اَلْحَمْدُ لِلّٰهِ فَاطِرِ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِ جَاعِلِ الْمَلٰۤىِٕكَةِ رُسُلًاۙ اُولِيْٓ اَجْنِحَةٍ مَّثْنٰى وَثُلٰثَ وَرُبٰعَۗ يَزِيْدُ فِى الْخَلْقِ مَا يَشَاۤءُۗ اِنَّ اللّٰهَ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيْرٌ

al-ḥamdu lillāhi fāṭiris-samāwāti wal-arḍi jā‘ilil-malāikati rusulā(n), ulī ajniḥatim maṡnā wa ṡulāṡa wa rubā‘(a), yazīdu fil-khalqi mā yasyā'(u), innallāha ‘alā kulli syai'in qadīr(un).

سڀ ساراھ الله لاءِ آهي، جيڪو آسمانن ۽ زمين جو خالق آهي، جنهن ملائڪن کي قاصد بڻايو (مختلف معاملن جي سنڀال لاءِ) جن کي (ڪجهه کي) ٻه، ٽي ۽ چار پر آهن. الله پنهنجي مخلوق ۾ جيڪو چاهي ٿو وڌائي ٿو. بيشڪ الله هر شيءِ تي غالب آهي.

مَا يَفْتَحِ اللّٰهُ لِلنَّاسِ مِنْ رَّحْمَةٍ فَلَا مُمْسِكَ لَهَا ۚوَمَا يُمْسِكْۙ فَلَا مُرْسِلَ لَهٗ مِنْۢ بَعْدِهٖۗ وَهُوَ الْعَزِيْزُ الْحَكِيْمُ

mā yaftaḥillāhu lin-nāsi mir raḥmatin falā mumsika lahā, wa mā yumsik falā mursila lahū mim ba‘dih(ī), wa huwal-‘azīzul-ḥakīm(u).

الله انسانن تي جيڪا به نعمت ڪري ٿو، ان کي ڪو به روڪي نٿو سگهي؛ ۽ جيڪو به روڪي ٿو، ان کان پوءِ ڪو به ان کي ڇڏڻ جي قابل ناهي. ۽ هو سڀ کان وڌيڪ طاقتور ۽ حڪمت وارو آهي.

يٰٓاَيُّهَا النَّاسُ اذْكُرُوْا نِعْمَتَ اللّٰهِ عَلَيْكُمْۗ هَلْ مِنْ خَالِقٍ غَيْرُ اللّٰهِ يَرْزُقُكُمْ مِّنَ السَّمَاۤءِ وَالْاَرْضِۗ لَآ اِلٰهَ اِلَّا هُوَۖ فَاَنّٰى تُؤْفَكُوْنَ

yā ayyuhan-nāsużkurū ni‘matallāhi ‘alaikum, hal min khāliqin gairullāhi yarzuqukum minas-samā'i wal-arḍ(i), lā ilāha illā huw(a), fa'annā tu'fakūn(a).

اي انسانو! الله جي نعمت کي ياد ڪريو جيڪا توهان تي آهي، ڇا الله کان سواءِ ڪو ٻيو خالق آهي جيڪو توهان کي آسمانن ۽ زمين مان روزي ڏئي سگهي؟ ان کان سواءِ ڪو به معبود ناهي، پوءِ توهان ڇو (توحيد کان) منهن موڙيو؟

وَاِنْ يُّكَذِّبُوْكَ فَقَدْ كُذِّبَتْ رُسُلٌ مِّنْ قَبْلِكَۗ وَاِلَى اللّٰهِ تُرْجَعُ الْاُمُوْرُ

wa iy yukażżibūka faqad kużżibat rusulum min qablik(a), wa ilallāhi turja‘ul-umūr(u).

۽ جيڪڏهن اهي توهان کي ڪوڙو چون ٿا (۽ توهان جي ڊيڄارڻ کان پوءِ به) ته پوءِ بيشڪ توهان کان اڳ وارن رسولن کي به ڪوڙو چيو ويو آهي، ۽ سڀ ڪم صرف الله ڏانهن موٽايا وڃن ٿا.

يٰٓاَيُّهَا النَّاسُ اِنَّ وَعْدَ اللّٰهِ حَقٌّ فَلَا تَغُرَّنَّكُمُ الْحَيٰوةُ الدُّنْيَاۗ وَلَا يَغُرَّنَّكُمْ بِاللّٰهِ الْغَرُوْرُ

yā ayyuhan-nāsu inna wa‘dallāhi ḥaqqun falā tagurrannakumul-ḥayātud-dun-yā, wa lā yagurrannakum billāhil-garūr(u).

اي انسانو! بيشڪ الله جو واعدو سچو آهي، تنهن ڪري دنيا جي زندگي توهان کي ٺڳي نه ڏئي ۽ نه ئي (شيطان) جيڪو چالاڪ ۽ چالاڪ آهي، توهان کي الله بابت ٺڳي.

اِنَّ الشَّيْطٰنَ لَكُمْ عَدُوٌّ فَاتَّخِذُوْهُ عَدُوًّاۗ اِنَّمَا يَدْعُوْا حِزْبَهٗ لِيَكُوْنُوْا مِنْ اَصْحٰبِ السَّعِيْرِۗ

innasy-syaiṭāna lakum ‘aduwwun fattakhiżūhu ‘aduwwā(n), innamā yad‘ū ḥizbahū liyakūnū min aṣḥābis-sa‘īr(i).

بيشڪ شيطان توهان جو دشمن آهي، تنهن ڪري ان کي دشمن سمجهو، ڇاڪاڻ ته شيطان صرف پنهنجي قوم کي ٻرندڙ باهه جا رهواسي بڻجڻ لاءِ سڏي ٿو.

اَلَّذِيْنَ كَفَرُوْا لَهُمْ عَذَابٌ شَدِيْدٌ ەۗ وَالَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَعَمِلُوا الصّٰلِحٰتِ لَهُمْ مَّغْفِرَةٌ وَّاَجْرٌ كَبِيْرٌ ࣖ

allażīna kafarū lahum ‘ażābun syadīd(un), wal-lażīna āmanū wa ‘amiluṣ-ṣāliḥāti lahum magfiratuw wa ajrun kabīr(un).

جيڪي ماڻهو ڪفر ڪن ٿا، انهن کي سخت عذاب ملندو، ۽ جيڪي ماڻهو ايمان آڻين ٿا ۽ چڱا ڪم ڪن ٿا، انهن لاءِ بخشش ۽ وڏو اجر آهي.

اَفَمَنْ زُيِّنَ لَهٗ سُوْۤءُ عَمَلِهٖ فَرَاٰهُ حَسَنًاۗ فَاِنَّ اللّٰهَ يُضِلُّ مَنْ يَّشَاۤءُ وَيَهْدِيْ مَنْ يَّشَاۤءُۖ فَلَا تَذْهَبْ نَفْسُكَ عَلَيْهِمْ حَسَرٰتٍۗ اِنَّ اللّٰهَ عَلِيْمٌ ۢبِمَا يَصْنَعُوْنَ

afaman zuyyina lahū sū'u ‘amalihī fara'āhu ḥasanā(n), fa'innallāha yuḍillu may yasyā'u wa yahdī may yasyā'(u), falā tażhab nafsuka ‘alaihim ḥasarāt(in), innallāha ‘alīmum bimā yaṣna‘ūn(a).

پوءِ ڇا اهو مناسب آهي ته ڪو ماڻهو پنهنجي بڇڙن ڪمن جي ڪري سهڻو محسوس ڪرائي، پوءِ پنهنجي ڪمن کي سٺو سمجهي؟ بيشڪ الله جنهن کي چاهي گمراهه ڪري ٿو ۽ جنهن کي چاهي هدايت ڪري ٿو. پوءِ ڇا تون (محمد ﷺ) انهن تي افسوس جي ڪري پاڻ کي هلاڪ نه ڪر، بيشڪ الله انهن جي ڪمن کان واقف آهي.

وَاللّٰهُ الَّذِيْٓ اَرْسَلَ الرِّيٰحَ فَتُثِيْرُ سَحَابًا فَسُقْنٰهُ اِلٰى بَلَدٍ مَّيِّتٍ فَاَحْيَيْنَا بِهِ الْاَرْضَ بَعْدَ مَوْتِهَاۗ كَذٰلِكَ النُّشُوْرُ

wallāhul-lażī arsalar-riyāḥa fatuṡīru saḥāban fasuqnāhu ilā baladim mayyitin fa'aḥyainā bihil-arḍa ba‘da mautihā, każālikan-nusyūr(u).

۽ الله اهو آهي جيڪو هوائون موڪلي ٿو پوءِ اهي ڪڪرن کي اُڇلائين ٿيون، پوءِ اسين انهن کي مُئل زمين ڏانهن موڪليندا آهيون ۽ ان سان زمين کي ان جي مرڻ کان پوءِ جياريندا آهيون، اهڙي طرح جيئرو ٿيڻ آهي.

مَنْ كَانَ يُرِيْدُ الْعِزَّةَ فَلِلّٰهِ الْعِزَّةُ جَمِيْعًاۗ اِلَيْهِ يَصْعَدُ الْكَلِمُ الطَّيِّبُ وَالْعَمَلُ الصَّالِحُ يَرْفَعُهٗ ۗوَالَّذِيْنَ يَمْكُرُوْنَ السَّيِّاٰتِ لَهُمْ عَذَابٌ شَدِيْدٌ ۗوَمَكْرُ اُولٰۤىِٕكَ هُوَ يَبُوْرُ

man kāna yurīdul-‘izzata falillāhil-‘izzatu jamī‘ā(n), ilaihi yaṣ‘adul-kalimuṭ-ṭayyibu wal-‘amaluṣ-ṣāliḥu yarfa‘uh(ū), wal-lażīna yamkurūnas-sayyi'āti lahum ‘ażābun syadīd(un), wa makru ulā'ika huwa yabūr(u).

جيڪو به عزت چاهي ٿو، پوءِ (ڄاڻو) ته سڀ عزت الله جي آهي. اهو ان لاءِ آهي ته نيڪ لفظ بلند ٿيندا، ۽ هو نيڪ عمل بلند ڪندو. جيڪي ماڻهو برائي جي سازش ڪن ٿا، انهن کي تمام سخت سزا ملندي، ۽ انهن جا بڇڙا منصوبا تباهه ٿي ويندا.

وَاللّٰهُ خَلَقَكُمْ مِّنْ تُرَابٍ ثُمَّ مِنْ نُّطْفَةٍ ثُمَّ جَعَلَكُمْ اَزْوَاجًاۗ وَمَا تَحْمِلُ مِنْ اُنْثٰى وَلَا تَضَعُ اِلَّا بِعِلْمِهٖۗ وَمَا يُعَمَّرُ مِنْ مُّعَمَّرٍ وَّلَا يُنْقَصُ مِنْ عُمُرِهٖٓ اِلَّا فِيْ كِتٰبٍۗ اِنَّ ذٰلِكَ عَلَى اللّٰهِ يَسِيْرٌ

wallāhu khalaqakum min turābin ṡumma min nuṭfatin ṡumma ja‘alakum azwājā(n), wa mā taḥmilu min unṡā wa lā taḍa‘u illā bi‘ilmih(ī), wa mā yu‘ammaru mim mu‘ammariw wa lā yunqaṣu min ‘umurihī illā fī kitāb(in), inna żālika ‘alallāhi yasīr(un).

۽ الله اوھان کي مٽيءَ مان پيدا ڪيو ۽ پوءِ نطفي مان، پوءِ اوھان کي جوڙو جوڙو (نر ۽ مادي) بڻايو. ڪا به عورت سندس علم کان سواءِ حاملہ نٿي ٿئي ۽ نه ئي ڄڻي ٿي. ۽ ڪنھن به ماڻھوءَ جي عمر نه وڌائجي ٿي ۽ نه ئي سندس عمر گھٽائي ويندي آھي، پر (اهو) ڪتاب (لوح محفوظ) ۾ لکيل آھي. بيشڪ اھو الله لاءِ آسان آھي.

وَمَا يَسْتَوِى الْبَحْرٰنِۖ هٰذَا عَذْبٌ فُرَاتٌ سَاۤىِٕغٌ شَرَابُهٗ وَهٰذَا مِلْحٌ اُجَاجٌۗ وَمِنْ كُلٍّ تَأْكُلُوْنَ لَحْمًا طَرِيًّا وَّتَسْتَخْرِجُوْنَ حِلْيَةً تَلْبَسُوْنَهَا ۚوَتَرَى الْفُلْكَ فِيْهِ مَوَاخِرَ لِتَبْتَغُوْا مِنْ فَضْلِهٖ وَلَعَلَّكُمْ تَشْكُرُوْنَ

wa mā yastawil-baḥrān(i), hāżā ‘ażbun furātun sā'igun syarābuhū wa hāżā milḥun ujāj(un), wa min kullin ta'kulūna laḥman ṭariyyaw wa tastakhrijūna ḥilyatan talbasūnahā, wa taral-fulka fīhi mawākhira litabtagū min faḍlihī wa la‘allakum tasykurūn(a).

۽ ٻہ سمنڊ ھڪ جھڙا نه آھن: ھڪ مٺو آھي، پيئڻ ۾ مزيدار آھي، ۽ ٻيو لوڻاٺيل ۽ ڪڙو آھي، ھر ھڪ مان تازو گوشت کائيندا آھيو ۽ پائڻ لاءِ زيور ڪڍندا آھيو، ۽ اوھين ٻيڙيون ڏسندا آھيو جيڪي ان ۾ ترنديون آھن ته جيئن اوھين سندس فضل مان ڳولا ڪريو ۽ ته جيئن اوھين شڪرگذار ٿيو.

يُوْلِجُ الَّيْلَ فِى النَّهَارِ وَيُوْلِجُ النَّهَارَ فِى الَّيْلِۚ وَسَخَّرَ الشَّمْسَ وَالْقَمَرَ كُلٌّ يَّجْرِيْ لِاَجَلٍ مُّسَمًّىۗ ذٰلِكُمُ اللّٰهُ رَبُّكُمْ لَهُ الْمُلْكُۗ وَالَّذِيْنَ تَدْعُوْنَ مِنْ دُوْنِهٖ مَا يَمْلِكُوْنَ مِنْ قِطْمِيْرٍۗ

yūlijul-laila fin-nahāri wa yūlijun-nahāra fil-lail(i), wa sakhkharasy-syamsa wal-qamara kulluy yajrī li'ajalim musammā(n), żālikumullāhu rabbukum lahul-mulk(u), wal-lażīna tad‘ūna min dūnihī mā yamlikūna min qiṭmīr(in).

ان رات کي ڏينهن ۾ ۽ ڏينهن کي رات ۾ داخل ڪيو ۽ سج ۽ چنڊ کي مسخر ڪيو، هر هڪ مقرر وقت تي گردش ڪري ٿو. اهو الله توهان جو پالڻهار آهي، سڀ بادشاهتون ان جون آهن. ۽ جن کي توهان الله کان سواءِ سڏيندا آهيو انهن جي چمڙي جي چمڙي جي برابر به پتلي شيءِ ناهي.

اِنْ تَدْعُوْهُمْ لَا يَسْمَعُوْا دُعَاۤءَكُمْۚ وَلَوْ سَمِعُوْا مَا اسْتَجَابُوْا لَكُمْۗ وَيَوْمَ الْقِيٰمَةِ يَكْفُرُوْنَ بِشِرْكِكُمْۗ وَلَا يُنَبِّئُكَ مِثْلُ خَبِيْرٍ ࣖ

in tad‘ūhum lā yasma‘ū du‘ā'akum, wa lau sami‘ū mastajābū lakum, wa yaumal-qiyāmati yakfurūna bisyirkikum, wa lā yunabbi'uka miṡlu khabīr(in).

جيڪڏهن توهان انهن کي سڏيندا ته اهي توهان جو سڏ نه ٻڌندا، ۽ جيڪڏهن ٻڌندا ته اهي توهان جي درخواست به قبول نه ڪندا. ۽ قيامت جي ڏينهن اهي توهان جي شرڪ جو انڪار ڪندا ۽ ڪو به توهان کي (الله) جي ڏنل معلومات نه ڏئي سگهندو.

۞ يٰٓاَيُّهَا النَّاسُ اَنْتُمُ الْفُقَرَاۤءُ اِلَى اللّٰهِ ۚوَاللّٰهُ هُوَ الْغَنِيُّ الْحَمِيْدُ

yā ayyuhan-nāsu antumul-fuqarā'u ilallāh(i), wallāhu huwal-ganiyyul-ḥamīd(u).

اي انسانو! توهان ئي الله جا محتاج آهيو؛ ۽ الله سڀ کان وڌيڪ غني (ڪنهن به شيءِ جو محتاج) ۽ سڀ کان وڌيڪ ساراهيل آهي.

اِنْ يَّشَأْ يُذْهِبْكُمْ وَيَأْتِ بِخَلْقٍ جَدِيْدٍۚ

iy yasya' yużhibkum wa ya'ti bikhalqin jadīd(in).

جيڪڏهن هو چاهي ها ته ضرور توهان کي تباهه ڪري ها ۽ (توهان جي جاءِ تي) نوان مخلوق آڻي ها.

وَمَا ذٰلِكَ عَلَى اللّٰهِ بِعَزِيْزٍ

wa mā żālika ‘alallāhi bi‘azīz(in).

۽ اهو الله لاءِ ڏکيو ناهي.

وَلَا تَزِرُ وَازِرَةٌ وِّزْرَ اُخْرٰى ۗوَاِنْ تَدْعُ مُثْقَلَةٌ اِلٰى حِمْلِهَا لَا يُحْمَلْ مِنْهُ شَيْءٌ وَّلَوْ كَانَ ذَا قُرْبٰىۗ اِنَّمَا تُنْذِرُ الَّذِيْنَ يَخْشَوْنَ رَبَّهُمْ بِالْغَيْبِ وَاَقَامُوا الصَّلٰوةَ ۗوَمَنْ تَزَكّٰى فَاِنَّمَا يَتَزَكّٰى لِنَفْسِهٖ ۗوَاِلَى اللّٰهِ الْمَصِيْرُ

wa lā taziru wāziratuw wizra ukhrā, wa in tad‘u muṡqalatun ilā ḥimlihā lā yuḥmal minhu syai'uw wa lau kāna żā qurbā, innamā tunżirul-lażīna yakhsyauna rabbahum bil-gaibi wa aqāmuṣ-ṣalāh(ta), wa man tazakkā fa innamā yatazakkā linafsih(ī), wa ilallāhil-maṣīr(u).

۽ ڪو به گنهگار ٻين جا گناهه نه کڻندو. ۽ جيڪڏهن ڪو ماڻهو جيڪو پنهنجي گناهن سان ڳرو آهي (ڪنهن ٻئي کي) پنهنجو بار کڻڻ لاءِ سڏي ٿو، ته اهو ٿورو به نه کنيو ويندو، جيتوڻيڪ (جيڪي هو سڏي ٿو) سندس مائٽ هجن. بيشڪ، توهان صرف انهن کي ڊيڄاري سگهو ٿا جيڪي پنهنجي رب (جي سزا) کان ڊڄن ٿا (جيتوڻيڪ) اهي ان کي نه ڏسن ۽ نماز پڙهڻ وارن کي. ۽ جيڪو پاڻ کي پاڪ ڪري ٿو، اهو پنهنجي فائدي لاءِ پاڪ ڪري ٿو. ۽ الله ڏانهن موٽڻ جي جاءِ آهي.

وَمَا يَسْتَوِى الْاَعْمٰى وَالْبَصِيْرُ ۙ

wa mā yastawil-a‘mā wal-baṣīr(u).

۽ انڌا ۽ ڏسندڙ ساڳيا نه آهن،

وَلَا الظُّلُمٰتُ وَلَا النُّوْرُۙ

wa laẓ-ẓulumātu wa lan-nūr(u).

۽ (پڻ) روشني وانگر اونداهو نه،

وَلَا الظِّلُّ وَلَا الْحَرُوْرُۚ

wa laẓ-ẓillu wa lal-ḥarūr(u).

۽ ڇانوَ وارا گرم وارن وانگر نه هوندا آهن،

وَمَا يَسْتَوِى الْاَحْيَاۤءُ وَلَا الْاَمْوَاتُۗ اِنَّ اللّٰهَ يُسْمِعُ مَنْ يَّشَاۤءُ ۚوَمَآ اَنْتَ بِمُسْمِعٍ مَّنْ فِى الْقُبُوْرِ

wa mā yastawil-aḥyā'u wa lal-amwāt(u), innallāha yusmi‘u may yasyā'(u), wa mā anta bimusmi‘im man fil-qubūr(i).

۽ (نه ئي) جيئرا ماڻهو مئل ماڻهن وانگر آهن. بيشڪ الله جنهن کي چاهي ٿو ٻڌندو آهي ۽ تون (محمد) قبر ۾ ماڻهن کي ٻڌڻ جي قابل نه ٿي سگهندين.

اِنْ اَنْتَ اِلَّا نَذِيْرٌ

in anta illā nażīr(un).

تون رڳو ڊيڄاريندڙ آهين.

اِنَّآ اَرْسَلْنٰكَ بِالْحَقِّ بَشِيْرًا وَّنَذِيْرًا ۗوَاِنْ مِّنْ اُمَّةٍ اِلَّا خَلَا فِيْهَا نَذِيْرٌ

innā arsalnāka bil-ḥaqqi basyīraw wa nażīrā(n), wa im min ummatin illā khalā fīhā nażīr(un).

بيشڪ اسان توکي سچائي سان خوشخبري ڏيندڙ ۽ ڊيڄاريندڙ ڪري موڪليو آهي، ۽ ڪا به اهڙي جماعت نه هئي جنهن ۾ ڪو ڊيڄاريندڙ نه آيو هجي.

وَاِنْ يُّكَذِّبُوْكَ فَقَدْ كَذَّبَ الَّذِيْنَ مِنْ قَبْلِهِمْ ۚجَاۤءَتْهُمْ رُسُلُهُمْ بِالْبَيِّنٰتِ وَبِالزُّبُرِ وَبِالْكِتٰبِ الْمُنِيْرِ

wa iy yukażżibūka faqad każżabal-lażīna min qablihim, jā'athum rusuluhum bil-bayyināti wa biz-zuburi wa bil-kitābil-munīr(i).

۽ جيڪڏهن اهي توهان کي ڪوڙو چون ٿا ته پوءِ بيشڪ انهن کان اڳ وارن به (رسولن) ڪوڙو ڳالهايو هو، جڏهن سندس رسول سچي معلومات (معجزا)، زبور ۽ ڪتاب کڻي آيا جيڪي مڪمل وضاحتون ڏيندا هئا.

ثُمَّ اَخَذْتُ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا فَكَيْفَ كَانَ نَكِيْرِ ࣖ

Ṡumma akhażtul-lażīna kafarū fakaifa kāna nakīr(i).

پوءِ مان انهن کي سزا ڏيندس جيڪي ڪافر آهن، پوءِ (ڏسو) منهنجي غضب جو نتيجو.

اَلَمْ تَرَ اَنَّ اللّٰهَ اَنْزَلَ مِنَ السَّمَاۤءِ مَاۤءًۚ فَاَخْرَجْنَا بِهٖ ثَمَرٰتٍ مُّخْتَلِفًا اَلْوَانُهَا ۗوَمِنَ الْجِبَالِ جُدَدٌ ۢبِيْضٌ وَّحُمْرٌ مُّخْتَلِفٌ اَلْوَانُهَا وَغَرَابِيْبُ سُوْدٌ

alam tara annallāha anzala minas-samā'i mā'ā(n), fa'akhrajnā bihī ṡamarātim mukhtalifan alwānuhā, wa minal-jibāli judadum bīḍuw wa khumrum mukhtalifun alwānuhā wa garābību sūd(un).

ڇا توهان نه ڏٺو ته الله آسمان مان پاڻي وسايو ۽ ان سان اسين مختلف رنگن جا ميوا پيدا ڪريون ٿا؟ ۽ جبلن ۾ مختلف رنگن جا اڇا ۽ ڳاڙها ٽڪرا آهن، ۽ ڪجهه ڪارا آهن.

وَمِنَ النَّاسِ وَالدَّوَاۤبِّ وَالْاَنْعَامِ مُخْتَلِفٌ اَلْوَانُهٗ كَذٰلِكَۗ اِنَّمَا يَخْشَى اللّٰهَ مِنْ عِبَادِهِ الْعُلَمٰۤؤُاۗ اِنَّ اللّٰهَ عَزِيْزٌ غَفُوْرٌ

wa minan-nāsi wad-dawābbi wal-an‘āmi mukhtalifun alwānuhū każālik(a), innamā yakhsyallāha min ‘ibādihil-ulamā'(u), innallāha ‘azīzun gafūr(un).

۽ اهڙيءَ طرح (پڻ) انسانن، جاندارن ۽ چوپائي مال ۾ مختلف رنگ (۽ قسم) آهن. الله جي ٻانهن ۾ جيڪي ان کان ڊڄن ٿا، صرف عالم آهن. بيشڪ الله غالب ۽ بخشڻ وارو آهي.

اِنَّ الَّذِيْنَ يَتْلُوْنَ كِتٰبَ اللّٰهِ وَاَقَامُوا الصَّلٰوةَ وَاَنْفَقُوْا مِمَّا رَزَقْنٰهُمْ سِرًّا وَّعَلَانِيَةً يَّرْجُوْنَ تِجَارَةً لَّنْ تَبُوْرَۙ

innal-lażīna yatlūna kitāballāhi wa aqāmuṣ-ṣalāta wa anfaqū mimmā razaqnāhum sirraw wa ‘alāniyatay yarjūna tijāratal lan tabūr(a).

بيشڪ جيڪي ماڻهو هميشه الله جي ڪتاب (قرآن) کي پڙهن ٿا ۽ نماز قائم ڪن ٿا ۽ اسان جي ڏنل رزق مان ڪجهه حصو ڳجهي ۽ ظاهري طور تي خرچ ڪن ٿا، اهي اهڙي واپار جي اميد رکن ٿا جيڪو نقصان نه پهچائيندو.

لِيُوَفِّيَهُمْ اُجُوْرَهُمْ وَيَزِيْدَهُمْ مِّنْ فَضْلِهٖۗ اِنَّهٗ غَفُوْرٌ شَكُوْرٌ

liyuwaffiyahum ujūrahum wa yazīdahum min faḍlih(ī), innahū gafūrun syakūr(un).

ته جيئن الله انهن تي پنهنجو اجر پورو ڪري ۽ پنهنجو فضل وڌائي، بيشڪ الله وڏو بخشڻهار ۽ شڪرگذار آهي.

وَالَّذِيْٓ اَوْحَيْنَآ اِلَيْكَ مِنَ الْكِتٰبِ هُوَ الْحَقُّ مُصَدِّقًا لِّمَا بَيْنَ يَدَيْهِۗ اِنَّ اللّٰهَ بِعِبَادِهٖ لَخَبِيْرٌۢ بَصِيْرٌ

wal-lażī auḥainā ilaika minal-kitābi huwal-ḥaqqu muṣaddiqal limā baina yadaih(i), innallāha bi‘ibādihī lakhabīrum baṣīr(un).

۽ جيڪو اسان توهان ڏانهن وحي ڪيو آهي، يعني قرآن، اهو سچو آهي، جيڪو اڳين ڪتابن جي تصديق ڪري ٿو، بيشڪ الله تعالى پنهنجي ٻانهن جو سڀ ڪجهه ڄاڻندڙ ۽ سڀ ڪجهه ڏسندڙ آهي.

ثُمَّ اَوْرَثْنَا الْكِتٰبَ الَّذِيْنَ اصْطَفَيْنَا مِنْ عِبَادِنَاۚ فَمِنْهُمْ ظَالِمٌ لِّنَفْسِهٖ ۚوَمِنْهُمْ مُّقْتَصِدٌ ۚوَمِنْهُمْ سَابِقٌۢ بِالْخَيْرٰتِ بِاِذْنِ اللّٰهِ ۗذٰلِكَ هُوَ الْفَضْلُ الْكَبِيْرُۗ

Ṡumma auraṡnal-kitābal-lażīnaṣṭafainā min ‘ibādinā, fa minhum ẓālimul linafsih(ī), wa minhum muqtaṣid(un), wa minhum sābiqum bil-khairāti bi'iżnillāh(i), żālika huwal-faḍlul-kabīr(u).

پوءِ اسان پنهنجن ٻانهن مان جن کي چونڊيو تن کي ڪتاب ڏنو، پوءِ انهن مان ڪي اهڙا هئا جن پاڻ تي ظلم ڪيو، ڪي وچولي درجي جا هئا ۽ (پڻ) اهڙا هئا جن الله جي حڪم سان پهرين نيڪي ڪئي، اها هڪ وڏي بخشش آهي.

جَنّٰتُ عَدْنٍ يَّدْخُلُوْنَهَا يُحَلَّوْنَ فِيْهَا مِنْ اَسَاوِرَ مِنْ ذَهَبٍ وَّلُؤْلُؤًا ۚوَلِبَاسُهُمْ فِيْهَا حَرِيْرٌ

jannātu ‘adniy yadkhulūnahā yuḥallauna fīhā min asāwira min żahabiw wa lu'lu'ā(n), wa libāsuhum fīhā ḥarīr(un).

(انهن کي) جنت عدن ملندي، جنهن ۾ اهي داخل ٿيندا، اتي انهن کي سون ۽ موتي جا ڪنگڻ پارايا ويندا، ۽ اتي انهن جو لباس ريشمي هوندو.

وَقَالُوا الْحَمْدُ لِلّٰهِ الَّذِيْٓ اَذْهَبَ عَنَّا الْحَزَنَۗ اِنَّ رَبَّنَا لَغَفُوْرٌ شَكُوْرٌۙ

wa qālul-ḥamdu lillāhil-lażī ażhaba ‘annal-ḥazan(a), inna rabbanā lagafūrun syakūr(un).

۽ چيائون ته الله جو شڪر آهي جنهن اسان کان غم دور ڪيو، بيشڪ اسان جو پالڻهار بيشڪ وڏو بخشڻهار ۽ شڪرگذار آهي.

ۨالَّذِيْٓ اَحَلَّنَا دَارَ الْمُقَامَةِ مِنْ فَضْلِهٖۚ لَا يَمَسُّنَا فِيْهَا نَصَبٌ وَّلَا يَمَسُّنَا فِيْهَا لُغُوْبٌ

allażī aḥallanā dāral-muqāmati min faḍlih(ī), lā yamassunā fīhā naṣabuw wa lā yamassunā fīhā lugūb(un).

جنهن پنهنجي فضل سان اسان کي هڪ دائمي جاءِ (جنت) ۾ رکيو؛ ان ۾ اسان نه ٿڪاوٽ محسوس ڪندا آهيون ۽ نه سستي.

وَالَّذِيْنَ كَفَرُوْا لَهُمْ نَارُ جَهَنَّمَۚ لَا يُقْضٰى عَلَيْهِمْ فَيَمُوْتُوْا وَلَا يُخَفَّفُ عَنْهُمْ مِّنْ عَذَابِهَاۗ كَذٰلِكَ نَجْزِيْ كُلَّ كَفُوْرٍ ۚ

wal-lażīna kafarū lahum nāru jahannam(a), lā yuqḍā ‘alaihim fayamūtū wa lā yukhaffafu ‘anhum min ‘ażābihā, każālika najzī kulla kafūr(in).

۽ جيڪي ڪافر ٿيا، انهن لاءِ جهنم آهي، اهي جيستائين مرن تي نه هلاڪ ٿيندا ۽ انهن کان سندن عذاب هلڪو نه ڪيو ويندو، اهڙي طرح اسين هر ڪافر کي وڏو بدلو ڏيون ٿا.

وَهُمْ يَصْطَرِخُوْنَ فِيْهَاۚ رَبَّنَآ اَخْرِجْنَا نَعْمَلْ صَالِحًا غَيْرَ الَّذِيْ كُنَّا نَعْمَلُۗ اَوَلَمْ نُعَمِّرْكُمْ مَّا يَتَذَكَّرُ فِيْهِ مَنْ تَذَكَّرَ وَجَاۤءَكُمُ النَّذِيْرُۗ فَذُوْقُوْا فَمَا لِلظّٰلِمِيْنَ مِنْ نَّصِيْرٍ ࣖ

wa hum yaṣṭarikhūna fīhā, rabbanā akhirjnā na‘mal ṣāliḥan gairal-lażī kunnā na‘mal(u), awalam nu‘ammirkum mā yatażakkaru fīhi man tażakkara wa jā'akumun nażīr(u), fa żūqū famā liẓ-ẓālimīna min naṣīr(in).

۽ اهي جهنم ۾ رڙيون ڪندا هئا ته اي اسان جا پالڻهار اسان کي (جهنم مان) ڪڍ، اسين ضرور نيڪ عمل ڪنداسين جيڪي اڳي کان مختلف هوندا. (انهن کي چيو ويو ته) ڇا اسان توهان جي عمر کي ان لاءِ نه وڌايو ته جيڪي سوچڻ چاهين ٿا انهن لاءِ سوچيو، جيتوڻيڪ توهان وٽ ڊيڄاريندڙ آيو آهي؟ پوءِ (اسان جي سزا جو مزو چکو) ۽ ظالمن لاءِ ڪو به مددگار ناهي.

اِنَّ اللّٰهَ عَالِمُ غَيْبِ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِۗ اِنَّهٗ عَلِيْمٌ ۢبِذَاتِ الصُّدُوْرِ

innallāha ‘ālimu gaibis-samāwāti wal-arḍ(i), innahū ‘alīmum biżātiṣ-ṣudūr(i).

بيشڪ الله آسمانن ۽ زمين ۾ (لڪل) ڳُجهه ڄاڻي ٿو، بيشڪ هو سڀني دلين جو ڄاڻندڙ آهي.

هُوَ الَّذِيْ جَعَلَكُمْ خَلٰۤىِٕفَ فِى الْاَرْضِۗ فَمَنْ كَفَرَ فَعَلَيْهِ كُفْرُهٗۗ وَلَا يَزِيْدُ الْكٰفِرِيْنَ كُفْرُهُمْ عِنْدَ رَبِّهِمْ اِلَّا مَقْتًا ۚوَلَا يَزِيْدُ الْكٰفِرِيْنَ كُفْرُهُمْ اِلَّا خَسَارًا

huwal-lażī ja‘alakum khalā'ifa fil-arḍ(i), faman kafara fa‘alaihi kufruh(ū), wa lā yazīdul-kāfirīna kufruhum ‘inda rabbihim illā maqtā(n), wa lā yazīdul-kāfirīna kufruhum illā khasārā(n).

اُهو ئي آهي جنهن توهان کي زمين تي خليفو بڻايو. جيڪو به ڪفر ڪندو، ان جي ڪفر جو نتيجو پاڻ تي پوندو. ۽ جيڪي ماڻهو ڪفر ڪندا آهن انهن جو ڪفر صرف انهن جي رب جي غضب کي وڌائيندو. ۽ ڪافرن جو ڪفر صرف انهن جي نقصان کي وڌائيندو.

قُلْ اَرَاَيْتُمْ شُرَكَاۤءَكُمُ الَّذِيْنَ تَدْعُوْنَ مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ ۗاَرُوْنِيْ مَاذَا خَلَقُوْا مِنَ الْاَرْضِ اَمْ لَهُمْ شِرْكٌ فِى السَّمٰوٰتِۚ اَمْ اٰتَيْنٰهُمْ كِتٰبًا فَهُمْ عَلٰى بَيِّنَتٍ مِّنْهُۚ بَلْ اِنْ يَّعِدُ الظّٰلِمُوْنَ بَعْضُهُمْ بَعْضًا اِلَّا غُرُوْرًا

qul ara'aitum syurakā'akumul-lażīna tad‘ūna min dūnillāh(i), arūnī māżā khalaqū minal-arḍi am lahum syirkun fis-samāwāt(i), am ātaināhum kitāban fahum ‘alā bayyinatim minh(u), bal iy ya‘iduẓ-ẓālimūna ba‘ḍuhum ba‘ḍan illā gurūrā(n).

چؤ ته مون کي پنهنجن انهن ساٿين بابت ٻڌايو جن کي توهان الله کان سواءِ سڏيندا آهيو. مون کي ڏيکاريو ته انهن هن زمين جو ڪهڙو حصو پيدا ڪيو آهي؟ يا آسمانن (جي تخليق) ۾ انهن جو ڪو حصو آهي؟ يا اسان انهن کي ڪو ڪتاب ڏنو آهي ته جيئن اهي ان مان واضح معلومات حاصل ڪري سگهن؟ حقيقت ۾، اهي ظالم ماڻهو، انهن مان ڪجهه صرف ٻين کي ڪوڙو واعدو ڏين ٿا.

۞ اِنَّ اللّٰهَ يُمْسِكُ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضَ اَنْ تَزُوْلَا ەۚ وَلَىِٕنْ زَالَتَآ اِنْ اَمْسَكَهُمَا مِنْ اَحَدٍ مِّنْۢ بَعْدِهٖ ۗاِنَّهٗ كَانَ حَلِيْمًا غَفُوْرًا

innallāha yumsikus-samāwāti wal-arḍa an tazūlā, wa la'in zālatā in amsakahumā min aḥadim mim ba‘dih(ī), innahū kāna ḥalīman gafūrā(n).

بيشڪ الله ئي آسمانن ۽ زمين کي جهلي ٿو ته اهي غائب نه ٿين، ۽ جيڪڏهن اهي ٻئي غائب ٿي وڃن ته الله کان سواءِ ڪو به انهن کي روڪي نه سگهندو، بيشڪ هو وڏو مهربان ۽ بخشڻهار آهي.

وَاَقْسَمُوْا بِاللّٰهِ جَهْدَ اَيْمَانِهِمْ لَىِٕنْ جَاۤءَهُمْ نَذِيْرٌ لَّيَكُوْنُنَّ اَهْدٰى مِنْ اِحْدَى الْاُمَمِۚ فَلَمَّا جَاۤءَهُمْ نَذِيْرٌ مَّا زَادَهُمْ اِلَّا نُفُوْرًاۙ

wa aqsamū billāhi jahda aimānihim la'in jā'ahum nażīrul layakūnunna ahdā min iḥdal-umam(i), falammā jā'ahum nażīrum mā zādahum illā nufūrā(n).

۽ اهي الله جا قسم کڻن ٿا ته جيڪڏهن انهن وٽ ڪو ڊيڄاريندڙ آيو ته اهي (ٻين) قومن کان وڌيڪ هدايت وارا هوندا، پر جڏهن انهن وٽ ڪو ڊيڄاريندڙ آيو ته ان انهن کي نه وڌايو، پر اهي (حق کان) وڌيڪ پري ٿي ويا.

ۨاسْتِكْبَارًا فِى الْاَرْضِ وَمَكْرَ السَّيِّئِۗ وَلَا يَحِيْقُ الْمَكْرُ السَّيِّئُ اِلَّا بِاَهْلِهٖ ۗفَهَلْ يَنْظُرُوْنَ اِلَّا سُنَّتَ الْاَوَّلِيْنَۚ فَلَنْ تَجِدَ لِسُنَّتِ اللّٰهِ تَبْدِيْلًا ەۚ وَلَنْ تَجِدَ لِسُنَّتِ اللّٰهِ تَحْوِيْلًا

istikbāran fil-arḍi wa makras-sayyi'(i), wa lā yaḥīqul-makrus-sayyi'u illā bi'ahlih(ī), fahal yanẓurūna illā sunnatal-awwalīn(a), falan tajida lisunnatillāhi tabdīlā(n), wa lan tajida lisunnatillāhi taḥwīlā(n).

زمين تي سندن تڪبر ۽ سندن بڇڙي سازش جي ڪري. بڇڙي سازش صرف انهن کي ٿيندي جيڪي ان جي سازش ڪندا آهن. اهي صرف انهن جي فيصلي جو انتظار ڪري رهيا آهن جيڪي انهن کان اڳ هئا. تنهن ڪري توهان الله ۾ ڪا تبديلي نه لهندا ۽ نه ئي الله جي فيصلي کان ڪا انحرافي ڏسندا.

اَوَلَمْ يَسِيْرُوْا فِى الْاَرْضِ فَيَنْظُرُوْا كَيْفَ كَانَ عَاقِبَةُ الَّذِيْنَ مِنْ قَبْلِهِمْ وَكَانُوْٓا اَشَدَّ مِنْهُمْ قُوَّةً ۗوَمَا كَانَ اللّٰهُ لِيُعْجِزَهٗ مِنْ شَيْءٍ فِى السَّمٰوٰتِ وَلَا فِى الْاَرْضِۗ اِنَّهٗ كَانَ عَلِيْمًا قَدِيْرًا

awalam yasīrū fil-arḍi fa yanẓurū kaifa kāna ‘āqibatul-lażīna min qablihim wa kānū asyadda minhum quwwah(tan), wa mā kānallāhu liyu‘jizahū min syai'in fis-samāwāti wa lā fil-arḍ(i), innahū kāna ‘alīman qadīrā(n).

۽ ڇا انهن زمين تي سفر نه ڪيو ۽ نه ڏٺو ته انهن سان ڇا ٿيو جيڪي انهن کان اڳ هئا (جن رسول کي ڪوڙو ڪيو) جيتوڻيڪ اهي ماڻهو انهن کان طاقت ۾ وڌيڪ هئا؟ ۽ الله کي ڪا به شيءِ نه آسمان ۾ ۽ نه زمين ۾ ڪمزور ڪري سگهي ٿي، بيشڪ هو سڀ ڪجهه ڄاڻندڙ ۽ قدرت وارو آهي.

وَلَوْ يُؤَاخِذُ اللّٰهُ النَّاسَ بِمَا كَسَبُوْا مَا تَرَكَ عَلٰى ظَهْرِهَا مِنْ دَاۤبَّةٍ وَّلٰكِنْ يُّؤَخِّرُهُمْ اِلٰٓى اَجَلٍ مُّسَمًّىۚ فَاِذَا جَاۤءَ اَجَلُهُمْ فَاِنَّ اللّٰهَ كَانَ بِعِبَادِهٖ بَصِيْرًا ࣖ

wa lau yu'ākhiżullāhun-nāsa bimā kasabū mā taraka ‘alā ẓahrihā min dābbatiw wa lākiy yu'akhkhiruhum ilā ajalim musammā(n), fa iżā jā'a ajaluhum fa innallāha kāna bi‘ibādihī baṣīrā(n).

۽ جيڪڏهن الله انسانن کي انهن جي ڪرتوتن جي ڪري سزا ڏئي ها ته ضرور هن زمين تي هڪ به جاندار کي نه ڇڏي ها، پر هو (سزا کي) هڪ مقرر وقت تائين ملتوي ڪري ها. پوءِ جڏهن انهن جي موت ايندي ته الله پنهنجن ٻانهن (جي حالت) کي ڏسندڙ آهي.

اَلْحَمْدُ لِلّٰهِ فَاطِرِ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِ جَاعِلِ الْمَلٰۤىِٕكَةِ رُسُلًاۙ اُولِيْٓ اَجْنِحَةٍ مَّثْنٰى وَثُلٰثَ وَرُبٰعَۗ يَزِيْدُ فِى الْخَلْقِ مَا يَشَاۤءُۗ اِنَّ اللّٰهَ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيْرٌ

al-ḥamdu lillāhi fāṭiris-samāwāti wal-arḍi jā‘ilil-malāikati rusulā(n), ulī ajniḥatim maṡnā wa ṡulāṡa wa rubā‘(a), yazīdu fil-khalqi mā yasyā'(u), innallāha ‘alā kulli syai'in qadīr(un).

سڀ ساراھ الله لاءِ آهي، جيڪو آسمانن ۽ زمين جو خالق آهي، جنهن ملائڪن کي قاصد بڻايو (مختلف معاملن جي سنڀال لاءِ) جن کي (ڪجهه کي) ٻه، ٽي ۽ چار پر آهن. الله پنهنجي مخلوق ۾ جيڪو چاهي ٿو وڌائي ٿو. بيشڪ الله هر شيءِ تي غالب آهي.

مَا يَفْتَحِ اللّٰهُ لِلنَّاسِ مِنْ رَّحْمَةٍ فَلَا مُمْسِكَ لَهَا ۚوَمَا يُمْسِكْۙ فَلَا مُرْسِلَ لَهٗ مِنْۢ بَعْدِهٖۗ وَهُوَ الْعَزِيْزُ الْحَكِيْمُ

mā yaftaḥillāhu lin-nāsi mir raḥmatin falā mumsika lahā, wa mā yumsik falā mursila lahū mim ba‘dih(ī), wa huwal-‘azīzul-ḥakīm(u).

الله انسانن تي جيڪا به نعمت ڪري ٿو، ان کي ڪو به روڪي نٿو سگهي؛ ۽ جيڪو به روڪي ٿو، ان کان پوءِ ڪو به ان کي ڇڏڻ جي قابل ناهي. ۽ هو سڀ کان وڌيڪ طاقتور ۽ حڪمت وارو آهي.

يٰٓاَيُّهَا النَّاسُ اذْكُرُوْا نِعْمَتَ اللّٰهِ عَلَيْكُمْۗ هَلْ مِنْ خَالِقٍ غَيْرُ اللّٰهِ يَرْزُقُكُمْ مِّنَ السَّمَاۤءِ وَالْاَرْضِۗ لَآ اِلٰهَ اِلَّا هُوَۖ فَاَنّٰى تُؤْفَكُوْنَ

yā ayyuhan-nāsużkurū ni‘matallāhi ‘alaikum, hal min khāliqin gairullāhi yarzuqukum minas-samā'i wal-arḍ(i), lā ilāha illā huw(a), fa'annā tu'fakūn(a).

اي انسانو! الله جي نعمت کي ياد ڪريو جيڪا توهان تي آهي، ڇا الله کان سواءِ ڪو ٻيو خالق آهي جيڪو توهان کي آسمانن ۽ زمين مان روزي ڏئي سگهي؟ ان کان سواءِ ڪو به معبود ناهي، پوءِ توهان ڇو (توحيد کان) منهن موڙيو؟

وَاِنْ يُّكَذِّبُوْكَ فَقَدْ كُذِّبَتْ رُسُلٌ مِّنْ قَبْلِكَۗ وَاِلَى اللّٰهِ تُرْجَعُ الْاُمُوْرُ

wa iy yukażżibūka faqad kużżibat rusulum min qablik(a), wa ilallāhi turja‘ul-umūr(u).

۽ جيڪڏهن اهي توهان کي ڪوڙو چون ٿا (۽ توهان جي ڊيڄارڻ کان پوءِ به) ته پوءِ بيشڪ توهان کان اڳ وارن رسولن کي به ڪوڙو چيو ويو آهي، ۽ سڀ ڪم صرف الله ڏانهن موٽايا وڃن ٿا.

يٰٓاَيُّهَا النَّاسُ اِنَّ وَعْدَ اللّٰهِ حَقٌّ فَلَا تَغُرَّنَّكُمُ الْحَيٰوةُ الدُّنْيَاۗ وَلَا يَغُرَّنَّكُمْ بِاللّٰهِ الْغَرُوْرُ

yā ayyuhan-nāsu inna wa‘dallāhi ḥaqqun falā tagurrannakumul-ḥayātud-dun-yā, wa lā yagurrannakum billāhil-garūr(u).

اي انسانو! بيشڪ الله جو واعدو سچو آهي، تنهن ڪري دنيا جي زندگي توهان کي ٺڳي نه ڏئي ۽ نه ئي (شيطان) جيڪو چالاڪ ۽ چالاڪ آهي، توهان کي الله بابت ٺڳي.

اِنَّ الشَّيْطٰنَ لَكُمْ عَدُوٌّ فَاتَّخِذُوْهُ عَدُوًّاۗ اِنَّمَا يَدْعُوْا حِزْبَهٗ لِيَكُوْنُوْا مِنْ اَصْحٰبِ السَّعِيْرِۗ

innasy-syaiṭāna lakum ‘aduwwun fattakhiżūhu ‘aduwwā(n), innamā yad‘ū ḥizbahū liyakūnū min aṣḥābis-sa‘īr(i).

بيشڪ شيطان توهان جو دشمن آهي، تنهن ڪري ان کي دشمن سمجهو، ڇاڪاڻ ته شيطان صرف پنهنجي قوم کي ٻرندڙ باهه جا رهواسي بڻجڻ لاءِ سڏي ٿو.

اَلَّذِيْنَ كَفَرُوْا لَهُمْ عَذَابٌ شَدِيْدٌ ەۗ وَالَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَعَمِلُوا الصّٰلِحٰتِ لَهُمْ مَّغْفِرَةٌ وَّاَجْرٌ كَبِيْرٌ ࣖ

allażīna kafarū lahum ‘ażābun syadīd(un), wal-lażīna āmanū wa ‘amiluṣ-ṣāliḥāti lahum magfiratuw wa ajrun kabīr(un).

جيڪي ماڻهو ڪفر ڪن ٿا، انهن کي سخت عذاب ملندو، ۽ جيڪي ماڻهو ايمان آڻين ٿا ۽ چڱا ڪم ڪن ٿا، انهن لاءِ بخشش ۽ وڏو اجر آهي.

اَفَمَنْ زُيِّنَ لَهٗ سُوْۤءُ عَمَلِهٖ فَرَاٰهُ حَسَنًاۗ فَاِنَّ اللّٰهَ يُضِلُّ مَنْ يَّشَاۤءُ وَيَهْدِيْ مَنْ يَّشَاۤءُۖ فَلَا تَذْهَبْ نَفْسُكَ عَلَيْهِمْ حَسَرٰتٍۗ اِنَّ اللّٰهَ عَلِيْمٌ ۢبِمَا يَصْنَعُوْنَ

afaman zuyyina lahū sū'u ‘amalihī fara'āhu ḥasanā(n), fa'innallāha yuḍillu may yasyā'u wa yahdī may yasyā'(u), falā tażhab nafsuka ‘alaihim ḥasarāt(in), innallāha ‘alīmum bimā yaṣna‘ūn(a).

پوءِ ڇا اهو مناسب آهي ته ڪو ماڻهو پنهنجي بڇڙن ڪمن جي ڪري سهڻو محسوس ڪرائي، پوءِ پنهنجي ڪمن کي سٺو سمجهي؟ بيشڪ الله جنهن کي چاهي گمراهه ڪري ٿو ۽ جنهن کي چاهي هدايت ڪري ٿو. پوءِ ڇا تون (محمد ﷺ) انهن تي افسوس جي ڪري پاڻ کي هلاڪ نه ڪر، بيشڪ الله انهن جي ڪمن کان واقف آهي.

وَاللّٰهُ الَّذِيْٓ اَرْسَلَ الرِّيٰحَ فَتُثِيْرُ سَحَابًا فَسُقْنٰهُ اِلٰى بَلَدٍ مَّيِّتٍ فَاَحْيَيْنَا بِهِ الْاَرْضَ بَعْدَ مَوْتِهَاۗ كَذٰلِكَ النُّشُوْرُ

wallāhul-lażī arsalar-riyāḥa fatuṡīru saḥāban fasuqnāhu ilā baladim mayyitin fa'aḥyainā bihil-arḍa ba‘da mautihā, każālikan-nusyūr(u).

۽ الله اهو آهي جيڪو هوائون موڪلي ٿو پوءِ اهي ڪڪرن کي اُڇلائين ٿيون، پوءِ اسين انهن کي مُئل زمين ڏانهن موڪليندا آهيون ۽ ان سان زمين کي ان جي مرڻ کان پوءِ جياريندا آهيون، اهڙي طرح جيئرو ٿيڻ آهي.

مَنْ كَانَ يُرِيْدُ الْعِزَّةَ فَلِلّٰهِ الْعِزَّةُ جَمِيْعًاۗ اِلَيْهِ يَصْعَدُ الْكَلِمُ الطَّيِّبُ وَالْعَمَلُ الصَّالِحُ يَرْفَعُهٗ ۗوَالَّذِيْنَ يَمْكُرُوْنَ السَّيِّاٰتِ لَهُمْ عَذَابٌ شَدِيْدٌ ۗوَمَكْرُ اُولٰۤىِٕكَ هُوَ يَبُوْرُ

man kāna yurīdul-‘izzata falillāhil-‘izzatu jamī‘ā(n), ilaihi yaṣ‘adul-kalimuṭ-ṭayyibu wal-‘amaluṣ-ṣāliḥu yarfa‘uh(ū), wal-lażīna yamkurūnas-sayyi'āti lahum ‘ażābun syadīd(un), wa makru ulā'ika huwa yabūr(u).

جيڪو به عزت چاهي ٿو، پوءِ (ڄاڻو) ته سڀ عزت الله جي آهي. اهو ان لاءِ آهي ته نيڪ لفظ بلند ٿيندا، ۽ هو نيڪ عمل بلند ڪندو. جيڪي ماڻهو برائي جي سازش ڪن ٿا، انهن کي تمام سخت سزا ملندي، ۽ انهن جا بڇڙا منصوبا تباهه ٿي ويندا.

وَاللّٰهُ خَلَقَكُمْ مِّنْ تُرَابٍ ثُمَّ مِنْ نُّطْفَةٍ ثُمَّ جَعَلَكُمْ اَزْوَاجًاۗ وَمَا تَحْمِلُ مِنْ اُنْثٰى وَلَا تَضَعُ اِلَّا بِعِلْمِهٖۗ وَمَا يُعَمَّرُ مِنْ مُّعَمَّرٍ وَّلَا يُنْقَصُ مِنْ عُمُرِهٖٓ اِلَّا فِيْ كِتٰبٍۗ اِنَّ ذٰلِكَ عَلَى اللّٰهِ يَسِيْرٌ

wallāhu khalaqakum min turābin ṡumma min nuṭfatin ṡumma ja‘alakum azwājā(n), wa mā taḥmilu min unṡā wa lā taḍa‘u illā bi‘ilmih(ī), wa mā yu‘ammaru mim mu‘ammariw wa lā yunqaṣu min ‘umurihī illā fī kitāb(in), inna żālika ‘alallāhi yasīr(un).

۽ الله اوھان کي مٽيءَ مان پيدا ڪيو ۽ پوءِ نطفي مان، پوءِ اوھان کي جوڙو جوڙو (نر ۽ مادي) بڻايو. ڪا به عورت سندس علم کان سواءِ حاملہ نٿي ٿئي ۽ نه ئي ڄڻي ٿي. ۽ ڪنھن به ماڻھوءَ جي عمر نه وڌائجي ٿي ۽ نه ئي سندس عمر گھٽائي ويندي آھي، پر (اهو) ڪتاب (لوح محفوظ) ۾ لکيل آھي. بيشڪ اھو الله لاءِ آسان آھي.

وَمَا يَسْتَوِى الْبَحْرٰنِۖ هٰذَا عَذْبٌ فُرَاتٌ سَاۤىِٕغٌ شَرَابُهٗ وَهٰذَا مِلْحٌ اُجَاجٌۗ وَمِنْ كُلٍّ تَأْكُلُوْنَ لَحْمًا طَرِيًّا وَّتَسْتَخْرِجُوْنَ حِلْيَةً تَلْبَسُوْنَهَا ۚوَتَرَى الْفُلْكَ فِيْهِ مَوَاخِرَ لِتَبْتَغُوْا مِنْ فَضْلِهٖ وَلَعَلَّكُمْ تَشْكُرُوْنَ

wa mā yastawil-baḥrān(i), hāżā ‘ażbun furātun sā'igun syarābuhū wa hāżā milḥun ujāj(un), wa min kullin ta'kulūna laḥman ṭariyyaw wa tastakhrijūna ḥilyatan talbasūnahā, wa taral-fulka fīhi mawākhira litabtagū min faḍlihī wa la‘allakum tasykurūn(a).

۽ ٻہ سمنڊ ھڪ جھڙا نه آھن: ھڪ مٺو آھي، پيئڻ ۾ مزيدار آھي، ۽ ٻيو لوڻاٺيل ۽ ڪڙو آھي، ھر ھڪ مان تازو گوشت کائيندا آھيو ۽ پائڻ لاءِ زيور ڪڍندا آھيو، ۽ اوھين ٻيڙيون ڏسندا آھيو جيڪي ان ۾ ترنديون آھن ته جيئن اوھين سندس فضل مان ڳولا ڪريو ۽ ته جيئن اوھين شڪرگذار ٿيو.

يُوْلِجُ الَّيْلَ فِى النَّهَارِ وَيُوْلِجُ النَّهَارَ فِى الَّيْلِۚ وَسَخَّرَ الشَّمْسَ وَالْقَمَرَ كُلٌّ يَّجْرِيْ لِاَجَلٍ مُّسَمًّىۗ ذٰلِكُمُ اللّٰهُ رَبُّكُمْ لَهُ الْمُلْكُۗ وَالَّذِيْنَ تَدْعُوْنَ مِنْ دُوْنِهٖ مَا يَمْلِكُوْنَ مِنْ قِطْمِيْرٍۗ

yūlijul-laila fin-nahāri wa yūlijun-nahāra fil-lail(i), wa sakhkharasy-syamsa wal-qamara kulluy yajrī li'ajalim musammā(n), żālikumullāhu rabbukum lahul-mulk(u), wal-lażīna tad‘ūna min dūnihī mā yamlikūna min qiṭmīr(in).

ان رات کي ڏينهن ۾ ۽ ڏينهن کي رات ۾ داخل ڪيو ۽ سج ۽ چنڊ کي مسخر ڪيو، هر هڪ مقرر وقت تي گردش ڪري ٿو. اهو الله توهان جو پالڻهار آهي، سڀ بادشاهتون ان جون آهن. ۽ جن کي توهان الله کان سواءِ سڏيندا آهيو انهن جي چمڙي جي چمڙي جي برابر به پتلي شيءِ ناهي.

اِنْ تَدْعُوْهُمْ لَا يَسْمَعُوْا دُعَاۤءَكُمْۚ وَلَوْ سَمِعُوْا مَا اسْتَجَابُوْا لَكُمْۗ وَيَوْمَ الْقِيٰمَةِ يَكْفُرُوْنَ بِشِرْكِكُمْۗ وَلَا يُنَبِّئُكَ مِثْلُ خَبِيْرٍ ࣖ

in tad‘ūhum lā yasma‘ū du‘ā'akum, wa lau sami‘ū mastajābū lakum, wa yaumal-qiyāmati yakfurūna bisyirkikum, wa lā yunabbi'uka miṡlu khabīr(in).

جيڪڏهن توهان انهن کي سڏيندا ته اهي توهان جو سڏ نه ٻڌندا، ۽ جيڪڏهن ٻڌندا ته اهي توهان جي درخواست به قبول نه ڪندا. ۽ قيامت جي ڏينهن اهي توهان جي شرڪ جو انڪار ڪندا ۽ ڪو به توهان کي (الله) جي ڏنل معلومات نه ڏئي سگهندو.

۞ يٰٓاَيُّهَا النَّاسُ اَنْتُمُ الْفُقَرَاۤءُ اِلَى اللّٰهِ ۚوَاللّٰهُ هُوَ الْغَنِيُّ الْحَمِيْدُ

yā ayyuhan-nāsu antumul-fuqarā'u ilallāh(i), wallāhu huwal-ganiyyul-ḥamīd(u).

اي انسانو! توهان ئي الله جا محتاج آهيو؛ ۽ الله سڀ کان وڌيڪ غني (ڪنهن به شيءِ جو محتاج) ۽ سڀ کان وڌيڪ ساراهيل آهي.

اِنْ يَّشَأْ يُذْهِبْكُمْ وَيَأْتِ بِخَلْقٍ جَدِيْدٍۚ

iy yasya' yużhibkum wa ya'ti bikhalqin jadīd(in).

جيڪڏهن هو چاهي ها ته ضرور توهان کي تباهه ڪري ها ۽ (توهان جي جاءِ تي) نوان مخلوق آڻي ها.

وَمَا ذٰلِكَ عَلَى اللّٰهِ بِعَزِيْزٍ

wa mā żālika ‘alallāhi bi‘azīz(in).

۽ اهو الله لاءِ ڏکيو ناهي.

وَلَا تَزِرُ وَازِرَةٌ وِّزْرَ اُخْرٰى ۗوَاِنْ تَدْعُ مُثْقَلَةٌ اِلٰى حِمْلِهَا لَا يُحْمَلْ مِنْهُ شَيْءٌ وَّلَوْ كَانَ ذَا قُرْبٰىۗ اِنَّمَا تُنْذِرُ الَّذِيْنَ يَخْشَوْنَ رَبَّهُمْ بِالْغَيْبِ وَاَقَامُوا الصَّلٰوةَ ۗوَمَنْ تَزَكّٰى فَاِنَّمَا يَتَزَكّٰى لِنَفْسِهٖ ۗوَاِلَى اللّٰهِ الْمَصِيْرُ

wa lā taziru wāziratuw wizra ukhrā, wa in tad‘u muṡqalatun ilā ḥimlihā lā yuḥmal minhu syai'uw wa lau kāna żā qurbā, innamā tunżirul-lażīna yakhsyauna rabbahum bil-gaibi wa aqāmuṣ-ṣalāh(ta), wa man tazakkā fa innamā yatazakkā linafsih(ī), wa ilallāhil-maṣīr(u).

۽ ڪو به گنهگار ٻين جا گناهه نه کڻندو. ۽ جيڪڏهن ڪو ماڻهو جيڪو پنهنجي گناهن سان ڳرو آهي (ڪنهن ٻئي کي) پنهنجو بار کڻڻ لاءِ سڏي ٿو، ته اهو ٿورو به نه کنيو ويندو، جيتوڻيڪ (جيڪي هو سڏي ٿو) سندس مائٽ هجن. بيشڪ، توهان صرف انهن کي ڊيڄاري سگهو ٿا جيڪي پنهنجي رب (جي سزا) کان ڊڄن ٿا (جيتوڻيڪ) اهي ان کي نه ڏسن ۽ نماز پڙهڻ وارن کي. ۽ جيڪو پاڻ کي پاڪ ڪري ٿو، اهو پنهنجي فائدي لاءِ پاڪ ڪري ٿو. ۽ الله ڏانهن موٽڻ جي جاءِ آهي.

وَمَا يَسْتَوِى الْاَعْمٰى وَالْبَصِيْرُ ۙ

wa mā yastawil-a‘mā wal-baṣīr(u).

۽ انڌا ۽ ڏسندڙ ساڳيا نه آهن،

وَلَا الظُّلُمٰتُ وَلَا النُّوْرُۙ

wa laẓ-ẓulumātu wa lan-nūr(u).

۽ (پڻ) روشني وانگر اونداهو نه،

وَلَا الظِّلُّ وَلَا الْحَرُوْرُۚ

wa laẓ-ẓillu wa lal-ḥarūr(u).

۽ ڇانوَ وارا گرم وارن وانگر نه هوندا آهن،

وَمَا يَسْتَوِى الْاَحْيَاۤءُ وَلَا الْاَمْوَاتُۗ اِنَّ اللّٰهَ يُسْمِعُ مَنْ يَّشَاۤءُ ۚوَمَآ اَنْتَ بِمُسْمِعٍ مَّنْ فِى الْقُبُوْرِ

wa mā yastawil-aḥyā'u wa lal-amwāt(u), innallāha yusmi‘u may yasyā'(u), wa mā anta bimusmi‘im man fil-qubūr(i).

۽ (نه ئي) جيئرا ماڻهو مئل ماڻهن وانگر آهن. بيشڪ الله جنهن کي چاهي ٿو ٻڌندو آهي ۽ تون (محمد) قبر ۾ ماڻهن کي ٻڌڻ جي قابل نه ٿي سگهندين.

اِنْ اَنْتَ اِلَّا نَذِيْرٌ

in anta illā nażīr(un).

تون رڳو ڊيڄاريندڙ آهين.

اِنَّآ اَرْسَلْنٰكَ بِالْحَقِّ بَشِيْرًا وَّنَذِيْرًا ۗوَاِنْ مِّنْ اُمَّةٍ اِلَّا خَلَا فِيْهَا نَذِيْرٌ

innā arsalnāka bil-ḥaqqi basyīraw wa nażīrā(n), wa im min ummatin illā khalā fīhā nażīr(un).

بيشڪ اسان توکي سچائي سان خوشخبري ڏيندڙ ۽ ڊيڄاريندڙ ڪري موڪليو آهي، ۽ ڪا به اهڙي جماعت نه هئي جنهن ۾ ڪو ڊيڄاريندڙ نه آيو هجي.

وَاِنْ يُّكَذِّبُوْكَ فَقَدْ كَذَّبَ الَّذِيْنَ مِنْ قَبْلِهِمْ ۚجَاۤءَتْهُمْ رُسُلُهُمْ بِالْبَيِّنٰتِ وَبِالزُّبُرِ وَبِالْكِتٰبِ الْمُنِيْرِ

wa iy yukażżibūka faqad każżabal-lażīna min qablihim, jā'athum rusuluhum bil-bayyināti wa biz-zuburi wa bil-kitābil-munīr(i).

۽ جيڪڏهن اهي توهان کي ڪوڙو چون ٿا ته پوءِ بيشڪ انهن کان اڳ وارن به (رسولن) ڪوڙو ڳالهايو هو، جڏهن سندس رسول سچي معلومات (معجزا)، زبور ۽ ڪتاب کڻي آيا جيڪي مڪمل وضاحتون ڏيندا هئا.

ثُمَّ اَخَذْتُ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا فَكَيْفَ كَانَ نَكِيْرِ ࣖ

Ṡumma akhażtul-lażīna kafarū fakaifa kāna nakīr(i).

پوءِ مان انهن کي سزا ڏيندس جيڪي ڪافر آهن، پوءِ (ڏسو) منهنجي غضب جو نتيجو.

اَلَمْ تَرَ اَنَّ اللّٰهَ اَنْزَلَ مِنَ السَّمَاۤءِ مَاۤءًۚ فَاَخْرَجْنَا بِهٖ ثَمَرٰتٍ مُّخْتَلِفًا اَلْوَانُهَا ۗوَمِنَ الْجِبَالِ جُدَدٌ ۢبِيْضٌ وَّحُمْرٌ مُّخْتَلِفٌ اَلْوَانُهَا وَغَرَابِيْبُ سُوْدٌ

alam tara annallāha anzala minas-samā'i mā'ā(n), fa'akhrajnā bihī ṡamarātim mukhtalifan alwānuhā, wa minal-jibāli judadum bīḍuw wa khumrum mukhtalifun alwānuhā wa garābību sūd(un).

ڇا توهان نه ڏٺو ته الله آسمان مان پاڻي وسايو ۽ ان سان اسين مختلف رنگن جا ميوا پيدا ڪريون ٿا؟ ۽ جبلن ۾ مختلف رنگن جا اڇا ۽ ڳاڙها ٽڪرا آهن، ۽ ڪجهه ڪارا آهن.

وَمِنَ النَّاسِ وَالدَّوَاۤبِّ وَالْاَنْعَامِ مُخْتَلِفٌ اَلْوَانُهٗ كَذٰلِكَۗ اِنَّمَا يَخْشَى اللّٰهَ مِنْ عِبَادِهِ الْعُلَمٰۤؤُاۗ اِنَّ اللّٰهَ عَزِيْزٌ غَفُوْرٌ

wa minan-nāsi wad-dawābbi wal-an‘āmi mukhtalifun alwānuhū każālik(a), innamā yakhsyallāha min ‘ibādihil-ulamā'(u), innallāha ‘azīzun gafūr(un).

۽ اهڙيءَ طرح (پڻ) انسانن، جاندارن ۽ چوپائي مال ۾ مختلف رنگ (۽ قسم) آهن. الله جي ٻانهن ۾ جيڪي ان کان ڊڄن ٿا، صرف عالم آهن. بيشڪ الله غالب ۽ بخشڻ وارو آهي.

اِنَّ الَّذِيْنَ يَتْلُوْنَ كِتٰبَ اللّٰهِ وَاَقَامُوا الصَّلٰوةَ وَاَنْفَقُوْا مِمَّا رَزَقْنٰهُمْ سِرًّا وَّعَلَانِيَةً يَّرْجُوْنَ تِجَارَةً لَّنْ تَبُوْرَۙ

innal-lażīna yatlūna kitāballāhi wa aqāmuṣ-ṣalāta wa anfaqū mimmā razaqnāhum sirraw wa ‘alāniyatay yarjūna tijāratal lan tabūr(a).

بيشڪ جيڪي ماڻهو هميشه الله جي ڪتاب (قرآن) کي پڙهن ٿا ۽ نماز قائم ڪن ٿا ۽ اسان جي ڏنل رزق مان ڪجهه حصو ڳجهي ۽ ظاهري طور تي خرچ ڪن ٿا، اهي اهڙي واپار جي اميد رکن ٿا جيڪو نقصان نه پهچائيندو.

لِيُوَفِّيَهُمْ اُجُوْرَهُمْ وَيَزِيْدَهُمْ مِّنْ فَضْلِهٖۗ اِنَّهٗ غَفُوْرٌ شَكُوْرٌ

liyuwaffiyahum ujūrahum wa yazīdahum min faḍlih(ī), innahū gafūrun syakūr(un).

ته جيئن الله انهن تي پنهنجو اجر پورو ڪري ۽ پنهنجو فضل وڌائي، بيشڪ الله وڏو بخشڻهار ۽ شڪرگذار آهي.

وَالَّذِيْٓ اَوْحَيْنَآ اِلَيْكَ مِنَ الْكِتٰبِ هُوَ الْحَقُّ مُصَدِّقًا لِّمَا بَيْنَ يَدَيْهِۗ اِنَّ اللّٰهَ بِعِبَادِهٖ لَخَبِيْرٌۢ بَصِيْرٌ

wal-lażī auḥainā ilaika minal-kitābi huwal-ḥaqqu muṣaddiqal limā baina yadaih(i), innallāha bi‘ibādihī lakhabīrum baṣīr(un).

۽ جيڪو اسان توهان ڏانهن وحي ڪيو آهي، يعني قرآن، اهو سچو آهي، جيڪو اڳين ڪتابن جي تصديق ڪري ٿو، بيشڪ الله تعالى پنهنجي ٻانهن جو سڀ ڪجهه ڄاڻندڙ ۽ سڀ ڪجهه ڏسندڙ آهي.

ثُمَّ اَوْرَثْنَا الْكِتٰبَ الَّذِيْنَ اصْطَفَيْنَا مِنْ عِبَادِنَاۚ فَمِنْهُمْ ظَالِمٌ لِّنَفْسِهٖ ۚوَمِنْهُمْ مُّقْتَصِدٌ ۚوَمِنْهُمْ سَابِقٌۢ بِالْخَيْرٰتِ بِاِذْنِ اللّٰهِ ۗذٰلِكَ هُوَ الْفَضْلُ الْكَبِيْرُۗ

Ṡumma auraṡnal-kitābal-lażīnaṣṭafainā min ‘ibādinā, fa minhum ẓālimul linafsih(ī), wa minhum muqtaṣid(un), wa minhum sābiqum bil-khairāti bi'iżnillāh(i), żālika huwal-faḍlul-kabīr(u).

پوءِ اسان پنهنجن ٻانهن مان جن کي چونڊيو تن کي ڪتاب ڏنو، پوءِ انهن مان ڪي اهڙا هئا جن پاڻ تي ظلم ڪيو، ڪي وچولي درجي جا هئا ۽ (پڻ) اهڙا هئا جن الله جي حڪم سان پهرين نيڪي ڪئي، اها هڪ وڏي بخشش آهي.

جَنّٰتُ عَدْنٍ يَّدْخُلُوْنَهَا يُحَلَّوْنَ فِيْهَا مِنْ اَسَاوِرَ مِنْ ذَهَبٍ وَّلُؤْلُؤًا ۚوَلِبَاسُهُمْ فِيْهَا حَرِيْرٌ

jannātu ‘adniy yadkhulūnahā yuḥallauna fīhā min asāwira min żahabiw wa lu'lu'ā(n), wa libāsuhum fīhā ḥarīr(un).

(انهن کي) جنت عدن ملندي، جنهن ۾ اهي داخل ٿيندا، اتي انهن کي سون ۽ موتي جا ڪنگڻ پارايا ويندا، ۽ اتي انهن جو لباس ريشمي هوندو.

وَقَالُوا الْحَمْدُ لِلّٰهِ الَّذِيْٓ اَذْهَبَ عَنَّا الْحَزَنَۗ اِنَّ رَبَّنَا لَغَفُوْرٌ شَكُوْرٌۙ

wa qālul-ḥamdu lillāhil-lażī ażhaba ‘annal-ḥazan(a), inna rabbanā lagafūrun syakūr(un).

۽ چيائون ته الله جو شڪر آهي جنهن اسان کان غم دور ڪيو، بيشڪ اسان جو پالڻهار بيشڪ وڏو بخشڻهار ۽ شڪرگذار آهي.

ۨالَّذِيْٓ اَحَلَّنَا دَارَ الْمُقَامَةِ مِنْ فَضْلِهٖۚ لَا يَمَسُّنَا فِيْهَا نَصَبٌ وَّلَا يَمَسُّنَا فِيْهَا لُغُوْبٌ

allażī aḥallanā dāral-muqāmati min faḍlih(ī), lā yamassunā fīhā naṣabuw wa lā yamassunā fīhā lugūb(un).

جنهن پنهنجي فضل سان اسان کي هڪ دائمي جاءِ (جنت) ۾ رکيو؛ ان ۾ اسان نه ٿڪاوٽ محسوس ڪندا آهيون ۽ نه سستي.

وَالَّذِيْنَ كَفَرُوْا لَهُمْ نَارُ جَهَنَّمَۚ لَا يُقْضٰى عَلَيْهِمْ فَيَمُوْتُوْا وَلَا يُخَفَّفُ عَنْهُمْ مِّنْ عَذَابِهَاۗ كَذٰلِكَ نَجْزِيْ كُلَّ كَفُوْرٍ ۚ

wal-lażīna kafarū lahum nāru jahannam(a), lā yuqḍā ‘alaihim fayamūtū wa lā yukhaffafu ‘anhum min ‘ażābihā, każālika najzī kulla kafūr(in).

۽ جيڪي ڪافر ٿيا، انهن لاءِ جهنم آهي، اهي جيستائين مرن تي نه هلاڪ ٿيندا ۽ انهن کان سندن عذاب هلڪو نه ڪيو ويندو، اهڙي طرح اسين هر ڪافر کي وڏو بدلو ڏيون ٿا.

وَهُمْ يَصْطَرِخُوْنَ فِيْهَاۚ رَبَّنَآ اَخْرِجْنَا نَعْمَلْ صَالِحًا غَيْرَ الَّذِيْ كُنَّا نَعْمَلُۗ اَوَلَمْ نُعَمِّرْكُمْ مَّا يَتَذَكَّرُ فِيْهِ مَنْ تَذَكَّرَ وَجَاۤءَكُمُ النَّذِيْرُۗ فَذُوْقُوْا فَمَا لِلظّٰلِمِيْنَ مِنْ نَّصِيْرٍ ࣖ

wa hum yaṣṭarikhūna fīhā, rabbanā akhirjnā na‘mal ṣāliḥan gairal-lażī kunnā na‘mal(u), awalam nu‘ammirkum mā yatażakkaru fīhi man tażakkara wa jā'akumun nażīr(u), fa żūqū famā liẓ-ẓālimīna min naṣīr(in).

۽ اهي جهنم ۾ رڙيون ڪندا هئا ته اي اسان جا پالڻهار اسان کي (جهنم مان) ڪڍ، اسين ضرور نيڪ عمل ڪنداسين جيڪي اڳي کان مختلف هوندا. (انهن کي چيو ويو ته) ڇا اسان توهان جي عمر کي ان لاءِ نه وڌايو ته جيڪي سوچڻ چاهين ٿا انهن لاءِ سوچيو، جيتوڻيڪ توهان وٽ ڊيڄاريندڙ آيو آهي؟ پوءِ (اسان جي سزا جو مزو چکو) ۽ ظالمن لاءِ ڪو به مددگار ناهي.

اِنَّ اللّٰهَ عَالِمُ غَيْبِ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِۗ اِنَّهٗ عَلِيْمٌ ۢبِذَاتِ الصُّدُوْرِ

innallāha ‘ālimu gaibis-samāwāti wal-arḍ(i), innahū ‘alīmum biżātiṣ-ṣudūr(i).

بيشڪ الله آسمانن ۽ زمين ۾ (لڪل) ڳُجهه ڄاڻي ٿو، بيشڪ هو سڀني دلين جو ڄاڻندڙ آهي.

هُوَ الَّذِيْ جَعَلَكُمْ خَلٰۤىِٕفَ فِى الْاَرْضِۗ فَمَنْ كَفَرَ فَعَلَيْهِ كُفْرُهٗۗ وَلَا يَزِيْدُ الْكٰفِرِيْنَ كُفْرُهُمْ عِنْدَ رَبِّهِمْ اِلَّا مَقْتًا ۚوَلَا يَزِيْدُ الْكٰفِرِيْنَ كُفْرُهُمْ اِلَّا خَسَارًا

huwal-lażī ja‘alakum khalā'ifa fil-arḍ(i), faman kafara fa‘alaihi kufruh(ū), wa lā yazīdul-kāfirīna kufruhum ‘inda rabbihim illā maqtā(n), wa lā yazīdul-kāfirīna kufruhum illā khasārā(n).

اُهو ئي آهي جنهن توهان کي زمين تي خليفو بڻايو. جيڪو به ڪفر ڪندو، ان جي ڪفر جو نتيجو پاڻ تي پوندو. ۽ جيڪي ماڻهو ڪفر ڪندا آهن انهن جو ڪفر صرف انهن جي رب جي غضب کي وڌائيندو. ۽ ڪافرن جو ڪفر صرف انهن جي نقصان کي وڌائيندو.

قُلْ اَرَاَيْتُمْ شُرَكَاۤءَكُمُ الَّذِيْنَ تَدْعُوْنَ مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ ۗاَرُوْنِيْ مَاذَا خَلَقُوْا مِنَ الْاَرْضِ اَمْ لَهُمْ شِرْكٌ فِى السَّمٰوٰتِۚ اَمْ اٰتَيْنٰهُمْ كِتٰبًا فَهُمْ عَلٰى بَيِّنَتٍ مِّنْهُۚ بَلْ اِنْ يَّعِدُ الظّٰلِمُوْنَ بَعْضُهُمْ بَعْضًا اِلَّا غُرُوْرًا

qul ara'aitum syurakā'akumul-lażīna tad‘ūna min dūnillāh(i), arūnī māżā khalaqū minal-arḍi am lahum syirkun fis-samāwāt(i), am ātaināhum kitāban fahum ‘alā bayyinatim minh(u), bal iy ya‘iduẓ-ẓālimūna ba‘ḍuhum ba‘ḍan illā gurūrā(n).

چؤ ته مون کي پنهنجن انهن ساٿين بابت ٻڌايو جن کي توهان الله کان سواءِ سڏيندا آهيو. مون کي ڏيکاريو ته انهن هن زمين جو ڪهڙو حصو پيدا ڪيو آهي؟ يا آسمانن (جي تخليق) ۾ انهن جو ڪو حصو آهي؟ يا اسان انهن کي ڪو ڪتاب ڏنو آهي ته جيئن اهي ان مان واضح معلومات حاصل ڪري سگهن؟ حقيقت ۾، اهي ظالم ماڻهو، انهن مان ڪجهه صرف ٻين کي ڪوڙو واعدو ڏين ٿا.

۞ اِنَّ اللّٰهَ يُمْسِكُ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضَ اَنْ تَزُوْلَا ەۚ وَلَىِٕنْ زَالَتَآ اِنْ اَمْسَكَهُمَا مِنْ اَحَدٍ مِّنْۢ بَعْدِهٖ ۗاِنَّهٗ كَانَ حَلِيْمًا غَفُوْرًا

innallāha yumsikus-samāwāti wal-arḍa an tazūlā, wa la'in zālatā in amsakahumā min aḥadim mim ba‘dih(ī), innahū kāna ḥalīman gafūrā(n).

بيشڪ الله ئي آسمانن ۽ زمين کي جهلي ٿو ته اهي غائب نه ٿين، ۽ جيڪڏهن اهي ٻئي غائب ٿي وڃن ته الله کان سواءِ ڪو به انهن کي روڪي نه سگهندو، بيشڪ هو وڏو مهربان ۽ بخشڻهار آهي.

وَاَقْسَمُوْا بِاللّٰهِ جَهْدَ اَيْمَانِهِمْ لَىِٕنْ جَاۤءَهُمْ نَذِيْرٌ لَّيَكُوْنُنَّ اَهْدٰى مِنْ اِحْدَى الْاُمَمِۚ فَلَمَّا جَاۤءَهُمْ نَذِيْرٌ مَّا زَادَهُمْ اِلَّا نُفُوْرًاۙ

wa aqsamū billāhi jahda aimānihim la'in jā'ahum nażīrul layakūnunna ahdā min iḥdal-umam(i), falammā jā'ahum nażīrum mā zādahum illā nufūrā(n).

۽ اهي الله جا قسم کڻن ٿا ته جيڪڏهن انهن وٽ ڪو ڊيڄاريندڙ آيو ته اهي (ٻين) قومن کان وڌيڪ هدايت وارا هوندا، پر جڏهن انهن وٽ ڪو ڊيڄاريندڙ آيو ته ان انهن کي نه وڌايو، پر اهي (حق کان) وڌيڪ پري ٿي ويا.

ۨاسْتِكْبَارًا فِى الْاَرْضِ وَمَكْرَ السَّيِّئِۗ وَلَا يَحِيْقُ الْمَكْرُ السَّيِّئُ اِلَّا بِاَهْلِهٖ ۗفَهَلْ يَنْظُرُوْنَ اِلَّا سُنَّتَ الْاَوَّلِيْنَۚ فَلَنْ تَجِدَ لِسُنَّتِ اللّٰهِ تَبْدِيْلًا ەۚ وَلَنْ تَجِدَ لِسُنَّتِ اللّٰهِ تَحْوِيْلًا

istikbāran fil-arḍi wa makras-sayyi'(i), wa lā yaḥīqul-makrus-sayyi'u illā bi'ahlih(ī), fahal yanẓurūna illā sunnatal-awwalīn(a), falan tajida lisunnatillāhi tabdīlā(n), wa lan tajida lisunnatillāhi taḥwīlā(n).

زمين تي سندن تڪبر ۽ سندن بڇڙي سازش جي ڪري. بڇڙي سازش صرف انهن کي ٿيندي جيڪي ان جي سازش ڪندا آهن. اهي صرف انهن جي فيصلي جو انتظار ڪري رهيا آهن جيڪي انهن کان اڳ هئا. تنهن ڪري توهان الله ۾ ڪا تبديلي نه لهندا ۽ نه ئي الله جي فيصلي کان ڪا انحرافي ڏسندا.

اَوَلَمْ يَسِيْرُوْا فِى الْاَرْضِ فَيَنْظُرُوْا كَيْفَ كَانَ عَاقِبَةُ الَّذِيْنَ مِنْ قَبْلِهِمْ وَكَانُوْٓا اَشَدَّ مِنْهُمْ قُوَّةً ۗوَمَا كَانَ اللّٰهُ لِيُعْجِزَهٗ مِنْ شَيْءٍ فِى السَّمٰوٰتِ وَلَا فِى الْاَرْضِۗ اِنَّهٗ كَانَ عَلِيْمًا قَدِيْرًا

awalam yasīrū fil-arḍi fa yanẓurū kaifa kāna ‘āqibatul-lażīna min qablihim wa kānū asyadda minhum quwwah(tan), wa mā kānallāhu liyu‘jizahū min syai'in fis-samāwāti wa lā fil-arḍ(i), innahū kāna ‘alīman qadīrā(n).

۽ ڇا انهن زمين تي سفر نه ڪيو ۽ نه ڏٺو ته انهن سان ڇا ٿيو جيڪي انهن کان اڳ هئا (جن رسول کي ڪوڙو ڪيو) جيتوڻيڪ اهي ماڻهو انهن کان طاقت ۾ وڌيڪ هئا؟ ۽ الله کي ڪا به شيءِ نه آسمان ۾ ۽ نه زمين ۾ ڪمزور ڪري سگهي ٿي، بيشڪ هو سڀ ڪجهه ڄاڻندڙ ۽ قدرت وارو آهي.

وَلَوْ يُؤَاخِذُ اللّٰهُ النَّاسَ بِمَا كَسَبُوْا مَا تَرَكَ عَلٰى ظَهْرِهَا مِنْ دَاۤبَّةٍ وَّلٰكِنْ يُّؤَخِّرُهُمْ اِلٰٓى اَجَلٍ مُّسَمًّىۚ فَاِذَا جَاۤءَ اَجَلُهُمْ فَاِنَّ اللّٰهَ كَانَ بِعِبَادِهٖ بَصِيْرًا ࣖ

wa lau yu'ākhiżullāhun-nāsa bimā kasabū mā taraka ‘alā ẓahrihā min dābbatiw wa lākiy yu'akhkhiruhum ilā ajalim musammā(n), fa iżā jā'a ajaluhum fa innallāha kāna bi‘ibādihī baṣīrā(n).

۽ جيڪڏهن الله انسانن کي انهن جي ڪرتوتن جي ڪري سزا ڏئي ها ته ضرور هن زمين تي هڪ به جاندار کي نه ڇڏي ها، پر هو (سزا کي) هڪ مقرر وقت تائين ملتوي ڪري ها. پوءِ جڏهن انهن جي موت ايندي ته الله پنهنجن ٻانهن (جي حالت) کي ڏسندڙ آهي.