اِنَّا فَتَحْنَا لَكَ فَتْحًا مُّبِيْنًاۙ

innā fataḥnā laka fatḥam mubīnā(n).

بيشڪ اسان توکي پڌري فتح ڏني آهي.

لِّيَغْفِرَ لَكَ اللّٰهُ مَا تَقَدَّمَ مِنْ ذَنْۢبِكَ وَمَا تَاَخَّرَ وَيُتِمَّ نِعْمَتَهٗ عَلَيْكَ وَيَهْدِيَكَ صِرَاطًا مُّسْتَقِيْمًاۙ

liyagfira lakallāhu mā taqaddama min żambika wa mā ta'akhkhara wa yutimma ni‘matahū ‘alaika wa yahdiyaka ṣirāṭam mustaqīmā(n).

ته جيئن الله توهان جا گذريل ۽ ايندڙ گناهه معاف ڪري ۽ توهان تي پنهنجون نعمتون پوريون ڪري ۽ توهان کي سڌي رستي تي هلائي.

وَّيَنْصُرَكَ اللّٰهُ نَصْرًا عَزِيْزًا

wa yanṣurakallāhu naṣran ‘azīzā(n).

۽ الله توهان جي مضبوط (گهڻي) مدد ڪندو.

هُوَ الَّذِيْٓ اَنْزَلَ السَّكِيْنَةَ فِيْ قُلُوْبِ الْمُؤْمِنِيْنَ لِيَزْدَادُوْٓا اِيْمَانًا مَّعَ اِيْمَانِهِمْ ۗوَلِلّٰهِ جُنُوْدُ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِۗ وَكَانَ اللّٰهُ عَلِيْمًا حَكِيْمًاۙ

huwal-lażī anzalas-sakīnata fī qulūbil-mu'minīna liyazdādū īmānam ma‘a īmānihim, wa lillāhi junūdus-samāwāti wal-arḍ(i), wa kānallāhu ‘alīman ḥakīmā(n).

اُهو ئي آهي جنهن ايمان وارن جي دلين ۾ سڪون نازل ڪيو آهي ته جيئن انهن جو ايمان وڌجي، ۽ آسمانن ۽ زمين جو لشڪر الله جو آهي، ۽ الله ڄاڻندڙ حڪمت وارو آهي.

لِّيُدْخِلَ الْمُؤْمِنِيْنَ وَالْمُؤْمِنٰتِ جَنّٰتٍ تَجْرِيْ مِنْ تَحْتِهَا الْاَنْهٰرُ خٰلِدِيْنَ فِيْهَا وَيُكَفِّرَ عَنْهُمْ سَيِّاٰتِهِمْۗ وَكَانَ ذٰلِكَ عِنْدَ اللّٰهِ فَوْزًا عَظِيْمًاۙ

liyudkhilal-mu'minīna wal-mu'mināti jannātin tajrī min taḥtihal-anhāru khālidīna fīhā wa yukaffira ‘anhum sayyi'ātihim, wa kāna żālika ‘indallāhi fauzan ‘aẓīmā(n).

ته جيئن هو مؤمن مردن ۽ عورتن کي اهڙين جنتن ۾ داخل ڪري جنهن جي هيٺان نهرون وهن ٿيون، اهي ان ۾ هميشه رهندا ۽ هو انهن جون غلطيون معاف ڪري ڇڏيندو، ۽ اهو الله وٽ هڪ وڏو فائدو آهي.

وَّيُعَذِّبَ الْمُنٰفِقِيْنَ وَالْمُنٰفِقٰتِ وَالْمُشْرِكِيْنَ وَالْمُشْرِكٰتِ الظَّاۤنِّيْنَ بِاللّٰهِ ظَنَّ السَّوْءِۗ عَلَيْهِمْ دَاۤىِٕرَةُ السَّوْءِۚ وَغَضِبَ اللّٰهُ عَلَيْهِمْ وَلَعَنَهُمْ وَاَعَدَّ لَهُمْ جَهَنَّمَۗ وَسَاۤءَتْ مَصِيْرًا

wa yu‘ażżibal-munāfiqīna wal-munāfiqāti wal-musyrikīna wal-musyrikātiẓ-ẓānnīna billāhi ẓannas-sau'(i), ‘alaihim dā'iratus-sau'(i), wa gaḍiballāhu ‘alaihim wa la‘anahum wa a‘adda lahum jahannam(a), wa sā'at maṣīrā(n).

۽ منافق مردن ۽ عورتن کي، ۽ (پڻ) مشرڪن، مردن ۽ عورتن کي سزا ڏني جيڪي الله بابت خراب گمان رکندا هئا. انهن کي بڇڙو بدلو (سزا) ملندو ۽ الله انهن تي ناراض ٿيندو ۽ انهن تي لعنت ڪندو ۽ انهن لاءِ جهنم تيار ڪندو. ۽ (دوزخ) واپس وڃڻ لاءِ بدترين جاءِ آهي.

وَلِلّٰهِ جُنُوْدُ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِۗ وَكَانَ اللّٰهُ عَزِيْزًا حَكِيْمًا

wa lillāhi junūdus-samāwāti wal-arḍ(i), wa kānallāhu ‘azīzan ḥakīmā(n).

۽ آسمانن ۽ زمين جا لشڪر الله جا آهن، ۽ الله غالب ۽ حڪمت وارو آهي.

اِنَّآ اَرْسَلْنٰكَ شَاهِدًا وَّمُبَشِّرًا وَّنَذِيْرًاۙ

innā arsalnāka syāhidaw wa mubasysyiraw wa nażīrā(n).

بيشڪ اسان توکي (محمد ﷺ کي) شاهد، خوشخبري ڏيندڙ ۽ ڊيڄاريندڙ ڪري موڪليو آهي.

لِّتُؤْمِنُوْا بِاللّٰهِ وَرَسُوْلِهٖ وَتُعَزِّرُوْهُ وَتُوَقِّرُوْهُۗ وَتُسَبِّحُوْهُ بُكْرَةً وَّاَصِيْلًا

litu'minū billāhi wa rasūlihī wa tu‘azzirūhu wa tuwaqqirūh(u), wa tusabbiḥūhu bukrataw wa aṣīlā(n).

ته جيئن توهان سڀ الله ۽ سندس رسول تي ايمان آڻيو، ان (دين) کي مضبوط ڪريو، ان جي وڏائي بيان ڪريو ۽ صبح ۽ شام ان جي پاڪائي بيان ڪريو.

اِنَّ الَّذِيْنَ يُبَايِعُوْنَكَ اِنَّمَا يُبَايِعُوْنَ اللّٰهَ ۗيَدُ اللّٰهِ فَوْقَ اَيْدِيْهِمْ ۚ فَمَنْ نَّكَثَ فَاِنَّمَا يَنْكُثُ عَلٰى نَفْسِهٖۚ وَمَنْ اَوْفٰى بِمَا عٰهَدَ عَلَيْهُ اللّٰهَ فَسَيُؤْتِيْهِ اَجْرًا عَظِيْمًا ࣖ

innal-lażīna yubāyi‘ūnaka innamā yubāyi‘ūnallāh(a), yadullāhi fauqa aidīhim, faman nakaṡa fa'innamā yankuṡu ‘alā nafsih(ī), wa man aufā bimā ‘āhada ‘alaihullāha fa sayu'tīhi ajran ‘aẓīmā(n).

جيڪي ماڻهو توهان (محمد ﷺ) سان بيعت ڪن ٿا، حقيقت ۾ اهي صرف الله سان بيعت ڪن ٿا. الله جو هٿ انهن جي هٿن تي آهي، پوءِ جيڪو به واعدو ٽوڙيندو آهي، اهو بيشڪ پنهنجو (وعدو) ٽوڙيندو آهي؛ ۽ جيڪو به الله سان ڪيل واعدو پورو ڪندو، الله ان کي وڏو اجر ڏيندو.

سَيَقُوْلُ لَكَ الْمُخَلَّفُوْنَ مِنَ الْاَعْرَابِ شَغَلَتْنَآ اَمْوَالُنَا وَاَهْلُوْنَا فَاسْتَغْفِرْ لَنَا ۚيَقُوْلُوْنَ بِاَلْسِنَتِهِمْ مَّا لَيْسَ فِيْ قُلُوْبِهِمْۗ قُلْ فَمَنْ يَّمْلِكُ لَكُمْ مِّنَ اللّٰهِ شَيْـًٔا اِنْ اَرَادَ بِكُمْ ضَرًّا اَوْ اَرَادَ بِكُمْ نَفْعًا ۗبَلْ كَانَ اللّٰهُ بِمَا تَعْمَلُوْنَ خَبِيْرًا

sayaqūlu lakal-mukhallafūna minal-a‘rābi syagalatnā amwālunā wa ahlūnā fastagfir lanā, yaqūlūna bi'alsinatihim mā laisa fī qulūbihim, qul famay yamliku lakum minallāhi syai'an in arāda bikum ḍarran au arāda bikum naf‘ā(n), bal kānallāhu bimā ta‘malūna khabīrā(n).

جيڪي بدوي پوئتي رهجي ويا هئا (حديبيه ۾ داخل نه ٿيا) اهي توهان کي چوندا ته اسان پنهنجي مال ۽ ڪٽنب ۾ مصروف هئاسين، تنهنڪري اسان لاءِ معافي گهرو. اهي پنهنجي واتن سان اهو چون ٿا جيڪو انهن جي دلين ۾ ناهي. چئو ته پوءِ ڪير الله جي مرضي کي روڪي سگهي ٿو جيڪڏهن هو توهان لاءِ مصيبت چاهي يا توهان لاءِ فائدو چاهي؟ بيشڪ الله توهان جي ڪمن کان واقف آهي.

بَلْ ظَنَنْتُمْ اَنْ لَّنْ يَّنْقَلِبَ الرَّسُوْلُ وَالْمُؤْمِنُوْنَ اِلٰٓى اَهْلِيْهِمْ اَبَدًا وَّزُيِّنَ ذٰلِكَ فِيْ قُلُوْبِكُمْ وَظَنَنْتُمْ ظَنَّ السَّوْءِۚ وَكُنْتُمْ قَوْمًاۢ بُوْرًا

bal ẓanantum allay yanqalibar-rasūlu wal-mu'minūna ilā ahlīhim abadaw wa zuyyina żālika fī qulūbikum wa ẓanantum ẓannas-sau'(i), wa kuntum qaumam būrā(n).

توهان سمجهيو هو ته رسول ۽ ايمان وارا ڪڏهن به پنهنجن گهرن ڏانهن نه موٽندا، ۽ اهڙي ڳالهه توهان جي دلين ۾ سهڻي بڻائي وئي هئي، ۽ توهان هڪ خراب خيال رکيو، تنهن ڪري توهان تباهه ٿيل قوم ٿي ويا.

وَمَنْ لَّمْ يُؤْمِنْۢ بِاللّٰهِ وَرَسُوْلِهٖ فَاِنَّآ اَعْتَدْنَا لِلْكٰفِرِيْنَ سَعِيْرًا

wa mal lam yu'mim billāhi wa rasūlihī fa'innā a‘tadnā lil-kāfirīna sa‘īrā(n).

۽ جيڪو الله ۽ سندس رسول تي ايمان نه ٿو آڻي ته بيشڪ اسان ڪافرن لاءِ باهه جو جهنم تيار ڪيو آهي.

وَلِلّٰهِ مُلْكُ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِۗ يَغْفِرُ لِمَنْ يَّشَاۤءُ وَيُعَذِّبُ مَنْ يَّشَاۤءُ ۗوَكَانَ اللّٰهُ غَفُوْرًا رَّحِيْمًا

wa lillāhi mulkus-samāwāti wal-arḍ(i), yagfiru limay yasyā'u wa yu‘ażżibu may yasyā'(u), wa kānallāhu gafūrar raḥīmā(n).

۽ آسمان ۽ زمين جي بادشاهي الله جي آهي، جنهن کي چاهي معاف ڪري ۽ جنهن کي چاهي سزا ڏئي، ۽ الله بخشڻهار ۽ رحم ڪندڙ آهي.

سَيَقُوْلُ الْمُخَلَّفُوْنَ اِذَا انْطَلَقْتُمْ اِلٰى مَغَانِمَ لِتَأْخُذُوْهَا ذَرُوْنَا نَتَّبِعْكُمْ ۚ يُرِيْدُوْنَ اَنْ يُّبَدِّلُوْا كَلٰمَ اللّٰهِ ۗ قُلْ لَّنْ تَتَّبِعُوْنَا كَذٰلِكُمْ قَالَ اللّٰهُ مِنْ قَبْلُ ۖفَسَيَقُوْلُوْنَ بَلْ تَحْسُدُوْنَنَا ۗ بَلْ كَانُوْا لَا يَفْقَهُوْنَ اِلَّا قَلِيْلًا

sayaqūlul-mukhallafūna iżanṭalaqtum ilā magānima lita'khużūhā żarūnā nattabi‘kum, yurīdūna ay yubaddilū kalāmallāh(i), qul lan tattabi‘ūnā każālikum qālallāhu min qabl(u), fasayaqūlūna bal taḥsudūnanā, bal kānū lā yafqahūna illā qalīlā(n).

جڏهن توهان مال غنيمت وٺڻ لاءِ نڪرندا، ته پوئتي رهجي ويل بدوي چوندا، "اسان کي توهان جي پٺيان هلڻ ڏيو." اهي خدا جي واعدن کي تبديل ڪرڻ چاهين ٿا. چئو، "توهان کي ڪڏهن به اسان جي پٺيان نه اچڻ گهرجي. هي اهو آهي جيڪو الله شروع کان مقرر ڪيو آهي." پوءِ اهي چوندا، "دراصل توهان اسان سان حسد ڪري رهيا آهيو." جيتوڻيڪ اهي نه سمجهندا پر تمام گهٽ.

قُلْ لِّلْمُخَلَّفِيْنَ مِنَ الْاَعْرَابِ سَتُدْعَوْنَ اِلٰى قَوْمٍ اُولِيْ بَأْسٍ شَدِيْدٍ تُقَاتِلُوْنَهُمْ اَوْ يُسْلِمُوْنَ ۚ فَاِنْ تُطِيْعُوْا يُؤْتِكُمُ اللّٰهُ اَجْرًا حَسَنًا ۚ وَاِنْ تَتَوَلَّوْا كَمَا تَوَلَّيْتُمْ مِّنْ قَبْلُ يُعَذِّبْكُمْ عَذَابًا اَلِيْمًا

qul lil-mukhallafīna minal-a‘rābi satud‘auna ilā qaumin ulī ba'sin syadīdin tuqātilūnahum au yuslimūn(a), fa'in tuṭī‘ū yu'tikumullāhu ajran ḥasanā(n), wa in tatawallau kamā tawallaitum min qablu yu‘ażżibkum ‘ażāban alīmā(n).

پوئتي رهجي ويل بدوين کي چئو ته، ”توهان کي هڪ اهڙي قوم سان (وڙهڻ لاءِ) سڏيو ويندو جيڪي وڏي طاقت وارا آهن، توهان کي انهن سان جنگ ڪرڻ گهرجي جيستائين اهي تسليم نه ٿين. جيڪڏهن توهان (دعوت جي) اطاعت ڪئي ته الله توهان کي سٺو اجر ڏيندو، پر جيڪڏهن توهان اڳ وانگر منهن موڙيو ته هو توهان کي دردناڪ عذاب ڏيندو.“

لَيْسَ عَلَى الْاَعْمٰى حَرَجٌ وَّلَا عَلَى الْاَعْرَجِ حَرَجٌ وَّلَا عَلَى الْمَرِيْضِ حَرَجٌ ۗ وَمَنْ يُّطِعِ اللّٰهَ وَرَسُوْلَهٗ يُدْخِلْهُ جَنّٰتٍ تَجْرِيْ مِنْ تَحْتِهَا الْاَنْهٰرُ ۚ وَمَنْ يَّتَوَلَّ يُعَذِّبْهُ عَذَابًا اَلِيْمًا ࣖ

laisa ‘alal-a‘mā ḥarajuw wa lā ‘alal-a‘raji ḥarajuw wa lā ‘alal-marīḍi ḥaraj(uw), wa may yuṭi‘illāha wa rasūlahū yudkhilhu jannātin tajrī min taḥtihal-anhār(u), wa may yatawalla yu‘ażżibhu ‘ażāban alīmā(n).

انڌن تي، اپاهج تي ۽ بيمارن تي ڪو به گناهه ناهي (جيڪڏهن اهي جنگ ۾ حصو نه وٺن). جيڪو به الله ۽ سندس رسول جي فرمانبرداري ڪندو، اهو ان کي اهڙي جنت ۾ داخل ڪندو جنهن جي هيٺان نهرون وهنديون آهن، پر جيڪو به منهن موڙيندو، اهو ان کي دردناڪ عذاب ڏيندو.

۞ لَقَدْ رَضِيَ اللّٰهُ عَنِ الْمُؤْمِنِيْنَ اِذْ يُبَايِعُوْنَكَ تَحْتَ الشَّجَرَةِ فَعَلِمَ مَا فِيْ قُلُوْبِهِمْ فَاَنْزَلَ السَّكِيْنَةَ عَلَيْهِمْ وَاَثَابَهُمْ فَتْحًا قَرِيْبًاۙ

laqad raḍiyallāhu ‘anil-mu'minīna iż yubāyi‘ūnaka taḥtasy-syajarati fa‘alima mā fī qulūbihim fa'anzalas-sakīnata ‘alaihim wa aṡābahum fatḥan qarībā(n).

بيشڪ الله ايمان وارن تي احسان ڪيو آهي جڏهن انهن وڻ هيٺان توهان (محمد) سان بيعت ڪئي هئي، هن کي خبر هئي ته انهن جي دلين ۾ ڇا آهي پوءِ انهن کي امن ڏنو ۽ انهن کي ويجهي فتح سان نوازيو.

وَّمَغَانِمَ كَثِيْرَةً يَّأْخُذُوْنَهَا ۗ وَكَانَ اللّٰهُ عَزِيْزًا حَكِيْمًا

wa magānima kaṡīratay ya'khużūnahā, wa kānallāhu ‘azīzan ḥakīmā(n).

۽ انهن کي جنگ مان گهڻي غنيمت ملندي، ۽ الله سڀ ڪجهه ڪرڻ وارو ۽ حڪمت وارو آهي.

وَعَدَكُمُ اللّٰهُ مَغَانِمَ كَثِيْرَةً تَأْخُذُوْنَهَا فَعَجَّلَ لَكُمْ هٰذِهٖ وَكَفَّ اَيْدِيَ النَّاسِ عَنْكُمْۚ وَلِتَكُوْنَ اٰيَةً لِّلْمُؤْمِنِيْنَ وَيَهْدِيَكُمْ صِرَاطًا مُّسْتَقِيْمًاۙ

wa‘adakumullāhu magānima kaṡīratan ta'khużūnahā fa‘ajjala lakum hāżihī wa kaffa aidiyan-nāsi ‘ankum, wa litakūna āyatal lil-mu'minīna wa yahdiyakum ṣirāṭam mustaqīmā(n).

الله توهان سان گهڻين جنگي غنيمتن جو واعدو ڪيو آهي جيڪي توهان حاصل ڪري سگهو ٿا، تنهن ڪري هن توهان لاءِ هي (غنيمت جو مال) جلدي ڪيو ۽ انساني هٿن کي توهان کي (تباهه ڪرڻ) کان روڪيو (ته جيئن توهان سندس شڪرگذار ٿيو) ۽ انهي لاءِ ته اهو ايمان وارن لاءِ هڪ نشاني بڻجي ۽ توهان کي سڌي رستي ڏانهن هدايت ڪري.

وَّاُخْرٰى لَمْ تَقْدِرُوْا عَلَيْهَا قَدْ اَحَاطَ اللّٰهُ بِهَا ۗوَكَانَ اللّٰهُ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيْرًا

wa ukhrā lam taqdirū ‘alaihā qad aḥāṭallāhu bihā, wa kānallāhu ‘alā kulli syai'in qadīrā(n).

۽ ٻين شهرن تي (فتحون) جن جو توهان اندازو نٿا لڳائي سگهو، پر الله انهن کي اڳ ۾ ئي مقرر ڪري ڇڏيو آهي، ۽ الله هر شيءِ تي قادر آهي.

وَلَوْ قَاتَلَكُمُ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا لَوَلَّوُا الْاَدْبَارَ ثُمَّ لَا يَجِدُوْنَ وَلِيًّا وَّلَا نَصِيْرًا

wa lau qātalakumul-lażīna kafarū lawallawul-adbāra ṡumma lā yajidūna waliyyaw wa lā naṣīrā(n).

۽ جيڪڏهن ڪافر توهان سان جنگ ڪن ته ضرور پٺي ڏئي ڀڄي ويندا (هارائي وٺندا) ۽ نه ڪو سرپرست ۽ نه مددگار لهندا.

سُنَّةَ اللّٰهِ الَّتِيْ قَدْ خَلَتْ مِنْ قَبْلُ ۖوَلَنْ تَجِدَ لِسُنَّةِ اللّٰهِ تَبْدِيْلًا

sunnatallāhil-latī qad khalat min qabl(u), wa lan tajida lisunnatillāhi tabdīlā(n).

(هي) الله جو قانون آهي، جيڪو شروع کان ئي نافذ آهي، توهان ڪڏهن به الله جي قانون ۾ ڪا تبديلي نه ڏسندا.

وَهُوَ الَّذِيْ كَفَّ اَيْدِيَهُمْ عَنْكُمْ وَاَيْدِيَكُمْ عَنْهُمْ بِبَطْنِ مَكَّةَ مِنْۢ بَعْدِ اَنْ اَظْفَرَكُمْ عَلَيْهِمْ ۗوَكَانَ اللّٰهُ بِمَا تَعْمَلُوْنَ بَصِيْرًا

wa huwal-lażī kaffa aidiyahum ‘ankum wa aidiyakum ‘anhum bibaṭni makkata mim ba‘di an aẓfarakum ‘alaihim, wa kānallāh bimā ta‘malūna baṣīrā(n).

۽ اُهو ئي آهي جنهن مڪي جي وچ ۾ انهن جا هٿ توهان کي (تباهه ڪرڻ) کان ۽ توهان جا هٿ انهن کي (تباهه ڪرڻ) کان روڪيا جڏهن ته هن توهان کي انهن تي فتح ڏني هئي، ۽ الله توهان جي ڪمن کي ڏسندڙ آهي.

هُمُ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا وَصَدُّوْكُمْ عَنِ الْمَسْجِدِ الْحَرَامِ وَالْهَدْيَ مَعْكُوْفًا اَنْ يَّبْلُغَ مَحِلَّهٗ ۚوَلَوْلَا رِجَالٌ مُّؤْمِنُوْنَ وَنِسَاۤءٌ مُّؤْمِنٰتٌ لَّمْ تَعْلَمُوْهُمْ اَنْ تَطَـُٔوْهُمْ فَتُصِيْبَكُمْ مِّنْهُمْ مَّعَرَّةٌ ۢبِغَيْرِ عِلْمٍ ۚ لِيُدْخِلَ اللّٰهُ فِيْ رَحْمَتِهٖ مَنْ يَّشَاۤءُۚ لَوْ تَزَيَّلُوْا لَعَذَّبْنَا الَّذِيْنَ كَفَرُوْا مِنْهُمْ عَذَابًا اَلِيْمًا

humul-lażīna kafarū wa ṣaddūkum ‘anil-masjidil-ḥarāmi wal-hadya ma‘kūfan ay yabluga maḥillah(ū), wa lau lā rijālum mu'minūna wa nisā'um mu'minātul lam ta‘lamūhum an taṭa'ūhum fa tuṣībakum minhum ma‘arratum bigairi ‘ilm(in), liyudkhilallāhu fī raḥmatihī may yasyā'(u), lau tazayyalū la‘ażżabnal-lażīna kafarū minhum ‘ażāban alīmā(n).

اهي ڪافر آهن جيڪي توهان کي مسجدِ عظيم ۾ (داخل ٿيڻ) کان روڪين ٿا ۽ قرباني جي جانورن کي انهن جي (ذبح ڪرڻ) واري جاءِ تي پهچڻ کان روڪين ٿا. ۽ جيڪڏهن اهو حقيقت نه هجي ها ته ڪجهه مؤمن مرد ۽ عورتون آهن جن کي توهان نٿا ڄاڻو، ته توهان ضرور انهن کي قتل ڪريو ها جيڪي توهان کي تڪليف ڏين ٿا بغير توهان کي خبر جي. ڇاڪاڻ ته الله چاهي ٿو ته جنهن کي چاهي پنهنجي رحمت ۾ شامل ڪري. جيڪڏهن اهي جدا ٿين ها ته اسان ضرور انهن مان ڪافرن کي دردناڪ عذاب سان سزا ڏينداسين.

اِذْ جَعَلَ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا فِيْ قُلُوْبِهِمُ الْحَمِيَّةَ حَمِيَّةَ الْجَاهِلِيَّةِ فَاَنْزَلَ اللّٰهُ سَكِيْنَتَهٗ عَلٰى رَسُوْلِهٖ وَعَلَى الْمُؤْمِنِيْنَ وَاَلْزَمَهُمْ كَلِمَةَ التَّقْوٰى وَكَانُوْٓا اَحَقَّ بِهَا وَاَهْلَهَا ۗوَكَانَ اللّٰهُ بِكُلِّ شَيْءٍ عَلِيْمًا ࣖ

iż ja‘alal-lażīna kafarū fī qulūbihimul-ḥamiyyata ḥamiyyatal-jāhiliyyati fa anzalallāhu sakīnatahū ‘alā rasūlihī wa ‘alal-mu'minīna wa alzamahum kalimatat-taqwā wa kānū aḥaqqa bihā wa ahlahā, wa kānallāhu bikulli syai'in ‘alīmā(n).

جڏهن ڪافرن پنهنجن دلين ۾ وڏائي (جهالت جو غرور) وجهي ڇڏي، تڏهن الله پنهنجي رسول ۽ ايمان وارن تي سڪون نازل ڪيو، ۽ انهن تي تقويٰ جي ڳالهه تي عمل ڪرڻ واجب ڪيو، ۽ اهي ان جا وڌيڪ حقدار ۽ ان جا لائق هئا. ۽ الله هر شيءِ کي ڄاڻندڙ آهي.

لَقَدْ صَدَقَ اللّٰهُ رَسُوْلَهُ الرُّءْيَا بِالْحَقِّ ۚ لَتَدْخُلُنَّ الْمَسْجِدَ الْحَرَامَ اِنْ شَاۤءَ اللّٰهُ اٰمِنِيْنَۙ مُحَلِّقِيْنَ رُءُوْسَكُمْ وَمُقَصِّرِيْنَۙ لَا تَخَافُوْنَ ۗفَعَلِمَ مَا لَمْ تَعْلَمُوْا فَجَعَلَ مِنْ دُوْنِ ذٰلِكَ فَتْحًا قَرِيْبًا

laqad ṣadaqallāhu rasūlahur-ru'yā bil-ḥaqq(i), latadkhulunnal-masjidal-ḥarāma in syā'allāhu āminīn(a), muḥalliqīna ru'ūsakum wa muqaṣṣirīn(a), lā takhāfūn(a), fa‘alima mā lam ta‘lamū faja‘ala min dūni żālika fatḥan qarībā(n).

بيشڪ، الله پنهنجي رسول کي سندس خواب جي سچائي ثابت ڪندو ته جيڪڏهن الله گهريو ته توهان ضرور مسجد حرام ۾ سلامتيءَ سان داخل ٿيندا، پنهنجي مٿي جا وار ڪٽائي ۽ ننڍا ڪري، جڏهن ته توهان ڊڄو نه. تنهن ڪري الله اهو ڄاڻي ٿو جيڪو توهان نٿا ڄاڻو ۽ ان کان علاوه هن توهان کي ويجهي فتح ڏني آهي.

هُوَ الَّذِيْٓ اَرْسَلَ رَسُوْلَهٗ بِالْهُدٰى وَدِيْنِ الْحَقِّ لِيُظْهِرَهٗ عَلَى الدِّيْنِ كُلِّهٖ ۗوَكَفٰى بِاللّٰهِ شَهِيْدًا

huwal-lażī arsala rasūlahū bil-hudā wa dīnil-ḥaqqi liyuẓhirahū ‘alad-dīni kullih(ī), wa kafā billāhi syahīdā(n).

اُهو ئي آهي جنهن پنهنجي رسول کي هدايت ۽ سچي دين سان موڪليو ته جيئن ان کي سڀني دينن تي غالب ڪري، ۽ الله شاهدي طور ڪافي آهي.

مُحَمَّدٌ رَّسُوْلُ اللّٰهِ ۗوَالَّذِيْنَ مَعَهٗٓ اَشِدَّاۤءُ عَلَى الْكُفَّارِ رُحَمَاۤءُ بَيْنَهُمْ تَرٰىهُمْ رُكَّعًا سُجَّدًا يَّبْتَغُوْنَ فَضْلًا مِّنَ اللّٰهِ وَرِضْوَانًا ۖ سِيْمَاهُمْ فِيْ وُجُوْهِهِمْ مِّنْ اَثَرِ السُّجُوْدِ ۗذٰلِكَ مَثَلُهُمْ فِى التَّوْرٰىةِ ۖوَمَثَلُهُمْ فِى الْاِنْجِيْلِۚ كَزَرْعٍ اَخْرَجَ شَطْـَٔهٗ فَاٰزَرَهٗ فَاسْتَغْلَظَ فَاسْتَوٰى عَلٰى سُوْقِهٖ يُعْجِبُ الزُّرَّاعَ لِيَغِيْظَ بِهِمُ الْكُفَّارَ ۗوَعَدَ اللّٰهُ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَعَمِلُوا الصّٰلِحٰتِ مِنْهُمْ مَّغْفِرَةً وَّاَجْرًا عَظِيْمًا ࣖ

muḥammadur rasūlullāh(i), wal-lażīna ma‘ahū asyiddā'u ‘alal-kuffāri ruḥamā'u bainahum tarāhum rukka‘an sujjaday yabtagūna faḍlam minallāhi wa riḍwānā(n), sīmāhum fī wujūhihim min aṡaris-sujūd(i), żālika maṡaluhum fit-taurāh(ti), wa maṡaluhum fil-injīl(i), kazar‘in akhraja syaṭ'ahū fa āzarahū fastaglaẓa fastawā ‘alā sūqihī yu‘jibuz-zurrā‘a liyagīẓa bihimul-kuffār(a), wa‘adallāhul-lażīna āmanū wa ‘amiluṣ-ṣāliḥāti minhum magfirataw wa ajran ‘aẓīmā(n).

محمد ﷺ الله جا رسول هئا ۽ جيڪي ساڻس گڏ هئا اهي ڪافرن تي سخت هئا، پر هڪ ٻئي تي رحمدل هئا. توهان انهن کي الله جي فضل ۽ سندس رضا جي طلب ۾ رڪوع ۽ سجدو ڪندي ڏسندا. انهن جي چهري تي سجدي جا نشان ظاهر هئا. اهڙيون انهن جون خاصيتون تورات ۾ ۽ انجيل ۾ (ظاهر ٿيل) آهن، يعني هڪ ٻج وانگر جيڪو ٽاري ڪڍي ٿو، پوءِ ٽاري مضبوط ٿئي ٿي ۽ پوءِ وڏي ۽ سڌي ٿي وڃي ٿي. ٻوٽو پنهنجي پوکيندڙن کي خوش ڪري ٿو ڇاڪاڻ ته الله ڪافرن جي دلين کي (مؤمنن جي طاقت سان) بيزار ڪرڻ چاهي ٿو. الله انهن ماڻهن سان بخشش ۽ وڏي اجر جو واعدو ڪري ٿو جيڪي انهن مان ايمان آڻين ٿا ۽ نيڪ ڪم ڪن ٿا.

اِنَّا فَتَحْنَا لَكَ فَتْحًا مُّبِيْنًاۙ

innā fataḥnā laka fatḥam mubīnā(n).

بيشڪ اسان توکي پڌري فتح ڏني آهي.

لِّيَغْفِرَ لَكَ اللّٰهُ مَا تَقَدَّمَ مِنْ ذَنْۢبِكَ وَمَا تَاَخَّرَ وَيُتِمَّ نِعْمَتَهٗ عَلَيْكَ وَيَهْدِيَكَ صِرَاطًا مُّسْتَقِيْمًاۙ

liyagfira lakallāhu mā taqaddama min żambika wa mā ta'akhkhara wa yutimma ni‘matahū ‘alaika wa yahdiyaka ṣirāṭam mustaqīmā(n).

ته جيئن الله توهان جا گذريل ۽ ايندڙ گناهه معاف ڪري ۽ توهان تي پنهنجون نعمتون پوريون ڪري ۽ توهان کي سڌي رستي تي هلائي.

وَّيَنْصُرَكَ اللّٰهُ نَصْرًا عَزِيْزًا

wa yanṣurakallāhu naṣran ‘azīzā(n).

۽ الله توهان جي مضبوط (گهڻي) مدد ڪندو.

هُوَ الَّذِيْٓ اَنْزَلَ السَّكِيْنَةَ فِيْ قُلُوْبِ الْمُؤْمِنِيْنَ لِيَزْدَادُوْٓا اِيْمَانًا مَّعَ اِيْمَانِهِمْ ۗوَلِلّٰهِ جُنُوْدُ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِۗ وَكَانَ اللّٰهُ عَلِيْمًا حَكِيْمًاۙ

huwal-lażī anzalas-sakīnata fī qulūbil-mu'minīna liyazdādū īmānam ma‘a īmānihim, wa lillāhi junūdus-samāwāti wal-arḍ(i), wa kānallāhu ‘alīman ḥakīmā(n).

اُهو ئي آهي جنهن ايمان وارن جي دلين ۾ سڪون نازل ڪيو آهي ته جيئن انهن جو ايمان وڌجي، ۽ آسمانن ۽ زمين جو لشڪر الله جو آهي، ۽ الله ڄاڻندڙ حڪمت وارو آهي.

لِّيُدْخِلَ الْمُؤْمِنِيْنَ وَالْمُؤْمِنٰتِ جَنّٰتٍ تَجْرِيْ مِنْ تَحْتِهَا الْاَنْهٰرُ خٰلِدِيْنَ فِيْهَا وَيُكَفِّرَ عَنْهُمْ سَيِّاٰتِهِمْۗ وَكَانَ ذٰلِكَ عِنْدَ اللّٰهِ فَوْزًا عَظِيْمًاۙ

liyudkhilal-mu'minīna wal-mu'mināti jannātin tajrī min taḥtihal-anhāru khālidīna fīhā wa yukaffira ‘anhum sayyi'ātihim, wa kāna żālika ‘indallāhi fauzan ‘aẓīmā(n).

ته جيئن هو مؤمن مردن ۽ عورتن کي اهڙين جنتن ۾ داخل ڪري جنهن جي هيٺان نهرون وهن ٿيون، اهي ان ۾ هميشه رهندا ۽ هو انهن جون غلطيون معاف ڪري ڇڏيندو، ۽ اهو الله وٽ هڪ وڏو فائدو آهي.

وَّيُعَذِّبَ الْمُنٰفِقِيْنَ وَالْمُنٰفِقٰتِ وَالْمُشْرِكِيْنَ وَالْمُشْرِكٰتِ الظَّاۤنِّيْنَ بِاللّٰهِ ظَنَّ السَّوْءِۗ عَلَيْهِمْ دَاۤىِٕرَةُ السَّوْءِۚ وَغَضِبَ اللّٰهُ عَلَيْهِمْ وَلَعَنَهُمْ وَاَعَدَّ لَهُمْ جَهَنَّمَۗ وَسَاۤءَتْ مَصِيْرًا

wa yu‘ażżibal-munāfiqīna wal-munāfiqāti wal-musyrikīna wal-musyrikātiẓ-ẓānnīna billāhi ẓannas-sau'(i), ‘alaihim dā'iratus-sau'(i), wa gaḍiballāhu ‘alaihim wa la‘anahum wa a‘adda lahum jahannam(a), wa sā'at maṣīrā(n).

۽ منافق مردن ۽ عورتن کي، ۽ (پڻ) مشرڪن، مردن ۽ عورتن کي سزا ڏني جيڪي الله بابت خراب گمان رکندا هئا. انهن کي بڇڙو بدلو (سزا) ملندو ۽ الله انهن تي ناراض ٿيندو ۽ انهن تي لعنت ڪندو ۽ انهن لاءِ جهنم تيار ڪندو. ۽ (دوزخ) واپس وڃڻ لاءِ بدترين جاءِ آهي.

وَلِلّٰهِ جُنُوْدُ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِۗ وَكَانَ اللّٰهُ عَزِيْزًا حَكِيْمًا

wa lillāhi junūdus-samāwāti wal-arḍ(i), wa kānallāhu ‘azīzan ḥakīmā(n).

۽ آسمانن ۽ زمين جا لشڪر الله جا آهن، ۽ الله غالب ۽ حڪمت وارو آهي.

اِنَّآ اَرْسَلْنٰكَ شَاهِدًا وَّمُبَشِّرًا وَّنَذِيْرًاۙ

innā arsalnāka syāhidaw wa mubasysyiraw wa nażīrā(n).

بيشڪ اسان توکي (محمد ﷺ کي) شاهد، خوشخبري ڏيندڙ ۽ ڊيڄاريندڙ ڪري موڪليو آهي.

لِّتُؤْمِنُوْا بِاللّٰهِ وَرَسُوْلِهٖ وَتُعَزِّرُوْهُ وَتُوَقِّرُوْهُۗ وَتُسَبِّحُوْهُ بُكْرَةً وَّاَصِيْلًا

litu'minū billāhi wa rasūlihī wa tu‘azzirūhu wa tuwaqqirūh(u), wa tusabbiḥūhu bukrataw wa aṣīlā(n).

ته جيئن توهان سڀ الله ۽ سندس رسول تي ايمان آڻيو، ان (دين) کي مضبوط ڪريو، ان جي وڏائي بيان ڪريو ۽ صبح ۽ شام ان جي پاڪائي بيان ڪريو.

اِنَّ الَّذِيْنَ يُبَايِعُوْنَكَ اِنَّمَا يُبَايِعُوْنَ اللّٰهَ ۗيَدُ اللّٰهِ فَوْقَ اَيْدِيْهِمْ ۚ فَمَنْ نَّكَثَ فَاِنَّمَا يَنْكُثُ عَلٰى نَفْسِهٖۚ وَمَنْ اَوْفٰى بِمَا عٰهَدَ عَلَيْهُ اللّٰهَ فَسَيُؤْتِيْهِ اَجْرًا عَظِيْمًا ࣖ

innal-lażīna yubāyi‘ūnaka innamā yubāyi‘ūnallāh(a), yadullāhi fauqa aidīhim, faman nakaṡa fa'innamā yankuṡu ‘alā nafsih(ī), wa man aufā bimā ‘āhada ‘alaihullāha fa sayu'tīhi ajran ‘aẓīmā(n).

جيڪي ماڻهو توهان (محمد ﷺ) سان بيعت ڪن ٿا، حقيقت ۾ اهي صرف الله سان بيعت ڪن ٿا. الله جو هٿ انهن جي هٿن تي آهي، پوءِ جيڪو به واعدو ٽوڙيندو آهي، اهو بيشڪ پنهنجو (وعدو) ٽوڙيندو آهي؛ ۽ جيڪو به الله سان ڪيل واعدو پورو ڪندو، الله ان کي وڏو اجر ڏيندو.

سَيَقُوْلُ لَكَ الْمُخَلَّفُوْنَ مِنَ الْاَعْرَابِ شَغَلَتْنَآ اَمْوَالُنَا وَاَهْلُوْنَا فَاسْتَغْفِرْ لَنَا ۚيَقُوْلُوْنَ بِاَلْسِنَتِهِمْ مَّا لَيْسَ فِيْ قُلُوْبِهِمْۗ قُلْ فَمَنْ يَّمْلِكُ لَكُمْ مِّنَ اللّٰهِ شَيْـًٔا اِنْ اَرَادَ بِكُمْ ضَرًّا اَوْ اَرَادَ بِكُمْ نَفْعًا ۗبَلْ كَانَ اللّٰهُ بِمَا تَعْمَلُوْنَ خَبِيْرًا

sayaqūlu lakal-mukhallafūna minal-a‘rābi syagalatnā amwālunā wa ahlūnā fastagfir lanā, yaqūlūna bi'alsinatihim mā laisa fī qulūbihim, qul famay yamliku lakum minallāhi syai'an in arāda bikum ḍarran au arāda bikum naf‘ā(n), bal kānallāhu bimā ta‘malūna khabīrā(n).

جيڪي بدوي پوئتي رهجي ويا هئا (حديبيه ۾ داخل نه ٿيا) اهي توهان کي چوندا ته اسان پنهنجي مال ۽ ڪٽنب ۾ مصروف هئاسين، تنهنڪري اسان لاءِ معافي گهرو. اهي پنهنجي واتن سان اهو چون ٿا جيڪو انهن جي دلين ۾ ناهي. چئو ته پوءِ ڪير الله جي مرضي کي روڪي سگهي ٿو جيڪڏهن هو توهان لاءِ مصيبت چاهي يا توهان لاءِ فائدو چاهي؟ بيشڪ الله توهان جي ڪمن کان واقف آهي.

بَلْ ظَنَنْتُمْ اَنْ لَّنْ يَّنْقَلِبَ الرَّسُوْلُ وَالْمُؤْمِنُوْنَ اِلٰٓى اَهْلِيْهِمْ اَبَدًا وَّزُيِّنَ ذٰلِكَ فِيْ قُلُوْبِكُمْ وَظَنَنْتُمْ ظَنَّ السَّوْءِۚ وَكُنْتُمْ قَوْمًاۢ بُوْرًا

bal ẓanantum allay yanqalibar-rasūlu wal-mu'minūna ilā ahlīhim abadaw wa zuyyina żālika fī qulūbikum wa ẓanantum ẓannas-sau'(i), wa kuntum qaumam būrā(n).

توهان سمجهيو هو ته رسول ۽ ايمان وارا ڪڏهن به پنهنجن گهرن ڏانهن نه موٽندا، ۽ اهڙي ڳالهه توهان جي دلين ۾ سهڻي بڻائي وئي هئي، ۽ توهان هڪ خراب خيال رکيو، تنهن ڪري توهان تباهه ٿيل قوم ٿي ويا.

وَمَنْ لَّمْ يُؤْمِنْۢ بِاللّٰهِ وَرَسُوْلِهٖ فَاِنَّآ اَعْتَدْنَا لِلْكٰفِرِيْنَ سَعِيْرًا

wa mal lam yu'mim billāhi wa rasūlihī fa'innā a‘tadnā lil-kāfirīna sa‘īrā(n).

۽ جيڪو الله ۽ سندس رسول تي ايمان نه ٿو آڻي ته بيشڪ اسان ڪافرن لاءِ باهه جو جهنم تيار ڪيو آهي.

وَلِلّٰهِ مُلْكُ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِۗ يَغْفِرُ لِمَنْ يَّشَاۤءُ وَيُعَذِّبُ مَنْ يَّشَاۤءُ ۗوَكَانَ اللّٰهُ غَفُوْرًا رَّحِيْمًا

wa lillāhi mulkus-samāwāti wal-arḍ(i), yagfiru limay yasyā'u wa yu‘ażżibu may yasyā'(u), wa kānallāhu gafūrar raḥīmā(n).

۽ آسمان ۽ زمين جي بادشاهي الله جي آهي، جنهن کي چاهي معاف ڪري ۽ جنهن کي چاهي سزا ڏئي، ۽ الله بخشڻهار ۽ رحم ڪندڙ آهي.

سَيَقُوْلُ الْمُخَلَّفُوْنَ اِذَا انْطَلَقْتُمْ اِلٰى مَغَانِمَ لِتَأْخُذُوْهَا ذَرُوْنَا نَتَّبِعْكُمْ ۚ يُرِيْدُوْنَ اَنْ يُّبَدِّلُوْا كَلٰمَ اللّٰهِ ۗ قُلْ لَّنْ تَتَّبِعُوْنَا كَذٰلِكُمْ قَالَ اللّٰهُ مِنْ قَبْلُ ۖفَسَيَقُوْلُوْنَ بَلْ تَحْسُدُوْنَنَا ۗ بَلْ كَانُوْا لَا يَفْقَهُوْنَ اِلَّا قَلِيْلًا

sayaqūlul-mukhallafūna iżanṭalaqtum ilā magānima lita'khużūhā żarūnā nattabi‘kum, yurīdūna ay yubaddilū kalāmallāh(i), qul lan tattabi‘ūnā każālikum qālallāhu min qabl(u), fasayaqūlūna bal taḥsudūnanā, bal kānū lā yafqahūna illā qalīlā(n).

جڏهن توهان مال غنيمت وٺڻ لاءِ نڪرندا، ته پوئتي رهجي ويل بدوي چوندا، "اسان کي توهان جي پٺيان هلڻ ڏيو." اهي خدا جي واعدن کي تبديل ڪرڻ چاهين ٿا. چئو، "توهان کي ڪڏهن به اسان جي پٺيان نه اچڻ گهرجي. هي اهو آهي جيڪو الله شروع کان مقرر ڪيو آهي." پوءِ اهي چوندا، "دراصل توهان اسان سان حسد ڪري رهيا آهيو." جيتوڻيڪ اهي نه سمجهندا پر تمام گهٽ.

قُلْ لِّلْمُخَلَّفِيْنَ مِنَ الْاَعْرَابِ سَتُدْعَوْنَ اِلٰى قَوْمٍ اُولِيْ بَأْسٍ شَدِيْدٍ تُقَاتِلُوْنَهُمْ اَوْ يُسْلِمُوْنَ ۚ فَاِنْ تُطِيْعُوْا يُؤْتِكُمُ اللّٰهُ اَجْرًا حَسَنًا ۚ وَاِنْ تَتَوَلَّوْا كَمَا تَوَلَّيْتُمْ مِّنْ قَبْلُ يُعَذِّبْكُمْ عَذَابًا اَلِيْمًا

qul lil-mukhallafīna minal-a‘rābi satud‘auna ilā qaumin ulī ba'sin syadīdin tuqātilūnahum au yuslimūn(a), fa'in tuṭī‘ū yu'tikumullāhu ajran ḥasanā(n), wa in tatawallau kamā tawallaitum min qablu yu‘ażżibkum ‘ażāban alīmā(n).

پوئتي رهجي ويل بدوين کي چئو ته، ”توهان کي هڪ اهڙي قوم سان (وڙهڻ لاءِ) سڏيو ويندو جيڪي وڏي طاقت وارا آهن، توهان کي انهن سان جنگ ڪرڻ گهرجي جيستائين اهي تسليم نه ٿين. جيڪڏهن توهان (دعوت جي) اطاعت ڪئي ته الله توهان کي سٺو اجر ڏيندو، پر جيڪڏهن توهان اڳ وانگر منهن موڙيو ته هو توهان کي دردناڪ عذاب ڏيندو.“

لَيْسَ عَلَى الْاَعْمٰى حَرَجٌ وَّلَا عَلَى الْاَعْرَجِ حَرَجٌ وَّلَا عَلَى الْمَرِيْضِ حَرَجٌ ۗ وَمَنْ يُّطِعِ اللّٰهَ وَرَسُوْلَهٗ يُدْخِلْهُ جَنّٰتٍ تَجْرِيْ مِنْ تَحْتِهَا الْاَنْهٰرُ ۚ وَمَنْ يَّتَوَلَّ يُعَذِّبْهُ عَذَابًا اَلِيْمًا ࣖ

laisa ‘alal-a‘mā ḥarajuw wa lā ‘alal-a‘raji ḥarajuw wa lā ‘alal-marīḍi ḥaraj(uw), wa may yuṭi‘illāha wa rasūlahū yudkhilhu jannātin tajrī min taḥtihal-anhār(u), wa may yatawalla yu‘ażżibhu ‘ażāban alīmā(n).

انڌن تي، اپاهج تي ۽ بيمارن تي ڪو به گناهه ناهي (جيڪڏهن اهي جنگ ۾ حصو نه وٺن). جيڪو به الله ۽ سندس رسول جي فرمانبرداري ڪندو، اهو ان کي اهڙي جنت ۾ داخل ڪندو جنهن جي هيٺان نهرون وهنديون آهن، پر جيڪو به منهن موڙيندو، اهو ان کي دردناڪ عذاب ڏيندو.

۞ لَقَدْ رَضِيَ اللّٰهُ عَنِ الْمُؤْمِنِيْنَ اِذْ يُبَايِعُوْنَكَ تَحْتَ الشَّجَرَةِ فَعَلِمَ مَا فِيْ قُلُوْبِهِمْ فَاَنْزَلَ السَّكِيْنَةَ عَلَيْهِمْ وَاَثَابَهُمْ فَتْحًا قَرِيْبًاۙ

laqad raḍiyallāhu ‘anil-mu'minīna iż yubāyi‘ūnaka taḥtasy-syajarati fa‘alima mā fī qulūbihim fa'anzalas-sakīnata ‘alaihim wa aṡābahum fatḥan qarībā(n).

بيشڪ الله ايمان وارن تي احسان ڪيو آهي جڏهن انهن وڻ هيٺان توهان (محمد) سان بيعت ڪئي هئي، هن کي خبر هئي ته انهن جي دلين ۾ ڇا آهي پوءِ انهن کي امن ڏنو ۽ انهن کي ويجهي فتح سان نوازيو.

وَّمَغَانِمَ كَثِيْرَةً يَّأْخُذُوْنَهَا ۗ وَكَانَ اللّٰهُ عَزِيْزًا حَكِيْمًا

wa magānima kaṡīratay ya'khużūnahā, wa kānallāhu ‘azīzan ḥakīmā(n).

۽ انهن کي جنگ مان گهڻي غنيمت ملندي، ۽ الله سڀ ڪجهه ڪرڻ وارو ۽ حڪمت وارو آهي.

وَعَدَكُمُ اللّٰهُ مَغَانِمَ كَثِيْرَةً تَأْخُذُوْنَهَا فَعَجَّلَ لَكُمْ هٰذِهٖ وَكَفَّ اَيْدِيَ النَّاسِ عَنْكُمْۚ وَلِتَكُوْنَ اٰيَةً لِّلْمُؤْمِنِيْنَ وَيَهْدِيَكُمْ صِرَاطًا مُّسْتَقِيْمًاۙ

wa‘adakumullāhu magānima kaṡīratan ta'khużūnahā fa‘ajjala lakum hāżihī wa kaffa aidiyan-nāsi ‘ankum, wa litakūna āyatal lil-mu'minīna wa yahdiyakum ṣirāṭam mustaqīmā(n).

الله توهان سان گهڻين جنگي غنيمتن جو واعدو ڪيو آهي جيڪي توهان حاصل ڪري سگهو ٿا، تنهن ڪري هن توهان لاءِ هي (غنيمت جو مال) جلدي ڪيو ۽ انساني هٿن کي توهان کي (تباهه ڪرڻ) کان روڪيو (ته جيئن توهان سندس شڪرگذار ٿيو) ۽ انهي لاءِ ته اهو ايمان وارن لاءِ هڪ نشاني بڻجي ۽ توهان کي سڌي رستي ڏانهن هدايت ڪري.

وَّاُخْرٰى لَمْ تَقْدِرُوْا عَلَيْهَا قَدْ اَحَاطَ اللّٰهُ بِهَا ۗوَكَانَ اللّٰهُ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيْرًا

wa ukhrā lam taqdirū ‘alaihā qad aḥāṭallāhu bihā, wa kānallāhu ‘alā kulli syai'in qadīrā(n).

۽ ٻين شهرن تي (فتحون) جن جو توهان اندازو نٿا لڳائي سگهو، پر الله انهن کي اڳ ۾ ئي مقرر ڪري ڇڏيو آهي، ۽ الله هر شيءِ تي قادر آهي.

وَلَوْ قَاتَلَكُمُ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا لَوَلَّوُا الْاَدْبَارَ ثُمَّ لَا يَجِدُوْنَ وَلِيًّا وَّلَا نَصِيْرًا

wa lau qātalakumul-lażīna kafarū lawallawul-adbāra ṡumma lā yajidūna waliyyaw wa lā naṣīrā(n).

۽ جيڪڏهن ڪافر توهان سان جنگ ڪن ته ضرور پٺي ڏئي ڀڄي ويندا (هارائي وٺندا) ۽ نه ڪو سرپرست ۽ نه مددگار لهندا.

سُنَّةَ اللّٰهِ الَّتِيْ قَدْ خَلَتْ مِنْ قَبْلُ ۖوَلَنْ تَجِدَ لِسُنَّةِ اللّٰهِ تَبْدِيْلًا

sunnatallāhil-latī qad khalat min qabl(u), wa lan tajida lisunnatillāhi tabdīlā(n).

(هي) الله جو قانون آهي، جيڪو شروع کان ئي نافذ آهي، توهان ڪڏهن به الله جي قانون ۾ ڪا تبديلي نه ڏسندا.

وَهُوَ الَّذِيْ كَفَّ اَيْدِيَهُمْ عَنْكُمْ وَاَيْدِيَكُمْ عَنْهُمْ بِبَطْنِ مَكَّةَ مِنْۢ بَعْدِ اَنْ اَظْفَرَكُمْ عَلَيْهِمْ ۗوَكَانَ اللّٰهُ بِمَا تَعْمَلُوْنَ بَصِيْرًا

wa huwal-lażī kaffa aidiyahum ‘ankum wa aidiyakum ‘anhum bibaṭni makkata mim ba‘di an aẓfarakum ‘alaihim, wa kānallāh bimā ta‘malūna baṣīrā(n).

۽ اُهو ئي آهي جنهن مڪي جي وچ ۾ انهن جا هٿ توهان کي (تباهه ڪرڻ) کان ۽ توهان جا هٿ انهن کي (تباهه ڪرڻ) کان روڪيا جڏهن ته هن توهان کي انهن تي فتح ڏني هئي، ۽ الله توهان جي ڪمن کي ڏسندڙ آهي.

هُمُ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا وَصَدُّوْكُمْ عَنِ الْمَسْجِدِ الْحَرَامِ وَالْهَدْيَ مَعْكُوْفًا اَنْ يَّبْلُغَ مَحِلَّهٗ ۚوَلَوْلَا رِجَالٌ مُّؤْمِنُوْنَ وَنِسَاۤءٌ مُّؤْمِنٰتٌ لَّمْ تَعْلَمُوْهُمْ اَنْ تَطَـُٔوْهُمْ فَتُصِيْبَكُمْ مِّنْهُمْ مَّعَرَّةٌ ۢبِغَيْرِ عِلْمٍ ۚ لِيُدْخِلَ اللّٰهُ فِيْ رَحْمَتِهٖ مَنْ يَّشَاۤءُۚ لَوْ تَزَيَّلُوْا لَعَذَّبْنَا الَّذِيْنَ كَفَرُوْا مِنْهُمْ عَذَابًا اَلِيْمًا

humul-lażīna kafarū wa ṣaddūkum ‘anil-masjidil-ḥarāmi wal-hadya ma‘kūfan ay yabluga maḥillah(ū), wa lau lā rijālum mu'minūna wa nisā'um mu'minātul lam ta‘lamūhum an taṭa'ūhum fa tuṣībakum minhum ma‘arratum bigairi ‘ilm(in), liyudkhilallāhu fī raḥmatihī may yasyā'(u), lau tazayyalū la‘ażżabnal-lażīna kafarū minhum ‘ażāban alīmā(n).

اهي ڪافر آهن جيڪي توهان کي مسجدِ عظيم ۾ (داخل ٿيڻ) کان روڪين ٿا ۽ قرباني جي جانورن کي انهن جي (ذبح ڪرڻ) واري جاءِ تي پهچڻ کان روڪين ٿا. ۽ جيڪڏهن اهو حقيقت نه هجي ها ته ڪجهه مؤمن مرد ۽ عورتون آهن جن کي توهان نٿا ڄاڻو، ته توهان ضرور انهن کي قتل ڪريو ها جيڪي توهان کي تڪليف ڏين ٿا بغير توهان کي خبر جي. ڇاڪاڻ ته الله چاهي ٿو ته جنهن کي چاهي پنهنجي رحمت ۾ شامل ڪري. جيڪڏهن اهي جدا ٿين ها ته اسان ضرور انهن مان ڪافرن کي دردناڪ عذاب سان سزا ڏينداسين.

اِذْ جَعَلَ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا فِيْ قُلُوْبِهِمُ الْحَمِيَّةَ حَمِيَّةَ الْجَاهِلِيَّةِ فَاَنْزَلَ اللّٰهُ سَكِيْنَتَهٗ عَلٰى رَسُوْلِهٖ وَعَلَى الْمُؤْمِنِيْنَ وَاَلْزَمَهُمْ كَلِمَةَ التَّقْوٰى وَكَانُوْٓا اَحَقَّ بِهَا وَاَهْلَهَا ۗوَكَانَ اللّٰهُ بِكُلِّ شَيْءٍ عَلِيْمًا ࣖ

iż ja‘alal-lażīna kafarū fī qulūbihimul-ḥamiyyata ḥamiyyatal-jāhiliyyati fa anzalallāhu sakīnatahū ‘alā rasūlihī wa ‘alal-mu'minīna wa alzamahum kalimatat-taqwā wa kānū aḥaqqa bihā wa ahlahā, wa kānallāhu bikulli syai'in ‘alīmā(n).

جڏهن ڪافرن پنهنجن دلين ۾ وڏائي (جهالت جو غرور) وجهي ڇڏي، تڏهن الله پنهنجي رسول ۽ ايمان وارن تي سڪون نازل ڪيو، ۽ انهن تي تقويٰ جي ڳالهه تي عمل ڪرڻ واجب ڪيو، ۽ اهي ان جا وڌيڪ حقدار ۽ ان جا لائق هئا. ۽ الله هر شيءِ کي ڄاڻندڙ آهي.

لَقَدْ صَدَقَ اللّٰهُ رَسُوْلَهُ الرُّءْيَا بِالْحَقِّ ۚ لَتَدْخُلُنَّ الْمَسْجِدَ الْحَرَامَ اِنْ شَاۤءَ اللّٰهُ اٰمِنِيْنَۙ مُحَلِّقِيْنَ رُءُوْسَكُمْ وَمُقَصِّرِيْنَۙ لَا تَخَافُوْنَ ۗفَعَلِمَ مَا لَمْ تَعْلَمُوْا فَجَعَلَ مِنْ دُوْنِ ذٰلِكَ فَتْحًا قَرِيْبًا

laqad ṣadaqallāhu rasūlahur-ru'yā bil-ḥaqq(i), latadkhulunnal-masjidal-ḥarāma in syā'allāhu āminīn(a), muḥalliqīna ru'ūsakum wa muqaṣṣirīn(a), lā takhāfūn(a), fa‘alima mā lam ta‘lamū faja‘ala min dūni żālika fatḥan qarībā(n).

بيشڪ، الله پنهنجي رسول کي سندس خواب جي سچائي ثابت ڪندو ته جيڪڏهن الله گهريو ته توهان ضرور مسجد حرام ۾ سلامتيءَ سان داخل ٿيندا، پنهنجي مٿي جا وار ڪٽائي ۽ ننڍا ڪري، جڏهن ته توهان ڊڄو نه. تنهن ڪري الله اهو ڄاڻي ٿو جيڪو توهان نٿا ڄاڻو ۽ ان کان علاوه هن توهان کي ويجهي فتح ڏني آهي.

هُوَ الَّذِيْٓ اَرْسَلَ رَسُوْلَهٗ بِالْهُدٰى وَدِيْنِ الْحَقِّ لِيُظْهِرَهٗ عَلَى الدِّيْنِ كُلِّهٖ ۗوَكَفٰى بِاللّٰهِ شَهِيْدًا

huwal-lażī arsala rasūlahū bil-hudā wa dīnil-ḥaqqi liyuẓhirahū ‘alad-dīni kullih(ī), wa kafā billāhi syahīdā(n).

اُهو ئي آهي جنهن پنهنجي رسول کي هدايت ۽ سچي دين سان موڪليو ته جيئن ان کي سڀني دينن تي غالب ڪري، ۽ الله شاهدي طور ڪافي آهي.

مُحَمَّدٌ رَّسُوْلُ اللّٰهِ ۗوَالَّذِيْنَ مَعَهٗٓ اَشِدَّاۤءُ عَلَى الْكُفَّارِ رُحَمَاۤءُ بَيْنَهُمْ تَرٰىهُمْ رُكَّعًا سُجَّدًا يَّبْتَغُوْنَ فَضْلًا مِّنَ اللّٰهِ وَرِضْوَانًا ۖ سِيْمَاهُمْ فِيْ وُجُوْهِهِمْ مِّنْ اَثَرِ السُّجُوْدِ ۗذٰلِكَ مَثَلُهُمْ فِى التَّوْرٰىةِ ۖوَمَثَلُهُمْ فِى الْاِنْجِيْلِۚ كَزَرْعٍ اَخْرَجَ شَطْـَٔهٗ فَاٰزَرَهٗ فَاسْتَغْلَظَ فَاسْتَوٰى عَلٰى سُوْقِهٖ يُعْجِبُ الزُّرَّاعَ لِيَغِيْظَ بِهِمُ الْكُفَّارَ ۗوَعَدَ اللّٰهُ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَعَمِلُوا الصّٰلِحٰتِ مِنْهُمْ مَّغْفِرَةً وَّاَجْرًا عَظِيْمًا ࣖ

muḥammadur rasūlullāh(i), wal-lażīna ma‘ahū asyiddā'u ‘alal-kuffāri ruḥamā'u bainahum tarāhum rukka‘an sujjaday yabtagūna faḍlam minallāhi wa riḍwānā(n), sīmāhum fī wujūhihim min aṡaris-sujūd(i), żālika maṡaluhum fit-taurāh(ti), wa maṡaluhum fil-injīl(i), kazar‘in akhraja syaṭ'ahū fa āzarahū fastaglaẓa fastawā ‘alā sūqihī yu‘jibuz-zurrā‘a liyagīẓa bihimul-kuffār(a), wa‘adallāhul-lażīna āmanū wa ‘amiluṣ-ṣāliḥāti minhum magfirataw wa ajran ‘aẓīmā(n).

محمد ﷺ الله جا رسول هئا ۽ جيڪي ساڻس گڏ هئا اهي ڪافرن تي سخت هئا، پر هڪ ٻئي تي رحمدل هئا. توهان انهن کي الله جي فضل ۽ سندس رضا جي طلب ۾ رڪوع ۽ سجدو ڪندي ڏسندا. انهن جي چهري تي سجدي جا نشان ظاهر هئا. اهڙيون انهن جون خاصيتون تورات ۾ ۽ انجيل ۾ (ظاهر ٿيل) آهن، يعني هڪ ٻج وانگر جيڪو ٽاري ڪڍي ٿو، پوءِ ٽاري مضبوط ٿئي ٿي ۽ پوءِ وڏي ۽ سڌي ٿي وڃي ٿي. ٻوٽو پنهنجي پوکيندڙن کي خوش ڪري ٿو ڇاڪاڻ ته الله ڪافرن جي دلين کي (مؤمنن جي طاقت سان) بيزار ڪرڻ چاهي ٿو. الله انهن ماڻهن سان بخشش ۽ وڏي اجر جو واعدو ڪري ٿو جيڪي انهن مان ايمان آڻين ٿا ۽ نيڪ ڪم ڪن ٿا.