يٰٓاَيُّهَا النَّبِيُّ اتَّقِ اللّٰهَ وَلَا تُطِعِ الْكٰفِرِيْنَ وَالْمُنٰفِقِيْنَ ۗاِنَّ اللّٰهَ كَانَ عَلِيْمًا حَكِيْمًاۙ

yā ayyuhan-nabiyyuttaqillāha wa lā tuṭi‘il-kāfirīna wal-munāfiqīn(a), innallāha kāna ‘alīman ḥakīmā(n).

اي نبي! الله کان ڊڄو ۽ ڪافرن ۽ منافقن جي (خواهشن) جي تابعداري نه ڪريو، بيشڪ الله ڄاڻندڙ حڪمت وارو آهي.

وَّاتَّبِعْ مَا يُوْحٰىٓ اِلَيْكَ مِنْ رَّبِّكَ ۗاِنَّ اللّٰهَ كَانَ بِمَا تَعْمَلُوْنَ خَبِيْرًاۙ

wattabi‘ mā yūḥā ilaika mir rabbik(a), innallāha kāna bimā ta‘malūna khabīrā(n).

۽ جيڪو توهان جي رب توهان ڏانهن وحي ڪيو آهي ان جي پيروي ڪريو، بيشڪ الله توهان جي عملن کان تمام گهڻو خبردار آهي.

وَّتَوَكَّلْ عَلَى اللّٰهِ ۗوَكَفٰى بِاللّٰهِ وَكِيْلًا

wa tawakkal ‘alallāh(i), wa kafā billāhi wakīlā(n).

۽ الله تي ڀروسو ڪر، ۽ الله ڪارساز ڪافي آهي.

مَا جَعَلَ اللّٰهُ لِرَجُلٍ مِّنْ قَلْبَيْنِ فِيْ جَوْفِهٖ ۚوَمَا جَعَلَ اَزْوَاجَكُمُ الّٰـِٕۤيْ تُظٰهِرُوْنَ مِنْهُنَّ اُمَّهٰتِكُمْ ۚوَمَا جَعَلَ اَدْعِيَاۤءَكُمْ اَبْنَاۤءَكُمْۗ ذٰلِكُمْ قَوْلُكُمْ بِاَفْوَاهِكُمْ ۗوَاللّٰهُ يَقُوْلُ الْحَقَّ وَهُوَ يَهْدِى السَّبِيْلَ

mā ja‘alallāhu lirajulim min qalbaini fī jaufih(ī), wa mā ja‘ala azwājakumul-lā'ī tuẓāhirūna minhunna ummahātikum, wa mā ja‘ala ad‘iyā'akum abnā'akum, żālikum qaulukum bi'afwāhikum, wallāhu yaqūlul-ḥaqqa wa huwa yahdis-sabīl(a).

الله ڪنهن به ماڻهوءَ جي سيني ۾ ٻه دل نه رکيا آهن، ۽ نه ئي توهان جي زالن کي جن کي توهان رکو ٿا، مائر بڻايو آهي، ۽ نه ئي توهان جي گود ورتل پٽن کي توهان جا پٽ بڻايو آهي، اهي رڳو توهان جي واتن ۾ ڳالهيون آهن، الله سچ ڳالهائيندو آهي ۽ سڌو رستو ڏيکاريندو آهي.

اُدْعُوْهُمْ لِاٰبَاۤىِٕهِمْ هُوَ اَقْسَطُ عِنْدَ اللّٰهِ ۚ فَاِنْ لَّمْ تَعْلَمُوْٓا اٰبَاۤءَهُمْ فَاِخْوَانُكُمْ فِى الدِّيْنِ وَمَوَالِيْكُمْ ۗوَلَيْسَ عَلَيْكُمْ جُنَاحٌ فِيْمَآ اَخْطَأْتُمْ بِهٖ وَلٰكِنْ مَّا تَعَمَّدَتْ قُلُوْبُكُمْ ۗوَكَانَ اللّٰهُ غَفُوْرًا رَّحِيْمًا

ud‘ūhum li'ābā'ihim huwa aqsaṭu ‘indallāh(i), fa illam ta‘lamū ābā'ahum fa ikhwānukum fid-dīni wa mawālīkum, wa laisa ‘alaikum junāḥun fīmā akhṭa'tum bihī wa lākim mā ta‘ammadat qulūbukum, wa kānallāhu gafūrar raḥīmā(n).

انهن (گود ورتل ٻارن) کي انهن جي پيءُ جي نالن سان سڏيو، اهو الله جي نظر ۾ انصاف آهي، ۽ جيڪڏهن توهان انهن جي پيءُ کي نٿا ڄاڻو ته پوءِ (انهن کي پنهنجا ديني ڀائر ۽ ڀينرون ڪري سڏيو). ۽ جيڪڏهن توهان ان بابت غلطي ڪريو ٿا ته توهان تي ڪو گناهه ناهي، پر (اهو گناهه آهي) جيڪو توهان جي دل ارادو ڪيو. الله بخشڻهار، رحم ڪندڙ آهي.

اَلنَّبِيُّ اَوْلٰى بِالْمُؤْمِنِيْنَ مِنْ اَنْفُسِهِمْ وَاَزْوَاجُهٗٓ اُمَّهٰتُهُمْ ۗوَاُولُوا الْاَرْحَامِ بَعْضُهُمْ اَوْلٰى بِبَعْضٍ فِيْ كِتٰبِ اللّٰهِ مِنَ الْمُؤْمِنِيْنَ وَالْمُهٰجِرِيْنَ اِلَّآ اَنْ تَفْعَلُوْٓا اِلٰٓى اَوْلِيَاۤىِٕكُمْ مَّعْرُوْفًا ۗ كَانَ ذٰلِكَ فِى الْكِتٰبِ مَسْطُوْرًا

an-nabiyyu aulā bil-mu'minīna min anfusihim wa azwājuhū ummahātuhum, wa ulul-arḥāmi ba‘ḍuhum aulā biba‘ḍin fī kitābillāhi minal-mu'minīna wal-muhājirīna illā an taf‘alū ilā auliyā'ikum ma‘rūfā(n), kāna żālika fil-kitābi masṭūrā(n).

پيغمبر مؤمنن لاءِ سندن جانين کان بهتر آهي، ۽ سندس زالون سندن مائر آهن. جيڪي رت جي رشتي سان تعلق رکن ٿا، اهي الله جي ڪتاب ۾ مؤمنن ۽ مهاجرن کان وڌيڪ (وراثت جا) حقدار آهن، جيستائين توهان پنهنجن ڀائرن سان (دين ۾) نيڪي ڪرڻ جو ارادو نه ڪريو. اهو (الله جي ڪتاب) ۾ لکيل آهي.

وَاِذْ اَخَذْنَا مِنَ النَّبِيّٖنَ مِيْثَاقَهُمْ وَمِنْكَ وَمِنْ نُّوْحٍ وَّاِبْرٰهِيْمَ وَمُوْسٰى وَعِيْسَى ابْنِ مَرْيَمَ ۖوَاَخَذْنَا مِنْهُمْ مِّيْثَاقًا غَلِيْظًاۙ

wa iż akhażnā minan-nabiyyīna mīṡāqahum wa minka wa min nūḥiw wa ibrāhīma wa mūsā wa ‘īsabni maryam(a), wa akhażnā minhum mīṡāqan galīẓā(n).

۽ (ياد ڪريو) جڏهن اسان نبين کان ۽ توهان کان، نوح، ابراهيم، موسيٰ ۽ عيسيٰ پٽ مريم کان عهد ورتو ۽ اسان انهن کان پڪو عهد ورتو.

لِّيَسْـَٔلَ الصّٰدِقِيْنَ عَنْ صِدْقِهِمْ ۚوَاَعَدَّ لِلْكٰفِرِيْنَ عَذَابًا اَلِيْمًا ࣖ

liyas'alaṣ-ṣādiqīna ‘an ṣidqihim, wa a‘adda lil-kāfirīna ‘ażāban alīmā(n).

ته جيئن هو نيڪ ماڻهن کان سندن نيڪي بابت پڇي سگهي. هو ڪافرن لاءِ دردناڪ عذاب مقرر ڪري ٿو.

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوا اذْكُرُوْا نِعْمَةَ اللّٰهِ عَلَيْكُمْ اِذْ جَاۤءَتْكُمْ جُنُوْدٌ فَاَرْسَلْنَا عَلَيْهِمْ رِيْحًا وَّجُنُوْدًا لَّمْ تَرَوْهَا ۗوَكَانَ اللّٰهُ بِمَا تَعْمَلُوْنَ بَصِيْرًاۚ

yā ayyuhal-lażīna āmanużkurū ni‘matallāhi ‘alaikum iż jā'atkum junūdun fa'arsalnā ‘alaihim rīḥaw wa junūdal lam tarauhā, wa kānallāhu bimā ta‘malūna baṣīrā(n).

اي ايمان وارؤ! الله جي نعمت کي ياد ڪريو جيڪو اوھان تي ٿيو جڏھن لشڪر اوھان تي چڙھائي ڪئي پوءِ اسان انھن تي طوفان ۽ اھڙيون فوجون موڪليون جيڪي اوھان کي نظر نہ آيون، ۽ الله اوھان جي ڪمن کي ڏسندڙ آھي.

اِذْ جَاۤءُوْكُمْ مِّنْ فَوْقِكُمْ وَمِنْ اَسْفَلَ مِنْكُمْ وَاِذْ زَاغَتِ الْاَبْصَارُ وَبَلَغَتِ الْقُلُوْبُ الْحَنَاجِرَ وَتَظُنُّوْنَ بِاللّٰهِ الظُّنُوْنَا۠ ۗ

iż jā'ūkum min fauqikum wa min asfala minkum wa iż zāgatil-abṣāru wa balagatil-qulūbul-ḥanājira wa taẓunnūna billāhiẓ-ẓunūnā.

(يعني) جڏهن اهي توهان جي مٿان ۽ توهان جي هيٺان کان توهان تي حملو ڪندا، ۽ جڏهن توهان جون اکيون دنگ رهجي وينديون ۽ توهان جا دل توهان جي نڙگهٽن تائين اچي ويندا ۽ توهان الله جي باري ۾ بي معنيٰ شڪ ڪندا.

هُنَالِكَ ابْتُلِيَ الْمُؤْمِنُوْنَ وَزُلْزِلُوْا زِلْزَالًا شَدِيْدًا

hunālikabtuliyal-mu'minūna wa zulzilū zilzālan syadīdā(n).

اتي ايمان وارن کي آزمايو ويندو آهي ۽ (سندن دلين کي) سخت صدمي سان هلايو ويندو آهي.

وَاِذْ يَقُوْلُ الْمُنٰفِقُوْنَ وَالَّذِيْنَ فِيْ قُلُوْبِهِمْ مَّرَضٌ مَّا وَعَدَنَا اللّٰهُ وَرَسُوْلُهٗٓ اِلَّا غُرُوْرًا

wa iż yaqūlul-munāfiqūna wal-lażīna fī qulūbihim maraḍum mā wa‘adanallāhu wa rasūluhū illā gurūrā(n).

۽ (ياد ڪريو) جڏهن منافقن ۽ جن جي دلين ۾ بيماري هئي، اهي چئي رهيا هئا ته: ”الله ۽ سندس رسول اسان سان جيڪو واعدو ڪيو هو اهو رڳو فريب هو“.

وَاِذْ قَالَتْ طَّاۤىِٕفَةٌ مِّنْهُمْ يٰٓاَهْلَ يَثْرِبَ لَا مُقَامَ لَكُمْ فَارْجِعُوْا ۚوَيَسْتَأْذِنُ فَرِيْقٌ مِّنْهُمُ النَّبِيَّ يَقُوْلُوْنَ اِنَّ بُيُوْتَنَا عَوْرَةٌ ۗوَمَا هِيَ بِعَوْرَةٍ ۗاِنْ يُّرِيْدُوْنَ اِلَّا فِرَارًا

wa iż qālat ṭā'ifatum minhum yā ahla yaṡriba lā muqāma lakum farji‘ū, wa yasta'żinu farīqum minhumun-nabiyya yaqūlūna inna buyūtanā ‘aurah(tun), wa mā hiya bi‘aurah(tin), iy yurīdūna illā firārā(n).

۽ (ياد ڪريو) جڏهن انهن مان هڪ ٽولي چيو ته، "اي يثرب (مديني) جا ماڻهو! توهان لاءِ ڪا جاءِ ناهي، تنهنڪري واپس وڃو." ۽ انهن مان ڪجهه پيغمبر ﷺ کان (گهر واپس وڃڻ جي) اجازت گهري ته، "بيشڪ، اسان جا گهر کليل آهن (ڪو به محافظ ناهي)." جيتوڻيڪ گهر کليل نه هئا، اهي صرف ڀڄڻ چاهيندا هئا.

وَلَوْ دُخِلَتْ عَلَيْهِمْ مِّنْ اَقْطَارِهَا ثُمَّ سُىِٕلُوا الْفِتْنَةَ لَاٰتَوْهَا وَمَا تَلَبَّثُوْا بِهَآ اِلَّا يَسِيْرًا

wa lau dukhilat ‘alaihim min aqṭārihā ṡumma su'ilul-fitnata la'ātauhā wa mā talabbaṡū bihā illā yasīrā(n).

۽ جيڪڏهن (يثرب) تي هر طرف کان حملو ڪيو وڃي ۽ انهن کي فساد پيدا ڪرڻ لاءِ چيو وڃي ته اهي ائين ڪندا ۽ اهي صرف ٿورو انتظار ڪندا.

وَلَقَدْ كَانُوْا عَاهَدُوا اللّٰهَ مِنْ قَبْلُ لَا يُوَلُّوْنَ الْاَدْبَارَ ۗوَكَانَ عَهْدُ اللّٰهِ مَسْـُٔوْلًا

wa laqad kānū ‘āhadullāha min qablu lā yuwallūnal-adbār(a), wa kāna ‘ahdullāhi mas'ūlā(n).

۽ بيشڪ انهن اڳ ۾ الله سان عهد ڪيو هو ته اهي پوئتي نه هٽندا ۽ الله سان ڪيل عهد بابت پڇيو ويندو.

قُلْ لَّنْ يَّنْفَعَكُمُ الْفِرَارُ اِنْ فَرَرْتُمْ مِّنَ الْمَوْتِ اَوِ الْقَتْلِ وَاِذًا لَّا تُمَتَّعُوْنَ اِلَّا قَلِيْلًا

qul lay yanfa‘akumul-firāru in farartum minal-mauti awil-qatli wa iżal lā tumatta‘ūna illā qalīlā(n).

(اي پيغمبر) چئو ته جيڪڏهن توهان موت يا قتل کان ڀڄو ٿا ته ڀڄڻ توهان کي ڪو فائدو نه ڏيندو، ۽ جيڪڏهن توهان ائين ڪيو ته پوءِ توهان کي صرف ٿوري نعمت ملندي.

قُلْ مَنْ ذَا الَّذِيْ يَعْصِمُكُمْ مِّنَ اللّٰهِ اِنْ اَرَادَ بِكُمْ سُوْۤءًا اَوْ اَرَادَ بِكُمْ رَحْمَةً ۗوَلَا يَجِدُوْنَ لَهُمْ مِّنْ دُوْنِ اللّٰهِ وَلِيًّا وَّلَا نَصِيْرًا

qul man żal-lażī ya‘ṣimukum minallāhi in arāda bikum sū'an au arāda bikum raḥmah(tan), wa lā yajidūna lahum min dūnillāhi waliyyaw wa lā naṣīrā(n).

چئو تہ، جيڪڏھن الله اوھان لاءِ مصيبت گھري يا اوھان لاءِ رحمت گھري تہ اوھان کي ڪير بچائيندو؟ الله کان سواءِ انھن لاءِ ڪوئي مددگار ۽ مددگار نہ ھوندو.

۞ قَدْ يَعْلَمُ اللّٰهُ الْمُعَوِّقِيْنَ مِنْكُمْ وَالْقَاۤىِٕلِيْنَ لِاِخْوَانِهِمْ هَلُمَّ اِلَيْنَا ۚوَلَا يَأْتُوْنَ الْبَأْسَ اِلَّا قَلِيْلًاۙ

qad ya‘lamullāhul-mu‘awwiqīna minkum wal-qā'ilīna li'ikhwānihim halumma ilainā, wa lā ya'tūnal-ba'sa illā qalīlā(n).

بيشڪ الله انهن کي ڄاڻي ٿو جيڪي توهان جي وچ ۾ بيٺا آهن ۽ جيڪي پنهنجن ڀائرن کي چون ٿا ته اسان سان گڏ اچو، پر اهي صرف ٿوري وقت لاءِ جنگ ۾ آيا.

اَشِحَّةً عَلَيْكُمْ ۖ فَاِذَا جَاۤءَ الْخَوْفُ رَاَيْتَهُمْ يَنْظُرُوْنَ اِلَيْكَ تَدُوْرُ اَعْيُنُهُمْ كَالَّذِيْ يُغْشٰى عَلَيْهِ مِنَ الْمَوْتِۚ فَاِذَا ذَهَبَ الْخَوْفُ سَلَقُوْكُمْ بِاَلْسِنَةٍ حِدَادٍ اَشِحَّةً عَلَى الْخَيْرِۗ اُولٰۤىِٕكَ لَمْ يُؤْمِنُوْا فَاَحْبَطَ اللّٰهُ اَعْمَالَهُمْۗ وَكَانَ ذٰلِكَ عَلَى اللّٰهِ يَسِيْرًا

asyiḥḥatan ‘alaikum, fa iżā jā'al-khaufu ra'aitahum yanẓurūna ilaika tadūru a‘yunuhum kal-lażī yugsyā ‘alaihi minal-maut(i), fa iżā żahabal-khaufu salaqūkum bi'alsinatin ḥidādin asyiḥḥatan ‘alal-khair(i), ulā'ika lam yu'minū fa aḥbaṭallāhu a‘mālahum, wa kāna żālika ‘alallāhi yasīrā(n).

اهي توهان سان بخل ڪن ٿا. جڏهن خوف (خطرو) اچي ٿو، ته توهان انهن کي ڏسندا ته اهي توهان ڏانهن اکيون مٿي ڪري ڏسن ٿا جيئن اهي ماڻهو مرڻ کان پوءِ بي هوش ٿي وڃن ٿا، ۽ جڏهن خوف ختم ٿي وڃي ٿو، ته اهي تيز زبانن سان توهان تي لعنت ڪن ٿا، جڏهن ته اهي نيڪي ڪرڻ ۾ بخل ڪن ٿا. جيڪي ايمان نه ٿا آڻين، پوءِ الله انهن جا عمل رد ڪري ٿو. ۽ اهو الله لاءِ آسان آهي.

يَحْسَبُوْنَ الْاَحْزَابَ لَمْ يَذْهَبُوْا ۚوَاِنْ يَّأْتِ الْاَحْزَابُ يَوَدُّوْا لَوْ اَنَّهُمْ بَادُوْنَ فِى الْاَعْرَابِ يَسْاَلُوْنَ عَنْ اَنْۢبَاۤىِٕكُمْ ۗوَلَوْ كَانُوْا فِيْكُمْ مَّا قٰتَلُوْٓا اِلَّا قَلِيْلًا ࣖ

yaḥsabūnal-aḥzāba lam yażhabū, wa iy ya'til aḥzābu yawaddū lau annahum bādūna fil a‘rābi yas'alūna ‘an ambā'ikum, wa lau kānū fīkum mā qātalū illā qalīlā(n).

اهي سمجهن ٿا ته (اتحادي) ٽولا اڃا نه ويا آهن، ۽ جيڪڏهن (اتحادي) ٽولا واپس ايندا، ته اهي ضرور ڳوٺن ۾ بدوي عربن سان گڏ رهڻ چاهيندا، ۽ توهان جي خبر پڇندا. ۽ جيڪڏهن اهي توهان سان گڏ هجن ها ته نه وڙهن ها، پر صرف ٿوري وقت لاءِ.

لَقَدْ كَانَ لَكُمْ فِيْ رَسُوْلِ اللّٰهِ اُسْوَةٌ حَسَنَةٌ لِّمَنْ كَانَ يَرْجُوا اللّٰهَ وَالْيَوْمَ الْاٰخِرَ وَذَكَرَ اللّٰهَ كَثِيْرًاۗ

laqad kāna lakum fī rasūlillāhi uswatun ḥasanatul liman kāna yarjullāha wal yaumal ākhira wa żakarallāha kaṡīrā(n).

بيشڪ، الله جي رسول ۾ توهان لاءِ هڪ سٺي پيروي جو نمونو آهي ان لاءِ جيڪو الله ۽ آخرت جي ڏينهن جي اميد رکي ٿو ۽ الله کي گهڻو ياد ڪري ٿو.

وَلَمَّا رَاَ الْمُؤْمِنُوْنَ الْاَحْزَابَۙ قَالُوْا هٰذَا مَا وَعَدَنَا اللّٰهُ وَرَسُوْلُهٗ وَصَدَقَ اللّٰهُ وَرَسُوْلُهٗ ۖوَمَا زَادَهُمْ اِلَّآ اِيْمَانًا وَّتَسْلِيْمًاۗ

wa lammā ra'al-mu'minūnal-aḥzāb(a), qālū hāżā mā wa‘adanallāhu wa rasūluhū wa ṣadaqallāhu wa rasūluh(ū), wa mā zādahum illā īmānaw wa taslīmā(n).

۽ جڏهن ايمان وارن انهن (اتحادي) ٽولن کي ڏٺو، تڏهن چيائون ته هي اهو آهي جيڪو الله ۽ سندس رسول اسان سان واعدو ڪيو هو. ۽ الله ۽ سندس رسول سچا آهن. ۽ اهو انهن جي ايمان ۽ اسلام کي وڌائيندو آهي.

مِنَ الْمُؤْمِنِيْنَ رِجَالٌ صَدَقُوْا مَا عَاهَدُوا اللّٰهَ عَلَيْهِ ۚ فَمِنْهُمْ مَّنْ قَضٰى نَحْبَهٗۙ وَمِنْهُمْ مَّنْ يَّنْتَظِرُ ۖوَمَا بَدَّلُوْا تَبْدِيْلًاۙ

minal-mu'minīna rijālun ṣadaqū mā ‘āhadullāha ‘alaih(i), faminhum man qaḍā naḥbah(ū), wa minhum may yantaẓir(u), wa mā baddalū tabdīlā(n).

ايمان وارن مان ڪي اهڙا آهن جيڪي الله سان ڪيل واعدي کي پورو ڪن ٿا، ۽ ڪي اهڙا آهن جيڪي ڪوتاهي ڪن ٿا، ۽ ڪي اهڙا آهن جيڪي انتظار ڪن ٿا ۽ (پنهنجي واعدي کي) ذرو به نه ٿا بدلائين.

لِّيَجْزِيَ اللّٰهُ الصّٰدِقِيْنَ بِصِدْقِهِمْ وَيُعَذِّبَ الْمُنٰفِقِيْنَ اِنْ شَاۤءَ اَوْ يَتُوْبَ عَلَيْهِمْ ۗاِنَّ اللّٰهَ كَانَ غَفُوْرًا رَّحِيْمًاۚ

liyajziyallāhuṣ-ṣādiqīna biṣidqihim wa yu‘ażżibal-munāfiqīna in syā'a au yatūba ‘alaihim, innallāha kāna gafūrar raḥīmā(n).

ته جيئن الله تعاليٰ نيڪ ماڻهن کي سندن نيڪيءَ جو بدلو ڏئي ۽ منافقن کي جيڪڏهن چاهي ته سزا ڏئي يا انهن جي توبه قبول ڪري، بيشڪ الله تعاليٰ بخشڻهار ۽ رحم ڪندڙ آهي.

وَرَدَّ اللّٰهُ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا بِغَيْظِهِمْ لَمْ يَنَالُوْا خَيْرًا ۗوَكَفَى اللّٰهُ الْمُؤْمِنِيْنَ الْقِتَالَ ۗوَكَانَ اللّٰهُ قَوِيًّا عَزِيْزًاۚ

wa raddallāhul-lażīna kafarū bigaiẓihim lam yanālū khairā(n), wa kafallāhul-mu'minīnal-qitāl(a), wa kānallāhu qawiyyan ‘azīzā(n).

۽ الله انهن ڪافرن کي دور ڪري ٿو جن جي حالت تڪليف سان ڀريل آهي، ڇاڪاڻ ته اهي (به) ڪو به فائدو حاصل نٿا ڪن. الله (مدد ڪرڻ وارو) مومنن کي جنگ کان روڪڻ لاءِ ڪافي آهي. ۽ الله غالب ۽ غالب آهي.

وَاَنْزَلَ الَّذِيْنَ ظَاهَرُوْهُمْ مِّنْ اَهْلِ الْكِتٰبِ مِنْ صَيَاصِيْهِمْ وَقَذَفَ فِيْ قُلُوْبِهِمُ الرُّعْبَ فَرِيْقًا تَقْتُلُوْنَ وَتَأْسِرُوْنَ فَرِيْقًاۚ

wa anzalal-lażīna ẓāharūhum min ahlil-kitābi min ṣayāṣīhim wa qażafa fī qulūbihimur-ru‘ba farīqan taqtulūna wa ta'sirūna farīqā(n).

۽ اهل ڪتاب (بنو قريظه) جيڪي انهن (اتحادي گروهن) جي مدد ڪندا هئا، انهن کي انهن جي قلعن مان لاٿو ۽ انهن جي دلين ۾ خوف وجهي ڇڏيو. انهن مان ڪن کي توهان قتل ڪيو ۽ ڪن کي توهان قيد ڪيو.

وَاَوْرَثَكُمْ اَرْضَهُمْ وَدِيَارَهُمْ وَاَمْوَالَهُمْ وَاَرْضًا لَّمْ تَطَـُٔوْهَا ۗوَكَانَ اللّٰهُ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيْرًا ࣖ

wa auraṡakum arḍahum wa diyārahum wa amwālahum wa arḍal lam taṭa'ūhā, wa kānallāhu ‘alā kulli syai'in qadīrā(n).

۽ هن توهان کي انهن جون زمينون، گهر ۽ ملڪيتون ورثي ۾ ڏنيون، ۽ (انهيءَ طرح) اها زمين جنهن تي توهان قدم نه رکيو آهي، ۽ الله هر شيءِ تي قادر آهي.

يٰٓاَيُّهَا النَّبِيُّ قُلْ لِّاَزْوَاجِكَ اِنْ كُنْتُنَّ تُرِدْنَ الْحَيٰوةَ الدُّنْيَا وَزِيْنَتَهَا فَتَعَالَيْنَ اُمَتِّعْكُنَّ وَاُسَرِّحْكُنَّ سَرَاحًا جَمِيْلًا

yā ayyuhan-nabiyyu qul li'azwājika in kuntunna turidnal-ḥayātad-dun-yā wa zīnatahā fa ta‘ālaina umatti‘kunna wa usarriḥkunna sarāḥan jamīlā(n).

اي نبي! پنهنجي زالن کي چئو ته جيڪڏهن توهان دنيا جي زندگي ۽ ان جي سينگار چاهيون ٿا ته هتي اچو ته مان توهان کي متعه ڏيان ۽ توهان کي سٺي طريقي سان طلاق ڏيان.

وَاِنْ كُنْتُنَّ تُرِدْنَ اللّٰهَ وَرَسُوْلَهٗ وَالدَّارَ الْاٰخِرَةَ فَاِنَّ اللّٰهَ اَعَدَّ لِلْمُحْسِنٰتِ مِنْكُنَّ اَجْرًا عَظِيْمًا

wa in kuntunna turidnallāha wa rasūlahū wad-dāral-ākhirata fa innallāha a‘adda lil-muḥsināti minkunna ajran ‘aẓīmā(n).

۽ جيڪڏهن توهان الله ۽ سندس رسول ۽ آخرت جي زمين چاهيو ٿا ته پوءِ بيشڪ الله توهان مان نيڪي ڪندڙن لاءِ وڏو اجر تيار ڪيو آهي.

يٰنِسَاۤءَ النَّبِيِّ مَنْ يَّأْتِ مِنْكُنَّ بِفَاحِشَةٍ مُّبَيِّنَةٍ يُّضٰعَفْ لَهَا الْعَذَابُ ضِعْفَيْنِۗ وَكَانَ ذٰلِكَ عَلَى اللّٰهِ يَسِيْرًا ۔

yā nisā'an-nabiyyi may ya'ti minkunna bifāḥisyatim mubayyinatiy yuḍā‘af lahal-‘ażābu ḍi‘fain(i), wa kāna żālika ‘alallāhi yasīrā(n).

اي پيغمبر جون زالون! اوھان مان جيڪو به ڪو وڏو گناھ ڪندو، تنھن جي سزا ضرور ٻيڻي ڪئي ويندي، ۽ اھو الله لاءِ آسان آھي.

۞ وَمَنْ يَّقْنُتْ مِنْكُنَّ لِلّٰهِ وَرَسُوْلِهٖ وَتَعْمَلْ صَالِحًا نُّؤْتِهَآ اَجْرَهَا مَرَّتَيْنِۙ وَاَعْتَدْنَا لَهَا رِزْقًا كَرِيْمًا

wa may yaqnut minkunna lillāhi wa rasūlihī wa ta‘mal ṣāliḥan nu'tihā ajrahā marratain(i), wa a‘tadnā lahā rizqan karīmā(n).

۽ اوھان مان جيڪا به الله ۽ سندس رسول جي فرمانبرداري ڪندي ۽ نيڪ ڪم ڪندي، اسين ان کي ٻيڻو اجر ڏينداسين ۽ ان کي عزت واري روزي ڏينداسين.

يٰنِسَاۤءَ النَّبِيِّ لَسْتُنَّ كَاَحَدٍ مِّنَ النِّسَاۤءِ اِنِ اتَّقَيْتُنَّ فَلَا تَخْضَعْنَ بِالْقَوْلِ فَيَطْمَعَ الَّذِيْ فِيْ قَلْبِهٖ مَرَضٌ وَّقُلْنَ قَوْلًا مَّعْرُوْفًاۚ

yā nisā'an-nabiyyi lastunna ka'aḥadim minan-nisā'i inittaqaitunna falā takhḍa‘na bil-qauli fa yaṭma‘al-lażī fī qalbihī maraḍuw wa qulna qaulam ma‘rūfā(n).

اي پيغمبر جون زالون! جيڪڏهن توهان پرهيزگار آهيو ته توهان ٻين عورتن وانگر نه آهيو. تنهن ڪري ڳالهائڻ ۾ (پنهنجي آواز کي نرم ڪريو) نه جهڪو ته جيئن انهن ماڻهن جا جذبا اڀرن جن جي دلين ۾ بيماري آهي، ۽ سٺيون ڳالهيون ڳالهايو.

وَقَرْنَ فِيْ بُيُوْتِكُنَّ وَلَا تَبَرَّجْنَ تَبَرُّجَ الْجَاهِلِيَّةِ الْاُوْلٰى وَاَقِمْنَ الصَّلٰوةَ وَاٰتِيْنَ الزَّكٰوةَ وَاَطِعْنَ اللّٰهَ وَرَسُوْلَهٗ ۗاِنَّمَا يُرِيْدُ اللّٰهُ لِيُذْهِبَ عَنْكُمُ الرِّجْسَ اَهْلَ الْبَيْتِ وَيُطَهِّرَكُمْ تَطْهِيْرًاۚ

wa qarna fī buyūtikunna wa lā tabarrajna tabarrujal-jāhiliyyatil-ūlā wa aqimnaṣ-ṣalāta wa ātīnaz-zakāta wa aṭi‘nallāha wa rasūlah(ū), innamā yurīdullāhu liyużhiba ‘ankumur-rijsa ahlal-baiti wa yuṭahhirakum taṭhīrā(n).

۽ اوھان کي گھرجي تہ پنھنجن گھرن ۾ رھو ۽ اڳين جاھلن وانگر سينگار ۽ سينگار نہ ڪريو، ۽ نماز پڙھو، زڪوٰة ڏيو ۽ الله ۽ سندس رسول جي فرمانبرداري ڪريو، بيشڪ الله اوھان کان گناھ کي دور ڪرڻ جو ارادو رکي ٿو، اي اهل بيت!

وَاذْكُرْنَ مَا يُتْلٰى فِيْ بُيُوْتِكُنَّ مِنْ اٰيٰتِ اللّٰهِ وَالْحِكْمَةِۗ اِنَّ اللّٰهَ كَانَ لَطِيْفًا خَبِيْرًا ࣖ

ważkurna mā yutlā fī buyūtikunna min āyātillāhi wal-ḥikmah(ti), innallāha kāna laṭīfan khabīrā(n).

۽ ياد ڪر جيڪو تنهنجي گهر ۾ الله جي آيتن ۽ حڪمت (پنهنجي نبي جي سنت) مان پڙهيو وڃي ٿو، بيشڪ الله رحم ڪندڙ ۽ ڄاڻندڙ آهي.

اِنَّ الْمُسْلِمِيْنَ وَالْمُسْلِمٰتِ وَالْمُؤْمِنِيْنَ وَالْمُؤْمِنٰتِ وَالْقٰنِتِيْنَ وَالْقٰنِتٰتِ وَالصّٰدِقِيْنَ وَالصّٰدِقٰتِ وَالصّٰبِرِيْنَ وَالصّٰبِرٰتِ وَالْخٰشِعِيْنَ وَالْخٰشِعٰتِ وَالْمُتَصَدِّقِيْنَ وَالْمُتَصَدِّقٰتِ وَالصَّاۤىِٕمِيْنَ وَالصّٰۤىِٕمٰتِ وَالْحٰفِظِيْنَ فُرُوْجَهُمْ وَالْحٰفِظٰتِ وَالذّٰكِرِيْنَ اللّٰهَ كَثِيْرًا وَّالذّٰكِرٰتِ اَعَدَّ اللّٰهُ لَهُمْ مَّغْفِرَةً وَّاَجْرًا عَظِيْمًا

innal-muslimīna wal-muslimāti wal-mu'minīna wal-mu'mināti wal-qānitīna wal-qānitāti waṣ-ṣādiqīna waṣ-ṣādiqāti waṣ-ṣābirīna waṣ-ṣābirāti wal-khāsyi‘īna wal-khāsyi‘āti wal-mutaṣaddiqīna wal-mutaṣaddiqāti waṣ-ṣā'imīna waṣ-ṣā'imāti wal-ḥāfiẓīna furūjahum wal-ḥāfiẓāti waż-żākirīnallāha kaṡīraw waż-żākirāti a‘addallāhu lahum magfirataw wa ajran ‘aẓīmā(n).

بيشڪ، مسلمان مرد ۽ عورتون، مؤمن مرد ۽ عورتون، فرمانبرداري تي قائم رهڻ وارا مرد ۽ عورتون، نيڪ مرد ۽ عورتون، صبر ڪندڙ مرد ۽ عورتون، عاجزي ڪندڙ مرد ۽ عورتون، صدقو ڪندڙ مرد ۽ عورتون، روزا رکندڙ مرد ۽ عورتون، پنهنجي عزت کي برقرار رکڻ وارا مرد ۽ عورتون، الله جو گهڻو ذڪر ڪندڙ مرد ۽ عورتون، الله انهن لاءِ بخشش ۽ وڏو اجر عطا ڪيو آهي.

وَمَا كَانَ لِمُؤْمِنٍ وَّلَا مُؤْمِنَةٍ اِذَا قَضَى اللّٰهُ وَرَسُوْلُهٗٓ اَمْرًا اَنْ يَّكُوْنَ لَهُمُ الْخِيَرَةُ مِنْ اَمْرِهِمْ ۗوَمَنْ يَّعْصِ اللّٰهَ وَرَسُوْلَهٗ فَقَدْ ضَلَّ ضَلٰلًا مُّبِيْنًاۗ

wa mā kāna limu'miniw wa lā mu'minatin iżā qaḍallāhu wa rasūluhū amran ay yakūna lahumul-khiyaratu min amrihim, wa may ya‘ṣillāha wa rasūlahū faqad ḍalla ḍalālam mubīnā(n).

۽ ايمان وارن مردن ۽ ايمان وارين عورتن لاءِ اهو مناسب ناهي ته جيڪڏهن الله ۽ سندس رسول ڪو فيصلو ڪري ڇڏيو هجي ته انهن لاءِ پنهنجي ڪم ۾ (ٻيو) اختيار هوندو، ۽ جيڪو الله ۽ سندس رسول جي نافرماني ڪندو ته بيشڪ اهو صاف گمراهيءَ ۾ گمراهه ٿي ويو.

وَاِذْ تَقُوْلُ لِلَّذِيْٓ اَنْعَمَ اللّٰهُ عَلَيْهِ وَاَنْعَمْتَ عَلَيْهِ اَمْسِكْ عَلَيْكَ زَوْجَكَ وَاتَّقِ اللّٰهَ وَتُخْفِيْ فِيْ نَفْسِكَ مَا اللّٰهُ مُبْدِيْهِ وَتَخْشَى النَّاسَۚ وَاللّٰهُ اَحَقُّ اَنْ تَخْشٰىهُ ۗ فَلَمَّا قَضٰى زَيْدٌ مِّنْهَا وَطَرًاۗ زَوَّجْنٰكَهَا لِكَيْ لَا يَكُوْنَ عَلَى الْمُؤْمِنِيْنَ حَرَجٌ فِيْٓ اَزْوَاجِ اَدْعِيَاۤىِٕهِمْ اِذَا قَضَوْا مِنْهُنَّ وَطَرًاۗ وَكَانَ اَمْرُ اللّٰهِ مَفْعُوْلًا

wa iż taqūlu lil-lażī an‘amallāhu ‘alaihi wa an‘amta ‘alaihi amsik ‘alaika zaujaka wattaqillāha wa tukhfī fī nafsika mallāhu mubdīhi wa takhsyan-nās(a), wallāhu aḥaqqu an takhsyāh(u), falammā qaḍā zaidum minhā waṭaran zawwajnākahā likai lā yakūna ‘alal-mu'minīna ḥarajun fī azwāji ad‘iyā'ihim iżā qaḍau minhunna waṭarā(n), wa kāna amrullāhi maf‘ūlā(n).

۽ (ياد ڪر) جڏهن تو (محمد ﷺ) ان شخص کي چيو جنهن تي الله احسان ڪيو هو ۽ تو (به) ان تي احسان ڪيو هو ته پنهنجي زال کي رکو ۽ الله کان ڊڄو، جڏهن ته تون پنهنجي دل ۾ اهو لڪائي رهيو هئين جيڪو الله ظاهر ڪندو، ۽ تون ماڻهن کان ڊڄي رهيو هئين، جيتوڻيڪ الله کي وڌيڪ حق آهي ته تون ڊڄين. پوءِ جڏهن زيد پنهنجي زال لاءِ پنهنجي ضرورت پوري ڪري ڇڏي (ان کي طلاق ڏئي ڇڏي)، ته اسان توکي ان (زينب) سان شادي ڪري ڇڏي ته جيئن مؤمنن کي پنهنجي گود ورتل ٻارن جي زالن سان (شادي ڪرڻ) ۾ ڪا به رڪاوٽ نه رهي، جيڪڏهن گود ورتل ٻار پنهنجيون زالون پوريون ڪري چڪا هجن. ۽ الله جو حڪم ضرور پورو ٿيندو.

مَا كَانَ عَلَى النَّبِيِّ مِنْ حَرَجٍ فِيْمَا فَرَضَ اللّٰهُ لَهٗ ۗسُنَّةَ اللّٰهِ فِى الَّذِيْنَ خَلَوْا مِنْ قَبْلُ ۗوَكَانَ اَمْرُ اللّٰهِ قَدَرًا مَّقْدُوْرًاۙ

mā kāna ‘alan-nabiyyi min ḥarajin fīmā faraḍallāhu lah(ū), sunnatallāhi fil-lażīna khalau min qabl(u), wa kāna amrullāhi qadaram maqdūrā(n).

پيغمبر ﷺ کي ان بابت ڪو به اعتراض نه هو جيڪو الله سندس لاءِ مقرر ڪيو هو. (الله هن کي حڪم ڏنو آهي) جيئن ته الله جي سنت اڳين نبين لاءِ هئي. ۽ الله جو حڪم هڪ اهڙو حڪم آهي جيڪو ضرور نافذ ٿيندو،

ۨالَّذِيْنَ يُبَلِّغُوْنَ رِسٰلٰتِ اللّٰهِ وَيَخْشَوْنَهٗ وَلَا يَخْشَوْنَ اَحَدًا اِلَّا اللّٰهَ ۗوَكَفٰى بِاللّٰهِ حَسِيْبًا

allażīna yuballigūna risālātillāhi wa yakhsyaunahū wa lā yakhsyauna aḥadan illallāh(a), wa kafā billāhi ḥasībā(n).

(يعني) اهي جيڪي الله جا پيغام پهچائين ٿا، جيڪي ان کان ڊڄن ٿا ۽ الله کان سواءِ ڪنهن کان نه ٿا ڊڄن، ۽ الله حساب وٺندڙ ڪافي آهي.

مَا كَانَ مُحَمَّدٌ اَبَآ اَحَدٍ مِّنْ رِّجَالِكُمْ وَلٰكِنْ رَّسُوْلَ اللّٰهِ وَخَاتَمَ النَّبِيّٖنَۗ وَكَانَ اللّٰهُ بِكُلِّ شَيْءٍ عَلِيْمًا ࣖ

mā kāna muḥammadun abā aḥadim mir rijālikum wa lākir rasūlallāhi wa khātaman-nabiyyīn(a), wa kānallāhu bikulli syai'in ‘alīmā(n).

محمد ﷺ اوھان مان ڪنھن جو پيءُ نه آھي، پر الله جو رسول ۽ نبين جي خاتم آھي، ۽ الله ھر شيءِ کي ڄاڻندڙ آھي.

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوا اذْكُرُوا اللّٰهَ ذِكْرًا كَثِيْرًاۙ

yā ayyuhal-lażīna āmanużkurullāha żikran kaṡīrā(n),

اي ايمان وارؤ! الله کي ياد ڪريو، جيترو ٿي سگهي (سندس نالو) ياد ڪريو.

وَّسَبِّحُوْهُ بُكْرَةً وَّاَصِيْلًا

wa sabbiḥūhu bukrataw wa aṣīlā(n).

۽ صبح ۽ شام سندس پاڪائي بيان ڪريو.

هُوَ الَّذِيْ يُصَلِّيْ عَلَيْكُمْ وَمَلٰۤىِٕكَتُهٗ لِيُخْرِجَكُمْ مِّنَ الظُّلُمٰتِ اِلَى النُّوْرِۗ وَكَانَ بِالْمُؤْمِنِيْنَ رَحِيْمًا

huwal-lażī yuṣallī ‘alaikum wa malā'ikatahū liyukhrijakum minaẓ-ẓulumāti ilan-nūr(i), wa kāna bil-mu'minīna raḥīmā(n).

اُهو ئي آهي جيڪو توهان تي ۽ سندس ملائڪن تي رحم ڪري ٿو (توهان لاءِ معافي گهري ٿو) ته جيئن توهان کي اونداهين مان روشني (روشني) ڏانهن ڪڍي، ۽ اُهو ايمان وارن تي تمام گهڻو رحم ڪندڙ آهي.

تَحِيَّتُهُمْ يَوْمَ يَلْقَوْنَهٗ سَلٰمٌ ۚوَاَعَدَّ لَهُمْ اَجْرًا كَرِيْمًا

taḥiyyatuhum yauma yalqaunahū salām(un), wa a‘adda lahum ajran karīmā(n).

جڏهن اهي (مؤمن) ان سان ملندا هئا ته انهن جو سلام "سلام" هوندو هو، ۽ هن انهن لاءِ هڪ عزت وارو اجر تيار ڪيو هو.

يٰٓاَيُّهَا النَّبِيُّ اِنَّآ اَرْسَلْنٰكَ شَاهِدًا وَّمُبَشِّرًا وَّنَذِيْرًاۙ

yā ayyuhan-nabiyyu innā arsalnāka syāhidaw wa mubasysyiraw wa nażīrā(n).

اي نبي، بيشڪ اسان توکي شاھدي ڏيندڙ، خوشخبري ڏيندڙ ۽ ڊيڄاريندڙ ڪري موڪليو آهي.

وَّدَاعِيًا اِلَى اللّٰهِ بِاِذْنِهٖ وَسِرَاجًا مُّنِيْرًا

wa dā‘iyan ilallāhi bi'iżnihī wa sirājam munīrā(n).

۽ الله جي اجازت سان (دين) ڏانهن سڏيندڙ ۽ روشن ڪندڙ نور بڻجي.

وَبَشِّرِ الْمُؤْمِنِيْنَ بِاَنَّ لَهُمْ مِّنَ اللّٰهِ فَضْلًا كَبِيْرًا

wa basysyiril-mu'minīna bi'anna lahum minallāhi faḍlan kabīrā(n).

۽ ايمان وارن کي خوشخبري ٻڌاءِ ته بيشڪ انهن لاءِ الله جي طرفان وڏو فضل آهي.

وَلَا تُطِعِ الْكٰفِرِيْنَ وَالْمُنٰفِقِيْنَ وَدَعْ اَذٰىهُمْ وَتَوَكَّلْ عَلَى اللّٰهِ ۗوَكَفٰى بِاللّٰهِ وَكِيْلًا

wa lā tuṭi‘il-kāfirīna wal-munāfiqīna wa da‘ ażāhum wa tawakkal ‘alallāh(i), wa kafā billāhi wakīlā(n).

۽ (محمد ﷺ) انهن ڪافرن ۽ منافقن جو چيو نه مڃو، انهن جي پريشانين تي ڌيان نه ڏيو ۽ الله تي ڀروسو ڪريو، ۽ الله ڪارساز طور ڪافي آهي.

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْٓا اِذَا نَكَحْتُمُ الْمُؤْمِنٰتِ ثُمَّ طَلَّقْتُمُوْهُنَّ مِنْ قَبْلِ اَنْ تَمَسُّوْهُنَّ فَمَا لَكُمْ عَلَيْهِنَّ مِنْ عِدَّةٍ تَعْتَدُّوْنَهَاۚ فَمَتِّعُوْهُنَّ وَسَرِّحُوْهُنَّ سَرَاحًا جَمِيْلًا

yā ayyuhal-lażīna āmanū iżā nakaḥtumul-mu'mināti ṡumma ṭallaqtumūhunna min qabli an tamassūhunna famā lakum ‘alaihinna min ‘iddatin ta‘taddūnahā, fa matti‘ūhunna wa sarriḥūhunna sarāḥan jamīlā(n).

اي ايمان وارؤ! جيڪڏهن توهان ايمان وارين عورتن سان شادي ڪريو ٿا، ۽ پوءِ انهن سان دخل ڏيڻ کان اڳ طلاق ڏيو ٿا، ته پوءِ انهن لاءِ ڪا به عدت ناهي جنهن جو توهان کي خيال رکڻو پوندو. پر انهن کي متعہ ڏيو ۽ انهن کي بهترين طريقي سان ڇڏيو.

يٰٓاَيُّهَا النَّبِيُّ اِنَّآ اَحْلَلْنَا لَكَ اَزْوَاجَكَ الّٰتِيْٓ اٰتَيْتَ اُجُوْرَهُنَّ وَمَا مَلَكَتْ يَمِيْنُكَ مِمَّآ اَفَاۤءَ اللّٰهُ عَلَيْكَ وَبَنٰتِ عَمِّكَ وَبَنٰتِ عَمّٰتِكَ وَبَنٰتِ خَالِكَ وَبَنٰتِ خٰلٰتِكَ الّٰتِيْ هَاجَرْنَ مَعَكَۗ وَامْرَاَةً مُّؤْمِنَةً اِنْ وَّهَبَتْ نَفْسَهَا لِلنَّبِيِّ اِنْ اَرَادَ النَّبِيُّ اَنْ يَّسْتَنْكِحَهَا خَالِصَةً لَّكَ مِنْ دُوْنِ الْمُؤْمِنِيْنَۗ قَدْ عَلِمْنَا مَا فَرَضْنَا عَلَيْهِمْ فِيْٓ اَزْوَاجِهِمْ وَمَا مَلَكَتْ اَيْمَانُهُمْ لِكَيْلَا يَكُوْنَ عَلَيْكَ حَرَجٌۗ وَكَانَ اللّٰهُ غَفُوْرًا رَّحِيْمًا

yā ayyuhan-nabiyyu innā aḥlalnā laka azwājakal-lātī ātaita ujūrahunna wa mā malakat yamīnuka mimmā afā'allāhu ‘alaika wa banāti ‘ammika wa banāti ‘ammātika wa banāti khālika wa banāti khālātikal-lātī hājarna ma‘ak(a), wamra'atam mu'minatan iw wahabat nafsahā lin-nabiyyi in arādan-nabiyyu ay yastankiḥahā, khāliṣatal laka min dūnil-mu'minīn(a), qad ‘alimnā mā faraḍnā ‘alaihim fī azwājihim wa mā malakat aimānuhum likailā yakūna ‘alaika ḥaraj(un), wa kānallāhu gafūrar raḥīmā(n).

اي نبي! اسان توهان لاءِ توهان جون زالون جن کي توهان مهر ڏنو آهي، ۽ توهان جون ٻانهيون جيڪي توهان جي ملڪيت ۾ آهن، انهن ۾ اهو به شامل آهي جيڪو توهان جنگ ۾ حاصل ڪيو آهي، جيڪو الله توهان کي ڏنو آهي، ۽ توهان جي چچا ڀائرن جون ڌيئرون، توهان جي پڦين جون ڌيئرون، توهان جي مامي ڀائرن جون ڌيئرون، ۽ توهان جي مامي ڀينرن جون ڌيئرون جيڪي توهان سان گڏ هجرت ڪري ويون آهن، ۽ اهي مؤمن عورتون جيڪي پاڻ کي پيغمبر جي حوالي ڪن ٿيون جيڪڏهن هو انهن سان شادي ڪرڻ چاهي ٿو، خاص طور تي توهان لاءِ، سڀني مؤمنن لاءِ نه. اسان ڄاڻون ٿا ته اسان انهن تي انهن جي زالن ۽ انهن غلامن جي باري ۾ جيڪو واجب ڪيو آهي، متان اهي توهان تي بار نه هجن. ۽ الله بخشڻهار ۽ رحم ڪندڙ آهي.

۞ تُرْجِيْ مَنْ تَشَاۤءُ مِنْهُنَّ وَتُـْٔوِيْٓ اِلَيْكَ مَنْ تَشَاۤءُۗ وَمَنِ ابْتَغَيْتَ مِمَّنْ عَزَلْتَ فَلَا جُنَاحَ عَلَيْكَۗ ذٰلِكَ اَدْنٰٓى اَنْ تَقَرَّ اَعْيُنُهُنَّ وَلَا يَحْزَنَّ وَيَرْضَيْنَ بِمَآ اٰتَيْتَهُنَّ كُلُّهُنَّۗ وَاللّٰهُ يَعْلَمُ مَا فِيْ قُلُوْبِكُمْ ۗوَكَانَ اللّٰهُ عَلِيْمًا حَلِيْمًا

turjī man tasyā'u wa tu'wī ilaika man tasyā'(u), wa manibtagaita mimman ‘azalta falā junāḥa ‘alaik(a), żālika adnā an taqarra a‘yunuhunna wa lā yaḥzanna wa yarḍaina bimā ātaitahunna kulluhunn(a), wallāhu ya‘lamu mā fī qulūbikum, wa kānallāhu ‘alīman ḥalīmā(n).

توهان (پنهنجي زالن) مان جنهن سان چاهيو (جماع ڪرڻ کي) ملتوي ڪري سگهو ٿا ۽ (انهن مان) جنهن سان چاهيو (جماع ڪري سگهو ٿا) ان سان (به) مباشرت ڪري سگهو ٿا. ۽ توهان جي زالن مان جن کي توهان الڳ ڪيو آهي، جنهن سان توهان ٻيهر مباشرت ڪرڻ چاهيو ٿا، ته پوءِ توهان تي ڪو گناهه ناهي. اهو دلي سڪون جي ويجهو آهي، ۽ اهي غمگين نه ٿيندا، ۽ اهي ان تي خوش هوندا جيڪي توهان انهن سڀني کي ڏنو آهي. ۽ الله ڄاڻي ٿو جيڪو توهان جي دل ۾ (ذخيرو ٿيل) آهي. ۽ الله ڄاڻندڙ، معاف ڪندڙ آهي.

لَا يَحِلُّ لَكَ النِّسَاۤءُ مِنْۢ بَعْدُ وَلَآ اَنْ تَبَدَّلَ بِهِنَّ مِنْ اَزْوَاجٍ وَّلَوْ اَعْجَبَكَ حُسْنُهُنَّ اِلَّا مَا مَلَكَتْ يَمِيْنُكَۗ وَكَانَ اللّٰهُ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ رَّقِيْبًا ࣖ

lā yaḥillu lakan-nisā'u mim ba‘du wa lā an tabaddala bihinna min azwājiw wa lau a‘jabaka ḥusnuhunna illā mā malakat yamīnuk(a), wa kānallāhu ‘alā kulli syai'ir raqībā(n).

(اي محمد) توهان لاءِ ان کان پوءِ (ٻيون) عورتون شادي ڪرڻ جائز ناهي، ۽ نه ئي توهان لاءِ جائز آهي ته انهن جي جاءِ تي (ٻيون) زالون آڻيو، جيتوڻيڪ انهن جو حسن توهان کي پسند اچي، سواءِ انهن (ٻانهين) جي جيڪي توهان جي ساڄي هٿ جي ملڪيت ۾ آهن. ۽ الله هر شيءِ کان واقف آهي.

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا لَا تَدْخُلُوْا بُيُوْتَ النَّبِيِّ اِلَّآ اَنْ يُّؤْذَنَ لَكُمْ اِلٰى طَعَامٍ غَيْرَ نٰظِرِيْنَ اِنٰىهُ وَلٰكِنْ اِذَا دُعِيْتُمْ فَادْخُلُوْا فَاِذَا طَعِمْتُمْ فَانْتَشِرُوْا وَلَا مُسْتَأْنِسِيْنَ لِحَدِيْثٍۗ اِنَّ ذٰلِكُمْ كَانَ يُؤْذِى النَّبِيَّ فَيَسْتَحْيٖ مِنْكُمْ ۖوَاللّٰهُ لَا يَسْتَحْيٖ مِنَ الْحَقِّۗ وَاِذَا سَاَلْتُمُوْهُنَّ مَتَاعًا فَسْـَٔلُوْهُنَّ مِنْ وَّرَاۤءِ حِجَابٍۗ ذٰلِكُمْ اَطْهَرُ لِقُلُوْبِكُمْ وَقُلُوْبِهِنَّۗ وَمَا كَانَ لَكُمْ اَنْ تُؤْذُوْا رَسُوْلَ اللّٰهِ وَلَآ اَنْ تَنْكِحُوْٓا اَزْوَاجَهٗ مِنْۢ بَعْدِهٖٓ اَبَدًاۗ اِنَّ ذٰلِكُمْ كَانَ عِنْدَ اللّٰهِ عَظِيْمًا

yā ayyuhal-lażīna āmanū lā tadkhulū buyūtan-nabiyyi illā ay yu'żana lakum ilā ṭa‘āmin gaira nāẓirīna ināhu wa lākin iżā du‘ītum fadkhulū fa iżā ṭa‘imtum fantasyirū wa lā musta'nisīna liḥadīṡ(in), inna żālikum kāna yu'żin-nabiyya fayastaḥyī minkum, wallāhu lā yastaḥyī minal-ḥaqq(i), wa iżā sa'altumūhunna matā‘an fas'alūhunna miw warā'i ḥijāb(in), żālikum aṭharu liqulūbikum wa qulūbihinn(a), wa mā kāna lakum an tu'żū rasūlallāhi wa lā an tankiḥū azwājahū mim ba‘dihī abadā(n), inna żālikum kāna ‘indallāhi ‘aẓīmā(n).

اي ايمان وارؤ! پيغمبر جي گھرن ۾ داخل نه ٿيو جيستائين اوھان کي اجازت نه ڏني وڃي ته کاڌو پچڻ جو انتظار ڪرڻ کان سواءِ کائي وٺو، پر جيڪڏھن اوھان کي سڏيو وڃي ته داخل ٿيو ۽ جڏھن کاڌو کائي پورو ڪريو ته پوءِ گفتگو کي ڊگھو ڪرڻ کان سواءِ نڪري وڃو. بيشڪ، اھو ئي آھي جيڪو پيغمبر کي پريشان ڪري ٿو تنھنڪري اھو (پيغمبر) اوھان کان شرمندو آھي (توھان کي موڪلڻ کان)، ۽ الله (حقيقت بيان ڪرڻ کان) شرمندو نه آھي. جيڪڏھن اوھين انھن (پيغمبر جي زالن) کان ڪجھ (ضرورتون) گھرو ٿا، ته پردي جي پويان گھرو. اھو (طريقو) اوھان جي دلين ۽ انھن جي دلين لاءِ وڌيڪ پاڪ آھي. ۽ اوھين الله جي پيغمبر (جي دل) کي ڏکوئيندڙ نه ڪريو ۽ (پيغمبر جي وفات کان پوءِ) سندس زالن سان ھميشه لاءِ نڪاح نه ڪريو. بيشڪ، اھو الله جي نظر ۾ تمام وڏو (گناھ) آھي.

اِنْ تُبْدُوْا شَيْـًٔا اَوْ تُخْفُوْهُ فَاِنَّ اللّٰهَ كَانَ بِكُلِّ شَيْءٍ عَلِيْمًا

in tubdū syai'an au tukhfūhu fa'innallāha kāna bikulli syai'in ‘alīmā(n).

جيڪڏهن توهان ڪا ڳالهه ظاهر ڪريو ٿا يا لڪايو ٿا ته بيشڪ الله هر شيءِ کي ڄاڻندڙ آهي.

لَا جُنَاحَ عَلَيْهِنَّ فِيْٓ اٰبَاۤىِٕهِنَّ وَلَآ اَبْنَاۤىِٕهِنَّ وَلَآ اِخْوَانِهِنَّ وَلَآ اَبْنَاۤءِ اِخْوَانِهِنَّ وَلَآ اَبْنَاۤءِ اَخَوٰتِهِنَّ وَلَا نِسَاۤىِٕهِنَّ وَلَا مَا مَلَكَتْ اَيْمَانُهُنَّۚ وَاتَّقِيْنَ اللّٰهَ ۗاِنَّ اللّٰهَ كَانَ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ شَهِيْدًا

lā junāḥa ‘alaihinna fī ābā'ihinna wa lā abnā'ihinna wa lā ikhwānihinna wa lā abnā'i ikhwānihinna wa lā abnā'i akhawātihinna wa lā nisā'ihinna wa lā mā malakat aimānuhunn(a), wattaqīnallāh(a), innallāha kāna ‘alā kulli syai'in syahīdā(n).

پيغمبر جي زالن تي پنهنجن پين، پنهنجن پٽن، پنهنجن ڀائرن، پنهنجن ڀائٽين جي پٽن، پنهنجن ڀاڻيجن جي پٽن، پنهنجن (مؤمن) عورتن ۽ انهن جي ٻانهن سان (پردي کان سواءِ ملڻ ۾) ڪو گناهه ناهي، ۽ الله کان ڊڄو، بيشڪ الله هر شيءِ تي شاهد آهي.

اِنَّ اللّٰهَ وَمَلٰۤىِٕكَتَهٗ يُصَلُّوْنَ عَلَى النَّبِيِّۗ يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا صَلُّوْا عَلَيْهِ وَسَلِّمُوْا تَسْلِيْمًا

innallāha wa malā'ikatahū yuṣallūna ‘alan-nabiyy(i), yā ayyuhal-lażīna āmanū ṣallū ‘alaihi wa sallimū taslīmā(n).

بيشڪ الله ۽ سندس ملائڪ پيغمبر تي صلوات موڪليندا آهن. اي ايمان وارؤ! پيغمبر تي صلوات پڙهو ۽ پوري عزت سان سلام ڪريو.

اِنَّ الَّذِيْنَ يُؤْذُوْنَ اللّٰهَ وَرَسُوْلَهٗ لَعَنَهُمُ اللّٰهُ فِى الدُّنْيَا وَالْاٰخِرَةِ وَاَعَدَّ لَهُمْ عَذَابًا مُّهِيْنًا

innal-lażīna yu'żūnallāha wa rasūlahū la‘anahumullāhu fid-dun-yā wal-ākhirati wa a‘adda lahum ‘ażābam muhīnā(n).

بيشڪ جيڪي ماڻهو الله ۽ سندس رسول کي ايذائيندا آهن، الله انهن تي دنيا ۽ آخرت ۾ لعنت ڪندو ۽ انهن لاءِ ذلت آميز عذاب ڏيندو.

وَالَّذِيْنَ يُؤْذُوْنَ الْمُؤْمِنِيْنَ وَالْمُؤْمِنٰتِ بِغَيْرِ مَا اكْتَسَبُوْا فَقَدِ احْتَمَلُوْا بُهْتَانًا وَّاِثْمًا مُّبِيْنًا ࣖ

wal-lażīna yu'żūnal-mu'minīna wal-mu'mināti bigairi maktasabū faqadiḥtamalū buhtānaw wa iṡmam mubīnā(n).

۽ جيڪي ماڻهو مؤمن مردن ۽ عورتن کي بغير ڪنهن گناهه جي ايذائيندا آهن، ته پوءِ بيشڪ انهن ڪوڙ ۽ سچا گناهه کنيا آهن.

يٰٓاَيُّهَا النَّبِيُّ قُلْ لِّاَزْوَاجِكَ وَبَنٰتِكَ وَنِسَاۤءِ الْمُؤْمِنِيْنَ يُدْنِيْنَ عَلَيْهِنَّ مِنْ جَلَابِيْبِهِنَّۗ ذٰلِكَ اَدْنٰىٓ اَنْ يُّعْرَفْنَ فَلَا يُؤْذَيْنَۗ وَكَانَ اللّٰهُ غَفُوْرًا رَّحِيْمًا

yā ayyuhan-nabiyyu qul li'azwājika wa banātika wa nisā'il-mu'minīna yudnīna ‘alaihinna min jalābībihinn(a), żālika adnā ay yu‘rafna falā yu'żain(a), wa kānallāhu gafūrar raḥīmā(n).

اي نبي! پنهنجين زالن، پنهنجين ڌيئرن ۽ مؤمنن جي زالن کي چئو ته، "اهي پنهنجا ڪپڙا پنهنجي سڄي جسم تي ڍڪين." اهو هن لاءِ آهي ته جيئن انهن کي سڃاڻڻ ۾ آساني ٿئي، ته جيئن انهن کي تڪليف نه پهچي. ۽ الله بخشڻهار ۽ رحم ڪندڙ آهي.

۞ لَىِٕنْ لَّمْ يَنْتَهِ الْمُنٰفِقُوْنَ وَالَّذِيْنَ فِيْ قُلُوْبِهِمْ مَّرَضٌ وَّالْمُرْجِفُوْنَ فِى الْمَدِيْنَةِ لَنُغْرِيَنَّكَ بِهِمْ ثُمَّ لَا يُجَاوِرُوْنَكَ فِيْهَآ اِلَّا قَلِيْلًا

la'il lam yantahil-munāfiqūna wal-lażīna fī qulūbihim maraḍuw wal-murjifūna fil-madīnati lanugriyannaka bihim ṡumma lā yujāwirūnaka fīhā illā qalīlā(n).

بيشڪ جيڪڏهن منافق، جن جي دلين ۾ بيماري آهي ۽ مديني ۾ ڪوڙي خبر پکيڙڻ وارا (توهان کي نقصان پهچائڻ کان) باز نه آيا ته اسان ضرور توهان کي انهن سان (وڙهڻ جو) حڪم ڏينداسين، پوءِ اهي توهان جا پاڙيسري نه هوندا سواءِ ٿوري وقت جي.

مَلْعُوْنِيْنَۖ اَيْنَمَا ثُقِفُوْٓا اُخِذُوْا وَقُتِّلُوْا تَقْتِيْلًا

mal‘ūnīn(a), ainamā ṡuqifū ukhiżū wa quttilū taqtīlā(n).

لعنت جي حالت ۾. جتي به اهي ملندا، انهن کي پڪڙيو ويندو ۽ بغير ڪنهن رحم جي قتل ڪيو ويندو.

سُنَّةَ اللّٰهِ فِى الَّذِيْنَ خَلَوْا مِنْ قَبْلُ ۚوَلَنْ تَجِدَ لِسُنَّةِ اللّٰهِ تَبْدِيْلًا

sunnatallāhi fil-lażīna khalau min qabl(u), wa lan tajida lisunnatillāhi tabdīlā(n).

جيئن الله جي سنت جيڪا (توهان کان اڳين تي به لاڳو ٿئي ٿي)، ۽ توهان الله جي سنت ۾ ڪا به تبديلي نه لهندا.

يَسْـَٔلُكَ النَّاسُ عَنِ السَّاعَةِۗ قُلْ اِنَّمَا عِلْمُهَا عِنْدَ اللّٰهِ ۗوَمَا يُدْرِيْكَ لَعَلَّ السَّاعَةَ تَكُوْنُ قَرِيْبًا

yas'alukan-nāsu ‘anis-sā‘ah(ti), qul innamā ‘ilmuhā ‘indallāh(i), wa mā yudrīka la‘allas-sā‘ata takūnu qarībā(n).

ماڻهو توکان قيامت جي ڏينهن بابت پڇن ٿا، چؤ ته آخرت جي ڏينهن جو علم صرف الله وٽ آهي. ۽ ڇا توهان ڄاڻو ٿا ته شايد قيامت جو ڏينهن ويجهو هجي؟

اِنَّ اللّٰهَ لَعَنَ الْكٰفِرِيْنَ وَاَعَدَّ لَهُمْ سَعِيْرًاۙ

innallāha la‘anal-kāfirīna wa a‘adda lahum sa‘īrā(n).

بيشڪ الله ڪافرن تي لعنت ڪئي آهي ۽ انهن لاءِ ٻرندڙ باهه (دوزخ) تيار ڪئي آهي.

خٰلِدِيْنَ فِيْهَآ اَبَدًاۚ لَا يَجِدُوْنَ وَلِيًّا وَّلَا نَصِيْرًا ۚ

khālidīna fīhā abadā(n), lā yajidūna waliyyaw wa lā naṣīrā(n).

اهي هميشه ان ۾ رهندا، انهن جو ڪو به سرپرست ۽ مددگار نه هوندو.

يَوْمَ تُقَلَّبُ وُجُوْهُهُمْ فِى النَّارِ يَقُوْلُوْنَ يٰلَيْتَنَآ اَطَعْنَا اللّٰهَ وَاَطَعْنَا الرَّسُوْلَا۠

yauma tuqallabu wujūhuhum fin-nāri yaqūlūna yā laitanā aṭa‘nallāha wa aṭa‘nar-rasūlā.

جنهن ڏينهن سندن منهن جهنم ۾ اونڌا ڪيا ويندا، اهي چوندا ته: ”اي ڪاش اسان الله جي فرمانبرداري ڪريون ها ۽ رسول جي به فرمانبرداري ڪريون ها“.

وَقَالُوْا رَبَّنَآ اِنَّآ اَطَعْنَا سَادَتَنَا وَكُبَرَاۤءَنَا فَاَضَلُّوْنَا السَّبِيْلَا۠

wa qālū rabbanā innā aṭa‘nā sādatanā wa kubarā'anā fa aḍallūnas-sabīlā.

۽ چيائون ته: ”اسان جا پالڻهار، بيشڪ اسان پنهنجن سردارن ۽ سردارن جي فرمانبرداري ڪئي، پوءِ انهن اسان کي (سڌي) رستي کان ڀُلائي ڇڏيو.

رَبَّنَآ اٰتِهِمْ ضِعْفَيْنِ مِنَ الْعَذَابِ وَالْعَنْهُمْ لَعْنًا كَبِيْرًا ࣖ

rabbanā ātihim ḍi‘faini minal-‘ażābi wal‘anhum la‘nan kabīrā(n).

اي اسان جا پالڻهار، انهن تي ٻيڻو عذاب ڪر ۽ انهن تي وڏي لعنت ڪر“.

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا لَا تَكُوْنُوْا كَالَّذِيْنَ اٰذَوْا مُوْسٰى فَبَرَّاَهُ اللّٰهُ مِمَّا قَالُوْا ۗوَكَانَ عِنْدَ اللّٰهِ وَجِيْهًا ۗ

yā ayyuhal-lażīna āmanū lā takūnū kal-lażīna āżau mūsā fa barra'ahullāhu mimmā qālū, wa kāna ‘indallāhi wajīhā(n).

اي ايمان وارؤ! انهن وانگر نه ٿيو جن موسيٰ کي ايذايو، پوءِ الله کيس انهن الزامن کان پاڪ ڪري ڇڏيو جيڪي انهن لڳايا هئا. ۽ هو اهڙو شخص آهي جيڪو الله جي نظر ۾ عزت وارو مقام رکي ٿو.

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوا اتَّقُوا اللّٰهَ وَقُوْلُوْا قَوْلًا سَدِيْدًاۙ

yā ayyuhal-lażīna āmanuttaqullāha wa qūlū qaulan sadīdā(n).

اي ايمان وارؤ! الله کان ڊڄو ۽ سڌي ڳالهه چئو.

يُّصْلِحْ لَكُمْ اَعْمَالَكُمْ وَيَغْفِرْ لَكُمْ ذُنُوْبَكُمْۗ وَمَنْ يُّطِعِ اللّٰهَ وَرَسُوْلَهٗ فَقَدْ فَازَ فَوْزًا عَظِيْمًا

yuṣliḥ lakum a‘mālakum wa yagfir lakum żunūbakum, wa may yuṭi‘illāha wa rasūlahū faqad fāza fauzan ‘aẓīmā(n).

الله ضرور توهان جا عمل سڌاريندو ۽ توهان جا گناهه معاف ڪندو، ۽ جيڪو به الله ۽ سندس رسول جي فرمانبرداري ڪندو، اهو ضرور وڏي ڪاميابي سان ڪامياب ٿيندو.

اِنَّا عَرَضْنَا الْاَمَانَةَ عَلَى السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِ وَالْجِبَالِ فَاَبَيْنَ اَنْ يَّحْمِلْنَهَا وَاَشْفَقْنَ مِنْهَا وَحَمَلَهَا الْاِنْسَانُۗ اِنَّهٗ كَانَ ظَلُوْمًا جَهُوْلًاۙ

innā ‘araḍnal-amānata ‘alas-samāwāti wal-arḍi fa abaina ay yaḥmilnahā wa asyfaqna minhā wa ḥamalahal-insān(u), innahū kāna ẓalūman jahūlā(n).

بيشڪ، اسان آسمانن، زمين ۽ جبلن کي هڪ پيغام پيش ڪيو آهي؛ پر هر ڪو حڪم کڻڻ کان لنوائي رهيو هو ۽ انهن کي خدشو هو ته اهي ان کي انجام نه ڏيندا (اهو ڳرو هو)، تنهن ڪري حڪم انسانن جي حوالي ڪيو ويو. بيشڪ، انسان تمام ظالم ۽ تمام بيوقوف آهن،

لِّيُعَذِّبَ اللّٰهُ الْمُنٰفِقِيْنَ وَالْمُنٰفِقٰتِ وَالْمُشْرِكِيْنَ وَالْمُشْرِكٰتِ وَيَتُوْبَ اللّٰهُ عَلَى الْمُؤْمِنِيْنَ وَالْمُؤْمِنٰتِۗ وَكَانَ اللّٰهُ غَفُوْرًا رَّحِيْمًا ࣖ

liyu‘ażżiballāhul-munāfiqīna wal-munāfiqāti wal-musyrikīna wal-musyrikāti wa yatūballāhu ‘alal-mu'minīna wal-mu'mināt(i), wa kānallāhu gafūrar raḥīmā(n).

ته جيئن الله منافق مردن ۽ عورتن، مشرڪن، مردن ۽ عورتن کي سزا ڏئي ۽ الله مؤمن مردن ۽ عورتن جي توبه قبول ڪري، ۽ الله بخشڻهار ۽ رحم ڪندڙ آهي.

يٰٓاَيُّهَا النَّبِيُّ اتَّقِ اللّٰهَ وَلَا تُطِعِ الْكٰفِرِيْنَ وَالْمُنٰفِقِيْنَ ۗاِنَّ اللّٰهَ كَانَ عَلِيْمًا حَكِيْمًاۙ

yā ayyuhan-nabiyyuttaqillāha wa lā tuṭi‘il-kāfirīna wal-munāfiqīn(a), innallāha kāna ‘alīman ḥakīmā(n).

اي نبي! الله کان ڊڄو ۽ ڪافرن ۽ منافقن جي (خواهشن) جي تابعداري نه ڪريو، بيشڪ الله ڄاڻندڙ حڪمت وارو آهي.

وَّاتَّبِعْ مَا يُوْحٰىٓ اِلَيْكَ مِنْ رَّبِّكَ ۗاِنَّ اللّٰهَ كَانَ بِمَا تَعْمَلُوْنَ خَبِيْرًاۙ

wattabi‘ mā yūḥā ilaika mir rabbik(a), innallāha kāna bimā ta‘malūna khabīrā(n).

۽ جيڪو توهان جي رب توهان ڏانهن وحي ڪيو آهي ان جي پيروي ڪريو، بيشڪ الله توهان جي عملن کان تمام گهڻو خبردار آهي.

وَّتَوَكَّلْ عَلَى اللّٰهِ ۗوَكَفٰى بِاللّٰهِ وَكِيْلًا

wa tawakkal ‘alallāh(i), wa kafā billāhi wakīlā(n).

۽ الله تي ڀروسو ڪر، ۽ الله ڪارساز ڪافي آهي.

مَا جَعَلَ اللّٰهُ لِرَجُلٍ مِّنْ قَلْبَيْنِ فِيْ جَوْفِهٖ ۚوَمَا جَعَلَ اَزْوَاجَكُمُ الّٰـِٕۤيْ تُظٰهِرُوْنَ مِنْهُنَّ اُمَّهٰتِكُمْ ۚوَمَا جَعَلَ اَدْعِيَاۤءَكُمْ اَبْنَاۤءَكُمْۗ ذٰلِكُمْ قَوْلُكُمْ بِاَفْوَاهِكُمْ ۗوَاللّٰهُ يَقُوْلُ الْحَقَّ وَهُوَ يَهْدِى السَّبِيْلَ

mā ja‘alallāhu lirajulim min qalbaini fī jaufih(ī), wa mā ja‘ala azwājakumul-lā'ī tuẓāhirūna minhunna ummahātikum, wa mā ja‘ala ad‘iyā'akum abnā'akum, żālikum qaulukum bi'afwāhikum, wallāhu yaqūlul-ḥaqqa wa huwa yahdis-sabīl(a).

الله ڪنهن به ماڻهوءَ جي سيني ۾ ٻه دل نه رکيا آهن، ۽ نه ئي توهان جي زالن کي جن کي توهان رکو ٿا، مائر بڻايو آهي، ۽ نه ئي توهان جي گود ورتل پٽن کي توهان جا پٽ بڻايو آهي، اهي رڳو توهان جي واتن ۾ ڳالهيون آهن، الله سچ ڳالهائيندو آهي ۽ سڌو رستو ڏيکاريندو آهي.

اُدْعُوْهُمْ لِاٰبَاۤىِٕهِمْ هُوَ اَقْسَطُ عِنْدَ اللّٰهِ ۚ فَاِنْ لَّمْ تَعْلَمُوْٓا اٰبَاۤءَهُمْ فَاِخْوَانُكُمْ فِى الدِّيْنِ وَمَوَالِيْكُمْ ۗوَلَيْسَ عَلَيْكُمْ جُنَاحٌ فِيْمَآ اَخْطَأْتُمْ بِهٖ وَلٰكِنْ مَّا تَعَمَّدَتْ قُلُوْبُكُمْ ۗوَكَانَ اللّٰهُ غَفُوْرًا رَّحِيْمًا

ud‘ūhum li'ābā'ihim huwa aqsaṭu ‘indallāh(i), fa illam ta‘lamū ābā'ahum fa ikhwānukum fid-dīni wa mawālīkum, wa laisa ‘alaikum junāḥun fīmā akhṭa'tum bihī wa lākim mā ta‘ammadat qulūbukum, wa kānallāhu gafūrar raḥīmā(n).

انهن (گود ورتل ٻارن) کي انهن جي پيءُ جي نالن سان سڏيو، اهو الله جي نظر ۾ انصاف آهي، ۽ جيڪڏهن توهان انهن جي پيءُ کي نٿا ڄاڻو ته پوءِ (انهن کي پنهنجا ديني ڀائر ۽ ڀينرون ڪري سڏيو). ۽ جيڪڏهن توهان ان بابت غلطي ڪريو ٿا ته توهان تي ڪو گناهه ناهي، پر (اهو گناهه آهي) جيڪو توهان جي دل ارادو ڪيو. الله بخشڻهار، رحم ڪندڙ آهي.

اَلنَّبِيُّ اَوْلٰى بِالْمُؤْمِنِيْنَ مِنْ اَنْفُسِهِمْ وَاَزْوَاجُهٗٓ اُمَّهٰتُهُمْ ۗوَاُولُوا الْاَرْحَامِ بَعْضُهُمْ اَوْلٰى بِبَعْضٍ فِيْ كِتٰبِ اللّٰهِ مِنَ الْمُؤْمِنِيْنَ وَالْمُهٰجِرِيْنَ اِلَّآ اَنْ تَفْعَلُوْٓا اِلٰٓى اَوْلِيَاۤىِٕكُمْ مَّعْرُوْفًا ۗ كَانَ ذٰلِكَ فِى الْكِتٰبِ مَسْطُوْرًا

an-nabiyyu aulā bil-mu'minīna min anfusihim wa azwājuhū ummahātuhum, wa ulul-arḥāmi ba‘ḍuhum aulā biba‘ḍin fī kitābillāhi minal-mu'minīna wal-muhājirīna illā an taf‘alū ilā auliyā'ikum ma‘rūfā(n), kāna żālika fil-kitābi masṭūrā(n).

پيغمبر مؤمنن لاءِ سندن جانين کان بهتر آهي، ۽ سندس زالون سندن مائر آهن. جيڪي رت جي رشتي سان تعلق رکن ٿا، اهي الله جي ڪتاب ۾ مؤمنن ۽ مهاجرن کان وڌيڪ (وراثت جا) حقدار آهن، جيستائين توهان پنهنجن ڀائرن سان (دين ۾) نيڪي ڪرڻ جو ارادو نه ڪريو. اهو (الله جي ڪتاب) ۾ لکيل آهي.

وَاِذْ اَخَذْنَا مِنَ النَّبِيّٖنَ مِيْثَاقَهُمْ وَمِنْكَ وَمِنْ نُّوْحٍ وَّاِبْرٰهِيْمَ وَمُوْسٰى وَعِيْسَى ابْنِ مَرْيَمَ ۖوَاَخَذْنَا مِنْهُمْ مِّيْثَاقًا غَلِيْظًاۙ

wa iż akhażnā minan-nabiyyīna mīṡāqahum wa minka wa min nūḥiw wa ibrāhīma wa mūsā wa ‘īsabni maryam(a), wa akhażnā minhum mīṡāqan galīẓā(n).

۽ (ياد ڪريو) جڏهن اسان نبين کان ۽ توهان کان، نوح، ابراهيم، موسيٰ ۽ عيسيٰ پٽ مريم کان عهد ورتو ۽ اسان انهن کان پڪو عهد ورتو.

لِّيَسْـَٔلَ الصّٰدِقِيْنَ عَنْ صِدْقِهِمْ ۚوَاَعَدَّ لِلْكٰفِرِيْنَ عَذَابًا اَلِيْمًا ࣖ

liyas'alaṣ-ṣādiqīna ‘an ṣidqihim, wa a‘adda lil-kāfirīna ‘ażāban alīmā(n).

ته جيئن هو نيڪ ماڻهن کان سندن نيڪي بابت پڇي سگهي. هو ڪافرن لاءِ دردناڪ عذاب مقرر ڪري ٿو.

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوا اذْكُرُوْا نِعْمَةَ اللّٰهِ عَلَيْكُمْ اِذْ جَاۤءَتْكُمْ جُنُوْدٌ فَاَرْسَلْنَا عَلَيْهِمْ رِيْحًا وَّجُنُوْدًا لَّمْ تَرَوْهَا ۗوَكَانَ اللّٰهُ بِمَا تَعْمَلُوْنَ بَصِيْرًاۚ

yā ayyuhal-lażīna āmanużkurū ni‘matallāhi ‘alaikum iż jā'atkum junūdun fa'arsalnā ‘alaihim rīḥaw wa junūdal lam tarauhā, wa kānallāhu bimā ta‘malūna baṣīrā(n).

اي ايمان وارؤ! الله جي نعمت کي ياد ڪريو جيڪو اوھان تي ٿيو جڏھن لشڪر اوھان تي چڙھائي ڪئي پوءِ اسان انھن تي طوفان ۽ اھڙيون فوجون موڪليون جيڪي اوھان کي نظر نہ آيون، ۽ الله اوھان جي ڪمن کي ڏسندڙ آھي.

اِذْ جَاۤءُوْكُمْ مِّنْ فَوْقِكُمْ وَمِنْ اَسْفَلَ مِنْكُمْ وَاِذْ زَاغَتِ الْاَبْصَارُ وَبَلَغَتِ الْقُلُوْبُ الْحَنَاجِرَ وَتَظُنُّوْنَ بِاللّٰهِ الظُّنُوْنَا۠ ۗ

iż jā'ūkum min fauqikum wa min asfala minkum wa iż zāgatil-abṣāru wa balagatil-qulūbul-ḥanājira wa taẓunnūna billāhiẓ-ẓunūnā.

(يعني) جڏهن اهي توهان جي مٿان ۽ توهان جي هيٺان کان توهان تي حملو ڪندا، ۽ جڏهن توهان جون اکيون دنگ رهجي وينديون ۽ توهان جا دل توهان جي نڙگهٽن تائين اچي ويندا ۽ توهان الله جي باري ۾ بي معنيٰ شڪ ڪندا.

هُنَالِكَ ابْتُلِيَ الْمُؤْمِنُوْنَ وَزُلْزِلُوْا زِلْزَالًا شَدِيْدًا

hunālikabtuliyal-mu'minūna wa zulzilū zilzālan syadīdā(n).

اتي ايمان وارن کي آزمايو ويندو آهي ۽ (سندن دلين کي) سخت صدمي سان هلايو ويندو آهي.

وَاِذْ يَقُوْلُ الْمُنٰفِقُوْنَ وَالَّذِيْنَ فِيْ قُلُوْبِهِمْ مَّرَضٌ مَّا وَعَدَنَا اللّٰهُ وَرَسُوْلُهٗٓ اِلَّا غُرُوْرًا

wa iż yaqūlul-munāfiqūna wal-lażīna fī qulūbihim maraḍum mā wa‘adanallāhu wa rasūluhū illā gurūrā(n).

۽ (ياد ڪريو) جڏهن منافقن ۽ جن جي دلين ۾ بيماري هئي، اهي چئي رهيا هئا ته: ”الله ۽ سندس رسول اسان سان جيڪو واعدو ڪيو هو اهو رڳو فريب هو“.

وَاِذْ قَالَتْ طَّاۤىِٕفَةٌ مِّنْهُمْ يٰٓاَهْلَ يَثْرِبَ لَا مُقَامَ لَكُمْ فَارْجِعُوْا ۚوَيَسْتَأْذِنُ فَرِيْقٌ مِّنْهُمُ النَّبِيَّ يَقُوْلُوْنَ اِنَّ بُيُوْتَنَا عَوْرَةٌ ۗوَمَا هِيَ بِعَوْرَةٍ ۗاِنْ يُّرِيْدُوْنَ اِلَّا فِرَارًا

wa iż qālat ṭā'ifatum minhum yā ahla yaṡriba lā muqāma lakum farji‘ū, wa yasta'żinu farīqum minhumun-nabiyya yaqūlūna inna buyūtanā ‘aurah(tun), wa mā hiya bi‘aurah(tin), iy yurīdūna illā firārā(n).

۽ (ياد ڪريو) جڏهن انهن مان هڪ ٽولي چيو ته، "اي يثرب (مديني) جا ماڻهو! توهان لاءِ ڪا جاءِ ناهي، تنهنڪري واپس وڃو." ۽ انهن مان ڪجهه پيغمبر ﷺ کان (گهر واپس وڃڻ جي) اجازت گهري ته، "بيشڪ، اسان جا گهر کليل آهن (ڪو به محافظ ناهي)." جيتوڻيڪ گهر کليل نه هئا، اهي صرف ڀڄڻ چاهيندا هئا.

وَلَوْ دُخِلَتْ عَلَيْهِمْ مِّنْ اَقْطَارِهَا ثُمَّ سُىِٕلُوا الْفِتْنَةَ لَاٰتَوْهَا وَمَا تَلَبَّثُوْا بِهَآ اِلَّا يَسِيْرًا

wa lau dukhilat ‘alaihim min aqṭārihā ṡumma su'ilul-fitnata la'ātauhā wa mā talabbaṡū bihā illā yasīrā(n).

۽ جيڪڏهن (يثرب) تي هر طرف کان حملو ڪيو وڃي ۽ انهن کي فساد پيدا ڪرڻ لاءِ چيو وڃي ته اهي ائين ڪندا ۽ اهي صرف ٿورو انتظار ڪندا.

وَلَقَدْ كَانُوْا عَاهَدُوا اللّٰهَ مِنْ قَبْلُ لَا يُوَلُّوْنَ الْاَدْبَارَ ۗوَكَانَ عَهْدُ اللّٰهِ مَسْـُٔوْلًا

wa laqad kānū ‘āhadullāha min qablu lā yuwallūnal-adbār(a), wa kāna ‘ahdullāhi mas'ūlā(n).

۽ بيشڪ انهن اڳ ۾ الله سان عهد ڪيو هو ته اهي پوئتي نه هٽندا ۽ الله سان ڪيل عهد بابت پڇيو ويندو.

قُلْ لَّنْ يَّنْفَعَكُمُ الْفِرَارُ اِنْ فَرَرْتُمْ مِّنَ الْمَوْتِ اَوِ الْقَتْلِ وَاِذًا لَّا تُمَتَّعُوْنَ اِلَّا قَلِيْلًا

qul lay yanfa‘akumul-firāru in farartum minal-mauti awil-qatli wa iżal lā tumatta‘ūna illā qalīlā(n).

(اي پيغمبر) چئو ته جيڪڏهن توهان موت يا قتل کان ڀڄو ٿا ته ڀڄڻ توهان کي ڪو فائدو نه ڏيندو، ۽ جيڪڏهن توهان ائين ڪيو ته پوءِ توهان کي صرف ٿوري نعمت ملندي.

قُلْ مَنْ ذَا الَّذِيْ يَعْصِمُكُمْ مِّنَ اللّٰهِ اِنْ اَرَادَ بِكُمْ سُوْۤءًا اَوْ اَرَادَ بِكُمْ رَحْمَةً ۗوَلَا يَجِدُوْنَ لَهُمْ مِّنْ دُوْنِ اللّٰهِ وَلِيًّا وَّلَا نَصِيْرًا

qul man żal-lażī ya‘ṣimukum minallāhi in arāda bikum sū'an au arāda bikum raḥmah(tan), wa lā yajidūna lahum min dūnillāhi waliyyaw wa lā naṣīrā(n).

چئو تہ، جيڪڏھن الله اوھان لاءِ مصيبت گھري يا اوھان لاءِ رحمت گھري تہ اوھان کي ڪير بچائيندو؟ الله کان سواءِ انھن لاءِ ڪوئي مددگار ۽ مددگار نہ ھوندو.

۞ قَدْ يَعْلَمُ اللّٰهُ الْمُعَوِّقِيْنَ مِنْكُمْ وَالْقَاۤىِٕلِيْنَ لِاِخْوَانِهِمْ هَلُمَّ اِلَيْنَا ۚوَلَا يَأْتُوْنَ الْبَأْسَ اِلَّا قَلِيْلًاۙ

qad ya‘lamullāhul-mu‘awwiqīna minkum wal-qā'ilīna li'ikhwānihim halumma ilainā, wa lā ya'tūnal-ba'sa illā qalīlā(n).

بيشڪ الله انهن کي ڄاڻي ٿو جيڪي توهان جي وچ ۾ بيٺا آهن ۽ جيڪي پنهنجن ڀائرن کي چون ٿا ته اسان سان گڏ اچو، پر اهي صرف ٿوري وقت لاءِ جنگ ۾ آيا.

اَشِحَّةً عَلَيْكُمْ ۖ فَاِذَا جَاۤءَ الْخَوْفُ رَاَيْتَهُمْ يَنْظُرُوْنَ اِلَيْكَ تَدُوْرُ اَعْيُنُهُمْ كَالَّذِيْ يُغْشٰى عَلَيْهِ مِنَ الْمَوْتِۚ فَاِذَا ذَهَبَ الْخَوْفُ سَلَقُوْكُمْ بِاَلْسِنَةٍ حِدَادٍ اَشِحَّةً عَلَى الْخَيْرِۗ اُولٰۤىِٕكَ لَمْ يُؤْمِنُوْا فَاَحْبَطَ اللّٰهُ اَعْمَالَهُمْۗ وَكَانَ ذٰلِكَ عَلَى اللّٰهِ يَسِيْرًا

asyiḥḥatan ‘alaikum, fa iżā jā'al-khaufu ra'aitahum yanẓurūna ilaika tadūru a‘yunuhum kal-lażī yugsyā ‘alaihi minal-maut(i), fa iżā żahabal-khaufu salaqūkum bi'alsinatin ḥidādin asyiḥḥatan ‘alal-khair(i), ulā'ika lam yu'minū fa aḥbaṭallāhu a‘mālahum, wa kāna żālika ‘alallāhi yasīrā(n).

اهي توهان سان بخل ڪن ٿا. جڏهن خوف (خطرو) اچي ٿو، ته توهان انهن کي ڏسندا ته اهي توهان ڏانهن اکيون مٿي ڪري ڏسن ٿا جيئن اهي ماڻهو مرڻ کان پوءِ بي هوش ٿي وڃن ٿا، ۽ جڏهن خوف ختم ٿي وڃي ٿو، ته اهي تيز زبانن سان توهان تي لعنت ڪن ٿا، جڏهن ته اهي نيڪي ڪرڻ ۾ بخل ڪن ٿا. جيڪي ايمان نه ٿا آڻين، پوءِ الله انهن جا عمل رد ڪري ٿو. ۽ اهو الله لاءِ آسان آهي.

يَحْسَبُوْنَ الْاَحْزَابَ لَمْ يَذْهَبُوْا ۚوَاِنْ يَّأْتِ الْاَحْزَابُ يَوَدُّوْا لَوْ اَنَّهُمْ بَادُوْنَ فِى الْاَعْرَابِ يَسْاَلُوْنَ عَنْ اَنْۢبَاۤىِٕكُمْ ۗوَلَوْ كَانُوْا فِيْكُمْ مَّا قٰتَلُوْٓا اِلَّا قَلِيْلًا ࣖ

yaḥsabūnal-aḥzāba lam yażhabū, wa iy ya'til aḥzābu yawaddū lau annahum bādūna fil a‘rābi yas'alūna ‘an ambā'ikum, wa lau kānū fīkum mā qātalū illā qalīlā(n).

اهي سمجهن ٿا ته (اتحادي) ٽولا اڃا نه ويا آهن، ۽ جيڪڏهن (اتحادي) ٽولا واپس ايندا، ته اهي ضرور ڳوٺن ۾ بدوي عربن سان گڏ رهڻ چاهيندا، ۽ توهان جي خبر پڇندا. ۽ جيڪڏهن اهي توهان سان گڏ هجن ها ته نه وڙهن ها، پر صرف ٿوري وقت لاءِ.

لَقَدْ كَانَ لَكُمْ فِيْ رَسُوْلِ اللّٰهِ اُسْوَةٌ حَسَنَةٌ لِّمَنْ كَانَ يَرْجُوا اللّٰهَ وَالْيَوْمَ الْاٰخِرَ وَذَكَرَ اللّٰهَ كَثِيْرًاۗ

laqad kāna lakum fī rasūlillāhi uswatun ḥasanatul liman kāna yarjullāha wal yaumal ākhira wa żakarallāha kaṡīrā(n).

بيشڪ، الله جي رسول ۾ توهان لاءِ هڪ سٺي پيروي جو نمونو آهي ان لاءِ جيڪو الله ۽ آخرت جي ڏينهن جي اميد رکي ٿو ۽ الله کي گهڻو ياد ڪري ٿو.

وَلَمَّا رَاَ الْمُؤْمِنُوْنَ الْاَحْزَابَۙ قَالُوْا هٰذَا مَا وَعَدَنَا اللّٰهُ وَرَسُوْلُهٗ وَصَدَقَ اللّٰهُ وَرَسُوْلُهٗ ۖوَمَا زَادَهُمْ اِلَّآ اِيْمَانًا وَّتَسْلِيْمًاۗ

wa lammā ra'al-mu'minūnal-aḥzāb(a), qālū hāżā mā wa‘adanallāhu wa rasūluhū wa ṣadaqallāhu wa rasūluh(ū), wa mā zādahum illā īmānaw wa taslīmā(n).

۽ جڏهن ايمان وارن انهن (اتحادي) ٽولن کي ڏٺو، تڏهن چيائون ته هي اهو آهي جيڪو الله ۽ سندس رسول اسان سان واعدو ڪيو هو. ۽ الله ۽ سندس رسول سچا آهن. ۽ اهو انهن جي ايمان ۽ اسلام کي وڌائيندو آهي.

مِنَ الْمُؤْمِنِيْنَ رِجَالٌ صَدَقُوْا مَا عَاهَدُوا اللّٰهَ عَلَيْهِ ۚ فَمِنْهُمْ مَّنْ قَضٰى نَحْبَهٗۙ وَمِنْهُمْ مَّنْ يَّنْتَظِرُ ۖوَمَا بَدَّلُوْا تَبْدِيْلًاۙ

minal-mu'minīna rijālun ṣadaqū mā ‘āhadullāha ‘alaih(i), faminhum man qaḍā naḥbah(ū), wa minhum may yantaẓir(u), wa mā baddalū tabdīlā(n).

ايمان وارن مان ڪي اهڙا آهن جيڪي الله سان ڪيل واعدي کي پورو ڪن ٿا، ۽ ڪي اهڙا آهن جيڪي ڪوتاهي ڪن ٿا، ۽ ڪي اهڙا آهن جيڪي انتظار ڪن ٿا ۽ (پنهنجي واعدي کي) ذرو به نه ٿا بدلائين.

لِّيَجْزِيَ اللّٰهُ الصّٰدِقِيْنَ بِصِدْقِهِمْ وَيُعَذِّبَ الْمُنٰفِقِيْنَ اِنْ شَاۤءَ اَوْ يَتُوْبَ عَلَيْهِمْ ۗاِنَّ اللّٰهَ كَانَ غَفُوْرًا رَّحِيْمًاۚ

liyajziyallāhuṣ-ṣādiqīna biṣidqihim wa yu‘ażżibal-munāfiqīna in syā'a au yatūba ‘alaihim, innallāha kāna gafūrar raḥīmā(n).

ته جيئن الله تعاليٰ نيڪ ماڻهن کي سندن نيڪيءَ جو بدلو ڏئي ۽ منافقن کي جيڪڏهن چاهي ته سزا ڏئي يا انهن جي توبه قبول ڪري، بيشڪ الله تعاليٰ بخشڻهار ۽ رحم ڪندڙ آهي.

وَرَدَّ اللّٰهُ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا بِغَيْظِهِمْ لَمْ يَنَالُوْا خَيْرًا ۗوَكَفَى اللّٰهُ الْمُؤْمِنِيْنَ الْقِتَالَ ۗوَكَانَ اللّٰهُ قَوِيًّا عَزِيْزًاۚ

wa raddallāhul-lażīna kafarū bigaiẓihim lam yanālū khairā(n), wa kafallāhul-mu'minīnal-qitāl(a), wa kānallāhu qawiyyan ‘azīzā(n).

۽ الله انهن ڪافرن کي دور ڪري ٿو جن جي حالت تڪليف سان ڀريل آهي، ڇاڪاڻ ته اهي (به) ڪو به فائدو حاصل نٿا ڪن. الله (مدد ڪرڻ وارو) مومنن کي جنگ کان روڪڻ لاءِ ڪافي آهي. ۽ الله غالب ۽ غالب آهي.

وَاَنْزَلَ الَّذِيْنَ ظَاهَرُوْهُمْ مِّنْ اَهْلِ الْكِتٰبِ مِنْ صَيَاصِيْهِمْ وَقَذَفَ فِيْ قُلُوْبِهِمُ الرُّعْبَ فَرِيْقًا تَقْتُلُوْنَ وَتَأْسِرُوْنَ فَرِيْقًاۚ

wa anzalal-lażīna ẓāharūhum min ahlil-kitābi min ṣayāṣīhim wa qażafa fī qulūbihimur-ru‘ba farīqan taqtulūna wa ta'sirūna farīqā(n).

۽ اهل ڪتاب (بنو قريظه) جيڪي انهن (اتحادي گروهن) جي مدد ڪندا هئا، انهن کي انهن جي قلعن مان لاٿو ۽ انهن جي دلين ۾ خوف وجهي ڇڏيو. انهن مان ڪن کي توهان قتل ڪيو ۽ ڪن کي توهان قيد ڪيو.

وَاَوْرَثَكُمْ اَرْضَهُمْ وَدِيَارَهُمْ وَاَمْوَالَهُمْ وَاَرْضًا لَّمْ تَطَـُٔوْهَا ۗوَكَانَ اللّٰهُ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيْرًا ࣖ

wa auraṡakum arḍahum wa diyārahum wa amwālahum wa arḍal lam taṭa'ūhā, wa kānallāhu ‘alā kulli syai'in qadīrā(n).

۽ هن توهان کي انهن جون زمينون، گهر ۽ ملڪيتون ورثي ۾ ڏنيون، ۽ (انهيءَ طرح) اها زمين جنهن تي توهان قدم نه رکيو آهي، ۽ الله هر شيءِ تي قادر آهي.

يٰٓاَيُّهَا النَّبِيُّ قُلْ لِّاَزْوَاجِكَ اِنْ كُنْتُنَّ تُرِدْنَ الْحَيٰوةَ الدُّنْيَا وَزِيْنَتَهَا فَتَعَالَيْنَ اُمَتِّعْكُنَّ وَاُسَرِّحْكُنَّ سَرَاحًا جَمِيْلًا

yā ayyuhan-nabiyyu qul li'azwājika in kuntunna turidnal-ḥayātad-dun-yā wa zīnatahā fa ta‘ālaina umatti‘kunna wa usarriḥkunna sarāḥan jamīlā(n).

اي نبي! پنهنجي زالن کي چئو ته جيڪڏهن توهان دنيا جي زندگي ۽ ان جي سينگار چاهيون ٿا ته هتي اچو ته مان توهان کي متعه ڏيان ۽ توهان کي سٺي طريقي سان طلاق ڏيان.

وَاِنْ كُنْتُنَّ تُرِدْنَ اللّٰهَ وَرَسُوْلَهٗ وَالدَّارَ الْاٰخِرَةَ فَاِنَّ اللّٰهَ اَعَدَّ لِلْمُحْسِنٰتِ مِنْكُنَّ اَجْرًا عَظِيْمًا

wa in kuntunna turidnallāha wa rasūlahū wad-dāral-ākhirata fa innallāha a‘adda lil-muḥsināti minkunna ajran ‘aẓīmā(n).

۽ جيڪڏهن توهان الله ۽ سندس رسول ۽ آخرت جي زمين چاهيو ٿا ته پوءِ بيشڪ الله توهان مان نيڪي ڪندڙن لاءِ وڏو اجر تيار ڪيو آهي.

يٰنِسَاۤءَ النَّبِيِّ مَنْ يَّأْتِ مِنْكُنَّ بِفَاحِشَةٍ مُّبَيِّنَةٍ يُّضٰعَفْ لَهَا الْعَذَابُ ضِعْفَيْنِۗ وَكَانَ ذٰلِكَ عَلَى اللّٰهِ يَسِيْرًا ۔

yā nisā'an-nabiyyi may ya'ti minkunna bifāḥisyatim mubayyinatiy yuḍā‘af lahal-‘ażābu ḍi‘fain(i), wa kāna żālika ‘alallāhi yasīrā(n).

اي پيغمبر جون زالون! اوھان مان جيڪو به ڪو وڏو گناھ ڪندو، تنھن جي سزا ضرور ٻيڻي ڪئي ويندي، ۽ اھو الله لاءِ آسان آھي.

۞ وَمَنْ يَّقْنُتْ مِنْكُنَّ لِلّٰهِ وَرَسُوْلِهٖ وَتَعْمَلْ صَالِحًا نُّؤْتِهَآ اَجْرَهَا مَرَّتَيْنِۙ وَاَعْتَدْنَا لَهَا رِزْقًا كَرِيْمًا

wa may yaqnut minkunna lillāhi wa rasūlihī wa ta‘mal ṣāliḥan nu'tihā ajrahā marratain(i), wa a‘tadnā lahā rizqan karīmā(n).

۽ اوھان مان جيڪا به الله ۽ سندس رسول جي فرمانبرداري ڪندي ۽ نيڪ ڪم ڪندي، اسين ان کي ٻيڻو اجر ڏينداسين ۽ ان کي عزت واري روزي ڏينداسين.

يٰنِسَاۤءَ النَّبِيِّ لَسْتُنَّ كَاَحَدٍ مِّنَ النِّسَاۤءِ اِنِ اتَّقَيْتُنَّ فَلَا تَخْضَعْنَ بِالْقَوْلِ فَيَطْمَعَ الَّذِيْ فِيْ قَلْبِهٖ مَرَضٌ وَّقُلْنَ قَوْلًا مَّعْرُوْفًاۚ

yā nisā'an-nabiyyi lastunna ka'aḥadim minan-nisā'i inittaqaitunna falā takhḍa‘na bil-qauli fa yaṭma‘al-lażī fī qalbihī maraḍuw wa qulna qaulam ma‘rūfā(n).

اي پيغمبر جون زالون! جيڪڏهن توهان پرهيزگار آهيو ته توهان ٻين عورتن وانگر نه آهيو. تنهن ڪري ڳالهائڻ ۾ (پنهنجي آواز کي نرم ڪريو) نه جهڪو ته جيئن انهن ماڻهن جا جذبا اڀرن جن جي دلين ۾ بيماري آهي، ۽ سٺيون ڳالهيون ڳالهايو.

وَقَرْنَ فِيْ بُيُوْتِكُنَّ وَلَا تَبَرَّجْنَ تَبَرُّجَ الْجَاهِلِيَّةِ الْاُوْلٰى وَاَقِمْنَ الصَّلٰوةَ وَاٰتِيْنَ الزَّكٰوةَ وَاَطِعْنَ اللّٰهَ وَرَسُوْلَهٗ ۗاِنَّمَا يُرِيْدُ اللّٰهُ لِيُذْهِبَ عَنْكُمُ الرِّجْسَ اَهْلَ الْبَيْتِ وَيُطَهِّرَكُمْ تَطْهِيْرًاۚ

wa qarna fī buyūtikunna wa lā tabarrajna tabarrujal-jāhiliyyatil-ūlā wa aqimnaṣ-ṣalāta wa ātīnaz-zakāta wa aṭi‘nallāha wa rasūlah(ū), innamā yurīdullāhu liyużhiba ‘ankumur-rijsa ahlal-baiti wa yuṭahhirakum taṭhīrā(n).

۽ اوھان کي گھرجي تہ پنھنجن گھرن ۾ رھو ۽ اڳين جاھلن وانگر سينگار ۽ سينگار نہ ڪريو، ۽ نماز پڙھو، زڪوٰة ڏيو ۽ الله ۽ سندس رسول جي فرمانبرداري ڪريو، بيشڪ الله اوھان کان گناھ کي دور ڪرڻ جو ارادو رکي ٿو، اي اهل بيت!

وَاذْكُرْنَ مَا يُتْلٰى فِيْ بُيُوْتِكُنَّ مِنْ اٰيٰتِ اللّٰهِ وَالْحِكْمَةِۗ اِنَّ اللّٰهَ كَانَ لَطِيْفًا خَبِيْرًا ࣖ

ważkurna mā yutlā fī buyūtikunna min āyātillāhi wal-ḥikmah(ti), innallāha kāna laṭīfan khabīrā(n).

۽ ياد ڪر جيڪو تنهنجي گهر ۾ الله جي آيتن ۽ حڪمت (پنهنجي نبي جي سنت) مان پڙهيو وڃي ٿو، بيشڪ الله رحم ڪندڙ ۽ ڄاڻندڙ آهي.

اِنَّ الْمُسْلِمِيْنَ وَالْمُسْلِمٰتِ وَالْمُؤْمِنِيْنَ وَالْمُؤْمِنٰتِ وَالْقٰنِتِيْنَ وَالْقٰنِتٰتِ وَالصّٰدِقِيْنَ وَالصّٰدِقٰتِ وَالصّٰبِرِيْنَ وَالصّٰبِرٰتِ وَالْخٰشِعِيْنَ وَالْخٰشِعٰتِ وَالْمُتَصَدِّقِيْنَ وَالْمُتَصَدِّقٰتِ وَالصَّاۤىِٕمِيْنَ وَالصّٰۤىِٕمٰتِ وَالْحٰفِظِيْنَ فُرُوْجَهُمْ وَالْحٰفِظٰتِ وَالذّٰكِرِيْنَ اللّٰهَ كَثِيْرًا وَّالذّٰكِرٰتِ اَعَدَّ اللّٰهُ لَهُمْ مَّغْفِرَةً وَّاَجْرًا عَظِيْمًا

innal-muslimīna wal-muslimāti wal-mu'minīna wal-mu'mināti wal-qānitīna wal-qānitāti waṣ-ṣādiqīna waṣ-ṣādiqāti waṣ-ṣābirīna waṣ-ṣābirāti wal-khāsyi‘īna wal-khāsyi‘āti wal-mutaṣaddiqīna wal-mutaṣaddiqāti waṣ-ṣā'imīna waṣ-ṣā'imāti wal-ḥāfiẓīna furūjahum wal-ḥāfiẓāti waż-żākirīnallāha kaṡīraw waż-żākirāti a‘addallāhu lahum magfirataw wa ajran ‘aẓīmā(n).

بيشڪ، مسلمان مرد ۽ عورتون، مؤمن مرد ۽ عورتون، فرمانبرداري تي قائم رهڻ وارا مرد ۽ عورتون، نيڪ مرد ۽ عورتون، صبر ڪندڙ مرد ۽ عورتون، عاجزي ڪندڙ مرد ۽ عورتون، صدقو ڪندڙ مرد ۽ عورتون، روزا رکندڙ مرد ۽ عورتون، پنهنجي عزت کي برقرار رکڻ وارا مرد ۽ عورتون، الله جو گهڻو ذڪر ڪندڙ مرد ۽ عورتون، الله انهن لاءِ بخشش ۽ وڏو اجر عطا ڪيو آهي.

وَمَا كَانَ لِمُؤْمِنٍ وَّلَا مُؤْمِنَةٍ اِذَا قَضَى اللّٰهُ وَرَسُوْلُهٗٓ اَمْرًا اَنْ يَّكُوْنَ لَهُمُ الْخِيَرَةُ مِنْ اَمْرِهِمْ ۗوَمَنْ يَّعْصِ اللّٰهَ وَرَسُوْلَهٗ فَقَدْ ضَلَّ ضَلٰلًا مُّبِيْنًاۗ

wa mā kāna limu'miniw wa lā mu'minatin iżā qaḍallāhu wa rasūluhū amran ay yakūna lahumul-khiyaratu min amrihim, wa may ya‘ṣillāha wa rasūlahū faqad ḍalla ḍalālam mubīnā(n).

۽ ايمان وارن مردن ۽ ايمان وارين عورتن لاءِ اهو مناسب ناهي ته جيڪڏهن الله ۽ سندس رسول ڪو فيصلو ڪري ڇڏيو هجي ته انهن لاءِ پنهنجي ڪم ۾ (ٻيو) اختيار هوندو، ۽ جيڪو الله ۽ سندس رسول جي نافرماني ڪندو ته بيشڪ اهو صاف گمراهيءَ ۾ گمراهه ٿي ويو.

وَاِذْ تَقُوْلُ لِلَّذِيْٓ اَنْعَمَ اللّٰهُ عَلَيْهِ وَاَنْعَمْتَ عَلَيْهِ اَمْسِكْ عَلَيْكَ زَوْجَكَ وَاتَّقِ اللّٰهَ وَتُخْفِيْ فِيْ نَفْسِكَ مَا اللّٰهُ مُبْدِيْهِ وَتَخْشَى النَّاسَۚ وَاللّٰهُ اَحَقُّ اَنْ تَخْشٰىهُ ۗ فَلَمَّا قَضٰى زَيْدٌ مِّنْهَا وَطَرًاۗ زَوَّجْنٰكَهَا لِكَيْ لَا يَكُوْنَ عَلَى الْمُؤْمِنِيْنَ حَرَجٌ فِيْٓ اَزْوَاجِ اَدْعِيَاۤىِٕهِمْ اِذَا قَضَوْا مِنْهُنَّ وَطَرًاۗ وَكَانَ اَمْرُ اللّٰهِ مَفْعُوْلًا

wa iż taqūlu lil-lażī an‘amallāhu ‘alaihi wa an‘amta ‘alaihi amsik ‘alaika zaujaka wattaqillāha wa tukhfī fī nafsika mallāhu mubdīhi wa takhsyan-nās(a), wallāhu aḥaqqu an takhsyāh(u), falammā qaḍā zaidum minhā waṭaran zawwajnākahā likai lā yakūna ‘alal-mu'minīna ḥarajun fī azwāji ad‘iyā'ihim iżā qaḍau minhunna waṭarā(n), wa kāna amrullāhi maf‘ūlā(n).

۽ (ياد ڪر) جڏهن تو (محمد ﷺ) ان شخص کي چيو جنهن تي الله احسان ڪيو هو ۽ تو (به) ان تي احسان ڪيو هو ته پنهنجي زال کي رکو ۽ الله کان ڊڄو، جڏهن ته تون پنهنجي دل ۾ اهو لڪائي رهيو هئين جيڪو الله ظاهر ڪندو، ۽ تون ماڻهن کان ڊڄي رهيو هئين، جيتوڻيڪ الله کي وڌيڪ حق آهي ته تون ڊڄين. پوءِ جڏهن زيد پنهنجي زال لاءِ پنهنجي ضرورت پوري ڪري ڇڏي (ان کي طلاق ڏئي ڇڏي)، ته اسان توکي ان (زينب) سان شادي ڪري ڇڏي ته جيئن مؤمنن کي پنهنجي گود ورتل ٻارن جي زالن سان (شادي ڪرڻ) ۾ ڪا به رڪاوٽ نه رهي، جيڪڏهن گود ورتل ٻار پنهنجيون زالون پوريون ڪري چڪا هجن. ۽ الله جو حڪم ضرور پورو ٿيندو.

مَا كَانَ عَلَى النَّبِيِّ مِنْ حَرَجٍ فِيْمَا فَرَضَ اللّٰهُ لَهٗ ۗسُنَّةَ اللّٰهِ فِى الَّذِيْنَ خَلَوْا مِنْ قَبْلُ ۗوَكَانَ اَمْرُ اللّٰهِ قَدَرًا مَّقْدُوْرًاۙ

mā kāna ‘alan-nabiyyi min ḥarajin fīmā faraḍallāhu lah(ū), sunnatallāhi fil-lażīna khalau min qabl(u), wa kāna amrullāhi qadaram maqdūrā(n).

پيغمبر ﷺ کي ان بابت ڪو به اعتراض نه هو جيڪو الله سندس لاءِ مقرر ڪيو هو. (الله هن کي حڪم ڏنو آهي) جيئن ته الله جي سنت اڳين نبين لاءِ هئي. ۽ الله جو حڪم هڪ اهڙو حڪم آهي جيڪو ضرور نافذ ٿيندو،

ۨالَّذِيْنَ يُبَلِّغُوْنَ رِسٰلٰتِ اللّٰهِ وَيَخْشَوْنَهٗ وَلَا يَخْشَوْنَ اَحَدًا اِلَّا اللّٰهَ ۗوَكَفٰى بِاللّٰهِ حَسِيْبًا

allażīna yuballigūna risālātillāhi wa yakhsyaunahū wa lā yakhsyauna aḥadan illallāh(a), wa kafā billāhi ḥasībā(n).

(يعني) اهي جيڪي الله جا پيغام پهچائين ٿا، جيڪي ان کان ڊڄن ٿا ۽ الله کان سواءِ ڪنهن کان نه ٿا ڊڄن، ۽ الله حساب وٺندڙ ڪافي آهي.

مَا كَانَ مُحَمَّدٌ اَبَآ اَحَدٍ مِّنْ رِّجَالِكُمْ وَلٰكِنْ رَّسُوْلَ اللّٰهِ وَخَاتَمَ النَّبِيّٖنَۗ وَكَانَ اللّٰهُ بِكُلِّ شَيْءٍ عَلِيْمًا ࣖ

mā kāna muḥammadun abā aḥadim mir rijālikum wa lākir rasūlallāhi wa khātaman-nabiyyīn(a), wa kānallāhu bikulli syai'in ‘alīmā(n).

محمد ﷺ اوھان مان ڪنھن جو پيءُ نه آھي، پر الله جو رسول ۽ نبين جي خاتم آھي، ۽ الله ھر شيءِ کي ڄاڻندڙ آھي.

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوا اذْكُرُوا اللّٰهَ ذِكْرًا كَثِيْرًاۙ

yā ayyuhal-lażīna āmanużkurullāha żikran kaṡīrā(n),

اي ايمان وارؤ! الله کي ياد ڪريو، جيترو ٿي سگهي (سندس نالو) ياد ڪريو.

وَّسَبِّحُوْهُ بُكْرَةً وَّاَصِيْلًا

wa sabbiḥūhu bukrataw wa aṣīlā(n).

۽ صبح ۽ شام سندس پاڪائي بيان ڪريو.

هُوَ الَّذِيْ يُصَلِّيْ عَلَيْكُمْ وَمَلٰۤىِٕكَتُهٗ لِيُخْرِجَكُمْ مِّنَ الظُّلُمٰتِ اِلَى النُّوْرِۗ وَكَانَ بِالْمُؤْمِنِيْنَ رَحِيْمًا

huwal-lażī yuṣallī ‘alaikum wa malā'ikatahū liyukhrijakum minaẓ-ẓulumāti ilan-nūr(i), wa kāna bil-mu'minīna raḥīmā(n).

اُهو ئي آهي جيڪو توهان تي ۽ سندس ملائڪن تي رحم ڪري ٿو (توهان لاءِ معافي گهري ٿو) ته جيئن توهان کي اونداهين مان روشني (روشني) ڏانهن ڪڍي، ۽ اُهو ايمان وارن تي تمام گهڻو رحم ڪندڙ آهي.

تَحِيَّتُهُمْ يَوْمَ يَلْقَوْنَهٗ سَلٰمٌ ۚوَاَعَدَّ لَهُمْ اَجْرًا كَرِيْمًا

taḥiyyatuhum yauma yalqaunahū salām(un), wa a‘adda lahum ajran karīmā(n).

جڏهن اهي (مؤمن) ان سان ملندا هئا ته انهن جو سلام "سلام" هوندو هو، ۽ هن انهن لاءِ هڪ عزت وارو اجر تيار ڪيو هو.

يٰٓاَيُّهَا النَّبِيُّ اِنَّآ اَرْسَلْنٰكَ شَاهِدًا وَّمُبَشِّرًا وَّنَذِيْرًاۙ

yā ayyuhan-nabiyyu innā arsalnāka syāhidaw wa mubasysyiraw wa nażīrā(n).

اي نبي، بيشڪ اسان توکي شاھدي ڏيندڙ، خوشخبري ڏيندڙ ۽ ڊيڄاريندڙ ڪري موڪليو آهي.

وَّدَاعِيًا اِلَى اللّٰهِ بِاِذْنِهٖ وَسِرَاجًا مُّنِيْرًا

wa dā‘iyan ilallāhi bi'iżnihī wa sirājam munīrā(n).

۽ الله جي اجازت سان (دين) ڏانهن سڏيندڙ ۽ روشن ڪندڙ نور بڻجي.

وَبَشِّرِ الْمُؤْمِنِيْنَ بِاَنَّ لَهُمْ مِّنَ اللّٰهِ فَضْلًا كَبِيْرًا

wa basysyiril-mu'minīna bi'anna lahum minallāhi faḍlan kabīrā(n).

۽ ايمان وارن کي خوشخبري ٻڌاءِ ته بيشڪ انهن لاءِ الله جي طرفان وڏو فضل آهي.

وَلَا تُطِعِ الْكٰفِرِيْنَ وَالْمُنٰفِقِيْنَ وَدَعْ اَذٰىهُمْ وَتَوَكَّلْ عَلَى اللّٰهِ ۗوَكَفٰى بِاللّٰهِ وَكِيْلًا

wa lā tuṭi‘il-kāfirīna wal-munāfiqīna wa da‘ ażāhum wa tawakkal ‘alallāh(i), wa kafā billāhi wakīlā(n).

۽ (محمد ﷺ) انهن ڪافرن ۽ منافقن جو چيو نه مڃو، انهن جي پريشانين تي ڌيان نه ڏيو ۽ الله تي ڀروسو ڪريو، ۽ الله ڪارساز طور ڪافي آهي.

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْٓا اِذَا نَكَحْتُمُ الْمُؤْمِنٰتِ ثُمَّ طَلَّقْتُمُوْهُنَّ مِنْ قَبْلِ اَنْ تَمَسُّوْهُنَّ فَمَا لَكُمْ عَلَيْهِنَّ مِنْ عِدَّةٍ تَعْتَدُّوْنَهَاۚ فَمَتِّعُوْهُنَّ وَسَرِّحُوْهُنَّ سَرَاحًا جَمِيْلًا

yā ayyuhal-lażīna āmanū iżā nakaḥtumul-mu'mināti ṡumma ṭallaqtumūhunna min qabli an tamassūhunna famā lakum ‘alaihinna min ‘iddatin ta‘taddūnahā, fa matti‘ūhunna wa sarriḥūhunna sarāḥan jamīlā(n).

اي ايمان وارؤ! جيڪڏهن توهان ايمان وارين عورتن سان شادي ڪريو ٿا، ۽ پوءِ انهن سان دخل ڏيڻ کان اڳ طلاق ڏيو ٿا، ته پوءِ انهن لاءِ ڪا به عدت ناهي جنهن جو توهان کي خيال رکڻو پوندو. پر انهن کي متعہ ڏيو ۽ انهن کي بهترين طريقي سان ڇڏيو.

يٰٓاَيُّهَا النَّبِيُّ اِنَّآ اَحْلَلْنَا لَكَ اَزْوَاجَكَ الّٰتِيْٓ اٰتَيْتَ اُجُوْرَهُنَّ وَمَا مَلَكَتْ يَمِيْنُكَ مِمَّآ اَفَاۤءَ اللّٰهُ عَلَيْكَ وَبَنٰتِ عَمِّكَ وَبَنٰتِ عَمّٰتِكَ وَبَنٰتِ خَالِكَ وَبَنٰتِ خٰلٰتِكَ الّٰتِيْ هَاجَرْنَ مَعَكَۗ وَامْرَاَةً مُّؤْمِنَةً اِنْ وَّهَبَتْ نَفْسَهَا لِلنَّبِيِّ اِنْ اَرَادَ النَّبِيُّ اَنْ يَّسْتَنْكِحَهَا خَالِصَةً لَّكَ مِنْ دُوْنِ الْمُؤْمِنِيْنَۗ قَدْ عَلِمْنَا مَا فَرَضْنَا عَلَيْهِمْ فِيْٓ اَزْوَاجِهِمْ وَمَا مَلَكَتْ اَيْمَانُهُمْ لِكَيْلَا يَكُوْنَ عَلَيْكَ حَرَجٌۗ وَكَانَ اللّٰهُ غَفُوْرًا رَّحِيْمًا

yā ayyuhan-nabiyyu innā aḥlalnā laka azwājakal-lātī ātaita ujūrahunna wa mā malakat yamīnuka mimmā afā'allāhu ‘alaika wa banāti ‘ammika wa banāti ‘ammātika wa banāti khālika wa banāti khālātikal-lātī hājarna ma‘ak(a), wamra'atam mu'minatan iw wahabat nafsahā lin-nabiyyi in arādan-nabiyyu ay yastankiḥahā, khāliṣatal laka min dūnil-mu'minīn(a), qad ‘alimnā mā faraḍnā ‘alaihim fī azwājihim wa mā malakat aimānuhum likailā yakūna ‘alaika ḥaraj(un), wa kānallāhu gafūrar raḥīmā(n).

اي نبي! اسان توهان لاءِ توهان جون زالون جن کي توهان مهر ڏنو آهي، ۽ توهان جون ٻانهيون جيڪي توهان جي ملڪيت ۾ آهن، انهن ۾ اهو به شامل آهي جيڪو توهان جنگ ۾ حاصل ڪيو آهي، جيڪو الله توهان کي ڏنو آهي، ۽ توهان جي چچا ڀائرن جون ڌيئرون، توهان جي پڦين جون ڌيئرون، توهان جي مامي ڀائرن جون ڌيئرون، ۽ توهان جي مامي ڀينرن جون ڌيئرون جيڪي توهان سان گڏ هجرت ڪري ويون آهن، ۽ اهي مؤمن عورتون جيڪي پاڻ کي پيغمبر جي حوالي ڪن ٿيون جيڪڏهن هو انهن سان شادي ڪرڻ چاهي ٿو، خاص طور تي توهان لاءِ، سڀني مؤمنن لاءِ نه. اسان ڄاڻون ٿا ته اسان انهن تي انهن جي زالن ۽ انهن غلامن جي باري ۾ جيڪو واجب ڪيو آهي، متان اهي توهان تي بار نه هجن. ۽ الله بخشڻهار ۽ رحم ڪندڙ آهي.

۞ تُرْجِيْ مَنْ تَشَاۤءُ مِنْهُنَّ وَتُـْٔوِيْٓ اِلَيْكَ مَنْ تَشَاۤءُۗ وَمَنِ ابْتَغَيْتَ مِمَّنْ عَزَلْتَ فَلَا جُنَاحَ عَلَيْكَۗ ذٰلِكَ اَدْنٰٓى اَنْ تَقَرَّ اَعْيُنُهُنَّ وَلَا يَحْزَنَّ وَيَرْضَيْنَ بِمَآ اٰتَيْتَهُنَّ كُلُّهُنَّۗ وَاللّٰهُ يَعْلَمُ مَا فِيْ قُلُوْبِكُمْ ۗوَكَانَ اللّٰهُ عَلِيْمًا حَلِيْمًا

turjī man tasyā'u wa tu'wī ilaika man tasyā'(u), wa manibtagaita mimman ‘azalta falā junāḥa ‘alaik(a), żālika adnā an taqarra a‘yunuhunna wa lā yaḥzanna wa yarḍaina bimā ātaitahunna kulluhunn(a), wallāhu ya‘lamu mā fī qulūbikum, wa kānallāhu ‘alīman ḥalīmā(n).

توهان (پنهنجي زالن) مان جنهن سان چاهيو (جماع ڪرڻ کي) ملتوي ڪري سگهو ٿا ۽ (انهن مان) جنهن سان چاهيو (جماع ڪري سگهو ٿا) ان سان (به) مباشرت ڪري سگهو ٿا. ۽ توهان جي زالن مان جن کي توهان الڳ ڪيو آهي، جنهن سان توهان ٻيهر مباشرت ڪرڻ چاهيو ٿا، ته پوءِ توهان تي ڪو گناهه ناهي. اهو دلي سڪون جي ويجهو آهي، ۽ اهي غمگين نه ٿيندا، ۽ اهي ان تي خوش هوندا جيڪي توهان انهن سڀني کي ڏنو آهي. ۽ الله ڄاڻي ٿو جيڪو توهان جي دل ۾ (ذخيرو ٿيل) آهي. ۽ الله ڄاڻندڙ، معاف ڪندڙ آهي.

لَا يَحِلُّ لَكَ النِّسَاۤءُ مِنْۢ بَعْدُ وَلَآ اَنْ تَبَدَّلَ بِهِنَّ مِنْ اَزْوَاجٍ وَّلَوْ اَعْجَبَكَ حُسْنُهُنَّ اِلَّا مَا مَلَكَتْ يَمِيْنُكَۗ وَكَانَ اللّٰهُ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ رَّقِيْبًا ࣖ

lā yaḥillu lakan-nisā'u mim ba‘du wa lā an tabaddala bihinna min azwājiw wa lau a‘jabaka ḥusnuhunna illā mā malakat yamīnuk(a), wa kānallāhu ‘alā kulli syai'ir raqībā(n).

(اي محمد) توهان لاءِ ان کان پوءِ (ٻيون) عورتون شادي ڪرڻ جائز ناهي، ۽ نه ئي توهان لاءِ جائز آهي ته انهن جي جاءِ تي (ٻيون) زالون آڻيو، جيتوڻيڪ انهن جو حسن توهان کي پسند اچي، سواءِ انهن (ٻانهين) جي جيڪي توهان جي ساڄي هٿ جي ملڪيت ۾ آهن. ۽ الله هر شيءِ کان واقف آهي.

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا لَا تَدْخُلُوْا بُيُوْتَ النَّبِيِّ اِلَّآ اَنْ يُّؤْذَنَ لَكُمْ اِلٰى طَعَامٍ غَيْرَ نٰظِرِيْنَ اِنٰىهُ وَلٰكِنْ اِذَا دُعِيْتُمْ فَادْخُلُوْا فَاِذَا طَعِمْتُمْ فَانْتَشِرُوْا وَلَا مُسْتَأْنِسِيْنَ لِحَدِيْثٍۗ اِنَّ ذٰلِكُمْ كَانَ يُؤْذِى النَّبِيَّ فَيَسْتَحْيٖ مِنْكُمْ ۖوَاللّٰهُ لَا يَسْتَحْيٖ مِنَ الْحَقِّۗ وَاِذَا سَاَلْتُمُوْهُنَّ مَتَاعًا فَسْـَٔلُوْهُنَّ مِنْ وَّرَاۤءِ حِجَابٍۗ ذٰلِكُمْ اَطْهَرُ لِقُلُوْبِكُمْ وَقُلُوْبِهِنَّۗ وَمَا كَانَ لَكُمْ اَنْ تُؤْذُوْا رَسُوْلَ اللّٰهِ وَلَآ اَنْ تَنْكِحُوْٓا اَزْوَاجَهٗ مِنْۢ بَعْدِهٖٓ اَبَدًاۗ اِنَّ ذٰلِكُمْ كَانَ عِنْدَ اللّٰهِ عَظِيْمًا

yā ayyuhal-lażīna āmanū lā tadkhulū buyūtan-nabiyyi illā ay yu'żana lakum ilā ṭa‘āmin gaira nāẓirīna ināhu wa lākin iżā du‘ītum fadkhulū fa iżā ṭa‘imtum fantasyirū wa lā musta'nisīna liḥadīṡ(in), inna żālikum kāna yu'żin-nabiyya fayastaḥyī minkum, wallāhu lā yastaḥyī minal-ḥaqq(i), wa iżā sa'altumūhunna matā‘an fas'alūhunna miw warā'i ḥijāb(in), żālikum aṭharu liqulūbikum wa qulūbihinn(a), wa mā kāna lakum an tu'żū rasūlallāhi wa lā an tankiḥū azwājahū mim ba‘dihī abadā(n), inna żālikum kāna ‘indallāhi ‘aẓīmā(n).

اي ايمان وارؤ! پيغمبر جي گھرن ۾ داخل نه ٿيو جيستائين اوھان کي اجازت نه ڏني وڃي ته کاڌو پچڻ جو انتظار ڪرڻ کان سواءِ کائي وٺو، پر جيڪڏھن اوھان کي سڏيو وڃي ته داخل ٿيو ۽ جڏھن کاڌو کائي پورو ڪريو ته پوءِ گفتگو کي ڊگھو ڪرڻ کان سواءِ نڪري وڃو. بيشڪ، اھو ئي آھي جيڪو پيغمبر کي پريشان ڪري ٿو تنھنڪري اھو (پيغمبر) اوھان کان شرمندو آھي (توھان کي موڪلڻ کان)، ۽ الله (حقيقت بيان ڪرڻ کان) شرمندو نه آھي. جيڪڏھن اوھين انھن (پيغمبر جي زالن) کان ڪجھ (ضرورتون) گھرو ٿا، ته پردي جي پويان گھرو. اھو (طريقو) اوھان جي دلين ۽ انھن جي دلين لاءِ وڌيڪ پاڪ آھي. ۽ اوھين الله جي پيغمبر (جي دل) کي ڏکوئيندڙ نه ڪريو ۽ (پيغمبر جي وفات کان پوءِ) سندس زالن سان ھميشه لاءِ نڪاح نه ڪريو. بيشڪ، اھو الله جي نظر ۾ تمام وڏو (گناھ) آھي.

اِنْ تُبْدُوْا شَيْـًٔا اَوْ تُخْفُوْهُ فَاِنَّ اللّٰهَ كَانَ بِكُلِّ شَيْءٍ عَلِيْمًا

in tubdū syai'an au tukhfūhu fa'innallāha kāna bikulli syai'in ‘alīmā(n).

جيڪڏهن توهان ڪا ڳالهه ظاهر ڪريو ٿا يا لڪايو ٿا ته بيشڪ الله هر شيءِ کي ڄاڻندڙ آهي.

لَا جُنَاحَ عَلَيْهِنَّ فِيْٓ اٰبَاۤىِٕهِنَّ وَلَآ اَبْنَاۤىِٕهِنَّ وَلَآ اِخْوَانِهِنَّ وَلَآ اَبْنَاۤءِ اِخْوَانِهِنَّ وَلَآ اَبْنَاۤءِ اَخَوٰتِهِنَّ وَلَا نِسَاۤىِٕهِنَّ وَلَا مَا مَلَكَتْ اَيْمَانُهُنَّۚ وَاتَّقِيْنَ اللّٰهَ ۗاِنَّ اللّٰهَ كَانَ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ شَهِيْدًا

lā junāḥa ‘alaihinna fī ābā'ihinna wa lā abnā'ihinna wa lā ikhwānihinna wa lā abnā'i ikhwānihinna wa lā abnā'i akhawātihinna wa lā nisā'ihinna wa lā mā malakat aimānuhunn(a), wattaqīnallāh(a), innallāha kāna ‘alā kulli syai'in syahīdā(n).

پيغمبر جي زالن تي پنهنجن پين، پنهنجن پٽن، پنهنجن ڀائرن، پنهنجن ڀائٽين جي پٽن، پنهنجن ڀاڻيجن جي پٽن، پنهنجن (مؤمن) عورتن ۽ انهن جي ٻانهن سان (پردي کان سواءِ ملڻ ۾) ڪو گناهه ناهي، ۽ الله کان ڊڄو، بيشڪ الله هر شيءِ تي شاهد آهي.

اِنَّ اللّٰهَ وَمَلٰۤىِٕكَتَهٗ يُصَلُّوْنَ عَلَى النَّبِيِّۗ يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا صَلُّوْا عَلَيْهِ وَسَلِّمُوْا تَسْلِيْمًا

innallāha wa malā'ikatahū yuṣallūna ‘alan-nabiyy(i), yā ayyuhal-lażīna āmanū ṣallū ‘alaihi wa sallimū taslīmā(n).

بيشڪ الله ۽ سندس ملائڪ پيغمبر تي صلوات موڪليندا آهن. اي ايمان وارؤ! پيغمبر تي صلوات پڙهو ۽ پوري عزت سان سلام ڪريو.

اِنَّ الَّذِيْنَ يُؤْذُوْنَ اللّٰهَ وَرَسُوْلَهٗ لَعَنَهُمُ اللّٰهُ فِى الدُّنْيَا وَالْاٰخِرَةِ وَاَعَدَّ لَهُمْ عَذَابًا مُّهِيْنًا

innal-lażīna yu'żūnallāha wa rasūlahū la‘anahumullāhu fid-dun-yā wal-ākhirati wa a‘adda lahum ‘ażābam muhīnā(n).

بيشڪ جيڪي ماڻهو الله ۽ سندس رسول کي ايذائيندا آهن، الله انهن تي دنيا ۽ آخرت ۾ لعنت ڪندو ۽ انهن لاءِ ذلت آميز عذاب ڏيندو.

وَالَّذِيْنَ يُؤْذُوْنَ الْمُؤْمِنِيْنَ وَالْمُؤْمِنٰتِ بِغَيْرِ مَا اكْتَسَبُوْا فَقَدِ احْتَمَلُوْا بُهْتَانًا وَّاِثْمًا مُّبِيْنًا ࣖ

wal-lażīna yu'żūnal-mu'minīna wal-mu'mināti bigairi maktasabū faqadiḥtamalū buhtānaw wa iṡmam mubīnā(n).

۽ جيڪي ماڻهو مؤمن مردن ۽ عورتن کي بغير ڪنهن گناهه جي ايذائيندا آهن، ته پوءِ بيشڪ انهن ڪوڙ ۽ سچا گناهه کنيا آهن.

يٰٓاَيُّهَا النَّبِيُّ قُلْ لِّاَزْوَاجِكَ وَبَنٰتِكَ وَنِسَاۤءِ الْمُؤْمِنِيْنَ يُدْنِيْنَ عَلَيْهِنَّ مِنْ جَلَابِيْبِهِنَّۗ ذٰلِكَ اَدْنٰىٓ اَنْ يُّعْرَفْنَ فَلَا يُؤْذَيْنَۗ وَكَانَ اللّٰهُ غَفُوْرًا رَّحِيْمًا

yā ayyuhan-nabiyyu qul li'azwājika wa banātika wa nisā'il-mu'minīna yudnīna ‘alaihinna min jalābībihinn(a), żālika adnā ay yu‘rafna falā yu'żain(a), wa kānallāhu gafūrar raḥīmā(n).

اي نبي! پنهنجين زالن، پنهنجين ڌيئرن ۽ مؤمنن جي زالن کي چئو ته، "اهي پنهنجا ڪپڙا پنهنجي سڄي جسم تي ڍڪين." اهو هن لاءِ آهي ته جيئن انهن کي سڃاڻڻ ۾ آساني ٿئي، ته جيئن انهن کي تڪليف نه پهچي. ۽ الله بخشڻهار ۽ رحم ڪندڙ آهي.

۞ لَىِٕنْ لَّمْ يَنْتَهِ الْمُنٰفِقُوْنَ وَالَّذِيْنَ فِيْ قُلُوْبِهِمْ مَّرَضٌ وَّالْمُرْجِفُوْنَ فِى الْمَدِيْنَةِ لَنُغْرِيَنَّكَ بِهِمْ ثُمَّ لَا يُجَاوِرُوْنَكَ فِيْهَآ اِلَّا قَلِيْلًا

la'il lam yantahil-munāfiqūna wal-lażīna fī qulūbihim maraḍuw wal-murjifūna fil-madīnati lanugriyannaka bihim ṡumma lā yujāwirūnaka fīhā illā qalīlā(n).

بيشڪ جيڪڏهن منافق، جن جي دلين ۾ بيماري آهي ۽ مديني ۾ ڪوڙي خبر پکيڙڻ وارا (توهان کي نقصان پهچائڻ کان) باز نه آيا ته اسان ضرور توهان کي انهن سان (وڙهڻ جو) حڪم ڏينداسين، پوءِ اهي توهان جا پاڙيسري نه هوندا سواءِ ٿوري وقت جي.

مَلْعُوْنِيْنَۖ اَيْنَمَا ثُقِفُوْٓا اُخِذُوْا وَقُتِّلُوْا تَقْتِيْلًا

mal‘ūnīn(a), ainamā ṡuqifū ukhiżū wa quttilū taqtīlā(n).

لعنت جي حالت ۾. جتي به اهي ملندا، انهن کي پڪڙيو ويندو ۽ بغير ڪنهن رحم جي قتل ڪيو ويندو.

سُنَّةَ اللّٰهِ فِى الَّذِيْنَ خَلَوْا مِنْ قَبْلُ ۚوَلَنْ تَجِدَ لِسُنَّةِ اللّٰهِ تَبْدِيْلًا

sunnatallāhi fil-lażīna khalau min qabl(u), wa lan tajida lisunnatillāhi tabdīlā(n).

جيئن الله جي سنت جيڪا (توهان کان اڳين تي به لاڳو ٿئي ٿي)، ۽ توهان الله جي سنت ۾ ڪا به تبديلي نه لهندا.

يَسْـَٔلُكَ النَّاسُ عَنِ السَّاعَةِۗ قُلْ اِنَّمَا عِلْمُهَا عِنْدَ اللّٰهِ ۗوَمَا يُدْرِيْكَ لَعَلَّ السَّاعَةَ تَكُوْنُ قَرِيْبًا

yas'alukan-nāsu ‘anis-sā‘ah(ti), qul innamā ‘ilmuhā ‘indallāh(i), wa mā yudrīka la‘allas-sā‘ata takūnu qarībā(n).

ماڻهو توکان قيامت جي ڏينهن بابت پڇن ٿا، چؤ ته آخرت جي ڏينهن جو علم صرف الله وٽ آهي. ۽ ڇا توهان ڄاڻو ٿا ته شايد قيامت جو ڏينهن ويجهو هجي؟

اِنَّ اللّٰهَ لَعَنَ الْكٰفِرِيْنَ وَاَعَدَّ لَهُمْ سَعِيْرًاۙ

innallāha la‘anal-kāfirīna wa a‘adda lahum sa‘īrā(n).

بيشڪ الله ڪافرن تي لعنت ڪئي آهي ۽ انهن لاءِ ٻرندڙ باهه (دوزخ) تيار ڪئي آهي.

خٰلِدِيْنَ فِيْهَآ اَبَدًاۚ لَا يَجِدُوْنَ وَلِيًّا وَّلَا نَصِيْرًا ۚ

khālidīna fīhā abadā(n), lā yajidūna waliyyaw wa lā naṣīrā(n).

اهي هميشه ان ۾ رهندا، انهن جو ڪو به سرپرست ۽ مددگار نه هوندو.

يَوْمَ تُقَلَّبُ وُجُوْهُهُمْ فِى النَّارِ يَقُوْلُوْنَ يٰلَيْتَنَآ اَطَعْنَا اللّٰهَ وَاَطَعْنَا الرَّسُوْلَا۠

yauma tuqallabu wujūhuhum fin-nāri yaqūlūna yā laitanā aṭa‘nallāha wa aṭa‘nar-rasūlā.

جنهن ڏينهن سندن منهن جهنم ۾ اونڌا ڪيا ويندا، اهي چوندا ته: ”اي ڪاش اسان الله جي فرمانبرداري ڪريون ها ۽ رسول جي به فرمانبرداري ڪريون ها“.

وَقَالُوْا رَبَّنَآ اِنَّآ اَطَعْنَا سَادَتَنَا وَكُبَرَاۤءَنَا فَاَضَلُّوْنَا السَّبِيْلَا۠

wa qālū rabbanā innā aṭa‘nā sādatanā wa kubarā'anā fa aḍallūnas-sabīlā.

۽ چيائون ته: ”اسان جا پالڻهار، بيشڪ اسان پنهنجن سردارن ۽ سردارن جي فرمانبرداري ڪئي، پوءِ انهن اسان کي (سڌي) رستي کان ڀُلائي ڇڏيو.

رَبَّنَآ اٰتِهِمْ ضِعْفَيْنِ مِنَ الْعَذَابِ وَالْعَنْهُمْ لَعْنًا كَبِيْرًا ࣖ

rabbanā ātihim ḍi‘faini minal-‘ażābi wal‘anhum la‘nan kabīrā(n).

اي اسان جا پالڻهار، انهن تي ٻيڻو عذاب ڪر ۽ انهن تي وڏي لعنت ڪر“.

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا لَا تَكُوْنُوْا كَالَّذِيْنَ اٰذَوْا مُوْسٰى فَبَرَّاَهُ اللّٰهُ مِمَّا قَالُوْا ۗوَكَانَ عِنْدَ اللّٰهِ وَجِيْهًا ۗ

yā ayyuhal-lażīna āmanū lā takūnū kal-lażīna āżau mūsā fa barra'ahullāhu mimmā qālū, wa kāna ‘indallāhi wajīhā(n).

اي ايمان وارؤ! انهن وانگر نه ٿيو جن موسيٰ کي ايذايو، پوءِ الله کيس انهن الزامن کان پاڪ ڪري ڇڏيو جيڪي انهن لڳايا هئا. ۽ هو اهڙو شخص آهي جيڪو الله جي نظر ۾ عزت وارو مقام رکي ٿو.

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوا اتَّقُوا اللّٰهَ وَقُوْلُوْا قَوْلًا سَدِيْدًاۙ

yā ayyuhal-lażīna āmanuttaqullāha wa qūlū qaulan sadīdā(n).

اي ايمان وارؤ! الله کان ڊڄو ۽ سڌي ڳالهه چئو.

يُّصْلِحْ لَكُمْ اَعْمَالَكُمْ وَيَغْفِرْ لَكُمْ ذُنُوْبَكُمْۗ وَمَنْ يُّطِعِ اللّٰهَ وَرَسُوْلَهٗ فَقَدْ فَازَ فَوْزًا عَظِيْمًا

yuṣliḥ lakum a‘mālakum wa yagfir lakum żunūbakum, wa may yuṭi‘illāha wa rasūlahū faqad fāza fauzan ‘aẓīmā(n).

الله ضرور توهان جا عمل سڌاريندو ۽ توهان جا گناهه معاف ڪندو، ۽ جيڪو به الله ۽ سندس رسول جي فرمانبرداري ڪندو، اهو ضرور وڏي ڪاميابي سان ڪامياب ٿيندو.

اِنَّا عَرَضْنَا الْاَمَانَةَ عَلَى السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِ وَالْجِبَالِ فَاَبَيْنَ اَنْ يَّحْمِلْنَهَا وَاَشْفَقْنَ مِنْهَا وَحَمَلَهَا الْاِنْسَانُۗ اِنَّهٗ كَانَ ظَلُوْمًا جَهُوْلًاۙ

innā ‘araḍnal-amānata ‘alas-samāwāti wal-arḍi fa abaina ay yaḥmilnahā wa asyfaqna minhā wa ḥamalahal-insān(u), innahū kāna ẓalūman jahūlā(n).

بيشڪ، اسان آسمانن، زمين ۽ جبلن کي هڪ پيغام پيش ڪيو آهي؛ پر هر ڪو حڪم کڻڻ کان لنوائي رهيو هو ۽ انهن کي خدشو هو ته اهي ان کي انجام نه ڏيندا (اهو ڳرو هو)، تنهن ڪري حڪم انسانن جي حوالي ڪيو ويو. بيشڪ، انسان تمام ظالم ۽ تمام بيوقوف آهن،

لِّيُعَذِّبَ اللّٰهُ الْمُنٰفِقِيْنَ وَالْمُنٰفِقٰتِ وَالْمُشْرِكِيْنَ وَالْمُشْرِكٰتِ وَيَتُوْبَ اللّٰهُ عَلَى الْمُؤْمِنِيْنَ وَالْمُؤْمِنٰتِۗ وَكَانَ اللّٰهُ غَفُوْرًا رَّحِيْمًا ࣖ

liyu‘ażżiballāhul-munāfiqīna wal-munāfiqāti wal-musyrikīna wal-musyrikāti wa yatūballāhu ‘alal-mu'minīna wal-mu'mināt(i), wa kānallāhu gafūrar raḥīmā(n).

ته جيئن الله منافق مردن ۽ عورتن، مشرڪن، مردن ۽ عورتن کي سزا ڏئي ۽ الله مؤمن مردن ۽ عورتن جي توبه قبول ڪري، ۽ الله بخشڻهار ۽ رحم ڪندڙ آهي.