قُلْ اُوْحِيَ اِلَيَّ اَنَّهُ اسْتَمَعَ نَفَرٌ مِّنَ الْجِنِّ فَقَالُوْٓا اِنَّا سَمِعْنَا قُرْاٰنًا عَجَبًاۙ

qul ūḥiya ilayya annahustama‘a nafarum minal-jinni fa qālū innā sami‘nā qur'ānan ‘ajabā(n).

(اي پيغمبر) چؤ ته مون تي وحي ڪئي وئي آهي ته جنن جي هڪ جماعت (قرآن) ٻڌو آهي، پوءِ انهن چيو ته اسان هڪ عجيب تلاوت (قرآن) ٻڌي آهي.

يَّهْدِيْٓ اِلَى الرُّشْدِ فَاٰمَنَّا بِهٖۗ وَلَنْ نُّشْرِكَ بِرَبِّنَآ اَحَدًاۖ

yahdī ilar-rusydi fa'āmannā bih(ī), wa lan nusyrika birabbinā aḥadā(n).

جيڪو اسان کي سڌي رستي ڏانهن هدايت ڪري ٿو، پوءِ اسين ان تي ايمان آڻيون ٿا. ۽ اسين ڪڏهن به پنهنجي پالڻهار سان ڪنهن به شيءِ کي شريڪ نه ڪنداسين.

وَّاَنَّهٗ تَعٰلٰى جَدُّ رَبِّنَا مَا اتَّخَذَ صَاحِبَةً وَّلَا وَلَدًاۖ

wa annahū ta‘ālā jaddu rabbinā mattakhaża ṣāḥibataw wa lā waladā(n).

۽ بيشڪ اسان جي پالڻهار جي شان تمام بلند آهي، سندس ڪا زال ۽ اولاد ناهي.

وَّاَنَّهٗ كَانَ يَقُوْلُ سَفِيْهُنَا عَلَى اللّٰهِ شَطَطًاۖ

wa annahū kāna yaqūlu safīhunā ‘alallāhi syaṭaṭā(n).

۽ بيشڪ اسان مان بيوقوف ماڻهو هميشه الله جي آڏو حد کان ٻاهر (ڳالهيون) چوندا هئا.

وَّاَنَّا ظَنَنَّآ اَنْ لَّنْ تَقُوْلَ الْاِنْسُ وَالْجِنُّ عَلَى اللّٰهِ كَذِبًاۙ

wa annā ẓanannā allan taqūlal-insu wal-jinnu ‘alallāhi każibā(n).

۽ بيشڪ اسان جو خيال هو ته نه انسان ۽ نه جن الله تي ڪوڙي ڳالهه چوندا.

وَّاَنَّهٗ كَانَ رِجَالٌ مِّنَ الْاِنْسِ يَعُوْذُوْنَ بِرِجَالٍ مِّنَ الْجِنِّ فَزَادُوْهُمْ رَهَقًاۖ

wa annahū kāna rijālum minal insi ya‘ūżūna birijālim minal-jinni fa zādūhum rahaqā(n).

۽ بيشڪ انسانن مان ڪجھ اهڙا به هئا جيڪي ڪجهه انسانن کان جنن کان پناهه گهري رهيا هئا، پر انهن (جنن) انهن (انسانن) کي وڌيڪ گمراھ ڪيو.

وَّاَنَّهُمْ ظَنُّوْا كَمَا ظَنَنْتُمْ اَنْ لَّنْ يَّبْعَثَ اللّٰهُ اَحَدًاۖ

wa annahum ẓannū kamā ẓanantum allay yab‘aṡallāhu aḥadā(n).

۽ بيشڪ اهي (جن) توهان (مڪي جي مشرڪن) وانگر سمجهن ٿا جيڪي اهو به سمجهن ٿا ته الله ڪنهن کي به (قيامت جي ڏينهن) ٻيهر نه جياريندو.

وَّاَنَّا لَمَسْنَا السَّمَاۤءَ فَوَجَدْنٰهَا مُلِئَتْ حَرَسًا شَدِيْدًا وَّشُهُبًاۖ

wa annā lamasnas-samā'a fa wajadnāhā muli'at ḥarasan syadīdaw wa syuhubā(n).

۽ بيشڪ اسان (جنن) آسمان (جي رازن) کي ڄاڻڻ جي ڪوشش ڪئي، پوءِ اسان ان کي مضبوط محافظن ۽ باهه وارن تيرن سان ڀريل ڏٺو.

وَّاَنَّا كُنَّا نَقْعُدُ مِنْهَا مَقَاعِدَ لِلسَّمْعِۗ فَمَنْ يَّسْتَمِعِ الْاٰنَ يَجِدْ لَهٗ شِهَابًا رَّصَدًاۖ

wa annā kunnā naq‘udu minhā maqā‘ida lis-sam‘(i), famay yastami‘il-āna yajid lahū syihābar raṣadā(n).

۽ بيشڪ اسين (جن) آسمان ۾ ڪيترن ئي هنڌن تي قبضو ڪري (خبرن تي) ٻڌڻ جي قابل هئاسين. پر هاڻي جيڪو به (اهڙي طرح) ٻڌڻ جي ڪوشش ڪندو (ته) ضرور (ان کي ساڙڻ لاءِ) باهه جا تير لڪيل ڳوليندو.

وَّاَنَّا لَا نَدْرِيْٓ اَشَرٌّ اُرِيْدَ بِمَنْ فِى الْاَرْضِ اَمْ اَرَادَ بِهِمْ رَبُّهُمْ رَشَدًاۙ

wa annā lā nadrī asyarrun urīda biman fil-arḍi am arāda bihim rabbuhum rasyadā(n).

۽ بيشڪ، اسان (جن) نٿا ڄاڻون (هن تحفظ جي موجودگي) ته ڇا زمين تي ماڻهو برائي چاهين ٿا يا انهن جو رب انهن لاءِ ڀلائي چاهي ٿو.

وَّاَنَّا مِنَّا الصّٰلِحُوْنَ وَمِنَّا دُوْنَ ذٰلِكَۗ كُنَّا طَرَاۤىِٕقَ قِدَدًاۙ

wa annā minnaṣ-ṣāliḥūna wa minnā dūna żālik(a), kunnā ṭarā'iqa qidadā(n).

۽ بيشڪ اسان (جنن) ۾ ڪجھ نيڪ ۽ ڪجھ مخالف آهن، ۽ اسين مختلف رستن تي هلون ٿا.

وَّاَنَّا ظَنَنَّآ اَنْ لَّنْ نُّعْجِزَ اللّٰهَ فِى الْاَرْضِ وَلَنْ نُّعْجِزَهٗ هَرَبًاۖ

wa annā ẓanannā allan nu‘jizallāha fil-arḍi wa lan nu‘jizahū harabā(n).

۽ بيشڪ اسان (جنن) اهو گمان ڪيو هو ته اسين زمين تي الله (جي طاقت) کان نه بچي سگهنداسين ۽ نه ئي ان کان بچي سگهنداسين.

وَّاَنَّا لَمَّا سَمِعْنَا الْهُدٰىٓ اٰمَنَّا بِهٖۗ فَمَنْ يُّؤْمِنْۢ بِرَبِّهٖ فَلَا يَخَافُ بَخْسًا وَّلَا رَهَقًاۖ

wa annā lammā sami‘nal-hudā āmannā bih(ī), famay yu'mim birabbihī falā yakhāfu bakhsaw wa lā rahaqā(n).

۽ بيشڪ، جڏهن اسان (جنن) هدايت (قرآن جي) ٻڌي، اسان ان تي ايمان آندو. تنهن ڪري جيڪو به خدا تي ايمان رکي ٿو، ان کي نقصان يا گناهه کان ڊڄڻ جي ڪا ضرورت ناهي.

وَّاَنَّا مِنَّا الْمُسْلِمُوْنَ وَمِنَّا الْقٰسِطُوْنَۗ فَمَنْ اَسْلَمَ فَاُولٰۤىِٕكَ تَحَرَّوْا رَشَدًا

wa annā minnal-muslimūna wa minnal-qāsiṭūn(a), faman aslama fa ulā'ika taḥarrau rasyadā(n).

۽ اسان مان ڪي مسلمان آهن ۽ ڪي حق کان منحرف آهن. جيڪي مسلمان آهن انهن سڌي واٽ اختيار ڪئي آهي.

وَاَمَّا الْقٰسِطُوْنَ فَكَانُوْا لِجَهَنَّمَ حَطَبًاۙ

wa ammal-qāsiṭūna fa kānū lijahannama ḥaṭabā(n).

۽ جيڪي ماڻهو حق کان منحرف ٿين ٿا، اهي دوزخ جو ايندھن بڻجن ٿا."

وَّاَنْ لَّوِ اسْتَقَامُوْا عَلَى الطَّرِيْقَةِ لَاَسْقَيْنٰهُمْ مَّاۤءً غَدَقًاۙ

wa allawistaqāmū ‘alaṭ-ṭarīqati la'asqaināhum mā'an gadaqā(n).

۽ جيڪڏهن اهي انهيءَ رستي (اسلامي دين) تي سڌو هلندا رهن ها ته اسان انهن کي ڪافي پاڻي ڏيون ها.

لِّنَفْتِنَهُمْ فِيْهِۗ وَمَنْ يُّعْرِضْ عَنْ ذِكْرِ رَبِّهٖ يَسْلُكْهُ عَذَابًا صَعَدًاۙ

linaftinahum fīh(i), wa may yu‘riḍ ‘an żikri rabbihī yasluk-hu ‘ażāban ṣa‘adā(n).

انهيءَ طرح اسين انهن کي آزمائينداسين، ۽ جيڪو به پنهنجي پالڻهار جي ڊيڄارڻ کان منهن موڙيندو، تنهن کي ضرور الله سخت عذاب ۾ وجهندو.

وَّاَنَّ الْمَسٰجِدَ لِلّٰهِ فَلَا تَدْعُوْا مَعَ اللّٰهِ اَحَدًاۖ

wa annal-masājida lillāhi falā tad‘ū ma‘allāhi aḥadā(n).

۽ بيشڪ مسجدون الله لاءِ آهن، تنهن ڪري ان ۾ الله کان سواءِ ڪنهن جي عبادت نه ڪريو.

وَّاَنَّهٗ لَمَّا قَامَ عَبْدُ اللّٰهِ يَدْعُوْهُ كَادُوْا يَكُوْنُوْنَ عَلَيْهِ لِبَدًاۗ ࣖ

wa annahū lammā qāma ‘abdullāhi yad‘ūhu kādū yakūnūna ‘alaihi libadā(n).

۽ بيشڪ، جڏهن الله جو ٻانهو (محمد ﷺ) سندس عبادت ڪرڻ لاءِ بيٺو (نماز پڙهڻ لاءِ)، اهي (جن) سندس چوڌاري گڏ ٿي ويا.

قُلْ اِنَّمَآ اَدْعُوْا رَبِّيْ وَلَآ اُشْرِكُ بِهٖٓ اَحَدًا

qul innamā ad‘ū rabbī wa lā usyriku bihī aḥadā(n).

(اي پيغمبر) چؤ ته، ”بيشڪ آئون صرف پنهنجي پالڻهار جي عبادت ڪريان ٿو ۽ ان سان ڪنهن کي به شريڪ نٿو ڪريان.“

قُلْ اِنِّيْ لَآ اَمْلِكُ لَكُمْ ضَرًّا وَّلَا رَشَدًا

qul innī lā amliku lakum ḍarraw wa lā rasyadā(n).

(محمد ﷺ) چئو ته، مون ۾ توهان کي نقصان پهچائڻ يا ڀلائي پهچائڻ جي طاقت ناهي.

قُلْ اِنِّيْ لَنْ يُّجِيْرَنِيْ مِنَ اللّٰهِ اَحَدٌ ەۙ وَّلَنْ اَجِدَ مِنْ دُوْنِهٖ مُلْتَحَدًا ۙ

qul innī lay yujīranī minallāhi aḥad(un), wa lan ajida min dūnihī multaḥadā(n).

(اي محمد ﷺ) چئو ته: ”بيشڪ، مون کي الله کان ڪجهه به بچائي نٿو سگهي، ۽ مان ان کان سواءِ ڪا به پناهه نه لهندس.

اِلَّا بَلٰغًا مِّنَ اللّٰهِ وَرِسٰلٰتِهٖۗ وَمَنْ يَّعْصِ اللّٰهَ وَرَسُوْلَهٗ فَاِنَّ لَهٗ نَارَ جَهَنَّمَ خٰلِدِيْنَ فِيْهَآ اَبَدًاۗ

illā balāgam minallāhi wa risālātih(ī), wa may ya‘ṣillāha wa rasūlahū fa inna lahū nāra jahannama khālidīna fīhā abadā(n).

(مان صرف) الله ۽ سندس پيغام جي طرفان (ڊيڄاريندڙ) پهچائي رهيو آهيان. ۽ جيڪو به الله ۽ سندس رسول جي نافرماني ڪندو ان کي ضرور دوزخ جي سزا ملندي، اهي اتي هميشه رهندا.

حَتّٰىٓ اِذَا رَاَوْا مَا يُوْعَدُوْنَ فَسَيَعْلَمُوْنَ مَنْ اَضْعَفُ نَاصِرًا وَّاَقَلُّ عَدَدًاۗ

Ḥattā iżā ra'au mā yū‘adūna fasaya‘lamūna man aḍ‘afu nāṣiraw wa aqallu ‘adadā(n).

انهيءَ لاءِ ته جڏهن اهي (عذاب) ڏسندا جيڪو انهن کي ڊيڄاريو ويو آهي، تڏهن اهي ڄاڻندا ته ڪنهن جا مددگار ڪمزور ۽ تعداد ۾ گهٽ آهن.

قُلْ اِنْ اَدْرِيْٓ اَقَرِيْبٌ مَّا تُوْعَدُوْنَ اَمْ يَجْعَلُ لَهٗ رَبِّيْٓ اَمَدًا

qul in adrī aqarībum mā tū‘adūna am yaj‘alu lahū rabbī amadā(n).

(اي پيغمبر) چئو تہ، مون کي خبر ناهي تہ جيڪو عذاب اوھان کي ڊيڄاريو پيو وڃي سو ويجهو آهي يا منهنجي پالڻھار ڪو ايندڙ وقت مقرر ڪيو آهي.

عٰلِمُ الْغَيْبِ فَلَا يُظْهِرُ عَلٰى غَيْبِهٖٓ اَحَدًاۙ

‘Ālimul-gaibi falā yuẓhiru ‘alā gaibihī aḥadā(n).

هو غيب کي ڄاڻي ٿو، پر ڪنهن تي ظاهر نٿو ڪري.

اِلَّا مَنِ ارْتَضٰى مِنْ رَّسُوْلٍ فَاِنَّهٗ يَسْلُكُ مِنْۢ بَيْنِ يَدَيْهِ وَمِنْ خَلْفِهٖ رَصَدًاۙ

illā manirtaḍā mir rasūlin fa innahū yasluku mim baini yadaihi wa min khalfihī raṣadā(n).

سواءِ انهن رسولن جي جن کان هو راضي ٿئي ٿو، پوءِ بيشڪ هن انهن جي اڳيان ۽ پويان نگهبان (ملائڪ) موڪليا آهن.

لِّيَعْلَمَ اَنْ قَدْ اَبْلَغُوْا رِسٰلٰتِ رَبِّهِمْ وَاَحَاطَ بِمَا لَدَيْهِمْ وَاَحْصٰى كُلَّ شَيْءٍ عَدَدًا ࣖ

liya‘lama an qad ablagū risālāti rabbihim wa aḥāṭa bimā ladaihim wa aḥṣā kulla syai'in ‘adadā(n).

ته جيئن ڄاڻي ته رسولن پنهنجي پالڻهار جو پيغام سچ پچ پهچايو آهي، ۽ (سندس علم) جيڪو ڪجهه انهن وٽ آهي ان کي گهيرو ڪري ٿو، ۽ هو هر شيءِ کي هڪ هڪ ڪري ڳڻي ٿو.

قُلْ اُوْحِيَ اِلَيَّ اَنَّهُ اسْتَمَعَ نَفَرٌ مِّنَ الْجِنِّ فَقَالُوْٓا اِنَّا سَمِعْنَا قُرْاٰنًا عَجَبًاۙ

qul ūḥiya ilayya annahustama‘a nafarum minal-jinni fa qālū innā sami‘nā qur'ānan ‘ajabā(n).

(اي پيغمبر) چؤ ته مون تي وحي ڪئي وئي آهي ته جنن جي هڪ جماعت (قرآن) ٻڌو آهي، پوءِ انهن چيو ته اسان هڪ عجيب تلاوت (قرآن) ٻڌي آهي.

يَّهْدِيْٓ اِلَى الرُّشْدِ فَاٰمَنَّا بِهٖۗ وَلَنْ نُّشْرِكَ بِرَبِّنَآ اَحَدًاۖ

yahdī ilar-rusydi fa'āmannā bih(ī), wa lan nusyrika birabbinā aḥadā(n).

جيڪو اسان کي سڌي رستي ڏانهن هدايت ڪري ٿو، پوءِ اسين ان تي ايمان آڻيون ٿا. ۽ اسين ڪڏهن به پنهنجي پالڻهار سان ڪنهن به شيءِ کي شريڪ نه ڪنداسين.

وَّاَنَّهٗ تَعٰلٰى جَدُّ رَبِّنَا مَا اتَّخَذَ صَاحِبَةً وَّلَا وَلَدًاۖ

wa annahū ta‘ālā jaddu rabbinā mattakhaża ṣāḥibataw wa lā waladā(n).

۽ بيشڪ اسان جي پالڻهار جي شان تمام بلند آهي، سندس ڪا زال ۽ اولاد ناهي.

وَّاَنَّهٗ كَانَ يَقُوْلُ سَفِيْهُنَا عَلَى اللّٰهِ شَطَطًاۖ

wa annahū kāna yaqūlu safīhunā ‘alallāhi syaṭaṭā(n).

۽ بيشڪ اسان مان بيوقوف ماڻهو هميشه الله جي آڏو حد کان ٻاهر (ڳالهيون) چوندا هئا.

وَّاَنَّا ظَنَنَّآ اَنْ لَّنْ تَقُوْلَ الْاِنْسُ وَالْجِنُّ عَلَى اللّٰهِ كَذِبًاۙ

wa annā ẓanannā allan taqūlal-insu wal-jinnu ‘alallāhi każibā(n).

۽ بيشڪ اسان جو خيال هو ته نه انسان ۽ نه جن الله تي ڪوڙي ڳالهه چوندا.

وَّاَنَّهٗ كَانَ رِجَالٌ مِّنَ الْاِنْسِ يَعُوْذُوْنَ بِرِجَالٍ مِّنَ الْجِنِّ فَزَادُوْهُمْ رَهَقًاۖ

wa annahū kāna rijālum minal insi ya‘ūżūna birijālim minal-jinni fa zādūhum rahaqā(n).

۽ بيشڪ انسانن مان ڪجھ اهڙا به هئا جيڪي ڪجهه انسانن کان جنن کان پناهه گهري رهيا هئا، پر انهن (جنن) انهن (انسانن) کي وڌيڪ گمراھ ڪيو.

وَّاَنَّهُمْ ظَنُّوْا كَمَا ظَنَنْتُمْ اَنْ لَّنْ يَّبْعَثَ اللّٰهُ اَحَدًاۖ

wa annahum ẓannū kamā ẓanantum allay yab‘aṡallāhu aḥadā(n).

۽ بيشڪ اهي (جن) توهان (مڪي جي مشرڪن) وانگر سمجهن ٿا جيڪي اهو به سمجهن ٿا ته الله ڪنهن کي به (قيامت جي ڏينهن) ٻيهر نه جياريندو.

وَّاَنَّا لَمَسْنَا السَّمَاۤءَ فَوَجَدْنٰهَا مُلِئَتْ حَرَسًا شَدِيْدًا وَّشُهُبًاۖ

wa annā lamasnas-samā'a fa wajadnāhā muli'at ḥarasan syadīdaw wa syuhubā(n).

۽ بيشڪ اسان (جنن) آسمان (جي رازن) کي ڄاڻڻ جي ڪوشش ڪئي، پوءِ اسان ان کي مضبوط محافظن ۽ باهه وارن تيرن سان ڀريل ڏٺو.

وَّاَنَّا كُنَّا نَقْعُدُ مِنْهَا مَقَاعِدَ لِلسَّمْعِۗ فَمَنْ يَّسْتَمِعِ الْاٰنَ يَجِدْ لَهٗ شِهَابًا رَّصَدًاۖ

wa annā kunnā naq‘udu minhā maqā‘ida lis-sam‘(i), famay yastami‘il-āna yajid lahū syihābar raṣadā(n).

۽ بيشڪ اسين (جن) آسمان ۾ ڪيترن ئي هنڌن تي قبضو ڪري (خبرن تي) ٻڌڻ جي قابل هئاسين. پر هاڻي جيڪو به (اهڙي طرح) ٻڌڻ جي ڪوشش ڪندو (ته) ضرور (ان کي ساڙڻ لاءِ) باهه جا تير لڪيل ڳوليندو.

وَّاَنَّا لَا نَدْرِيْٓ اَشَرٌّ اُرِيْدَ بِمَنْ فِى الْاَرْضِ اَمْ اَرَادَ بِهِمْ رَبُّهُمْ رَشَدًاۙ

wa annā lā nadrī asyarrun urīda biman fil-arḍi am arāda bihim rabbuhum rasyadā(n).

۽ بيشڪ، اسان (جن) نٿا ڄاڻون (هن تحفظ جي موجودگي) ته ڇا زمين تي ماڻهو برائي چاهين ٿا يا انهن جو رب انهن لاءِ ڀلائي چاهي ٿو.

وَّاَنَّا مِنَّا الصّٰلِحُوْنَ وَمِنَّا دُوْنَ ذٰلِكَۗ كُنَّا طَرَاۤىِٕقَ قِدَدًاۙ

wa annā minnaṣ-ṣāliḥūna wa minnā dūna żālik(a), kunnā ṭarā'iqa qidadā(n).

۽ بيشڪ اسان (جنن) ۾ ڪجھ نيڪ ۽ ڪجھ مخالف آهن، ۽ اسين مختلف رستن تي هلون ٿا.

وَّاَنَّا ظَنَنَّآ اَنْ لَّنْ نُّعْجِزَ اللّٰهَ فِى الْاَرْضِ وَلَنْ نُّعْجِزَهٗ هَرَبًاۖ

wa annā ẓanannā allan nu‘jizallāha fil-arḍi wa lan nu‘jizahū harabā(n).

۽ بيشڪ اسان (جنن) اهو گمان ڪيو هو ته اسين زمين تي الله (جي طاقت) کان نه بچي سگهنداسين ۽ نه ئي ان کان بچي سگهنداسين.

وَّاَنَّا لَمَّا سَمِعْنَا الْهُدٰىٓ اٰمَنَّا بِهٖۗ فَمَنْ يُّؤْمِنْۢ بِرَبِّهٖ فَلَا يَخَافُ بَخْسًا وَّلَا رَهَقًاۖ

wa annā lammā sami‘nal-hudā āmannā bih(ī), famay yu'mim birabbihī falā yakhāfu bakhsaw wa lā rahaqā(n).

۽ بيشڪ، جڏهن اسان (جنن) هدايت (قرآن جي) ٻڌي، اسان ان تي ايمان آندو. تنهن ڪري جيڪو به خدا تي ايمان رکي ٿو، ان کي نقصان يا گناهه کان ڊڄڻ جي ڪا ضرورت ناهي.

وَّاَنَّا مِنَّا الْمُسْلِمُوْنَ وَمِنَّا الْقٰسِطُوْنَۗ فَمَنْ اَسْلَمَ فَاُولٰۤىِٕكَ تَحَرَّوْا رَشَدًا

wa annā minnal-muslimūna wa minnal-qāsiṭūn(a), faman aslama fa ulā'ika taḥarrau rasyadā(n).

۽ اسان مان ڪي مسلمان آهن ۽ ڪي حق کان منحرف آهن. جيڪي مسلمان آهن انهن سڌي واٽ اختيار ڪئي آهي.

وَاَمَّا الْقٰسِطُوْنَ فَكَانُوْا لِجَهَنَّمَ حَطَبًاۙ

wa ammal-qāsiṭūna fa kānū lijahannama ḥaṭabā(n).

۽ جيڪي ماڻهو حق کان منحرف ٿين ٿا، اهي دوزخ جو ايندھن بڻجن ٿا."

وَّاَنْ لَّوِ اسْتَقَامُوْا عَلَى الطَّرِيْقَةِ لَاَسْقَيْنٰهُمْ مَّاۤءً غَدَقًاۙ

wa allawistaqāmū ‘alaṭ-ṭarīqati la'asqaināhum mā'an gadaqā(n).

۽ جيڪڏهن اهي انهيءَ رستي (اسلامي دين) تي سڌو هلندا رهن ها ته اسان انهن کي ڪافي پاڻي ڏيون ها.

لِّنَفْتِنَهُمْ فِيْهِۗ وَمَنْ يُّعْرِضْ عَنْ ذِكْرِ رَبِّهٖ يَسْلُكْهُ عَذَابًا صَعَدًاۙ

linaftinahum fīh(i), wa may yu‘riḍ ‘an żikri rabbihī yasluk-hu ‘ażāban ṣa‘adā(n).

انهيءَ طرح اسين انهن کي آزمائينداسين، ۽ جيڪو به پنهنجي پالڻهار جي ڊيڄارڻ کان منهن موڙيندو، تنهن کي ضرور الله سخت عذاب ۾ وجهندو.

وَّاَنَّ الْمَسٰجِدَ لِلّٰهِ فَلَا تَدْعُوْا مَعَ اللّٰهِ اَحَدًاۖ

wa annal-masājida lillāhi falā tad‘ū ma‘allāhi aḥadā(n).

۽ بيشڪ مسجدون الله لاءِ آهن، تنهن ڪري ان ۾ الله کان سواءِ ڪنهن جي عبادت نه ڪريو.

وَّاَنَّهٗ لَمَّا قَامَ عَبْدُ اللّٰهِ يَدْعُوْهُ كَادُوْا يَكُوْنُوْنَ عَلَيْهِ لِبَدًاۗ ࣖ

wa annahū lammā qāma ‘abdullāhi yad‘ūhu kādū yakūnūna ‘alaihi libadā(n).

۽ بيشڪ، جڏهن الله جو ٻانهو (محمد ﷺ) سندس عبادت ڪرڻ لاءِ بيٺو (نماز پڙهڻ لاءِ)، اهي (جن) سندس چوڌاري گڏ ٿي ويا.

قُلْ اِنَّمَآ اَدْعُوْا رَبِّيْ وَلَآ اُشْرِكُ بِهٖٓ اَحَدًا

qul innamā ad‘ū rabbī wa lā usyriku bihī aḥadā(n).

(اي پيغمبر) چؤ ته، ”بيشڪ آئون صرف پنهنجي پالڻهار جي عبادت ڪريان ٿو ۽ ان سان ڪنهن کي به شريڪ نٿو ڪريان.“

قُلْ اِنِّيْ لَآ اَمْلِكُ لَكُمْ ضَرًّا وَّلَا رَشَدًا

qul innī lā amliku lakum ḍarraw wa lā rasyadā(n).

(محمد ﷺ) چئو ته، مون ۾ توهان کي نقصان پهچائڻ يا ڀلائي پهچائڻ جي طاقت ناهي.

قُلْ اِنِّيْ لَنْ يُّجِيْرَنِيْ مِنَ اللّٰهِ اَحَدٌ ەۙ وَّلَنْ اَجِدَ مِنْ دُوْنِهٖ مُلْتَحَدًا ۙ

qul innī lay yujīranī minallāhi aḥad(un), wa lan ajida min dūnihī multaḥadā(n).

(اي محمد ﷺ) چئو ته: ”بيشڪ، مون کي الله کان ڪجهه به بچائي نٿو سگهي، ۽ مان ان کان سواءِ ڪا به پناهه نه لهندس.

اِلَّا بَلٰغًا مِّنَ اللّٰهِ وَرِسٰلٰتِهٖۗ وَمَنْ يَّعْصِ اللّٰهَ وَرَسُوْلَهٗ فَاِنَّ لَهٗ نَارَ جَهَنَّمَ خٰلِدِيْنَ فِيْهَآ اَبَدًاۗ

illā balāgam minallāhi wa risālātih(ī), wa may ya‘ṣillāha wa rasūlahū fa inna lahū nāra jahannama khālidīna fīhā abadā(n).

(مان صرف) الله ۽ سندس پيغام جي طرفان (ڊيڄاريندڙ) پهچائي رهيو آهيان. ۽ جيڪو به الله ۽ سندس رسول جي نافرماني ڪندو ان کي ضرور دوزخ جي سزا ملندي، اهي اتي هميشه رهندا.

حَتّٰىٓ اِذَا رَاَوْا مَا يُوْعَدُوْنَ فَسَيَعْلَمُوْنَ مَنْ اَضْعَفُ نَاصِرًا وَّاَقَلُّ عَدَدًاۗ

Ḥattā iżā ra'au mā yū‘adūna fasaya‘lamūna man aḍ‘afu nāṣiraw wa aqallu ‘adadā(n).

انهيءَ لاءِ ته جڏهن اهي (عذاب) ڏسندا جيڪو انهن کي ڊيڄاريو ويو آهي، تڏهن اهي ڄاڻندا ته ڪنهن جا مددگار ڪمزور ۽ تعداد ۾ گهٽ آهن.

قُلْ اِنْ اَدْرِيْٓ اَقَرِيْبٌ مَّا تُوْعَدُوْنَ اَمْ يَجْعَلُ لَهٗ رَبِّيْٓ اَمَدًا

qul in adrī aqarībum mā tū‘adūna am yaj‘alu lahū rabbī amadā(n).

(اي پيغمبر) چئو تہ، مون کي خبر ناهي تہ جيڪو عذاب اوھان کي ڊيڄاريو پيو وڃي سو ويجهو آهي يا منهنجي پالڻھار ڪو ايندڙ وقت مقرر ڪيو آهي.

عٰلِمُ الْغَيْبِ فَلَا يُظْهِرُ عَلٰى غَيْبِهٖٓ اَحَدًاۙ

‘Ālimul-gaibi falā yuẓhiru ‘alā gaibihī aḥadā(n).

هو غيب کي ڄاڻي ٿو، پر ڪنهن تي ظاهر نٿو ڪري.

اِلَّا مَنِ ارْتَضٰى مِنْ رَّسُوْلٍ فَاِنَّهٗ يَسْلُكُ مِنْۢ بَيْنِ يَدَيْهِ وَمِنْ خَلْفِهٖ رَصَدًاۙ

illā manirtaḍā mir rasūlin fa innahū yasluku mim baini yadaihi wa min khalfihī raṣadā(n).

سواءِ انهن رسولن جي جن کان هو راضي ٿئي ٿو، پوءِ بيشڪ هن انهن جي اڳيان ۽ پويان نگهبان (ملائڪ) موڪليا آهن.

لِّيَعْلَمَ اَنْ قَدْ اَبْلَغُوْا رِسٰلٰتِ رَبِّهِمْ وَاَحَاطَ بِمَا لَدَيْهِمْ وَاَحْصٰى كُلَّ شَيْءٍ عَدَدًا ࣖ

liya‘lama an qad ablagū risālāti rabbihim wa aḥāṭa bimā ladaihim wa aḥṣā kulla syai'in ‘adadā(n).

ته جيئن ڄاڻي ته رسولن پنهنجي پالڻهار جو پيغام سچ پچ پهچايو آهي، ۽ (سندس علم) جيڪو ڪجهه انهن وٽ آهي ان کي گهيرو ڪري ٿو، ۽ هو هر شيءِ کي هڪ هڪ ڪري ڳڻي ٿو.