يٰٓاَيُّهَا النَّاسُ اتَّقُوْا رَبَّكُمْۚ اِنَّ زَلْزَلَةَ السَّاعَةِ شَيْءٌ عَظِيْمٌ

yā ayyuhan-nāsuttaqū rabbakum, inna zalzalatas-sā‘ati syai'un ‘aẓīm(un).

اي انسانو! پنهنجي خدا کان ڊڄو، بيشڪ قيامت جو صدمو هڪ تمام وڏو (واقعو) آهي.

يَوْمَ تَرَوْنَهَا تَذْهَلُ كُلُّ مُرْضِعَةٍ عَمَّآ اَرْضَعَتْ وَتَضَعُ كُلُّ ذَاتِ حَمْلٍ حَمْلَهَا وَتَرَى النَّاسَ سُكٰرٰى وَمَا هُمْ بِسُكٰرٰى وَلٰكِنَّ عَذَابَ اللّٰهِ شَدِيْدٌ

yauma taraunahā tażhalu kullu murḍi‘atin ‘ammā arḍa‘at wa taḍa‘u kullu żāti ḥamlin ḥamlahā wa taran-nāsa sukārā wa mā hum bisukārā wa lākinna ‘ażāballāhi syadīd(un).

(ياد رکو) جنهن ڏينهن توهان (لڏپلاڻ) ڏسندا، سڀئي عورتون جيڪي پنهنجن ٻارن کي کير پيارينديون آهن، انهن ٻارن کان غافل هونديون جيڪي پنهنجي کير پيارينديون آهن، ۽ هر حامله عورت جو حمل ضايع ٿي ويندو، ۽ توهان ماڻهن کي نشي ۾ ڏسندا، جيتوڻيڪ حقيقت ۾ اهي نشي ۾ نه هوندا، پر الله جو عذاب تمام سخت آهي.

وَمِنَ النَّاسِ مَنْ يُّجَادِلُ فِى اللّٰهِ بِغَيْرِ عِلْمٍ وَّيَتَّبِعُ كُلَّ شَيْطٰنٍ مَّرِيْدٍۙ

wa minan-nāsi may yujādilu fillāhi bigairi ‘ilmiw wa yattabi‘u kulla syaiṭānim marīd(in).

۽ ماڻهن مان اهڙا به آهن جيڪي الله جي باري ۾ بغير علم جي بحث ڪن ٿا ۽ صرف تمام بڇڙن شيطانن جي پيروي ڪن ٿا.

كُتِبَ عَلَيْهِ اَنَّهٗ مَنْ تَوَلَّاهُ فَاَنَّهٗ يُضِلُّهٗ وَيَهْدِيْهِ اِلٰى عَذَابِ السَّعِيْرِ

kutiba ‘alaihi annahū man tawallāhu fa annahū yuḍilluhū wa yahdīhi ilā ‘ażābis-sa‘īr(i).

(شيطان جي حوالي سان)، اهو طئي ڪيو ويو آهي ته جيڪو به ان سان دوستي ڪندو، اهو ان کي گمراهه ڪندو، ۽ ان کي دوزخ جي عذاب ڏانهن وٺي ويندو.

يٰٓاَيُّهَا النَّاسُ اِنْ كُنْتُمْ فِيْ رَيْبٍ مِّنَ الْبَعْثِ فَاِنَّا خَلَقْنٰكُمْ مِّنْ تُرَابٍ ثُمَّ مِنْ نُّطْفَةٍ ثُمَّ مِنْ عَلَقَةٍ ثُمَّ مِنْ مُّضْغَةٍ مُّخَلَّقَةٍ وَّغَيْرِ مُخَلَّقَةٍ لِّنُبَيِّنَ لَكُمْۗ وَنُقِرُّ فِى الْاَرْحَامِ مَا نَشَاۤءُ اِلٰٓى اَجَلٍ مُّسَمًّى ثُمَّ نُخْرِجُكُمْ طِفْلًا ثُمَّ لِتَبْلُغُوْٓا اَشُدَّكُمْۚ وَمِنْكُمْ مَّنْ يُّتَوَفّٰى وَمِنْكُمْ مَّنْ يُّرَدُّ اِلٰٓى اَرْذَلِ الْعُمُرِ لِكَيْلَا يَعْلَمَ مِنْۢ بَعْدِ عِلْمٍ شَيْـًٔاۗ وَتَرَى الْاَرْضَ هَامِدَةً فَاِذَآ اَنْزَلْنَا عَلَيْهَا الْمَاۤءَ اهْتَزَّتْ وَرَبَتْ وَاَنْۢبَتَتْ مِنْ كُلِّ زَوْجٍۢ بَهِيْجٍ

yā ayyuhan-nāsu in kuntum fī raibim minal-ba‘ṡi fa innā khalaqnākum min turābin ṡumma min nuṭfatin ṡumma min ‘alaqatin ṡumma mim muḍgatim mukhallaqatiw wa gairi mukhallaqatil linubayyina lakum, wa nuqirru fil-arḥāmi mā nasyā'u ilā ajalim musamman ṡumma nukhrijukum ṭiflan ṡumma litablugū asyuddakum, wa minkum may yutawaffā wa minkum may yuraddu ilā arżalil-‘umuri likailā ya‘lama ba‘da ‘ilmin syai'ā(n), wa taral-arḍa hāmidatan fa iżā anzalnā ‘alaihal-mā'ahtazzat wa rabat wa ambatat min kulli zaujim bahīj(in).

اي انسانو! جيڪڏهن توهان کي قيامت جي ڏينهن ۾ شڪ آهي ته پوءِ بيشڪ اسان توهان کي مٽيءَ مان پيدا ڪيو آهي، پوءِ نطفي جي هڪ قطري مان، پوءِ رت جي هڪ لوٿڙي مان، پوءِ گوشت جي هڪ ٽڪري مان جيڪو مڪمل ۽ جيڪو ناقص آهي، ته جيئن توهان کي بيان ڪريون؛ ۽ اسان توهان کي پنهنجي مرضيءَ سان هڪ مقرر وقت تائين پيٽ ۾ رکيو، پوءِ اسان توهان کي ٻار بڻائي ٻاهر ڪڍيو، پوءِ (آهستي آهستي) توهان بلوغت کي پهتا، ۽ توهان مان ڪجهه مري ويا ۽ توهان مان ڪجهه تمام وڏي عمر (پوڙهائپ) ڏانهن موٽايا ويا، تنهنڪري هو هاڻي ڪجهه به نه ڄاڻيندو هو جيڪو هو اڳ ۾ ڄاڻيندو هو. ۽ توهان ڏسو ٿا ته زمين سڪي وئي آهي، پوءِ جڏهن اسان ان تي پاڻي (مينهن) وسايون ٿا، ته زمين جيئري ٿي ۽ زرخيز ٿي وڃي ٿي ۽ مختلف قسمن جا سهڻا ٻوٽا (ٻوٽا) اُگاي ٿي.

ذٰلِكَ بِاَنَّ اللّٰهَ هُوَ الْحَقُّ وَاَنَّهٗ يُحْيِ الْمَوْتٰى وَاَنَّهٗ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيْرٌ ۙ

Żālika bi'annallāha huwal-ḥaqqu wa annahū yuḥyil-mautā wa annahū ‘alā kulli syai'in qadīr(un).

اهو هن ڪري آهي جو بيشڪ الله ئي سچو آهي ۽ بيشڪ اهو ئي آهي جيڪو مئلن کي جياري ٿو، ۽ بيشڪ اهو هر شيءِ تي قادر آهي.

وَّاَنَّ السَّاعَةَ اٰتِيَةٌ لَّا رَيْبَ فِيْهَاۙ وَاَنَّ اللّٰهَ يَبْعَثُ مَنْ فِى الْقُبُوْرِ

wa annas-sā‘ata ātiyatul lā raiba fīhā, wa annallāha yab‘aṡu man fil-qubūr(i).

۽ بيشڪ قيامت ضرور ايندي، ان ۾ ڪو شڪ ناهي، ۽ بيشڪ الله تعالى قبر ۾ جيڪو به آهي ان کي جياري اٿاريندو.

وَمِنَ النَّاسِ مَنْ يُّجَادِلُ فِى اللّٰهِ بِغَيْرِ عِلْمٍ وَّلَا هُدًى وَّلَا كِتٰبٍ مُّنِيْرٍ ۙ

wa minan-nāsi may yujādilu fillāhi bigairi ‘ilmiw wa lā hudaw wa lā kitābim munīr(in).

۽ انسانن مان اهڙا به آهن جيڪي الله جي باري ۾ بغير علم، هدايت ۽ بغير ڪنهن ڪتاب (وحي) جي بحث ڪن ٿا جيڪو روشني فراهم ڪري.

ثَانِيَ عِطْفِهٖ لِيُضِلَّ عَنْ سَبِيْلِ اللّٰهِ ۗ لَهٗ فِى الدُّنْيَا خِزْيٌ وَّنُذِيْقُهٗ يَوْمَ الْقِيٰمَةِ عَذَابَ الْحَرِيْقِ

Ṡāniya ‘iṭfihī liyuḍilla ‘an sabīlillāh(i), lahū fid-dun-yā khizyuw wa nużīquhū yaumal-qiyāmati ‘ażābal-ḥarīq(i).

ماڻهن کي الله جي رستي کان ڀٽڪائڻ لاءِ (غرور ۾) پنهنجو پاسو ڦيرائڻ، هن دنيا ۾ خوار ڪيو ويندو، ۽ قيامت جي ڏينهن اسان هن کي ساڙيندڙ باهه جو عذاب چکائينداسين.

ذٰلِكَ بِمَا قَدَّمَتْ يَدٰكَ وَاَنَّ اللّٰهَ لَيْسَ بِظَلَّامٍ لِّلْعَبِيْدِ ࣖ

Żālika bimā qaddamat yadāka wa annallāha laisa biẓallāmil lil-‘abīd(i).

(کيس چيو ويندو ته) ”اهو انهن ڪمن جي ڪري آهي جيڪي توهان جي هٿن اڳ ۾ ڪيا آهن، ۽ الله ڪڏهن به پنهنجن ٻانهن تي ظلم نه ڪندو آهي.

وَمِنَ النَّاسِ مَنْ يَّعْبُدُ اللّٰهَ عَلٰى حَرْفٍۚ فَاِنْ اَصَابَهٗ خَيْرُ ِۨاطْمَئَنَّ بِهٖۚ وَاِنْ اَصَابَتْهُ فِتْنَةُ ِۨانْقَلَبَ عَلٰى وَجْهِهٖۗ خَسِرَ الدُّنْيَا وَالْاٰخِرَةَۗ ذٰلِكَ هُوَ الْخُسْرَانُ الْمُبِيْنُ

wa minan-nāsi may ya‘budullāha ‘alā ḥarf(in), fa in aṣābahū khairuniṭma'anna bih(ī), wa in aṣābathu fitnatuninqalaba ‘alā wajhih(ī), khasirad-dun-yā wal-ākhirah(ta), żālika huwal-khusrānul-mubīn(u).

۽ ماڻهن ۾ اهڙا به آهن جيڪي صرف ڪناري تي الله جي عبادت ڪن ٿا؛ پوءِ جيڪڏهن هو نيڪي حاصل ڪري ٿو ته مطمئن ٿئي ٿو، ۽ جيڪڏهن کيس ڪا آزمائش اچي ٿي ته هو پوئتي هٽي ٿو. هو دنيا ۽ آخرت ۾ هارائي ٿو. اهو ئي اصل نقصان آهي.

يَدْعُوْا مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ مَا لَا يَضُرُّهٗ وَمَا لَا يَنْفَعُهٗۗ ذٰلِكَ هُوَ الضَّلٰلُ الْبَعِيْدُ ۚ

yad‘ū min dūnillāhi mā lā yaḍurruhū wa mā lā yanfa‘uh(ū), żālika huwaḍ-ḍalālul-ba‘īd(u).

هو الله کان سواءِ اهڙي شيءِ کي سڏي ٿو جيڪا نه ته آفت آڻي سگهي ٿي ۽ نه ئي کيس ڪو فائدو ڏئي ٿي. اها ته تمام گهڻي ڳالهه آهي.

يَدْعُوْا لَمَنْ ضَرُّهٗٓ اَقْرَبُ مِنْ نَّفْعِهٖۗ لَبِئْسَ الْمَوْلٰى وَلَبِئْسَ الْعَشِيْرُ

yad‘ū laman ḍarruhū aqrabu min naf‘ih(ī), labi'sal-maulā wa labi'sal-‘asyīr(u).

هو اهڙي شيءِ کي سڏي ٿو جنهن جي (حقيقي) تباهي ان جي فائدي کان وڌيڪ ويجهو آهي. حقيقت ۾، اهو مددگار جيترو خراب آهي ۽ دوست جيترو خراب آهي.

اِنَّ اللّٰهَ يُدْخِلُ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَعَمِلُوا الصّٰلِحٰتِ جَنّٰتٍ تَجْرِيْ مِنْ تَحْتِهَا الْاَنْهٰرُۗ اِنَّ اللّٰهَ يَفْعَلُ مَا يُرِيْدُ

innallāha yudkhilul-lażīna āmanū wa ‘amiluṣ-ṣāliḥāti jannātin tajrī min taḥtihal-anhār(u), innallāha yaf‘alu mā yurīd(u).

(يقيناً) الله انهن کي جن ايمان آندو ۽ نيڪ ڪم ڪيا انهن کي اهڙن باغن ۾ داخل ڪندو جن جي هيٺان نهرون وهن ٿيون، بيشڪ الله جيڪو چاهي ٿو ڪري ٿو.

مَنْ كَانَ يَظُنُّ اَنْ لَّنْ يَّنْصُرَهُ اللّٰهُ فِى الدُّنْيَا وَالْاٰخِرَةِ فَلْيَمْدُدْ بِسَبَبٍ اِلَى السَّمَاۤءِ ثُمَّ لْيَقْطَعْ فَلْيَنْظُرْ هَلْ يُذْهِبَنَّ كَيْدُهٗ مَا يَغِيْظُ

man kāna yaẓunnu allay yanṣurahullāhu fid-dun-yā wal-ākhirati falyamdud bisababin ilas-samā'i ṡummalyaqṭa‘ falyanẓur hal yużhibanna kaiduhū mā yagīẓ(u).

جيڪو ماڻهو اهو سمجهي ٿو ته الله تعاليٰ دنيا ۽ آخرت ۾ سندس (محمد ﷺ) جي مدد نه ڪندو، تنهن کي گهرجي ته ڇت تائين رسي ڇڪي ۽ پاڻ کي ڦاسي ڏئي، پوءِ سوچي ته ڇا سندس فريب ان شيءِ کي دور ڪندو جيڪا ان کي تڪليف ڏئي ٿي.

وَكَذٰلِكَ اَنْزَلْنٰهُ اٰيٰتٍۢ بَيِّنٰتٍۙ وَّاَنَّ اللّٰهَ يَهْدِيْ مَنْ يُّرِيْدُ

wa każālika anzalnāhu āyātim bayyināt(in), wa annallāha yahdī may yurīd(u).

۽ اهڙي طرح اسان ان (قرآن) کي نازل ڪيو آهي جيڪي سچيون آيتون آهن، بيشڪ الله جنهن کي چاهي ٿو هدايت ڪري ٿو.

اِنَّ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَالَّذِيْنَ هَادُوْا وَالصَّابِـِٕيْنَ وَالنَّصٰرٰى وَالْمَجُوْسَ وَالَّذِيْنَ اَشْرَكُوْٓا ۖاِنَّ اللّٰهَ يَفْصِلُ بَيْنَهُمْ يَوْمَ الْقِيٰمَةِۗ اِنَّ اللّٰهَ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ شَهِيْدٌ

innal-lażīna āmanū wal-lażīna hādū waṣ-ṣābi'īna wan-naṣārā wal-majūsa wal-lażīna asyrakū, innallāha yafṣilu bainahum yaumal-qiyāmah(ti), innallāha ‘alā kulli syai'in syahīd(un).

بيشڪ، ايمان وارن، يهودين، صابي، عيسائين، مجوسين ۽ مشرڪن مان، الله قيامت جي ڏينهن انهن جي وچ ۾ ضرور فيصلو ڪندو، بيشڪ الله هر شيءِ جو شاهد آهي.

اَلَمْ تَرَ اَنَّ اللّٰهَ يَسْجُدُ لَهٗ مَنْ فِى السَّمٰوٰتِ وَمَنْ فِى الْاَرْضِ وَالشَّمْسُ وَالْقَمَرُ وَالنُّجُوْمُ وَالْجِبَالُ وَالشَّجَرُ وَالدَّوَاۤبُّ وَكَثِيْرٌ مِّنَ النَّاسِۗ وَكَثِيْرٌ حَقَّ عَلَيْهِ الْعَذَابُۗ وَمَنْ يُّهِنِ اللّٰهُ فَمَا لَهٗ مِنْ مُّكْرِمٍۗ اِنَّ اللّٰهَ يَفْعَلُ مَا يَشَاۤءُ ۩ۗ

alam tara annallāha yasjudu lahū man fis-samāwāti wa man fil-arḍi wasy-syamsu wal-qamaru wan-nujūmu wal-jibālu wasy-syajaru wad-dawābbu wa kaṡīrum minan-nās(i), wa kaṡīrun ḥaqqa ‘alaihil-‘ażāb(u), wa may yuhinillāhu famā lahū mim mukrim(in), innallāha yaf‘alu mā yasyā'(u).

ڇا توهان کي خبر ناهي ته جيڪو به آسمانن ۾ آهي ۽ جيڪو به زمين تي آهي، الله کي سجدو ڪري ٿو، سج، چنڊ، تارا، جبل، وڻ، جيتڻ وارا جانور ۽ ڪيترائي ماڻهو؟ پر گھڻا (ماڻهو) سزا جا مستحق آهن. جنهن کي الله بي عزت ڪري ٿو، ڪو به ان جي تعريف نه ڪندو. بيشڪ الله جيڪو چاهي ٿو ڪري ٿو.

۞ هٰذَانِ خَصْمٰنِ اخْتَصَمُوْا فِيْ رَبِّهِمْ فَالَّذِيْنَ كَفَرُوْا قُطِّعَتْ لَهُمْ ثِيَابٌ مِّنْ نَّارٍۗ يُصَبُّ مِنْ فَوْقِ رُءُوْسِهِمُ الْحَمِيْمُ ۚ

hāżāni khaṣmānikhtaṣamū fī rabbihim fal-lażīna kafarū quṭṭi‘at lahum ṡiyābum min nār(in), yuṣabbu min fauqi ru'ūsihimul-ḥamīm(u).

اِهي ٻہ ٽوليون (مؤمن ۽ ڪافر) آهن جيڪي پنهنجي پالڻهار بابت جهڳڙو ڪندا رهيا، ڪافرن لاءِ انهن لاءِ باهه جا ڪپڙا ٺاهيا ويندا ۽ انهن جي مٿن تي ٽهڪندڙ پاڻي وجهبو.

يُصْهَرُ بِهٖ مَا فِيْ بُطُوْنِهِمْ وَالْجُلُوْدُ ۗ

yuṣharu bihī mā fī buṭūnihim wal-julūd(u).

(اُٿل پاڻيءَ سان) اهو انهن جي پيٽ ۽ چمڙي ۾ موجود شين کي تباهه ڪري ڇڏيندو.

وَلَهُمْ مَّقَامِعُ مِنْ حَدِيْدٍ

wa lahum maqāmi‘u min ḥadīd(in).

۽ انهن لاءِ (عذاب) لوهه جا چابڪ آهن.

كُلَّمَآ اَرَادُوْٓا اَنْ يَّخْرُجُوْا مِنْهَا مِنْ غَمٍّ اُعِيْدُوْا فِيْهَا وَذُوْقُوْا عَذَابَ الْحَرِيْقِ ࣖ

kullamā arādū ay yakhrujū minhā min gammin u‘īdū fīhā, wa żūqū ‘ażābal-ḥarīq(i).

جڏهن به عذاب جي ڪري ان (دوزخ) مان نڪرڻ چاهين ٿا، ته انهن کي (ٻيهر) ان ڏانهن موٽايو ويندو (انهن کي چيو ويو ته) "هن ساڙيندڙ عذاب جو مزو چکو!"

اِنَّ اللّٰهَ يُدْخِلُ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَعَمِلُوا الصّٰلِحٰتِ جَنّٰتٍ تَجْرِيْ مِنْ تَحْتِهَا الْاَنْهٰرُ يُحَلَّوْنَ فِيْهَا مِنْ اَسَاوِرَ مِنْ ذَهَبٍ وَّلُؤْلُؤًاۗ وَلِبَاسُهُمْ فِيْهَا حَرِيْرٌ

innallāha yudkhilul-lażīna āmanū wa ‘amiluṣ-ṣāliḥāti jannātin tajrī min taḥtihal-anhāru yuḥallauna fīhā min asāwira min żahabiw wa lu'lu'ā(n), wa libāsuhum fīhā ḥarīr(un).

بيشڪ الله انهن کي جن ايمان آندو ۽ نيڪ ڪم ڪيا، انهن کي اهڙن باغن ۾ داخل ڪندو جن جي هيٺان نهرون وهنديون آهن، اتي انهن کي سون جا ڪنگڻ ۽ موتي سينگاريا ويندا هئا، ۽ انهن جا ڪپڙا ريشم جا ٺهيل هوندا هئا.

وَهُدُوْٓا اِلَى الطَّيِّبِ مِنَ الْقَوْلِۚ وَهُدُوْٓا اِلٰى صِرَاطِ الْحَمِيْدِ

wa hudū ilaṭ-ṭayyibi minal-qaul(i), wa hudū ilā ṣirāṭil-ḥamīd(i).

۽ انهن کي سٺي ڳالهه جي هدايت ڪئي وئي ۽ ساراهيل (الله جي) رستي جي هدايت ڪئي وئي.

اِنَّ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا وَيَصُدُّوْنَ عَنْ سَبِيْلِ اللّٰهِ وَالْمَسْجِدِ الْحَرَامِ الَّذِيْ جَعَلْنٰهُ لِلنَّاسِ سَوَاۤءً ۨالْعَاكِفُ فِيْهِ وَالْبَادِۗ وَمَنْ يُّرِدْ فِيْهِ بِاِلْحَادٍۢ بِظُلْمٍ نُّذِقْهُ مِنْ عَذَابٍ اَلِيْمٍ ࣖ

innal-lażīna kafarū wa yaṣuddūna ‘an sabīlillāhi wal-masjidil-ḥarāmil-lażī ja‘alnāhu lin-nāsi sawā'anil-‘ākifu fīhi wal-bād(i), wa may yurid fīhi bi'ilḥādim biẓulmin nużiqhu min ‘ażābin alīm(in).

بيشڪ جيڪي ماڻهو ڪفر ڪن ٿا ۽ الله جي رستي کان ۽ ان مسجد حرام کان روڪين ٿا جيڪا اسان سڀني ماڻهن لاءِ کليل ڪئي آهي، چاهي اتي رهندڙ هجن يا ٻاهران ايندڙ ۽ جيڪو به ان ۾ ناحق برائي ڪرڻ جو ارادو رکي ٿو، اسان ضرور انهن کي دردناڪ عذاب چکائينداسين.

وَاِذْ بَوَّأْنَا لِاِبْرٰهِيْمَ مَكَانَ الْبَيْتِ اَنْ لَّا تُشْرِكْ بِيْ شَيْـًٔا وَّطَهِّرْ بَيْتِيَ لِلطَّاۤىِٕفِيْنَ وَالْقَاۤىِٕمِيْنَ وَالرُّكَّعِ السُّجُوْدِ

wa iż bawwa'nā li'ibrāhīma makānal-baiti allā tusyrik bī syai'aw wa ṭahhir baitiya liṭ-ṭā'ifīna wal-qā'imīna war-rukka‘is-sujūd(i).

۽ (ياد ڪريو) جڏهن اسان ابراهيم کي الله جي گھر ۾ رکيو (۽ چيو ته) مون سان ڪنهن کي به شريڪ نه ڪر ۽ منهنجي گھر کي طواف ڪندڙن، عبادت ڪندڙن ۽ رڪوع ۽ سجدي ڪندڙن لاءِ پاڪ رک.

وَاَذِّنْ فِى النَّاسِ بِالْحَجِّ يَأْتُوْكَ رِجَالًا وَّعَلٰى كُلِّ ضَامِرٍ يَّأْتِيْنَ مِنْ كُلِّ فَجٍّ عَمِيْقٍ ۙ

wa ażżin fin-nāsi bil-ḥajji ya'tūka rijālaw wa ‘alā kulli ḍāmiriy ya'tīna min kulli fajjin ‘amīq(in).

۽ ماڻهن کي حج لاءِ سڏ، اهي توهان وٽ پيادل ايندا، يا هر پتلي اُٺ تي سوار ٿي ايندا، اهي هر ڏورانهين ڪنڊ کان ايندا.

لِّيَشْهَدُوْا مَنَافِعَ لَهُمْ وَيَذْكُرُوا اسْمَ اللّٰهِ فِيْٓ اَيَّامٍ مَّعْلُوْمٰتٍ عَلٰى مَا رَزَقَهُمْ مِّنْۢ بَهِيْمَةِ الْاَنْعَامِۚ فَكُلُوْا مِنْهَا وَاَطْعِمُوا الْبَاۤىِٕسَ الْفَقِيْرَ ۖ

liyasyhadū manāfi‘a lahum wa yażkurusmallāhi fī ayyāmim ma‘lūmātin ‘alā mā razaqahum mim bahīmatil-an‘ām(i), fa kulū minhā wa aṭ‘imul-bā'isal-faqīr(a).

ته جيئن اهي پاڻ لاءِ فائدا ڏسي سگهن ۽ مقرر ڏينهن تي الله جو نالو وٺي انهن چوپاين تي جيڪي هن انهن کي روزي ڏني آهي، پوءِ ان مان کائو ۽ ان مان ڪجهه فقيرن ۽ مسڪينن کي به ڏيو.

ثُمَّ لْيَقْضُوْا تَفَثَهُمْ وَلْيُوْفُوْا نُذُوْرَهُمْ وَلْيَطَّوَّفُوْا بِالْبَيْتِ الْعَتِيْقِ

Ṡummal yaqḍū tafaṡafahum wal yūfū nużūrahum wal yaṭṭawwafū bil-baitil-‘atīq(i).

پوءِ، اهي مٽي (جيڪا انهن جي جسمن تي آهي) هٽائي ڇڏين، پنهنجيون نذرون پوريون ڪن ۽ پراڻي گهر (بيت الله) جي چوڌاري طواف ڪن.

ذٰلِكَ وَمَنْ يُّعَظِّمْ حُرُمٰتِ اللّٰهِ فَهُوَ خَيْرٌ لَّهٗ عِنْدَ رَبِّهٖۗ وَاُحِلَّتْ لَكُمُ الْاَنْعَامُ اِلَّا مَا يُتْلٰى عَلَيْكُمْ فَاجْتَنِبُوا الرِّجْسَ مِنَ الْاَوْثَانِ وَاجْتَنِبُوْا قَوْلَ الزُّوْرِ ۙ

Żālika wa may yu‘aẓẓim ḥurumātillāhi fa huwa khairul lahū ‘inda rabbih(ī), wa uḥillat lakumul-an‘āmu illā mā yutlā ‘alaikum fajtanibur-rijsa minal-auṡāni wajtanibū qaulaz-zūr(i).

اهو (الله جو حڪم) آهي. ۽ جيڪو به الله جي نظر ۾ عزت واري شيءِ جي تعظيم ڪري ٿو (حرمت) ته اهو ان لاءِ سندس رب جي نظر ۾ بهتر آهي. ۽ سڀ چوپايا جانور توهان لاءِ حلال آهن، سواءِ انهن جي جيڪي توهان لاءِ واضح ڪيا ويا آهن (حرام ڪيا ويا آهن)، تنهن ڪري ناپاڪ بتن جي پوڄا کان بچو ۽ ڪوڙي ڳالهه کان بچو.

حُنَفَاۤءَ لِلّٰهِ غَيْرَ مُشْرِكِيْنَ بِهٖۗ وَمَنْ يُّشْرِكْ بِاللّٰهِ فَكَاَنَّمَا خَرَّ مِنَ السَّمَاۤءِ فَتَخْطَفُهُ الطَّيْرُ اَوْ تَهْوِيْ بِهِ الرِّيْحُ فِيْ مَكَانٍ سَحِيْقٍ

Ḥunafā'a lillāhi gaira musyrikīna bih(ī), wa may yusyrik billāhi fa ka'annamā kharra minas-samā'i fa takhṭafuhuṭ-ṭairu au tahwī bihir-rīḥu fī makānin saḥīq(in).

الله سان ڪنهن کي به شريڪ ڪرڻ کان سواءِ، خالص الله جي عبادت ڪريو. جيڪو به الله سان ڪنهن کي شريڪ ڪندو، اهو ائين ٿيندو جيئن آسمان مان ڪري پيو ۽ پکي ان کي کڻي ويو، يا هوا ان کي ڪنهن پري جاءِ تي کڻي وئي.

ذٰلِكَ وَمَنْ يُّعَظِّمْ شَعَاۤىِٕرَ اللّٰهِ فَاِنَّهَا مِنْ تَقْوَى الْقُلُوْبِ

Żālika wa may yu‘aẓẓim sya‘ā'irallāhi fa innahā min taqwal-qulūb(i).

اهو (الله جو حڪم) آهي. ۽ جيڪو به الله جي نشانين جي تعظيم ڪري ٿو، ته اهو دل جي پرهيزگاري مان پيدا ٿئي ٿو.

لَكُمْ فِيْهَا مَنَافِعُ اِلٰٓى اَجَلٍ مُّسَمًّى ثُمَّ مَحِلُّهَآ اِلَى الْبَيْتِ الْعَتِيْقِ ࣖ

lakum fīhā manāfi‘u ilā ajalim musamman ṡumma maḥilluhā ilal-baitil-‘atīq(i).

انهن (هاديو جانورن) ۾ توهان لاءِ فائدا آهن، هڪ مقرر وقت تائين، پوءِ ذبح جي جاءِ بيت العتيق (الله جي گهر) جي چوڌاري آهي.

وَلِكُلِّ اُمَّةٍ جَعَلْنَا مَنْسَكًا لِّيَذْكُرُوا اسْمَ اللّٰهِ عَلٰى مَا رَزَقَهُمْ مِّنْۢ بَهِيْمَةِ الْاَنْعَامِۗ فَاِلٰهُكُمْ اِلٰهٌ وَّاحِدٌ فَلَهٗٓ اَسْلِمُوْاۗ وَبَشِّرِ الْمُخْبِتِيْنَ ۙ

wa likulli ummatin ja‘alnā mansakal liyażkurusmallāhi ‘alā mā razaqahum mim bahīmatil-an‘ām(i), fa ilāhukum ilāhuw wāḥidun fa lahū aslimū, wa basysyiril-mukhbitīn(a).

۽ هر قوم لاءِ اسان ذبح (قرباني) فرض ڪئي آهي ته جيئن اهي الله جو نالو وٺي ان رزق تي جيڪو الله انهن کي چوپائي مال جي صورت ۾ ڏنو آهي، تنهن ڪري توهان جو معبود قادر مطلق خدا آهي، تنهن ڪري ان جي فرمانبرداري ڪريو. ۽ (محمد ﷺ) انهن کي خوشخبري ڏيو جيڪي فرمانبردار آهن.

الَّذِيْنَ اِذَا ذُكِرَ اللّٰهُ وَجِلَتْ قُلُوْبُهُمْ وَالصّٰبِرِيْنَ عَلٰى مَآ اَصَابَهُمْ وَالْمُقِيْمِى الصَّلٰوةِۙ وَمِمَّا رَزَقْنٰهُمْ يُنْفِقُوْنَ

allażīna iżā żukirallāhu wajilat qulūbuhum waṣ-ṣābirīna ‘alā mā aṣābahum wal-muqīmiṣ-ṣalāh(ti), wa mimmā razaqnāhum yunfiqūn(a).

(يعني) اهي جن جا دل الله جو نالو وٺڻ تي ڏڪي ويندا آهن، اهي جيڪي مصيبتن تي صبر ڪندا آهن، ۽ اهي جيڪي نماز قائم ڪندا آهن ۽ اسان جي ڏنل رزق مان ڪجهه خرچ ڪندا آهن.

وَالْبُدْنَ جَعَلْنٰهَا لَكُمْ مِّنْ شَعَاۤىِٕرِ اللّٰهِ لَكُمْ فِيْهَا خَيْرٌۖ فَاذْكُرُوا اسْمَ اللّٰهِ عَلَيْهَا صَوَاۤفَّۚ فَاِذَا وَجَبَتْ جُنُوْبُهَا فَكُلُوْا مِنْهَا وَاَطْعِمُوا الْقَانِعَ وَالْمُعْتَرَّۗ كَذٰلِكَ سَخَّرْنٰهَا لَكُمْ لَعَلَّكُمْ تَشْكُرُوْنَ

wal-budna ja‘alnāhā lakum min sya‘ā'irillāhi lakum fīhā khair(un), fażkurusmallāhi ‘alaihā ṣawāff(a), fa iżā wajabat junūbuhā fa kulū minhā wa aṭ‘imul-qāni‘a wal-mu‘tarr(a), każālika sakhkharnāhā lakum la‘allakum tasykurūn(a).

۽ اسان انهن اُٺن کي توهان لاءِ الله جي دين جي پيغام جو حصو بڻايو آهي، توهان انهن مان ڪيتريون ئي نيڪيون حاصل ڪندا. تنهن ڪري (جڏهن توهان ان کي ذبح ڪرڻ وارا آهيو) بيهڻ وقت الله جو نالو وٺو (۽ پير ٻڌيا وڃن). پوءِ جڏهن اهو ڪري پوي (مري وڃي) ته ان مان ڪجهه کائو ۽ ان کي کارايو جيڪو ان وٽ موجود آهي ان تي مطمئن آهي (نه ٿو گهري) ۽ ان کي جيڪو گهرندو آهي. اهڙي طرح اسان (اٺن کي) توهان جي تابع ڪيو، ته جيئن توهان شڪرگذار ٿيو.

لَنْ يَّنَالَ اللّٰهَ لُحُوْمُهَا وَلَا دِمَاۤؤُهَا وَلٰكِنْ يَّنَالُهُ التَّقْوٰى مِنْكُمْۗ كَذٰلِكَ سَخَّرَهَا لَكُمْ لِتُكَبِّرُوا اللّٰهَ عَلٰى مَا هَدٰىكُمْ ۗ وَبَشِّرِ الْمُحْسِنِيْنَ

lay yanālallāha luḥūmuhā wa lā dimā'uhā wa lākiy yanāluhut-taqwā minkum, każālika sakhkharahā lakum litukabbirullāha ‘alā mā hadākum, wa basysyiril-muḥsinīn(a).

(قرباني جي جانور جو) گوشت ۽ ان جو رت ڪڏهن به الله تائين نه پهچندو، پر جيڪو ان تائين پهچندو اهو توهان جو پرهيزگاري آهي. اهڙي طرح هن ان کي توهان جي تابع ڪري ڇڏيو ته جيئن توهان الله جي ڏنل هدايت تي سندس وڏائي بيان ڪريو. ۽ نيڪي ڪندڙن کي خوشخبري ٻڌاءِ.

۞ اِنَّ اللّٰهَ يُدَافِعُ عَنِ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْاۗ اِنَّ اللّٰهَ لَا يُحِبُّ كُلَّ خَوَّانٍ كَفُوْرٍ ࣖ

innallāha yudāfi‘u ‘anil-lażīna āmanū, innallāha lā yuḥibbu kulla khawwānin kafūr(in).

بيشڪ، الله ايمان وارن جو دفاع ڪري ٿو. بيشڪ، الله ڪنهن به اهڙي شخص کي پسند نٿو ڪري جيڪو سندس نعمتن ۾ خيانت ڪري ۽ انڪار ڪري.

اُذِنَ لِلَّذِيْنَ يُقَاتَلُوْنَ بِاَنَّهُمْ ظُلِمُوْاۗ وَاِنَّ اللّٰهَ عَلٰى نَصْرِهِمْ لَقَدِيْرٌ ۙ

użina lil-lażīna yuqātalūna bi'annahum ẓulimū, wa innallāha ‘alā naṣrihim laqadīr(un).

جن سان جنگ ڪئي پئي وڃي، انهن لاءِ (جنگ ڪرڻ) جائز آهي، ڇاڪاڻ ته حقيقت ۾ انهن تي ظلم ڪيو ويو آهي. ۽ بيشڪ، الله تعاليٰ انهن جي مدد ڪندو.

ۨالَّذِيْنَ اُخْرِجُوْا مِنْ دِيَارِهِمْ بِغَيْرِ حَقٍّ اِلَّآ اَنْ يَّقُوْلُوْا رَبُّنَا اللّٰهُ ۗوَلَوْلَا دَفْعُ اللّٰهِ النَّاسَ بَعْضَهُمْ بِبَعْضٍ لَّهُدِّمَتْ صَوَامِعُ وَبِيَعٌ وَّصَلَوٰتٌ وَّمَسٰجِدُ يُذْكَرُ فِيْهَا اسْمُ اللّٰهِ كَثِيْرًاۗ وَلَيَنْصُرَنَّ اللّٰهُ مَنْ يَّنْصُرُهٗۗ اِنَّ اللّٰهَ لَقَوِيٌّ عَزِيْزٌ

allażīna ukhrijū min diyārihim bigairi ḥaqqin illā ay yaqūlū rabbunallāh(u), wa lau lā daf‘ullāhin-nāsa ba‘ḍahum biba‘ḍil lahuddimat ṣawāmi‘u wa biya‘uw wa ṣalawātuw wa masājidu yużkaru fīhasmullāhi kaṡīrā(n), wa layanṣurannallāhu may yanṣuruh(ū), innallāha laqawiyyun ‘azīz(un).

(يعني) اهي جيڪي پنهنجن گهرن مان بغير ڪنهن حق جي ڪڍيا ويا آهن، صرف هن ڪري جو اهي چون ٿا ته اسان جو رب الله آهي. جيڪڏهن الله ڪجهه ماڻهن جي (تشدد) کي ٻين جي ذريعي نه ٽاري ها ته خانقاهون، گرجا گهر، عبادت خانا ۽ مسجدون ڊاهي ڇڏيون وڃن ها جن ۾ الله جو نالو گهڻو ياد ڪيو ويندو آهي. الله ضرور انهن جي مدد ڪندو جيڪي سندس (دين) جي مدد ڪن ٿا. بيشڪ الله سڀ ڪجهه طاقتور ۽ غالب آهي.

اَلَّذِيْنَ اِنْ مَّكَّنّٰهُمْ فِى الْاَرْضِ اَقَامُوا الصَّلٰوةَ وَاٰتَوُا الزَّكٰوةَ وَاَمَرُوْا بِالْمَعْرُوْفِ وَنَهَوْا عَنِ الْمُنْكَرِۗ وَلِلّٰهِ عَاقِبَةُ الْاُمُوْرِ

allażīna im makkannāhum fil-arḍi aqāmuṣ-ṣalāta wa ātawuz-zakāta wa amarū bil-ma‘rūfi wa nahau ‘anil-munkar(i), wa lillāhi ‘āqibatul-umūr(i).

(يعني) اهي ماڻهو جن کي جيڪڏهن اسان زمين ۾ مقام ڏيون ها ته نماز قائم ڪن ها، زڪوات ڏين ها ۽ نيڪي جو حڪم ڏين ها ۽ بڇڙائي کان روڪين ها، ۽ سڀ ڪم الله ڏانهن موٽايا وڃن ٿا.

وَاِنْ يُّكَذِّبُوْكَ فَقَدْ كَذَّبَتْ قَبْلَهُمْ قَوْمُ نُوْحٍ وَّعَادٌ وَّثَمُوْدُ ۙ

wa iy yukażżibūka faqad każżabat qablahum qaumu nūḥiw wa ‘āduw wa ṡamūd(u).

۽ جيڪڏهن اهي (مشرڪ) توهان کي ڪوڙو چون ٿا ته پوءِ انهن کان اڳ وارن به ڪوڙو چيو هو، نوح جي قوم، عاد ۽ ثمود جي قوم (به سندس پيغمبرن کي ڪوڙو چيو هو).

وَقَوْمُ اِبْرٰهِيْمَ وَقَوْمُ لُوْطٍ ۙ

wa qaumu ibrāhīma wa qaumu lūṭ(in).

۽ (اهڙيءَ طرح) ابراهيم جي قوم ۽ لوط جي قوم،

وَّاَصْحٰبُ مَدْيَنَۚ وَكُذِّبَ مُوْسٰى فَاَمْلَيْتُ لِلْكٰفِرِيْنَ ثُمَّ اَخَذْتُهُمْۚ فَكَيْفَ كَانَ نَكِيْرِ

wa aṣḥābu madyan(a), wa kużżiba mūsā fa amlaitu lil-kāfirīna ṡumma akhażtuhum, fa kaifa kāna nakīr(i).

۽ مدين وارن کي به. ۽ موسيٰ کي به ڪوڙو چيو ويو هو، پر مون ڪافرن کي مهلت ڏني، پوءِ مون انهن کي عذاب ڏنو، پوءِ منهنجو عذاب ڪيترو وڏو هو.

فَكَاَيِّنْ مِّنْ قَرْيَةٍ اَهْلَكْنٰهَا وَهِيَ ظَالِمَةٌ فَهِيَ خَاوِيَةٌ عَلٰى عُرُوْشِهَاۖ وَبِئْرٍ مُّعَطَّلَةٍ وَّقَصْرٍ مَّشِيْدٍ

fa ka'ayyim min qaryatin ahlaknāhā wa hiya ẓālimatun fa hiya khāwiyatun ‘alā ‘urūsyihā, wa bi'rim mu‘aṭṭalatiw wa qaṣrim masyīd(in).

پوءِ اسان ڪيترا ملڪ تباهه ڪيا آهن ڇاڪاڻ ته انهن جي (آبادي) ظالم حالت ۾ هئي، تنهنڪري عمارتون ڊهي پيون ۽ (ڪيترا) کوهه خالي ٿي ويا ۽ بلند محل (آباد نه رهيا).

اَفَلَمْ يَسِيْرُوْا فِى الْاَرْضِ فَتَكُوْنَ لَهُمْ قُلُوْبٌ يَّعْقِلُوْنَ بِهَآ اَوْ اٰذَانٌ يَّسْمَعُوْنَ بِهَاۚ فَاِنَّهَا لَا تَعْمَى الْاَبْصَارُ وَلٰكِنْ تَعْمَى الْقُلُوْبُ الَّتِيْ فِى الصُّدُوْرِ

afalam yasīrū fil-arḍi fa takūna lahum qulūbuy ya‘qilūna bihā au āżānuy yasma‘ūna bihā, fa innahā lā ta‘mal-abṣāru wa lākin ta‘mal-qulūbul-latī fiṣ-ṣudūr(i).

پوءِ ڇا اهي ڪڏهن به زمين تي نه هليا آهن، ته جيئن انهن جا دل (دليل) سمجهي سگهن، انهن جا ڪن ٻڌي سگهن؟ اصل ۾، اکيون انڌيون نه آهن، پر جيڪو انڌو آهي اهو سيني ۾ دل آهي.

وَيَسْتَعْجِلُوْنَكَ بِالْعَذَابِ وَلَنْ يُّخْلِفَ اللّٰهُ وَعْدَهٗۗ وَاِنَّ يَوْمًا عِنْدَ رَبِّكَ كَاَلْفِ سَنَةٍ مِّمَّا تَعُدُّوْنَ

wa yasta‘jilūnaka bil-‘ażābi wa lay yukhlifallāhu wa‘dah(ū), wa inna yauman ‘inda rabbika ka'alfi sanatim mimmā ta‘uddūn(a).

۽ (اي پيغمبر) اهي توکان عذاب جي تڪڙ گهرن ٿا، جيتوڻيڪ الله پنهنجي واعدي جي خلاف ورزي نه ڪندو، ۽ بيشڪ تنهنجي پالڻهار وٽ هڪ ڏينهن تنهنجي حساب مطابق هزار سالن جي برابر آهي.

وَكَاَيِّنْ مِّنْ قَرْيَةٍ اَمْلَيْتُ لَهَا وَهِيَ ظَالِمَةٌ ثُمَّ اَخَذْتُهَاۚ وَاِلَيَّ الْمَصِيْرُ ࣖ

wa ka'ayyim min qaryatin amlaitu lahā wa hiya ẓālimatun ṡumma akhażtuhā, wa ilayyal-maṣīr(u).

۽ ڪيتريون ئي قومون (تباهي) ملتوي ڪيون آهن، ڇاڪاڻ ته انهن جي رهاڪن ظلم ڪيو، پوءِ مون انهن کي سزا ڏني، ۽ مون ڏانهن (هر شيءِ جو) موٽڻ آهي.

قُلْ يٰٓاَيُّهَا النَّاسُ اِنَّمَآ اَنَا۠ لَكُمْ نَذِيْرٌ مُّبِيْنٌ ۚ

qul yā ayyuhan-nāsu innamā ana lakum nażīrum mubīn(un).

(محمد ﷺ) چئو ته اي انسانو! بيشڪ مان توهان ڏانهن هڪ صاف ڊيڄاريندڙ آهيان.

فَالَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَعَمِلُوا الصّٰلِحٰتِ لَهُمْ مَّغْفِرَةٌ وَّرِزْقٌ كَرِيْمٌ

fal-lażīna āmanū wa ‘amiluṣ-ṣāliḥāti lahum magfiratuw wa rizqun karīm(un).

پوءِ جيڪي ايمان آڻين ٿا ۽ چڱا ڪم ڪن ٿا، انهن کي بخشش ۽ عزت واري روزي ملندي.

وَالَّذِيْنَ سَعَوْا فِيْٓ اٰيٰتِنَا مُعٰجِزِيْنَ اُولٰۤىِٕكَ اَصْحٰبُ الْجَحِيْمِ

wal-lażīna sa‘au fī āyātinā mu‘ājizīna ulā'ika aṣḥābul-jaḥīm(i).

پر جيڪي ماڻهو اسان جي آيتن جي مخالفت ڪرڻ جي ڪوشش ڪن ٿا ته جيئن (ايمان آڻڻ جي خواهش کي) ڪمزور ڪن، اهي جهنم جي دوزخ جا رهواسي آهن.

وَمَآ اَرْسَلْنَا مِنْ قَبْلِكَ مِنْ رَّسُوْلٍ وَّلَا نَبِيٍّ اِلَّآ اِذَا تَمَنّٰىٓ اَلْقَى الشَّيْطٰنُ فِيْٓ اُمْنِيَّتِهٖۚ فَيَنْسَخُ اللّٰهُ مَا يُلْقِى الشَّيْطٰنُ ثُمَّ يُحْكِمُ اللّٰهُ اٰيٰتِهٖۗ وَاللّٰهُ عَلِيْمٌ حَكِيْمٌ ۙ

wa mā arsalnā min qablika mir rasūliw wa lā nabiyyin illā iżā tamannā alqasy-syaiṭānu fī umniyyatih(ī), fa yansakhullāhu mā yulqisy-syaiṭānu ṡumma yuḥkimullāhu āyātih(ī), wallāhu ‘alīmun ḥakīm(un).

۽ اسان توهان کان اڳ ڪو به رسول يا نبي نه موڪليو، پر جيڪڏهن ان کي ڪا خواهش هجي ها ته شيطان به ان جي خواهش ۾ فتنا پيدا ڪري ڇڏي ها. پر الله تعالى جيڪو شيطان ان ۾ وجهي ٿو ان کي ختم ڪري ڇڏيندو، ۽ الله تعالى پنهنجي آيتن کي مضبوط ڪندو. ۽ الله تعالى سڀ ڪجهه ڄاڻندڙ ۽ حڪمت وارو آهي.

لِّيَجْعَلَ مَا يُلْقِى الشَّيْطٰنُ فِتْنَةً لِّلَّذِيْنَ فِيْ قُلُوْبِهِمْ مَّرَضٌ وَّالْقَاسِيَةِ قُلُوْبُهُمْۗ وَاِنَّ الظّٰلِمِيْنَ لَفِيْ شِقَاقٍۢ بَعِيْدٍ ۙ

liyaj‘ala mā yulqisy-syaiṭānu fitnatal lil-lażīna fī qulūbihim maraḍuw wal-qāsiyati qulūbuhum, wa innaẓ-ẓālimīna lafī syiqāqim ba‘īd(in).

الله چاهي ٿو ته شيطان جي انهيءَ فتني کي انهن ماڻهن لاءِ آزمائش بڻائي جن جي دلين ۾ بيماري آهي ۽ جيڪي سخت دل آهن، ۽ ظالم بيشڪ وڏي دشمني ۾ آهن.

وَّلِيَعْلَمَ الَّذِيْنَ اُوْتُوا الْعِلْمَ اَنَّهُ الْحَقُّ مِنْ رَّبِّكَ فَيُؤْمِنُوْا بِهٖ فَتُخْبِتَ لَهٗ قُلُوْبُهُمْۗ وَاِنَّ اللّٰهَ لَهَادِ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْٓا اِلٰى صِرَاطٍ مُّسْتَقِيْمٍ

wa liya‘lamal-lażīna ūtul-‘ilma annahul-ḥaqqu mir rabbika fa yu'minū bihī fa tukhbita lahū qulūbuhum, wa innallāha lahādil-lażīna āmanū ilā ṣirāṭim mustaqīm(in).

۽ ته جيئن جن کي علم ڏنو ويو آهي اهي يقين ڪن ته (قرآن) توهان جي پالڻهار جي طرفان سچو آهي، پوءِ ايمان آڻين ۽ انهن جا دل ان لاءِ فرمانبردار ٿين، ۽ بيشڪ الله انهن لاءِ هدايت ڪندڙ آهي جيڪي سڌي رستي تي ايمان رکن ٿا.

وَلَا يَزَالُ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا فِيْ مِرْيَةٍ مِّنْهُ حَتّٰى تَأْتِيَهُمُ السَّاعَةُ بَغْتَةً اَوْ يَأْتِيَهُمْ عَذَابُ يَوْمٍ عَقِيْمٍ

wa lā yazālul-lażīna kafarū fī miryatim minhu ḥattā ta'tiyahumus-sā‘atu bagtatan au ya'tiyahum ‘ażābu yaumin ‘aqīm(in).

۽ ڪافر هميشه ان (قرآن) ۾ شڪ ڪندا رهيا، تان جو اوچتو انهن تي (سندن موت جو) وقت اچي پهتو، يا انهن تي قيامت جي ڏينهن جو عذاب اچي پهتو.

اَلْمُلْكُ يَوْمَىِٕذٍ لِّلّٰهِ ۗيَحْكُمُ بَيْنَهُمْۗ فَالَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَعَمِلُوا الصّٰلِحٰتِ فِيْ جَنّٰتِ النَّعِيْمِ

al-mulku yauma'iżil lillāh(i), yaḥkumu bainahum, fal-lażīna āmanū wa ‘amiluṣ-ṣāliḥāti fī jannātin na‘īm(i).

ان ڏينهن طاقت الله جي آهي، هو انهن جي وچ ۾ فيصلو ڪندو، پوءِ جيڪي ايمان آڻيندا ۽ چڱا ڪم ڪندا سي نعمتن سان ڀريل جنت ۾ هوندا.

وَالَّذِيْنَ كَفَرُوْا وَكَذَّبُوْا بِاٰيٰتِنَا فَاُولٰۤىِٕكَ لَهُمْ عَذَابٌ مُّهِيْنٌ ࣖ

wal-lażīna kafarū wa każżabū bi'āyātinā fa ulā'ika lahum ‘ażābum muhīn(un).

۽ جن ڪفر ڪيو ۽ اسان جي آيتن کي ڪوڙو چيو تن کي خوار ڪندڙ عذاب ملندو.

وَالَّذِيْنَ هَاجَرُوْا فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ ثُمَّ قُتِلُوْٓا اَوْ مَاتُوْا لَيَرْزُقَنَّهُمُ اللّٰهُ رِزْقًا حَسَنًاۗ وَاِنَّ اللّٰهَ لَهُوَ خَيْرُ الرّٰزِقِيْنَ

wal-lażīna hājarū fī sabīlillāhi ṡumma qutilū au mātū layarzuqannahumullāhu rizqan ḥasanā(n), wa innallāha lahuwa khairur-rāziqīn(a).

۽ جيڪي الله جي رستي ۾ هجرت ڪن ٿا، پوءِ قتل ڪيا وڃن ٿا يا مري وڃن ٿا، بيشڪ الله انهن کي (جنت ۾) نيڪ بختي ڏيندو، ۽ بيشڪ الله بهترين رزق ڏيندڙ آهي.

لَيُدْخِلَنَّهُمْ مُّدْخَلًا يَّرْضَوْنَهٗۗ وَاِنَّ اللّٰهَ لَعَلِيْمٌ حَلِيْمٌ

layudkhilannahum mudkhalay yarḍaunah(ū), wa innallāha la‘alīmun ḥalīm(un).

بيشڪ الله انهن کي ضرور جنت ۾ داخل ڪندو جيڪو اهي پسند ڪندا، ۽ بيشڪ الله سڀ ڪجهه ڄاڻندڙ ۽ بخشڻهار آهي.

۞ ذٰلِكَ وَمَنْ عَاقَبَ بِمِثْلِ مَا عُوْقِبَ بِهٖ ثُمَّ بُغِيَ عَلَيْهِ لَيَنْصُرَنَّهُ اللّٰهُ ۗاِنَّ اللّٰهَ لَعَفُوٌّ غَفُوْرٌ

Żālika wa man ‘āqaba bimiṡli mā ‘ūqiba bihī ṡumma bugiya ‘alaihi layanṣurannahullāh(u), innallāha la‘afuwwun gafūr(un).

اهڙي طرح، ۽ جيڪو به پنهنجي (ظلم) جي مطابق بدلو ڏئي ٿو ۽ پوءِ (ٻيهر) ظلم ڪيو وڃي ٿو، ته يقيناً الله ان جي مدد ڪندو. بيشڪ الله وڏو بخشڻهار، وڏو بخشڻهار آهي.

ذٰلِكَ بِاَنَّ اللّٰهَ يُوْلِجُ الَّيْلَ فِى النَّهَارِ وَيُوْلِجُ النَّهَارَ فِى الَّيْلِ وَاَنَّ اللّٰهَ سَمِيْعٌۢ بَصِيْرٌ

Żālika bi'annallāha yūlijul-laila fin-nahāri wa yūlijun-nahāra fil-laili wa annallāha samī‘um baṣīr(un).

اهو ئي سبب آهي جو الله (قدرت) رات کي ڏينهن ۾ ۽ ڏينهن کي رات ۾ داخل ڪري ٿو ۽ بيشڪ الله سڀ ڪجهه ٻڌندڙ ۽ ڏسندڙ آهي.

ذٰلِكَ بِاَنَّ اللّٰهَ هُوَ الْحَقُّ وَاَنَّ مَا يَدْعُوْنَ مِنْ دُوْنِهٖ هُوَ الْبَاطِلُ وَاَنَّ اللّٰهَ هُوَ الْعَلِيُّ الْكَبِيْرُ

Żālika bi'annallāha huwal-ḥaqqu wa anna mā yad‘ūna min dūnihī huwal-bāṭilu wa annallāha huwal-‘aliyyul-kabīr(u).

اهڙي طرح (الله جي عظمت) الله جي ڪري آهي، هو (الله) سچو آهي، ۽ ان کان سواءِ جنهن کي به سڏين ٿا اهو باطل آهي، ۽ بيشڪ الله، اهو ئي سڀ کان بلند ۽ وڏو آهي.

اَلَمْ تَرَ اَنَّ اللّٰهَ اَنْزَلَ مِنَ السَّمَاۤءِ مَاۤءًۖ فَتُصْبِحُ الْاَرْضُ مُخْضَرَّةًۗ اِنَّ اللّٰهَ لَطِيْفٌ خَبِيْرٌ ۚ

alam tara annallāha anzala minas-samā'i mā'ā(n), fa tuṣbiḥul-arḍu mukhḍarrah(tan), innallāha laṭīfun khabīr(un).

ڇا توهان نه ڏٺو ته الله آسمان مان پاڻي وسائي ٿو، جنهن ڪري زمين سرسبز ٿي وڃي ٿي، بيشڪ الله باریک بین ۽ سڀ ڪجهه ڄاڻندڙ آهي.

لَهٗ مَا فِى السَّمٰوٰتِ وَمَا فِى الْاَرْضِۗ وَاِنَّ اللّٰهَ لَهُوَ الْغَنِيُّ الْحَمِيْدُ ࣖ

lahū mā fis-samāwāti wa mā fil-arḍ(i), wa innallāha lahuwal-ganiyyul-ḥamīd(u).

جيڪو ڪجهه آسمانن ۾ آهي ۽ جيڪو ڪجهه زمين ۾ آهي، سڀ سندس آهي، ۽ الله بيشڪ غني ۽ ساراهيل آهي.

اَلَمْ تَرَ اَنَّ اللّٰهَ سَخَّرَ لَكُمْ مَّا فِى الْاَرْضِ وَالْفُلْكَ تَجْرِيْ فِى الْبَحْرِ بِاَمْرِهٖۗ وَيُمْسِكُ السَّمَاۤءَ اَنْ تَقَعَ عَلَى الْاَرْضِ اِلَّا بِاِذْنِهٖۗ اِنَّ اللّٰهَ بِالنَّاسِ لَرَءُوْفٌ رَّحِيْمٌ

alam tara annallāha sakhkhara lakum mā fil-arḍi wal-fulka tajrī fil-baḥri bi'amrih(ī), wa yumsikus-samā'a an taqa‘a ‘alal-arḍi illā bi'iżnih(ī), innallāha bin-nāsi lara'ūfur raḥīm(un).

ڇا توهان نه ڏٺو ته الله تعالى توهان (ماڻهن) کي زمين تي موجود شين ۽ ٻيڙين کي توهان جي تابع ڪري ڇڏيو آهي جيڪي سندس حڪم سان سمنڊ ۾ هلن ٿيون، ۽ هو آسمانن کي زمين تي ڪرڻ کان روڪي ٿو، سواءِ سندس اجازت جي؟ بيشڪ الله تعالى انسانن تي تمام گهڻو مهربان ۽ رحم ڪندڙ آهي.

وَهُوَ الَّذِيْٓ اَحْيَاكُمْ ۖ ثُمَّ يُمِيْتُكُمْ ثُمَّ يُحْيِيْكُمْۗ اِنَّ الْاِنْسَانَ لَكَفُوْرٌ

wa huwal-lażī aḥyākum, ṡumma yumītukum ṡumma yuḥyīkum, innal-insāna lakafūr(un).

۽ اُهو ئي آهي جنهن توهان کي جياريو، پوءِ توهان کي ماريو، پوءِ توهان کي (قيامت جي ڏينهن) جياريو، بيشڪ انسان تمام گهڻو بي شڪر آهي.

لِكُلِّ اُمَّةٍ جَعَلْنَا مَنْسَكًا هُمْ نَاسِكُوْهُ فَلَا يُنَازِعُنَّكَ فِى الْاَمْرِ وَادْعُ اِلٰى رَبِّكَۗ اِنَّكَ لَعَلٰى هُدًى مُّسْتَقِيْمٍ

likulli ummatin ja‘alnā mansakan hum nāsikūhu falā yunāzi‘unnaka fil-amri wad‘u ilā rabbik(a), innaka la‘alā hudam mustaqīm(in).

اسان هر قوم لاءِ هڪ خاص شريعت مقرر ڪئي آهي جنهن تي انهن کي عمل ڪرڻ گهرجي، تنهن ڪري انهن لاءِ اهو مناسب ناهي ته توهان سان هن معاملي (شريعت) ۾ تڪرار ڪن ۽ (انهن کي) توهان جي رب ڏانهن سڏين، بيشڪ توهان (محمد) سڌي رستي تي آهيو.

وَاِنْ جَادَلُوْكَ فَقُلِ اللّٰهُ اَعْلَمُ بِمَا تَعْمَلُوْنَ

wa in jādalūka fa qulillāhu a‘lamu bimā ta‘malūn(a).

۽ جيڪڏهن اهي توهان سان جهڳڙو ڪن ته چئو ته الله توهان جي عملن کي چڱي طرح ڄاڻي ٿو.

اَللّٰهُ يَحْكُمُ بَيْنَكُمْ يَوْمَ الْقِيٰمَةِ فِيْمَا كُنْتُمْ فِيْهِ تَخْتَلِفُوْنَ

allāhu yaḥkumu bainakum yaumal-qiyāmati fīmā kuntum fīhi takhtalifūn(a).

الله قيامت جي ڏينهن توهان جي وچ ۾ فيصلو ڪندو جنهن ۾ توهان اڳ ۾ اختلاف ڪندا هئا.

اَلَمْ تَعْلَمْ اَنَّ اللّٰهَ يَعْلَمُ مَا فِى السَّمَاۤءِ وَالْاَرْضِۗ اِنَّ ذٰلِكَ فِيْ كِتٰبٍۗ اِنَّ ذٰلِكَ عَلَى اللّٰهِ يَسِيْرٌ

alam ta‘lam annallāha ya‘lamu mā fis-samā'i wal-arḍ(i), inna żālika fī kitāb(in), inna żālika ‘alallāhi yasīr(un).

ڇا توهان کي خبر ناهي ته الله تعاليٰ ڄاڻي ٿو ته آسمانن ۽ زمين ۾ ڇا آهي؟ بيشڪ، هي اڳ ۾ ئي هڪ ڪتاب (لوح محفوظ) ۾ لکيل آهي. بيشڪ، اهو الله لاءِ تمام آسان آهي.

وَيَعْبُدُوْنَ مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ مَا لَمْ يُنَزِّلْ بِهٖ سُلْطٰنًا وَّمَا لَيْسَ لَهُمْ بِهٖ عِلْمٌ ۗوَمَا لِلظّٰلِمِيْنَ مِنْ نَّصِيْرٍ

wa ya‘budūna min dūnillāhi mā lam yunazzil bihī sulṭānaw wa mā laisa lahum bihī ‘ilm(un), wa mā liẓ-ẓālimīna min naṣīr(in).

۽ اهي الله کان سواءِ ٻين جي عبادت ڪن ٿا، بغير ڪنهن واضح دليل جي، ۽ انهن کي ان بابت ڪو به علم ناهي، ظالمن جو ڪو به مددگار ناهي.

وَاِذَا تُتْلٰى عَلَيْهِمْ اٰيٰتُنَا بَيِّنٰتٍ تَعْرِفُ فِيْ وُجُوْهِ الَّذِيْنَ كَفَرُوا الْمُنْكَرَۗ يَكَادُوْنَ يَسْطُوْنَ بِالَّذِيْنَ يَتْلُوْنَ عَلَيْهِمْ اٰيٰتِنَاۗ قُلْ اَفَاُنَبِّئُكُمْ بِشَرٍّ مِّنْ ذٰلِكُمْۗ اَلنَّارُۗ وَعَدَهَا اللّٰهُ الَّذِيْنَ كَفَرُوْاۗ وَبِئْسَ الْمَصِيْرُ ࣖ

wa iżā tutlā ‘alaihim āyātunā bayyinātin ta‘rifu fī wujūhil-lażīna kafarul-munkar(a), yakādūna yasṭūna bil-lażīna yatlūna ‘alaihim āyātinā, qul afa unabbi'ukum bisyarrim min żālikum, an-nār(u), wa‘adahallāhul-lażīna kafarū, wa bi'sal-maṣīr(u).

۽ جڏهن اسين انهن جي اڳيان پنهنجون پڌريون آيتون پڙهون ٿا ته توهان ضرور ڪافرن جي چهري تي نافرماني جا نشان ڏسندا. اهي انهن تي حملو ڪرڻ جي ويجهو هئا جيڪي انهن کي اسان جون آيتون پڙهي ٻڌائيندا هئا. (محمد ﷺ) چئو ته ڇا مان توهان کي ان کان به بدتر شيءِ جي خبر ڏيان، (يعني) دوزخ؟ الله ڪافرن کي ان (دوزخ) جو واعدو ڏنو آهي. ۽ (دوزخ) واپس وڃڻ لاءِ بدترين جاءِ آهي.

يٰٓاَيُّهَا النَّاسُ ضُرِبَ مَثَلٌ فَاسْتَمِعُوْا لَهٗ ۗاِنَّ الَّذِيْنَ تَدْعُوْنَ مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ لَنْ يَّخْلُقُوْا ذُبَابًا وَّلَوِ اجْتَمَعُوْا لَهٗ ۗوَاِنْ يَّسْلُبْهُمُ الذُّبَابُ شَيْـًٔا لَّا يَسْتَنْقِذُوْهُ مِنْهُۗ ضَعُفَ الطَّالِبُ وَالْمَطْلُوْبُ

yā ayyuhan-nāsu ḍuriba maṡalum fastami‘ū lah(ū), innal-lażīna tad‘ūna min dūnillāhi lay yakhluqū żubābaw wa lawijtama‘ū lah(ū), wa iy yaslubhumuż-żubābu syai'al lā yastanqiżūhu minh(u), ḍa‘ufaṭ-ṭālibu wal-maṭlūb(u).

اي انسانو! هڪ مثال ٺاهيو ويو آهي. پوءِ ٻڌو! بيشڪ، الله کان سواءِ توهان جن به شين کي سڏيندا آهيو، اهي هڪ مک به پيدا نٿا ڪري سگهن، جيتوڻيڪ اهي ان کي پيدا ڪرڻ لاءِ گڏ ٿين. ۽ جيڪڏهن مک انهن کان ڪجهه کسي وٺي ته اهي ان کي مک کان واپس نه وٺي سگهندا. جيڪي عبادت ڪن ٿا ۽ جن جي عبادت ڪئي وڃي ٿي اهي هڪجهڙا ڪمزور آهن.

مَا قَدَرُوا اللّٰهَ حَقَّ قَدْرِهٖۗ اِنَّ اللّٰهَ لَقَوِيٌّ عَزِيْزٌ

wa mā qadarullāha ḥaqqa qadrih(ī), innallāha laqawiyyun ‘azīz(un).

اهي سچ پچ الله جي پاڪائي بيان نٿا ڪن. بيشڪ الله غالب ۽ قادر مطلق آهي.

اَللّٰهُ يَصْطَفِيْ مِنَ الْمَلٰۤىِٕكَةِ رُسُلًا وَّمِنَ النَّاسِۗ اِنَّ اللّٰهَ سَمِيْعٌۢ بَصِيْرٌ ۚ

allāhu yaṣṭafī minal-malā'ikati rusulaw wa minan-nās(i), innallāha samī‘um baṣīr(un).

الله ملائڪن ۽ انسانن مان (پنهنجا) پيغمبر چونڊيا، بيشڪ الله ٻڌندڙ ۽ ڏسندڙ آهي.

يَعْلَمُ مَا بَيْنَ اَيْدِيْهِمْ وَمَا خَلْفَهُمْۗ وَاِلَى اللّٰهِ تُرْجَعُ الْاُمُوْرُ

ya‘lamu mā baina aidīhim wa mā khalfahum, wa ilallāhi turja‘ul-umūr(u).

اُهو (الله) ڄاڻي ٿو جيڪو انهن جي اڳيان آهي ۽ جيڪو انهن جي پويان آهي، ۽ سڀ ڪم صرف الله ڏانهن موٽايا ويندا.

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوا ارْكَعُوْا وَاسْجُدُوْا وَاعْبُدُوْا رَبَّكُمْ وَافْعَلُوا الْخَيْرَ لَعَلَّكُمْ تُفْلِحُوْنَ ۚ۩

yā ayyuhal-lażīna āmanurka‘ū wasjudū wa‘budū rabbakum waf‘alul-khaira la‘allakum tufliḥūn(a).

اي ايمان وارؤ! رڪوع ڪريو، سجدو ڪريو ۽ پنھنجي پالڻھار جي عبادت ڪريو؛ ۽ چڱا ڪم ڪريو ته جيئن اوھان کي ڪاميابي ملي.

وَجَاهِدُوْا فِى اللّٰهِ حَقَّ جِهَادِهٖۗ هُوَ اجْتَبٰىكُمْ وَمَا جَعَلَ عَلَيْكُمْ فِى الدِّيْنِ مِنْ حَرَجٍۗ مِلَّةَ اَبِيْكُمْ اِبْرٰهِيْمَۗ هُوَ سَمّٰىكُمُ الْمُسْلِمِيْنَ ەۙ مِنْ قَبْلُ وَفِيْ هٰذَا لِيَكُوْنَ الرَّسُوْلُ شَهِيْدًا عَلَيْكُمْ وَتَكُوْنُوْا شُهَدَاۤءَ عَلَى النَّاسِۖ فَاَقِيْمُوا الصَّلٰوةَ وَاٰتُوا الزَّكٰوةَ وَاعْتَصِمُوْا بِاللّٰهِ ۗهُوَ مَوْلٰىكُمْۚ فَنِعْمَ الْمَوْلٰى وَنِعْمَ النَّصِيْرُ ࣖ ۔

wa jāhidū fillāhi ḥaqqa jihādih(ī), huwajtabākum wa mā ja‘ala ‘alaikum fid-dīni min ḥaraj(in), millata abīkum ibrāhīm(a), huwa sammākumul-muslimīn(a), min qablu wa fī hāżā liyakūnar-rasūlu syahīdan ‘alaikum wa takūnū syuhadā'a ‘alan-nās(i), fa aqīmuṣ-ṣalāta wa ātuz-zakāta wa‘taṣimū billāh(i), huwa maulākum, fa ni‘mal-maulā wa ni‘man-naṣīr(u).

۽ الله جي راهه ۾ سچي جهاد سان وڙهو. ان توهان کي چونڊيو آهي ۽ دين ۾ توهان لاءِ ڪا به ڏکيائي نه ڪئي آهي. پنهنجي ابن ڏاڏن ابراهيم جي دين تي (عمل ڪريو). هن (الله) توهان جو نالو گهڻو اڳ مسلمان رکيو آهي، ۽ (اهو ئي) هن (قرآن) ۾ به، ته جيئن رسول (محمد) توهان تي شاهد هجي ۽ توهان سڀ سڀني انسانن تي شاهد ٿيو. تنهن ڪري نماز پڙهو، زڪوات ڏيو ۽ الله کي مضبوطيءَ سان جهليو. اهو توهان جو سرپرست آهي، اهو بهترين محافظ ۽ بهترين مددگار آهي.

يٰٓاَيُّهَا النَّاسُ اتَّقُوْا رَبَّكُمْۚ اِنَّ زَلْزَلَةَ السَّاعَةِ شَيْءٌ عَظِيْمٌ

yā ayyuhan-nāsuttaqū rabbakum, inna zalzalatas-sā‘ati syai'un ‘aẓīm(un).

اي انسانو! پنهنجي خدا کان ڊڄو، بيشڪ قيامت جو صدمو هڪ تمام وڏو (واقعو) آهي.

يَوْمَ تَرَوْنَهَا تَذْهَلُ كُلُّ مُرْضِعَةٍ عَمَّآ اَرْضَعَتْ وَتَضَعُ كُلُّ ذَاتِ حَمْلٍ حَمْلَهَا وَتَرَى النَّاسَ سُكٰرٰى وَمَا هُمْ بِسُكٰرٰى وَلٰكِنَّ عَذَابَ اللّٰهِ شَدِيْدٌ

yauma taraunahā tażhalu kullu murḍi‘atin ‘ammā arḍa‘at wa taḍa‘u kullu żāti ḥamlin ḥamlahā wa taran-nāsa sukārā wa mā hum bisukārā wa lākinna ‘ażāballāhi syadīd(un).

(ياد رکو) جنهن ڏينهن توهان (لڏپلاڻ) ڏسندا، سڀئي عورتون جيڪي پنهنجن ٻارن کي کير پيارينديون آهن، انهن ٻارن کان غافل هونديون جيڪي پنهنجي کير پيارينديون آهن، ۽ هر حامله عورت جو حمل ضايع ٿي ويندو، ۽ توهان ماڻهن کي نشي ۾ ڏسندا، جيتوڻيڪ حقيقت ۾ اهي نشي ۾ نه هوندا، پر الله جو عذاب تمام سخت آهي.

وَمِنَ النَّاسِ مَنْ يُّجَادِلُ فِى اللّٰهِ بِغَيْرِ عِلْمٍ وَّيَتَّبِعُ كُلَّ شَيْطٰنٍ مَّرِيْدٍۙ

wa minan-nāsi may yujādilu fillāhi bigairi ‘ilmiw wa yattabi‘u kulla syaiṭānim marīd(in).

۽ ماڻهن مان اهڙا به آهن جيڪي الله جي باري ۾ بغير علم جي بحث ڪن ٿا ۽ صرف تمام بڇڙن شيطانن جي پيروي ڪن ٿا.

كُتِبَ عَلَيْهِ اَنَّهٗ مَنْ تَوَلَّاهُ فَاَنَّهٗ يُضِلُّهٗ وَيَهْدِيْهِ اِلٰى عَذَابِ السَّعِيْرِ

kutiba ‘alaihi annahū man tawallāhu fa annahū yuḍilluhū wa yahdīhi ilā ‘ażābis-sa‘īr(i).

(شيطان جي حوالي سان)، اهو طئي ڪيو ويو آهي ته جيڪو به ان سان دوستي ڪندو، اهو ان کي گمراهه ڪندو، ۽ ان کي دوزخ جي عذاب ڏانهن وٺي ويندو.

يٰٓاَيُّهَا النَّاسُ اِنْ كُنْتُمْ فِيْ رَيْبٍ مِّنَ الْبَعْثِ فَاِنَّا خَلَقْنٰكُمْ مِّنْ تُرَابٍ ثُمَّ مِنْ نُّطْفَةٍ ثُمَّ مِنْ عَلَقَةٍ ثُمَّ مِنْ مُّضْغَةٍ مُّخَلَّقَةٍ وَّغَيْرِ مُخَلَّقَةٍ لِّنُبَيِّنَ لَكُمْۗ وَنُقِرُّ فِى الْاَرْحَامِ مَا نَشَاۤءُ اِلٰٓى اَجَلٍ مُّسَمًّى ثُمَّ نُخْرِجُكُمْ طِفْلًا ثُمَّ لِتَبْلُغُوْٓا اَشُدَّكُمْۚ وَمِنْكُمْ مَّنْ يُّتَوَفّٰى وَمِنْكُمْ مَّنْ يُّرَدُّ اِلٰٓى اَرْذَلِ الْعُمُرِ لِكَيْلَا يَعْلَمَ مِنْۢ بَعْدِ عِلْمٍ شَيْـًٔاۗ وَتَرَى الْاَرْضَ هَامِدَةً فَاِذَآ اَنْزَلْنَا عَلَيْهَا الْمَاۤءَ اهْتَزَّتْ وَرَبَتْ وَاَنْۢبَتَتْ مِنْ كُلِّ زَوْجٍۢ بَهِيْجٍ

yā ayyuhan-nāsu in kuntum fī raibim minal-ba‘ṡi fa innā khalaqnākum min turābin ṡumma min nuṭfatin ṡumma min ‘alaqatin ṡumma mim muḍgatim mukhallaqatiw wa gairi mukhallaqatil linubayyina lakum, wa nuqirru fil-arḥāmi mā nasyā'u ilā ajalim musamman ṡumma nukhrijukum ṭiflan ṡumma litablugū asyuddakum, wa minkum may yutawaffā wa minkum may yuraddu ilā arżalil-‘umuri likailā ya‘lama ba‘da ‘ilmin syai'ā(n), wa taral-arḍa hāmidatan fa iżā anzalnā ‘alaihal-mā'ahtazzat wa rabat wa ambatat min kulli zaujim bahīj(in).

اي انسانو! جيڪڏهن توهان کي قيامت جي ڏينهن ۾ شڪ آهي ته پوءِ بيشڪ اسان توهان کي مٽيءَ مان پيدا ڪيو آهي، پوءِ نطفي جي هڪ قطري مان، پوءِ رت جي هڪ لوٿڙي مان، پوءِ گوشت جي هڪ ٽڪري مان جيڪو مڪمل ۽ جيڪو ناقص آهي، ته جيئن توهان کي بيان ڪريون؛ ۽ اسان توهان کي پنهنجي مرضيءَ سان هڪ مقرر وقت تائين پيٽ ۾ رکيو، پوءِ اسان توهان کي ٻار بڻائي ٻاهر ڪڍيو، پوءِ (آهستي آهستي) توهان بلوغت کي پهتا، ۽ توهان مان ڪجهه مري ويا ۽ توهان مان ڪجهه تمام وڏي عمر (پوڙهائپ) ڏانهن موٽايا ويا، تنهنڪري هو هاڻي ڪجهه به نه ڄاڻيندو هو جيڪو هو اڳ ۾ ڄاڻيندو هو. ۽ توهان ڏسو ٿا ته زمين سڪي وئي آهي، پوءِ جڏهن اسان ان تي پاڻي (مينهن) وسايون ٿا، ته زمين جيئري ٿي ۽ زرخيز ٿي وڃي ٿي ۽ مختلف قسمن جا سهڻا ٻوٽا (ٻوٽا) اُگاي ٿي.

ذٰلِكَ بِاَنَّ اللّٰهَ هُوَ الْحَقُّ وَاَنَّهٗ يُحْيِ الْمَوْتٰى وَاَنَّهٗ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيْرٌ ۙ

Żālika bi'annallāha huwal-ḥaqqu wa annahū yuḥyil-mautā wa annahū ‘alā kulli syai'in qadīr(un).

اهو هن ڪري آهي جو بيشڪ الله ئي سچو آهي ۽ بيشڪ اهو ئي آهي جيڪو مئلن کي جياري ٿو، ۽ بيشڪ اهو هر شيءِ تي قادر آهي.

وَّاَنَّ السَّاعَةَ اٰتِيَةٌ لَّا رَيْبَ فِيْهَاۙ وَاَنَّ اللّٰهَ يَبْعَثُ مَنْ فِى الْقُبُوْرِ

wa annas-sā‘ata ātiyatul lā raiba fīhā, wa annallāha yab‘aṡu man fil-qubūr(i).

۽ بيشڪ قيامت ضرور ايندي، ان ۾ ڪو شڪ ناهي، ۽ بيشڪ الله تعالى قبر ۾ جيڪو به آهي ان کي جياري اٿاريندو.

وَمِنَ النَّاسِ مَنْ يُّجَادِلُ فِى اللّٰهِ بِغَيْرِ عِلْمٍ وَّلَا هُدًى وَّلَا كِتٰبٍ مُّنِيْرٍ ۙ

wa minan-nāsi may yujādilu fillāhi bigairi ‘ilmiw wa lā hudaw wa lā kitābim munīr(in).

۽ انسانن مان اهڙا به آهن جيڪي الله جي باري ۾ بغير علم، هدايت ۽ بغير ڪنهن ڪتاب (وحي) جي بحث ڪن ٿا جيڪو روشني فراهم ڪري.

ثَانِيَ عِطْفِهٖ لِيُضِلَّ عَنْ سَبِيْلِ اللّٰهِ ۗ لَهٗ فِى الدُّنْيَا خِزْيٌ وَّنُذِيْقُهٗ يَوْمَ الْقِيٰمَةِ عَذَابَ الْحَرِيْقِ

Ṡāniya ‘iṭfihī liyuḍilla ‘an sabīlillāh(i), lahū fid-dun-yā khizyuw wa nużīquhū yaumal-qiyāmati ‘ażābal-ḥarīq(i).

ماڻهن کي الله جي رستي کان ڀٽڪائڻ لاءِ (غرور ۾) پنهنجو پاسو ڦيرائڻ، هن دنيا ۾ خوار ڪيو ويندو، ۽ قيامت جي ڏينهن اسان هن کي ساڙيندڙ باهه جو عذاب چکائينداسين.

ذٰلِكَ بِمَا قَدَّمَتْ يَدٰكَ وَاَنَّ اللّٰهَ لَيْسَ بِظَلَّامٍ لِّلْعَبِيْدِ ࣖ

Żālika bimā qaddamat yadāka wa annallāha laisa biẓallāmil lil-‘abīd(i).

(کيس چيو ويندو ته) ”اهو انهن ڪمن جي ڪري آهي جيڪي توهان جي هٿن اڳ ۾ ڪيا آهن، ۽ الله ڪڏهن به پنهنجن ٻانهن تي ظلم نه ڪندو آهي.

وَمِنَ النَّاسِ مَنْ يَّعْبُدُ اللّٰهَ عَلٰى حَرْفٍۚ فَاِنْ اَصَابَهٗ خَيْرُ ِۨاطْمَئَنَّ بِهٖۚ وَاِنْ اَصَابَتْهُ فِتْنَةُ ِۨانْقَلَبَ عَلٰى وَجْهِهٖۗ خَسِرَ الدُّنْيَا وَالْاٰخِرَةَۗ ذٰلِكَ هُوَ الْخُسْرَانُ الْمُبِيْنُ

wa minan-nāsi may ya‘budullāha ‘alā ḥarf(in), fa in aṣābahū khairuniṭma'anna bih(ī), wa in aṣābathu fitnatuninqalaba ‘alā wajhih(ī), khasirad-dun-yā wal-ākhirah(ta), żālika huwal-khusrānul-mubīn(u).

۽ ماڻهن ۾ اهڙا به آهن جيڪي صرف ڪناري تي الله جي عبادت ڪن ٿا؛ پوءِ جيڪڏهن هو نيڪي حاصل ڪري ٿو ته مطمئن ٿئي ٿو، ۽ جيڪڏهن کيس ڪا آزمائش اچي ٿي ته هو پوئتي هٽي ٿو. هو دنيا ۽ آخرت ۾ هارائي ٿو. اهو ئي اصل نقصان آهي.

يَدْعُوْا مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ مَا لَا يَضُرُّهٗ وَمَا لَا يَنْفَعُهٗۗ ذٰلِكَ هُوَ الضَّلٰلُ الْبَعِيْدُ ۚ

yad‘ū min dūnillāhi mā lā yaḍurruhū wa mā lā yanfa‘uh(ū), żālika huwaḍ-ḍalālul-ba‘īd(u).

هو الله کان سواءِ اهڙي شيءِ کي سڏي ٿو جيڪا نه ته آفت آڻي سگهي ٿي ۽ نه ئي کيس ڪو فائدو ڏئي ٿي. اها ته تمام گهڻي ڳالهه آهي.

يَدْعُوْا لَمَنْ ضَرُّهٗٓ اَقْرَبُ مِنْ نَّفْعِهٖۗ لَبِئْسَ الْمَوْلٰى وَلَبِئْسَ الْعَشِيْرُ

yad‘ū laman ḍarruhū aqrabu min naf‘ih(ī), labi'sal-maulā wa labi'sal-‘asyīr(u).

هو اهڙي شيءِ کي سڏي ٿو جنهن جي (حقيقي) تباهي ان جي فائدي کان وڌيڪ ويجهو آهي. حقيقت ۾، اهو مددگار جيترو خراب آهي ۽ دوست جيترو خراب آهي.

اِنَّ اللّٰهَ يُدْخِلُ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَعَمِلُوا الصّٰلِحٰتِ جَنّٰتٍ تَجْرِيْ مِنْ تَحْتِهَا الْاَنْهٰرُۗ اِنَّ اللّٰهَ يَفْعَلُ مَا يُرِيْدُ

innallāha yudkhilul-lażīna āmanū wa ‘amiluṣ-ṣāliḥāti jannātin tajrī min taḥtihal-anhār(u), innallāha yaf‘alu mā yurīd(u).

(يقيناً) الله انهن کي جن ايمان آندو ۽ نيڪ ڪم ڪيا انهن کي اهڙن باغن ۾ داخل ڪندو جن جي هيٺان نهرون وهن ٿيون، بيشڪ الله جيڪو چاهي ٿو ڪري ٿو.

مَنْ كَانَ يَظُنُّ اَنْ لَّنْ يَّنْصُرَهُ اللّٰهُ فِى الدُّنْيَا وَالْاٰخِرَةِ فَلْيَمْدُدْ بِسَبَبٍ اِلَى السَّمَاۤءِ ثُمَّ لْيَقْطَعْ فَلْيَنْظُرْ هَلْ يُذْهِبَنَّ كَيْدُهٗ مَا يَغِيْظُ

man kāna yaẓunnu allay yanṣurahullāhu fid-dun-yā wal-ākhirati falyamdud bisababin ilas-samā'i ṡummalyaqṭa‘ falyanẓur hal yużhibanna kaiduhū mā yagīẓ(u).

جيڪو ماڻهو اهو سمجهي ٿو ته الله تعاليٰ دنيا ۽ آخرت ۾ سندس (محمد ﷺ) جي مدد نه ڪندو، تنهن کي گهرجي ته ڇت تائين رسي ڇڪي ۽ پاڻ کي ڦاسي ڏئي، پوءِ سوچي ته ڇا سندس فريب ان شيءِ کي دور ڪندو جيڪا ان کي تڪليف ڏئي ٿي.

وَكَذٰلِكَ اَنْزَلْنٰهُ اٰيٰتٍۢ بَيِّنٰتٍۙ وَّاَنَّ اللّٰهَ يَهْدِيْ مَنْ يُّرِيْدُ

wa każālika anzalnāhu āyātim bayyināt(in), wa annallāha yahdī may yurīd(u).

۽ اهڙي طرح اسان ان (قرآن) کي نازل ڪيو آهي جيڪي سچيون آيتون آهن، بيشڪ الله جنهن کي چاهي ٿو هدايت ڪري ٿو.

اِنَّ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَالَّذِيْنَ هَادُوْا وَالصَّابِـِٕيْنَ وَالنَّصٰرٰى وَالْمَجُوْسَ وَالَّذِيْنَ اَشْرَكُوْٓا ۖاِنَّ اللّٰهَ يَفْصِلُ بَيْنَهُمْ يَوْمَ الْقِيٰمَةِۗ اِنَّ اللّٰهَ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ شَهِيْدٌ

innal-lażīna āmanū wal-lażīna hādū waṣ-ṣābi'īna wan-naṣārā wal-majūsa wal-lażīna asyrakū, innallāha yafṣilu bainahum yaumal-qiyāmah(ti), innallāha ‘alā kulli syai'in syahīd(un).

بيشڪ، ايمان وارن، يهودين، صابي، عيسائين، مجوسين ۽ مشرڪن مان، الله قيامت جي ڏينهن انهن جي وچ ۾ ضرور فيصلو ڪندو، بيشڪ الله هر شيءِ جو شاهد آهي.

اَلَمْ تَرَ اَنَّ اللّٰهَ يَسْجُدُ لَهٗ مَنْ فِى السَّمٰوٰتِ وَمَنْ فِى الْاَرْضِ وَالشَّمْسُ وَالْقَمَرُ وَالنُّجُوْمُ وَالْجِبَالُ وَالشَّجَرُ وَالدَّوَاۤبُّ وَكَثِيْرٌ مِّنَ النَّاسِۗ وَكَثِيْرٌ حَقَّ عَلَيْهِ الْعَذَابُۗ وَمَنْ يُّهِنِ اللّٰهُ فَمَا لَهٗ مِنْ مُّكْرِمٍۗ اِنَّ اللّٰهَ يَفْعَلُ مَا يَشَاۤءُ ۩ۗ

alam tara annallāha yasjudu lahū man fis-samāwāti wa man fil-arḍi wasy-syamsu wal-qamaru wan-nujūmu wal-jibālu wasy-syajaru wad-dawābbu wa kaṡīrum minan-nās(i), wa kaṡīrun ḥaqqa ‘alaihil-‘ażāb(u), wa may yuhinillāhu famā lahū mim mukrim(in), innallāha yaf‘alu mā yasyā'(u).

ڇا توهان کي خبر ناهي ته جيڪو به آسمانن ۾ آهي ۽ جيڪو به زمين تي آهي، الله کي سجدو ڪري ٿو، سج، چنڊ، تارا، جبل، وڻ، جيتڻ وارا جانور ۽ ڪيترائي ماڻهو؟ پر گھڻا (ماڻهو) سزا جا مستحق آهن. جنهن کي الله بي عزت ڪري ٿو، ڪو به ان جي تعريف نه ڪندو. بيشڪ الله جيڪو چاهي ٿو ڪري ٿو.

۞ هٰذَانِ خَصْمٰنِ اخْتَصَمُوْا فِيْ رَبِّهِمْ فَالَّذِيْنَ كَفَرُوْا قُطِّعَتْ لَهُمْ ثِيَابٌ مِّنْ نَّارٍۗ يُصَبُّ مِنْ فَوْقِ رُءُوْسِهِمُ الْحَمِيْمُ ۚ

hāżāni khaṣmānikhtaṣamū fī rabbihim fal-lażīna kafarū quṭṭi‘at lahum ṡiyābum min nār(in), yuṣabbu min fauqi ru'ūsihimul-ḥamīm(u).

اِهي ٻہ ٽوليون (مؤمن ۽ ڪافر) آهن جيڪي پنهنجي پالڻهار بابت جهڳڙو ڪندا رهيا، ڪافرن لاءِ انهن لاءِ باهه جا ڪپڙا ٺاهيا ويندا ۽ انهن جي مٿن تي ٽهڪندڙ پاڻي وجهبو.

يُصْهَرُ بِهٖ مَا فِيْ بُطُوْنِهِمْ وَالْجُلُوْدُ ۗ

yuṣharu bihī mā fī buṭūnihim wal-julūd(u).

(اُٿل پاڻيءَ سان) اهو انهن جي پيٽ ۽ چمڙي ۾ موجود شين کي تباهه ڪري ڇڏيندو.

وَلَهُمْ مَّقَامِعُ مِنْ حَدِيْدٍ

wa lahum maqāmi‘u min ḥadīd(in).

۽ انهن لاءِ (عذاب) لوهه جا چابڪ آهن.

كُلَّمَآ اَرَادُوْٓا اَنْ يَّخْرُجُوْا مِنْهَا مِنْ غَمٍّ اُعِيْدُوْا فِيْهَا وَذُوْقُوْا عَذَابَ الْحَرِيْقِ ࣖ

kullamā arādū ay yakhrujū minhā min gammin u‘īdū fīhā, wa żūqū ‘ażābal-ḥarīq(i).

جڏهن به عذاب جي ڪري ان (دوزخ) مان نڪرڻ چاهين ٿا، ته انهن کي (ٻيهر) ان ڏانهن موٽايو ويندو (انهن کي چيو ويو ته) "هن ساڙيندڙ عذاب جو مزو چکو!"

اِنَّ اللّٰهَ يُدْخِلُ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَعَمِلُوا الصّٰلِحٰتِ جَنّٰتٍ تَجْرِيْ مِنْ تَحْتِهَا الْاَنْهٰرُ يُحَلَّوْنَ فِيْهَا مِنْ اَسَاوِرَ مِنْ ذَهَبٍ وَّلُؤْلُؤًاۗ وَلِبَاسُهُمْ فِيْهَا حَرِيْرٌ

innallāha yudkhilul-lażīna āmanū wa ‘amiluṣ-ṣāliḥāti jannātin tajrī min taḥtihal-anhāru yuḥallauna fīhā min asāwira min żahabiw wa lu'lu'ā(n), wa libāsuhum fīhā ḥarīr(un).

بيشڪ الله انهن کي جن ايمان آندو ۽ نيڪ ڪم ڪيا، انهن کي اهڙن باغن ۾ داخل ڪندو جن جي هيٺان نهرون وهنديون آهن، اتي انهن کي سون جا ڪنگڻ ۽ موتي سينگاريا ويندا هئا، ۽ انهن جا ڪپڙا ريشم جا ٺهيل هوندا هئا.

وَهُدُوْٓا اِلَى الطَّيِّبِ مِنَ الْقَوْلِۚ وَهُدُوْٓا اِلٰى صِرَاطِ الْحَمِيْدِ

wa hudū ilaṭ-ṭayyibi minal-qaul(i), wa hudū ilā ṣirāṭil-ḥamīd(i).

۽ انهن کي سٺي ڳالهه جي هدايت ڪئي وئي ۽ ساراهيل (الله جي) رستي جي هدايت ڪئي وئي.

اِنَّ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا وَيَصُدُّوْنَ عَنْ سَبِيْلِ اللّٰهِ وَالْمَسْجِدِ الْحَرَامِ الَّذِيْ جَعَلْنٰهُ لِلنَّاسِ سَوَاۤءً ۨالْعَاكِفُ فِيْهِ وَالْبَادِۗ وَمَنْ يُّرِدْ فِيْهِ بِاِلْحَادٍۢ بِظُلْمٍ نُّذِقْهُ مِنْ عَذَابٍ اَلِيْمٍ ࣖ

innal-lażīna kafarū wa yaṣuddūna ‘an sabīlillāhi wal-masjidil-ḥarāmil-lażī ja‘alnāhu lin-nāsi sawā'anil-‘ākifu fīhi wal-bād(i), wa may yurid fīhi bi'ilḥādim biẓulmin nużiqhu min ‘ażābin alīm(in).

بيشڪ جيڪي ماڻهو ڪفر ڪن ٿا ۽ الله جي رستي کان ۽ ان مسجد حرام کان روڪين ٿا جيڪا اسان سڀني ماڻهن لاءِ کليل ڪئي آهي، چاهي اتي رهندڙ هجن يا ٻاهران ايندڙ ۽ جيڪو به ان ۾ ناحق برائي ڪرڻ جو ارادو رکي ٿو، اسان ضرور انهن کي دردناڪ عذاب چکائينداسين.

وَاِذْ بَوَّأْنَا لِاِبْرٰهِيْمَ مَكَانَ الْبَيْتِ اَنْ لَّا تُشْرِكْ بِيْ شَيْـًٔا وَّطَهِّرْ بَيْتِيَ لِلطَّاۤىِٕفِيْنَ وَالْقَاۤىِٕمِيْنَ وَالرُّكَّعِ السُّجُوْدِ

wa iż bawwa'nā li'ibrāhīma makānal-baiti allā tusyrik bī syai'aw wa ṭahhir baitiya liṭ-ṭā'ifīna wal-qā'imīna war-rukka‘is-sujūd(i).

۽ (ياد ڪريو) جڏهن اسان ابراهيم کي الله جي گھر ۾ رکيو (۽ چيو ته) مون سان ڪنهن کي به شريڪ نه ڪر ۽ منهنجي گھر کي طواف ڪندڙن، عبادت ڪندڙن ۽ رڪوع ۽ سجدي ڪندڙن لاءِ پاڪ رک.

وَاَذِّنْ فِى النَّاسِ بِالْحَجِّ يَأْتُوْكَ رِجَالًا وَّعَلٰى كُلِّ ضَامِرٍ يَّأْتِيْنَ مِنْ كُلِّ فَجٍّ عَمِيْقٍ ۙ

wa ażżin fin-nāsi bil-ḥajji ya'tūka rijālaw wa ‘alā kulli ḍāmiriy ya'tīna min kulli fajjin ‘amīq(in).

۽ ماڻهن کي حج لاءِ سڏ، اهي توهان وٽ پيادل ايندا، يا هر پتلي اُٺ تي سوار ٿي ايندا، اهي هر ڏورانهين ڪنڊ کان ايندا.

لِّيَشْهَدُوْا مَنَافِعَ لَهُمْ وَيَذْكُرُوا اسْمَ اللّٰهِ فِيْٓ اَيَّامٍ مَّعْلُوْمٰتٍ عَلٰى مَا رَزَقَهُمْ مِّنْۢ بَهِيْمَةِ الْاَنْعَامِۚ فَكُلُوْا مِنْهَا وَاَطْعِمُوا الْبَاۤىِٕسَ الْفَقِيْرَ ۖ

liyasyhadū manāfi‘a lahum wa yażkurusmallāhi fī ayyāmim ma‘lūmātin ‘alā mā razaqahum mim bahīmatil-an‘ām(i), fa kulū minhā wa aṭ‘imul-bā'isal-faqīr(a).

ته جيئن اهي پاڻ لاءِ فائدا ڏسي سگهن ۽ مقرر ڏينهن تي الله جو نالو وٺي انهن چوپاين تي جيڪي هن انهن کي روزي ڏني آهي، پوءِ ان مان کائو ۽ ان مان ڪجهه فقيرن ۽ مسڪينن کي به ڏيو.

ثُمَّ لْيَقْضُوْا تَفَثَهُمْ وَلْيُوْفُوْا نُذُوْرَهُمْ وَلْيَطَّوَّفُوْا بِالْبَيْتِ الْعَتِيْقِ

Ṡummal yaqḍū tafaṡafahum wal yūfū nużūrahum wal yaṭṭawwafū bil-baitil-‘atīq(i).

پوءِ، اهي مٽي (جيڪا انهن جي جسمن تي آهي) هٽائي ڇڏين، پنهنجيون نذرون پوريون ڪن ۽ پراڻي گهر (بيت الله) جي چوڌاري طواف ڪن.

ذٰلِكَ وَمَنْ يُّعَظِّمْ حُرُمٰتِ اللّٰهِ فَهُوَ خَيْرٌ لَّهٗ عِنْدَ رَبِّهٖۗ وَاُحِلَّتْ لَكُمُ الْاَنْعَامُ اِلَّا مَا يُتْلٰى عَلَيْكُمْ فَاجْتَنِبُوا الرِّجْسَ مِنَ الْاَوْثَانِ وَاجْتَنِبُوْا قَوْلَ الزُّوْرِ ۙ

Żālika wa may yu‘aẓẓim ḥurumātillāhi fa huwa khairul lahū ‘inda rabbih(ī), wa uḥillat lakumul-an‘āmu illā mā yutlā ‘alaikum fajtanibur-rijsa minal-auṡāni wajtanibū qaulaz-zūr(i).

اهو (الله جو حڪم) آهي. ۽ جيڪو به الله جي نظر ۾ عزت واري شيءِ جي تعظيم ڪري ٿو (حرمت) ته اهو ان لاءِ سندس رب جي نظر ۾ بهتر آهي. ۽ سڀ چوپايا جانور توهان لاءِ حلال آهن، سواءِ انهن جي جيڪي توهان لاءِ واضح ڪيا ويا آهن (حرام ڪيا ويا آهن)، تنهن ڪري ناپاڪ بتن جي پوڄا کان بچو ۽ ڪوڙي ڳالهه کان بچو.

حُنَفَاۤءَ لِلّٰهِ غَيْرَ مُشْرِكِيْنَ بِهٖۗ وَمَنْ يُّشْرِكْ بِاللّٰهِ فَكَاَنَّمَا خَرَّ مِنَ السَّمَاۤءِ فَتَخْطَفُهُ الطَّيْرُ اَوْ تَهْوِيْ بِهِ الرِّيْحُ فِيْ مَكَانٍ سَحِيْقٍ

Ḥunafā'a lillāhi gaira musyrikīna bih(ī), wa may yusyrik billāhi fa ka'annamā kharra minas-samā'i fa takhṭafuhuṭ-ṭairu au tahwī bihir-rīḥu fī makānin saḥīq(in).

الله سان ڪنهن کي به شريڪ ڪرڻ کان سواءِ، خالص الله جي عبادت ڪريو. جيڪو به الله سان ڪنهن کي شريڪ ڪندو، اهو ائين ٿيندو جيئن آسمان مان ڪري پيو ۽ پکي ان کي کڻي ويو، يا هوا ان کي ڪنهن پري جاءِ تي کڻي وئي.

ذٰلِكَ وَمَنْ يُّعَظِّمْ شَعَاۤىِٕرَ اللّٰهِ فَاِنَّهَا مِنْ تَقْوَى الْقُلُوْبِ

Żālika wa may yu‘aẓẓim sya‘ā'irallāhi fa innahā min taqwal-qulūb(i).

اهو (الله جو حڪم) آهي. ۽ جيڪو به الله جي نشانين جي تعظيم ڪري ٿو، ته اهو دل جي پرهيزگاري مان پيدا ٿئي ٿو.

لَكُمْ فِيْهَا مَنَافِعُ اِلٰٓى اَجَلٍ مُّسَمًّى ثُمَّ مَحِلُّهَآ اِلَى الْبَيْتِ الْعَتِيْقِ ࣖ

lakum fīhā manāfi‘u ilā ajalim musamman ṡumma maḥilluhā ilal-baitil-‘atīq(i).

انهن (هاديو جانورن) ۾ توهان لاءِ فائدا آهن، هڪ مقرر وقت تائين، پوءِ ذبح جي جاءِ بيت العتيق (الله جي گهر) جي چوڌاري آهي.

وَلِكُلِّ اُمَّةٍ جَعَلْنَا مَنْسَكًا لِّيَذْكُرُوا اسْمَ اللّٰهِ عَلٰى مَا رَزَقَهُمْ مِّنْۢ بَهِيْمَةِ الْاَنْعَامِۗ فَاِلٰهُكُمْ اِلٰهٌ وَّاحِدٌ فَلَهٗٓ اَسْلِمُوْاۗ وَبَشِّرِ الْمُخْبِتِيْنَ ۙ

wa likulli ummatin ja‘alnā mansakal liyażkurusmallāhi ‘alā mā razaqahum mim bahīmatil-an‘ām(i), fa ilāhukum ilāhuw wāḥidun fa lahū aslimū, wa basysyiril-mukhbitīn(a).

۽ هر قوم لاءِ اسان ذبح (قرباني) فرض ڪئي آهي ته جيئن اهي الله جو نالو وٺي ان رزق تي جيڪو الله انهن کي چوپائي مال جي صورت ۾ ڏنو آهي، تنهن ڪري توهان جو معبود قادر مطلق خدا آهي، تنهن ڪري ان جي فرمانبرداري ڪريو. ۽ (محمد ﷺ) انهن کي خوشخبري ڏيو جيڪي فرمانبردار آهن.

الَّذِيْنَ اِذَا ذُكِرَ اللّٰهُ وَجِلَتْ قُلُوْبُهُمْ وَالصّٰبِرِيْنَ عَلٰى مَآ اَصَابَهُمْ وَالْمُقِيْمِى الصَّلٰوةِۙ وَمِمَّا رَزَقْنٰهُمْ يُنْفِقُوْنَ

allażīna iżā żukirallāhu wajilat qulūbuhum waṣ-ṣābirīna ‘alā mā aṣābahum wal-muqīmiṣ-ṣalāh(ti), wa mimmā razaqnāhum yunfiqūn(a).

(يعني) اهي جن جا دل الله جو نالو وٺڻ تي ڏڪي ويندا آهن، اهي جيڪي مصيبتن تي صبر ڪندا آهن، ۽ اهي جيڪي نماز قائم ڪندا آهن ۽ اسان جي ڏنل رزق مان ڪجهه خرچ ڪندا آهن.

وَالْبُدْنَ جَعَلْنٰهَا لَكُمْ مِّنْ شَعَاۤىِٕرِ اللّٰهِ لَكُمْ فِيْهَا خَيْرٌۖ فَاذْكُرُوا اسْمَ اللّٰهِ عَلَيْهَا صَوَاۤفَّۚ فَاِذَا وَجَبَتْ جُنُوْبُهَا فَكُلُوْا مِنْهَا وَاَطْعِمُوا الْقَانِعَ وَالْمُعْتَرَّۗ كَذٰلِكَ سَخَّرْنٰهَا لَكُمْ لَعَلَّكُمْ تَشْكُرُوْنَ

wal-budna ja‘alnāhā lakum min sya‘ā'irillāhi lakum fīhā khair(un), fażkurusmallāhi ‘alaihā ṣawāff(a), fa iżā wajabat junūbuhā fa kulū minhā wa aṭ‘imul-qāni‘a wal-mu‘tarr(a), każālika sakhkharnāhā lakum la‘allakum tasykurūn(a).

۽ اسان انهن اُٺن کي توهان لاءِ الله جي دين جي پيغام جو حصو بڻايو آهي، توهان انهن مان ڪيتريون ئي نيڪيون حاصل ڪندا. تنهن ڪري (جڏهن توهان ان کي ذبح ڪرڻ وارا آهيو) بيهڻ وقت الله جو نالو وٺو (۽ پير ٻڌيا وڃن). پوءِ جڏهن اهو ڪري پوي (مري وڃي) ته ان مان ڪجهه کائو ۽ ان کي کارايو جيڪو ان وٽ موجود آهي ان تي مطمئن آهي (نه ٿو گهري) ۽ ان کي جيڪو گهرندو آهي. اهڙي طرح اسان (اٺن کي) توهان جي تابع ڪيو، ته جيئن توهان شڪرگذار ٿيو.

لَنْ يَّنَالَ اللّٰهَ لُحُوْمُهَا وَلَا دِمَاۤؤُهَا وَلٰكِنْ يَّنَالُهُ التَّقْوٰى مِنْكُمْۗ كَذٰلِكَ سَخَّرَهَا لَكُمْ لِتُكَبِّرُوا اللّٰهَ عَلٰى مَا هَدٰىكُمْ ۗ وَبَشِّرِ الْمُحْسِنِيْنَ

lay yanālallāha luḥūmuhā wa lā dimā'uhā wa lākiy yanāluhut-taqwā minkum, każālika sakhkharahā lakum litukabbirullāha ‘alā mā hadākum, wa basysyiril-muḥsinīn(a).

(قرباني جي جانور جو) گوشت ۽ ان جو رت ڪڏهن به الله تائين نه پهچندو، پر جيڪو ان تائين پهچندو اهو توهان جو پرهيزگاري آهي. اهڙي طرح هن ان کي توهان جي تابع ڪري ڇڏيو ته جيئن توهان الله جي ڏنل هدايت تي سندس وڏائي بيان ڪريو. ۽ نيڪي ڪندڙن کي خوشخبري ٻڌاءِ.

۞ اِنَّ اللّٰهَ يُدَافِعُ عَنِ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْاۗ اِنَّ اللّٰهَ لَا يُحِبُّ كُلَّ خَوَّانٍ كَفُوْرٍ ࣖ

innallāha yudāfi‘u ‘anil-lażīna āmanū, innallāha lā yuḥibbu kulla khawwānin kafūr(in).

بيشڪ، الله ايمان وارن جو دفاع ڪري ٿو. بيشڪ، الله ڪنهن به اهڙي شخص کي پسند نٿو ڪري جيڪو سندس نعمتن ۾ خيانت ڪري ۽ انڪار ڪري.

اُذِنَ لِلَّذِيْنَ يُقَاتَلُوْنَ بِاَنَّهُمْ ظُلِمُوْاۗ وَاِنَّ اللّٰهَ عَلٰى نَصْرِهِمْ لَقَدِيْرٌ ۙ

użina lil-lażīna yuqātalūna bi'annahum ẓulimū, wa innallāha ‘alā naṣrihim laqadīr(un).

جن سان جنگ ڪئي پئي وڃي، انهن لاءِ (جنگ ڪرڻ) جائز آهي، ڇاڪاڻ ته حقيقت ۾ انهن تي ظلم ڪيو ويو آهي. ۽ بيشڪ، الله تعاليٰ انهن جي مدد ڪندو.

ۨالَّذِيْنَ اُخْرِجُوْا مِنْ دِيَارِهِمْ بِغَيْرِ حَقٍّ اِلَّآ اَنْ يَّقُوْلُوْا رَبُّنَا اللّٰهُ ۗوَلَوْلَا دَفْعُ اللّٰهِ النَّاسَ بَعْضَهُمْ بِبَعْضٍ لَّهُدِّمَتْ صَوَامِعُ وَبِيَعٌ وَّصَلَوٰتٌ وَّمَسٰجِدُ يُذْكَرُ فِيْهَا اسْمُ اللّٰهِ كَثِيْرًاۗ وَلَيَنْصُرَنَّ اللّٰهُ مَنْ يَّنْصُرُهٗۗ اِنَّ اللّٰهَ لَقَوِيٌّ عَزِيْزٌ

allażīna ukhrijū min diyārihim bigairi ḥaqqin illā ay yaqūlū rabbunallāh(u), wa lau lā daf‘ullāhin-nāsa ba‘ḍahum biba‘ḍil lahuddimat ṣawāmi‘u wa biya‘uw wa ṣalawātuw wa masājidu yużkaru fīhasmullāhi kaṡīrā(n), wa layanṣurannallāhu may yanṣuruh(ū), innallāha laqawiyyun ‘azīz(un).

(يعني) اهي جيڪي پنهنجن گهرن مان بغير ڪنهن حق جي ڪڍيا ويا آهن، صرف هن ڪري جو اهي چون ٿا ته اسان جو رب الله آهي. جيڪڏهن الله ڪجهه ماڻهن جي (تشدد) کي ٻين جي ذريعي نه ٽاري ها ته خانقاهون، گرجا گهر، عبادت خانا ۽ مسجدون ڊاهي ڇڏيون وڃن ها جن ۾ الله جو نالو گهڻو ياد ڪيو ويندو آهي. الله ضرور انهن جي مدد ڪندو جيڪي سندس (دين) جي مدد ڪن ٿا. بيشڪ الله سڀ ڪجهه طاقتور ۽ غالب آهي.

اَلَّذِيْنَ اِنْ مَّكَّنّٰهُمْ فِى الْاَرْضِ اَقَامُوا الصَّلٰوةَ وَاٰتَوُا الزَّكٰوةَ وَاَمَرُوْا بِالْمَعْرُوْفِ وَنَهَوْا عَنِ الْمُنْكَرِۗ وَلِلّٰهِ عَاقِبَةُ الْاُمُوْرِ

allażīna im makkannāhum fil-arḍi aqāmuṣ-ṣalāta wa ātawuz-zakāta wa amarū bil-ma‘rūfi wa nahau ‘anil-munkar(i), wa lillāhi ‘āqibatul-umūr(i).

(يعني) اهي ماڻهو جن کي جيڪڏهن اسان زمين ۾ مقام ڏيون ها ته نماز قائم ڪن ها، زڪوات ڏين ها ۽ نيڪي جو حڪم ڏين ها ۽ بڇڙائي کان روڪين ها، ۽ سڀ ڪم الله ڏانهن موٽايا وڃن ٿا.

وَاِنْ يُّكَذِّبُوْكَ فَقَدْ كَذَّبَتْ قَبْلَهُمْ قَوْمُ نُوْحٍ وَّعَادٌ وَّثَمُوْدُ ۙ

wa iy yukażżibūka faqad każżabat qablahum qaumu nūḥiw wa ‘āduw wa ṡamūd(u).

۽ جيڪڏهن اهي (مشرڪ) توهان کي ڪوڙو چون ٿا ته پوءِ انهن کان اڳ وارن به ڪوڙو چيو هو، نوح جي قوم، عاد ۽ ثمود جي قوم (به سندس پيغمبرن کي ڪوڙو چيو هو).

وَقَوْمُ اِبْرٰهِيْمَ وَقَوْمُ لُوْطٍ ۙ

wa qaumu ibrāhīma wa qaumu lūṭ(in).

۽ (اهڙيءَ طرح) ابراهيم جي قوم ۽ لوط جي قوم،

وَّاَصْحٰبُ مَدْيَنَۚ وَكُذِّبَ مُوْسٰى فَاَمْلَيْتُ لِلْكٰفِرِيْنَ ثُمَّ اَخَذْتُهُمْۚ فَكَيْفَ كَانَ نَكِيْرِ

wa aṣḥābu madyan(a), wa kużżiba mūsā fa amlaitu lil-kāfirīna ṡumma akhażtuhum, fa kaifa kāna nakīr(i).

۽ مدين وارن کي به. ۽ موسيٰ کي به ڪوڙو چيو ويو هو، پر مون ڪافرن کي مهلت ڏني، پوءِ مون انهن کي عذاب ڏنو، پوءِ منهنجو عذاب ڪيترو وڏو هو.

فَكَاَيِّنْ مِّنْ قَرْيَةٍ اَهْلَكْنٰهَا وَهِيَ ظَالِمَةٌ فَهِيَ خَاوِيَةٌ عَلٰى عُرُوْشِهَاۖ وَبِئْرٍ مُّعَطَّلَةٍ وَّقَصْرٍ مَّشِيْدٍ

fa ka'ayyim min qaryatin ahlaknāhā wa hiya ẓālimatun fa hiya khāwiyatun ‘alā ‘urūsyihā, wa bi'rim mu‘aṭṭalatiw wa qaṣrim masyīd(in).

پوءِ اسان ڪيترا ملڪ تباهه ڪيا آهن ڇاڪاڻ ته انهن جي (آبادي) ظالم حالت ۾ هئي، تنهنڪري عمارتون ڊهي پيون ۽ (ڪيترا) کوهه خالي ٿي ويا ۽ بلند محل (آباد نه رهيا).

اَفَلَمْ يَسِيْرُوْا فِى الْاَرْضِ فَتَكُوْنَ لَهُمْ قُلُوْبٌ يَّعْقِلُوْنَ بِهَآ اَوْ اٰذَانٌ يَّسْمَعُوْنَ بِهَاۚ فَاِنَّهَا لَا تَعْمَى الْاَبْصَارُ وَلٰكِنْ تَعْمَى الْقُلُوْبُ الَّتِيْ فِى الصُّدُوْرِ

afalam yasīrū fil-arḍi fa takūna lahum qulūbuy ya‘qilūna bihā au āżānuy yasma‘ūna bihā, fa innahā lā ta‘mal-abṣāru wa lākin ta‘mal-qulūbul-latī fiṣ-ṣudūr(i).

پوءِ ڇا اهي ڪڏهن به زمين تي نه هليا آهن، ته جيئن انهن جا دل (دليل) سمجهي سگهن، انهن جا ڪن ٻڌي سگهن؟ اصل ۾، اکيون انڌيون نه آهن، پر جيڪو انڌو آهي اهو سيني ۾ دل آهي.

وَيَسْتَعْجِلُوْنَكَ بِالْعَذَابِ وَلَنْ يُّخْلِفَ اللّٰهُ وَعْدَهٗۗ وَاِنَّ يَوْمًا عِنْدَ رَبِّكَ كَاَلْفِ سَنَةٍ مِّمَّا تَعُدُّوْنَ

wa yasta‘jilūnaka bil-‘ażābi wa lay yukhlifallāhu wa‘dah(ū), wa inna yauman ‘inda rabbika ka'alfi sanatim mimmā ta‘uddūn(a).

۽ (اي پيغمبر) اهي توکان عذاب جي تڪڙ گهرن ٿا، جيتوڻيڪ الله پنهنجي واعدي جي خلاف ورزي نه ڪندو، ۽ بيشڪ تنهنجي پالڻهار وٽ هڪ ڏينهن تنهنجي حساب مطابق هزار سالن جي برابر آهي.

وَكَاَيِّنْ مِّنْ قَرْيَةٍ اَمْلَيْتُ لَهَا وَهِيَ ظَالِمَةٌ ثُمَّ اَخَذْتُهَاۚ وَاِلَيَّ الْمَصِيْرُ ࣖ

wa ka'ayyim min qaryatin amlaitu lahā wa hiya ẓālimatun ṡumma akhażtuhā, wa ilayyal-maṣīr(u).

۽ ڪيتريون ئي قومون (تباهي) ملتوي ڪيون آهن، ڇاڪاڻ ته انهن جي رهاڪن ظلم ڪيو، پوءِ مون انهن کي سزا ڏني، ۽ مون ڏانهن (هر شيءِ جو) موٽڻ آهي.

قُلْ يٰٓاَيُّهَا النَّاسُ اِنَّمَآ اَنَا۠ لَكُمْ نَذِيْرٌ مُّبِيْنٌ ۚ

qul yā ayyuhan-nāsu innamā ana lakum nażīrum mubīn(un).

(محمد ﷺ) چئو ته اي انسانو! بيشڪ مان توهان ڏانهن هڪ صاف ڊيڄاريندڙ آهيان.

فَالَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَعَمِلُوا الصّٰلِحٰتِ لَهُمْ مَّغْفِرَةٌ وَّرِزْقٌ كَرِيْمٌ

fal-lażīna āmanū wa ‘amiluṣ-ṣāliḥāti lahum magfiratuw wa rizqun karīm(un).

پوءِ جيڪي ايمان آڻين ٿا ۽ چڱا ڪم ڪن ٿا، انهن کي بخشش ۽ عزت واري روزي ملندي.

وَالَّذِيْنَ سَعَوْا فِيْٓ اٰيٰتِنَا مُعٰجِزِيْنَ اُولٰۤىِٕكَ اَصْحٰبُ الْجَحِيْمِ

wal-lażīna sa‘au fī āyātinā mu‘ājizīna ulā'ika aṣḥābul-jaḥīm(i).

پر جيڪي ماڻهو اسان جي آيتن جي مخالفت ڪرڻ جي ڪوشش ڪن ٿا ته جيئن (ايمان آڻڻ جي خواهش کي) ڪمزور ڪن، اهي جهنم جي دوزخ جا رهواسي آهن.

وَمَآ اَرْسَلْنَا مِنْ قَبْلِكَ مِنْ رَّسُوْلٍ وَّلَا نَبِيٍّ اِلَّآ اِذَا تَمَنّٰىٓ اَلْقَى الشَّيْطٰنُ فِيْٓ اُمْنِيَّتِهٖۚ فَيَنْسَخُ اللّٰهُ مَا يُلْقِى الشَّيْطٰنُ ثُمَّ يُحْكِمُ اللّٰهُ اٰيٰتِهٖۗ وَاللّٰهُ عَلِيْمٌ حَكِيْمٌ ۙ

wa mā arsalnā min qablika mir rasūliw wa lā nabiyyin illā iżā tamannā alqasy-syaiṭānu fī umniyyatih(ī), fa yansakhullāhu mā yulqisy-syaiṭānu ṡumma yuḥkimullāhu āyātih(ī), wallāhu ‘alīmun ḥakīm(un).

۽ اسان توهان کان اڳ ڪو به رسول يا نبي نه موڪليو، پر جيڪڏهن ان کي ڪا خواهش هجي ها ته شيطان به ان جي خواهش ۾ فتنا پيدا ڪري ڇڏي ها. پر الله تعالى جيڪو شيطان ان ۾ وجهي ٿو ان کي ختم ڪري ڇڏيندو، ۽ الله تعالى پنهنجي آيتن کي مضبوط ڪندو. ۽ الله تعالى سڀ ڪجهه ڄاڻندڙ ۽ حڪمت وارو آهي.

لِّيَجْعَلَ مَا يُلْقِى الشَّيْطٰنُ فِتْنَةً لِّلَّذِيْنَ فِيْ قُلُوْبِهِمْ مَّرَضٌ وَّالْقَاسِيَةِ قُلُوْبُهُمْۗ وَاِنَّ الظّٰلِمِيْنَ لَفِيْ شِقَاقٍۢ بَعِيْدٍ ۙ

liyaj‘ala mā yulqisy-syaiṭānu fitnatal lil-lażīna fī qulūbihim maraḍuw wal-qāsiyati qulūbuhum, wa innaẓ-ẓālimīna lafī syiqāqim ba‘īd(in).

الله چاهي ٿو ته شيطان جي انهيءَ فتني کي انهن ماڻهن لاءِ آزمائش بڻائي جن جي دلين ۾ بيماري آهي ۽ جيڪي سخت دل آهن، ۽ ظالم بيشڪ وڏي دشمني ۾ آهن.

وَّلِيَعْلَمَ الَّذِيْنَ اُوْتُوا الْعِلْمَ اَنَّهُ الْحَقُّ مِنْ رَّبِّكَ فَيُؤْمِنُوْا بِهٖ فَتُخْبِتَ لَهٗ قُلُوْبُهُمْۗ وَاِنَّ اللّٰهَ لَهَادِ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْٓا اِلٰى صِرَاطٍ مُّسْتَقِيْمٍ

wa liya‘lamal-lażīna ūtul-‘ilma annahul-ḥaqqu mir rabbika fa yu'minū bihī fa tukhbita lahū qulūbuhum, wa innallāha lahādil-lażīna āmanū ilā ṣirāṭim mustaqīm(in).

۽ ته جيئن جن کي علم ڏنو ويو آهي اهي يقين ڪن ته (قرآن) توهان جي پالڻهار جي طرفان سچو آهي، پوءِ ايمان آڻين ۽ انهن جا دل ان لاءِ فرمانبردار ٿين، ۽ بيشڪ الله انهن لاءِ هدايت ڪندڙ آهي جيڪي سڌي رستي تي ايمان رکن ٿا.

وَلَا يَزَالُ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا فِيْ مِرْيَةٍ مِّنْهُ حَتّٰى تَأْتِيَهُمُ السَّاعَةُ بَغْتَةً اَوْ يَأْتِيَهُمْ عَذَابُ يَوْمٍ عَقِيْمٍ

wa lā yazālul-lażīna kafarū fī miryatim minhu ḥattā ta'tiyahumus-sā‘atu bagtatan au ya'tiyahum ‘ażābu yaumin ‘aqīm(in).

۽ ڪافر هميشه ان (قرآن) ۾ شڪ ڪندا رهيا، تان جو اوچتو انهن تي (سندن موت جو) وقت اچي پهتو، يا انهن تي قيامت جي ڏينهن جو عذاب اچي پهتو.

اَلْمُلْكُ يَوْمَىِٕذٍ لِّلّٰهِ ۗيَحْكُمُ بَيْنَهُمْۗ فَالَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَعَمِلُوا الصّٰلِحٰتِ فِيْ جَنّٰتِ النَّعِيْمِ

al-mulku yauma'iżil lillāh(i), yaḥkumu bainahum, fal-lażīna āmanū wa ‘amiluṣ-ṣāliḥāti fī jannātin na‘īm(i).

ان ڏينهن طاقت الله جي آهي، هو انهن جي وچ ۾ فيصلو ڪندو، پوءِ جيڪي ايمان آڻيندا ۽ چڱا ڪم ڪندا سي نعمتن سان ڀريل جنت ۾ هوندا.

وَالَّذِيْنَ كَفَرُوْا وَكَذَّبُوْا بِاٰيٰتِنَا فَاُولٰۤىِٕكَ لَهُمْ عَذَابٌ مُّهِيْنٌ ࣖ

wal-lażīna kafarū wa każżabū bi'āyātinā fa ulā'ika lahum ‘ażābum muhīn(un).

۽ جن ڪفر ڪيو ۽ اسان جي آيتن کي ڪوڙو چيو تن کي خوار ڪندڙ عذاب ملندو.

وَالَّذِيْنَ هَاجَرُوْا فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ ثُمَّ قُتِلُوْٓا اَوْ مَاتُوْا لَيَرْزُقَنَّهُمُ اللّٰهُ رِزْقًا حَسَنًاۗ وَاِنَّ اللّٰهَ لَهُوَ خَيْرُ الرّٰزِقِيْنَ

wal-lażīna hājarū fī sabīlillāhi ṡumma qutilū au mātū layarzuqannahumullāhu rizqan ḥasanā(n), wa innallāha lahuwa khairur-rāziqīn(a).

۽ جيڪي الله جي رستي ۾ هجرت ڪن ٿا، پوءِ قتل ڪيا وڃن ٿا يا مري وڃن ٿا، بيشڪ الله انهن کي (جنت ۾) نيڪ بختي ڏيندو، ۽ بيشڪ الله بهترين رزق ڏيندڙ آهي.

لَيُدْخِلَنَّهُمْ مُّدْخَلًا يَّرْضَوْنَهٗۗ وَاِنَّ اللّٰهَ لَعَلِيْمٌ حَلِيْمٌ

layudkhilannahum mudkhalay yarḍaunah(ū), wa innallāha la‘alīmun ḥalīm(un).

بيشڪ الله انهن کي ضرور جنت ۾ داخل ڪندو جيڪو اهي پسند ڪندا، ۽ بيشڪ الله سڀ ڪجهه ڄاڻندڙ ۽ بخشڻهار آهي.

۞ ذٰلِكَ وَمَنْ عَاقَبَ بِمِثْلِ مَا عُوْقِبَ بِهٖ ثُمَّ بُغِيَ عَلَيْهِ لَيَنْصُرَنَّهُ اللّٰهُ ۗاِنَّ اللّٰهَ لَعَفُوٌّ غَفُوْرٌ

Żālika wa man ‘āqaba bimiṡli mā ‘ūqiba bihī ṡumma bugiya ‘alaihi layanṣurannahullāh(u), innallāha la‘afuwwun gafūr(un).

اهڙي طرح، ۽ جيڪو به پنهنجي (ظلم) جي مطابق بدلو ڏئي ٿو ۽ پوءِ (ٻيهر) ظلم ڪيو وڃي ٿو، ته يقيناً الله ان جي مدد ڪندو. بيشڪ الله وڏو بخشڻهار، وڏو بخشڻهار آهي.

ذٰلِكَ بِاَنَّ اللّٰهَ يُوْلِجُ الَّيْلَ فِى النَّهَارِ وَيُوْلِجُ النَّهَارَ فِى الَّيْلِ وَاَنَّ اللّٰهَ سَمِيْعٌۢ بَصِيْرٌ

Żālika bi'annallāha yūlijul-laila fin-nahāri wa yūlijun-nahāra fil-laili wa annallāha samī‘um baṣīr(un).

اهو ئي سبب آهي جو الله (قدرت) رات کي ڏينهن ۾ ۽ ڏينهن کي رات ۾ داخل ڪري ٿو ۽ بيشڪ الله سڀ ڪجهه ٻڌندڙ ۽ ڏسندڙ آهي.

ذٰلِكَ بِاَنَّ اللّٰهَ هُوَ الْحَقُّ وَاَنَّ مَا يَدْعُوْنَ مِنْ دُوْنِهٖ هُوَ الْبَاطِلُ وَاَنَّ اللّٰهَ هُوَ الْعَلِيُّ الْكَبِيْرُ

Żālika bi'annallāha huwal-ḥaqqu wa anna mā yad‘ūna min dūnihī huwal-bāṭilu wa annallāha huwal-‘aliyyul-kabīr(u).

اهڙي طرح (الله جي عظمت) الله جي ڪري آهي، هو (الله) سچو آهي، ۽ ان کان سواءِ جنهن کي به سڏين ٿا اهو باطل آهي، ۽ بيشڪ الله، اهو ئي سڀ کان بلند ۽ وڏو آهي.

اَلَمْ تَرَ اَنَّ اللّٰهَ اَنْزَلَ مِنَ السَّمَاۤءِ مَاۤءًۖ فَتُصْبِحُ الْاَرْضُ مُخْضَرَّةًۗ اِنَّ اللّٰهَ لَطِيْفٌ خَبِيْرٌ ۚ

alam tara annallāha anzala minas-samā'i mā'ā(n), fa tuṣbiḥul-arḍu mukhḍarrah(tan), innallāha laṭīfun khabīr(un).

ڇا توهان نه ڏٺو ته الله آسمان مان پاڻي وسائي ٿو، جنهن ڪري زمين سرسبز ٿي وڃي ٿي، بيشڪ الله باریک بین ۽ سڀ ڪجهه ڄاڻندڙ آهي.

لَهٗ مَا فِى السَّمٰوٰتِ وَمَا فِى الْاَرْضِۗ وَاِنَّ اللّٰهَ لَهُوَ الْغَنِيُّ الْحَمِيْدُ ࣖ

lahū mā fis-samāwāti wa mā fil-arḍ(i), wa innallāha lahuwal-ganiyyul-ḥamīd(u).

جيڪو ڪجهه آسمانن ۾ آهي ۽ جيڪو ڪجهه زمين ۾ آهي، سڀ سندس آهي، ۽ الله بيشڪ غني ۽ ساراهيل آهي.

اَلَمْ تَرَ اَنَّ اللّٰهَ سَخَّرَ لَكُمْ مَّا فِى الْاَرْضِ وَالْفُلْكَ تَجْرِيْ فِى الْبَحْرِ بِاَمْرِهٖۗ وَيُمْسِكُ السَّمَاۤءَ اَنْ تَقَعَ عَلَى الْاَرْضِ اِلَّا بِاِذْنِهٖۗ اِنَّ اللّٰهَ بِالنَّاسِ لَرَءُوْفٌ رَّحِيْمٌ

alam tara annallāha sakhkhara lakum mā fil-arḍi wal-fulka tajrī fil-baḥri bi'amrih(ī), wa yumsikus-samā'a an taqa‘a ‘alal-arḍi illā bi'iżnih(ī), innallāha bin-nāsi lara'ūfur raḥīm(un).

ڇا توهان نه ڏٺو ته الله تعالى توهان (ماڻهن) کي زمين تي موجود شين ۽ ٻيڙين کي توهان جي تابع ڪري ڇڏيو آهي جيڪي سندس حڪم سان سمنڊ ۾ هلن ٿيون، ۽ هو آسمانن کي زمين تي ڪرڻ کان روڪي ٿو، سواءِ سندس اجازت جي؟ بيشڪ الله تعالى انسانن تي تمام گهڻو مهربان ۽ رحم ڪندڙ آهي.

وَهُوَ الَّذِيْٓ اَحْيَاكُمْ ۖ ثُمَّ يُمِيْتُكُمْ ثُمَّ يُحْيِيْكُمْۗ اِنَّ الْاِنْسَانَ لَكَفُوْرٌ

wa huwal-lażī aḥyākum, ṡumma yumītukum ṡumma yuḥyīkum, innal-insāna lakafūr(un).

۽ اُهو ئي آهي جنهن توهان کي جياريو، پوءِ توهان کي ماريو، پوءِ توهان کي (قيامت جي ڏينهن) جياريو، بيشڪ انسان تمام گهڻو بي شڪر آهي.

لِكُلِّ اُمَّةٍ جَعَلْنَا مَنْسَكًا هُمْ نَاسِكُوْهُ فَلَا يُنَازِعُنَّكَ فِى الْاَمْرِ وَادْعُ اِلٰى رَبِّكَۗ اِنَّكَ لَعَلٰى هُدًى مُّسْتَقِيْمٍ

likulli ummatin ja‘alnā mansakan hum nāsikūhu falā yunāzi‘unnaka fil-amri wad‘u ilā rabbik(a), innaka la‘alā hudam mustaqīm(in).

اسان هر قوم لاءِ هڪ خاص شريعت مقرر ڪئي آهي جنهن تي انهن کي عمل ڪرڻ گهرجي، تنهن ڪري انهن لاءِ اهو مناسب ناهي ته توهان سان هن معاملي (شريعت) ۾ تڪرار ڪن ۽ (انهن کي) توهان جي رب ڏانهن سڏين، بيشڪ توهان (محمد) سڌي رستي تي آهيو.

وَاِنْ جَادَلُوْكَ فَقُلِ اللّٰهُ اَعْلَمُ بِمَا تَعْمَلُوْنَ

wa in jādalūka fa qulillāhu a‘lamu bimā ta‘malūn(a).

۽ جيڪڏهن اهي توهان سان جهڳڙو ڪن ته چئو ته الله توهان جي عملن کي چڱي طرح ڄاڻي ٿو.

اَللّٰهُ يَحْكُمُ بَيْنَكُمْ يَوْمَ الْقِيٰمَةِ فِيْمَا كُنْتُمْ فِيْهِ تَخْتَلِفُوْنَ

allāhu yaḥkumu bainakum yaumal-qiyāmati fīmā kuntum fīhi takhtalifūn(a).

الله قيامت جي ڏينهن توهان جي وچ ۾ فيصلو ڪندو جنهن ۾ توهان اڳ ۾ اختلاف ڪندا هئا.

اَلَمْ تَعْلَمْ اَنَّ اللّٰهَ يَعْلَمُ مَا فِى السَّمَاۤءِ وَالْاَرْضِۗ اِنَّ ذٰلِكَ فِيْ كِتٰبٍۗ اِنَّ ذٰلِكَ عَلَى اللّٰهِ يَسِيْرٌ

alam ta‘lam annallāha ya‘lamu mā fis-samā'i wal-arḍ(i), inna żālika fī kitāb(in), inna żālika ‘alallāhi yasīr(un).

ڇا توهان کي خبر ناهي ته الله تعاليٰ ڄاڻي ٿو ته آسمانن ۽ زمين ۾ ڇا آهي؟ بيشڪ، هي اڳ ۾ ئي هڪ ڪتاب (لوح محفوظ) ۾ لکيل آهي. بيشڪ، اهو الله لاءِ تمام آسان آهي.

وَيَعْبُدُوْنَ مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ مَا لَمْ يُنَزِّلْ بِهٖ سُلْطٰنًا وَّمَا لَيْسَ لَهُمْ بِهٖ عِلْمٌ ۗوَمَا لِلظّٰلِمِيْنَ مِنْ نَّصِيْرٍ

wa ya‘budūna min dūnillāhi mā lam yunazzil bihī sulṭānaw wa mā laisa lahum bihī ‘ilm(un), wa mā liẓ-ẓālimīna min naṣīr(in).

۽ اهي الله کان سواءِ ٻين جي عبادت ڪن ٿا، بغير ڪنهن واضح دليل جي، ۽ انهن کي ان بابت ڪو به علم ناهي، ظالمن جو ڪو به مددگار ناهي.

وَاِذَا تُتْلٰى عَلَيْهِمْ اٰيٰتُنَا بَيِّنٰتٍ تَعْرِفُ فِيْ وُجُوْهِ الَّذِيْنَ كَفَرُوا الْمُنْكَرَۗ يَكَادُوْنَ يَسْطُوْنَ بِالَّذِيْنَ يَتْلُوْنَ عَلَيْهِمْ اٰيٰتِنَاۗ قُلْ اَفَاُنَبِّئُكُمْ بِشَرٍّ مِّنْ ذٰلِكُمْۗ اَلنَّارُۗ وَعَدَهَا اللّٰهُ الَّذِيْنَ كَفَرُوْاۗ وَبِئْسَ الْمَصِيْرُ ࣖ

wa iżā tutlā ‘alaihim āyātunā bayyinātin ta‘rifu fī wujūhil-lażīna kafarul-munkar(a), yakādūna yasṭūna bil-lażīna yatlūna ‘alaihim āyātinā, qul afa unabbi'ukum bisyarrim min żālikum, an-nār(u), wa‘adahallāhul-lażīna kafarū, wa bi'sal-maṣīr(u).

۽ جڏهن اسين انهن جي اڳيان پنهنجون پڌريون آيتون پڙهون ٿا ته توهان ضرور ڪافرن جي چهري تي نافرماني جا نشان ڏسندا. اهي انهن تي حملو ڪرڻ جي ويجهو هئا جيڪي انهن کي اسان جون آيتون پڙهي ٻڌائيندا هئا. (محمد ﷺ) چئو ته ڇا مان توهان کي ان کان به بدتر شيءِ جي خبر ڏيان، (يعني) دوزخ؟ الله ڪافرن کي ان (دوزخ) جو واعدو ڏنو آهي. ۽ (دوزخ) واپس وڃڻ لاءِ بدترين جاءِ آهي.

يٰٓاَيُّهَا النَّاسُ ضُرِبَ مَثَلٌ فَاسْتَمِعُوْا لَهٗ ۗاِنَّ الَّذِيْنَ تَدْعُوْنَ مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ لَنْ يَّخْلُقُوْا ذُبَابًا وَّلَوِ اجْتَمَعُوْا لَهٗ ۗوَاِنْ يَّسْلُبْهُمُ الذُّبَابُ شَيْـًٔا لَّا يَسْتَنْقِذُوْهُ مِنْهُۗ ضَعُفَ الطَّالِبُ وَالْمَطْلُوْبُ

yā ayyuhan-nāsu ḍuriba maṡalum fastami‘ū lah(ū), innal-lażīna tad‘ūna min dūnillāhi lay yakhluqū żubābaw wa lawijtama‘ū lah(ū), wa iy yaslubhumuż-żubābu syai'al lā yastanqiżūhu minh(u), ḍa‘ufaṭ-ṭālibu wal-maṭlūb(u).

اي انسانو! هڪ مثال ٺاهيو ويو آهي. پوءِ ٻڌو! بيشڪ، الله کان سواءِ توهان جن به شين کي سڏيندا آهيو، اهي هڪ مک به پيدا نٿا ڪري سگهن، جيتوڻيڪ اهي ان کي پيدا ڪرڻ لاءِ گڏ ٿين. ۽ جيڪڏهن مک انهن کان ڪجهه کسي وٺي ته اهي ان کي مک کان واپس نه وٺي سگهندا. جيڪي عبادت ڪن ٿا ۽ جن جي عبادت ڪئي وڃي ٿي اهي هڪجهڙا ڪمزور آهن.

مَا قَدَرُوا اللّٰهَ حَقَّ قَدْرِهٖۗ اِنَّ اللّٰهَ لَقَوِيٌّ عَزِيْزٌ

wa mā qadarullāha ḥaqqa qadrih(ī), innallāha laqawiyyun ‘azīz(un).

اهي سچ پچ الله جي پاڪائي بيان نٿا ڪن. بيشڪ الله غالب ۽ قادر مطلق آهي.

اَللّٰهُ يَصْطَفِيْ مِنَ الْمَلٰۤىِٕكَةِ رُسُلًا وَّمِنَ النَّاسِۗ اِنَّ اللّٰهَ سَمِيْعٌۢ بَصِيْرٌ ۚ

allāhu yaṣṭafī minal-malā'ikati rusulaw wa minan-nās(i), innallāha samī‘um baṣīr(un).

الله ملائڪن ۽ انسانن مان (پنهنجا) پيغمبر چونڊيا، بيشڪ الله ٻڌندڙ ۽ ڏسندڙ آهي.

يَعْلَمُ مَا بَيْنَ اَيْدِيْهِمْ وَمَا خَلْفَهُمْۗ وَاِلَى اللّٰهِ تُرْجَعُ الْاُمُوْرُ

ya‘lamu mā baina aidīhim wa mā khalfahum, wa ilallāhi turja‘ul-umūr(u).

اُهو (الله) ڄاڻي ٿو جيڪو انهن جي اڳيان آهي ۽ جيڪو انهن جي پويان آهي، ۽ سڀ ڪم صرف الله ڏانهن موٽايا ويندا.

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوا ارْكَعُوْا وَاسْجُدُوْا وَاعْبُدُوْا رَبَّكُمْ وَافْعَلُوا الْخَيْرَ لَعَلَّكُمْ تُفْلِحُوْنَ ۚ۩

yā ayyuhal-lażīna āmanurka‘ū wasjudū wa‘budū rabbakum waf‘alul-khaira la‘allakum tufliḥūn(a).

اي ايمان وارؤ! رڪوع ڪريو، سجدو ڪريو ۽ پنھنجي پالڻھار جي عبادت ڪريو؛ ۽ چڱا ڪم ڪريو ته جيئن اوھان کي ڪاميابي ملي.

وَجَاهِدُوْا فِى اللّٰهِ حَقَّ جِهَادِهٖۗ هُوَ اجْتَبٰىكُمْ وَمَا جَعَلَ عَلَيْكُمْ فِى الدِّيْنِ مِنْ حَرَجٍۗ مِلَّةَ اَبِيْكُمْ اِبْرٰهِيْمَۗ هُوَ سَمّٰىكُمُ الْمُسْلِمِيْنَ ەۙ مِنْ قَبْلُ وَفِيْ هٰذَا لِيَكُوْنَ الرَّسُوْلُ شَهِيْدًا عَلَيْكُمْ وَتَكُوْنُوْا شُهَدَاۤءَ عَلَى النَّاسِۖ فَاَقِيْمُوا الصَّلٰوةَ وَاٰتُوا الزَّكٰوةَ وَاعْتَصِمُوْا بِاللّٰهِ ۗهُوَ مَوْلٰىكُمْۚ فَنِعْمَ الْمَوْلٰى وَنِعْمَ النَّصِيْرُ ࣖ ۔

wa jāhidū fillāhi ḥaqqa jihādih(ī), huwajtabākum wa mā ja‘ala ‘alaikum fid-dīni min ḥaraj(in), millata abīkum ibrāhīm(a), huwa sammākumul-muslimīn(a), min qablu wa fī hāżā liyakūnar-rasūlu syahīdan ‘alaikum wa takūnū syuhadā'a ‘alan-nās(i), fa aqīmuṣ-ṣalāta wa ātuz-zakāta wa‘taṣimū billāh(i), huwa maulākum, fa ni‘mal-maulā wa ni‘man-naṣīr(u).

۽ الله جي راهه ۾ سچي جهاد سان وڙهو. ان توهان کي چونڊيو آهي ۽ دين ۾ توهان لاءِ ڪا به ڏکيائي نه ڪئي آهي. پنهنجي ابن ڏاڏن ابراهيم جي دين تي (عمل ڪريو). هن (الله) توهان جو نالو گهڻو اڳ مسلمان رکيو آهي، ۽ (اهو ئي) هن (قرآن) ۾ به، ته جيئن رسول (محمد) توهان تي شاهد هجي ۽ توهان سڀ سڀني انسانن تي شاهد ٿيو. تنهن ڪري نماز پڙهو، زڪوات ڏيو ۽ الله کي مضبوطيءَ سان جهليو. اهو توهان جو سرپرست آهي، اهو بهترين محافظ ۽ بهترين مددگار آهي.