اللّٰهَ مُخْلِصًا لَّهُ الدِّيْنَۗ

innā anzalnā ilaikal-kitāba bil-ḥaqqi fa‘budillāha mukhliṣal lahud-dīn(a).

بيشڪ اسان توهان تي ڪتاب (قرآن) سچائي سان نازل ڪيو آهي. تنهن ڪري الله جي عبادت ڪريو پنهنجي دين ۾ اخلاص ۽ سچائيءَ سان.

اَلَا لِلّٰهِ الدِّيْنُ الْخَالِصُ ۗوَالَّذِيْنَ اتَّخَذُوْا مِنْ دُوْنِهٖٓ اَوْلِيَاۤءَۘ مَا نَعْبُدُهُمْ اِلَّا لِيُقَرِّبُوْنَآ اِلَى اللّٰهِ زُلْفٰىۗ اِنَّ اللّٰهَ يَحْكُمُ بَيْنَهُمْ فِيْ مَا هُمْ فِيْهِ يَخْتَلِفُوْنَ ەۗ اِنَّ اللّٰهَ لَا يَهْدِيْ مَنْ هُوَ كٰذِبٌ كَفَّارٌ

alā lillāhid-dīnul-khāliṣ(u), wal-lażīnattakhażū min dūnihī auliyā'(a), mā na‘buduhum illā liyuqarribūnā ilallāhi zulfā, innallāha yaḥkumu bainahum fī mā hum fīhi yakhtalifūn(a), innallāha lā yahdī man huwa kāżibun kaffār(un).

ياد رکو! صرف الله پاڪ دين تي آهي (شرڪ کان). ۽ جن ان کان سواءِ ٻيا سرپرست بنايا (چيائون) ته اسين انهن جي عبادت نٿا ڪريون پر (اميد رکون ٿا ته) اهي اسان کي الله جي ويجهو آڻيندا. بيشڪ الله انهن جي وچ ۾ فيصلو ڪندو جنهن ۾ اهي تڪرار ڪن ٿا. بيشڪ الله ڪوڙن ۽ سخت ڪافر ماڻهن کي هدايت نه ٿو ڪري.

لَوْ اَرَادَ اللّٰهُ اَنْ يَّتَّخِذَ وَلَدًا لَّاصْطَفٰى مِمَّا يَخْلُقُ مَا يَشَاۤءُ ۙ سُبْحٰنَهٗ ۗهُوَ اللّٰهُ الْوَاحِدُ الْقَهَّارُ

wa lau arādallāhu ay yattakhiża waladal laṣṭafā mimmā yakhluqu mā yasyā'(u), subḥānah(ū), huwallāhul-wāḥidul-qahhār(u).

جيڪڏهن الله تعاليٰ ٻار پيدا ڪرڻ چاهي ٿو ته يقيناً هو پنهنجي مخلوق مان جيڪو چاهي ٿو اهو چونڊيندو. پاڪ آهي ان جي لاءِ. هو الله تعاليٰ قادر مطلق آهي.

خَلَقَ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضَ بِالْحَقِّۚ يُكَوِّرُ الَّيْلَ عَلَى النَّهَارِ وَيُكَوِّرُ النَّهَارَ عَلَى الَّيْلِ وَسَخَّرَ الشَّمْسَ وَالْقَمَرَۗ كُلٌّ يَّجْرِيْ لِاَجَلٍ مُّسَمًّىۗ اَلَا هُوَ الْعَزِيْزُ الْغَفَّارُ

khalaqas-samāwāti wal-arḍa bil-ḥaqq(i), yukawwirul-laila ‘alan-nahāri wa yukawwirun nahāra ‘alal-laili wa sakhkharasy-syamsa wal-qamar(a), kulluy yajrī li'ajalim musammā(n), alā huwal-‘azīzul-gaffār(u).

آسمانن ۽ زمين کي حق سان پيدا ڪيو، رات کي ڏينهن تي ۽ ڏينهن کي رات تي مسخر ڪيو ۽ سج ۽ چنڊ کي مسخر ڪيو، هر هڪ پنهنجي مقرر وقت تي هلندو آهي، ياد رکو! هو تمام گهڻو عزت وارو ۽ معاف ڪندڙ آهي.

خَلَقَكُمْ مِّنْ نَّفْسٍ وَّاحِدَةٍ ثُمَّ جَعَلَ مِنْهَا زَوْجَهَا وَاَنْزَلَ لَكُمْ مِّنَ الْاَنْعَامِ ثَمٰنِيَةَ اَزْوَاجٍ ۗ يَخْلُقُكُمْ فِيْ بُطُوْنِ اُمَّهٰتِكُمْ خَلْقًا مِّنْۢ بَعْدِ خَلْقٍ فِيْ ظُلُمٰتٍ ثَلٰثٍۗ ذٰلِكُمُ اللّٰهُ رَبُّكُمْ لَهُ الْمُلْكُۗ لَآ اِلٰهَ اِلَّا هُوَۚ فَاَنّٰى تُصْرَفُوْنَ

khalaqakum min nafsiw wāḥidatin ṡumma ja‘ala minhā zaujahā wa anzala lakum minal-an‘āmi ṡamāniyata azwāj(in), yakhluqukum fī buṭūni ummahātikum khalqam mim ba‘di khalqin fī ẓulumātin ṡalāṡ(in), żālikumullāhu rabbukum lahul-mulk(u), lā ilāha illā huw(a), fa'annā tuṣrafūn(a).

هن توهان کي هڪ شخص (آدم) مان پيدا ڪيو، پوءِ ان مان توهان جو ساٿي بڻايو ۽ توهان لاءِ اٺ جوڙا ڍورن مان لاٿا. توهان کي توهان جي ماءُ جي پيٽ ۾ ٽن اونداهين ۾ هڪ کان پوءِ هڪ واقعو پيدا ڪيو. اهو جيڪو (ڪندو) آهي اهو الله آهي، توهان جو رب، بادشاهي جو مالڪ. ان کان سواءِ ڪو به معبود ناهي، پوءِ توهان ڇو ڦريا ويا آهيو؟

اِنْ تَكْفُرُوْا فَاِنَّ اللّٰهَ غَنِيٌّ عَنْكُمْ ۗوَلَا يَرْضٰى لِعِبَادِهِ الْكُفْرَۚ وَاِنْ تَشْكُرُوْا يَرْضَهُ لَكُمْۗ وَلَا تَزِرُ وَازِرَةٌ وِّزْرَ اُخْرٰىۗ ثُمَّ اِلٰى رَبِّكُمْ مَّرْجِعُكُمْ فَيُنَبِّئُكُمْ بِمَا كُنْتُمْ تَعْمَلُوْنَۗ اِنَّهٗ عَلِيْمٌ ۢبِذَاتِ الصُّدُوْرِ

in takfurū fa'innallāha ganiyyun ‘ankum, wa lā yarḍā li‘ibādihil-kufr(a), wa in tasykurū yarḍahu lakum, wa lā taziru wāziratuw wizra ukhrā, ṡumma ilā rabbikum marji‘ukum fa yunabbi'ukum bimā kuntum ta‘malūn(a), innahū ‘alīmum biżātiṣ-ṣudūr(i).

جيڪڏهن توهان ڪفر ڪيو (اهو ڄاڻو) ته بيشڪ الله کي توهان جي ضرورت ناهي ۽ هو پنهنجن ٻانهن جي ڪفر کي پسند نٿو ڪري. جيڪڏهن توهان شڪرگذار آهيو ته هو توهان جي شڪرگذاري تي راضي ٿئي ٿو. جيڪو ماڻهو گناهه ڪري ٿو اهو ٻين جا گناهه نه ٿو کڻي. پوءِ توهان پنهنجي رب ڏانهن موٽندؤ ۽ هو توهان کي ٻڌائيندو ته توهان ڇا ڪيو آهي. بيشڪ هو (توهان جي) سيني ۾ ڇا رکيل آهي ان کي ڄاڻي ٿو.

۞ وَاِذَا مَسَّ الْاِنْسَانَ ضُرٌّ دَعَا رَبَّهٗ مُنِيْبًا اِلَيْهِ ثُمَّ اِذَا خَوَّلَهٗ نِعْمَةً مِّنْهُ نَسِيَ مَا كَانَ يَدْعُوْٓا اِلَيْهِ مِنْ قَبْلُ وَجَعَلَ لِلّٰهِ اَنْدَادًا لِّيُضِلَّ عَنْ سَبِيْلِهٖ ۗ قُلْ تَمَتَّعْ بِكُفْرِكَ قَلِيْلًا ۖاِنَّكَ مِنْ اَصْحٰبِ النَّارِ

wa iżā massal-insāna ḍurrun da‘ā rabbahū munīban ilaihi ṡumma iżā khawwalahū ni‘matan minhu nasiya mā kāna yad‘ū ilaihi min qablu wa ja‘ala lilllāhi andādal liyuḍilla ‘an sabīlih(ī), qul tamatta‘ bikufrika qalīlā(n), innaka min aṣḥābin-nār(i).

۽ جڏهن انسان تي ڪا مصيبت اچي ٿي ته هو پنهنجي پالڻهار کان سندس فرمانبرداري ڪندي (مدد) گهري ٿو، پر جڏهن هو ان تي نعمت ڪري ٿو ته هو ان (مصيبت) کي وساري ڇڏي ٿو جنهن لاءِ هو اڳ الله کان دعا گهري هئي، ۽ الله لاءِ دوست پيدا ڪري ٿو ته جيئن (ماڻهن کي) سندس رستي کان ڀٽڪائي ڇڏين. چئو ته ڪجهه وقت لاءِ پنهنجي ڪفر سان مزو وٺو، بيشڪ تون دوزخ وارن مان ٿيندين.

اَمَّنْ هُوَ قَانِتٌ اٰنَاۤءَ الَّيْلِ سَاجِدًا وَّقَاۤىِٕمًا يَّحْذَرُ الْاٰخِرَةَ وَيَرْجُوْا رَحْمَةَ رَبِّهٖۗ قُلْ هَلْ يَسْتَوِى الَّذِيْنَ يَعْلَمُوْنَ وَالَّذِيْنَ لَا يَعْلَمُوْنَ ۗ اِنَّمَا يَتَذَكَّرُ اُولُوا الْاَلْبَابِ ࣖ

amman huwa qānitun ānā'al-laili sājidaw wa qā'imay yaḥżarul-ākhirata wa yarjū raḥmata rabbih(ī), qul hal yastawil-lażīna ya‘lamūna wal-lażīna lā ya‘lamūn(a), innamā yatażakkaru ulul-albāb(i).

(ڇا توهان مشرڪ وڌيڪ خوش نصيب آهيو) يا توهان اهي آهيو جيڪي رات جو سجدو ۽ بيهي عبادت ڪندا آهيو، آخرت جي خوف کان ۽ پنهنجي رب جي رحمت جي اميد ۾؟ چئو ته ڇا اهي جيڪي ڄاڻن ٿا ۽ اهي جيڪي نه ٿا ڄاڻن برابر آهن؟ بيشڪ، صرف اهي ئي نصيحت حاصل ڪن ٿا جيڪي عقل وارا آهن.

قُلْ يٰعِبَادِ الَّذِيْنَ اٰمَنُوا اتَّقُوْا رَبَّكُمْ ۗلِلَّذِيْنَ اَحْسَنُوْا فِيْ هٰذِهِ الدُّنْيَا حَسَنَةٌ ۗوَاَرْضُ اللّٰهِ وَاسِعَةٌ ۗاِنَّمَا يُوَفَّى الصّٰبِرُوْنَ اَجْرَهُمْ بِغَيْرِ حِسَابٍ

qul yā ‘ibādil-lażīna āmanuttaqū rabbakum, lil-lażīna aḥsanū fī hāżihid-dun-yā ḥasanah(tun), wa arḍullāhi wāsi‘ah(tun), innamā yuwaffaṣ-ṣābirūna ajrahum bigairi ḥisāb(in).

(محمد ﷺ) چئو ته اي منهنجا ايمان وارا ٻانها! پنهنجي پالڻهار کان ڊڄو. ڇو ته جيڪي ماڻهو هن دنيا ۾ نيڪي ڪندا آهن انهن کي نيڪي ملندي. ۽ الله جي زمين ويڪري آهي. صرف صبر ڪندڙن کي انهن جو اجر بي حساب وڌايو ويندو.

قُلْ اِنِّيْٓ اُمِرْتُ اَنْ اَعْبُدَ اللّٰهَ مُخْلِصًا لَّهُ الدِّيْنَ

qul innī umirtu an a‘budallāha mukhliṣal lahud-dīn(a).

چؤ ته، مون کي حڪم ڏنو ويو آهي ته الله جي عبادت پوري دين سان ڪريان.

وَاُمِرْتُ لِاَنْ اَكُوْنَ اَوَّلَ الْمُسْلِمِيْنَ

wa umirtu li'an akūna awwalal-muslimīn(a).

۽ مون کي حڪم ڏنو ويو ته مان پهريون هٿيار ڦٽا ڪريان.

قُلْ اِنِّيْٓ اَخَافُ اِنْ عَصَيْتُ رَبِّيْ عَذَابَ يَوْمٍ عَظِيْمٍ

qul innī akhāfu in ‘aṣaitu rabbī ‘ażāba yaumin ‘aẓīm(in).

چؤ ته، جيڪڏهن مان پنهنجي پالڻهار جي نافرماني ڪريان ته مون کي وڏي ڏينهن جي عذاب کان ڊڄ آهي.

قُلِ اللّٰهَ اَعْبُدُ مُخْلِصًا لَّهٗ دِيْنِيْۚ

qulillāha a‘budu mukhliṣal lahū dīnī.

چئو ته، ”مان پنهنجي دين ۾ صرف الله جي عبادت ڪريان ٿو، سندس پوري فرمانبرداري سان.“

فَاعْبُدُوْا مَا شِئْتُمْ مِّنْ دُوْنِهٖۗ قُلْ اِنَّ الْخٰسِرِيْنَ الَّذِيْنَ خَسِرُوْٓا اَنْفُسَهُمْ وَاَهْلِيْهِمْ يَوْمَ الْقِيٰمَةِۗ اَلَا ذٰلِكَ هُوَ الْخُسْرَانُ الْمُبِيْنُ

fa‘budū mā syi'tum min dūnih(ī), qul innal-khāsirīnal-lażīna khasirū anfusahum wa ahlīhim yaumal-qiyāmah(ti), alā żālika huwal-khusrānul-mubīn(u).

پوءِ ان کان سواءِ جيئن وڻيو عبادت ڪريو! (اي مشرڪؤ) چئو ته، بيشڪ نقصان وارا اهي آهن جن قيامت جي ڏينهن پاڻ کي ۽ پنهنجن گهر وارن کي نقصان ۾ وڌو.

لَهُمْ مِّنْ فَوْقِهِمْ ظُلَلٌ مِّنَ النَّارِ وَمِنْ تَحْتِهِمْ ظُلَلٌ ۗذٰلِكَ يُخَوِّفُ اللّٰهُ بِهٖ عِبَادَهٗ ۗيٰعِبَادِ فَاتَّقُوْنِ

lahum min fauqihim ẓulalum minan-nāri wa min taḥtihim ẓulal(un), żālika yukhawwifullāhu bihī ‘ibādah(ū), yā ‘ibādi fattaqūn(i).

انهن جي مٿان باهه جا تهه هئا ۽ انهن جي هيٺان انهن لاءِ تيار ڪيل تهه هئا. اهڙي طرح الله پنهنجن بندن کي (ان عذاب سان) ڊيڄاري ٿو. "اي منهنجا ٻانها، مون کان ڊڄو."

وَالَّذِيْنَ اجْتَنَبُوا الطَّاغُوْتَ اَنْ يَّعْبُدُوْهَا وَاَنَابُوْٓا اِلَى اللّٰهِ لَهُمُ الْبُشْرٰىۚ فَبَشِّرْ عِبَادِۙ

wal-lażīnajtanabuṭ-ṭāgūta ay ya‘budūhā wa anābū ilallāhi lahumul-busyrā, fabasysyir ‘ibād(i).

۽ جيڪي ماڻهو طاغوت کان پاسو ڪن ٿا (يعني) ان جي عبادت نٿا ڪن ۽ الله ڏانهن موٽي وڃن ٿا، اهي خوشخبري جا مستحق آهن؛ تنهن ڪري منهنجي ٻانهن کي خوشخبري ٻڌاءِ.

الَّذِيْنَ يَسْتَمِعُوْنَ الْقَوْلَ فَيَتَّبِعُوْنَ اَحْسَنَهٗ ۗ اُولٰۤىِٕكَ الَّذِيْنَ هَدٰىهُمُ اللّٰهُ وَاُولٰۤىِٕكَ هُمْ اُولُوا الْاَلْبَابِ

allażīna yastami‘ūnal-qaula fa yattabi‘ūna aḥsanah(ū), ulā'ikal-lażīna hadāhumullāhu wa ulā'ika hum ulul-albāb(i).

(يعني) اهي جيڪي ڳالهه ٻڌن ٿا ۽ ان جي بهترين تي عمل ڪن ٿا، اهي ئي آهن جن کي الله هدايت ڏني آهي ۽ اهي ئي عقل وارا آهن.

اَفَمَنْ حَقَّ عَلَيْهِ كَلِمَةُ الْعَذَابِۗ اَفَاَنْتَ تُنْقِذُ مَنْ فِى النَّارِ ۚ

afaman ḥaqqa ‘alaihi kalimatul-‘ażāb(i), afa'anta tunqiżu man fin-nār(i).

پوءِ ڇا (تون انهن جي قسمت بدلائڻ چاهين ٿو) جن کي سزا ملڻ يقيني آهي؟ ڇا تون (محمد) انهن ماڻهن کي بچائيندين جيڪي دوزخ جي باهه ۾ آهن؟

لٰكِنِ الَّذِيْنَ اتَّقَوْا رَبَّهُمْ لَهُمْ غُرَفٌ مِّنْ فَوْقِهَا غُرَفٌ مَّبْنِيَّةٌ ۙتَجْرِيْ مِنْ تَحْتِهَا الْاَنْهٰرُ ەۗ وَعْدَ اللّٰهِ ۗ لَا يُخْلِفُ اللّٰهُ الْمِيْعَادَ

lākinil-lażīnattaqau rabbahum lahum gurafum min fauqihā gurafum mabniyyah(tun), tajrī min taḥtihal-anhār(u), wa‘dallāh(i), lā yukhlifullāhul-mī‘ād(a).

پر جيڪي پنهنجي پالڻهار کان ڊڄن ٿا تن لاءِ (بهشت ۾) ڪمرا آهن، جن جي مٿان (تهه ۾) ڪمرا ٺهيل آهن، جن جي هيٺان نهرون وهن ٿيون، (اهو) الله جو واعدو آهي، الله پنهنجو واعدو نه ٿو ڀڃي.

اَلَمْ تَرَ اَنَّ اللّٰهَ اَنْزَلَ مِنَ السَّمَاۤءِ مَاۤءً فَسَلَكَهٗ يَنَابِيْعَ فِى الْاَرْضِ ثُمَّ يُخْرِجُ بِهٖ زَرْعًا مُّخْتَلِفًا اَلْوَانُهٗ ثُمَّ يَهِيْجُ فَتَرٰىهُ مُصْفَرًّا ثُمَّ يَجْعَلُهٗ حُطَامًا ۗاِنَّ فِيْ ذٰلِكَ لَذِكْرٰى لِاُولِى الْاَلْبَابِ ࣖ

alam tara annallāha anzala minas-samā'i mā'an fasalakahū yanābī‘a fil-arḍi ṡumma yaj‘aluhū ḥuṭāmā(n), ina fī żālika lażikrā li'ulil-albāb(i).

ڇا توهان نه ڏٺو ته الله آسمان مان پاڻي وسائي ٿو ۽ ان کي زمين ۾ چشما وهائي ٿو، پوءِ ان سان مختلف رنگن جون فصلون پيدا ڪري ٿو، پوءِ اهي سڪي وڃن ٿا ۽ توهان انهن کي پيلو ڏسندا آهيو، پوءِ انهن کي ڇڙوڇڙ ڪري ٿو، بيشڪ ان ۾ سمجهه وارن لاءِ هڪ عبرت آهي.

اَفَمَنْ شَرَحَ اللّٰهُ صَدْرَهٗ لِلْاِسْلَامِ فَهُوَ عَلٰى نُوْرٍ مِّنْ رَّبِّهٖ ۗفَوَيْلٌ لِّلْقٰسِيَةِ قُلُوْبُهُمْ مِّنْ ذِكْرِ اللّٰهِ ۗ اُولٰۤىِٕكَ فِيْ ضَلٰلٍ مُّبِيْنٍ

afaman syaraḥallāhu ṣadrahū lil-islāmi fahuwa ‘alā nūrim mir rabbih(ī), fawailul lil-qāsiyati qulūbuhum min żikrillāh(i), ulā'ika fī ḍalālim mubīn(in).

پوءِ ڇا اهي ماڻهو جن جون دليون الله تعاليٰ اسلام جي دين لاءِ کوليون آهن ۽ پوءِ اهي پنهنجي پالڻهار کان روشني حاصل ڪن ٿا (اهي ماڻهو جن جون دليون پٿر جون آهن)؟ پوءِ انهن لاءِ ويل آهي جن جون دليون الله جي ياد ۾ ڄمي ويون آهن، اهي صاف گمراهي ۾ آهن.

اَللّٰهُ نَزَّلَ اَحْسَنَ الْحَدِيْثِ كِتٰبًا مُّتَشَابِهًا مَّثَانِيَۙ تَقْشَعِرُّ مِنْهُ جُلُوْدُ الَّذِيْنَ يَخْشَوْنَ رَبَّهُمْ ۚ ثُمَّ تَلِيْنُ جُلُوْدُهُمْ وَقُلُوْبُهُمْ اِلٰى ذِكْرِ اللّٰهِ ۗذٰلِكَ هُدَى اللّٰهِ يَهْدِيْ بِهٖ مَنْ يَّشَاۤءُ ۗوَمَنْ يُّضْلِلِ اللّٰهُ فَمَا لَهٗ مِنْ هَادٍ

allāhu nazzala aḥsanal-ḥadīṡi kitābam mutasyābiham maṡāniy(a), taqsya‘irru minhu julūdul-lażīna yakhsyauna rabbahum, ṡumma talīnu julūduhum wa qulūbuhum ilā żikrillāh(i), żālika hudallāhi yahdī bihī may yasyā'(u), wa may yuḍlilillāhu famā lahū min hād(in).

الله بهترين لفظ (يعني) هڪ ئي قرآن (ان جون آيتون) بار بار نازل ڪيون آهن، ان جي ڪري انهن جي چمڙي ڏڪي ٿي جيڪي پنهنجي رب کان ڊڄن ٿا، پوءِ جڏهن اهي الله کي ياد ڪن ٿا ته انهن جي چمڙي ۽ دليون سڪون حاصل ڪن ٿيون. اها الله جي هدايت آهي، ان ڪتاب سان جنهن کي چاهي ٿو هدايت ڪري ٿو. ۽ جنهن کي الله گمراھ ڪري ٿو، ان کي ڪو به هدايت نٿو ڪري سگهي.

اَفَمَنْ يَّتَّقِيْ بِوَجْهِهٖ سُوْۤءَ الْعَذَابِ يَوْمَ الْقِيٰمَةِ ۗوَقِيْلَ لِلظّٰلِمِيْنَ ذُوْقُوْا مَا كُنْتُمْ تَكْسِبُوْنَ

afamay yattaqī biwajhihī sū'al-‘ażābi yaumal-qiyāmah(ti), wa qīla liẓ-ẓālimīna żūqū mā kuntum taksibūn(a).

پوءِ ڇا اهي ماڻهو جيڪي پنهنجي چهري جي حفاظت ڪندا آهن، قيامت جي ڏينهن بڇڙي عذاب کان بچندا (انهن ايمان وارن وانگر جيڪي سزا جي تابع نه آهن)؟ ۽ ظالمن کي چيو ويو ته، پنهنجي ڪيل ڪم جي سزا چکو.

كَذَّبَ الَّذِيْنَ مِنْ قَبْلِهِمْ فَاَتٰىهُمُ الْعَذَابُ مِنْ حَيْثُ لَا يَشْعُرُوْنَ

każżabal-lażīna min qablihim fa'atāhumul-‘ażābu mi ḥaiṡu lā yasy‘urūn(a).

جيڪي انهن کان اڳ هئا تن (پيغمبرن کي) ڪوڙو چيو، پوءِ انهن تي اهڙي طرف کان عذاب آيو جنهن جو انهن کي گمان به نه هو.

فَاَذَاقَهُمُ اللّٰهُ الْخِزْيَ فِى الْحَيٰوةِ الدُّنْيَا ۚوَلَعَذَابُ الْاٰخِرَةِ اَكْبَرُ ۘ لَوْ كَانُوْا يَعْلَمُوْنَ

fa ażāqahumullāhul-khizya fil-ḥayātid-dun-yā, wa la‘ażābul-ākhirati akbar(u), lau kānū ya‘lamūn(a).

پوءِ الله انهن تي دنيا جي زندگي جي خواري مسلط ڪئي، ۽ بيشڪ آخرت جو عذاب تمام وڏو آهي، جيڪڏهن اهي ڄاڻن ها.

وَلَقَدْ ضَرَبْنَا لِلنَّاسِ فِيْ هٰذَا الْقُرْاٰنِ مِنْ كُلِّ مَثَلٍ لَّعَلَّهُمْ يَتَذَكَّرُوْنَۚ

wa laqad ḍarabnā lin-nāsi fī hāżal-qur'āni min kulli maṡalil la‘allahum yatażakkarūn(a).

۽ بيشڪ اسان هن قرآن ۾ انسانن لاءِ هر قسم جا مثال بيان ڪيا آهن ته جيئن اهي سبق حاصل ڪن.

قُرْاٰنًا عَرَبِيًّا غَيْرَ ذِيْ عِوَجٍ لَّعَلَّهُمْ يَتَّقُوْنَ

qur'ānan ‘arabiyyan gaira żī ‘iwajil la‘allahum yattaqūn(a).

(يعني) قرآن عربي زبان ۾ آهي، ان ۾ ڪا به ٽيڙائي ناهي ته جيئن اهي پرهيزگار ٿين.

ضَرَبَ اللّٰهُ مَثَلًا رَّجُلًا فِيْهِ شُرَكَاۤءُ مُتَشٰكِسُوْنَ وَرَجُلًا سَلَمًا لِّرَجُلٍ هَلْ يَسْتَوِيٰنِ مَثَلًا ۗ اَلْحَمْدُ لِلّٰهِ ۗبَلْ اَكْثَرُهُمْ لَا يَعْلَمُوْنَ

Ḍaraballāhu maṡalar rajulan fīhi syurakā'u mutasyākisūna wa rajulan salamal lirajulin hal yastawiyāni maṡalā(n), al-ḥamdu lillāh(i), bal akṡaruhum lā ya‘lamūn(a).

الله هڪ اهڙي ماڻهوءَ جو مثال بيان ڪري ٿو جنهن جا ڪيترائي ڀائيوار تڪرار ۾ هجن، ۽ هڪ غلام جو جيڪو مڪمل طور تي هڪ ئي ماڻهوءَ جو هجي. ڇا ٻئي غلام حالت ۾ برابر آهن؟ الله جي ساراهه آهي، پر انهن مان گهڻا نه ٿا ڄاڻن.

اِنَّكَ مَيِّتٌ وَّاِنَّهُمْ مَّيِّتُوْنَ ۖ

innaka mayyituw wa innahum mayyitūn(a).

بيشڪ، تون (محمد) مرندين ۽ اهي (به) مرندا.

ثُمَّ اِنَّكُمْ يَوْمَ الْقِيٰمَةِ عِنْدَ رَبِّكُمْ تَخْتَصِمُوْنَ ࣖ ۔

Ṡumma innakum yaumal-qiyāmati ‘inda rabbikum takhtaṣimūn(a).

پوءِ بيشڪ، قيامت جي ڏينهن، توهان پنهنجي رب جي اڳيان جهڳڙو ڪندا.

۞ فَمَنْ اَظْلَمُ مِمَّنْ كَذَبَ عَلَى اللّٰهِ وَكَذَّبَ بِالصِّدْقِ اِذْ جَاۤءَهٗۗ اَلَيْسَ فِيْ جَهَنَّمَ مَثْوًى لِّلْكٰفِرِيْنَ

faman aẓlamu mimman każaba ‘alallāhi wa każżaba biṣ-ṣidqi iż jā'ah(ū), alaisa fī jahannama maṡwal lil-kāfirīn(a).

پوءِ ان کان وڌيڪ ظالم ڪير آهي جيڪو الله تي ڪوڙ ٺاهي ۽ ان سچ کي رد ڪري جيڪو ان وٽ آيو آهي؟ ڇا دوزخ ڪافرن جي رهڻ جي جاءِ ناهي؟

وَالَّذِيْ جَاۤءَ بِالصِّدْقِ وَصَدَّقَ بِهٖٓ اُولٰۤىِٕكَ هُمُ الْمُتَّقُوْنَ

wal-lażī jā'a biṣ-ṣidqi wa ṣaddaqa bihī ulā'ika humul-muttaqūn(a).

۽ جيڪي ماڻهو (محمد ﷺ) سچائي آڻين ٿا ۽ جيڪي ان جي تصديق ڪن ٿا، اهي ئي پرهيزگار آهن.

لَهُمْ مَّا يَشَاۤءُوْنَ عِنْدَ رَبِّهِمْ ۗ ذٰلِكَ جَزَاۤءُ الْمُحْسِنِيْنَۚ

lahum mā yasyā'ūna ‘inda rabbihim, żālika jazā'ul-muḥsinīn(a).

جيڪي گھرندا آھن سو سندن پالڻھار وٽان ملندو آھي، نيڪي ڪندڙن جو بدلو اھو آھي.

لِيُكَفِّرَ اللّٰهُ عَنْهُمْ اَسْوَاَ الَّذِيْ عَمِلُوْا وَيَجْزِيَهُمْ اَجْرَهُمْ بِاَحْسَنِ الَّذِيْ كَانُوْا يَعْمَلُوْنَ

liyukaffirallāhu ‘anhum aswa'al-lażī ‘amilū wa yajziyahum ajrahum bi'aḥsanil-lażī kānū ya‘malūn(a).

ته جيئن الله انهن جا بدترين عمل جيڪي انهن ڪيا آهن انهن کي مٽائي ڇڏي ۽ انهن کي انهن جي ڪيل ڪمن کان بهتر بدلو ڏئي.

اَلَيْسَ اللّٰهُ بِكَافٍ عَبْدَهٗۗ وَيُخَوِّفُوْنَكَ بِالَّذِيْنَ مِنْ دُوْنِهٖۗ وَمَنْ يُّضْلِلِ اللّٰهُ فَمَا لَهٗ مِنْ هَادٍۚ

alaisallāhu bikāfin ‘abdah(ū), wa yukhawwifūnaka bil-lażīna min dūnih(ī), wa may yuḍlilillāhu famā lahū min hād(in).

ڇا الله پنهنجن ٻانهن لاءِ ڪافي ناهي؟ اهي توهان کي ان کان سواءِ ڪنهن ٻئي (عبادت) کان ڊيڄارين ٿا. جنهن کي الله گمراهه ڪري، ان کي ڪو به هدايت نٿو ڪري سگهي.

وَمَنْ يَّهْدِ اللّٰهُ فَمَا لَهٗ مِنْ مُّضِلٍّ ۗ اَلَيْسَ اللّٰهُ بِعَزِيْزٍ ذِى انْتِقَامٍ

wa may yahdillāhu famā lahū min muḍill(in), alaisallāhu bi‘azīzin żintiqām(in).

۽ جنهن کي الله هدايت ڏئي ٿو، ان کي ڪو به گمراھ نٿو ڪري سگهي. ڇا الله قادر مطلق ۽ سزا ڏيڻ جي طاقت رکندڙ ناهي؟

وَلَىِٕنْ سَاَلْتَهُمْ مَّنْ خَلَقَ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضَ لَيَقُوْلُنَّ اللّٰهُ ۗ قُلْ اَفَرَءَيْتُمْ مَّا تَدْعُوْنَ مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ اِنْ اَرَادَنِيَ اللّٰهُ بِضُرٍّ هَلْ هُنَّ كٰشِفٰتُ ضُرِّهٖٓ اَوْ اَرَادَنِيْ بِرَحْمَةٍ هَلْ هُنَّ مُمْسِكٰتُ رَحْمَتِهٖۗ قُلْ حَسْبِيَ اللّٰهُ ۗعَلَيْهِ يَتَوَكَّلُ الْمُتَوَكِّلُوْنَ

wa la'in sa'altahum man khalaqas-samāwāti wal-arḍa layaqūlunnallāh(u), qul afara'aitum mā tad‘ūna min dūnillāhi in arādaniyallāhu biḍurrin hal hunna kāsyifātu ḍurrihī au arādanī biraḥmatin hal hunna mumsikātu raḥmatih(ī), qul ḥasbiyallāh(u), ‘alaihi yatawakkalul-mutawakkilūn(a).

۽ بيشڪ، جيڪڏهن توهان انهن کان پڇو ته "آسمانن ۽ زمين کي ڪنهن پيدا ڪيو؟" ته ضرور جواب ڏيندا ته "الله." چئو ته پوءِ ڇا توهان کي خبر آهي ته توهان الله کان سواءِ جن جي عبادت ڪريو ٿا، جيڪڏهن الله مون تي ڪا مصيبت آڻڻ چاهي ته ڇا اهي ان مصيبت کي هٽائي سگهندا، يا جيڪڏهن الله مون تي ڪا رحمت ڪرڻ چاهي ته ڇا اهي سندس رحمت کي روڪي سگهن ٿا؟ چئو ته "مون لاءِ الله ڪافي آهي. جيڪي ڀروسو ڪن ٿا اهي ان جي اڳيان تسليم ٿين ٿا."

قُلْ يٰقَوْمِ اعْمَلُوْا عَلٰى مَكَانَتِكُمْ اِنِّيْ عَامِلٌ ۚفَسَوْفَ تَعْلَمُوْنَۙ

qul yā qaumi‘malū ‘alā makānatikum innī ‘āmil(un), fa saufa ta‘lamūn(a).

(محمد ﷺ) چئو ته اي منهنجي قوم! پنهنجي جاءِ تي عمل ڪريو، مان به (اهڙيءَ طرح) ڪريان ٿو. پوءِ توهان کي خبر پوندي.

مَنْ يَّأْتِيْهِ عَذَابٌ يُّخْزِيْهِ وَيَحِلُّ عَلَيْهِ عَذَابٌ مُّقِيْمٌ

may ya'tīhi ‘ażābuy yukhzīhi wa yaḥillu ‘alaihi ‘ażābum muqīm(un).

جنهن کي ذلت آميز عذاب ملندو ۽ ان تي دائمي عذاب نازل ٿيندو."

اِنَّآ اَنْزَلْنَا عَلَيْكَ الْكِتٰبَ لِلنَّاسِ بِالْحَقِّۚ فَمَنِ اهْتَدٰى فَلِنَفْسِهٖۚ وَمَنْ ضَلَّ فَاِنَّمَا يَضِلُّ عَلَيْهَا ۚوَمَآ اَنْتَ عَلَيْهِمْ بِوَكِيْلٍ ࣖ

innā anzalnā ‘alaikal-kitāba lin-nāsi bil-ḥaqq(i), fa manihtadā fa linafsih(ī), wa man ḍalla fa innamā yaḍillu ‘alaihā, wa mā anta ‘alaihim biwakīl(in).

بيشڪ اسان توهان تي ڪتاب (قرآن) نازل ڪيو آهي جيڪو ماڻهن لاءِ سچو آهي، جيڪو هدايت حاصل ڪري ٿو اهو پنهنجي لاءِ آهي، ۽ جيڪو گمراهه ٿئي ٿو اهو پنهنجي لاءِ گمراهي آهي، ۽ توهان انهن جا ذميوار نه آهيو.

اَللّٰهُ يَتَوَفَّى الْاَنْفُسَ حِيْنَ مَوْتِهَا وَالَّتِيْ لَمْ تَمُتْ فِيْ مَنَامِهَا ۚ فَيُمْسِكُ الَّتِيْ قَضٰى عَلَيْهَا الْمَوْتَ وَيُرْسِلُ الْاُخْرٰىٓ اِلٰٓى اَجَلٍ مُّسَمًّىۗ اِنَّ فِيْ ذٰلِكَ لَاٰيٰتٍ لِّقَوْمٍ يَّتَفَكَّرُوْنَ

allāhu yatawaffal-anfusa ḥīna mautihā wal-latī lam tamut fī manāmihā, fayumsikul-latī qaḍā ‘alaihal-mauta wa yursilul-ukhrā ilā ajalim musammā(n), inna fī żālika la'āyātil liqaumiy yatafakkarūn(a).

الله (ماڻهن جي) روحن کي انهن جي موت جي وقت قبضي ۾ وٺي ٿو ۽ جيڪي (ماڻهن جي) روحن کي ننڊ ۾ نه مرندا آهن، پوءِ جن (ماڻهن) لاءِ موت جو حڪم ڏنو آهي انهن جي روحن کي رکي ٿو ۽ ٻين کي هڪ مقرر مدت تائين آزاد ڪري ٿو، بيشڪ ان ۾ غور و فڪر ڪندڙ قوم لاءِ (الله جي عظمت جون) نشانيون آهن.

اَمِ اتَّخَذُوْا مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ شُفَعَاۤءَۗ قُلْ اَوَلَوْ كَانُوْا لَا يَمْلِكُوْنَ شَيْـًٔا وَّلَا يَعْقِلُوْنَ

amittakhażū min dūnillāhi syufa‘ā'(a), qul awalau kānū lā yamlikūna syai'aw wa lā ya‘qilūn(a).

يا الله کانسواءِ ٻيا مددگار وٺن ٿا؟ چؤ ته ڇا توهان انهن کي ان وقت به وٺو ٿا جڏهن انهن وٽ ڪجهه به ناهي ۽ اهي سمجهندا به نه آهن؟

قُلْ لِّلّٰهِ الشَّفَاعَةُ جَمِيْعًا ۗ لَهٗ مُلْكُ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِۗ ثُمَّ اِلَيْهِ تُرْجَعُوْنَ

qul lillāhisy-syafā‘atu jamī‘ā(n), lahū mulkus-samāwāti wal-arḍ(i), ṡumma ilaihi turja‘ūn(a).

چئو تہ مدد صرف الله جي آهي، آسمانن ۽ زمين جي بادشاهي سندس آهي، پوءِ اوھين ان ڏانهن موٽايا ويندؤ.

وَاِذَا ذُكِرَ اللّٰهُ وَحْدَهُ اشْمَـَٔزَّتْ قُلُوْبُ الَّذِيْنَ لَا يُؤْمِنُوْنَ بِالْاٰخِرَةِۚ وَاِذَا ذُكِرَ الَّذِيْنَ مِنْ دُوْنِهٖٓ اِذَا هُمْ يَسْتَبْشِرُوْنَ

wa iżā żukirallāhu waḥdahusyma'azzat qulūbul-lażīna lā yu'minūna bil-ākhirah(ti), wa iżā żukiral-lażīna min dūnihī iżā hum yastabsyirūn(a).

۽ جيڪڏهن صرف الله جو نالو ذڪر ڪيو وڃي ته پوءِ جيڪي آخرت تي يقين نٿا رکن انهن جون دليون تمام گهڻيون پريشان ٿينديون. جڏهن الله کان سواءِ ٻين ديوتائن جا نالا ذڪر ڪيا وڃن ٿا ته اهي اوچتو خوش ٿي وڃن ٿا.

قُلِ اللّٰهُمَّ فَاطِرَ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِ عٰلِمَ الْغَيْبِ وَالشَّهَادَةِ اَنْتَ تَحْكُمُ بَيْنَ عِبَادِكَ فِيْ مَا كَانُوْا فِيْهِ يَخْتَلِفُوْنَ

qulillāhumma fāṭiras-samāwāti wal-arḍi ‘ālimal-gaibi wasy-syahādati anta taḥkumu baina ‘ibādika fīmā kānū fīhi yakhtalifūn(a).

چئو تہ، ”اي الله، آسمانن ۽ زمين جا پيدا ڪندڙ، سڀ ڳُجهه ۽ حقيقي ڄاڻندڙ، تون ئي آهين جيڪو پنهنجن ٻانهن جي وچ ۾ فيصلو ڪرين ٿو جنهن تي اهي هميشه تڪرار ڪندا آهن.“

وَلَوْ اَنَّ لِلَّذِيْنَ ظَلَمُوْا مَا فِى الْاَرْضِ جَمِيْعًا وَّمِثْلَهٗ مَعَهٗ لَافْتَدَوْا بِهٖ مِنْ سُوْۤءِ الْعَذَابِ يَوْمَ الْقِيٰمَةِۗ وَبَدَا لَهُمْ مِّنَ اللّٰهِ مَا لَمْ يَكُوْنُوْا يَحْتَسِبُوْنَ

wa lau anna lil-lażīna ẓalamū mā fil-arḍi jamī‘aw wa miṡlahū ma‘ahū laftadau bihī min sū'il-‘ażābi yaumal-qiyāmah(ti), wa badā lahum minallāhi mā lam yakūnū yaḥtasibūn(a).

۽ جيڪڏهن ظالمن وٽ زمين تي سڀ ڪجهه هجي ۽ ان کان وڌيڪ به هجي ها ته اهي ضرور ان سان قيامت جي ڏينهن جي بڇڙي عذاب کان نجات حاصل ڪندا، ۽ انهن تي الله جي طرفان اهڙو عذاب ظاهر ٿيو جنهن جو انهن اڳ ڪڏهن به تصور نه ڪيو هو.

وَبَدَا لَهُمْ سَيِّاٰتُ مَا كَسَبُوْا وَحَاقَ بِهِمْ مَّا كَانُوْا بِهٖ يَسْتَهْزِءُوْنَ

wa badā lahum sayyi'ātu mā kasabū wa ḥāqa bihim mā kānū bihī yastahzi'ūn(a).

۽ انهن تي اهو ظاهر ٿي ويو ته انهن ڪهڙو بڇڙو ڪم ڪيو هو ۽ انهن تي ان شيءِ جو غلبو هو جنهن تي اهي هميشه مذاق ڪندا هئا.

فَاِذَا مَسَّ الْاِنْسَانَ ضُرٌّ دَعَانَاۖ ثُمَّ اِذَا خَوَّلْنٰهُ نِعْمَةً مِّنَّاۙ قَالَ اِنَّمَآ اُوْتِيْتُهٗ عَلٰى عِلْمٍ ۗبَلْ هِيَ فِتْنَةٌ وَّلٰكِنَّ اَكْثَرَهُمْ لَا يَعْلَمُوْنَ

fa'iżā massal-insāna ḍurrun da‘ānā ṡumma iżā khawwalnāhu ni‘matam minnā, qāla innamā ūtītuhū ‘alā ‘ilm(in), bal hiya fitnatuw wa lākinna akṡarahum lā ya‘lamūn(a).

پوءِ جڏهن ڪنهن ماڻهوءَ تي ڪا مصيبت ايندي آهي ته هو اسان کي سڏيندو آهي، پوءِ جڏهن اسين ان تي پنهنجي نعمت نازل ڪندا آهيون ته هو چوندو آهي ته، ”بيشڪ، مون کي هي نعمت صرف منهنجي عقل جي ڪري ملي آهي.“ حقيقت ۾، اهو هڪ آزمائش آهي، پر انهن مان گهڻا نه ٿا ڄاڻن.

قَدْ قَالَهَا الَّذِيْنَ مِنْ قَبْلِهِمْ فَمَآ اَغْنٰى عَنْهُمْ مَّا كَانُوْا يَكْسِبُوْنَ

qad qālahal-lażīna min qablihim famā agnā ‘anhum mā kānū yaksibūn(a).

بيشڪ جيڪي ماڻهو انهن کان اڳ هي چئي چڪا آهن، انهن کي اهو ڪم نه ايندو جيڪو اهي ڪندا هئا.

فَاَصَابَهُمْ سَيِّاٰتُ مَا كَسَبُوْا ۗوَالَّذِيْنَ ظَلَمُوْا مِنْ هٰٓؤُلَاۤءِ سَيُصِيْبُهُمْ سَيِّاٰتُ مَا كَسَبُوْا ۙوَمَا هُمْ بِمُعْجِزِيْنَ

fa'aṣābahum sayyi'ātu mā kasabū, wal-lażīna ẓalamū min hā'ulā'i sayuṣībuhum sayyi'ātu mā kasabū, wa mā hum bimu‘jizīn(a).

پوءِ انهن کي انهن جي ڪرتوتن جي بڇڙي نتيجي جي سزا ملي ۽ انهن مان ظالمن کي به انهن جي ڪرتوتن جي بڇڙي نتيجي جي سزا ملندي ۽ اهي بچي نه سگهندا.

اَوَلَمْ يَعْلَمُوْٓا اَنَّ اللّٰهَ يَبْسُطُ الرِّزْقَ لِمَنْ يَّشَاۤءُ وَيَقْدِرُ ۗاِنَّ فِيْ ذٰلِكَ لَاٰيٰتٍ لِّقَوْمٍ يُّؤْمِنُوْنَ ࣖ

awalam ya‘lamū annallāha yabsuṭur-rizqa limay yasyā'u wa yaqdir(u), inna fī żālika la'āyātil liqaumiy yu'minūn(a).

۽ ڇا اهي نه ٿا ڄاڻن ته الله جنهن لاءِ چاهي ٿو رزق وڌائي ٿو ۽ (جنهن لاءِ چاهي ٿو) تنگ ڪري ٿو، بيشڪ ان ۾ ايمان واري قوم لاءِ (الله جي قدرت جون) نشانيون آهن.

۞ قُلْ يٰعِبَادِيَ الَّذِيْنَ اَسْرَفُوْا عَلٰٓى اَنْفُسِهِمْ لَا تَقْنَطُوْا مِنْ رَّحْمَةِ اللّٰهِ ۗاِنَّ اللّٰهَ يَغْفِرُ الذُّنُوْبَ جَمِيْعًا ۗاِنَّهٗ هُوَ الْغَفُوْرُ الرَّحِيْمُ

qul yā ‘ibādiyal-lażīna asrafū ‘alā anfusihim lā taqnaṭū mir raḥmatillāh(i), innallāha yagfiruż-żunūba jamī‘ā(n), innahū huwal-gafūrur-raḥīm(u).

چئو تہ اي منهنجا ٻانھا جيڪي پاڻ تي حد کان وڌي وڃو ٿا! الله جي رحمت کان نااميد نہ ٿيو، بيشڪ الله سڀني جا گناھ معاف ڪري ٿو، بيشڪ اھو بخشڻھار ۽ رحم ڪندڙ آھي.

وَاَنِيْبُوْٓا اِلٰى رَبِّكُمْ وَاَسْلِمُوْا لَهٗ مِنْ قَبْلِ اَنْ يَّأْتِيَكُمُ الْعَذَابُ ثُمَّ لَا تُنْصَرُوْنَ

wa anībū ilā rabbikum wa aslimū lahū min qabli ay ya'tiyakumul-‘ażābu ṡumma lā tunṣarūn(a).

۽ پنهنجي پالڻهار ڏانهن موٽي وڃو ۽ سندس فرمانبردار ٿيو ان کان اڳ جو توهان تي عذاب اچي، پوءِ توهان جي مدد نه ڪئي ويندي.

وَاتَّبِعُوْٓا اَحْسَنَ مَآ اُنْزِلَ اِلَيْكُمْ مِّنْ رَّبِّكُمْ مِّنْ قَبْلِ اَنْ يَّأْتِيَكُمُ الْعَذَابُ بَغْتَةً وَّاَنْتُمْ لَا تَشْعُرُوْنَ ۙ

wattabi‘ū aḥsana mā unzila ilaikum mir rabbikum min qabli ay ya'tiyakumul ‘ażābu bagtataw wa antum lā tasy‘urūn(a).

۽ جيترو ٿي سگهي ان جي پيروي ڪريو جيڪو توهان جي پالڻهار کان توهان ڏانهن نازل ڪيو ويو آهي (قرآن) ان کان اڳ جو توهان تي اوچتو عذاب اچي ۽ توهان کي خبر به نه هجي.

اَنْ تَقُوْلَ نَفْسٌ يّٰحَسْرَتٰى عَلٰى مَا فَرَّطْتُّ فِيْ جَنْۢبِ اللّٰهِ وَاِنْ كُنْتُ لَمِنَ السّٰخِرِيْنَۙ

an taqūla yā ḥasratā ‘alā mā farraṭṭu fī jambillāhi wa in kuntu laminas-sākhirīn(a).

ته جيئن ڪو به اهو نه چوي ته مون کي الله جي (پنهنجي فرضن کي پورو ڪرڻ) ۾ منهنجي غفلت تي ڪيترو افسوس آهي، ۽ بيشڪ مان (الله جي دين جو) مذاق اڏائيندڙن مان آهيان.

اَوْ تَقُوْلَ لَوْ اَنَّ اللّٰهَ هَدٰىنِيْ لَكُنْتُ مِنَ الْمُتَّقِيْنَ ۙ

au taqūla lau annallāha hadānī lakuntu minal-muttaqīn(a).

يا (ائين نه ٿئي جو) ڪو چوي ته جيڪڏهن الله مون کي هدايت ڪري ها ته مان پرهيزگارن مان هجان ها.

اَوْ تَقُوْلَ حِيْنَ تَرَى الْعَذَابَ لَوْ اَنَّ لِيْ كَرَّةً فَاَكُوْنَ مِنَ الْمُحْسِنِيْنَ

au taqūla ḥīna taral-‘ażāba lau anna lī karratan fa akūna minal-muḥsinīn(a).

يا (ائين نه ٿئي جو) ڪو ماڻهو عذاب ڏسڻ وقت چوي ته جيڪڏهن مون کي (دنيا ۾) واپس اچڻ جو موقعو ملي ها ته مان ضرور نيڪوڪارن مان هجان ها.

بَلٰى قَدْ جَاۤءَتْكَ اٰيٰتِيْ فَكَذَّبْتَ بِهَا وَاسْتَكْبَرْتَ وَكُنْتَ مِنَ الْكٰفِرِيْنَ

balā qad jā'atka āyātī fa każżabta bihā wastakbarta wa kunta minal-kāfirīn(a).

بيشڪ منهنجي خبر توهان وٽ آئي آهي، پر توهان ان کي ڪوڙو ڪيو ٿا، بلڪه فخر ڪيو ٿا ۽ ڪافرن مان آهيو“.

وَيَوْمَ الْقِيٰمَةِ تَرَى الَّذِيْنَ كَذَبُوْا عَلَى اللّٰهِ وُجُوْهُهُمْ مُّسْوَدَّةٌ ۗ اَلَيْسَ فِيْ جَهَنَّمَ مَثْوًى لِّلْمُتَكَبِّرِيْنَ

wa yaumal-qiyāmati taral-lażīna każabū ‘alallāhi wujūhuhum muswaddah(tun), alaisa fī jahannama maṡwal lil-mutakabbirīn(a).

۽ قيامت جي ڏينهن توهان انهن کي ڏسندا جن الله تي ڪوڙ ڳالهايو، انهن جا منهن ڪارا هوندا. ڇا دوزخ انهن ماڻهن جي جاءِ ناهي جيڪي جيئڻ تي فخر ڪن ٿا؟

وَيُنَجِّى اللّٰهُ الَّذِيْنَ اتَّقَوْا بِمَفَازَتِهِمْۖ لَا يَمَسُّهُمُ السُّوْۤءُ وَلَا هُمْ يَحْزَنُوْنَ

wa yunajjillāhul-lażīnattaqau bimafāzatihim, lā yamassuhumus-sū'u wa lā hum yaḥzanūn(a).

۽ الله پرهيزگارن کي انهن جي فتح سان بچائيندو، انهن کي نه عذاب ڇهندو ۽ نه اهي غمگين ٿيندا.

اَللّٰهُ خَالِقُ كُلِّ شَيْءٍ ۙوَّهُوَ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ وَّكِيْلٌ

allāhu khāliqu kulli syai'(in), wa huwa ‘alā kulli syai'iw wakīl(un).

الله هر شيءِ جو خالق آهي ۽ هو هر شيءِ جو پالڻهار آهي.

لَهٗ مَقَالِيْدُ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِۗ وَالَّذِيْنَ كَفَرُوْا بِاٰيٰتِ اللّٰهِ اُولٰۤىِٕكَ هُمُ الْخٰسِرُوْنَ ࣖ

lahū maqālīdus-samāwāti wal-arḍ(i), wal-lażīna kafarū bi'āyātillāhi ulā'ika humul-khāsirūn(a).

آسمانن ۽ زمين جون ڪنجيون ان جون آهن، ۽ جيڪي الله جي آيتن جو انڪار ڪن ٿا، اهي ئي نقصان وارا آهن.

قُلْ اَفَغَيْرَ اللّٰهِ تَأْمُرُوْۤنِّيْٓ اَعْبُدُ اَيُّهَا الْجٰهِلُوْنَ

qul afagairallāhi ta'murūnnī a‘budu ayyuhal-jāhilūn(a).

(اي پيغمبر!) چؤ ته اي جاهلو ماڻهوو، ڇا توهان مون کي الله کان سواءِ ڪنهن ٻئي جي عبادت ڪرڻ جو حڪم ڏيو ٿا؟

وَلَقَدْ اُوْحِيَ اِلَيْكَ وَاِلَى الَّذِيْنَ مِنْ قَبْلِكَۚ لَىِٕنْ اَشْرَكْتَ لَيَحْبَطَنَّ عَمَلُكَ وَلَتَكُوْنَنَّ مِنَ الْخٰسِرِيْنَ

wa laqad ūḥiya ilaika wa ilal-lażīna min qablik(a), la'in asyrakta layaḥbaṭanna ‘amaluka wa latakūnanna minal-khāsirīn(a).

۽ بيشڪ تو ڏانهن ۽ تو کان اڳ وارن (پيغمبرن) ڏانهن وحي ڪئي وئي آهي ته جيڪڏهن تون (الله سان) شريڪ مقرر ڪندين ته ضرور تنهنجا عمل ضايع ٿي ويندا ۽ ضرور نقصان وارن مان ٿيندين.

بَلِ اللّٰهَ فَاعْبُدْ وَكُنْ مِّنَ الشّٰكِرِيْنَ

balillāha fa‘bud wa kum minasy-syākirīn(a).

تنهن ڪري، صرف الله کي ئي عبادت ڪرڻ ڏيو ۽ شڪرگذارن مان ٿيو“.

وَمَا قَدَرُوا اللّٰهَ حَقَّ قَدْرِهٖۖ وَالْاَرْضُ جَمِيْعًا قَبْضَتُهٗ يَوْمَ الْقِيٰمَةِ وَالسَّمٰوٰتُ مَطْوِيّٰتٌۢ بِيَمِيْنِهٖ ۗسُبْحٰنَهٗ وَتَعٰلٰى عَمَّا يُشْرِكُوْنَ

wa mā qadarullāha ḥaqqa qadrih(ī), wal-arḍu jamī‘an qabḍatuhū yaumal-qiyāmati was-samāwātu maṭwiyyātum biyamīnih(ī), subḥānahū wa ta‘ālā ‘ammā yusyrikūn(a).

۽ اهي الله جي شان اهڙي طرح نه ٿا بيان ڪن جيئن انهن کي ڪرڻ گهرجي، جيتوڻيڪ قيامت جي ڏينهن سڄي زمين سندس هٿ ۾ هوندي ۽ آسمان سندس ساڄي هٿ سان ويڙهيل هوندا. هو پاڪ آهي ۽ ان کان بلند آهي جيڪو اهي هڪ ٻئي سان شريڪ ڪن ٿا.

وَنُفِخَ فِى الصُّوْرِ فَصَعِقَ مَنْ فِى السَّمٰوٰتِ وَمَنْ فِى الْاَرْضِ اِلَّا مَنْ شَاۤءَ اللّٰهُ ۗ ثُمَّ نُفِخَ فِيْهِ اُخْرٰى فَاِذَا هُمْ قِيَامٌ يَّنْظُرُوْنَ

wa nufikha fiṣ-ṣūri faṣa‘iqa man fis-samāwāti wa man fil-arḍi illā man syā'allāh(u), ṡumma nufikha fīhi ukhrā fa'iżā hum qiyāmuy yanẓurūn(a).

۽ صور ڦوڪيو ويو، پوءِ آسمانن ۽ زمين ۾ سڀ (جاندار) مري ويا سواءِ انهن جي جن کي الله چاهيو، پوءِ ٻيهر صور ڦوڪيو ويو، پوءِ اهي فوراً (الله جي فيصلي جي) انتظار ۾ (پنهنجن قبرن مان) اٿيا.

وَاَشْرَقَتِ الْاَرْضُ بِنُوْرِ رَبِّهَا وَوُضِعَ الْكِتٰبُ وَجِايْۤءَ بِالنَّبِيّٖنَ وَالشُّهَدَاۤءِ وَقُضِيَ بَيْنَهُمْ بِالْحَقِّ وَهُمْ لَا يُظْلَمُوْنَ

wa asyraqatil-arḍu binūri rabbihā wa wuḍi‘al-kitābu wa jī'a bin-nabiyyīna wasy-syuhadā'i wa quḍiya bainahum bil-ḥaqqi wa hum lā yuẓlamūn(a).

۽ زمين (مُحشَر جو ميدان) پنهنجي پالڻهار جي نور سان روشن ٿي ويندي؛ ۽ (هر هڪ کي) (انهن جي عملن جا) ڪتاب ڏنا ويندا، نبي ۽ شاهد آندا ويندا، ۽ انهن جي وچ ۾ انصاف سان فيصلو ڪيو ويندو، ۽ انهن تي ظلم نه ڪيو ويندو.

وَوُفِّيَتْ كُلُّ نَفْسٍ مَّا عَمِلَتْ وَهُوَ اَعْلَمُ بِمَا يَفْعَلُوْنَ ࣖ

wa wuffiyat kullu nafsim mā ‘amilat wa huwa a‘lamu bimā yaf‘alūn(a).

۽ هر نفس کي سندس عملن جي مطابق پورو پورو بدلو ڏنو ويندو ۽ هو انهن جي عملن کي چڱي طرح ڄاڻي ٿو.

وَسِيْقَ الَّذِيْنَ كَفَرُوْٓا اِلٰى جَهَنَّمَ زُمَرًا ۗحَتّٰىٓ اِذَا جَاۤءُوْهَا فُتِحَتْ اَبْوَابُهَا وَقَالَ لَهُمْ خَزَنَتُهَآ اَلَمْ يَأْتِكُمْ رُسُلٌ مِّنْكُمْ يَتْلُوْنَ عَلَيْكُمْ اٰيٰتِ رَبِّكُمْ وَيُنْذِرُوْنَكُمْ لِقَاۤءَ يَوْمِكُمْ هٰذَا ۗقَالُوْا بَلٰى وَلٰكِنْ حَقَّتْ كَلِمَةُ الْعَذَابِ عَلَى الْكٰفِرِيْنَ

wasīqal-lażīna kafarū ilā jahannama zumarā(n), ḥattā iżā jā'ūhā futiḥat abwābuhā wa qāla lahum khazanatuhā alam ya'tikum rusulum minkum yatlūna ‘alaikum āyāti rabbikum wa yunżirūnakum liqā'a yaumikum hāżā, qālū balā wa lākin ḥaqqat kalimatul-‘ażābi ‘alal-kāfirīn(a).

جيڪي ماڻهو ڪافر آهن انهن کي ٽولن ۾ جهنم ڏانهن وٺي ويندا آهن. ايتري قدر جو جڏهن اهي ان (دوزخ) وٽ پهتا ته دروازا کوليا ويا ۽ محافظ انهن کي چيو ته ڇا توهان مان ڪڏهن به اهڙا رسول نه آيا هئا جيڪي توهان جي رب جون آيتون پڙهندا هئا ۽ توهان کي توهان جي ڏينهن جي ملاقات کان ڊيڄاريندا هئا؟ انهن جواب ڏنو ته ها، آهي، پر سزا جو حڪم ضرور ڪافرن تي لاڳو ٿئي ٿو.

قِيْلَ ادْخُلُوْٓا اَبْوَابَ جَهَنَّمَ خٰلِدِيْنَ فِيْهَا ۚفَبِئْسَ مَثْوَى الْمُتَكَبِّرِيْنَ

qīladkhulū abwāba jahannama khālidīna fīhā, fa bi'sa maṡwal-mutakabūbirīn(a).

(انهن کي) چيو ويو ته، دوزخ جي دروازن مان داخل ٿيو، (اوھين) ان ۾ هميشه رهندا، پوءِ (دوزخ) فخر ڪندڙن لاءِ بدترين جاءِ آهي.

وَسِيْقَ الَّذِيْنَ اتَّقَوْا رَبَّهُمْ اِلَى الْجَنَّةِ زُمَرًا ۗحَتّٰىٓ اِذَا جَاۤءُوْهَا وَفُتِحَتْ اَبْوَابُهَا وَقَالَ لَهُمْ خَزَنَتُهَا سَلٰمٌ عَلَيْكُمْ طِبْتُمْ فَادْخُلُوْهَا خٰلِدِيْنَ

wasīqal-lażīnattaqau rabbahum ilal-jannati zumarā(n), ḥattā iżā jā'ūhā wa futiḥat abwābuhā wa qāla lahum khazanatuhā salāmun ‘alaikum ṭibtum fadkhulūhā khālidīn(a).

۽ جيڪي پنهنجي پالڻهار کان ڊڄن ٿا، تن کي ٽوليون ٽوليون ڪري جنت ڏانهن آندو ويندو. ايتري قدر جو جڏهن اهي ان (جنت) تي پهتا ۽ ان جا دروازا کوليا ويا، ته نگهبان انهن کي چيو ته توهان تي ڀلائي هجي، توهان تي برڪت هجي! پوءِ اندر اچو، توهان ان ۾ هميشه رهندا.

وَقَالُوا الْحَمْدُ لِلّٰهِ الَّذِيْ صَدَقَنَا وَعْدَهٗ وَاَوْرَثَنَا الْاَرْضَ نَتَبَوَّاُ مِنَ الْجَنَّةِ حَيْثُ نَشَاۤءُ ۚفَنِعْمَ اَجْرُ الْعٰمِلِيْنَ

wa qālul-ḥamdu lillāhil-lażī ṣadaqanā wa‘dahū wa auraṡanal-arḍa natabawwa'u minal-jannati ḥaiṡu nasyā'(u), fani‘ma ajrul-‘āmilīn(a).

۽ چيائون ته: ”الله جو شڪر آهي جنهن اسان سان پنهنجو واعدو پورو ڪيو ۽ اسان کي هي گهر ڏنو، ۽ اسان کي جنت ۾ جتي چاهيون رهڻ جي اجازت ڏني وئي آهي.“ پوءِ (اهو) نيڪ ڪم ڪندڙن لاءِ بهترين بدلو آهي.

وَتَرَى الْمَلٰۤىِٕكَةَ حَاۤفِّيْنَ مِنْ حَوْلِ الْعَرْشِ يُسَبِّحُوْنَ بِحَمْدِ رَبِّهِمْۚ وَقُضِيَ بَيْنَهُمْ بِالْحَقِّ وَقِيْلَ الْحَمْدُ لِلّٰهِ رَبِّ الْعٰلَمِيْنَ ࣖ

wa taral-malā'ikata ḥāffīna min ḥaulil-‘arsyi yusabbiḥūna biḥamdi rabbihim, wa quḍiya bainahum bil-ḥaqqi wa qīlal-ḥamdu lillāhi rabbil-‘ālamīn(a).

۽ (محمد ﷺ) ملائڪن کي عرش جي چوڌاري گهيريل ڏسندين، پنهنجي پالڻهار جي تعريف سان تسبيح بيان ڪري رهيا آهن، پوءِ انهن (الله جي ٻانهن) جي وچ ۾ انصاف سان فيصلو ڪيو ويو ۽ چيو ويو ته، "تمام تعريف الله لاءِ آهي جيڪو سڀني جهانن جو پالڻهار آهي."

تَنْزِيْلُ الْكِتٰبِ مِنَ اللّٰهِ الْعَزِيْزِ الْحَكِيْمِ

tanzīlul-kitābi minallāhil-‘azīzil-ḥakīm(i).

هي ڪتاب (قرآن) الله طرفان نازل ٿيو آهي جيڪو سڀ کان وڌيڪ بزرگ ۽ حڪمت وارو آهي.

اِنَّآ اَنْزَلْنَآ اِلَيْكَ الْكِتٰبَ بِالْحَقِّ فَاعْبُدِ اللّٰهَ مُخْلِصًا لَّهُ الدِّيْنَۗ

innā anzalnā ilaikal-kitāba bil-ḥaqqi fa‘budillāha mukhliṣal lahud-dīn(a).

بيشڪ اسان توهان تي ڪتاب (قرآن) سچائي سان نازل ڪيو آهي. تنهن ڪري الله جي عبادت ڪريو پنهنجي دين ۾ اخلاص ۽ سچائيءَ سان.

اَلَا لِلّٰهِ الدِّيْنُ الْخَالِصُ ۗوَالَّذِيْنَ اتَّخَذُوْا مِنْ دُوْنِهٖٓ اَوْلِيَاۤءَۘ مَا نَعْبُدُهُمْ اِلَّا لِيُقَرِّبُوْنَآ اِلَى اللّٰهِ زُلْفٰىۗ اِنَّ اللّٰهَ يَحْكُمُ بَيْنَهُمْ فِيْ مَا هُمْ فِيْهِ يَخْتَلِفُوْنَ ەۗ اِنَّ اللّٰهَ لَا يَهْدِيْ مَنْ هُوَ كٰذِبٌ كَفَّارٌ

alā lillāhid-dīnul-khāliṣ(u), wal-lażīnattakhażū min dūnihī auliyā'(a), mā na‘buduhum illā liyuqarribūnā ilallāhi zulfā, innallāha yaḥkumu bainahum fī mā hum fīhi yakhtalifūn(a), innallāha lā yahdī man huwa kāżibun kaffār(un).

ياد رکو! صرف الله پاڪ دين تي آهي (شرڪ کان). ۽ جن ان کان سواءِ ٻيا سرپرست بنايا (چيائون) ته اسين انهن جي عبادت نٿا ڪريون پر (اميد رکون ٿا ته) اهي اسان کي الله جي ويجهو آڻيندا. بيشڪ الله انهن جي وچ ۾ فيصلو ڪندو جنهن ۾ اهي تڪرار ڪن ٿا. بيشڪ الله ڪوڙن ۽ سخت ڪافر ماڻهن کي هدايت نه ٿو ڪري.

لَوْ اَرَادَ اللّٰهُ اَنْ يَّتَّخِذَ وَلَدًا لَّاصْطَفٰى مِمَّا يَخْلُقُ مَا يَشَاۤءُ ۙ سُبْحٰنَهٗ ۗهُوَ اللّٰهُ الْوَاحِدُ الْقَهَّارُ

wa lau arādallāhu ay yattakhiża waladal laṣṭafā mimmā yakhluqu mā yasyā'(u), subḥānah(ū), huwallāhul-wāḥidul-qahhār(u).

جيڪڏهن الله تعاليٰ ٻار پيدا ڪرڻ چاهي ٿو ته يقيناً هو پنهنجي مخلوق مان جيڪو چاهي ٿو اهو چونڊيندو. پاڪ آهي ان جي لاءِ. هو الله تعاليٰ قادر مطلق آهي.

خَلَقَ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضَ بِالْحَقِّۚ يُكَوِّرُ الَّيْلَ عَلَى النَّهَارِ وَيُكَوِّرُ النَّهَارَ عَلَى الَّيْلِ وَسَخَّرَ الشَّمْسَ وَالْقَمَرَۗ كُلٌّ يَّجْرِيْ لِاَجَلٍ مُّسَمًّىۗ اَلَا هُوَ الْعَزِيْزُ الْغَفَّارُ

khalaqas-samāwāti wal-arḍa bil-ḥaqq(i), yukawwirul-laila ‘alan-nahāri wa yukawwirun nahāra ‘alal-laili wa sakhkharasy-syamsa wal-qamar(a), kulluy yajrī li'ajalim musammā(n), alā huwal-‘azīzul-gaffār(u).

آسمانن ۽ زمين کي حق سان پيدا ڪيو، رات کي ڏينهن تي ۽ ڏينهن کي رات تي مسخر ڪيو ۽ سج ۽ چنڊ کي مسخر ڪيو، هر هڪ پنهنجي مقرر وقت تي هلندو آهي، ياد رکو! هو تمام گهڻو عزت وارو ۽ معاف ڪندڙ آهي.

خَلَقَكُمْ مِّنْ نَّفْسٍ وَّاحِدَةٍ ثُمَّ جَعَلَ مِنْهَا زَوْجَهَا وَاَنْزَلَ لَكُمْ مِّنَ الْاَنْعَامِ ثَمٰنِيَةَ اَزْوَاجٍ ۗ يَخْلُقُكُمْ فِيْ بُطُوْنِ اُمَّهٰتِكُمْ خَلْقًا مِّنْۢ بَعْدِ خَلْقٍ فِيْ ظُلُمٰتٍ ثَلٰثٍۗ ذٰلِكُمُ اللّٰهُ رَبُّكُمْ لَهُ الْمُلْكُۗ لَآ اِلٰهَ اِلَّا هُوَۚ فَاَنّٰى تُصْرَفُوْنَ

khalaqakum min nafsiw wāḥidatin ṡumma ja‘ala minhā zaujahā wa anzala lakum minal-an‘āmi ṡamāniyata azwāj(in), yakhluqukum fī buṭūni ummahātikum khalqam mim ba‘di khalqin fī ẓulumātin ṡalāṡ(in), żālikumullāhu rabbukum lahul-mulk(u), lā ilāha illā huw(a), fa'annā tuṣrafūn(a).

هن توهان کي هڪ شخص (آدم) مان پيدا ڪيو، پوءِ ان مان توهان جو ساٿي بڻايو ۽ توهان لاءِ اٺ جوڙا ڍورن مان لاٿا. توهان کي توهان جي ماءُ جي پيٽ ۾ ٽن اونداهين ۾ هڪ کان پوءِ هڪ واقعو پيدا ڪيو. اهو جيڪو (ڪندو) آهي اهو الله آهي، توهان جو رب، بادشاهي جو مالڪ. ان کان سواءِ ڪو به معبود ناهي، پوءِ توهان ڇو ڦريا ويا آهيو؟

اِنْ تَكْفُرُوْا فَاِنَّ اللّٰهَ غَنِيٌّ عَنْكُمْ ۗوَلَا يَرْضٰى لِعِبَادِهِ الْكُفْرَۚ وَاِنْ تَشْكُرُوْا يَرْضَهُ لَكُمْۗ وَلَا تَزِرُ وَازِرَةٌ وِّزْرَ اُخْرٰىۗ ثُمَّ اِلٰى رَبِّكُمْ مَّرْجِعُكُمْ فَيُنَبِّئُكُمْ بِمَا كُنْتُمْ تَعْمَلُوْنَۗ اِنَّهٗ عَلِيْمٌ ۢبِذَاتِ الصُّدُوْرِ

in takfurū fa'innallāha ganiyyun ‘ankum, wa lā yarḍā li‘ibādihil-kufr(a), wa in tasykurū yarḍahu lakum, wa lā taziru wāziratuw wizra ukhrā, ṡumma ilā rabbikum marji‘ukum fa yunabbi'ukum bimā kuntum ta‘malūn(a), innahū ‘alīmum biżātiṣ-ṣudūr(i).

جيڪڏهن توهان ڪفر ڪيو (اهو ڄاڻو) ته بيشڪ الله کي توهان جي ضرورت ناهي ۽ هو پنهنجن ٻانهن جي ڪفر کي پسند نٿو ڪري. جيڪڏهن توهان شڪرگذار آهيو ته هو توهان جي شڪرگذاري تي راضي ٿئي ٿو. جيڪو ماڻهو گناهه ڪري ٿو اهو ٻين جا گناهه نه ٿو کڻي. پوءِ توهان پنهنجي رب ڏانهن موٽندؤ ۽ هو توهان کي ٻڌائيندو ته توهان ڇا ڪيو آهي. بيشڪ هو (توهان جي) سيني ۾ ڇا رکيل آهي ان کي ڄاڻي ٿو.

۞ وَاِذَا مَسَّ الْاِنْسَانَ ضُرٌّ دَعَا رَبَّهٗ مُنِيْبًا اِلَيْهِ ثُمَّ اِذَا خَوَّلَهٗ نِعْمَةً مِّنْهُ نَسِيَ مَا كَانَ يَدْعُوْٓا اِلَيْهِ مِنْ قَبْلُ وَجَعَلَ لِلّٰهِ اَنْدَادًا لِّيُضِلَّ عَنْ سَبِيْلِهٖ ۗ قُلْ تَمَتَّعْ بِكُفْرِكَ قَلِيْلًا ۖاِنَّكَ مِنْ اَصْحٰبِ النَّارِ

wa iżā massal-insāna ḍurrun da‘ā rabbahū munīban ilaihi ṡumma iżā khawwalahū ni‘matan minhu nasiya mā kāna yad‘ū ilaihi min qablu wa ja‘ala lilllāhi andādal liyuḍilla ‘an sabīlih(ī), qul tamatta‘ bikufrika qalīlā(n), innaka min aṣḥābin-nār(i).

۽ جڏهن انسان تي ڪا مصيبت اچي ٿي ته هو پنهنجي پالڻهار کان سندس فرمانبرداري ڪندي (مدد) گهري ٿو، پر جڏهن هو ان تي نعمت ڪري ٿو ته هو ان (مصيبت) کي وساري ڇڏي ٿو جنهن لاءِ هو اڳ الله کان دعا گهري هئي، ۽ الله لاءِ دوست پيدا ڪري ٿو ته جيئن (ماڻهن کي) سندس رستي کان ڀٽڪائي ڇڏين. چئو ته ڪجهه وقت لاءِ پنهنجي ڪفر سان مزو وٺو، بيشڪ تون دوزخ وارن مان ٿيندين.

اَمَّنْ هُوَ قَانِتٌ اٰنَاۤءَ الَّيْلِ سَاجِدًا وَّقَاۤىِٕمًا يَّحْذَرُ الْاٰخِرَةَ وَيَرْجُوْا رَحْمَةَ رَبِّهٖۗ قُلْ هَلْ يَسْتَوِى الَّذِيْنَ يَعْلَمُوْنَ وَالَّذِيْنَ لَا يَعْلَمُوْنَ ۗ اِنَّمَا يَتَذَكَّرُ اُولُوا الْاَلْبَابِ ࣖ

amman huwa qānitun ānā'al-laili sājidaw wa qā'imay yaḥżarul-ākhirata wa yarjū raḥmata rabbih(ī), qul hal yastawil-lażīna ya‘lamūna wal-lażīna lā ya‘lamūn(a), innamā yatażakkaru ulul-albāb(i).

(ڇا توهان مشرڪ وڌيڪ خوش نصيب آهيو) يا توهان اهي آهيو جيڪي رات جو سجدو ۽ بيهي عبادت ڪندا آهيو، آخرت جي خوف کان ۽ پنهنجي رب جي رحمت جي اميد ۾؟ چئو ته ڇا اهي جيڪي ڄاڻن ٿا ۽ اهي جيڪي نه ٿا ڄاڻن برابر آهن؟ بيشڪ، صرف اهي ئي نصيحت حاصل ڪن ٿا جيڪي عقل وارا آهن.

قُلْ يٰعِبَادِ الَّذِيْنَ اٰمَنُوا اتَّقُوْا رَبَّكُمْ ۗلِلَّذِيْنَ اَحْسَنُوْا فِيْ هٰذِهِ الدُّنْيَا حَسَنَةٌ ۗوَاَرْضُ اللّٰهِ وَاسِعَةٌ ۗاِنَّمَا يُوَفَّى الصّٰبِرُوْنَ اَجْرَهُمْ بِغَيْرِ حِسَابٍ

qul yā ‘ibādil-lażīna āmanuttaqū rabbakum, lil-lażīna aḥsanū fī hāżihid-dun-yā ḥasanah(tun), wa arḍullāhi wāsi‘ah(tun), innamā yuwaffaṣ-ṣābirūna ajrahum bigairi ḥisāb(in).

(محمد ﷺ) چئو ته اي منهنجا ايمان وارا ٻانها! پنهنجي پالڻهار کان ڊڄو. ڇو ته جيڪي ماڻهو هن دنيا ۾ نيڪي ڪندا آهن انهن کي نيڪي ملندي. ۽ الله جي زمين ويڪري آهي. صرف صبر ڪندڙن کي انهن جو اجر بي حساب وڌايو ويندو.

قُلْ اِنِّيْٓ اُمِرْتُ اَنْ اَعْبُدَ اللّٰهَ مُخْلِصًا لَّهُ الدِّيْنَ

qul innī umirtu an a‘budallāha mukhliṣal lahud-dīn(a).

چؤ ته، مون کي حڪم ڏنو ويو آهي ته الله جي عبادت پوري دين سان ڪريان.

وَاُمِرْتُ لِاَنْ اَكُوْنَ اَوَّلَ الْمُسْلِمِيْنَ

wa umirtu li'an akūna awwalal-muslimīn(a).

۽ مون کي حڪم ڏنو ويو ته مان پهريون هٿيار ڦٽا ڪريان.

قُلْ اِنِّيْٓ اَخَافُ اِنْ عَصَيْتُ رَبِّيْ عَذَابَ يَوْمٍ عَظِيْمٍ

qul innī akhāfu in ‘aṣaitu rabbī ‘ażāba yaumin ‘aẓīm(in).

چؤ ته، جيڪڏهن مان پنهنجي پالڻهار جي نافرماني ڪريان ته مون کي وڏي ڏينهن جي عذاب کان ڊڄ آهي.

قُلِ اللّٰهَ اَعْبُدُ مُخْلِصًا لَّهٗ دِيْنِيْۚ

qulillāha a‘budu mukhliṣal lahū dīnī.

چئو ته، ”مان پنهنجي دين ۾ صرف الله جي عبادت ڪريان ٿو، سندس پوري فرمانبرداري سان.“

فَاعْبُدُوْا مَا شِئْتُمْ مِّنْ دُوْنِهٖۗ قُلْ اِنَّ الْخٰسِرِيْنَ الَّذِيْنَ خَسِرُوْٓا اَنْفُسَهُمْ وَاَهْلِيْهِمْ يَوْمَ الْقِيٰمَةِۗ اَلَا ذٰلِكَ هُوَ الْخُسْرَانُ الْمُبِيْنُ

fa‘budū mā syi'tum min dūnih(ī), qul innal-khāsirīnal-lażīna khasirū anfusahum wa ahlīhim yaumal-qiyāmah(ti), alā żālika huwal-khusrānul-mubīn(u).

پوءِ ان کان سواءِ جيئن وڻيو عبادت ڪريو! (اي مشرڪؤ) چئو ته، بيشڪ نقصان وارا اهي آهن جن قيامت جي ڏينهن پاڻ کي ۽ پنهنجن گهر وارن کي نقصان ۾ وڌو.

لَهُمْ مِّنْ فَوْقِهِمْ ظُلَلٌ مِّنَ النَّارِ وَمِنْ تَحْتِهِمْ ظُلَلٌ ۗذٰلِكَ يُخَوِّفُ اللّٰهُ بِهٖ عِبَادَهٗ ۗيٰعِبَادِ فَاتَّقُوْنِ

lahum min fauqihim ẓulalum minan-nāri wa min taḥtihim ẓulal(un), żālika yukhawwifullāhu bihī ‘ibādah(ū), yā ‘ibādi fattaqūn(i).

انهن جي مٿان باهه جا تهه هئا ۽ انهن جي هيٺان انهن لاءِ تيار ڪيل تهه هئا. اهڙي طرح الله پنهنجن بندن کي (ان عذاب سان) ڊيڄاري ٿو. "اي منهنجا ٻانها، مون کان ڊڄو."

وَالَّذِيْنَ اجْتَنَبُوا الطَّاغُوْتَ اَنْ يَّعْبُدُوْهَا وَاَنَابُوْٓا اِلَى اللّٰهِ لَهُمُ الْبُشْرٰىۚ فَبَشِّرْ عِبَادِۙ

wal-lażīnajtanabuṭ-ṭāgūta ay ya‘budūhā wa anābū ilallāhi lahumul-busyrā, fabasysyir ‘ibād(i).

۽ جيڪي ماڻهو طاغوت کان پاسو ڪن ٿا (يعني) ان جي عبادت نٿا ڪن ۽ الله ڏانهن موٽي وڃن ٿا، اهي خوشخبري جا مستحق آهن؛ تنهن ڪري منهنجي ٻانهن کي خوشخبري ٻڌاءِ.

الَّذِيْنَ يَسْتَمِعُوْنَ الْقَوْلَ فَيَتَّبِعُوْنَ اَحْسَنَهٗ ۗ اُولٰۤىِٕكَ الَّذِيْنَ هَدٰىهُمُ اللّٰهُ وَاُولٰۤىِٕكَ هُمْ اُولُوا الْاَلْبَابِ

allażīna yastami‘ūnal-qaula fa yattabi‘ūna aḥsanah(ū), ulā'ikal-lażīna hadāhumullāhu wa ulā'ika hum ulul-albāb(i).

(يعني) اهي جيڪي ڳالهه ٻڌن ٿا ۽ ان جي بهترين تي عمل ڪن ٿا، اهي ئي آهن جن کي الله هدايت ڏني آهي ۽ اهي ئي عقل وارا آهن.

اَفَمَنْ حَقَّ عَلَيْهِ كَلِمَةُ الْعَذَابِۗ اَفَاَنْتَ تُنْقِذُ مَنْ فِى النَّارِ ۚ

afaman ḥaqqa ‘alaihi kalimatul-‘ażāb(i), afa'anta tunqiżu man fin-nār(i).

پوءِ ڇا (تون انهن جي قسمت بدلائڻ چاهين ٿو) جن کي سزا ملڻ يقيني آهي؟ ڇا تون (محمد) انهن ماڻهن کي بچائيندين جيڪي دوزخ جي باهه ۾ آهن؟

لٰكِنِ الَّذِيْنَ اتَّقَوْا رَبَّهُمْ لَهُمْ غُرَفٌ مِّنْ فَوْقِهَا غُرَفٌ مَّبْنِيَّةٌ ۙتَجْرِيْ مِنْ تَحْتِهَا الْاَنْهٰرُ ەۗ وَعْدَ اللّٰهِ ۗ لَا يُخْلِفُ اللّٰهُ الْمِيْعَادَ

lākinil-lażīnattaqau rabbahum lahum gurafum min fauqihā gurafum mabniyyah(tun), tajrī min taḥtihal-anhār(u), wa‘dallāh(i), lā yukhlifullāhul-mī‘ād(a).

پر جيڪي پنهنجي پالڻهار کان ڊڄن ٿا تن لاءِ (بهشت ۾) ڪمرا آهن، جن جي مٿان (تهه ۾) ڪمرا ٺهيل آهن، جن جي هيٺان نهرون وهن ٿيون، (اهو) الله جو واعدو آهي، الله پنهنجو واعدو نه ٿو ڀڃي.

اَلَمْ تَرَ اَنَّ اللّٰهَ اَنْزَلَ مِنَ السَّمَاۤءِ مَاۤءً فَسَلَكَهٗ يَنَابِيْعَ فِى الْاَرْضِ ثُمَّ يُخْرِجُ بِهٖ زَرْعًا مُّخْتَلِفًا اَلْوَانُهٗ ثُمَّ يَهِيْجُ فَتَرٰىهُ مُصْفَرًّا ثُمَّ يَجْعَلُهٗ حُطَامًا ۗاِنَّ فِيْ ذٰلِكَ لَذِكْرٰى لِاُولِى الْاَلْبَابِ ࣖ

alam tara annallāha anzala minas-samā'i mā'an fasalakahū yanābī‘a fil-arḍi ṡumma yaj‘aluhū ḥuṭāmā(n), ina fī żālika lażikrā li'ulil-albāb(i).

ڇا توهان نه ڏٺو ته الله آسمان مان پاڻي وسائي ٿو ۽ ان کي زمين ۾ چشما وهائي ٿو، پوءِ ان سان مختلف رنگن جون فصلون پيدا ڪري ٿو، پوءِ اهي سڪي وڃن ٿا ۽ توهان انهن کي پيلو ڏسندا آهيو، پوءِ انهن کي ڇڙوڇڙ ڪري ٿو، بيشڪ ان ۾ سمجهه وارن لاءِ هڪ عبرت آهي.

اَفَمَنْ شَرَحَ اللّٰهُ صَدْرَهٗ لِلْاِسْلَامِ فَهُوَ عَلٰى نُوْرٍ مِّنْ رَّبِّهٖ ۗفَوَيْلٌ لِّلْقٰسِيَةِ قُلُوْبُهُمْ مِّنْ ذِكْرِ اللّٰهِ ۗ اُولٰۤىِٕكَ فِيْ ضَلٰلٍ مُّبِيْنٍ

afaman syaraḥallāhu ṣadrahū lil-islāmi fahuwa ‘alā nūrim mir rabbih(ī), fawailul lil-qāsiyati qulūbuhum min żikrillāh(i), ulā'ika fī ḍalālim mubīn(in).

پوءِ ڇا اهي ماڻهو جن جون دليون الله تعاليٰ اسلام جي دين لاءِ کوليون آهن ۽ پوءِ اهي پنهنجي پالڻهار کان روشني حاصل ڪن ٿا (اهي ماڻهو جن جون دليون پٿر جون آهن)؟ پوءِ انهن لاءِ ويل آهي جن جون دليون الله جي ياد ۾ ڄمي ويون آهن، اهي صاف گمراهي ۾ آهن.

اَللّٰهُ نَزَّلَ اَحْسَنَ الْحَدِيْثِ كِتٰبًا مُّتَشَابِهًا مَّثَانِيَۙ تَقْشَعِرُّ مِنْهُ جُلُوْدُ الَّذِيْنَ يَخْشَوْنَ رَبَّهُمْ ۚ ثُمَّ تَلِيْنُ جُلُوْدُهُمْ وَقُلُوْبُهُمْ اِلٰى ذِكْرِ اللّٰهِ ۗذٰلِكَ هُدَى اللّٰهِ يَهْدِيْ بِهٖ مَنْ يَّشَاۤءُ ۗوَمَنْ يُّضْلِلِ اللّٰهُ فَمَا لَهٗ مِنْ هَادٍ

allāhu nazzala aḥsanal-ḥadīṡi kitābam mutasyābiham maṡāniy(a), taqsya‘irru minhu julūdul-lażīna yakhsyauna rabbahum, ṡumma talīnu julūduhum wa qulūbuhum ilā żikrillāh(i), żālika hudallāhi yahdī bihī may yasyā'(u), wa may yuḍlilillāhu famā lahū min hād(in).

الله بهترين لفظ (يعني) هڪ ئي قرآن (ان جون آيتون) بار بار نازل ڪيون آهن، ان جي ڪري انهن جي چمڙي ڏڪي ٿي جيڪي پنهنجي رب کان ڊڄن ٿا، پوءِ جڏهن اهي الله کي ياد ڪن ٿا ته انهن جي چمڙي ۽ دليون سڪون حاصل ڪن ٿيون. اها الله جي هدايت آهي، ان ڪتاب سان جنهن کي چاهي ٿو هدايت ڪري ٿو. ۽ جنهن کي الله گمراھ ڪري ٿو، ان کي ڪو به هدايت نٿو ڪري سگهي.

اَفَمَنْ يَّتَّقِيْ بِوَجْهِهٖ سُوْۤءَ الْعَذَابِ يَوْمَ الْقِيٰمَةِ ۗوَقِيْلَ لِلظّٰلِمِيْنَ ذُوْقُوْا مَا كُنْتُمْ تَكْسِبُوْنَ

afamay yattaqī biwajhihī sū'al-‘ażābi yaumal-qiyāmah(ti), wa qīla liẓ-ẓālimīna żūqū mā kuntum taksibūn(a).

پوءِ ڇا اهي ماڻهو جيڪي پنهنجي چهري جي حفاظت ڪندا آهن، قيامت جي ڏينهن بڇڙي عذاب کان بچندا (انهن ايمان وارن وانگر جيڪي سزا جي تابع نه آهن)؟ ۽ ظالمن کي چيو ويو ته، پنهنجي ڪيل ڪم جي سزا چکو.

كَذَّبَ الَّذِيْنَ مِنْ قَبْلِهِمْ فَاَتٰىهُمُ الْعَذَابُ مِنْ حَيْثُ لَا يَشْعُرُوْنَ

każżabal-lażīna min qablihim fa'atāhumul-‘ażābu mi ḥaiṡu lā yasy‘urūn(a).

جيڪي انهن کان اڳ هئا تن (پيغمبرن کي) ڪوڙو چيو، پوءِ انهن تي اهڙي طرف کان عذاب آيو جنهن جو انهن کي گمان به نه هو.

فَاَذَاقَهُمُ اللّٰهُ الْخِزْيَ فِى الْحَيٰوةِ الدُّنْيَا ۚوَلَعَذَابُ الْاٰخِرَةِ اَكْبَرُ ۘ لَوْ كَانُوْا يَعْلَمُوْنَ

fa ażāqahumullāhul-khizya fil-ḥayātid-dun-yā, wa la‘ażābul-ākhirati akbar(u), lau kānū ya‘lamūn(a).

پوءِ الله انهن تي دنيا جي زندگي جي خواري مسلط ڪئي، ۽ بيشڪ آخرت جو عذاب تمام وڏو آهي، جيڪڏهن اهي ڄاڻن ها.

وَلَقَدْ ضَرَبْنَا لِلنَّاسِ فِيْ هٰذَا الْقُرْاٰنِ مِنْ كُلِّ مَثَلٍ لَّعَلَّهُمْ يَتَذَكَّرُوْنَۚ

wa laqad ḍarabnā lin-nāsi fī hāżal-qur'āni min kulli maṡalil la‘allahum yatażakkarūn(a).

۽ بيشڪ اسان هن قرآن ۾ انسانن لاءِ هر قسم جا مثال بيان ڪيا آهن ته جيئن اهي سبق حاصل ڪن.

قُرْاٰنًا عَرَبِيًّا غَيْرَ ذِيْ عِوَجٍ لَّعَلَّهُمْ يَتَّقُوْنَ

qur'ānan ‘arabiyyan gaira żī ‘iwajil la‘allahum yattaqūn(a).

(يعني) قرآن عربي زبان ۾ آهي، ان ۾ ڪا به ٽيڙائي ناهي ته جيئن اهي پرهيزگار ٿين.

ضَرَبَ اللّٰهُ مَثَلًا رَّجُلًا فِيْهِ شُرَكَاۤءُ مُتَشٰكِسُوْنَ وَرَجُلًا سَلَمًا لِّرَجُلٍ هَلْ يَسْتَوِيٰنِ مَثَلًا ۗ اَلْحَمْدُ لِلّٰهِ ۗبَلْ اَكْثَرُهُمْ لَا يَعْلَمُوْنَ

Ḍaraballāhu maṡalar rajulan fīhi syurakā'u mutasyākisūna wa rajulan salamal lirajulin hal yastawiyāni maṡalā(n), al-ḥamdu lillāh(i), bal akṡaruhum lā ya‘lamūn(a).

الله هڪ اهڙي ماڻهوءَ جو مثال بيان ڪري ٿو جنهن جا ڪيترائي ڀائيوار تڪرار ۾ هجن، ۽ هڪ غلام جو جيڪو مڪمل طور تي هڪ ئي ماڻهوءَ جو هجي. ڇا ٻئي غلام حالت ۾ برابر آهن؟ الله جي ساراهه آهي، پر انهن مان گهڻا نه ٿا ڄاڻن.

اِنَّكَ مَيِّتٌ وَّاِنَّهُمْ مَّيِّتُوْنَ ۖ

innaka mayyituw wa innahum mayyitūn(a).

بيشڪ، تون (محمد) مرندين ۽ اهي (به) مرندا.

ثُمَّ اِنَّكُمْ يَوْمَ الْقِيٰمَةِ عِنْدَ رَبِّكُمْ تَخْتَصِمُوْنَ ࣖ ۔

Ṡumma innakum yaumal-qiyāmati ‘inda rabbikum takhtaṣimūn(a).

پوءِ بيشڪ، قيامت جي ڏينهن، توهان پنهنجي رب جي اڳيان جهڳڙو ڪندا.

۞ فَمَنْ اَظْلَمُ مِمَّنْ كَذَبَ عَلَى اللّٰهِ وَكَذَّبَ بِالصِّدْقِ اِذْ جَاۤءَهٗۗ اَلَيْسَ فِيْ جَهَنَّمَ مَثْوًى لِّلْكٰفِرِيْنَ

faman aẓlamu mimman każaba ‘alallāhi wa każżaba biṣ-ṣidqi iż jā'ah(ū), alaisa fī jahannama maṡwal lil-kāfirīn(a).

پوءِ ان کان وڌيڪ ظالم ڪير آهي جيڪو الله تي ڪوڙ ٺاهي ۽ ان سچ کي رد ڪري جيڪو ان وٽ آيو آهي؟ ڇا دوزخ ڪافرن جي رهڻ جي جاءِ ناهي؟

وَالَّذِيْ جَاۤءَ بِالصِّدْقِ وَصَدَّقَ بِهٖٓ اُولٰۤىِٕكَ هُمُ الْمُتَّقُوْنَ

wal-lażī jā'a biṣ-ṣidqi wa ṣaddaqa bihī ulā'ika humul-muttaqūn(a).

۽ جيڪي ماڻهو (محمد ﷺ) سچائي آڻين ٿا ۽ جيڪي ان جي تصديق ڪن ٿا، اهي ئي پرهيزگار آهن.

لَهُمْ مَّا يَشَاۤءُوْنَ عِنْدَ رَبِّهِمْ ۗ ذٰلِكَ جَزَاۤءُ الْمُحْسِنِيْنَۚ

lahum mā yasyā'ūna ‘inda rabbihim, żālika jazā'ul-muḥsinīn(a).

جيڪي گھرندا آھن سو سندن پالڻھار وٽان ملندو آھي، نيڪي ڪندڙن جو بدلو اھو آھي.

لِيُكَفِّرَ اللّٰهُ عَنْهُمْ اَسْوَاَ الَّذِيْ عَمِلُوْا وَيَجْزِيَهُمْ اَجْرَهُمْ بِاَحْسَنِ الَّذِيْ كَانُوْا يَعْمَلُوْنَ

liyukaffirallāhu ‘anhum aswa'al-lażī ‘amilū wa yajziyahum ajrahum bi'aḥsanil-lażī kānū ya‘malūn(a).

ته جيئن الله انهن جا بدترين عمل جيڪي انهن ڪيا آهن انهن کي مٽائي ڇڏي ۽ انهن کي انهن جي ڪيل ڪمن کان بهتر بدلو ڏئي.

اَلَيْسَ اللّٰهُ بِكَافٍ عَبْدَهٗۗ وَيُخَوِّفُوْنَكَ بِالَّذِيْنَ مِنْ دُوْنِهٖۗ وَمَنْ يُّضْلِلِ اللّٰهُ فَمَا لَهٗ مِنْ هَادٍۚ

alaisallāhu bikāfin ‘abdah(ū), wa yukhawwifūnaka bil-lażīna min dūnih(ī), wa may yuḍlilillāhu famā lahū min hād(in).

ڇا الله پنهنجن ٻانهن لاءِ ڪافي ناهي؟ اهي توهان کي ان کان سواءِ ڪنهن ٻئي (عبادت) کان ڊيڄارين ٿا. جنهن کي الله گمراهه ڪري، ان کي ڪو به هدايت نٿو ڪري سگهي.

وَمَنْ يَّهْدِ اللّٰهُ فَمَا لَهٗ مِنْ مُّضِلٍّ ۗ اَلَيْسَ اللّٰهُ بِعَزِيْزٍ ذِى انْتِقَامٍ

wa may yahdillāhu famā lahū min muḍill(in), alaisallāhu bi‘azīzin żintiqām(in).

۽ جنهن کي الله هدايت ڏئي ٿو، ان کي ڪو به گمراھ نٿو ڪري سگهي. ڇا الله قادر مطلق ۽ سزا ڏيڻ جي طاقت رکندڙ ناهي؟

وَلَىِٕنْ سَاَلْتَهُمْ مَّنْ خَلَقَ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضَ لَيَقُوْلُنَّ اللّٰهُ ۗ قُلْ اَفَرَءَيْتُمْ مَّا تَدْعُوْنَ مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ اِنْ اَرَادَنِيَ اللّٰهُ بِضُرٍّ هَلْ هُنَّ كٰشِفٰتُ ضُرِّهٖٓ اَوْ اَرَادَنِيْ بِرَحْمَةٍ هَلْ هُنَّ مُمْسِكٰتُ رَحْمَتِهٖۗ قُلْ حَسْبِيَ اللّٰهُ ۗعَلَيْهِ يَتَوَكَّلُ الْمُتَوَكِّلُوْنَ

wa la'in sa'altahum man khalaqas-samāwāti wal-arḍa layaqūlunnallāh(u), qul afara'aitum mā tad‘ūna min dūnillāhi in arādaniyallāhu biḍurrin hal hunna kāsyifātu ḍurrihī au arādanī biraḥmatin hal hunna mumsikātu raḥmatih(ī), qul ḥasbiyallāh(u), ‘alaihi yatawakkalul-mutawakkilūn(a).

۽ بيشڪ، جيڪڏهن توهان انهن کان پڇو ته "آسمانن ۽ زمين کي ڪنهن پيدا ڪيو؟" ته ضرور جواب ڏيندا ته "الله." چئو ته پوءِ ڇا توهان کي خبر آهي ته توهان الله کان سواءِ جن جي عبادت ڪريو ٿا، جيڪڏهن الله مون تي ڪا مصيبت آڻڻ چاهي ته ڇا اهي ان مصيبت کي هٽائي سگهندا، يا جيڪڏهن الله مون تي ڪا رحمت ڪرڻ چاهي ته ڇا اهي سندس رحمت کي روڪي سگهن ٿا؟ چئو ته "مون لاءِ الله ڪافي آهي. جيڪي ڀروسو ڪن ٿا اهي ان جي اڳيان تسليم ٿين ٿا."

قُلْ يٰقَوْمِ اعْمَلُوْا عَلٰى مَكَانَتِكُمْ اِنِّيْ عَامِلٌ ۚفَسَوْفَ تَعْلَمُوْنَۙ

qul yā qaumi‘malū ‘alā makānatikum innī ‘āmil(un), fa saufa ta‘lamūn(a).

(محمد ﷺ) چئو ته اي منهنجي قوم! پنهنجي جاءِ تي عمل ڪريو، مان به (اهڙيءَ طرح) ڪريان ٿو. پوءِ توهان کي خبر پوندي.

مَنْ يَّأْتِيْهِ عَذَابٌ يُّخْزِيْهِ وَيَحِلُّ عَلَيْهِ عَذَابٌ مُّقِيْمٌ

may ya'tīhi ‘ażābuy yukhzīhi wa yaḥillu ‘alaihi ‘ażābum muqīm(un).

جنهن کي ذلت آميز عذاب ملندو ۽ ان تي دائمي عذاب نازل ٿيندو."

اِنَّآ اَنْزَلْنَا عَلَيْكَ الْكِتٰبَ لِلنَّاسِ بِالْحَقِّۚ فَمَنِ اهْتَدٰى فَلِنَفْسِهٖۚ وَمَنْ ضَلَّ فَاِنَّمَا يَضِلُّ عَلَيْهَا ۚوَمَآ اَنْتَ عَلَيْهِمْ بِوَكِيْلٍ ࣖ

innā anzalnā ‘alaikal-kitāba lin-nāsi bil-ḥaqq(i), fa manihtadā fa linafsih(ī), wa man ḍalla fa innamā yaḍillu ‘alaihā, wa mā anta ‘alaihim biwakīl(in).

بيشڪ اسان توهان تي ڪتاب (قرآن) نازل ڪيو آهي جيڪو ماڻهن لاءِ سچو آهي، جيڪو هدايت حاصل ڪري ٿو اهو پنهنجي لاءِ آهي، ۽ جيڪو گمراهه ٿئي ٿو اهو پنهنجي لاءِ گمراهي آهي، ۽ توهان انهن جا ذميوار نه آهيو.

اَللّٰهُ يَتَوَفَّى الْاَنْفُسَ حِيْنَ مَوْتِهَا وَالَّتِيْ لَمْ تَمُتْ فِيْ مَنَامِهَا ۚ فَيُمْسِكُ الَّتِيْ قَضٰى عَلَيْهَا الْمَوْتَ وَيُرْسِلُ الْاُخْرٰىٓ اِلٰٓى اَجَلٍ مُّسَمًّىۗ اِنَّ فِيْ ذٰلِكَ لَاٰيٰتٍ لِّقَوْمٍ يَّتَفَكَّرُوْنَ

allāhu yatawaffal-anfusa ḥīna mautihā wal-latī lam tamut fī manāmihā, fayumsikul-latī qaḍā ‘alaihal-mauta wa yursilul-ukhrā ilā ajalim musammā(n), inna fī żālika la'āyātil liqaumiy yatafakkarūn(a).

الله (ماڻهن جي) روحن کي انهن جي موت جي وقت قبضي ۾ وٺي ٿو ۽ جيڪي (ماڻهن جي) روحن کي ننڊ ۾ نه مرندا آهن، پوءِ جن (ماڻهن) لاءِ موت جو حڪم ڏنو آهي انهن جي روحن کي رکي ٿو ۽ ٻين کي هڪ مقرر مدت تائين آزاد ڪري ٿو، بيشڪ ان ۾ غور و فڪر ڪندڙ قوم لاءِ (الله جي عظمت جون) نشانيون آهن.

اَمِ اتَّخَذُوْا مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ شُفَعَاۤءَۗ قُلْ اَوَلَوْ كَانُوْا لَا يَمْلِكُوْنَ شَيْـًٔا وَّلَا يَعْقِلُوْنَ

amittakhażū min dūnillāhi syufa‘ā'(a), qul awalau kānū lā yamlikūna syai'aw wa lā ya‘qilūn(a).

يا الله کانسواءِ ٻيا مددگار وٺن ٿا؟ چؤ ته ڇا توهان انهن کي ان وقت به وٺو ٿا جڏهن انهن وٽ ڪجهه به ناهي ۽ اهي سمجهندا به نه آهن؟

قُلْ لِّلّٰهِ الشَّفَاعَةُ جَمِيْعًا ۗ لَهٗ مُلْكُ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِۗ ثُمَّ اِلَيْهِ تُرْجَعُوْنَ

qul lillāhisy-syafā‘atu jamī‘ā(n), lahū mulkus-samāwāti wal-arḍ(i), ṡumma ilaihi turja‘ūn(a).

چئو تہ مدد صرف الله جي آهي، آسمانن ۽ زمين جي بادشاهي سندس آهي، پوءِ اوھين ان ڏانهن موٽايا ويندؤ.

وَاِذَا ذُكِرَ اللّٰهُ وَحْدَهُ اشْمَـَٔزَّتْ قُلُوْبُ الَّذِيْنَ لَا يُؤْمِنُوْنَ بِالْاٰخِرَةِۚ وَاِذَا ذُكِرَ الَّذِيْنَ مِنْ دُوْنِهٖٓ اِذَا هُمْ يَسْتَبْشِرُوْنَ

wa iżā żukirallāhu waḥdahusyma'azzat qulūbul-lażīna lā yu'minūna bil-ākhirah(ti), wa iżā żukiral-lażīna min dūnihī iżā hum yastabsyirūn(a).

۽ جيڪڏهن صرف الله جو نالو ذڪر ڪيو وڃي ته پوءِ جيڪي آخرت تي يقين نٿا رکن انهن جون دليون تمام گهڻيون پريشان ٿينديون. جڏهن الله کان سواءِ ٻين ديوتائن جا نالا ذڪر ڪيا وڃن ٿا ته اهي اوچتو خوش ٿي وڃن ٿا.

قُلِ اللّٰهُمَّ فَاطِرَ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِ عٰلِمَ الْغَيْبِ وَالشَّهَادَةِ اَنْتَ تَحْكُمُ بَيْنَ عِبَادِكَ فِيْ مَا كَانُوْا فِيْهِ يَخْتَلِفُوْنَ

qulillāhumma fāṭiras-samāwāti wal-arḍi ‘ālimal-gaibi wasy-syahādati anta taḥkumu baina ‘ibādika fīmā kānū fīhi yakhtalifūn(a).

چئو تہ، ”اي الله، آسمانن ۽ زمين جا پيدا ڪندڙ، سڀ ڳُجهه ۽ حقيقي ڄاڻندڙ، تون ئي آهين جيڪو پنهنجن ٻانهن جي وچ ۾ فيصلو ڪرين ٿو جنهن تي اهي هميشه تڪرار ڪندا آهن.“

وَلَوْ اَنَّ لِلَّذِيْنَ ظَلَمُوْا مَا فِى الْاَرْضِ جَمِيْعًا وَّمِثْلَهٗ مَعَهٗ لَافْتَدَوْا بِهٖ مِنْ سُوْۤءِ الْعَذَابِ يَوْمَ الْقِيٰمَةِۗ وَبَدَا لَهُمْ مِّنَ اللّٰهِ مَا لَمْ يَكُوْنُوْا يَحْتَسِبُوْنَ

wa lau anna lil-lażīna ẓalamū mā fil-arḍi jamī‘aw wa miṡlahū ma‘ahū laftadau bihī min sū'il-‘ażābi yaumal-qiyāmah(ti), wa badā lahum minallāhi mā lam yakūnū yaḥtasibūn(a).

۽ جيڪڏهن ظالمن وٽ زمين تي سڀ ڪجهه هجي ۽ ان کان وڌيڪ به هجي ها ته اهي ضرور ان سان قيامت جي ڏينهن جي بڇڙي عذاب کان نجات حاصل ڪندا، ۽ انهن تي الله جي طرفان اهڙو عذاب ظاهر ٿيو جنهن جو انهن اڳ ڪڏهن به تصور نه ڪيو هو.

وَبَدَا لَهُمْ سَيِّاٰتُ مَا كَسَبُوْا وَحَاقَ بِهِمْ مَّا كَانُوْا بِهٖ يَسْتَهْزِءُوْنَ

wa badā lahum sayyi'ātu mā kasabū wa ḥāqa bihim mā kānū bihī yastahzi'ūn(a).

۽ انهن تي اهو ظاهر ٿي ويو ته انهن ڪهڙو بڇڙو ڪم ڪيو هو ۽ انهن تي ان شيءِ جو غلبو هو جنهن تي اهي هميشه مذاق ڪندا هئا.

فَاِذَا مَسَّ الْاِنْسَانَ ضُرٌّ دَعَانَاۖ ثُمَّ اِذَا خَوَّلْنٰهُ نِعْمَةً مِّنَّاۙ قَالَ اِنَّمَآ اُوْتِيْتُهٗ عَلٰى عِلْمٍ ۗبَلْ هِيَ فِتْنَةٌ وَّلٰكِنَّ اَكْثَرَهُمْ لَا يَعْلَمُوْنَ

fa'iżā massal-insāna ḍurrun da‘ānā ṡumma iżā khawwalnāhu ni‘matam minnā, qāla innamā ūtītuhū ‘alā ‘ilm(in), bal hiya fitnatuw wa lākinna akṡarahum lā ya‘lamūn(a).

پوءِ جڏهن ڪنهن ماڻهوءَ تي ڪا مصيبت ايندي آهي ته هو اسان کي سڏيندو آهي، پوءِ جڏهن اسين ان تي پنهنجي نعمت نازل ڪندا آهيون ته هو چوندو آهي ته، ”بيشڪ، مون کي هي نعمت صرف منهنجي عقل جي ڪري ملي آهي.“ حقيقت ۾، اهو هڪ آزمائش آهي، پر انهن مان گهڻا نه ٿا ڄاڻن.

قَدْ قَالَهَا الَّذِيْنَ مِنْ قَبْلِهِمْ فَمَآ اَغْنٰى عَنْهُمْ مَّا كَانُوْا يَكْسِبُوْنَ

qad qālahal-lażīna min qablihim famā agnā ‘anhum mā kānū yaksibūn(a).

بيشڪ جيڪي ماڻهو انهن کان اڳ هي چئي چڪا آهن، انهن کي اهو ڪم نه ايندو جيڪو اهي ڪندا هئا.

فَاَصَابَهُمْ سَيِّاٰتُ مَا كَسَبُوْا ۗوَالَّذِيْنَ ظَلَمُوْا مِنْ هٰٓؤُلَاۤءِ سَيُصِيْبُهُمْ سَيِّاٰتُ مَا كَسَبُوْا ۙوَمَا هُمْ بِمُعْجِزِيْنَ

fa'aṣābahum sayyi'ātu mā kasabū, wal-lażīna ẓalamū min hā'ulā'i sayuṣībuhum sayyi'ātu mā kasabū, wa mā hum bimu‘jizīn(a).

پوءِ انهن کي انهن جي ڪرتوتن جي بڇڙي نتيجي جي سزا ملي ۽ انهن مان ظالمن کي به انهن جي ڪرتوتن جي بڇڙي نتيجي جي سزا ملندي ۽ اهي بچي نه سگهندا.

اَوَلَمْ يَعْلَمُوْٓا اَنَّ اللّٰهَ يَبْسُطُ الرِّزْقَ لِمَنْ يَّشَاۤءُ وَيَقْدِرُ ۗاِنَّ فِيْ ذٰلِكَ لَاٰيٰتٍ لِّقَوْمٍ يُّؤْمِنُوْنَ ࣖ

awalam ya‘lamū annallāha yabsuṭur-rizqa limay yasyā'u wa yaqdir(u), inna fī żālika la'āyātil liqaumiy yu'minūn(a).

۽ ڇا اهي نه ٿا ڄاڻن ته الله جنهن لاءِ چاهي ٿو رزق وڌائي ٿو ۽ (جنهن لاءِ چاهي ٿو) تنگ ڪري ٿو، بيشڪ ان ۾ ايمان واري قوم لاءِ (الله جي قدرت جون) نشانيون آهن.

۞ قُلْ يٰعِبَادِيَ الَّذِيْنَ اَسْرَفُوْا عَلٰٓى اَنْفُسِهِمْ لَا تَقْنَطُوْا مِنْ رَّحْمَةِ اللّٰهِ ۗاِنَّ اللّٰهَ يَغْفِرُ الذُّنُوْبَ جَمِيْعًا ۗاِنَّهٗ هُوَ الْغَفُوْرُ الرَّحِيْمُ

qul yā ‘ibādiyal-lażīna asrafū ‘alā anfusihim lā taqnaṭū mir raḥmatillāh(i), innallāha yagfiruż-żunūba jamī‘ā(n), innahū huwal-gafūrur-raḥīm(u).

چئو تہ اي منهنجا ٻانھا جيڪي پاڻ تي حد کان وڌي وڃو ٿا! الله جي رحمت کان نااميد نہ ٿيو، بيشڪ الله سڀني جا گناھ معاف ڪري ٿو، بيشڪ اھو بخشڻھار ۽ رحم ڪندڙ آھي.

وَاَنِيْبُوْٓا اِلٰى رَبِّكُمْ وَاَسْلِمُوْا لَهٗ مِنْ قَبْلِ اَنْ يَّأْتِيَكُمُ الْعَذَابُ ثُمَّ لَا تُنْصَرُوْنَ

wa anībū ilā rabbikum wa aslimū lahū min qabli ay ya'tiyakumul-‘ażābu ṡumma lā tunṣarūn(a).

۽ پنهنجي پالڻهار ڏانهن موٽي وڃو ۽ سندس فرمانبردار ٿيو ان کان اڳ جو توهان تي عذاب اچي، پوءِ توهان جي مدد نه ڪئي ويندي.

وَاتَّبِعُوْٓا اَحْسَنَ مَآ اُنْزِلَ اِلَيْكُمْ مِّنْ رَّبِّكُمْ مِّنْ قَبْلِ اَنْ يَّأْتِيَكُمُ الْعَذَابُ بَغْتَةً وَّاَنْتُمْ لَا تَشْعُرُوْنَ ۙ

wattabi‘ū aḥsana mā unzila ilaikum mir rabbikum min qabli ay ya'tiyakumul ‘ażābu bagtataw wa antum lā tasy‘urūn(a).

۽ جيترو ٿي سگهي ان جي پيروي ڪريو جيڪو توهان جي پالڻهار کان توهان ڏانهن نازل ڪيو ويو آهي (قرآن) ان کان اڳ جو توهان تي اوچتو عذاب اچي ۽ توهان کي خبر به نه هجي.

اَنْ تَقُوْلَ نَفْسٌ يّٰحَسْرَتٰى عَلٰى مَا فَرَّطْتُّ فِيْ جَنْۢبِ اللّٰهِ وَاِنْ كُنْتُ لَمِنَ السّٰخِرِيْنَۙ

an taqūla yā ḥasratā ‘alā mā farraṭṭu fī jambillāhi wa in kuntu laminas-sākhirīn(a).

ته جيئن ڪو به اهو نه چوي ته مون کي الله جي (پنهنجي فرضن کي پورو ڪرڻ) ۾ منهنجي غفلت تي ڪيترو افسوس آهي، ۽ بيشڪ مان (الله جي دين جو) مذاق اڏائيندڙن مان آهيان.

اَوْ تَقُوْلَ لَوْ اَنَّ اللّٰهَ هَدٰىنِيْ لَكُنْتُ مِنَ الْمُتَّقِيْنَ ۙ

au taqūla lau annallāha hadānī lakuntu minal-muttaqīn(a).

يا (ائين نه ٿئي جو) ڪو چوي ته جيڪڏهن الله مون کي هدايت ڪري ها ته مان پرهيزگارن مان هجان ها.

اَوْ تَقُوْلَ حِيْنَ تَرَى الْعَذَابَ لَوْ اَنَّ لِيْ كَرَّةً فَاَكُوْنَ مِنَ الْمُحْسِنِيْنَ

au taqūla ḥīna taral-‘ażāba lau anna lī karratan fa akūna minal-muḥsinīn(a).

يا (ائين نه ٿئي جو) ڪو ماڻهو عذاب ڏسڻ وقت چوي ته جيڪڏهن مون کي (دنيا ۾) واپس اچڻ جو موقعو ملي ها ته مان ضرور نيڪوڪارن مان هجان ها.

بَلٰى قَدْ جَاۤءَتْكَ اٰيٰتِيْ فَكَذَّبْتَ بِهَا وَاسْتَكْبَرْتَ وَكُنْتَ مِنَ الْكٰفِرِيْنَ

balā qad jā'atka āyātī fa każżabta bihā wastakbarta wa kunta minal-kāfirīn(a).

بيشڪ منهنجي خبر توهان وٽ آئي آهي، پر توهان ان کي ڪوڙو ڪيو ٿا، بلڪه فخر ڪيو ٿا ۽ ڪافرن مان آهيو“.

وَيَوْمَ الْقِيٰمَةِ تَرَى الَّذِيْنَ كَذَبُوْا عَلَى اللّٰهِ وُجُوْهُهُمْ مُّسْوَدَّةٌ ۗ اَلَيْسَ فِيْ جَهَنَّمَ مَثْوًى لِّلْمُتَكَبِّرِيْنَ

wa yaumal-qiyāmati taral-lażīna każabū ‘alallāhi wujūhuhum muswaddah(tun), alaisa fī jahannama maṡwal lil-mutakabbirīn(a).

۽ قيامت جي ڏينهن توهان انهن کي ڏسندا جن الله تي ڪوڙ ڳالهايو، انهن جا منهن ڪارا هوندا. ڇا دوزخ انهن ماڻهن جي جاءِ ناهي جيڪي جيئڻ تي فخر ڪن ٿا؟

وَيُنَجِّى اللّٰهُ الَّذِيْنَ اتَّقَوْا بِمَفَازَتِهِمْۖ لَا يَمَسُّهُمُ السُّوْۤءُ وَلَا هُمْ يَحْزَنُوْنَ

wa yunajjillāhul-lażīnattaqau bimafāzatihim, lā yamassuhumus-sū'u wa lā hum yaḥzanūn(a).

۽ الله پرهيزگارن کي انهن جي فتح سان بچائيندو، انهن کي نه عذاب ڇهندو ۽ نه اهي غمگين ٿيندا.

اَللّٰهُ خَالِقُ كُلِّ شَيْءٍ ۙوَّهُوَ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ وَّكِيْلٌ

allāhu khāliqu kulli syai'(in), wa huwa ‘alā kulli syai'iw wakīl(un).

الله هر شيءِ جو خالق آهي ۽ هو هر شيءِ جو پالڻهار آهي.

لَهٗ مَقَالِيْدُ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِۗ وَالَّذِيْنَ كَفَرُوْا بِاٰيٰتِ اللّٰهِ اُولٰۤىِٕكَ هُمُ الْخٰسِرُوْنَ ࣖ

lahū maqālīdus-samāwāti wal-arḍ(i), wal-lażīna kafarū bi'āyātillāhi ulā'ika humul-khāsirūn(a).

آسمانن ۽ زمين جون ڪنجيون ان جون آهن، ۽ جيڪي الله جي آيتن جو انڪار ڪن ٿا، اهي ئي نقصان وارا آهن.

قُلْ اَفَغَيْرَ اللّٰهِ تَأْمُرُوْۤنِّيْٓ اَعْبُدُ اَيُّهَا الْجٰهِلُوْنَ

qul afagairallāhi ta'murūnnī a‘budu ayyuhal-jāhilūn(a).

(اي پيغمبر!) چؤ ته اي جاهلو ماڻهوو، ڇا توهان مون کي الله کان سواءِ ڪنهن ٻئي جي عبادت ڪرڻ جو حڪم ڏيو ٿا؟

وَلَقَدْ اُوْحِيَ اِلَيْكَ وَاِلَى الَّذِيْنَ مِنْ قَبْلِكَۚ لَىِٕنْ اَشْرَكْتَ لَيَحْبَطَنَّ عَمَلُكَ وَلَتَكُوْنَنَّ مِنَ الْخٰسِرِيْنَ

wa laqad ūḥiya ilaika wa ilal-lażīna min qablik(a), la'in asyrakta layaḥbaṭanna ‘amaluka wa latakūnanna minal-khāsirīn(a).

۽ بيشڪ تو ڏانهن ۽ تو کان اڳ وارن (پيغمبرن) ڏانهن وحي ڪئي وئي آهي ته جيڪڏهن تون (الله سان) شريڪ مقرر ڪندين ته ضرور تنهنجا عمل ضايع ٿي ويندا ۽ ضرور نقصان وارن مان ٿيندين.

بَلِ اللّٰهَ فَاعْبُدْ وَكُنْ مِّنَ الشّٰكِرِيْنَ

balillāha fa‘bud wa kum minasy-syākirīn(a).

تنهن ڪري، صرف الله کي ئي عبادت ڪرڻ ڏيو ۽ شڪرگذارن مان ٿيو“.

وَمَا قَدَرُوا اللّٰهَ حَقَّ قَدْرِهٖۖ وَالْاَرْضُ جَمِيْعًا قَبْضَتُهٗ يَوْمَ الْقِيٰمَةِ وَالسَّمٰوٰتُ مَطْوِيّٰتٌۢ بِيَمِيْنِهٖ ۗسُبْحٰنَهٗ وَتَعٰلٰى عَمَّا يُشْرِكُوْنَ

wa mā qadarullāha ḥaqqa qadrih(ī), wal-arḍu jamī‘an qabḍatuhū yaumal-qiyāmati was-samāwātu maṭwiyyātum biyamīnih(ī), subḥānahū wa ta‘ālā ‘ammā yusyrikūn(a).

۽ اهي الله جي شان اهڙي طرح نه ٿا بيان ڪن جيئن انهن کي ڪرڻ گهرجي، جيتوڻيڪ قيامت جي ڏينهن سڄي زمين سندس هٿ ۾ هوندي ۽ آسمان سندس ساڄي هٿ سان ويڙهيل هوندا. هو پاڪ آهي ۽ ان کان بلند آهي جيڪو اهي هڪ ٻئي سان شريڪ ڪن ٿا.

وَنُفِخَ فِى الصُّوْرِ فَصَعِقَ مَنْ فِى السَّمٰوٰتِ وَمَنْ فِى الْاَرْضِ اِلَّا مَنْ شَاۤءَ اللّٰهُ ۗ ثُمَّ نُفِخَ فِيْهِ اُخْرٰى فَاِذَا هُمْ قِيَامٌ يَّنْظُرُوْنَ

wa nufikha fiṣ-ṣūri faṣa‘iqa man fis-samāwāti wa man fil-arḍi illā man syā'allāh(u), ṡumma nufikha fīhi ukhrā fa'iżā hum qiyāmuy yanẓurūn(a).

۽ صور ڦوڪيو ويو، پوءِ آسمانن ۽ زمين ۾ سڀ (جاندار) مري ويا سواءِ انهن جي جن کي الله چاهيو، پوءِ ٻيهر صور ڦوڪيو ويو، پوءِ اهي فوراً (الله جي فيصلي جي) انتظار ۾ (پنهنجن قبرن مان) اٿيا.

وَاَشْرَقَتِ الْاَرْضُ بِنُوْرِ رَبِّهَا وَوُضِعَ الْكِتٰبُ وَجِايْۤءَ بِالنَّبِيّٖنَ وَالشُّهَدَاۤءِ وَقُضِيَ بَيْنَهُمْ بِالْحَقِّ وَهُمْ لَا يُظْلَمُوْنَ

wa asyraqatil-arḍu binūri rabbihā wa wuḍi‘al-kitābu wa jī'a bin-nabiyyīna wasy-syuhadā'i wa quḍiya bainahum bil-ḥaqqi wa hum lā yuẓlamūn(a).

۽ زمين (مُحشَر جو ميدان) پنهنجي پالڻهار جي نور سان روشن ٿي ويندي؛ ۽ (هر هڪ کي) (انهن جي عملن جا) ڪتاب ڏنا ويندا، نبي ۽ شاهد آندا ويندا، ۽ انهن جي وچ ۾ انصاف سان فيصلو ڪيو ويندو، ۽ انهن تي ظلم نه ڪيو ويندو.

وَوُفِّيَتْ كُلُّ نَفْسٍ مَّا عَمِلَتْ وَهُوَ اَعْلَمُ بِمَا يَفْعَلُوْنَ ࣖ

wa wuffiyat kullu nafsim mā ‘amilat wa huwa a‘lamu bimā yaf‘alūn(a).

۽ هر نفس کي سندس عملن جي مطابق پورو پورو بدلو ڏنو ويندو ۽ هو انهن جي عملن کي چڱي طرح ڄاڻي ٿو.

وَسِيْقَ الَّذِيْنَ كَفَرُوْٓا اِلٰى جَهَنَّمَ زُمَرًا ۗحَتّٰىٓ اِذَا جَاۤءُوْهَا فُتِحَتْ اَبْوَابُهَا وَقَالَ لَهُمْ خَزَنَتُهَآ اَلَمْ يَأْتِكُمْ رُسُلٌ مِّنْكُمْ يَتْلُوْنَ عَلَيْكُمْ اٰيٰتِ رَبِّكُمْ وَيُنْذِرُوْنَكُمْ لِقَاۤءَ يَوْمِكُمْ هٰذَا ۗقَالُوْا بَلٰى وَلٰكِنْ حَقَّتْ كَلِمَةُ الْعَذَابِ عَلَى الْكٰفِرِيْنَ

wasīqal-lażīna kafarū ilā jahannama zumarā(n), ḥattā iżā jā'ūhā futiḥat abwābuhā wa qāla lahum khazanatuhā alam ya'tikum rusulum minkum yatlūna ‘alaikum āyāti rabbikum wa yunżirūnakum liqā'a yaumikum hāżā, qālū balā wa lākin ḥaqqat kalimatul-‘ażābi ‘alal-kāfirīn(a).

جيڪي ماڻهو ڪافر آهن انهن کي ٽولن ۾ جهنم ڏانهن وٺي ويندا آهن. ايتري قدر جو جڏهن اهي ان (دوزخ) وٽ پهتا ته دروازا کوليا ويا ۽ محافظ انهن کي چيو ته ڇا توهان مان ڪڏهن به اهڙا رسول نه آيا هئا جيڪي توهان جي رب جون آيتون پڙهندا هئا ۽ توهان کي توهان جي ڏينهن جي ملاقات کان ڊيڄاريندا هئا؟ انهن جواب ڏنو ته ها، آهي، پر سزا جو حڪم ضرور ڪافرن تي لاڳو ٿئي ٿو.

قِيْلَ ادْخُلُوْٓا اَبْوَابَ جَهَنَّمَ خٰلِدِيْنَ فِيْهَا ۚفَبِئْسَ مَثْوَى الْمُتَكَبِّرِيْنَ

qīladkhulū abwāba jahannama khālidīna fīhā, fa bi'sa maṡwal-mutakabūbirīn(a).

(انهن کي) چيو ويو ته، دوزخ جي دروازن مان داخل ٿيو، (اوھين) ان ۾ هميشه رهندا، پوءِ (دوزخ) فخر ڪندڙن لاءِ بدترين جاءِ آهي.

وَسِيْقَ الَّذِيْنَ اتَّقَوْا رَبَّهُمْ اِلَى الْجَنَّةِ زُمَرًا ۗحَتّٰىٓ اِذَا جَاۤءُوْهَا وَفُتِحَتْ اَبْوَابُهَا وَقَالَ لَهُمْ خَزَنَتُهَا سَلٰمٌ عَلَيْكُمْ طِبْتُمْ فَادْخُلُوْهَا خٰلِدِيْنَ

wasīqal-lażīnattaqau rabbahum ilal-jannati zumarā(n), ḥattā iżā jā'ūhā wa futiḥat abwābuhā wa qāla lahum khazanatuhā salāmun ‘alaikum ṭibtum fadkhulūhā khālidīn(a).

۽ جيڪي پنهنجي پالڻهار کان ڊڄن ٿا، تن کي ٽوليون ٽوليون ڪري جنت ڏانهن آندو ويندو. ايتري قدر جو جڏهن اهي ان (جنت) تي پهتا ۽ ان جا دروازا کوليا ويا، ته نگهبان انهن کي چيو ته توهان تي ڀلائي هجي، توهان تي برڪت هجي! پوءِ اندر اچو، توهان ان ۾ هميشه رهندا.

وَقَالُوا الْحَمْدُ لِلّٰهِ الَّذِيْ صَدَقَنَا وَعْدَهٗ وَاَوْرَثَنَا الْاَرْضَ نَتَبَوَّاُ مِنَ الْجَنَّةِ حَيْثُ نَشَاۤءُ ۚفَنِعْمَ اَجْرُ الْعٰمِلِيْنَ

wa qālul-ḥamdu lillāhil-lażī ṣadaqanā wa‘dahū wa auraṡanal-arḍa natabawwa'u minal-jannati ḥaiṡu nasyā'(u), fani‘ma ajrul-‘āmilīn(a).

۽ چيائون ته: ”الله جو شڪر آهي جنهن اسان سان پنهنجو واعدو پورو ڪيو ۽ اسان کي هي گهر ڏنو، ۽ اسان کي جنت ۾ جتي چاهيون رهڻ جي اجازت ڏني وئي آهي.“ پوءِ (اهو) نيڪ ڪم ڪندڙن لاءِ بهترين بدلو آهي.

وَتَرَى الْمَلٰۤىِٕكَةَ حَاۤفِّيْنَ مِنْ حَوْلِ الْعَرْشِ يُسَبِّحُوْنَ بِحَمْدِ رَبِّهِمْۚ وَقُضِيَ بَيْنَهُمْ بِالْحَقِّ وَقِيْلَ الْحَمْدُ لِلّٰهِ رَبِّ الْعٰلَمِيْنَ ࣖ

wa taral-malā'ikata ḥāffīna min ḥaulil-‘arsyi yusabbiḥūna biḥamdi rabbihim, wa quḍiya bainahum bil-ḥaqqi wa qīlal-ḥamdu lillāhi rabbil-‘ālamīn(a).

۽ (محمد ﷺ) ملائڪن کي عرش جي چوڌاري گهيريل ڏسندين، پنهنجي پالڻهار جي تعريف سان تسبيح بيان ڪري رهيا آهن، پوءِ انهن (الله جي ٻانهن) جي وچ ۾ انصاف سان فيصلو ڪيو ويو ۽ چيو ويو ته، "تمام تعريف الله لاءِ آهي جيڪو سڀني جهانن جو پالڻهار آهي."